Odpust

[madohora]

Odpust – w teologii katolickiej pojęcie oznaczające darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy, które zostały odpuszczone co do winy. Odpust może być zupełny, jeśli jest darowaniem całej, przewidzianej przez Boga kary, lub cząstkowy – jeśli jest tej kary zmniejszeniem. Odpust może być udzielony żywym lub zmarłym i dotyczy wyłącznie chrześcijan.

Pojęcie odpustu ściśle związane jest z pojęciami dotyczącymi prawa rządzenia w Kościele i związanym z tym "prawem kluczy" oraz z wiarą w wymianę darów pomiędzy żyjącymi i umarłymi, tzn. obcowanie świętych. W przeciwieństwie do sakramentów, które są łaską i wprowadzają w stan łaski uświęcającej, a także są niezależne od zasług, odpusty są skutkiem zadośćuczynienia.

Z powodu nadużyć, które miały miejsce w historii Kościoła, odpusty stały się jedną z przyczyn wystąpienia Marcina Lutra i reformacji.

[madohora]

Jedynym dysponentem odpustów w Kościele jest papież. Tylko on może określać warunki jego uzyskania, lub delegować swą władzę w tej materii innym. Delegacja ta nie może być przekazywana dalej, chyba, że ze zgodą papieża.

Starający się o odpust może go uzyskać dla siebie lub dla zmarłego. Nie można uzyskać odpustu dla innego żyjącego. Nie można też uzyskać więcej niż jeden odpust zupełny dziennie.

Odpust uzyskuje się poprzez spełnienie odpowiednich warunków i wykonanie przypisanych odpustowi czynności. Warunkami koniecznymi i wspólnymi dla wszystkich odpustów są:

bycie ochrzczonym i nieekskomunikowanym
bycie w stanie łaski uświęcającej
posiadanie szczerej intencji uzyskania odpustu
wykonanie w określonym czasie i w określonej formie czynności związanych z odpustem

Czynności związane z odpustem mogą być różnorakie. Mogą to być określone modlitwy, określone dobre uczynki lub określone praktyki religijne. Czynności te mogą być ponadto związane z określonym miejscem lub z określonym czasem. Za przykładowe czynności warunkujące uzyskanie odpustu mogą posłużyć:

przyjęcie Pierwszej Komunii Świętej lub pobożny udział w tej ceremonii
pobożne nawiedzenie jednej z czterech rzymskich bazylik większych i odmówienie tam Ojcze nasz oraz wyznania wiary
nawiedzenie cmentarza w dniach od 1 do 8 listopada połączone z modlitwą za zmarłych – odpust ten może być ofiarowany tylko za zmarłych
pobożne przyjęcie, choćby przez transmisję medialną, błogosławieństwa Urbi et Orbi
pobożne nawiedzenie kościoła w dniu jego konsekracji i odmówienie tam Ojcze nasz oraz wyznania wiary

Podstawowe zasady dotyczące uzyskiwania odpustów zawarte są w prawie kanonicznym. Nad właściwym sprawowaniem odpustów czuwa w Kościele trybunał Penitencjarii Apostolskiej, który publikuje również Enchiridion Indulgentiarum, będący swoistym katalogiem odpustów. Ostatnie, czwarte wydanie Enchiridionu ukazało się w lipcu 1999 i związane było z Wielkim Jubileuszem Roku 2000.

[madohora]

Podstawowe zasady dotyczące uzyskiwania odpustów zawarte są w prawie kanonicznym. Nad właściwym sprawowaniem odpustów czuwa w Kościele trybunał Penitencjarii Apostolskiej, który publikuje również Enchiridion Indulgentiarum, będący swoistym katalogiem odpustów. Ostatnie, czwarte wydanie Enchiridionu ukazało się w lipcu 1999 i związane było z Wielkim Jubileuszem Roku 2000.

[madohora]

W tym roku Odpust odbędzie się 25 lipca w godz. 10.00-20.00. Spodziewamy się około 125 starannie wyselekcjonowanych wystawców z całej Polski. Na stoiskach zobaczymy więc oryginalne rękodzieło. A dla smakoszy kuchni regionalnej przygotowujemy kilkanaście stoisk z produktami spożywczymi. Planujemy także ogródki restauracyjne, a przed kościołem tradycyjne budy odpustowe ze śląskimi maszketami.

[madohora]

ODPUST NA NIKISZU - Silesion - 26.07.2023

[madohora]

W odpowiedzi Luter ogłosił swoje trzy, przygotowane jeszcze przed klątwą pisma: O naprawie stanu chrześcijańskiego, O niewoli babilońskiej Kościoła, O wolności chrześcijanina. W pismach tych przeciwstawił się ostro papieskiej supremacji, poddał krytyce wszelkie nauki i objawy życia kościelnego nie znajdujące według niego potwierdzenia w Biblii. Wreszcie, 10 grudnia 1520 na przedmieściach Wittenbergi, w obecności licznie zgromadzonych studentów, profesorów i ludu spalił na stosie papieskie księgi prawnicze wraz z bullą (o czym początkowo nikt nie wiedział). Wkrótce potem, 3 stycznia 1521 papież Leon X ekskomunikował Lutra.

[madohora]

Przez cały Okres Pokutny penitenci mieli stawić się z obciętymi włosami lub ubrani w worek, pościć i powstrzymywać się od wszelkich spraw publicznych, kąpieli i rozrywek. Po odbyciu pokuty w czwartej klasie i złożeniu publicznego wyznania grzechów (ἐξομολόγησις exomológesis ) z prośbą o pojednanie z Kościołem, zostały wznowione , zwykle w Wielki Czwartek , przez biskupa udzielającego rozgrzeszenia .

[madohora]

Aby uzyskać odpust zupełny, wykonując pracę charytatywną lub odmawiając aspirację lub modlitwę, na którą udzielany jest odpust, należy spełnić określone warunki:

[madohora]

Pierwszym znanym odpustem jest odpust udzielony w 1019 przez biskupa Poncjusza z Arles dla pielgrzymów przybywających do opactwa w Montmajour. Następnie, ok. 1063 papież Aleksander II i w 1095 Urban II udzielili odpustu dla wszystkich uczestników wypraw krzyżowych. W 1300 Bonifacy VIII ogłosił pierwszy Rok Jubileuszowy, w związku z którym na mocy bulli Atiquorum habet udzielił odpustu wszystkim pielgrzymującym do grobu Piotra Apostoła.

Pierwszy rok jubileuszowy spełnił oczekiwania duszpasterskie i w związku z tym Klemens VI ogłosił rok 1350 kolejnym jubileuszem. Z tego powodu wydał w 1343 bullę Unigenitus Dei Filius. Bulla ta była nie tylko ogłoszeniem jubileuszu, ale również pierwszym wykładem teologicznym dotyczącym odpustów. Od tamtej pory lata jubileuszowe i odpusty z nimi związane obchodzone są w Kościele regularnie.

Kolejnymi zachowanymi dokumentami dotyczącymi odpustów są akta procesowe zwolenników Jana Wiklefa i Jana Husa z okresu Soboru w Konstancji (1414–1418). Wśród pytań, które stawiano oskarżonym o herezję były również te, które dotyczyły prawa papieża do udzielania odpustu oraz możliwości skorzystania z odpustu w ogóle.
List odpustowy wydany przez Jana Tetzla: W autorytecie wszystkich świętych i w miłosierdziu względem ciebie ja odpuszczam tobie wszystkie grzechy i cofam tobie wszystkie kary na dziesięć dni. Johannes Tietzel
Drzwi kościoła, do których Marcin Luter przybił swoje tezy

Na początku XVI wieku arcybiskupem Magdeburga był Albrecht Brandenburski. Biskup ten zaczął gromadzić majątek i przywłaszczać beneficja w sposób sprzeczny z zasadami. Współpracował z nim ściśle dominikanin Jan Tetzel, który upraszczając doktrynę i działając jako wędrowny kaznodzieja, opracował sposób na gromadzenie zysków przez handel "listami odpustowymi", które nie tylko miały być dowodem odpuszczenia kar doczesnych, ale miały być również gwarancją zbawienia. Takie postępowanie wzbudziło powszechny niesmak i zgorszenie wśród duchownych. 31 października 1517 augustianin Marcin Luter wywiesił na drzwiach kościoła w Wittenberdze 95 tez przeciw "handlowi odpustami". Dzięki wynalazkowi druku tezy szybko rozpowszechniły się w Rzeszy.

W następstwie tych wydarzeń w 1518 papież Leon X wydał bullę Cum postquam, która przypominała właściwą naukę o odpustach. Pisał w niej:

[madohora]

Po raz pierwszy organizujemy nasze wydarzenie w czasie pandemii. Dlatego musimy o tym pamiętać podczas pobytu na Odpuście. Wynikające stąd ograniczenia i nasza ostrożność skłaniają nas do rezygnacji z tradycyjnej sceny. W zamian pod charakterystycznymi „komzonami” czyli arkadami nikiszowieckiego rynku usłyszycie m.in. dźwięki gitar zespołu Nivel, saksofonu Joanny Stasińskiej, akordeonu Macieja Gucika a na Skwerze Zillmanów chóralne głosy Chóru Mieszanego „Ogniwo”. Tam też na Skwerze zapraszamy rodziców z najmłodszymi pociechami na warsztaty muzyczne „EkoMuzyce dla smyka”. Wszystkie dzieci będą mogły pokręcić się na tradycyjnym „kecioku”. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Katowicach od 12:00 do 16:00 prowadzić będzie zbiórkę krwi. Planujemy także zbiórkę publiczną, której celem będzie zebranie funduszy na czyszczenie murów osiedla Nikiszowiec z graffiti. Dla zwiększenia bezpieczeństwa powiększyliśmy obszar wydarzenia.

[madohora]

ODPUST U BABCI ANNY - Dziennik Zachodni - 26.07.2021

[madohora]

Biskup Rzymu, następca Piotra klucznika i namiestnik Jezusa na ziemi, mocą władzy kluczy otwierających królestwo niebieskie, usuwa u wiernych to, co stanowi przeszkodę w dostępie do Chrystusa, mianowicie winę i karę należną za grzechy uczynkowe; winę – za pośrednictwem sakramentu pokuty, karę zaś doczesną należną za grzechy według sprawiedliwości Boskiej – za pośrednictwem odpustu Kościoła. (...) Kiedy na mocy swej władzy apostolskiej udziela odpustu tak dla żywych, jak i dla umarłych, wówczas rozdziela ze skarbca zasług Jezusa Chrystusa i Świętych. (...) Postanawiamy władzą apostolską i mocą obecnego pisma, że tak powinni wszyscy utrzymywać i głosić pod karą wyłączenia ze społeczności wiernyc

[madohora]

Bulla ta została szybko zakwestionowana. Miała bowiem charakter listu prywatnego do ówczesnego legata papieskiego w Niemczech, kardynała Kajetana de Vio. Zabrakło w niej wyraźnego zaprzeczenia nauczaniu Tetzla, nadto papież nie wyraził w niej jasno, że jest to nauczanie ex cathedra. Jesienią 1518 po nieudanych spotkaniach de Vio i Lutra, Mistrz Marcin wystąpił z Kościoła. Dopiero 30 czerwca 1519 w tzw. Liście do Szwajcarów Leon X wyjaśniał, iż miał zamiar podać naukę zawartą w bulli jako obowiązującą.

Pod wpływem uniwersytetów w Kolonii i Louvanium Leon X wydał w 1520 kolejną bullę – Exsurge Domine. Bulla ta uznawała za nieprawowierne 41 zdań Lutra i wzywała go do ich odwołania w ciągu 60 dni. Wśród tych zdań sześć dotyczyło odpustów.

W 1545 zwołany został Sobór Trydencki, który był reakcją Kościoła na reformację. 27 listopada 1563 papież Pius IV, który spodziewał się rychłego nadejścia swojej śmierci, w liście do kardynała Karola Boromeusza prosił o szybkie zakończenie obrad. W nocy z 3 na 4 grudnia zredagowano Dekret o odpustach, który o świcie został przyjęty przez ojców soborowych. Był to jeden z ostatnich dekretów soboru i ograniczał się do zdefiniowania podstaw nauki o odpustach, czyli prawa Kościoła do dysponowania nimi oraz do rzeczywistego pożytku dla korzystających z nich.

Papież Paweł VI wydał w 1967 r. konstytucję apostolską Indulgentiarum Doctrina, w następnym roku uzupełniony przez zawierający szczegółowy wykaz odpustów Enchiridion Induldentiarum. Zniesiono miary czasu odpustów cząstkowych: „Co do odpustu cząstkowego pominięto dawne określenie dni i lat, a wyszukano nową formę czyli miarę, wedle której bierze się pod uwagę samą czynność wiernego, spełniającego dzieło ubogacone odpustem.”[2] Uzasadnieniem jest fakt, iż czas jest właściwością rzeczywistości ziemskiej i trudno o nim mówić w przypadku czyśćca. Konstytucja mówi natomiast o wielkości odpustu cząstkowego, „tym większej, im większa jest miłość działającego i wartość dzieła.”

Konstytucja zasugerowała także zmniejszenie liczby odpustów zupełnych, po to, by bardziej docenić ich wartość. Zniesiono także zasadę toties quoties, czyli możliwość uzyskiwania wielokrotnie w ciągu dnia łaski odpustu przy ponownym spełnieniu warunków. Paweł VI zostawił jeden wyjątek: drugi odpust zupełny można zyskać tego samego dnia w godzinie śmierci.

[madohora]

W pierwszych wiekach ze względu na brak wolności religijnej chrześcijanie nie budowali świątyń, lecz spotykali się w domach. Od IV w. zaczęły pojawiać się kościoły, często w miejscach męczeńskiej śmierci chrześcijan lub nad ich grobami, a więc gdzie istniał kult świętych. Jeśli to nie było możliwe, troszczono się, by w kościele znajdowały się przynajmniej relikwie. W ten sposób kościoły zyskiwały swoich patronów. Dzień, w którym w liturgii wspominano owego patrona, stawał się świętem kościoła i parafii z nim związanej. Wraz z rozwojem nauki o odpustach dołączono możliwość ich zyskiwania w dzień święta patronalnego danego kościoła, a sama uroczystość zyskała miano odpustu parafialnego.

[madohora]

Obecnie odpusty parafialne kojarzą się z zewnętrzną otoczką, na którą składają się wydarzenia religijne (suma odpustowa, strojenie kościoła, procesja), ale także cała otoczka w postaci festynu, kramów z zabawkami i słodyczami itp. (stąd np. zwroty typu "kupić coś na odpuście", "odpustowy" w znaczeniu "tandetny, o małej wartości"). Jest to w pewnym sensie nawiązanie do pochodzenia owego święta, tym niemniej często zatraca ono charakter duchowy. Zapewne dlatego w kazaniach tego dnia przypomina się wiernym o samym patronie oraz o możliwości zyskania odpustu. Ażeby ułatwić świętowanie, wolno obchód liturgiczny ku czci patrona przenieść na najbliższy dzień wolny, np. na niedzielę po właściwym wspomnieniu.

[madohora]

Odpust jest to darowanie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonymi warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienie ze skarbca Chrystusa i świętych.

[madohora]

EMAUS TO TEŻ ODPUST

[madohora]

Odpusty parafialne coraz częściej są świętami całych dzielnic i miast

Jakubowe jadło, Jakubowa loteria, Jakubowe ogniska. To tylko niektóre elementy corocznej całodniowej zabawy, jaką dziś w przededniu odpustu po raz jedenasty organizuje parafia św. Jakuba w Szczyrku wraz z Miejskim Ośrodkiem Kultury, Promocji i Informacji. Wczoraj, gdy oficjalnie plac w centrum miasta otrzymywał nazwę św. Jakuba, uroczystości przyglądało się około stu osób. Dziś ludzi będzie więcej. W końcu to święto całego Szczyrku.
- Odpust w tradycji polskiej był zawsze świętem dwóch obliczy - przyznaje Małgorzata Kiereś, góralka z Istebnej, etnograf, dyrektorka Muzeum Beskidzkiego w Wiśle. W pierwszym z nich podkreślano rolę patrona parafii lub ważnego wydarzenia np. budowy kościoła lub założenia parafii. Druga część miała już charakter ludyczny i bardzo wspólnotowy.

- Zabawa towarzyszyła odpustom od pra pra wieków. Przepiękne było też to, że górale mówili, iż "nie idzie się doczekać odpustu" - podkreśla Kiereś.
Wychowany w mysłowickiej dzielnicy Wesoła bp Piotr Greger, biskup pomocniczy diecezji bielsko-żywieckiej przyznaje, że obchodzenie odpustów w porównaniu do tych, jakie pamięta z lat dzieciństwa, trochę się zmieniło.

- Odpust to przede wszystkim uroczystość w kościele związana z przywilejem zyskania odpustu zupełnego, czyli darowania kary doczesnej - zaznacza biskup. - Ale poza tym, po południu był czas na biesiadę w gronie rodziny, sąsiedztwa i parafii. W miejscu do tego przystosowanym były karuzele, strzelnice, takie małe miasteczka atrakcji. To był czas wspólnego świętowania, do którego ludzie specjalnie się przygotowywali. A potem, po takim odpuście, długo się jeszcze o nim mówiło - dodaje.

Ale odpust to nie tylko kwestia straganów. Małgorzata Kiereś przypomina, że odpust był czymś więcej w tradycji ludowej. Przez rok na przykład zbierało się grosze, by na odpuście można było sobie coś kupić. Przyniesienie do domu pamiątki z odpustu było czymś istotnym.

- Dziewczyna czekała na serce (z piernika - red.). To był znak wyrażenia uczucia - przypomina. I dodaje, że w tradycji miało znaczenie, iż stragany rozkładano wokół kościoła. Tam rozkładały się stoiska, na których można było kupić np. gulasz, albo kiełbaski, a zabawa trwała do wieczora.

