Odpust

[madohora]

Pierwszym znanym odpustem jest odpust udzielony w 1019 przez biskupa Poncjusza z Arles dla pielgrzymów przybywających do opactwa w Montmajour. Następnie, ok. 1063 papież Aleksander II i w 1095 Urban II udzielili odpustu dla wszystkich uczestników wypraw krzyżowych. W 1300 Bonifacy VIII ogłosił pierwszy Rok Jubileuszowy, w związku z którym na mocy bulli Atiquorum habet udzielił odpustu wszystkim pielgrzymującym do grobu Piotra Apostoła.

Pierwszy rok jubileuszowy spełnił oczekiwania duszpasterskie i w związku z tym Klemens VI ogłosił rok 1350 kolejnym jubileuszem. Z tego powodu wydał w 1343 bullę Unigenitus Dei Filius. Bulla ta była nie tylko ogłoszeniem jubileuszu, ale również pierwszym wykładem teologicznym dotyczącym odpustów. Od tamtej pory lata jubileuszowe i odpusty z nimi związane obchodzone są w Kościele regularnie.

Kolejnymi zachowanymi dokumentami dotyczącymi odpustów są akta procesowe zwolenników Jana Wiklefa i Jana Husa z okresu Soboru w Konstancji (1414–1418). Wśród pytań, które stawiano oskarżonym o herezję były również te, które dotyczyły prawa papieża do udzielania odpustu oraz możliwości skorzystania z odpustu w ogóle.
List odpustowy wydany przez Jana Tetzla: W autorytecie wszystkich świętych i w miłosierdziu względem ciebie ja odpuszczam tobie wszystkie grzechy i cofam tobie wszystkie kary na dziesięć dni. Johannes Tietzel
Drzwi kościoła, do których Marcin Luter przybił swoje tezy

Na początku XVI wieku arcybiskupem Magdeburga był Albrecht Brandenburski. Biskup ten zaczął gromadzić majątek i przywłaszczać beneficja w sposób sprzeczny z zasadami. Współpracował z nim ściśle dominikanin Jan Tetzel, który upraszczając doktrynę i działając jako wędrowny kaznodzieja, opracował sposób na gromadzenie zysków przez handel "listami odpustowymi", które nie tylko miały być dowodem odpuszczenia kar doczesnych, ale miały być również gwarancją zbawienia. Takie postępowanie wzbudziło powszechny niesmak i zgorszenie wśród duchownych. 31 października 1517 augustianin Marcin Luter wywiesił na drzwiach kościoła w Wittenberdze 95 tez przeciw "handlowi odpustami". Dzięki wynalazkowi druku tezy szybko rozpowszechniły się w Rzeszy.

[madohora]

Podstawowe zasady dotyczące uzyskiwania odpustów zawarte są w prawie kanonicznym. Nad właściwym sprawowaniem odpustów czuwa w Kościele trybunał Penitencjarii Apostolskiej, który publikuje również Enchiridion Indulgentiarum, będący swoistym katalogiem odpustów. Ostatnie, czwarte wydanie Enchiridionu ukazało się w lipcu 1999 i związane było z Wielkim Jubileuszem Roku 2000.

Jedynym dysponentem odpustów w Kościele jest papież. Tylko on może określać warunki jego uzyskania, lub delegować swą władzę w tej materii innym. Delegacja ta nie może być przekazywana dalej, chyba że ze zgodą papieża.

Każdy wierny może zyskiwać odpusty czy to cząstkowe, czy zupełne albo dla siebie, albo ofiarowywać za zmarłych na sposób wstawiennictwa. Nie można uzyskać odpustu dla innego żyjącego. Odpust zupełny można uzyskać tylko jeden raz w ciągu dnia (wyjątek stanowi chwila śmierci, w której to można uzyskać odpust zupełny, chociażby tego dnia wierny uzyskał już wcześniej inny), natomiast odpust cząstkowy można uzyskać kilka razy dziennie

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

.

[madohora]

W NIEDZIELĘ BAWIMY SIĘ NA NIKISZU - Silesion - 25.07.2018

[madohora]

PIĘĆ NAJLEPSZYCH PIOSENEK DLA ANNY

[madohora]

ODPUST U BABCI ANNy Wyborcza - 26.07.2018

[madohora]

NIKISZOWIEC KROK PO KROKU - Wyborcza - 28.07.2018

[madohora]

ODPUST U BABCI ANNY - Radio Katowice - 29.07.2018

[madohora]

ODPUST U BABCI ANNY - Radio Katowice - 29.07.2018

[madohora]

Odpust nie jest czymś co zaczęło się dopiero dziesięć lat temu. Kościół Świętej Anny został poświęcony w 1927 roku i od tego czasu już były Odpusty. Odpust jest Świętem Kościelnym a jak to powiedział wczoraj mój znajomy to co się teraz dzieje to nie jest ODPUST to jest ROZPUST. Odpustom oprócz uroczystości kościelnych towarzyszyły stragany początkowo ze świętymi obrazkami, z czasem to się zmieniało. Proszę więc nie pisać, że coś ma dopiero dziesięć lat, bo to jest wierutna bzdura!!!

