Toalety katowicki problem

[madohora]

Na jego grobie w Rouen jest wygrawerowane epitafium: „Poza tym (zresztą) to zawsze inni umierają”.

[madohora]

W 1911 r., w domu brata artysty Jazques’a w Puteaux, bracia przewodniczyli regularnej dyskusji z grupą pozostałych artystów i pisarzy m.in.: Francis Picabia, Robert Delaunay, Fernand Léger, Roger de la Fresnaye, Albert Gleizes, Jean Metzinger, Juan Gris i Alexander Archipenko. Grupa była nazywana Grupą Puteaux, a prace artystów nazywano orficznym kubizmem (Orphic cubism). Niezainteresowany powagą kubizmu oraz jego skupianiu się na sferze wizualnej, Duchamp nie brał udziału w dyskusjach na temat teorii kubizmu, za co otrzymał reputację nieśmiałego. Pomimo to, tego samego roku malując w stylu kubistycznym, oddał wrażenie ruchu poprzez powielanie jednego obrazu.

[madohora]

Eksperymenty Duchampa z zastosowaniem przypadku w muzyce wyprzedziły Music of Changes (1951) Johna Cage’a, uważane za początek aleatoryzmu w muzyce. Duchamp został jednym z mentorów Cage’a.

[madohora]

Wspólnie z Henri-Pierre Roche i Beatrice Wood, Duchamp publikował magazyn pozostający w duchu Dada w Nowym Jorku, zatytułowany The Blind Man, dotyczący sztuki, literatury, humoru oraz zawierający komentarze.

[madohora]

Sélavy pojawiła się w 1921 r. w serii zdjęć Mana Raya przedstawiających Duchampa przebranego za kobietę. Współpraca Man Raya i Duchampa przyniosła więcej zdjęć Sélavy w latach 20. Duchamp podpisywał również tym imieniem kilka swoich późniejszych prac, m.in. rzeźbę, Why not Sneeze Rrose Sélavy? Rzeźba, rodzaj readymade’u nazywany asamblażem, zawierał termometr, kilka tuzinów małych, marmurowych brył przypominających kostki cukru, a wszystko to mieściło się w klatce dla ptaków.

[madohora]

Jego fascynacja szachami była również kilkakrotnie zaakcentowana w twórczości jego przyjaciół, m.in. w 1924 r. wystąpił w awangardowym filmie René Claira Entr’acte, w którym zagrał w szachy z Manem Rayem. Współpracował przy tworzeniu surrealistycznego szachowego filmu Hansa Richtera 8 × 8, występując zarazem w jednym z epizodów (1957). Był także współautorem (wspólnie z kompozytorem Johnem Cage’em) koncertu Reunion (Toronto, 1968)

[madohora]

W 2000 roku utworzono i wręczono pierwszą Nagrodę im. Marcela Duchampa dla młodych twórców sztuki współczesnej. Zwycięzca otrzymuje 35 000 funtów nagrody oraz 30 000 funtów przeznaczonych na realizację wystawy w Centre Georges Pompidou w Paryżu, która to instytucja jest fundatorem oraz organizatorem konkursu.

[madohora]

Marcel, mamy do Ciebie jedno pytanie. Co zrobić, gdy skończą się naboje, a zbliża się konkurs z nagrodami – zadzwoń do sąsiada, albo idź do toalety z własnym pistoletem na wodę?

[madohora]

W roku 1879 firma Scott Paper Company produkuje pierwszy na świecie papier toaletowy w rolce. To się dopiero nazywa przełom.

[madohora]

Jak świat długi i szeroki, człowiek czymś musiał zadek podcierać. Ponieważ nie zawsze był to właśnie papier toaletowy, wykorzystywane były gazety, liście, szmaty oraz ręce.

[madohora]

Jeśli nie mamy przy sobie chusteczek, a pewna niechlubna czynność niemal wypompowuje z nas zawartość zatok, papier toaletowy może świetnie zastąpić chusteczkę do nosa.

[madohora]

Wodę z kibla pije się w specjalnych kubkach

[madohora]

Skąd pochodzi WC?
Pierwsze water-closed — ubikacje spłukiwane wodą — wprowadzono w 2. połowie XVIII w. w Anglii.

[madohora]

W Sakurai odkryto prawdopodobne miejsce obrzędów z okresu III w. n.e., które mogło być zarazem ubikacją z bieżącą wodą. Archeolodzy przeanalizowali również szambo pałacu w Fujiwara, pierwszej siedziby dworu cesarskiego i stolicy Japonii w latach 694–710. Tamtejsza ubikacja była zbudowana nad otwartym dołem, podobnie do sławojki.