Karuzele i stragany, na których można było kupić korkowce, zabawki wykonane metodą rękodzieła, szybko zastąpił chiński kicz sprzedawany po kosmicznych cenach. Stare korkowce i kapiszony wyparły hałaśliwe petardy, a wspólną zabawę rodzinny obiad i popołudnie przy grillu. Wprawdzie spotkać można jeszcze gdzieniegdzie stoiska z watą cukrową, ale okazji do zabawy jest zdecydowanie mniej.

Na szczęście powoli wraca się do tradycyjnego świętowania. Wystarczy dobry pomysł, grupa osób chętnych do działania, otwarty na propozycje parafian proboszcz i zaangażowani mieszkańcy. Wtedy łatwiej odpustowi nadać rangę atrakcyjnego dla parafian i gości festynu. W Szczyrku na przykład jest rajd rowerowy, są domowe wypieki, loteria, zabawy dla dzieci i dorosłych oraz koncert muzyczny (w tym roku zagra Gang Marcela).

Z kolei w parafii św. Anny w katowickiej dzielnicy Nikiszowiec tegoroczny odpust to wydarzenie numer jeden w dzielnicy. Parafia świętuje bowiem 100-lecie. Tradycyjnie oprócz religijnych obchodów będą dodatkowe atrakcje, jakie przygotowali organizatorzy z Programu Centrum Aktywności Lokalnej Nikiszowiec. W niedzielę 29 lipca zabawa rozpocznie się już rano. Będzie można skosztować tradycyjnych śląskich maszketów, dzieci pobawią się w zamku dmuchanym i na karuzeli, a mieszkańcy i goście będą mogli kupić wyroby rękodzieła, popróbować ciast Michalskich, lub przysmaków śląskiej kuchni reprezentowanej przez lokalnych restauratorów.

www.dziennikzachodni.pl/artykul/621737,odpusty-parafialne-coraz-czesciej-sa-swietami-calych,id,t.html

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

I znów ruszą karuzele
Na dodatek w tą niedzielę

[madohora]

Powiem coś tak w moim guście
Teraz Jarmark po Odpuście

[madohora]

Romel

Z tynsknotom zyrkom kaś tam za siebie
Do czego tynsknia - chyba dziś niy wiym
Widza kaś w sercu tyn romel stary
I zapomniane już downo cary
Romel się trefio zawsze w niydziele
Nojspompierw suma w naszym kościele
W procesji ludzi idzie niy mało
Prawie tak samo jak w Boże Ciało
Kożdy tam miejsce mo przypisane
Jedyn przed drugim nigdy niy stanie
Niy byda tukej rządzić za wiela
Bo w doma obiod, tak jak w niydziela
Nudl - zupa, komport, modro kapusta
Do tego jeszcze rolada i kloska
A pootym kołocz. No i bon kawa
Romel - do bajtli przeca zabawa
Teroz na szpacer już przyszła pora
Budy się ciągły aż do Kościoła
Dzisiej inaczy. A tamtym czasym
To się kończyły pod samym lasym
A na tych kramach same maszkety
Takich już dzisiej ni ma. Niestety
Oblaty, makrony, ślepe zygarki
Ze gumy myszy, z bombonami fajfki
A na tych sztandach, tam wele górki
Szło kupić pajda z tustym, kwaśne ogórki
Tego tyż dzisiej jest mi szkoda
Bo tyż szło dostać z ogórków woda
I niych żodnego dziś to niy dziwo
Tam szło kupić we flaszce piwo
Była loterio Zuzkom nazwano
Na ni szło wygrać zawsze to samo
Gliniane konie, gliniane koty
No i pierścionek ze modrym okiym
Na pustym placu kaj było pole
Stoły na trowie same karasole
Gondle, dzikie auta i takie łóki
No i do bajtli karasol malutki
Na samym środku stoł zawsze keciok
Niy jedyn z niego na zol tyż zlecioł
A jak wtoś mioł dość karasolow
Były szisbudy ze zdjynciym Zorro
A we ty flincie krzywo szczerbinka
By na pieniądze naciągnąć synka
Były tak blumy z piórek kogucich
Krynciło się tyż tam kupa ludzi
Tam sprzedowali cukrowo wata
Co mi jom zawsze kupowoł tata
Były balony, obrozki świynte
I jo to wszystko jeszcze pamiyntom.

E.S.

Wiersz wyróżniony w konkursie poetyckim im. Ks. Bończyka - Ruda Śląska 2014

[madohora]

Powrót z Odpustu

Poszedł Stach na odpust do bliskiego sioła;
Zeszedł się z kumami. nie wszedł do kościoła,
Lecz tram do karczmy. gdzie pełno gawiedzi:
Zaraz się więc brata, do wieczora siedzi.
Pije gorzałczysko, przy tem mówi wiele
I zapomniał biedak że on nie w kościele.
W końcu przecie skrucha tak go owładnęła,
le mu głowę silnie do ziemi nagięła.
Przewraca się Staszek, głową bije szczerze
I pod nosem mruczy niby to pacierze...
Wreszcie zniknął z karczmy, szedł i wpadł do chrustu
I aż rano poznał, że wraca z odpustu...
Cały poplamiony, cały podrapany,
A bucisków nie ma i nowej sukmany...
Wyśmiał go też sasiad. gdy go znalazł w chruście
Bądź że zdrów Stachu po takim odpuście!.....

Józef z Bochni

[madohora]

[madohora]

26.07.2015 niedziela Odpust Parafialny u Babci Anny
Część Liturgiczna:

Msze św. o godz. 8.00, 9.30, 11.00, 17.00 – kolekta odpustowa.
Suma Odpustowa o godz. 11.00 zapraszamy rodziny w strojach regionalnych, sztandary oraz panów do niesienia baldachimu. W czasie Sumy oficjalnie pożegnamy naszych księży wikarych.
Kazania wygłosi ks. dr nauk teologicznych w zakresie teologii moralnej Wojciech Surmiak, adiunkt w Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach,
o godz. 16.00 Uroczyste Nieszpory odpustowe z uszanowaniem relikwii św.Anny

[madohora]

W kościele o godz. 18.00 koncert zorganizowany przez Instytucję Promocji i Upowszechniania Muzyki SILESIA w wykonaniu Duetu na flet i harfę.
W godzinach od 10.00 do 20.30 atrakcje na rynku.
Program na scenie na rynku:
- 13.30 – 15.00 Piraci z Karaibów – program dla dzieci,

- 15.00 – 16.00 koncert Orkiestry Dętej Kopalni WIECZOREK,

- 16.00 – 17.30 ,,Łobrozki ze Śląska” – występ kabaretu ANTYKI,

- 17.30 – 18.30 koncert zespołu ŚLONSKO FERAJNA,

- 19.00 – 20.30 koncert zespołu HIGHWAY.

W godzinach 12.00 – 16.00 będzie można oddać krew w ambulansie do poboru krwi Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa

[madohora]

ODPUST NA NIKISZU - Gazeta.pl - 26.07.2015

[madohora]

ODPUST U BABCI ANNY - Nasze Miasto - 26.07.2015

[madohora]

ODPUST NA NIKISZU - Radio Katowice - 26.07.2015

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

A TO JUŻ PARK I WYSTAWA STARYCH ROWERÓW
WTO Z NOS NIY JEŹDZIŁ NA "BALONOWIE"?

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Romel

Z tynsknotom zyrkom kaś tam za siebie
Do czego tynsknia - chyba dziś niy wiym
Widza kaś w sercu tyn romel stary
I zapomniane już downo cary
Romel się trefio zawsze w niydziele
Nojspompierw suma w naszym kościele
W procesji ludzi idzie niy mało
Prawie tak samo jak w Boże Ciało
Kożdy tam miejsce mo przypisane
Jedyn przed drugim nigdy niy stanie
Niy byda tukej rządzić za wiela
Bo w doma obiod, tak jak w niydziela
Nudl - zupa, komport, modro kapusta
Do tego jeszcze rolada i kloska
A pootym kołocz. No i bon kawa
Romel - do bajtli przeca zabawa
Teroz na szpacer już przyszła pora
Budy się ciągły aż do Kościoła
Dzisiej inaczy. A tamtym czasym
To się kończyły pod samym lasym
A na tych kramach same maszkety
Takich już dzisiej ni ma. Niestety
Oblaty, makrony, ślepe zygarki
Ze gumy myszy, z bombonami fajfki
A na tych sztandach, tam wele górki
Szło kupić pajda z tustym, kwaśne ogórki
Tego tyż dzisiej jest mi szkoda
Bo tyż szło dostać z ogórków woda
I niych żodnego dziś to niy dziwo
Tam szło kupić we flaszce piwo
Była loterio Zuzkom nazwano
Na ni szło wygrać zawsze to samo
Gliniane konie, gliniane koty
No i pierścionek ze modrym okiym
Na pustym placu kaj było pole
Stoły na trowie same karasole
Gondle, dzikie auta i takie łóki
No i do bajtli karasol malutki
Na samym środku stoł zawsze keciok
Niy jedyn z niego na zol tyż zlecioł
A jak wtoś mioł dość karasolow
Były szisbudy ze zdjynciym Zorro
A we ty flincie krzywo szczerbinka
By na pieniądze naciągnąć synka
Były tak blumy z piórek kogucich
Krynciło się tyż tam kupa ludzi
Tam sprzedowali cukrowo wata
Co mi jom zawsze kupowoł tata
Były balony, obrozki świynte
I jo to wszystko jeszcze pamiyntom.

E.S.

Wiersz wyróżniony w konkursie poetyckim im. Ks. Bończyka - Ruda Śląska 2014

[madohora]

Niedzielny odpust na NIKISZU

Odpust w kościele Świętej Anny na Nikiszowcu to nie tylko uroczystość religijna ale i okazja do świętowania wśród mieszkańców tego osiedla, turystów i wielbicieli tej dzielnicy Katowic.
Przewidziano wiele atrakcji. Od godziny 18:00 na rynku na specjalnie przygotowanym parkiecie odbędzie się zabawa taneczna. Dla dzieci będą karuzele, zamek dmuchany, zjeżdżalnia, zabawy z animatorami, warsztaty plastyczne i wiele innych atrakcji.
Już od rana nie zabraknie też tradycyjnych odpsutowych i innych straganów z rękodziełem, wyrobami śląskiej kuchni. Będą oczywiście ciasta z Nikiszowca. Na turystów będzie czekać przewodnik, który pokaże ciekawe zakamarki osiedla, będzie też można zwiedzić Muzeum i Kośćiół Świętej Anny.
Imprezę patronatami objęli: Dorota Simnides, Kazmierz Kutz i Piotr Uszok, których można będzie spotkać podczas odpustu w Nikiszowcu.

KAP

[madohora]

Po roku przerwy zapraszamy znów do Nikiszowca na ODPUST U BABCI ANNY, który na stałe wpisał się w kalendarz Miasta Katowice i całego regionu. Odpust to letnia edycja Jarmarku Na Nikiszu, jednego z najbardziej klimatycznych jarmarków w Polsce. Wydarzenie nawiązuje do święta patronki kościoła w Nikiszowcu. Jest jednak przede wszystkim świętem całej społeczności dzielnicy, jednym z symboli udanej zmiany rewitalizacyjnej. Odpust organizowany jest przez Stowarzyszenie Fabryka Inicjatyw Lokalnych we współpracy z Miastem Katowice. Znakiem rozpoznawczym Odpustu i Jarmarku Na Nikiszu jest wysokiej jakości unikalne rękodzieło.

[madohora]

ODPUST U BABCI ANNY - www.katowice24.info - 26.07.2023

[madohora]

Nikiszowiec widok na Kościół

[madohora]

Kapusta jest lekkostrawna i niskokaloryczna. 100 g warzywa to niecałe 40 kcal. Stanowi doskonałe źródło witaminy C – zawiera jej więcej niż cytryna! (ok. 40 mg / 100 g). Poza tym, znajduje się w niej tłuszcze, białko, węglowodany, błonnik, cukry, witaminy - witamina A, komplet witamin z grupy B (witamina B1, B2, B3, B6 i B12), nieco rutyny oraz witamina E i K. Obfituje także w takie sole mineralne, jak cynk, fosfor, magnez, miedź, potas, sód, wapń i żelazo, którego najwięcej jest w jej zewnętrznych liściach. W kapuście znajduje się też siarka, której charakterystyczny zapach możemy poczuć podczas gotowania warzywa.

[madohora]

Kapusta, szczególnie odmiana fioletowa, to dobry pokarm dla mózgu. Zawiera witaminę K oraz antyoksydacyjne antocyjaniny, które poprawiają sprawność umysłową i koncentrację. Jest również bogata we wspomnianą wyżej witaminę K, która wspomaga pracę mózgu, pełni rolę modulującą funkcje poznawcze i może zapobiegać demencji. Antocyjany są również skuteczne w redukcji blaszek amyloidowych w mózgu, zapobiegając pogorszeniu pamięci krótko- i długoterminowej.

[madohora]

Udowodniono również, że substancje te są w stanie zahamować rozwój istniejących zmian nowotworowych. Obiecujące wyniki zaobserwowano w przypadku różnych rodzajów nowotworów, w tym czerniaka, raka przełyku, prostaty i trzustki. Naukowcy odkryli też, że sulforafan potrafi blokować szkodliwe enzymy deacetylazy histonowej (HDAC), które biorą udział w rozwoju komórek rakowych. Co więcej, udowodniono, że obecne w roślinie indole pomagają w profilaktyce raka o podłożu hormonalnym: jajników, piersi, prostaty i jąder. Szczególnie zdrowa jest kapusta czerwona - znajdują się w niej bowiem antocyjany o silnym działaniu przeciwutleniającym. Mogą one zniszczyć powstałe komórki nowotworu i zatrzymać tworzenie się nowych narośli chorobowych.

[madohora]

Spożywanie kapusty w formie kiszonej ma bardzo korzystny wpływ na nasz system odpornościowy i układ trawienny. Dzięki zawartości probiotyków, stwarza takie warunki w naszym organizmie, które ułatwiają wchłanianie witamin i minerałów. Z kolei zawarty w tym warzywie błonnik i woda pomagają usunąć toksyny, zapobiegają zaparciom i chorobom układu sercowo naczyniowego, takim, jak cukrzyca, rak czy otyłość.

[madohora]

Kapusta to wyjątkowo zdrowe warzywo. Ma doskonały profil składników odżywczych i jest szczególnie bogata w witaminy C i K. Ponadto jedzenie kapusty może pomóc zmniejszyć ryzyko niektórych chorób, poprawić trawienie i zwalczać stany zapalne. Przy tak wielu potencjalnych korzyściach zdrowotnych łatwo zrozumieć, dlaczego kapusta zasługuje na honorowe miejsce na naszym talerzu.

[madohora]

[madohora]

Wczesna odmiana Brassica ma o wiele więcej witaminy C niż zwykła biała kapusta. Chociażby z tego względu warto po nią sięgać w okresie wiosennym. Młoda kapustka jest ponadto dużo prostsza w przygotowaniu – jej rozmiary sprawiają, że staje się poręczna w obróbce, a delikatne liście nie wymagają długiego gotowania.

[madohora]

KAPUSTA Z CZOSNKIEM

główka młodej kapusty
3 ząbki czosnku
3 łyżki masła klarowanego

Kapustę myjemy, przekrawamy na pół, a następnie wrzucamy do zagotowanej w garnku osolonej wody. Gotujemy wszystko przez ok. 4 minuty, po czym wyciągamy kapustę z wody, odsączamy i szatkujemy. Na patelni z kolei roztapiamy masło i lekko podsmażamy czosnek. Po ok. 2 minutach dodajemy do niego kawałki kapusty i dusimy przez niecałe 5 minut, dorzucając w międzyczasie ulubione przyprawy.

[madohora]

[madohora]

KAPUSTA BIAŁA ZASMAŻANA

biała kapusta 1 sztuka
Bulion warzywny Knorr 1 sztuka
koperek świeży 1 pęczek
Zasmażka błyskawiczna jasna Knorr 1 łyżka
cebula 3 sztuki
olej 4 łyżki
woda 1 szklanka
pieprz czarny mielony 1 szczypta

Podsmaż pokrojoną w drobną kostkę cebulę.
Kapustę przekrój na pół, wytnij głąb, połówki drobno poszatkuj.
Gdy cebula się zrumieni, dodawaj do niej kapustę partiami i obsmażaj. Gdy cała kapusta jest na patelni, dodaj jedną szklankę wody i kilka szczypt czarnego pieprzu oraz kostkę Bulionu na włoszczyźnie Knorr.
Duś 15-25 minut, zależnie od wieku kapusty – musi być miękka.
Gdy kapusta jest miękka, dodaj pokrojony koperek. Ciągle mieszając, dodawaj zasmażkę błyskawiczną Knorr. Gotową kapustę przełóż do misek i podawaj z chlebem.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Trudno się dziwić, że w niektórych krajach i regionach nazywa się ją kapustą fioletową lub niebieską – wszystko zależy bowiem od warunków glebowych. Z botanicznego punktu widzenia jest to wciąż jednak Brassica oleracea var. capitata F. rubra, czyli bliska kuzynka pospolitej kapusty białej. Charakteryzuje ją zresztą ten sam, kulisty kształt głąba, stworzonego przez dość ściśle nawarstwione liście o woskowym połysku. Cechą odróżniającą jest jednak niska zawartość wody, wskutek czego kapusta czerwona jest mniej krucha i trudniejsza do pogryzienia w surowej postaci

[madohora]

Kapustę czerwoną hoduje się obecnie w północnej Europie, Chinach, Afryce i obu Amerykach. W Polsce wysiewa się ją wczesną wiosną w warunkach szklarniowych i gdy rozsady osiągną 5 cm, przenosi się je na zagon, do żyznej, wilgotnej ziemi. Warzywo radzi sobie dobrze nawet w chłodach, ale potrzebuje intensywnego podlewania. Poza tym jest jednak odporne na szkodniki i choroby i nie wymaga wiele zabiegów pielęgnacyjnych. Dojrzałe główki są gotowe do zbioru na jesień.