[madohora]

ODPUST U ŚWIĘTEJ ANNY W ULEWIE - Dziennik Zachodni - 29.07.2018

[madohora]

BURZA W KATOWICACH. NAWAŁNICA W NIKISZOWCU - Dziennik Zachodni - 29.07.2018

[madohora]

Początkowo Luter był tolerancyjny i pokojowo nastawiony do większości ludzi. Twierdził, że „wiara jest wolnym wyborem, którego nie można narzucać”, zaś palenie heretyków jest sprzeczne z wolą Ducha Świętego. Jednakże z biegiem czasu zaczął przyzwalać nie tylko na banicję innowierców, ale nawet na karę śmierci w przypadku agresywnego odłamu anabaptystów (1529).

[madohora]

Luter miał kilkoro dzieci:

Jan (7 czerwca 1526 – 27 października 1575) – wykształcony humanista, wysoki urzędnik księcia Saksonii, utrzymujący bliskie kontakty z dworem księcia Albrechta w Królewcu i pochowany w tamtejszym kościele staromiejskim

[madohora]

Wiadomo też, że kilkoro dzieci – jak często bywało w tamtych czasach – zmarło zaraz po urodzeniu. Rodzina przyjmowała również pod swój dach dzieci znajomych, którzy zmarli w czasie zarazy.

[madohora]

Katolicki obraz Lutra ewoluował na przestrzeni wieków, od zdecydowanie negatywnego, po akceptację wielu jego teologicznych postulatów. W okresie poreformacyjnym stosunek katolików do Lutra był zdecydowanie negatywny, rodził się on w atmosferze sporów z protestantyzmem. Przedstawiano go jako łotra, burzyciela, buntownika. Ten obraz przetrwał do końca XVIII wieku. Bazowano wtedy na biografii Jana Kochleusza. Jedną z metod Kochleusza było wynajdywanie sprzeczności w pismach Lutra. Nowe próby spojrzenia na Lutra podjęto w końcu XIX wieku. Katoliccy badacze odeszli od opinii Kochleusza, a zaczęli sięgać do pism Lutra. Heinrich Denifle twierdził, że działalność Lutra była zasłoną dla jego niemoralnego stylu życia. Hartmann Grisar twierdził, że Luter nie był upadłym człowiekiem, lecz psychicznie labilnym. Franz Kiefel upatruje przyczyn reformacji w nadużyciach Kościoła. Wyraża nawet podziw dla religijności Lutra i jego talentu pisarskiego. Joseph Lortz nie widział w Lutrze buntownika, lecz kogoś, kto chciał odnowić Kościół. Jego czyn reformacyjny był rezultatem jego osobistych doświadczeń religijnych. Jego zdaniem Luter zwrócił się przeciwko katolicyzmowi, który nie był w pełni katolicki. W ówczesnej teologii istniało zamieszanie i zagubienie. Według Lortza ówczesna teologia w sposób heretycki fałszowała wiele prawd katolickich. Jednocześnie zarzucił Lutrowi zacietrzewienie i izolowanie Listów Pawła od pozostałych ksiąg biblijnych.

[madohora]

[madohora]

Trzy spośród dwunastu zakonnic wróciły do swoich domów rodzinnych, dziewięć pozostałych przywieziono do domu Lutra, który zajął się poszukiwaniem dla nich mężów. Katarzyna zawarła znajomość z synem norymberskiego patrycjusza, ale jego ojciec znalazł mu lepszą partię. Luter pragnął wyswatać Katarzynę z pastorem Glatzem z Orlamünde, ale ona nie wyraziła zgody na to małżeństwo deklarując równocześnie chęć poślubienia Lutra. Reformator poślubił Katarzynę von Bora 13 czerwca 1525 Małżonkowie zamieszkali w byłym klasztorze w Wittenberdze. 7 czerwca 1526 urodził się ich pierwszy syn – Johannes, a później jeszcze Elżbieta (10 grudnia 1527), Magdalena (4 maja 1529), Marcin (9 listopada 1531), Paweł (28 stycznia 1533) oraz Małgorzata (17 grudnia 1534). Elżbieta i Magdalena zmarły jako dzieci (odpowiednio: w wieku ośmiu miesięcy i trzynastu lat). Sam Luter niewiele zarabiał. Utrzymanie zapewniała w dużej mierze żona wynajmując część klasztoru studentom i innym osobom, a także zapewniając im wyżywienie. Przedsiębiorcza kobieta cieszyła się szacunkiem mężczyzn: posiadała znajomość czytania i pisania, rozważała Pismo Święte. Jak pisał Marcin Luter: „Mojej miłej pani domu Katarzynie von Bora, kaznodziejce, właścicielce browaru, ogrodniczce i kim jeszcze więcej może być...”, „Ona powozi, uprawia pole, pasie bydło, kupuje bydło, warzy piwo, a zabrała się jeszcze za czytanie Biblii, i obiecałem jej 50 guldenów, jeśli do Wielkanocy całą przeczyta! Zupełnie serio! Już jest przy 5. Księdze Mojżeszowej” (List Lutra do Justusa Jonasa z 1525) Małżeństwo Lutrów trwało 20 lat, do śmierci reformatora. W testamencie Luter uczynił spadkobierczynią Katarzynę, ale jego wola okazała się niezgodna z prawem. Wdowa otrzymała pensję od elektora (nie zawsze była wypłacana) i podobnie jak za życia męża utrzymywała się z opłat pobieranych za wynajmowanie części klasztoru. Nadal także gotowała dla najemców.