[madohora]

Dokumenty historyczne z IX w. n.e. opisują prawa dotyczące budowania kanałów z czystą i odpadową wodą, szczegółowo omawiając procedury pozbywania się odchodów z ubikacji

[madohora]

Ubikacje w stylu zachodnim i pisuary zaczęły się pojawiać w Japonii na początku XX wieku, ale rozpowszechniły się dopiero po II wojnie światowej, na co wpływ miała okupacja amerykańska. W 1977 roku sprzedaż ubikacji w stylu zachodnim przekroczyła podaż tradycyjnych w Japonii ubikacji kucanych. W 1980 roku TOTO, największa na świecie firma produkująca wyposażenie sanitarne, bazując na szwajcarskich i amerykańskich ubikacjach połączonych z bidetem zaprezentowała Washlet. Japońskie firmy produkują jedne z najbardziej zaawansowanych ubikacji high-tech na świecie

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Do innych spotykanych opcji należą: automatycznie otwierana pokrywa wyposażona w czujnik zbliżeniowy, który otwiera lub zamyka pokrywę w zależności od pozycji użytkownika. Najnowszą innowacją są inteligentne czujniki rozpoznające stojącą pozycję użytkownika, wówczas automatycznie otwierają pokrywę (jeśli osoba stoi tyłem do ubikacji) lub pokrywę wraz z siedziskiem (jeśli osoba stoi przodem do ubikacji); podgrzewane siedzisko, którego temperaturę można regulować w przedziale od 30 °C do 40 °C

[madohora]

[madohora]

Pisuary w Japonii są podobne do tych spotykanych w pozostałych częściach świata, choć przeważnie są niżej zawieszone. Zamontowane są głównie w męskich ubikacjach publicznych i męskich ubikacjach z dużą liczbą użytkowników.

[madohora]

Wiele japońskich kobiet jest zażenowanych myślą, że ktoś mógłby je usłyszeć w czasie oddawania moczu. Aby ukryć dźwięk wydalania, wiele kobiet korzystając z ubikacji publicznych nieustannie spłukiwało wodę, przez co zużywano zbytecznie dużo wody. Ponieważ kampanie edukacyjne nie przyniosły rezultatów, w latach 80. XX wieku wprowadzono urządzenie zagłuszające, które po uruchomieniu wytwarzało melodię lub dźwięk spłukiwanej wody. Powszechnie stosowanym urządzeniem jest Otohime (jap. 音姫; dosł. dźwiękowa księżniczka), nawiązujące m.in. do imienia księżniczki Otohime (której imię zapisuje się za pomocą innego ideogramu – 乙姫), pięknej córki króla morza Ryūjina (legenda o Tarō Urashimie). Obecnie urządzenie to jest umieszczane w większości nowych publicznych ubikacji dla kobiet, a wiele spośród starszych publicznych ubikacji dla kobiet zostało zmodernizowanych pod tym kątem

[madohora]

Ubikacje publiczne są zwykle łatwo dostępne w całej Japonii. Można je znaleźć w domach towarowych, supermarketach, księgarniach, sklepach muzycznych i parkach, jak również na wszystkich stacjach kolejowych poza położonymi w małych miejscowościach. Niektóre starsze budynki ubikacji publicznych nie mają drzwi, dlatego mężczyźni korzystający z pisuarów są widoczni dla osób przechodzących obok. Od początku lat 90. XX wieku istniał ruch społeczny mający na celu uczynienie ubikacji publicznych czyściejszymi i bardziej gościnnymi, niż były w przeszłości. Można się również spotkać z Japończykami oddającymi mocz publicznie, będąc pod wpływem alkoholu, bądź też nie. Społeczeństwo japońskie potępia ten obyczaj, nazywany tachi-shōben

[madohora]

Ze względu na zatłoczone warunki życia w japońskich miastach i brak pomieszczeń, które mogą być zamknięte od wewnątrz, ubikacja może być jednym z niewielu pomieszczeń w tradycyjnym japońskim domu, które umożliwia zachowanie prywatności. Niektóre ubikacje są wyposażone w półkę z książkami, inne są wypełnione artykułami związanymi z postaciami z kreskówek (np. figurki, plakaty), a do niektórych ludzie mogą wchodzić z gazetą. Tak czy inaczej ubikacja, gdy tylko to możliwe, jest w pomieszczeniu oddzielonym od łazienki. Wynika to z oddzielania czystego od nieczystego i jest mocnym punktem przy wynajmie nieruchomości