[madohora]

Chroniąc DNA przed działaniem wolnych rodników, zapobiega ona takim cywilizacyjnym problemom jak choroba Alzheimera, stwardnienie rozsiane, choroba Parkinsona czy pląsawica Huntingtona. Zdaniem naukowców z Nowej Zelandii, antocyjaniny obecne w czerwonej kapuście są w stanie odwrócić zmiany w DNA w komórkach rakowych jelita grubego, a więc nie tylko zapobiegać nowotworom, ale wręcz je leczyć!

[madohora]

Poza tym regularna konsumpcja kapusty czerwonej wspomaga:
odporność – dzięki niezwykle wysokiej zawartości witaminy C;
aparat ruchowy – związki fitochemiczne w czerwonych liściach zwalczają ból i obrzęk w przebiegu chorób reumatycznych;
zdrowie kości – pokaźne dawki witaminy K w połączeniu z wapniem i magnezem pozwalają opóźnić proces odwapniania;
wzrok – dzięki bogactwu witaminy A;
skórę – witaminy A i C oraz antyoksydanty spowalniają proces starzenia, dbając o elastyczność, jędrność i zdrowy koloryt skóry;
zdrowie kobiety – pokaźne dawki witaminy B6 pomagają złagodzić dolegliwości związane z cyklem miesiączkowym (PMS).

[madohora]

Smażona na smalcu lub maśle, jest zwykle duszona, a następnie doprawiana do smaku solą, pieprzem, octem i nierzadko cukrem. Ten ostatni dodatek, podobnie jak sok z cytryny, pozwala zachować żywy, czerwony kolor dania. W wielu przepisach pojawia się także opcja dodania zasmażki mąki, masła i cebulki do uduszonej kapusty – w ten sposób obiad staje się nieco cięższy, ale zyskuje na szlachetności.

[madohora]

Kapustę czerwoną można śmiało kisić, a kiszoną je się na surowo w formie sałatek lub zasmaża do mięsa, tak jak świeżą. W tej postaci ma ona charakterystycznych kwaskowaty smak, który doskonale komponuje się z mięsem. Koreańczycy marynują natomiast kapustę czerwoną w occie ryżowym i cukrze i podają jako dodatek do ciepłych dań. W Chinach, gdzie czerwone główki cieszą się dużą popularnością, kapustę najczęściej się szatkuje a następnie smaży w woku z olejem sojowym i anyżem.

[madohora]

Jak widać, kapusta czerwona potrafi zaskoczyć i z klasycznego dania stać się egzotyczną niemal przystawką na rodzinnym przyjęciu czy pikniku. W podobny sposób można dodawać ją do różnych dań – sałatek, omletów, zup i dań jednogarnkowych – zyskując ciekawy akcent kolorystyczny i niebanalną chrupiącą teksturę.

[madohora]

CHIPSY Z CZERWONEJ KAPUSTY

8 dużych liści z kapusty czerwonej
½ łyżeczki suszonego tymianku
½ łyżeczki suszonego oregano
5 pomidorów
1 mała cebula szalotka
3 ząbki czosnku
1 szklanka jogurtu greckiego
1 łyżka soku z cytryny
1 łyżeczka kurkumy
sól kamienna, pieprz biały, oliwa z oliwek

Z liści odcinamy białe nerwy i kroimy je na kawałki, ok. 5-centymetrowe, a następnie mieszamy w misce z 3 łyżkami oliwy z oliwek, tymiankiem, oregano i solą. Nagrzewamy piekarnik do 200 stopni C. Pomidory i cebulkę kroimy na plastry i polewamy łyżką oliwy. Układamy liście kapusty na natłuszczonej blasze. Na drugiej blasze, na folii aluminiowej układamy pomidory z cebulą. Pieczemy obie blachy jednocześnie, ok. godziny. Następnie wyjmujemy blachę z pomidorami, przekładamy je do miksera i dodajemy jogurt, sok z cytryny, kurkumę oraz zmiażdżony, czosnek, sól kamienna i pieprz biały. Tak przygotowany dip podajemy do wypieczonych liści kapusty

[madohora]

[madohora]

W kuchni wielkopolskiej jest to gotowana kapusta czerwona z dodatkiem jabłek (najlepiej winnych), cebuli, rodzynek, goździków i niewielkiej ilości masła lub smalcu. Kapusta przyprawiona jest cukrem i solą, a po ugotowaniu - dodatkowo octem. W Poznańskiem wraz z pyzami drożdżowymi i kaczką pieczoną z jabłkami stanowi element jednego z tradycyjnych zestawów uroczystego obiadu.

[madohora]

Modro kapusta (Brassica oleracea var. capitata f. rubra) to je zorta kapusty. Rośńe uůna kej uokrůnglisto kula przi źymji a mo fest rozchylone liśće. We liśćach nojdźi śe ćmawo farba, mjanowano antocyjany, nale cołko farba kapusty mogebność mo śe mjyńić bez pH gleby. We kwaskowych stowo śe uůna barzi czyrwjůno, we alkalicznych - modrawo.

[madohora]

SAŁATKA COLESŁAW Z CZERWONĄ KAPUSTĄ

czerwona kapusta 400 gramów
Majonez Hellmann's Babuni 6 łyżek
marchewka 2 sztuki
czerwona cebula 1 sztuka
świeży chrzan, starty 1 łyżeczka

Kapustę poszatkuj cienko, cebulę pokrój w piórka, a marchew zetrzyj na tarce o grubych oczkach.
W dużej misce wymieszaj pokrojone warzywa, dodaj Majonez Babuni Hellmann's oraz chrzan i dokładnie wszystko wymieszaj. Sałatkę dopraw do smaku, przełóż do salaterki i podawaj. Może ona stanowić świetny dodatek do potraw z grilla.

[madohora]

SAŁATKA Z CZERWONEJ KAPUSTY

kapusta czerwona 300 gramów
Sos sałatkowy francuski Knorr 1 opakowanie
oliwa 3 łyżki
jabłko 1 sztuka
cebula 1 sztuka
sok z cytryny 1 sztuka
cukier 1 łyżeczka

Kapustę oczyść, umyj, poszatkuj i włóż do wrzątku. Gotuj, aż stanie się półmiękka.
Następnie odcedź i ostudź. Jabłko i cebulę umyj, obierz i drobno pokrój, a następnie dodaj do kapusty. Sos sałatkowy Knorr połącz z olejem, cukrem i sokiem z cytryny. Następnie dodaj do surówki.

[madohora]

WARKOCZ Z BROKUŁA I KURCZAKA

1 opakowanie ciasta francuskiego (300 g)
2 filety z kurczaka
1 brokuł
1/2 czerwonej papryki
1 łyżka oleju
ulubione przyprawy

Brokuł podzielić na małe różyczki i ugotować na parze do miękkości (ok. 10 minut). Kurczaka pokroić w małą kostkę, doprawić ulubionymi przyprawami np. solą, pieprzem, papryką i oregano (może również być gotowa przyprawa do kurczaka). Podsmażyć na łyżce rozgrzanego oleju. Dodać pokrojoną w małą kostkę paprykę, przesmażyć. Całość wymieszać z ugotowanym brokułem. Ciasto francuskie podzielić na 3 części. Na środku każdej z nich ułożyć nadzienie. Pozostałe boki ciasta pokroić w paski i złożyć warkocz nakładając paski naprzemiennie na siebie z jednej i drugiej strony. Piec w piekarniku rozgrzanym do 200 C (termoobieg) przez ok. 10-15 minut.

[madohora]

SURÓWKA Z CZERWONEJ KAPUSTY

800 g czerwonej kapusty
1 średnia cebula
1 jabłko
1 nieduża marchew
4-5 cm korzeń chrzanu
sok z cytryny
1 pęczek natki pietruszki
30 ml oliwy z oliwek
cukier, sól i pieprz w ilości do smaku

Zaczynamy od oczyszczenia i poszatkowania kapusty. Umieszczamy ją w dużej misce i posypujemy 1-2 łyżeczkami soli. Ugniatamy dłonią i odstawiamy, by nieco zmiękła.
Na dnie niewielkiego naczynia umieszczamy świeżo wyciśnięty sok z cytryny. Obieramy chrzan i ścieramy go wprost do kwaśnego płynu. Szybko łączymy składniki, chroniąc tym samym chrzan przed utratą koloru.
Podobnie postępujemy z jabłkiem, uprzednio usuwając jego skórkę i dodając jeszcze trochę soku z cytryny, jeśli chcemy mieć pewność, że ono także nie ściemnieje.
Marchew obieramy i ścieramy na tarce o większych oczkach. Dodajemy ją do odciśniętej kapusty razem z chrzanem i jabłkiem. Wrzucamy także oczyszczoną i posiekaną cebulę. Możemy ją dodatkowo sparzyć wrzątkiem, by była łagodniejsza w smaku.
Na koniec dodajemy oliwę z oliwek i posiekaną natkę pietruszki. Surówkę z czerwonej kapusty jak z restauracji doprawiamy wedle uznania, cukrem, solą i pieprzem. Cukier dodajemy tylko wtedy, gdy uznamy, że rarytas jest zbyt kwaśny.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Mokry Odpust na Nikiszowcu - zdjęcia MM Silesia

www.mmsilesia.pl/381124/2011/8/1/mokry-odpust-na-nikiszowcu-zdjecia?category=news

[madohora]

uni.cal24.pl/wp/?p=18673

[madohora]

W kościele o godz. 18.00 koncert zorganizowany przez Instytucję Promocji i Upowszechniania Muzyki SILESIA w wykonaniu Duetu na flet i harfę.
W godzinach od 10.00 do 20.30 atrakcje na rynku.
Program na scenie na rynku:
- 13.30 – 15.00 Piraci z Karaibów – program dla dzieci,

- 15.00 – 16.00 koncert Orkiestry Dętej Kopalni WIECZOREK,

- 16.00 – 17.30 ,,Łobrozki ze Śląska” – występ kabaretu ANTYKI,

- 17.30 – 18.30 koncert zespołu ŚLONSKO FERAJNA,

- 19.00 – 20.30 koncert zespołu HIGHWAY.

W godzinach 12.00 – 16.00 będzie można oddać krew w ambulansie do poboru krwi Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa

[madohora]

ODPUST U BABCI ANNY - Nasze Miasto - 26.07.2015

[madohora]

ODPUST 2012

[madohora]

Bulla ta została szybko zakwestionowana. Miała bowiem charakter listu prywatnego do ówczesnego legata papieskiego w Niemczech, kardynała Kajetana de Vio. Zabrakło w niej wyraźnego zaprzeczenia nauczaniu Tetzla, nadto papież nie wyraził w niej jasno, że jest to nauczanie ex cathedra. Jesienią 1518, po nieudanych spotkaniach de Vio i Lutra, ten drugi wystąpił z Kościoła. Dopiero 30 czerwca 1519 w tzw. Liście do Szwajcarów Leon X wyjaśniał, iż miał zamiar podać naukę zawartą w bulli jako obowiązującą.

Pod wpływem uniwersytetów w Kolonii i Louvanium Leon X wydał w 1520 kolejną bullę – Exsurge Domine. Bulla ta uznawała za nieprawowierne 41 zdań Lutra i wzywała go do ich odwołania w ciągu 60 dni. Wśród tych zdań sześć dotyczyło odpustów.

W 1545 zwołany został Sobór Trydencki, który był reakcją Kościoła na reformację. 27 listopada 1563 papież Pius IV, który spodziewał się rychłego nadejścia swojej śmierci, w liście do kardynała Karola Boromeusza prosił o szybkie zakończenie obrad. W nocy z 3 na 4 grudnia zredagowano Dekret o odpustach, który o świcie został przyjęty przez ojców soborowych. Był to jeden z ostatnich dekretów soboru i ograniczał się do zdefiniowania podstaw nauki o odpustach, czyli prawa Kościoła do dysponowania nimi oraz do rzeczywistego pożytku dla korzystających z nich.

Papież Paweł VI wydał w 1967 r. konstytucję apostolską Indulgentiarum Doctrina, w następnym roku uzupełniony przez zawierający szczegółowy wykaz odpustów Enchiridion Indulgentiarum. Zniesiono miary czasu odpustów cząstkowych: „Co do odpustu cząstkowego pominięto dawne określenie dni i lat, a wyszukano nową formę czyli miarę, wedle której bierze się pod uwagę samą czynność wiernego, spełniającego dzieło ubogacone odpustem.”[2] Uzasadnieniem jest fakt, iż czas jest właściwością rzeczywistości ziemskiej i trudno o nim mówić w przypadku czyśćca. Konstytucja mówi natomiast o wielkości odpustu cząstkowego, „tym większej, im większa jest miłość działającego i wartość dzieła.”

Konstytucja zasugerowała także zmniejszenie liczby odpustów zupełnych, po to, by bardziej docenić ich wartość. Zniesiono także zasadę toties quoties, czyli możliwość uzyskiwania wielokrotnie w ciągu dnia łaski odpustu przy ponownym spełnieniu warunków. Paweł VI zostawił jeden wyjątek: drugi odpust zupełny można zyskać tego samego dnia w godzinie śmierci.

[madohora]

ODPUST U BABCI ANNY - Dziennik Zachodni - 25.07.2018

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

I miało nie być zalewu badziewia ale pewno znowu będzie

[madohora]

ODPUST U BABCI ANNY - Radio Piekary - 26.07.2018

[madohora]

ODPUST U BABCI ANNY W DESZCZU - Moje Katowice - 29.07.2018

[madohora]

ODPUST U BABCI ANNY JUŻ PO RAZ DZIESIĄTY - Silesion - 29.07.2018

[madohora]

Jeszcze w latach 80-tych stragany odpustowe ciągnęły się aż do Janowa. A tam stały różnego rodzaju karuzele i to nie jedna jak teraz a co najmniej pięć.

[madohora]

TŁUMY NA ODPUŚCIE MIMO DESZCZU - Wyborcza - 29.07.2018

[madohora]

KOŚCIÓŁ ŚWIĘTEJ ANNY W LUBLIŃCU - TAM ODPUST BYŁ 26 LIPCA - TAK JAK PRZYPADŁO ŚWIĘTEJ ANNY

[madohora]

Emaus – nazwa zwyczaju ludowego urządzanego w Poniedziałek Wielkanocny w niektórych miejscowościach Polski, Czech i Słowacji. Najbardziej popularny jest emaus krakowski, forma odpustu, odbywającego się w Poniedziałek Wielkanocny przy klasztorze Norbertanek na Zwierzyńcu, nad rzeką Rudawą, tj. u zbiegu ulic Emaus, św. Bronisławy i Tadeusza Kościuszki na jej prawym brzegu i Tadeusza Kościuszki, Senatorskiej, Kasztelańskiej i Flisackiej na lewym brzegu rzeki. Tradycyjnie uroczystą sumę odpustową w Poniedziałek Wielkanocny odprawia arcybiskup Krakowa.

[madohora]

KOŚCIÓŁ ŚWIĘTEJ ANNY W LUBLIŃCU

[madohora]

Kościół pod wezwaniem św. Anny w Lublińcu (miasto Lubliniec, diecezja gliwicka) - kościół zbudowany w roku 1653 z fundacji Andrzeja Cellariego, odbudowany lub odnowiony w 1754 r., ostatnio w latach 1999 – 2001 z nieznacznym przeniesieniem. Świątynia orientowana, konstrukcji zrębowej, z trójbocznym zamknięciem od wschodu i prostokątną zakrystią konstrukcji zrębowej (dawniej konstrukcji szkieletowej). Dach gontowy z wieżyczką na sygnaturkę, sześcioboczną z latarnią. Wyposażenie barokowe. Kościół leży na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

ODPUST NA NIKISZU - Onet.pl - 30.07.2018

[madohora]

Luter swoje poglądy w stosunku do magii i istnienia czarownic oraz ich społecznej szkodliwości opierał na wersecie z Księgi Wyjścia (22,17 lub 22,18 w zależności od przekładu), który wzywał do zabijania czarownic. 6 maja 1526 roku wygłosił płomienne kazanie przeciwko czarownicom i ich występkom; wzywał w nim do zabijania czarownic (mówił przy tym wyłącznie o kobietach, nie o czarownikach), tak jak zabija się morderców i rabusiów.

[madohora]

🔹Elżbieta (10 grudnia 1527 – 3 sierpnia 1528)
🔹Magdalena (4 maja 1529 – 20 września 1542)
🔹Marcin (7 listopada 1531 – 4 marca 1565)
🔹Paweł (28 stycznia 1533 – 8 marca 1593)

[madohora]

Małżeństwo mieszkało w „czarnym klasztorze” w Wittenberdze, posiadało również ogródek na przedmieściach oraz majątek Züllsdorf koło Lippendorfu.