[madohora]

Tetzel urodził się w saksońskim mieście Pirna w 1465 roku, jako syn lipskiego złotnika, Hansa Tetzla. Pilnie studiował w Pirnie teologię i filozofię. W 1489 wstąpił do zakonu dominikanów. Odnosił pewne sukcesy jako kaznodzieja. W 1502 wyznaczony przez papieża do propagowania odpustu jubileuszowego, którego udzielał odtąd przez całe swoje życie. W 1509 został ustanowiony inkwizytorem na obszarze polskiej prowincji dominikańskiej, natomiast w 1517 został wyniesiony przez papieża Leona X do godności komisarza ds. odpustów w Świętym Cesarstwie Rzymskim.

[madohora]

[madohora]

W 1524 roku w Ratyzbonie (niem. Regensburg) powstał związek południowych stanów katolickich z udziałem brata cesarza, Ferdynanda Austriackiego, książąt bawarskich i biskupów z południa Niemiec. Głównym celem związku była realizacja edyktu wormackiego, tj. pozbycie się zwolenników nauk Lutra ze stanów Rzeszy niemieckiej.

[madohora]

Termin postylla, jako egzegeza Biblii, został użyty po raz pierwszy w 1228 w kronice Nicolasa Trivetusa. Za najstarszą postyllę uważa się Homiliarum Pawła Diakona z VIII w., chociaż nie istniało jeszcze wówczas takie pojęcie. Za najbardziej wzorcową postyllę, spełniającą funkcję przede wszystkim egzegetyczną, uważa się z pracę Postillae perpetuae in Veterem et Novum Testamentum Mikołaja z Liry

[madohora]

Pierwszą postyllą katolicką, wydaną w języku polskim była Postilla catholica, to jest kazania na każdą niedzielę i na każde święto przez cały rok Jakuba Wujka, wydawana w latach 1573-1575 (trzy części). W latach 1579-1580 ukazała się w dwóch częściach odmiana skrócona, tzw. Postylla mniejsza. Odmiana krótsza była wznawiana sześciokrotnie, była także przekładana na język czeski, litewski oraz prawdopodobnie niemiecki

[madohora]

Jego prawdziwe nazwisko brzmiało Jodokus Koch. W 1506 podjął studia prawa i nauk humanistycznych na uniwersytecie w Erfurcie, gdzie w 1510 uzyskał tytuł magistra. W 1515 otrzymał święcenia kapłańskie. Stał się jednym z najbardziej aktywnych zwolenników reformacji. Brał udział w tłumaczeniu Pisma Świętego na język niemiecki.
Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 9 października.

[madohora]

Jan Bugenhagen urodził się w Wolinie 24 czerwca 1485 w rodzinie patrycjuszowskiej. Był synem rajcy miejskiego i burmistrza Gerharda Bugenhagena. Studiował sztuki wyzwolone na Uniwersytecie w Greifswaldzie. W czasie pobytu na uczelni wybrał drogę kariery duchownej, wstąpił do premonstratensów.

[madohora]

Targ – forma sprzedaży i kupna towarów, która odbywa się na wydzielonej przestrzeni, w określonym czasie. Często związana z pewną tradycją lub formalnymi zasadami handlowymi. Miejsce, gdzie odbywa się targ, nazywane jest targowiskiem, placem targowym lub targiem (Târg) albo bazarem.

