madohora Re: Ekslibris 01.04.19, 23:29 Ja też kiedyś swój miałam Od kogoś go dostałam Ale potem zrezygnowałam Odpowiedz Link
madohora Re: Ekslibris 25.10.19, 20:36 Zagapiłam się, bo teraz była wystawa a ja nie miałam czasu aby na nią pójść Odpowiedz Link
madohora Re: Ekslibris 06.01.20, 17:46 Ekslibrisy kiedyś miałam Bo się tym interesowałam Odpowiedz Link
madohora Re: Ekslibris 27.06.20, 17:46 Nie wiem może jestem w błędzie Lecz w tym roku wystawy nie będzie Odpowiedz Link
madohora Re: Ekslibris 24.01.21, 20:27 Kiedyś się tym interesowałam Na różne wystawy biegałam Nawet swoje tworzyłam Dzisiaj - sprawa nie była Odpowiedz Link
madohora Re: Ekslibris 01.02.22, 19:14 Ekslibris [łac. ex libris ‘z książek’] - znak własnościowy książki; Odpowiedz Link
madohora Re: Ekslibris 01.02.22, 19:15 właściwe ekslibrisy poprzedziły: protoekslibrisy (tabliczka fajansowa Amenhotepa III z ok. 1400 p.n.e., ob. w British Museum) i średniow. praekslibrisy (malowane godła, herby); najstarszy znany ekslibris pochodzi z 1470 (ekslibris H. Iglera, Bawaria), pol. — z 1516 (ekslibris M. Drzewickiego, obecnie w Bibliotece Jag.); wyparł superekslibris; popularny współcześnie ekslibris, traktowany jako rodzaj grafiki artyst., zatraca charakter użytkowy; organizacje znawców i kolekcjonerów ekslibrisów (w Polsce — koła miłośników ekslibrisów) utworzyły 1966 Międzynar. Federację Tow. Miłośników Ekslibrisu; od 1953 odbywają się Międzynar. Kongresy Ekslibrisu (X — w Polsce 1964), od 1963 — Międzynar. Biennale Ekslibrisu w Malborku. Odpowiedz Link
madohora Re: Ekslibris 01.02.22, 19:22 W 2016 r. minęło pięć wieków od wydrukowania pierwszego polskiego ekslibrisu, ale zwyczaj swoistego podpisywania ksiąg ma starszą genezę. Za prototypy eks librisów uważa się tabliczki dołącza ne do rękopisów staroegipskich i asyryjskich. W średniowiecznej Euro pie księgi były zaopatrywane w malowane herby rodowe - protoekslibrisy, najczęściej na dolnym margine sie pierwszej karty. Wówczas też pisywano: „Hic liber mihi est” (Ta książ ka moją jest). Przełomowy moment dla rozwoju książki i ekslibrisu nastą pił w połowie XV w. po wynalezie niu druku. Woluminy zaczęto oznaczać szlacheckimi i monogramami tłoczo nymi na okładzinie ksiąg. Następnie pojawiły się właściwe ekslibrisy kar teczkowe z tłoczoną grafiką, wkleja ne na początku lub też na końcu dzie ła. Najstarszy europejski znak tego typu pochodzi z 1480 r. Należał do Hansa Iglera z Schonstadt w Hesji. Ekslibris szybko zyskał wielką popu larność i poprzez Szwajcarię i Fran cję trafił do Polski. Jego wczesne po jawienie się w naszym kraju świadczy ło o wysokim rozwoju tutejszej kul tury i humanistyki. Do najstarszych polskich ekslibrisów zalicza się znaki Macieja Drzewickiego (1467-1535), kanclerza wielkiego koronnego, ar cybiskupa gnieźnieńskiego. Pierw szy z datą „1516" został wykw wiedeńskiej oficynie Hieronima Wietora, a drugi rok później w dru karni Jana Hallera w Krakowie. Muzeum Historyczne w Bielsku- -Bialej postanowiło uczcić tę datę wy stawą „By księga była piękniejsza o du szę właściciela” (8 kwietnia - 21 sierp nia, kuratorzy wystawy: Iwona Koź- biał-Grzegorzek, Grzegorz Madej, Krzysztof Marek Bąk), prezentując zbiory własne, związane ze Śląskiem Cieszyńskim i zachodnią Małopol ską. Ekspozycję wzbogaciła również pokaźna kolekcja współczesnych eks librisów tworzonych przez artystów z Europy Środkowej, wypożyczo na z Miejskiej Biblioteki Publicznej w Gliwicach. Najstarsze eksponowane ekslibrisy związane są z Grzegorzem Janem Zdziewojskim z Łasku herbu Prus (1609 - ok. 1685), teologiem, magistrem nauk wyzwolonych, dok torem filozofii, poetą, bibliofilem, ab solwentem Akademii Krakowskiej, proboszczem w Wilamowicach i Pisa- rzowicach. Będąc proboszczem parafii pisarzowickiej, zorganizował dla niej bibliotekę o treści