[madohora]

W XX wieku część teologów katolickich rehabilitowało Lutra (m.in. Hans Küng). Otto Hermann Pesch stwierdził zasadniczą zgodność nauki o usprawiedliwieniu Lutra i św. Tomasza z Akwinu. Thomas Sartory zauważył, że Luter nie był systematykiem, a kerygmatykiem, którego interesował człowiek stojący przed Bogiem. Na II soborze watykańskim przyznano Lutrowi rację w pewnych kwestiach, uznano Pismo Święte jako niekwestionowaną normę wiary. Przypomniano także prawdę o potrzebie nieustannego reformowania Kościoła. Louis Bouyer w swoich pismach wykazywał, że zasady reformacji: sola gratia, sola fides i sola Scriptura nie były reformacyjną innowacją, można je znaleźć na soborach, synodach i w pismach największych scholastyków. Nauka o usprawiedliwieniu w Chrystusie przez samą wiarę jest całkowicie zgodna z tradycją katolicką. Katolicy powinni przylgnąć do tej nauki, traktując ją jako cenne katolickie bogactwo. Jan Paweł II w 500-letnią rocznicę urodzin Lutra zalecił rozważenie skutków reformacji w prawdzie i miłości chrześcijańskiej. Celem badań historycznych ma być uzyskanie właściwego obrazu Lutra, pozbawionego uprzedzeń. „Nie powinniśmy ulegać pokusie, by stawać się sędziami historii”. Benedykt XVI w 2011 roku na spotkaniu z Radą Kościoła Ewangelickiego w Niemczech w Erfurcie powiedział, że myśl Lutra i jego duchowość były całkowicie chrystocentryczne. W dobie sekularyzacji należy „wierzyć głębiej i żywiej” i właśnie Luter według Benedykta XVI jest wzorem takiej wiary.

[madohora]

Katarzyna von Bora (ur. 29 stycznia 1499 w Lippendorfie koło Neukieritzsch, zm. 20 grudnia 1552 w Torgau) – niemiecka zakonnica, następnie małżonka reformatora religijnego Marcina Lutra

[madohora]

[madohora]

W swojej działalności handlowej Tetzel posunął się do sporządzenia listy opłat za odpuszczenie różnych rodzajów grzechów. Według Lutra twierdził, że jego odpusty mogą chronić dusze, które znieważyły Marię Pannę, oraz sprzedawał odpusty za zmarłych, a także za grzechy jeszcze nie popełnione. W 1517 próbował dokonać zbiórki pieniędzy na trwającą w Rzymie budowę bazyliki św. Piotra, co stanowiło inspirację dla Marcina Lutra przy pracy nad 95 tezami, w części poświęconej tetzlowej akcji.

[madohora]

Edykt wormacki – dokument skierowany przeciw Marcinowi Lutrowi i jego zwolennikom, podpisany i ogłoszony przez cesarza Karola V w katedrze wormackiej 26 maja 1521 roku.

[madohora]

Postylla – komentarz do Pisma Św. o charakterze egzegezy, a od połowy XIV wieku także termin oznaczający zbiór kazań w przystępny sposób komentujący fragmenty Biblii. Postylle szczególnie rozpowszechnione były w czasach reformacji. Pisali je zarówno autorzy protestanccy (np. Marcin Luter – Postylla Domowa, Mikołaj Rej – Postylla, Postylla Toruńska), jak i rzymskokatoliccy (np. Jakub Wujek – Postylla katoliczna, Postylla mniejsza).

[madohora]

Zmiana znaczenia terminu nastąpiła w połowie XIV wieku, kiedy to postyllą zaczęto nazywać cały rocznik zawierający kazania kościelne. Nieco później, bo w 1521 roku Marcin Luter wydał Enarrationes epistolarum et evangeliorum, quas postillas vocant – pierwszą część swojego zbioru postylli. Od tamtego momentu każdy zbiór kazań i homilii zaczęto nazywać postyllą.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Od 1504 roku przebywał w klasztorze norbertanów w Białobokach. Na życzenie miejscowego opata został rektorem szkoły miejskiej w Trzebiatowie oraz nauczycielem teologii w macierzystym klasztorze. Dzięki staraniom Jana Bugenhagena wzrósł poziom szkolnictwa w mieście, a trzebiatowska Szkoła Łacińska i jej humanistyczny program stała się wiodącym ośrodkiem oświatowym na Pomorzu Zachodnim.

[madohora]

Pańska skórka w Słowniku warszawskim z początku XX wieku była nazywana panieńską skórką.

[madohora]

Bugenhagen skupił wokół siebie krąg duchownych, mieszczan, studentów i zaczął organizować pierwszą wspólnotę ewangelicką w Trzebiatowie. Stała się ona zaczątkiem reformacji na Pomorzu. W marcu 1521 roku Bugenhagen – chcąc ukryć się przed prześladowaniami – uciekł do Wittenbergi, gdzie tym samym poznał czołowych myślicieli i teologów protestanckich.

[madohora]

W swojej działalności misyjnej, której podjął się w latach dwudziestych i trzydziestych XVI wieku, Bugenhagen zreformował Kościoły krajowe: Brunszwiku (1528), Hamburga (1528–1529), Lubeki (1530–1532) oraz Hildesheim i Wolfenbüttel (1542). Za wkład w krzewienie protestantyzmu w Niemczech, Marcin Luter nazywał go Doctor Pomeranus.

[madohora]

Po śmierci Marcina Lutra zorganizował jego pogrzeb, a także zaopiekował się jego żoną i rodziną. Odmówił wielokrotnie proponowanych mu godności biskupich, w tym urzędu biskupa kamieńskiego. Chciał pozostać jedynie kaznodzieją i teologiem. Jedynym urzędem kościelnym, który przyjął, było stanowisko superintendenta Saksonii (1539).
Zmarł 20 kwietnia 1558 roku w Wittenberdze i został pochowany w farze miejskiej.

[madohora]

Kaplica św. Jerzego została ufundowana przez radę miejską w XIV wieku na potrzeby szpitala dla trędowatych. W związku z funkcją jaką pełniła nie znalazła się w obrębie murów miejskich tak jak dwa pozostałe przytułki, ale postawiono ją na przedmieściu przy drodze z Trzebiatowa do Kołobrzegu. W okresie reformacji została zamieniona na dom dla ubogich, w XIX wieku przebudowano ją na kamienicę czynszową.

[madohora]

Fryderyk III Wettyn (ur. 17 stycznia 1463 na Zamku Hartenfels w Torgau, zm. 5 maja 1525 w Lochau) – książę saski i elektor Rzeszy Niemieckiej w latach 1486–1525.

[madohora]

W 1525 roku, na swoim łożu śmierci, przeszedł na luteranizm

[madohora]

. Na prowincję docierają zradykalizowane i przeinterpretowane poglądy Marcina Lutra dzięki tzw. prorokom cwikawskim (od miasta Zwickau), w tym głównie Thomasa Müntzera (Karol Marks mówił o nim, że to prekursor komunizmu)

[madohora]

Wciąż podnoszone opłaty pańszczyźniane (a w szczególności tzw. daniny pośmiertnej, uiszczanej przez rodzinę zmarłego chłopa) przez rycerzy, którzy po zakończeniu XV-wiecznych wojen domowych stracili główne źródło dochodu – łupy.
Zakaz korzystania z pańskich lasów, pastwisk i wód.

[madohora]

W hołdzie pokoleniom rzemieślników , którzy zbudowali reputację Montmorillon, miasta Macaron, Maison Rannou-Métivier otworzył w 2003 r. Muzeum Migdałów i Makaroników , w którym ujawniono wszystkie sekrety – lub prawie – tego ciastka z migdałami.

[madohora]

Opowieść o Makaronie

Te małe, okrągłe ciastka, chrupiące na zewnątrz, gładkie i miękkie w środku, to najsłynniejsze dzieło Ladurée.
Historia makaronika Ladurée zaczyna się od Pierre'a Desfontainesa, drugiego kuzyna Louisa Ernesta Ladurée, który na początku XX wieku jako pierwszy pomyślał o zabraniu dwóch muszelek makaronika i połączeniu ich z pysznym nadzieniem ganache.
Te małe, okrągłe ciastka, chrupiące na zewnątrz, gładkie i miękkie w środku,
są robione każdego ranka w „laboratorium” Ladurée. Cukiernicy bardzo dokładnie odmierzają potrzebne ilości migdałów, jajek i cukru, zanim dodadzą ostatni składnik, szczyptę unikalnego „know-how”, niezbędnego do przyrządzenia takiego przysmaku. Po ugotowaniu i nadzieniu makaroniki są odstawiane na bok na 2 dni przed pójściem do sprzedaży – czas potrzebny do osiągnięcia idealnej równowagi między konsystencją a smakiem.
Z każdym nowym sezonem Ladurée oddaje hołd swojemu najsłynniejszemu stworzeniu, tworząc nowy smak.
Istniejąca gama makaroników jest zawsze punktem wyjścia do tworzenia nowej, ponieważ różnorodność kolorów jest równie ważna jak gama smaków i jest istotną częścią ich atrakcyjności.

[madohora]

Pozwól, że opowiem ci trochę o sobie. Nazywam się „Macaron” lub „Gerber”, ale tak między nami, wolę być nazywany „Macaron”. Jestem okrągła i kusząca dla oka. Składam się głównie z mąki migdałowej, cukru i białek jaj. Przez lata niewiele się zmieniło w moich komponentach. Zawsze miałem bardzo klasyczny smak, a moje kolory zawsze były bardzo łagodne, ale ostatnio dwóch renomowanych szefów kuchni eksperymentowało ze mną, dając mi niezliczone kolory i smaki przekraczające najśmielsze wyobrażenia. Przez lata wielu eksperymentowało z moim kształtem, ale kiedy tylko jest to możliwe, wolę moją klasyczną, okrągłą formę.

[madohora]

Pomimo mojej popularności w Europie, aw szczególności we Francji, nie odniosłem jeszcze dużego sukcesu w Stanach Zjednoczonych. Chociaż można mnie tu znaleźć, najczęściej jest to po wyjątkowo drogich cenach. Nawet jeśli jestem sprzedawany po rozsądnych cenach, być może nie jestem tak chrupiący na zewnątrz lub tak kremowy w środku, jak powinienem, albo jestem zbyt suchy lub zrobiony ze złych składników.

[madohora]

Ciasteczka Macaron narodziły się we Włoszech i zostały wprowadzone przez szefa kuchni Katarzyny Medycejskiej w 1533 r. w czasie jej małżeństwa z księciem Orleanu, który został królem Francji w 1547 r. jako Henryk II. Termin „makaron” ma to samo pochodzenie, co słowo „makaron” – oba oznaczają „dobre ciasto”.

[madohora]

Dopiero na początku XX wieku Macaron stał się sprawą „dwupokładową”. Pierre Desfontaines, wnuk Louisa Ernesta Laduree (ciasto Laduree i salon de the, rue Royale w Paryżu) wpadł na pomysł, aby wypełnić je „czekoladowym rozmachem” i skleić.

[madohora]

[madohora]

MAKARONY

białko 5 szt
cukier puder 20 dag
olejek migdałowy
Bułka tarta klasyczna Prymat 20 dag
Białka ubijamy na puch z cukrem pudrem dodajemy kilka kropli olejku migdałowego oraz wsypujemy bułkę tartą mieszamy aż powstanie nam gęsta masa nie lejąca się.
Na blaszkę wykładamy łyżką małe placuszki .
Wstawiamy do nagrzanego piekarnika w temp . 150 C i pieczemy około 20 - 25 minut . Polecam są to moje ulubione ciasteczka !

[madohora]

Kokosanki to ciastka kokosowe, które mają same plusy. Powstają tylko z kilku składników. Są idealne dla osób na diecie bezmlecznej i bezglutenowej. Są proste i super szybkie w przygotowaniu, więc warto je szykować razem z dziećmi. Takie domowe kokosanki to też najlepszy sposób na wykorzystanie białek po cieście drożdżowym.

[madohora]

[madohora]

ANYŻKI

150 g cukru pudru
1 op. cukru wanilinowego
2 jajka
szczypta soli
170 g mąki
1 łyżeczka mielonych nasion anyżu

Do szklanej lub metalowej miski wbijamy jajka, dodajemy cukier puder, cukier wanilinowy oraz sól. Ubijamy w kąpieli wodnej do czasu, aż masa stanie się jasna i puszysta i wyraźnie zwiększy swoją objętość (około 10 minut) *
Gotową masę zdejmujemy z naczynia z wodą i dalej miksujemy, aż lekko ostygnie. Następnie dodajemy przesianą mąkę oraz mielony anyż, delikatnie mieszamy do połączenia.
Masę przekładamy do rękawa cukierniczego.
Wyciskamy okrągłe ciasteczka na blaszkę wyłożoną papierem do pieczenia. Pozostawiamy na około 6-12 godzin w temperaturze pokojowej, do wysuszenia.
Po tym czasie ciasteczka pieczemy przez około 15-17 minut w piekarniku nagrzanym do 140 stopni.

[madohora]

ANYŻKI

4 jajka
300 g cukru
300 g mąki
2 łyżeczki zmielonego anyżu

Jajka ubić z cukrem do białości. Stopniowo dodawać mąkę przesianą z anyżem. Masa powinna wyjść gęsta.
Blachę do pieczenia wyłożyć pergaminem lub obsypać mąką. Za pomocą łyżki lub najlepiej - szprycy cukierniczej wyciskać niewielkie krążki, zostawiając pomiędzy każdym nieduży odstęp.
Tak przygotowane zostawić na całą noc do obeschnięcia.
Po 6-7 godzinach, gdy masa z zewnątrz będzie sucha w dotyku, ciasteczka włożyć do pieca nagrzanego do 160 C na ok. 15 minut aż baza ciasteczek zacznie się rumienić.

[madohora]

TRUFLE CZEKOLADOWE

100 g gorzkiej czekolady 70%
– 100 ml śmietanki 30%
– 2 łyżki ajerkoniaku (lub innego likieru)
– 2 łyżki cukru pudru
– posypka kolorowa

Czekoladę rozpuścić najlepiej w kąpieli wodnej lub w kuchence mikrofalowej. Do przestudzonej czekolady dodać śmietankę, ajerkoniak, cukier puder i dokładnie wymieszać. Wstawić do lodówki na około godzinę (aż masa zgęstnieje).
Na spodek wysypać posypkę kolorową, a z masy formować zgrabne kuleczki i obtaczać w posypce.
Najlepiej przechowywać w lodówce, przed podaniem schłodzić.

[madohora]

CAŁUSKI

mąka pszenna 2 szklanki
cukier kryształ 0,5 szklanki
amoniak spożywczy 0,5 łyżeczki
krople miętowe 12 kropli
woda 3/4 szklanki

Sposób przygotowania 1.Amoniak i krople rozpuścić w wodzie, następnie dodać do sypkich produktów. 2.Odstawić na 3 godziny do lodówki, po czym formować kuleczki wielkości orzecha włoskiego. 3.Całuski układać na blasze posypanej mąką i piec krótko (ok. 20 minut) w rozgrzanym piekarniku w temp. Ok. 220-240 stopni.

[madohora]

MINI CIASTECZKA NA PATYKU

- 2/3 szklanki mąki tortowej
- 0,5 szklanki cukru
- 1 łyżeczka proszku do pieczenia
- szczypta soli
- 1 łyżka śmietany 12 %
- 1 jajko
- 4 dag margaryny Kasi
- 1/3 szklanki mleka
- 1 łyżka kakao
Dodatkowo:
- 10 dag białej czekolady
- cukierki lentilki (białe, różowe, czerwone)

1. Najpierw margarynę ucieramy z suchymi składnikami, czyli z mąką, cukrem, kakao, proszkiem do pieczenia oraz z solą. 2. Z kolei pozostałe mokre składniki łączymy w osobnej misce. 3. Połączone składniki wlewamy do tych utartych i ucieramy ciasto. Powinno być ono lejące. 4. Nagrzewamy urządzenie do pieczenia cake pops. 5. Porcję ciasta wlewamy do urządzenia i pieczemy przez czas, który jest podany w instrukcji. Wszystko będzie zależeć od tego jakie masz urządzenie. W moim przypadku piekłam przez około 3 minuty. 6. Ciasteczka wyjmujemy, a następnie je studzimy. 7. Czekoladę rozpuszczamy w kąpieli wodnej. 8. Ciasteczka nabijamy na patyczki i zanurzamy w czekoladzie. Odstawiamy do lekkiego zastygnięcia. Cukierki kruszymy i posypujemy nimi ciasteczka. Odstawiamy do zastygnięcia.

[madohora]

Dla osób, które nie przepadają za bardzo słodkimi przekąskami, świetną opcją będą obwarzanki, zwane również gdzieniegdzie oponkami. Te niewielkie okręgi zrobione z ciasta są nawlekane na sznurek. Przygotowuje się je z mąki oraz wody, nie może zabraknąć również dodatku cukru, soli i tłuszczu. Na straganach można spotkać obwarzanki posypane solą, makiem lub sezamem. Ta przekąska jest popularna niemal w całej Polsce.

[madohora]

Na Lubelszczyźnie królują natomiast szczypki. To cukrowe, twarde przekąski w różnych kolorach o podłużnym kształcie. Najczęściej mają około 15 centymetrów długości. Do ich przygotowania używa się wody, cukru oraz kolorowych barwników.

[madohora]

Rura – tradycyjny, regionalny wypiek kuchni poznańskiej.

[madohora]

Nie jest znana dokładna historia tego wypieku. Wiadomo, że istniały już w dwudziestoleciu międzywojennym, jednak w tamtym czasie były nazywane trąbami

[madohora]

[madohora]

Tradycja rur łączy się z obchodami Bożego Ciała. Wówczas jedyny raz w roku można było skosztować tego typowo poznańskiego wypieku. W ostatnich latach sprzedawcy rur pojawiają się przy cmentarzach w okresie Wszystkich Świętych. Zgodnie z tradycją powinny być sprzedawane z wiklinowego kosza wyścielonego białym obrusem i podawane przez papierową serwetkę. Często sprzedawane w okolicach Starego Rynku.

[madohora]

.

[madohora]

Obwarzanek (także: obarzanek) – wytrawne pieczywo o średnicy kilkunastu centymetrów (12–17 cm), posypane makiem, solą, sezamem lub innymi posypkami.