[madohora]

Targi – tradycyjnie rodzaj wystawy, ekspozycji towarów na arenie międzynarodowej lub krajowej, połączonej ze sprzedażą. Obecnie pojmowane jako wydarzenia targowe – narzędzie marketingu bezpośredniego (twarzą w twarz), służące budowaniu relacji z dotychczasowymi i potencjalnymi kontrahentami. Ekspozycja targowa jest tylko jednym z elementów tworzących targi. Inne elementy wydarzenia targowego to m.in. eventy, matchmaking, konferencje i seminaria. Obserwuje się wysoką specjalizację wydarzeń targowych, koncentrację na określonych sektorach rynku. Coraz wyraźniej następuje także podział na targi typu business-to-business oraz business-to-customer.

[madohora]

Największymi terenami targowymi w Europie dysponują Targi Frankfurt – jest to 578.000 m² powierzchni targowej w halach i na otwartym powietrzu. Na targach frankfurckich wystawia się corocznie ok. 64000 wystawców, a ekspozycje oglądane są przez ponad 4 mln odwiedzających.

[madohora]

W potocznej polszczyźnie nazwy targ i jarmark używane są zamiennie.

[madohora]

[madohora]

Kram (z niem.) lub stoisko handlowe – drewniana budka, również ława z rozłożonym towarem. Kramem może być m.in. kiosk, sklepik, stoisko, stragan na rynku, ława z towarem itp.

[madohora]

Wiąże się go z legendą o kopcu, usypanym po śmierci Kraka przez lud. Tradycja podaje, że ziemię na kopiec noszono w rękawach i stąd wzięła się nazwa „Rękawka”. Na podobny źródłosłów wskazuje jedna z fraszek Jana Kochanowskiego, w której „rękawka” oznacza grobowiec usypany rękami. Rękawka swoimi korzeniami niewątpliwie nawiązuje do pogańskich obrzędów związanych z Dziadami wiosennymi, przypadającymi na okres przesilenia wiosennego. Sam źródłosłów, wbrew ludowej tradycji, nie ma nic wspólnego z noszeniem ziemi, chociaż nawiązuje do kultu zmarłych.

[madohora]

Przypuszcza się, że budowa pochodzącego z XI lub XII wieku kościoła św. Benedykta i ustanowienie święta patrona w dniu 21 marca (pierwszy dzień wiosny), było reakcją Kościoła katolickiego na żywe słowiańskie praktyki religijne na Krzemionkach. Historycznie rzecz ujmując, co najmniej od XVII wieku, o czym świadczą przekazy źródłowe, ze szczytu kopca w czas odpustu (we wtorek, będący kiedyś również dniem świątecznym) zamożni krakowianie zrzucali owoce, słodycze i pieniądze (w powierzchniowej warstwie odnaleziono monety z różnych okresów dziejowych), zaś biedni, żacy i dzieci zbierali je u podnóża. Do połowy XIX w. Rękawka odbywała się na samym kopcu Krakusa, jednak po przekopaniu wzgórza na potrzeby budowy linii kolejowej, przeniosła się na górę św. Benedykta w północnej części wzgórza Lasoty i połączona została z odpustem i ludową zabawą koło kościoła św. Benedykta na Krzemionkach.

[madohora]

Odpust i ulica wzięły nazwę od biblijnej wsi Emaus, do której podążał zmartwychwstały Chrystus. Po drodze spotkał dwóch swoich uczniów, przez których nie został rozpoznany: „Rozmawiali oni ze sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali ze sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali”.

[madohora]

Krakowski Emaus był wielkim, uroczystym spacerem mieszczan krakowskich po całym dniu siedzenia za stołem. Przerodził się z czasem w ludową zabawę, rodzaj odpustu. W tym ludowym święcie w XIX wieku brała udział znacząca część mieszkańców Krakowa.

[madohora]

W Krakowie podobną rolę spełnia miodek turecki, a w Lublinie i na Lubelszczyźnie – szczypka.

[madohora]

Miodek turecki ma formę nieregularnych, twardych bryłek o lekko miodowym smaku, które mogą się łamać albo lekko kruszyć, a jego podstawowym składnikiem jest skarmelizowany cukier z dodatkiem olejków aromatycznych i barwników, w który wtopione są pokruszone orzechy. W klasycznej odmianie o smaku śmietankowym masa karmelowa ma kolor białawy, istnieją jednak i inne rodzaje, zależnie od użytych dodatków smakowych i aromatycznych, np. miodek kakaowy, kawowy czy waniliowy.

[madohora]

Szczypka – przysmak regionalny z Lubelszczyzny; wyrób cukierniczy na bazie cukru.