teologicznej i reli gijnej. Bielskie Muzeum posiada dwa woluminy z tej biblioteki. Pierw szy to dzieło Piotra de Palude Sermo- nes Thesauri noui de sanctis, drukowa ne w Strasburgu w 1485 r. Oprawę wykonano z desek obciągniętych ja sną skórą, dekorowaną ślepymi tłoka mi z przedstawieniami świętych. Na przodzie introligator wytłoczył owal ny medalion, w którym przedstawio ny został Jan Kanty, stojący przy bi blioteczce z książkami i pulpitem do pisania, w tle ze świętą rodziną i anio łem trzymającym herb krakowskskiej uczelni. Na otoku wypisano dewi zę odnoszącą się do osoby świętego. Górą odciśnięto nazwę księgozbio ru: „EX BIBLIOTH.ECCLE. / PISA- RZOWIENSIS”. Owal flankują cyfry: „1 / 6 / 4 / 7” - rok ofiarowania księ gi dla parafii. Na tylnej części oprawy wytłoczono superekslibris heraldycz ny Zdziewojskiego z herbem Prus III, ujętym w barokowy kartusz, a na ze wnątrz inicjały: „GI/Z/A /L /APH /D/P/P ” [GREGORIUS IOANNES ZDZIEWOYSKI A LASKO ARTIUM PHILOSOPHIAE DOCTOR PLEBA- NUS PISARZOWIENSIS]. Druga księga w zbiorach muzeal nych związana ze Zdziewojskim to In wentarz pisarzowicki (manuskrypt), sporządzony jego sumptem jeszcze podczas probostwa w Wilamowicach. Dzieło oprawione w brązową skórę de korowane jest ślepymi tłokami i dwo ma superekslibrisami. Na pierwszej stronie oprawy widnieje owal z wize runkiem św. Anny Samotrzeć pod lam brekinowym baldachimem, nad któ rym unosi się Duch Święty. Dołem owalu zamieszczono słowa: „SANCTA ANNA/MATER SACRA / ORA PRO- NO", a na zewnątrz flankujące cyfry „1 / 6 / 4 /1” - datę donacji księgi dla parafii w Pisarzowicach. Ponad me dalionem widoczny jest tłoczony na pis: „P- GREG.IOAN.ZDZIE / WOY- SKIA LASKO / ART.PH-.DOC.CO.OS” [PLEBANUS GREGORIUS IOANNES ZDZIEWOYSKI A LASKO ARTIUM PHILOSOPHIAE DOCTOR CON- CIONATOR OSWIECIMENSIS], Na ostatniej stronie oprawy również wi doczny jest superekslibris heraldycz ny Zdziewojskiego, analogiczny w ry sunku do poprzedniego dzieła, jednak z odmiennymi inicjałami: „GI / ZL / P/V/PH/D” [GREGORIUS IOAN NES ZDZIEWOYSKI LASKO PARO- CHUS VILAMOVIENSIS PHILOSO PHIAE DOCTOR]. Zawartość stano wi: Bihliothecd Kościoła Pisdrzowskiego i jej regulamin - pod pozycją nr 10 wy mieniono powyższy inkunabuł, inwen tarz sprzętów kościoła, metrykalia pa rafialne, trzy dzieła poetyckie w druku związane ze Zdziewojskim. Kolejnym wartym przybliże nia znakiem w zbiorach Muzeum Historycznego w Bielsku-Białej jest superekslibris książąt Sulkowskich. Również on ma charakter heraldycz ny i jest tłoczony na grzbietach wy dawnictwa Sammlung der politischen Gesetze und Verordnungen fur Mohr en und Schlesien drukowanego w Brnie przez Prokopa Fritscha. Obejmuje 18 z 30 tomów drukowanych w latach 1819-1848. Wszystkie zostały podane w jednolitej oprawie: pełne granato we płótno z czerwonym szyldzikiem na grzbiecie, zaopatrzonym w tłoczo ny zlotem tytuł, rocznik i tom, ogra niczony przy górnej i dolnej krawędzi ozdobnymi liniami. Poniżej widoczny jest tłoczony zlotem superekslibris: na rozpostartym gronostajowym płasz czu, spływającym symetrycznie spod mitry książęcej, o brzegu wykończo nym ozdobnymi frędzlami, z dekora cyjnymi wiązaniami po bokach, wid nieje tarcza heraldyczna z wypisanym kursywą monogramem „FS”. Nasuwa on niemieckojęzyczne rozwinięcie: ,-ŚFurst Sulkowski ” lub też „Sulkowski- schen Fideikommifśguter'. Ten sygnet własnościowy został powtórzony rów nież na stronach tytułowych książek w formie stempla w kolorze czarnym. Obydwa znaki były odwzorowaniem pieczęci urzędów książęcych w Biel sku. Opisywany superekslibris i dzie ło, na którego grzbiecie został wytło czony, są dzisiaj jedyną pamiątką po bibliotece książęcej, mieszczącej się do zakończenia drugiej wojny świato wej w bielskim zamku, a unicestwio nej bezpowrotnie po 1945 r. na żąda nie ówczesnych władz. Odpowiedz Link