[madohora]

Ma kształt przypominający pierścień. Fakturę powierzchni obwarzanka tworzą sploty w formie spirali, ma kolor od jasnozłocistego do jasnobrązowego, z wyraźnym połyskiem. Wytwarzany jest z mąki pszennej (możliwe jest stosowanie do 30% mąki żytniej), tłuszczu, cukru, drożdży, soli i wody. Wymieszane ciasto jest odstawiane do wyrośnięcia, a następnie dzielone na małe kawałki, i formowane w podłużne walce, tzw. sulki, z których 2-3 skręca się spiralnie ze sobą i formuje pierścień. Uformowane obwarzanki są ponownie pozostawiane do wyrośnięcia, po czym zanurza się je na chwilę we wrzątku i obgotowuje – czyli obwarza (stąd nazwa). Następnie, po osączeniu, posypuje się przyprawą i piecze do zrumienienia.

[madohora]

Tradycja wypieku obwarzanków jest stara, pierwsze zachowane wzmianki pochodzą z XIV wieku (rachunki dworu Władysława Jagiełły i Jadwigi, w których 2 marca 1394 zapisano: Dla królowej pani pro circulis obrzanky 1 grosz). Początkowo obwarzanki mogły być wypiekane tylko w okresie wielkiego postu przez piekarzy specjalnie wyznaczonych w tym celu przez cech. Kolejne źródła zachowały się z wieku XV (przywilej wydany przez Jana Olbrachta z 26 maja 1496 zezwalający, by obwarzanki mogli piec i sprzedawać tylko piekarze krakowscy) i XVI (uchwała Rady Miasta Krakowa o wypieku chleba i wynagradzaniu „rodziny”, pomocników piekarskich z 22 kwietnia 1529)

[madohora]

Problemy gospodarcze, częste nieurodzaje i nacisk panów feudalnych wpędzały chłopów w poddaństwo, które skutkowało kolejnymi zobowiązaniami i opłatami. Tak zwane „Stare Prawo” było przez władców interpretowane dowolnie lub całkowicie ignorowane. Respektowane od stuleci prawa drwali, rybaków, myśliwych i rolników zostały uznane jako nieważne.

[madohora]

Przeciwko zmianom był także kler. Wiara katolicka stanowiła główny rdzeń feudalizmu, a parafie kościelne organizowane były na wzór feudalny. Rzadko który klasztor mógł bowiem egzystować bez należących do niego kilku wiosek. Kościół utrzymywał się przeważnie z datków, handlu odpustami czy też dziesięciny.

[madohora]

Sami chłopi chcieli przede wszystkim odzyskać stare prawa i prowadzić godne i ludzkie życie. Ich żądania dotyczące zmniejszenia obciążeń i zniesienia poddaństwa nie przynosiły jednak żadnego skutku.

[madohora]

Do mniejszych lub większych wystąpień dochodziło też w miastach. Przed rokiem 1524 w kilku większych ośrodkach doszło do protestów, w wyniku których mieszkańcy miast solidaryzowali się z chłopstwem: 1509 r. w Erfurcie, 1511 r. w Ratyzbonie, Brunszwiku, Spirze, Kolonii, Schweinfurcie, Wormacji, Akwizgranie i Osnabrück.

[madohora]

Adoracja Najświętszego Sakramentu przez co najmniej pół godziny (jeśli jest krótsza - odpust cząstkowy);

[madohora]

Odmówienie modlitwy Oto ja, o dobry i najsłodszy Jezu po Komunii świętej przed obrazem Jezusa Chrystusa w każdy piątek Wielkiego Postu oraz w Wielki Piątek (w pozostałe dni - odpust cząstkowy);

[madohora]

Publiczne odmówienie aktu poświęcenia rodzaju ludzkiego Chrystusowi Królowi O Jezu Najsłodszy, Odkupicielu w uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata (w inne dni - odpust cząstkowy);

[madohora]

Sprawowanie i udział we Mszy świętej prymicyjnej

[madohora]

Pobożne odmówienie (śpiew) modlitwy 'Przed tak wielkim Sakramentem' podczas liturgii Wieczerzy Pańskiej po Mszy świętej (w Wielki Czwartek) oraz w uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa(Boże Ciało); w innym czasie - odpust cząstkowy;

[madohora]

Nawiedzenie kościoła i ołtarza w dniu nawiedzenia i odmówienie Ojcze nasz i Wierzę;

[madohora]

Odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych podczas liturgii Wigilii Paschalnej w Wielką Noc lub w rocznicę swojego chrztu (jeśli przy pomocy innej formuły w innym czasie - odpust cząstkowy)

[madohora]

O niektórych odpustach cząstkowych wspomniano już, wymieniając odpusty zupełne. Są trzy ogólne warunki uzyskania odpustu cząstkowego:

[madohora]

Odpust cząstkowy jest związany z odmówieniem wielu znanych modlitw i można go uzyskać wielokrotnie w ciągu dnia. Niektóre z modlitw związanych z odpustem cząstkowym to: Anioł Pański (lub Regina Caeli w Okresie Wielkanocnym); Duszo Chrystusowa; Wierzę w Boga; Psalm 130 (Z głębokości); Psalm 51 (Zmiłuj się...); odmówienie Jutrzni lub Nieszporów za zmarłych; Panie, Boże wszechmogący (modlitwa z Liturgii Godzin, Jutrznia w Poniedziałek II tygodnia psałterza); modlitwa św. Bernarda (Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo); Wieczny odpoczynek; Witaj, Królowo, Matko Miłosierdzia; Pod Twoją obronę; Magnificat; odmówienie jednej z sześciu litanii zatwierdzonych dla całego Kościoła (do Najświętszego Imienia Jezus, do Najświętszego Serca Pana Jezusa, do Najdroższej Krwi Chrystusa Pana, Loretańskiej do NMP, do świętego Józefa lub do Wszystkich Świętych); pobożne uczynienie znaku Krzyża świętego.

[madohora]

wolnoobrotowe - najczęściej wyposażone w siedzenia w formie pojazdów lub zwierząt. Te ze względu na niewielką prędkość nie posiadają zabezpieczeń przed wypadnięciem w postaci zamykanych ograniczników. Tradycyjnymi figurami w karuzelach tego typu są konie, łabędzie lub dzikie zwierzęta

[madohora]

silnikowe - napędzane najczęściej za pomocą silnika elektrycznego bądź spalinowego

[madohora]

Ława – typ karuzeli składający się ze ściany i ławki, na której siadają osoby. Najpierw ławka wspina się na ścianie do góry za pomocą specjalnych uchwytów zamontowanych na ścianie ławki, później swobodnie spada na dół, a pasażerowie odczuwają uczucie spadania. W Polsce często takie ławy są największą atrakcją objazdowych lunaparków. Przed wypadnięciem chroni specjalny długi uchwyt, którego należy się trzymać podczas jazdy.

[madohora]

typu Tęcza (ang. Rainbow) (Działanie ma jak pospolita ławka z tą różnicą, że ławka jest w kształcie tęczy i jest o wiele wyższa niż pospolita ławka. Największe tego typu ławki są w Heide-Parku w Soltau w Niemczech (wysokość 25 m), w Lisebergu w Szwecji (wysokość 24 m) i w Śląskim Wesołym Miasteczku (wysokość 20 m)

[madohora]

Huśtawka to urządzenie rekreacyjne z ruchomym elementem, poruszającym się wahadłowo, na którym znajduje się miejsce do siedzenia dla jednej lub kilku osób. Urządzenie jest wprawiane w ruch przez użytkownika, który w odpowiednim rytmie zmienia swoje położenie lub odpycha się od nieruchomych elementów.

[madohora]

Huśtawka może być metalowa lub drewniana. Podstawowa wersja składa się z długiego grubego pręta, dwóch siedzisk (najczęściej drewnianych) oraz elementu podtrzymującego pręt. Często spotyka się wersję ze sprężynami, która umożliwia użytkowanie przez jedno dziecko, obecnie produkuje się także podwójne huśtawki wagowe z przeznaczeniem dla czterech użytkowników.

[madohora]

Huśtawki najczęściej montowane są na osiedlowych placach zabaw, w ogrodach jordanowskich i parkach.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Pierwsze balony znane ludzkości wykonane były z wnętrzności zwierząt, głównie jelit. Balony przypominające te dzisiejsze powstały w roku 1824 w Londynie. Michael Faraday wykorzystywał je w laboratorium do eksperymentów z wodorem. W 1847 roku, podczas prac nad wynalezieniem nowego materiału na dętki, naukowiec o nazwisku Ingram przypadkowo wynalazł pierwsze balony sprzedawane jako zabawki na ulicach Londynu. Wyciął on z kartonu głowę kota, zanurzył w naczyniu z lateksem i napompował około 2 000 takich zabawek. Masowa produkcja balonów rozpoczęła się w roku 1930

[madohora]

Naturalny lateks to mieszanina małych kulek substancji gumowej zawieszonych w wodzie (podobnie jak mleko). Kiedy jest wystawiony na działanie powietrza, ciepła lub niektórych chemikaliów, koaguluje lub skleja się. Kuleczki gumy zbrylają się i oddzielają od wodnistej części lateksu, ostatecznie tworząc elastyczny, stały materiał. Aby poprawić swoją wytrzymałość, sprężystość i odporność na wysokie i niskie temperatury, guma jest wulkanizowana lub utwardzana różnymi metodami, takimi jak mieszanie z niektórymi chemikaliami lub obróbka cieplna.

[madohora]

Surowy, naturalny lateks to biała lub żółtawa, nieprzezroczysta ciecz, podobna wyglądem do mleka. Lateks to wydzielina niektórych roślin, w szczególności drzewa Hevea pierwotnie występującego w Brazylii . Obecnie najważniejszymi źródłami kauczuku naturalnego są plantacje w Malezji i Afryce.

[madohora]

Najwcześniejsze formy balonów były jednorazowe, wykonane z tektury przymocowanej do kołków. Nowoczesne formy są wielokrotnego użytku i zwykle wykonane są ze stali nierdzewnej , aluminium lub porcelany. Formy muszą być gładkie i wypolerowane. Wiele takich formularzy jest przymocowanych do góry nogami do tablicy lub stojaka. Deski są przenoszone mechanicznie z jednej stacji do drugiej w fabryce.

[madohora]

Targowiska mogą mieć charakter spontaniczny lub zorganizowany. W tym drugim przypadku teren przeznaczony do handlu może mieć wyznaczone płatne stanowiska dla osób oferujących swoje towary. Targowiska umożliwiają swobodny, bezpośredni kontakt handlowca z klientem i bezpośrednie negocjowanie ceny. W pewnym sensie rozwinięciem idei targowiska są giełdy, które od targowisk różnią się w zasadzie tylko bardziej sformalizowanym stylem negocjowania cen.

[madohora]

Pierwszy zapis zawierający dzisiejszą polską pisownię wyrazu „targowe” nadmieniający o targach w Polsce znajduje się w dokumencie z roku 1065. W 1278 r. kolejny średniowieczny dokument podaje: „forense, quod targove dicitur”. Prawo urządzania targów, z reguły w określonym dniu tygodnia (czasem w dwóch dniach tygodnia), należało do najważniejszych przywilejów miejskich. Targowisko znajdowało się w każdym mieście, a prawo średniowieczne zezwalało, aby było ono dostępne dla każdego.

[madohora]

Na pamiątkę tej biblijnej historii powszechna była w Europie, zwłaszcza w okresie kontrreformacji tradycja odwiedzania w drugi dzień świąt wielkanocnych kościoła poza miastem. Kościół św. Augustyna i św. Jana Chrzciciela (norbertanek) na Zwierzyńcu znajduje się około 1,5 km od bram średniowiecznego Krakowa). Pierwsza wzmianka o krakowskim odpuście pochodzi z rękopisu Giovanniego Paolo Mucantiego – sekretarza legata papieskiego. Mucanti przebywał w Krakowie w latach 1596–1597 i zapisał:

[madohora]

Choć początki tego deseru sięgają XV wieku, najczęściej stosowany obecnie przepis pochodzi z XIX wieku. Cukier, mączkę ziemniaczaną i wodę gotuje się wraz z orzechami lub owocami przez jedną do dwóch godzin, aż do zgęstnienia. Następnie wyrób przelewa się na drewniane tace posypane mąką ziemniaczaną i pozostawia na 24 do 48 godzin, aż ostygnie i uzyska ciągliwą konsystencję. W końcu kroi się go do konsumpcji w drobną kostkę i posypuje cukrem pudrem.

[madohora]

Otóż na podstawie mojego długoletniego doświadczenia powiem, że człowiek z takim pomysłem naukowym ma szanse w najlepszym wypadku na milczące pominięcie i nie ma szans na akceptację. Najprawdopodobniej jednak czeka go wyśmianie i podejrzenie, że uznaje pierdoły za poważny przedmiot badawczy. I na tym między innymi polega słabość polskiej nauki, czyli chęć badania rzeczy wielkich, a pomijanie małych. I potem zdarza się to, co przeszli producenci oblatów, chcąc zarejestrować ten produkt jako regionalny. Po prostu w odpowiednich urzędach w Katowicach czy w Warszawie powiedziano im, że takiego czegoś jak oblaty nie ma i nie było. Więc musieli sami przeprowadzić proces badawczy i udowodnić urzędnikom oczywistą prawdę, że oblaty to stary, tradycyjny śląski wypiek - taki rodzaj wafelka. I oblatom się udało. Firma się rozwija, a oblatowe wafelki są już nawet w supermarketach. Konsumenci są zadowoleni i uratowano przed zapomnieniem ten fragment śląskiej kultury.

[madohora]

[madohora]

Mimo dużych walorów smakowych i wysokiej wartości odżywczej w Polsce są to ciastka niezbyt popularne, częściej spożywa się podobne do nich, ale tańsze w produkcji i nadające się do dłuższego przechowywania, bezy.

[madohora]

Obecnie we Włoszech każdy region posiada swój własny przepis na makaroniki i uznaje go za jedyny oryginalny.

[madohora]

Ponadto makaroniki charakteryzują się tym, że:

zawierają bardzo małą ilość sodu (o ile nie dodano do nich niektórych konserwantów)
nie zawierają zupełnie cholesterolu (jeśli wśród składników nie ma masła, żółtek lub śmietany, co zdarza się raczej rzadko)
nie podwyższają poziomu cholesterolu we krwi (jeżeli nie została dodana margaryna)

[madohora]

[madohora]

Mazurki makaronikowe. Funt migdałów ze skórką opłukać parę razy w zimnej wodzie i, na przetaku rozpostarłszy, wysuszyć, posiekać jaknajdrobniej, przesiewać przez durszlak, co jeszcze za grube, znowu posiekać, wsypać w donicę, dodać do tego funt cukru miałkiego i wlać 5 całych jaj ubitych, w końcu wsypać 6 łutów mąki pszennej, to wszystko wymieszać najdoskonalej i układać na blachę, masłem lub woskiem wysmarowaną, a po wyjęciu z pieca ubrać w gzygzaki białym lukrem i konfiturami osuszonemi. W gorącym piecu piec się powinno do zrumienienia.

[madohora]

Spośród wszystkich miast Montmorillon słynie od 1811 roku z makaroników z delikatnym migdałowym sercem. Makaroniki są tam obecne od XVII wieku i na przestrzeni wieków stały się nieodzowną specjalnością miasta.

[madohora]

[madohora]

Stragan (z niem. Schragen) – rodzaj niewielkiego prowizorycznego sklepu, pod namiotem lub w drewnianej budce, a czasem stół lub ława z rozłożonym towarem.

[madohora]

Zawsze na dzień przed odpustem w Nikiszowcu odbywa się uroczysty koncert orkiestry dętej z wieży kościelnej

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Rok 2012 to jubileuszowy rok dla Parafii św. Anny w Janowie. Parafia a wraz z nią społeczność Nikiszowca i Janowa obchodzą swoje 100-lecie. Jest to więc znakomita okazja do wspólnego świętowania. Już po raz czwarty Odpust obchodzony jest nie tylko jako święto religijne, ale także jako święto integrujące mieszkańców naszej zabytkowej dzielnicy. Jest też okazją do otwarcia się na społeczność całego miasta i regionu, pokazania zarówno niezwykłej architektury jak i aktywnych, życzliwych ludzi.

Odpust jak co roku odbędzie się na Palcu Wyzwolenia. Już od rana będzie można posmakować tradycyjnych śląskich maszketów. Od południa natomiast na dzieci czekać będą atrakcje w postaci zamku dmuchanego, zjeżdżalni, „kecioka”, czyli karuzeli łańcuchowej, trampoliny. Będą też lody i inne łakocie. Pojawią się też Wesołe Clowny i wielkie mydlane bańki. Na scenie pojawi się wielu wykonawców, którzy uświetnią ten dzień. Będzie m.in. Orkiestra Dęta Kopalni Wieczorek i inne zespoły. Na zakończenie jako gwiazda wieczoru wystąpi Gang Marcela.

Na mieszkańców i gości czekać będzie wiele innych atrakcji – będzie rękodzieło, malarstwo, ciasta Michalskich, śląska kuchnia reprezentowana przez lokalnych restauratorów. Już dzień wcześniej w sobotnie po mszy wieczornej o 18:00 popołudnie w Kościele św. Anny odbędzie się święcenie pojazdów a zaraz po nim koncert Orkiestry Dętej Kopalni Wieczorek z wieży kościelnej. Będzie można też zwiedzić Muzeum Historii Katowic i Kościół Św. Anny.
Impreza objęta jest patronatem Prezydenta Miasta Katowice Piotra Uszoka. Jest współfinansowana ze środków Urzędu Miasta w Katowicach. Program Centrum Aktywności Lokalnej w Nikiszowcu współfinansowany jest ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.