[madohora]

SZCZYPKA

150 ml wody
60 g cukru
6 białek jaj
6 g żelatyny spożywczej
2 łyżeczki mąki ziemniaczanej
w zależności od smaku pożądanego smaku: po 10 ml syropu miętowego, różanego, truskawkowego lub barwnika spożywczego

Zagotować wodę z cukrem, syropem lub barwnikiem spożywczym na dużym ogniu. Następnie wsypać do tego żelatynę spożywczą i gotować do czasu rozpuszczenia się składników. Zagotowane składniki ściągnąć z ognia. Białka jaj wbić do rondla i ubić z nich sztywną pianę mikserem. Do ubitej piany wlać stopniowo zagotowane wcześniej składniki, całość dokładnie wymieszać drewnianą łyżką, po czym przelać do odpowiednich korytek plastikowych o długości około 15 cm, wyłożonych folią i posypanych niewielką ilością mąki ziemniaczanej. Całość pozostawić do ostygnięcia, a po ostygnięciu włożyć do lodówki na 2 godziny.

[madohora]

W przeszłości smakołyk rozpowszechnił się w krajach będących pod panowaniem tureckim, ale też na Węgrzech, w Austrii i Polsce, gdzie nazywano go „chlebem tureckim”. Do ostatniej wojny światowej oryginalny produkt był dostępny w handlu detalicznym (sklepach kolonialnych i sklepikach żydowskich), później jedynie sporadycznie w postaci domowego wyrobu.

[madohora]

Rachatłukum - składniki:

2 szklanki cukru
1 szklanka wody
6 łyżek zimnej wody
8 łyżek mąki ziemniaczanej
4 łyżki syropu pomarańczowego lub brzoskwiniowego (zaprawy do napojów)
1 łyżka soku z cytryny
masło do wysmarowania formy
kilka łyżek rozpuszczalnego kakao
kilka łyżek cukru pudru

Rachatłukum - sposób przygotowania: Cukier i wodę podgrzewamy na średnim ogniu, aż powstanie gęsty syrop (ok. 20 minut). Zdejmujemy syrop z ognia. Mąkę mieszamy z zimną wodą, syropem owocowym i sokiem z cytryny, aż znikną grudki. Powoli wlewamy do syropu z cukru i wody, intensywnie mieszając. Masę wlewamy do prostokątnej formy wysmarowanej masłem, studzimy i odstawiamy na noc do lodówki. Kroimy w sześciany i obtaczamy w cukrze pudrze zmieszanym z kakao.
Więcej: ugotuj.to/ugotuj/174939744/rachatlukum/p/

[madohora]

Wyobraźmy sobie jakąś wyższą uczelnię na Śląsku, a na niej wydział humanistyczny. Powiedzmy historia, historia sztuki, kulturoznawstwo, dziennikarstwo czy coś podobnego. I tam właśnie jakiś student trzeciego lub czwartego roku ma plan pisania pracy magisterskiej. Dodatkowo wyobraźmy sobie, że do wydziałów kultury urzędów marszałkowskich w Katowicach czy Opolu wpływa projekt na dofinansowanie pewnego procesu badawczego. I teraz wreszcie powiem, że ów plan pisania pracy magisterskiej czy temat procesu badawczego jest taki sam. Chodzi o przebadanie i opisanie słodyczy sprzedawanych na Śląsku w budach, czyli na straganach pod kościołami podczas odpustów.

[madohora]

A oto stworzona przeze mnie wstępna lista tych śląskich odpustowych maszketów, które powinno się po kolei badać i dokumentować: czekoladowe maczki, anyżki (ciasteczka), anyż (różowe lub jasnoczerwone cukrzane kostki), makrony (kokosowe ciasteczka), kartofelki (zwane też zimniokami albo bramborami, marcepanowe kulki koloru brązowego), pieczki w szekuladzie (np. suszone śliwki w polewie czekoladowej), pierniki, lukrecjo, miynta (zwana też feferwynica albo fefermyncka), zozwór, tatarczuch, futermeloki, floki, kopalnioki, szkloki i wiele innych. I to trzeba badać, jako element naszego dziedzictwa kulturowego.

[madohora]

Makaroniki piecze się w niskiej temperaturze w formach lub na blasze. W zależności od czasu pieczenia i użytych składników mogą być one kruche i chrupiące lub miękkie, o strukturze przypominającej marcepan. Po ostudzeniu przekłada się je czasem kremami, dekoruje polewą, lukrem lub posypuje cukrem pudrem.

[madohora]

Makaroniki wywodzą się z Włoch i Francji. Już w XIII wieku w regionach upraw migdałów w Lombardii, Lotaryngii i Kraju Basków pieczono ciastka z mielonych migdałów z dodatkiem miodu i białek jaj.

[madohora]

proteiny pochodzenia zwierzęcego i roślinnego wzajemnie uzupełniające się, dostarczające we właściwych proporcjach i ilościach aminokwasy egzogenne i endogenne
wielonienasycone tłuszcze roślinne obniżające poziom cholesterolu i zapobiegające miażdżycy
witaminy, zwłaszcza E oraz z grupy B
liczne składniki mineralne (fosfor, siarka, potas, magnez, wapń, żelazo, cynk, miedź, selen)

[madohora]

Do makaroników produkowanych przemysłowo często dodaje się jednak szkodliwe dla zdrowia składniki (syntetyczne barwniki spożywcze, konserwanty, margarynę bogatą w izomery trans), natomiast migdałów czy orzechów jest w nich niewiele lub nie ma w nich wcale (zamiast nich stosuje się syntetyczne olejki aromatyczne). Wartość odżywcza takich ciastek jest niewielka, dostarczają one jedynie pustych kalorii.

[madohora]

MAZUREK KRAKOWSKI Z MAKARONIKOWĄ DEKORACJĄ

Ciasto:
20 dag mąki krupczatki
7.5 dag cukru pudru
15 dag masła
1 żółtko

Masa makaronikowa:
15 dag maku - najlepiej białego ale może być też niebieski)
25 dag cukru kryształu
4 białka
olejek migdałowy

Lukier czekoladowy:
3 białka
36 dag cukru pudru
6 dag kakao
6 dag masła
olejek waniliowy
kandyzowane owoce i bakalie do dekoracji

Mąkę przesiej, posiekaj z masłem, szybko zagnieć z cukrem pudrem i żółtkiem. Zawiń w folię i włóż na 30 minut do lodówki. Następnie rozwałkuj na blasze i podpiecz w temp. 200°C. Przygotuj masę: mak wymieszaj z cukrem i kilkoma kroplami olejku migdałowego, zmiel (najlepiej porcjami w maszynce do kawy), a potem utrzyj w kamiennej misie, dodając porcjami ubite na sztywno białka. Gotową masę przełóż do rękawa cukierniczego i wyciśnij dekoracyjny brzeg na podpieczony spód. Wstaw do piekarnika i zapiecz, aż brzeg się ładnie przyrumieni. W czasie, gdy ciasto stygnie, przygotuj lukier: białka utrzyj z cukrem, a gdy powstanie gęsta masa, dodaj do niej kakao roztarte z masłem. Dokładnie wymieszaj i polukruj ostudzony kruchy spód placka. Zanim lukier zastygnie, udekoruj wierzch ciasta kandyzowanymi owocami i bakaliami.

[madohora]

Przywieziony z powrotem do Francji w XVI wieku przez Katarzynę Medycejską przepis na Macaron, ciastko z migdałów, cukru i białek jaj, szybko rozprzestrzenił się w wielu miastach, w tym w Nancy, Amiens, St. i niepowtarzalny przepis, który uczynił je sławnymi.

[madohora]

Od 1520 roku Bugenhagen zajmował się badaniem pism i wystąpień saksońskiego augustianina Marcina Lutra. Wnikliwa lektura dzieła O babilońskiej niewoli Kościoła w 1520 roku spowodowała u niego zmianę dotychczasowego patrzenia na religię i konwersję na luteranizm.

[madohora]

W 1533 roku jako jeden z pierwszych uczonych otrzymał tytuł doktora na zreformowanym wydziale teologii uniwersytetu w Wittenberdze. W latach 1533–1534 za namową Lutra dokonał przekładu Pisma Świętego na język dolnoniemiecki. Był współuczestnikiem zawiązania unii szmalkaldzkiej.

[madohora]

Wcześniej, zanim podjął się tej misji, przeprowadził reformę Kościoła na terenie swojej ojczyzny – Pomorza. W grudniu 1534 Bugenhagen przybył do Trzebiatowa i uczestniczył w sejmie trzebiatowskim, podczas którego książęta Gryfici narzucili stanom pomorskim reformację. Bugenhagen został wyznaczony do opracowania nowej zreformowanej liturgii i przeprowadzenia wizytacji parafii diecezji kamieńskiej. W 1535 wydana została jego Ordynacja Kościelna. W tym samym roku w asyście książąt pomorskich odwiedził: Słupsk, Sławno, Darłowo, Szczecin, Gryfice, Wolin, Greifswald, Anklam i Pasewalk. Brał również udział w wizytacjach przekształconych w dobra książęce klasztorów Neuenkamp i Eldena.

[madohora]

Kaplica św. Jerzego w Trzebiatowie (łac. Domus leprosorum) – jedna z trzech zachowanych w Trzebiatowie gotyckich kaplic szpitalnych, znajdująca się przy ul. Kołobrzeskiej 6, od XIX wieku po przebudowie pełni funkcję domu mieszkalnego.