[madohora]

Na mieszkańców i gości czekać będzie wiele innych atrakcji będzie rękodzieło, malarstwo, ciasta Michalskich, śląska kuchnia reprezentowana przez lokalnych restauratorów. Już dzień wcześniej w sobotnie po mszy wieczornej o 18:00 popołudnie w Kościele św. Anny odbędzie się święcenie pojazdów a zaraz po nim koncert Orkiestry Dętej Kopalni Wieczorek z wieży kościelnej. Będzie można też zwiedzić Muzeum Historii Katowic i Kościół Św. Anny.

PROGRAM IMPREZY:

Scena:
12.30 Pochód i koncert Orkiestry Dętej KWK Wieczorek
13.30 Koncert zespołu Ligocianie
14.30 Występ Kabaretu-Kapeli Podwórkowej ,,Trzy Ofiary Drogi do Europy
15.30 Kabaret dla dzieci ,,Wesołe Clowny oraz pokaz baniek mydlanych
17.00 Występ Magdy DURECKIEJ
18.00 Występ IROXANY
19.00 Występ Zespołu Gang Marcela

Poza sceną: Zjeżdżalnia dmuchana, karuzela, zamek dmuchany, trampolina, ciasta Michalskich, śląska kuchnia, lody, stragany z rękodziełem, malarstwo, budy odpustowe, kawiarenki i inne.

katowice.naszemiasto.pl/imprezy/573303,odpust-u-swietej-anny,id,t.html

[madohora]

[madohora]

ODPUST U BABCI ANNY - Radio RMF - 21.07.2021

[madohora]

W TYM ROKU BĘDZIE ODPUST NA NIKISZOWCU - Wyborcza - 21.07.2021

[madohora]

ODPUST U BABCI ANNY - Nasze Miasto - 21.07.2021

[madohora]

ODPUST U BABCI ANNY - Wyborcza - 26.07.2021

[madohora]

🔷

[madohora]

🔷Odmówienie kantyku: Magnificat - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Odmówienie modlitwy: Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo (modlitwa św. Bernarda) - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Uczestnictwo w publicznie odprawianej nowennie przed Bożym Narodzeniem, Zesłaniem Ducha Świętego i Niepokalanym Poczęciem - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Odmawianie Małych oficjów: O męce Pańskiej, o Najświętszym Sercu Pana Jezusa, o Matce Bożej, o Niepokalanym Poczęciu, o św. Józefie - odpust cząstkowy

[madohora]

🔷Odprawienie modlitwy myślnej (rozmyślania) - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Odmówienie modlitwy: 0 święta uczto... - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Pierwsza komunia św. -odpust zupełny zyskują ci, którzy po raz pierwszy przystępują do komunii św. lub pobożnie uczestniczą w tej uroczystości.

[madohora]

🔷Odmówienie: Modlitwy o jedność Kościoła - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Odmówienie modlitwy: Wieczny odpoczynek - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Odmówienie różańca w kościele, kaplicy publicznej, w rodzinie, we wspólnocie zakonnej, w pobożnym stowarzyszeniu (wystarczy odmówić tylko jedną część różańca) - odpust zupełny; natomiast odmówienie poza tymi miejscami lub wspólnotami - odpust cząstkowy:

[madohora]

🔷Czytanie Pisma Świętego przez pół godziny - odpust zupelny; natomiast w krótszym czasie - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Odmówienie: Święta Maryjo, przybądź z pomocą biednym - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷W dniu liturgicznego obchodu świętego odmówienie modlitwy mszalnej (kolekty) lub innej, zatwierdzonej ku czci danego świętego - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Nawiedzenie kościołów stacyjnych w Rzymie - odpust cząstkowy; natomiast uczestniczenie w tych kościołach w świętych czynnościach - odpust zupełny.

[madohora]

🔷Nawiedzenie kościoła (jednorazowo), w którym trwa Synod diecezjalny i odmówienie tam Ojcze nasz i Wierzę - odpust zupełny.

[madohora]

🔷Publiczne odmówienie hymnu: Ciebie Boga... (Te Deum) w ostatnim dniu roku - odpust zupełny; w innym czasie (nawet prywatnie odmawiając) - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Odmówienie modlitwy: Przyjdź Duchu Święty, napełnij serca wiernych Twoich i ogień miłości w nich zapal - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Odmówienie modlitwy: Nawiedź ten dom (Liturgia Godzin: Kompleta po Nieszporach uroczystości) - odpust cząstkowy.

[madohora]

Nawiedzenie kościoła i ołtarza w dniu poświęcenia (dawnej konsekracji) i odmówienie tam Ojcze nasz i Wierzę - odpust zupełny.

[madohora]

🔷Nawiedzenie kościoła lub kaplicy zakonników w święto ich założyciela i odmówienie tam Ojcze nasz i Wierzę - odpust zupełny.

[madohora]

🔷Odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych podczas liturgii Wigilii Paschalnej lub w rocznicę swego chrztu - odpust zupełny; natomiast odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych przy pomocy jakiejkolwiek formuły w innym czasie - odpust cząstkowy.

[madohora]

Odpusty zatwierdzone dla Polski:

1. Uczestnictwo w nabożeństwie Gorzkich żalów jeden raz w okresie Wielkiego Postu w jakimkolwiek kościele na terenie Polski - odpust zupełny.

2. Nawiedzenie bazyliki mniejszej w następujące dni:

- w uroczystość Apostołów Piotra i Pawła (29 czerwca).
- w święto tytułu;
- w święto "Porcjumkuli" (2 sierpnia); - jeden raz w ciągu roku w dniu określonym według uznania - odpust zupełny.

[madohora]

Odpust parafialny – w Kościele katolickim to uroczystość patrona danego kościoła parafialnego.

[madohora]

𝕆DPUST U BABCI ANNY - Radio Em - 30.07.2022

[madohora]

KATOWICE. ODPUST W PARAFII ŚWIĘTEJ ANNY. ROZMOWA Z PROBOSZCZEM - Dziennik Zachodni - 30.07.2022

[madohora]

ODPUST U BABCI ANNY - Gość - 01.08.2022

[madohora]

W tym czasie Erazm rozwinął głęboką niechęć do arystotelizmu i scholastyki i zaczął szukać pracy jako opiekun/opiekun dla odwiedzających angielskich i szkockich arystokratów

[madohora]

Pierwszym znanym odpustem jest odpust udzielony w 1019 przez biskupa Poncjusza z Arles dla pielgrzymów przybywających do opactwa w Montmajour. Następnie, ok. 1063 papież Aleksander II i w 1095 Urban II udzielili odpustu dla wszystkich uczestników wypraw krzyżowych. W 1300 Bonifacy VIII ogłosił pierwszy Rok Jubileuszowy, w związku z którym na mocy bulli Atiquorum habet udzielił odpustu wszystkim pielgrzymującym do grobu Piotra Apostoła.

Pierwszy rok jubileuszowy spełnił oczekiwania duszpasterskie i w związku z tym Klemens VI ogłosił rok 1350 kolejnym jubileuszem. Z tego powodu wydał w 1343 bullę Unigenitus Dei Filius. Bulla ta była nie tylko ogłoszeniem jubileuszu, ale również pierwszym wykładem teologicznym dotyczącym odpustów. Od tamtej pory lata jubileuszowe i odpusty z nimi związane obchodzone są w Kościele regularnie.

Kolejnymi zachowanymi dokumentami dotyczącymi odpustów są akta procesowe zwolenników Jana Wiklefa i Jana Husa z okresu Soboru w Konstancji (1414–1418). Wśród pytań, które stawiano oskarżonym o herezję były również te, które dotyczyły prawa papieża do udzielania odpustu oraz możliwości skorzystania z odpustu w ogóle.
List odpustowy wydany przez Jana Tetzla: W autorytecie wszystkich świętych i w miłosierdziu względem ciebie ja odpuszczam tobie wszystkie grzechy i cofam tobie wszystkie kary na dziesięć dni. Johannes Tietzel
Drzwi kościoła, do których Marcin Luter przybił swoje tezy

Na początku XVI wieku arcybiskupem Magdeburga był Albrecht Brandenburski. Biskup ten zaczął gromadzić majątek i przywłaszczać beneficja w sposób sprzeczny z zasadami. Współpracował z nim ściśle dominikanin Jan Tetzel, który upraszczając doktrynę i działając jako wędrowny kaznodzieja, opracował sposób na gromadzenie zysków przez handel "listami odpustowymi", które nie tylko miały być dowodem odpuszczenia kar doczesnych, ale miały być również gwarancją zbawienia. Takie postępowanie wzbudziło powszechny niesmak i zgorszenie wśród duchownych. 31 października 1517 augustianin Marcin Luter wywiesił na drzwiach kościoła w Wittenberdze 95 tez przeciw "handlowi odpustami". Dzięki wynalazkowi druku tezy szybko rozpowszechniły się w Rzeszy.

W następstwie tych wydarzeń w 1518 papież Leon X wydał bullę Cum postquam, która przypominała właściwą naukę o odpustach. Pisał w niej:

[madohora]

W pierwszych wiekach ze względu na brak wolności religijnej chrześcijanie nie budowali świątyń, lecz spotykali się w domach. Od IV w. zaczęły pojawiać się kościoły, często w miejscach męczeńskiej śmierci chrześcijan lub nad ich grobami, a więc gdzie istniał kult świętych. Jeśli to nie było możliwe, troszczono się, by w kościele znajdowały się przynajmniej relikwie. W ten sposób kościoły zyskiwały swoich patronów. Dzień, w którym w liturgii wspominano owego patrona, stawał się świętem kościoła i parafii z nim związanej. Wraz z rozwojem nauki o odpustach dołączono możliwość ich zyskiwania w dzień święta patronalnego danego kościoła, a sama uroczystość zyskała miano odpustu parafialnego.

[madohora]

Odpusty parafialne coraz częściej są świętami całych dzielnic i miast

Jakubowe jadło, Jakubowa loteria, Jakubowe ogniska. To tylko niektóre elementy corocznej całodniowej zabawy, jaką dziś w przededniu odpustu po raz jedenasty organizuje parafia św. Jakuba w Szczyrku wraz z Miejskim Ośrodkiem Kultury, Promocji i Informacji. Wczoraj, gdy oficjalnie plac w centrum miasta otrzymywał nazwę św. Jakuba, uroczystości przyglądało się około stu osób. Dziś ludzi będzie więcej. W końcu to święto całego Szczyrku.
- Odpust w tradycji polskiej był zawsze świętem dwóch obliczy - przyznaje Małgorzata Kiereś, góralka z Istebnej, etnograf, dyrektorka Muzeum Beskidzkiego w Wiśle. W pierwszym z nich podkreślano rolę patrona parafii lub ważnego wydarzenia np. budowy kościoła lub założenia parafii. Druga część miała już charakter ludyczny i bardzo wspólnotowy.

- Zabawa towarzyszyła odpustom od pra pra wieków. Przepiękne było też to, że górale mówili, iż "nie idzie się doczekać odpustu" - podkreśla Kiereś.
Wychowany w mysłowickiej dzielnicy Wesoła bp Piotr Greger, biskup pomocniczy diecezji bielsko-żywieckiej przyznaje, że obchodzenie odpustów w porównaniu do tych, jakie pamięta z lat dzieciństwa, trochę się zmieniło.

- Odpust to przede wszystkim uroczystość w kościele związana z przywilejem zyskania odpustu zupełnego, czyli darowania kary doczesnej - zaznacza biskup. - Ale poza tym, po południu był czas na biesiadę w gronie rodziny, sąsiedztwa i parafii. W miejscu do tego przystosowanym były karuzele, strzelnice, takie małe miasteczka atrakcji. To był czas wspólnego świętowania, do którego ludzie specjalnie się przygotowywali. A potem, po takim odpuście, długo się jeszcze o nim mówiło - dodaje.

Ale odpust to nie tylko kwestia straganów. Małgorzata Kiereś przypomina, że odpust był czymś więcej w tradycji ludowej. Przez rok na przykład zbierało się grosze, by na odpuście można było sobie coś kupić. Przyniesienie do domu pamiątki z odpustu było czymś istotnym.

- Dziewczyna czekała na serce (z piernika - red.). To był znak wyrażenia uczucia - przypomina. I dodaje, że w tradycji miało znaczenie, iż stragany rozkładano wokół kościoła. Tam rozkładały się stoiska, na których można było kupić np. gulasz, albo kiełbaski, a zabawa trwała do wieczora.

Karuzele i stragany, na których można było kupić korkowce, zabawki wykonane metodą rękodzieła, szybko zastąpił chiński kicz sprzedawany po kosmicznych cenach. Stare korkowce i kapiszony wyparły hałaśliwe petardy, a wspólną zabawę rodzinny obiad i popołudnie przy grillu. Wprawdzie spotkać można jeszcze gdzieniegdzie stoiska z watą cukrową, ale okazji do zabawy jest zdecydowanie mniej.

Na szczęście powoli wraca się do tradycyjnego świętowania. Wystarczy dobry pomysł, grupa osób chętnych do działania, otwarty na propozycje parafian proboszcz i zaangażowani mieszkańcy. Wtedy łatwiej odpustowi nadać rangę atrakcyjnego dla parafian i gości festynu. W Szczyrku na przykład jest rajd rowerowy, są domowe wypieki, loteria, zabawy dla dzieci i dorosłych oraz koncert muzyczny (w tym roku zagra Gang Marcela).

Z kolei w parafii św. Anny w katowickiej dzielnicy Nikiszowiec tegoroczny odpust to wydarzenie numer jeden w dzielnicy. Parafia świętuje bowiem 100-lecie. Tradycyjnie oprócz religijnych obchodów będą dodatkowe atrakcje, jakie przygotowali organizatorzy z Programu Centrum Aktywności Lokalnej Nikiszowiec. W niedzielę 29 lipca zabawa rozpocznie się już rano. Będzie można skosztować tradycyjnych śląskich maszketów, dzieci pobawią się w zamku dmuchanym i na karuzeli, a mieszkańcy i goście będą mogli kupić wyroby rękodzieła, popróbować ciast Michalskich, lub przysmaków śląskiej kuchni reprezentowanej przez lokalnych restauratorów.

www.dziennikzachodni.pl/artykul/621737,odpusty-parafialne-coraz-czesciej-sa-swietami-calych,id,t.html

[madohora]

PLACUSZKI DLA NIKI

Składniki: 5 łyżek mąki, 10 dag cukru, 10 dag masła, 1 jajo, skórka z pomarańczy, siekane orzechy do posypania

Masło, cukier, mąkę, białko i drobniutko posiekaną skórkę pomarańczową wymieszać dokładnie. Zrobić z tej masy placuszki, posmarować rozbitym żółtkiem, posypać orzechami i piec w gorącym piekarniku na złoty kolor. Zdejmować z blachy po ostudzeniu.

[madohora]

[b]KOKOSANKI[B]

4 białka, 1 szklanka cukru, 30 dag kokosu, skórka z cytryny

Białka ubić następnie dodać cukier, pod koniec ubijania dodać kokos i skórkę z cytryny. Wszystko wymieszać. Na natłuszczoną blachę nakładać łyżeczką i formować stożki. Piec około 20 minut w temperaturze 160 - 170 °C

[madohora]

ZIEMNIACZKI

Składniki: 2 szklanki obranych orzechów włoskich, 1 szklanka tartej bułki, 1 cytryna, 1 szklanka cukru, 2 dag kakao

Orzechy zemleć na maszynce. Wycisnąć sok z cytryny a skórkę zetrzeć na tarce. Wszystkie składniki wymieszać dodając ok. pół szklanki zimnej wody. Formować z masy kulki, taczać w grubym cukrze krysztale lub kakao i wkładać do małych
papierowych foremek. Zostawić do wyschnięcia.

Co prawda nie są to odpustowe kartofelki ale robi się je dosyć łatwo i są dobrym dodatkiem do kawy.

[madohora]

Nie za dużo nie za mało
A kiedyś tak na Odpustach bywało

[madohora]

ODPUST NA NIKISZU - www.tvs.pl - 21.07.2023

[madohora]

ODPUST U BABCI ANNY - Dziennik Zachodni - 27.07.2023

[madohora]

ODPUST U BABCI ANNY - www.infokatowicep.pl - 27.07.2023

[madohora]

2) uroczystość patrona danego kościoła, podczas której wierni mają okazję uzyskania odpustu; potocznie festyn odbywający się na terenie danej parafii z okazji uroczystości patrona kościoła.

[madohora]

Centralnym wydarzeniem jest suma odpustowa, u nas sprawowana o godz. 12.00, którą prowadził specjalnie zaproszony kapłan, a kazania odpustowe głosił też kaznodzieja na tę okoliczność zaproszony. Na odpuście nie wystarcza tylko uczta przy stole w domu, ale trzeba też ucztowania z Chrystusem przy Eucharystycznym stole.

[madohora]

Odpust parafialny jest doroczną uroczystością rodziny parafialnej związaną ze świętem patronalnym parafii lub kościoła. Dzień odpustu parafialnego jest także związany z możliwością uzyskania daru duchowego jakim jest odpust zupełny, czyli darowanie wszystkich kar doczesnych za popełnione grzechy.