[madohora]

[madohora]

Odegrał ważną rolę w rozwoju reformacji, jako protektor Lutra i innych reformatorów, a także zręczny polityk. Do wykładowców założonego przez niego w 1502 roku uniwersytetu w Wittenberdze należeli m.in. Marcin Luter i Filip Melanchton. Chronił Lutra przed atakami przeciwników, wyjednując dla niego u cesarza Karola V nietykalność osobistą podczas Sejmu Rzeszy w Wormacji (1521) oraz ukrywając go w latach 1521–1522 na zamku Wartburg. Był także wielkim mecenasem artystów i poetów

[madohora]

Wojna chłopska (niem. Bauernkrieg) – największe antyfeudalne powstanie chłopskie w dziejach Niemiec mające miejsce w latach 1524–1526. Nowsze opracowania historyczne mówią o powszechniejszym buncie nie tylko chłopstwa ale ogólnie ludzi z niższych warstw społecznych. W niemieckim piśmiennictwie używane jest też określenie Revolution des gemeinen Mannes (rewolucja zwykłych ludzi)

[madohora]

Sam Marcin Luter początkowo poparł powstanie chłopskie, później jednak lobbował aby zostało stłumione. Uznał poglądy chłopskie za zbyt radykalne i jawnie się im przeciwstawiał („Przeciwko zbójeckim i morderczym rotom chłopów”, 1525).

[madohora]

Głównym podmiotem gospodarki feudalnej stali się chłopi, którzy ponosili największy ciężar obowiązków na rzecz książąt, szlachty, kleru, patrycjuszy i urzędników żerujących na ich pracy. W wyniku zwiększenia się liczby osób wykorzystujących chłopów, zwiększała się ilość danin narzucanych na najbiedniejszą część ludności. Na chłopów nakładano nowe podatki, cła i czynsze, zobowiązano ich także do odrabiania pańszczyzny. W Górnej Szwabii, Wirtembergii, Frankonii, Górnej Saksonii i Turyngii wprowadzono podziały, które przy równocześnie nie zmieniającej się wartości produkcji ogólnej prowadziły do coraz mniejszych dochodów. Nakładane na najmniejszych wytwórców wysokie podatki tylko pogarszały i tak złą sytuację gospodarczą.

[madohora]

Wyższa szlachta nie przejawiała żadnego zainteresowania poprawą sytuacji chłopów, obawiając się utraty dotychczasowych przywilejów i korzyści. Niższa szlachta natomiast występowała zbrojnie przeciwko pogarszającej się sytuacji (Powstanie rycerstwa przeciwko arcybiskupowi Trewiru). Próby tej grupy społecznej utrzymania wyższego statusu poprzez rabunkowe napady rycerskie doprowadziły ponownie do obciążeń nakładanych na chłopów.

[madohora]

Wielu prostych chłopów, z uwagi na swoje wielorakie związki poddańcze, nie było skłonnych do większych wystąpień. Jedynie wiejskie warstwy wyższe domagały się zmian. Wójci, rzemieślnicy, oraz rolni z mniejszych miast byli prowodyrami powstań, często naciskając biedne warstwy chłopskie do przyłączenia się do walki.

[madohora]

Lista największych zrywów chłopskich:

🔸1476 Zryw Paukera von Niklaushausena we Frankonii
🔸1478 Powstanie chłopskie w Karyntii
🔸1492 Powstanie chłopskie w Allgäu
🔸1493 Konfederacja w Alzacji
🔸1502 Konfederacja w Spirze
🔸1513 Konfederacja w Breisgau
🔸1514 Powstanie Biednego Konrada w Wirtembergii
🔸1517 Konfederacja w Schwarzwaldzie

[madohora]

Wybrane praktyki związane z uzyskaniem odpustu zupełnego:

[madohora]

Adoracja i ucałowanie Krzyża w trakcie liturgii Męki Pańskiej w Wielki Piątek;

[madohora]

Publiczne odmówienie aktu wynagrodzenia Sercu Jezusowemu O Jezu Najsłodszy w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa (w inne dni - odpust cząstkowy);

[madohora]

Sprawowanie i udział we Mszy świętej prymicyjnej;

[madohora]

Jednorazowe nawiedzenie kościoła, w którym trwa Synod diecezjalny;

[madohora]

Nawiedzenie kościoła parafialnego w święto tytułu lub w dniu 2 sierpnia, kiedy to przypada odpust "Porcjunkuli" po odmówieniu Ojcze nasz i Wierzę;

[madohora]

Nawiedzenie kościoła lub kaplicy zakonników w święto ich założyciela i odmówienie tam Ojcze nasz i Wierzę;

[madohora]

Nawiedzenie dowolnej bazyliki mniejszej w następujące dni:
- w uroczystość świętych Apostołów Piotra i Pawła (29 czerwca)
- w święto tytułu
- w dniu 2 sierpnia (odpust "Porcjunkuli")
- jeden raz w ciągu roku w dniu określonym według uznania

[madohora]

Gdy wierny w intencji umartwiania się, odmówi sobie czegoś godziwego, a przyjemnego dla siebie, uzyskuje odpust cząstkowy. Warunek ten ma zachęcić wiernych do praktykowania dobrowolnych umartwień

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

typu Top Spin (Uchwyty podtrzymujące gondole są również przymocowane do stelaży jednakże pasażerowie siedzą w tym samym kierunku co pospolita ława. Karuzela idzie z góry na dół robiąc 360 stopniowe pętle)

[madohora]

[madohora]

Huśtawka na desce – zabawka dla dzieci, element placu zabaw, element małej architektury, zwany częściej huśtawką wagową lub huśtawką ważką, potocznie przez dzieci „konikiem”.

[madohora]

huśtawki wahadłowe, z wiszącym elementem ruchomym:
z pojedynczym siedziskiem, "krzesełkiem"
z siedziskiem w postaci "ławeczki" dla kilku osób, tzw. huśtawka ogrodowa
z dwoma siedziskami umieszczonymi naprzeciw siebie, tzw. huśtawka parkowa
najprostsza konstrukcja, zawieszona na jednej lub dwóch linach lub łańcuchach, z siedziskiem zrobionym z deski lub opony

[madohora]

Diabelskie młyny uważa się za konstrukcje odmienne od kół obserwacyjnych, np. London Eye. Najistotniejszą różnicą jest mocowanie kabiny. W kołach obserwacyjnych nie są one zawieszone na obwodzie koła, lecz zamontowane na zewnętrznej strukturze obręczy. Ich pozycja musi być stabilizowana mechanicznie, co czyni konstrukcję bardziej skomplikowaną.

[madohora]

Obecnie największy diabelski młyn o średnicy koła 167,5 m znajduje się w Las Vegas w USA

[madohora]

Zjeżdżalnia – urządzenie rekreacyjne działające na zasadzie równi pochyłej, najczęściej montowane są na osiedlowych placach zabaw, w ogrodach jordanowskich i parkach. Odmianą zjeżdżalni są zjeżdżalnie wodne, zazwyczaj znacznie dłuższe od typowych "osiedlowych" zjeżdżalni, używane w aquaparkach. Występują też zjeżdżalnie dmuchane.

[madohora]

Dmuchańce wykonane są z wytrzymałej plandeki PVC, są atrakcją wspomaganą dmuchawą elektryczną, utrzymującą odpowiedni poziom powietrza wewnątrz atrakcji, dlatego do funkcjonowania potrzebują źródła prądu. W Polsce w stosunku do wszelkich urządzeń dmuchanych tzw. dmuchańców stosuje się Polską Normę PN-EN 14960 z 2008 roku.

[madohora]

Balon – przedmiot wykonany z bardzo elastycznej gumy lub lateksu, czasami z folii. Może mieć różne kształty, ale najczęściej jest kulisty. Balony innych kształtów wytwarza się zmieniając grubość ich ścianek – tam gdzie ścianka jest grubsza, mniejsza staje się krzywizna balonu po napompowaniu. Balon musi być szczelny, posiada jedynie mały otwór umożliwiający napompowanie.[1] Zazwyczaj wypełniany jest powietrzem lub helem (w tym drugim przypadku unosi się do góry). Balony służą do dekoracji pomieszczeń, w których odbywają się przyjęcia. Wykorzystywane są także jako zabawka dla dzieci (na przykład w charakterze piłki).

[madohora]

Gumowy balon-zabawka, jaki znamy dzisiaj, różni się od wczesnych balonów tym, że jest wykonany w całości z gumy. Praktyczny sposób wytwarzania tak formowanych wyrobów gumowych wymagał kilku odkryć i wynalazków. Zmiany te następowały stopniowo na przestrzeni lat, odkąd w 1803 roku pod Paryżem powstała pierwsza na świecie fabryka gumy .

[madohora]

Chociaż gumę można wytwarzać syntetycznie, preferowany jest naturalny lateks ze względu na jego dużą elastyczność. Można go rozciągnąć do siedmiu lub ośmiu razy w stosunku do pierwotnej długości i nadal powracać do poprzedniego kształtu. Kauczuk syntetyczny nie okazał się tak elastyczny i sprężysty jak naturalny lateks.

[madohora]

Zasadniczo proces tworzenia zabawkowego balonu polega na zanurzeniu formy w płynnym lateksie. Forma lub forma ma kształt opróżnionego balonu.

[madohora]

Targowisko, inaczej: targ, bazar (pers. bāzār) – wydzielony teren przeznaczony do handlu, zazwyczaj na otwartej powierzchni (plac targowy).

[madohora]

ODPUSTOWE KRAMY

[madohora]

KRAMY ODPUSTOWE NA ULICY ŚWIĘTEJ ANNY W LUBLIŃCU

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

ODPUST U BABCI ANNY NA NIKISZU - Radio Katowice - 30.07.2018

[madohora]

ODPUST NA NIKISZU - Fakt - 30.07.2018