[madohora]

100 dni odpustu, czyli zostaną odciążeni od takiej części doczesnych kar za grzechy, za jakie ongiś obowiązywało 100 dni pokuty. Spowiednik mógł dostosować rodzaj pokuty do możliwości grzesznika (np. ciężko pracującemu ująć postu, a dodać modlitwy) i łagodzić ją własnym wstawiennictwem czy umartwieniem

[madohora]

Uzyskanie odpustu zupełnego jest bezpłatne. Potrzeba za to modlitwy i komunii św. W artykule na stronie Radia Maryja dotyczącym odpustu zupełnego również nie znalazły się informacje dotyczące opłaty za jego uzyskanie

[madohora]

[madohora]

W odpust oczywiście musi być uroczysty obiad wraz z rodziną

[madohora]

Sporządzana z drobiu (najczęściej kury lub kurczaka, rzadziej z kapłona), ewentualnie z wołowiny, baraniny (np. rosół skopowy ze Śląska Cieszyńskiego) lub na Górnym Śląsku z gołębi. Podawana z makaronem typu nitki, wstążki lub z kluskami (np. lanymi), z ziemniakami lub z plackiem. Na Śląsku Cieszyńskim rosół podaje się również z kluskami wątrobianymi. W pierwszej książce kucharskiej wydanej w 1682 roku w Polsce, Compendium ferculorum, czyli zebranie potraw, znalazł się przepis na rosół polski

[madohora]

Rosołem nazywamy klarowny wywar z gotowanego mięsa i warzyw. Może być przyrządzany z wołowiny, wieprzowiny, jagnięciny lub kury. Książka „Kultura Ludowa Wielkopolski”, pod red. Józefa Burszty, t. II, Poznań 1964, podaje: „…Najpopularniejszą zupą z mięsa jest rosół, jadany najczęściej w niedziele i święta. W ciągu ostatnich 50 lat (czyli po roku 1910) rosół zwycięsko wypiera bardzo popularną tu kiedyś czerninę. Dawniej, jak wynika z materiałów O. Kolberga, najczęściej gotowano rosół z mięsa skopowego (…). Przestrzegano jednak, aby na święta Bożego Narodzenia lub Wielkanocy nie zabijać jagnięcia. Dzisiaj obok rosołu wieprzowego coraz częściej gotuje się rosół z drobiu. Do przyprawienia rosołu używają gospodynie pietruszki, seleru, cebuli i pory”. Obecnie rosół jada się przeważnie z makaronem lub kluseczkami, natomiast dawniej spożywano go z grochem, fasolą, ziemniakami, kaszą manną lub gryczaną. Książka „Tradycyjne potrawy wielkopolskie”, pod red. Jerzego Szyło i Jana Gawęckiego z 2000 roku, podaje klasyczny przepis na rosół z kury: „Kurę sprawić, opalić nad gazem w celu usunięcia resztek upierzenia, dokładnie umyć i zalać gorącą wodą. Osolić, dodać szczyptę cukru i zagotować na silnym ogniu, zbierając szumowiny. Następnie zmniejszyć ogień i gotować przez ½ godz., po czym dodać do zupy uprzednio umyte, oczyszczone, opłukane warzywa oraz przyprawy i kontynuować gotowanie przez ok. 1 godz. Wyjąć kurę, rosół rozlać na talerze, posypać zieleniną i podawać z ugotowanym na sypko ryżem lub makaronem, albo paseczkami jajecznymi”. Do dziś jest to najpopularniejsza zupa mięsna w Wielkopolsce, jedzona najczęściej w niedzielę i święta.

[madohora]

Rosół to niekwestionowana królowa wszystkich zup. Kuchnia staropolska słynęła ze znakomitych rosołów. Już w okresie stanisławowskim, jak podają Maria Lemnis i Henryk Vitry w Staropolskiej kuchni i przy polskim stole (1983 r., s. 163), zarówno w kuchni szlacheckiej, jak i mieszczańskiej rosół był ulubioną zupą. Z zamieszczonego tam opisu kuchni mieszczańskiej dowiadujemy się, że: (…) obiady na co dzień były obfite i smaczne. Otwierała je jedna z ulubionych zup polskich jak barszcz, rosół, kapuśniak i grochówka.

[madohora]

Krańcowe daty powstania książki to 1670-1677 rok. Następny egzemplarz po pierwodruku (1682) był wydany dopiero w 1730 r. W latach 1682-1821 opublikowano ok. 20 wydań Compendium ferculorum. Pierwsze dwa wydania były wydrukowane gotycką, często słabo odbitą czcionką. Ciekawe jest, że w kolejnych, nowszych egzemplarzach tej książki przepisy się nie zmieniały, ale zmieniano na różne sposoby tytuł, być może po to, by korzystała z niej większa liczba czytelników, z niższych warstw społecznych. Autor, Stanisław Czerniecki, był cenionym pisarzem i kuchmistrzem, a jego dzieło sławne do XIX w. W końcu XVII w. książka była nawet przełożona na język rosyjski (tłumaczenie w rękopisie), o czym wiadomo z artykułu brytyjskiego slawisty Henryego Leeminga A 17th Century Polish Cookery Book and its Russian Manuscript „Slavonic and East European Review” (1974), rękopis obecnie znajduje się w Rosyjskiej Bibliotece Państwowej w Moskwie. Później jednak jego przepisy staropolskie przez czytelników zostały uznane za niezrozumiałe

[madohora]

Każda z trzech części, oprócz stu głównych przepisów, zawiera też tzw. additament (uzupełnienie), na który składa się po dziesięć kolejnych receptur, dotyczących dodatków do opisywanych wcześniej potraw. Zwieńczeniem każdego rozdziału jest tzw. sekret kuchmistrzowski. W pierwszym autor podawał 100 sposobów na przyrządzenie potraw mięsnych, a jako pierwszy znalazł się ,,Rosół polski”, nieuznawany jeszcze wtenczas za zupę, uznawano go za potrawę mięsną. Przed dokładnym opisem gotowania rosołu, Czerniecki wyliczył jeszcze szesnaście innych sposobów. W tym samym rozdziale umieścił "dziesięć additamentów" - spis zup (,,potazie"), uważanych przez autora za obce kulturze polskiej dania, sekret pierwszy kuchmistrzowski" - jak przyrządzić kapłona w flaszy, czyli butelce, a także instrukcję o kuchmistrzu, w której wyjaśnia, że kuchmistrz – „kuchenny nauczyciel”, nie tylko gotuje, ale przede wszystkim reżyseruje uczty, które przypominają widowiska. Drugi rozdział zawierał 100 sposobów gotowania potraw rybnych i również additamenta - przeróżne marynaty do potraw rybnych i ,,sekret kuchmistrzowski”, w którym zdradza, jak przygotować szczupaka, którego jedna część jest gotowana, druga smażona, trzecia zaś pieczona. Trzeci rozdział poświęcony był potrawom różnym – mącznym, pasztetom, ciastom, majonezom, musztardom itp. Możemy w nim odnaleźć przykłady deserów: konfitury, owoce kandyzowane, biszkopty, ciasta oraz ciastka. Ten również zawierał "dziesięć additamentów" i "sekret trzeci kuchmistrzowski" - z którego ma się skorzystać chcąc poprawić stan zdrowia chorego, jest to bowiem receptura na specyficzną ,,miksturę” zrobioną z polewek wypuszczonych ze świeżo upieczonych mięs

[madohora]

Compendium (łac.) – opracowanie czegoś, krótkie przedstawienie.
Ferculum (łac.) – potrawa, danie.
Stąd dzieło nosi nazwę Compendium ferculorum albo zebranie potraw.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Kluski śląskie podaje się zwłaszcza jako dodatek do pieczonych dań mięsnych z sosem (na Górnym Śląsku zwłaszcza z roladami) lub przyrządzanej na rozmaite sposoby kapusty. Występują także jako danie podstawowe, okraszone stopioną słoniną. Kluski śląskie można podawać również na słodko z dodatkiem śmietany i cukru, bądź dżemu.

[madohora]

KLUSKI ŚLĄSKIE

ziemniaki 1 kilogram
mąka ziemniaczana 1 kilogram
Jajka kurze (najlepiej z wolnego wybiegu) 2 sztuki

Ziemniaki obrać i ugotować w posolonej wodzie. Lekko ostudzić, przecisnąć przez praskę do ziemniaków. Pozostawić do całkowitego ostygnięcia.
Następnie ziemniaki przełożyć do garnka lub miski, wyrównać powierzchnię a następnie podzielić na 4 części. Jedną część wyciągnąć z garnka.
W puste miejsce należy wsypać mąkę ziemniaczaną tak aby zajęła puste miejsce po ziemniakach.
Dodać odłożone ziemniaki oraz jajka i całość zagnieść na jednolite ciasto. (Jeśli ciasto będzie się bardzo kleić, dodać jeszcze trochę mąki, ale z umiarem).
Z ciasta formować małe kulki, lekko je spłaszczyć i zrobić palcem wgłębienie w środku.
W dużym garnku zagotować wodę. Dobrze ją posolić. Wrzucać kluski partiami do gotującej wody. Wrzucone kluski mieszać, aby nie przykleiły się do dna garnka. Od wypłynięcia gotować ok. 3 min. na małym ogniu. Wyciągać łyżką cedzakową.

[madohora]

[madohora]

Aby uzyskać jak najciemniejszą barwę klusek, stosuje się takie zabiegi jak pozostawienie utartych ziemniaków na kilka godzin aż ściemnieją (tempo zmiany barwy zależy od gatunku ziemniaka) lub pozostawienie już uformowanych klusek nawet na cały dzień przed ugotowaniem.

[madohora]

[madohora]

Kapusta warzywna głowiasta, popularnie nazywana kapustą głowiastą (Brassica oleracea L. var. capitata L.) – odmiana kapusty warzywnej. Jest to roślina dwuletnia należąca do rodziny kapustowatych. Nie występuje w stanie dzikim, jedynie w uprawie

[madohora]

Jest uprawiana jako warzywo. Często jest kiszona. Stanowi podstawę surówki Coleslaw, której nazwa jest skrótem 'koolsalade' (surówka z kapusty).

[madohora]

Kiszenie i kwaszenie są równoważnymi terminami, które mogą być używane zamiennie. Kapusta kwaszona i kapusta kiszona to synonimy oznaczające dokładnie ten sam produkt: kapustę poddaną naturalnemu procesowi fermentacji mlekowej, w wyniku którego cukry proste obecne w komórkach roślinnych zostają przekształcone w kwas mlekowy. Nieuczciwi producenci żywności, aby skrócić cały proces, dodają kwas octowy celem szybkiego zakwaszenia surowej kapusty – jednak nawet wtedy nie ma znaczenia nazwa, której później użyje taki nieetyczny wytwórca: zafałszowana może być zarówno kapusta „kiszona”, jak i „kwaszona”. Potrawa taka, sporządzona z zastosowaniem kwasu octowego, to w rzeczywistości kapusta marynowana lub kapusta konserwowa

[madohora]

Równocześnie należy przygotować naczynia fermentacyjne. Tradycyjnie kapustę kisi się w kamionkowych naczyniach lub drewnianych beczkach. W produkcji na dużą skalę wykorzystywane są betonowe silosy osadzone pod ziemią. Kapustę przenosi się do naczyń fermentacyjnych natychmiast po pokrojeniu. Jest ona zasalana w sposób ciągły albo na każdą kolejną warstwę świeżo poszatkowanej kapusty sypie się sól, a następnie ubija, aż do całkowitego pokrycia powierzchni sokiem. Dodatek soli ma zarówno znaczenie smakowe, jak i przetwórcze. Dzięki osmozie z kapusty wydobywa się sok i wypełnia wolne przestrzenie między jej skrawkami, co przyczynia się do odcięcia dostępu tlenu i wpływa korzystnie na rozwój bakterii fermentacji mlekowej.

[madohora]

W procesie fermentacji kapusty wyróżnia się trzy etapy: fermentację wstępną (początek fermentacji, możliwość rozwoju bakterii patogennych), fermentację burzliwą (po 2 lub 3 dniach, wydzielanie dużej ilości dwutlenku węgla powoduje burzenie się kapusty) oraz fermentację cichą (wytwarzają się związki zapachowe i smakowe). Po okresie fermentacji burzliwej kapustę dobrze jest przepakować. W Polsce w tym celu stosuje się beczki plastikowe lub drewniane.

[madohora]

Święto kapusty odbywa się również w Polsce, na początku września, w Charsznicy w województwie małopolskim. Podczas tego święta wybiera się króla i królową kapusty. Rejon ten słynie z produkcji wysokiej jakości kapusty kwaszonej, często eksportowanej i docenianej za walory na całym świecie.

[madohora]

Kapusta (Brassica L.), jak wiadomo, należy do rodziny kapustowatych. Jej forma warzywna (Brassica oleracea) powstała w wyniku spontanicznego skrzyżowania kilku gatunków rośliny. Część jadalną stanowią liście. W stanie dzikim kapusta występuje na obszarze Morza Śródziemnego i w tej części Azji, w której panuje klimat umiarkowany.

[madohora]

Niegdyś błędnie zakładano, że warzywo to do Polski sprowadziła królowa Bona – w rzeczywistości włoską kapustę najpewniej przywieźli do naszego kraju synowie możnych rodów, którzy wyjeżdżali na nauki do krajów śródziemnomorskich, zaś biała kapusta była uprawiana już wcześniej, w ogrodach należących do duchownych. Co ciekawe, polskie słowo „kapusta” pochodzi od łacińskiego określenia główki – czyli „caputium”. Jednym z najpopularniejszych dań kuchni staropolskiej jest, znany do dziś, bigos. Pierwotnie był spożywany przez myśliwych po wyczerpujących polowaniach. Prozdrowotne właściwości kapusty zaczęto jednak szczególnie doceniać dopiero w drugiej połowie wieku XVIIII. Uczestnicy morskich wypraw cierpiący na niedobory witaminy C, by przetrwać, zaczęli zajadać się kapustą kiszoną, która, poza cenną witaminą, zawierała w sobie fosfor i potas.

[madohora]

ART JARMARK NA NIKISZU - Dziennik Zachodni - 09.07.2018

[madohora]

Pojęcie odpustu ściśle związane jest z pojęciami dotyczącymi prawa rządzenia w Kościele i związanym z tym "prawem kluczy" oraz z wiarą w wymianę darów pomiędzy żyjącymi i umarłymi, tzn. obcowanie świętych. W przeciwieństwie do sakramentów, które są łaską i wprowadzają w stan łaski uświęcającej, a także są niezależne od zasług, odpusty są skutkiem zadośćuczynienia.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Warunkami koniecznymi i wspólnymi dla wszystkich odpustów są:

bycie ochrzczonym oraz w stanie łaski uświęcającej
posiadanie przynajmniej ogólnej intencji zyskania odpustu oraz wypełnienie w określonym czasie i we właściwy sposób nakazane czynności, zgodnie z brzmieniem udzielenia danego odpustu

[madohora]

[madohora]

ARCHIDIECEJZA. SPECJALNY DEKRET W SPRAWIE ODPUSTÓW - Gość - 04.02.2021

[madohora]

ODPUST NA NIKISZU - www.tvp.pl - 30.07.2023

[madohora]

Odpust (łac. indulgentia) – w teologii katolickiej pojęcie oznaczające darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy, które zostały odpuszczone co do winy. Przebaczenie grzechów nie uwalnia od kary doczesnej na ziemi lub w czyśćcu. Przynosi je dopiero odpust, którego udziela Kościół. Można go uzyskać dla siebie lub zmarłego po spełnieniu określonych warunków. Odpust może być zupełny, jeśli jest darowaniem całej, przewidzianej przez Boga kary lub cząstkowy – jeśli jest tej kary zmniejszeniem. Odpust dotyczy wyłącznie chrześcijan.

[madohora]

[madohora]

Podstawę jego nauki stanowią hasła: sola scriptura – jedynie Pismo, sola fide – jedynie wiara, sola gratia – jedynie łaska, solus Christus – jedynie Chrystus, solum Verbum – jedynie Słowo

[madohora]

12 marca 1488 roku, gdy ukończył 4 i pół roku, prawdopodobnie zaczął chodzić do szkoły, czego nigdy dobrze nie wspominał. Do 1505 roku miał czterech braci i tyleż samo sióstr.

[madohora]

Według Detricha Emme wszystko wskazuje na to, że w tym czasie Marcin Luter miał żonę i dziecko. Sugerują to wypowiedzi Heronymusa Dungersheima, jedno z kazań Marcina Lutra z 1526 oraz mowy biesiadne – przez niektórych kwestionowane jako rzetelne – w których mówił jak trudna była to dla niego rozłąka

[madohora]

CIASTO ŚLIWKOWE

300 g mąki pszennej
½ łyżeczki proszku do pieczenia
120 g drobnego cukru
100 ml oleju
150 ml mleka
2 jajka

Owoce:

700 g śliwek
½ łyżeczki cynamonu

Kruszonka:

70 g mąki pszennej
100 g cukru
50 g masła

Rozgrzej piekarnik do 170°C, a blaszkę (24 x 30 cm) wyłóż papierem do pieczenia lub posmaruj masłem i wysyp bułką tartą. Przesiej mąkę i proszek do pieczenia do miski. W misie robota kuchennego utrzyj jajka z cukrem na jasną, puszystą masę, aby cukier całkowicie się rozpuścił. Następnie dodaj olej i mleko, po czym zmniejsz obroty miksera i sukcesywnie dodawaj mąkę. Gęste ciasto przełóż do blaszki i wyrównaj szpatułką.
Śliwki umyj, osusz, przekrój na połówki i usuń pestki. Umieść śliwki na powierzchni ciasta, układając je ciasno obok siebie (skórką do dołu). Owoce posyp szczyptą cynamonu.
W misce wymieszaj posiekane masło, mąkę i cukier, po czym rozetrzyj w palcach, aby powstały grudki. Wysyp kruszonkę równomiernie po całym cieście i wstaw blaszkę do pieca na ok. 40 minut, aż wierzch ciasta się zarumieni. Po upieczeniu wyjmij placek, ostudź i podawaj. Możesz zaserwować ciasto samodzielnie lub z gałką waniliowych lodów.

[madohora]

LETNI BIGOS

główka młodej kapusty
2 cebule
2 jabłka
2 marchewki
100 g pieczarek
2 pomidory
2 kawałki kiełbasy (np. jałowcowej)
sok z połowy cytryny
liść laurowy
4-5 ziaren ziela angielskiego
sól, pieprz
majeranek
słodka papryka
masło

1. Umyj kapustkę, osusz, poszatkuj. Przełóż do garnka i podlej niewielką ilością wody. Dodaj liść laurowy, ziele angielskie i podduś. 2. Pieczarki podsmaż na łyżce masła, cebulę i kiełbasę zrumień. Wszystko dodaj do podduszonej kapusty. Obierz jabłka, marchewkę i pomidory, pokrój w kostkę i także dodaj do kapusty. Całość gotuj 30 minut. 3. Pod koniec gotowania dodaj sok z cytryny i przyprawy do smaku, wedle uznania. 4 Jeżeli lubisz, dodaj odrobinę soku pomidorowego (lub łyżkę koncentratu), bigos nabierze wyrazistości.

[madohora]

KOMPOT Z JABŁEK

jabłka soczyste, 1/2- 1kg
woda, 1 litr
cynamon lub skórka starta z cytryny, 1 łyżeczka
cukier, 5-10 łyżek
mięta,kilka gałązek lub kilka goździków

Jabłka obrać ze skórki, wyciąć ogryzki i pokroić w grubą kostkę.
Wszystkie składniki ( oprócz cynamonu) umieścić w garnku i zagotować (ilość cukru zależy od słodkości jabłek,dlatego najpierw dodać mniej i w razie potrzeby dosłodzić).
Na średnim ogniu gotować kompot przez około 10-15 minut,aż jabłka zmiękną.
Doprawić kompot cynamonem,gotować jeszcze chwilę,następnie serwować na ciepło lub ostudzić,a następnie schłodzić w lodówce.

[madohora]

KOMPOT Z SUSZU

suszone owoce na kompot - 2 op.
mrożone truskawki - 3/4 kg
cukier - według uznania
woda - 5 litrów

Zagotowujemy 5 litrów wody. Dodajemy suszone owoce oraz rozmrożone truskawki. Gotujemy do miękkości owoców, aż kompot uzyska pożądany kolor. Zdejmujemy z ognia i słodzimy do smaku.

[madohora]

Inne przyczyny wstąpienia do klasztoru przedstawia niemiecki prawnik Dietrich Emme w książce „Marcina Lutra droga do klasztoru”. Według jego ustaleń (m.in. na podstawie mów biesiadnych Lutra zapisanych przez współbiesiadników), tenże wstąpił do klasztoru, aby uniknąć procesu, grożącego mu w następstwie pojedynku z przyjacielem, który poniósł śmierć w jego wyniku. Pozostając w zakonie nie mógł być ścigany, gdyż chronił go tzw. azyl kościelny. Emme twierdzi, iż „wielu badaczy stoi na stanowisku, że nie należy podważać tradycyjnego obrazu Lutra, aby nie narażać na niebezpieczeństwo ekumenicznego dialogu Kościołów”. Tezy Emme nie zostały przyjęte przez badaczy Lutra, zarówno ewangelickich, jak i katolickich, ze względu na brak solidnych dowodów. Reprezentujący stanowisko katolickie Otto Hermann Pesch uważa, że Emme jest głuchy na krytykę i wydobywa swoje argumenty z „kontrreformacyjnego lamusa”

[madohora]

Po powrocie z Rzymu, za zgodą Staupitza udał się do Wittenbergi, obejmując profesurę biblistyki. W 1512 jako doktor Pisma św. złożył przysięgę, że ze wszystkich sił będzie bronił prawdy ewangelicznej, co krzepiło go w późniejszych walkach. W tym czasie prowadził wykłady, głównie na temat Psalmów, listów do Rzymian i Galatów, jednocześnie ucząc się języka greckiego i hebrajskiego, co okazało się bardzo przydatne w późniejszych pracach nad tłumaczeniem Biblii.

[madohora]

[madohora]

Luter pytany na temat odpustów, zawarł swoją opinię w szeregu kazań, w których stwierdzał, że papież ma uczciwe i szlachetne zamiary, natomiast dla wiary jest niebezpieczne błędne pojmowanie odpustów przez lud, wynikające z działalności kramarzy odpustowych, którzy m.in. twierdzili, że gdyby św. Piotr był teraz papieżem, nie mógłby światu ogłosić większych łask.

[madohora]

Najistotniejsze dla przyszłej reformacji stwierdzenia zawarte były w poniższych tezach:

Teza 1: Gdy Pan i Mistrz nasz Jezus Chrystus rzecze: „pokutujcie”, to chce, aby całe życie wiernych było nieustanną pokutą.
Teza 36: Każdy chrześcijanin, który za grzechy żałuje prawdziwie, ma i bez listu odpustowego zupełne odpuszczenie kary i winy.
Teza 62: Istotny, prawdziwy skarb Kościoła to święta ewangelia chwały i łaski Bożej.
Teza 71: Kto przeciw prawdzie apostolskiego odpustu mówi, niech będzie przeklęty

[madohora]

W odpowiedzi Luter ogłosił swoje trzy, przygotowane jeszcze przed klątwą pisma: O naprawie stanu chrześcijańskiego, O niewoli babilońskiej Kościoła, O wolności chrześcijanina. W pismach tych przeciwstawił się ostro papieskiej supremacji, poddał krytyce wszelkie nauki i objawy życia kościelnego nie znajdujące według niego potwierdzenia w Biblii. Wreszcie, 10 grudnia 1520 na przedmieściach Wittenbergi, w obecności licznie zgromadzonych studentów, profesorów i ludu spalił na stosie papieskie księgi prawnicze wraz z bullą (o czym początkowo nikt nie wiedział). Wkrótce potem, 3 stycznia 1521 papież Leon X ekskomunikował Lutra.

[madohora]

Odwołać nie mogę, chyba by mi kto z Pisma Świętego dowiódł, że błądziłem. (...) Tu stoję, inaczej nie mogę, niech mi Bóg dopomoże. Amen”.

[madohora]

Odwołać nie mogę, chyba by mi kto z Pisma Świętego dowiódł, że błądziłem. (...) Tu stoję, inaczej nie mogę, niech mi Bóg dopomoże. Amen”.

[madohora]

Istotnie, naukowe badania uczonych, tak ewangelickich, jak i katolickich, badania, w których już osiągnięto znaczną zbieżność poglądów, doprowadziły do nakreślenia pełniejszego i bardziej zróżnicowanego obrazu osobowości Lutra oraz skomplikowanego wątku rzeczywistości historycznej, społecznej, politycznej i kościelnej pierwszej połowy XVI wieku. W konsekwencji została przekonująco ukazana głęboka religijność Lutra, którą powodowany stawiał z gorącą namiętnością pytania na temat wiecznego zbawienia. Okazało się też wyraźnie, że zerwania jedności Kościoła nie można sprowadzać ani do niezrozumienia ze strony Pasterzy Kościoła katolickiego, ani też jedynie do braku zrozumienia prawdziwego katolicyzmu ze strony Lutra, nawet jeśli obydwie te okoliczności mogły odegrać pewną rolę. Podjęte rozstrzygnięcia miały głębokie korzenie. W sporze na temat stosunku między wiarą a tradycją wchodziły w grę sprawy najbardziej zasadnicze, odnoszące się do właściwej interpretacji i recepcji wiary chrześcijańskiej, sprawy zawierające w sobie potencjalność podziału Kościoła, nie dającego się wytłumaczyć samymi racjami historycznymi

[madohora]

Na bazie niezadowolenia społecznego i częściowo pod wpływem błędnie rozumianej nauki Lutra o wolności chrześcijańskiej, w 1525 wybuchła w Niemczech wojna chłopska. Początkowo Luter usiłował pośredniczyć i wstawiał się za umiarkowanymi żądaniami chłopów, gdy jednak chłopi dopuszczali się zbrodni, wezwał, aby w sprawę wdała się władza państwowa. Ostateczna bitwa miała miejsce pod Frankenhausen, gdzie doszło do zupełnego pogromu zbuntowanego chłopstwa i pogromu wziętych do niewoli chłopów, pomimo próśb Lutra, aby z tymi, którzy się poddali, obejść się pobłażliwie. Łącznie w czasie wojny chłopskiej zginęło ok. 150 tys. osób.

[madohora]

[madohora]

Marcin Luter, pomimo że był autorem licznych dzieł religijnych, nie stworzył spójnego systemu teologicznego. Był jedynie twórcą ogólnych zarysów teologii reformacyjnej i drogowskazem dla następnych pokoleń protestantów. Podstawową zasadą protestantyzmu, której Luter dał początek jest darmowość zbawienia: zbawienie nie jest dziełem lub uczynkiem człowieka, lecz łaską, czystym darem od Boga, dostępnym jedynie dzięki wierze. Zasadę tę najlepiej ukazują jego dwa dzieła: traktat O wolności chrześcijańskiej oraz Duży Katechizm. Są one dotąd podstawowymi źródłami teologii protestanckiej. Inne jego dzieła, jak interwencyjny traktat O niewoli babilońskiej Kościoła czy Komentarz do Listu do Rzymian są czytane raczej przez wąski krąg zainteresowanych historią myśli protestanckiej. Zasadę darmowości zbawienia Luter zawarł w hasłach, które się wzajemnie dopełniają: „zbawienie w łasce” (sola gratia) oraz „usprawiedliwienie w wierze” (sola fide). Odczytał je z Pisma Świętego, jednak odczytanie to było możliwe dzięki osobistym zmaganiom i religijnej intuicji

[madohora]

Luter nauczał, że Kościół jest wszędzie tam, gdzie zwiastuje się Słowo Boże, i to z niego rodzi się społeczność Kościoła, a na autentyczność Kościoła i społeczności świętych nie mają wpływu zewnętrzne przejawy kultu i wielowiekowa nawet tradycja, ale fakt zwiastowania Słowa Bożego. Kładąc wielki nacisk na zwiastowanie Ewangelii, spowodował, że reformacja utożsamiana jest przez jej zwolenników z historią walki o właściwe miejsce dla Ewangelii w życiu i Kościele.

[madohora]

Luter stanowczo odrzucał każdą próbę przyznawania dobrym uczynkom jakiegokolwiek znaczenia w akcie zbawienia. Według luteran człowiek nie może sobie zasłużyć na boże zmiłowanie, zbawieni jesteśmy jedynie samą łaską Bożą, przez zasługi samego Chrystusa, przez wiarę. Luteranie twierdzą, że potwierdza to Biblia (np. List do Rzymian 3, 24; 3,27; 5,1-2; 10,6; 10,9). Dobre uczynki nie są drogą do zbawienia, ale wynikiem wiary w Chrystusa. Luter podążając za twierdzeniami Pawła Apostoła zerwał więc związek między uczynkiem a zbawieniem.

[madohora]

Wbrew przekonaniu współczesnych protestantów, poglądy Lutra były jedynie częściowo zbieżne z ich obecnymi przekonaniami. Reformacja w XVI wieku polegała głównie na odrzuceniu nieomylności papieży i tradycji Kościoła Rzymskiego, która, według protestanckich teologów, była sprzeczna z Pismem Świętym, co umożliwiło ponowną i niezależną analizę treści Biblii. Nie oznaczało to jednak natychmiastowego zerwania z dogmatami uznawanymi dziś przez protestantów za błędne i niebiblijne.

[madohora]

Popularność Biblii Lutra była na obszarze niemieckojęzycznym tak duża, że także katoliccy teolodzy korzystali z jej przedruków i plagiatów (po usunięciu z nich nazwiska autora).

[madohora]

co‎ ‎moje,‎ ‎na‎ ‎korzyść‎ ‎Twoją,‎ ‎od‎ ‎dziś‎ ‎na przyszłość‎ ‎czyń‎ ‎ze‎ ‎mną,‎ ‎o‎ ‎Jezu!‎ ‎co chcesz,‎ ‎bylebyś‎ ‎Swoją‎ ‎miłość‎ ‎mi‎ ‎pozo stawił,‎ ‎do‎ ‎Twojej‎ ‎woli‎ ‎zastosować‎ ‎się pozwolił‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎cnocie,‎ ‎wytrwałości‎ ‎aż‎ ‎do końca‎ ‎utrzymał.‎ ‎Polecam‎ ‎Twemu‎ ‎Naj słodszemu‎ ‎Sercu‎ ‎dusze‎ ‎jęczące‎ ‎w‎ ‎czyść cu,‎ ‎zwłaszcza‎ ‎odznaczające‎ ‎się‎ ‎nabo żeństwem‎ ‎do‎ ‎Najświętszego‎ ‎Sakramen tu.‎ ‎Polecam‎ ‎Ci‎ ‎również,‎ ‎przez‎ ‎miłość Twojej‎ ‎Matki,‎ ‎biednych‎ ‎grzeszników świata‎ ‎całego.‎ ‎Łączę‎ ‎wreszcie,‎ ‎Zbawco mój‎ ‎ukochany,‎ ‎wszystkie‎ ‎moje‎ ‎uczucia z‎ ‎pragnieniami‎ ‎Twego‎ ‎najmiłosierniej szego‎ ‎Serca‎ ‎i‎ ‎tak‎ ‎połączone‎ ‎ofiaruję‎ ‎je Ojcu‎ ‎przedwiecznemu,‎ ‎błagając‎ ‎Go,‎ ‎aby w‎ ‎dniu‎ ‎Twych‎ ‎zasług‎ ‎przyjął‎ ‎tę‎ ‎ofiarę i‎ ‎wysłuchał‎ ‎mojej‎ ‎prośby.‎ ‎Amen. Ojcze‎ ‎nasz.‎ ‎Zdrowaś‎ ‎Marya.‎ ‎Chwała Ojcu. Modlitwa‎ ‎do‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej. (Św.‎ ‎Bernarda). Pomnij,‎ ‎o‎ ‎najmiłościwsza‎ ‎Panno‎ ‎Ma- ryo,‎ ‎iż‎ ‎od‎ ‎wieków‎ ‎nie‎ ‎słyszano,‎ ‎aby‎ ‎kto kolwiek,‎ ‎uciekający‎ ‎się‎ ‎pod‎ ‎Twoją‎ ‎obro nę,‎ ‎błagający‎ ‎o‎ ‎Twoją‎ ‎pomoc‎ ‎i‎ ‎żebrzą- cy‎ ‎Twego‎ ‎wstawiennictwa,‎ ‎został‎ ‎od
Ciebie‎ ‎kiedy‎ ‎opuszczonym.‎ ‎Tą‎ ‎ufnością ożywiony,‎ ‎o‎ ‎Panno‎ ‎nad‎ ‎pannami,‎ ‎o Matko,‎ ‎do‎ ‎Ciebie‎ ‎biegnę,‎ ‎do‎ ‎Ciebie‎ ‎przy chodzę,‎ ‎jako‎ ‎grzesznik‎ ‎płaczący‎ ‎stawam przed‎ ‎Tobą.‎ ‎Nie‎ ‎chciej,‎ ‎Matko‎ ‎Słowa Wcielonego,‎ ‎gardzić‎ ‎słowami‎ ‎mojemi, ale‎ ‎usłysz‎ ‎je‎ ‎łaskawie‎ ‎i‎ ‎wysłuchaj.‎ ‎A. (Stosownie‎ ‎do‎ ‎rozporządzalnego‎ ‎czasu, lub‎ ‎miejscowych‎ ‎okoliczności,‎ ‎po‎ ‎odmówie niu‎ ‎wyżej‎ ‎przytoczonych‎ ‎modlitw,‎ ‎można nawiedzać‎ ‎inne‎ ‎ołtarze,‎ ‎znajdujące‎ ‎się w‎ ‎kościele,‎ ‎lub‎ ‎znaczniejsze‎ ‎Relikwie,‎ ‎albo pamiątki,‎ ‎o‎ ‎ile‎ ‎takowe‎ ‎tam‎ ‎się‎ ‎znajdują). Przed‎ ‎opuszczeniem‎ ‎kościoła‎ ‎należy‎ ‎od mówić‎ ‎samemu,‎ ‎lub‎ ‎wspólnie,‎ ‎naprzemian z‎ ‎ludem,‎ ‎następującą,‎ ‎nagradzającą‎ ‎litanię za‎ ‎bluźnierstwa‎ ‎świata,‎ ‎odmawianą‎ ‎we wszystkich‎ ‎kościołach‎ ‎Rzymu‎ ‎po‎ ‎Mszy‎ ‎św., lub‎ ‎przy‎ ‎wystawieniu‎ ‎Najświętszego‎ ‎Sakra mentu. I.‎ ‎Niech‎ ‎będzie‎ ‎Bóg‎ ‎błogosławiony. (To‎ ‎samo‎ ‎lud‎ ‎powtarza‎ ‎za‎ ‎każdym‎ ‎wez waniem). II.‎ ‎Błogosławione‎ ‎święte‎ ‎Jego‎ ‎Imię. III.‎ ‎Błogosławiony‎ ‎Jezus‎ ‎Chrystus,‎ ‎praw‎¬ dziwy‎ ‎Bóg‎ ‎i‎ ‎prawdziwy‎ ‎Człowiek. IV.‎ ‎Błogosławione‎ ‎Imię‎ ‎Jezusowe. ‎V.‎Błogosławione‎ ‎Najsłodsze‎ ‎Serce Jezusa.

[madohora]

Modlitwa‎ ‎do‎ ‎Jezusa‎ ‎Zwycięzcy. Jezu!‎ ‎Boże‎ ‎-‎ ‎Człowieku,‎ ‎Jezu,‎ ‎Zba wicielu,‎ ‎tysiącem‎ ‎pokus‎ ‎i‎ ‎niebezpie czeństw‎ ‎osaczeni,‎ ‎błagamy‎ ‎Ciebie,‎ ‎który zwyciężasz,‎ ‎rządzisz‎ ‎i‎ ‎królujesz,‎ ‎o‎ ‎łas- skę‎ ‎wiecznego‎ ‎z‎ ‎Tobą‎ ‎połączenia‎ ‎w‎ ‎je dności‎ ‎wiary,‎ ‎która‎ ‎oświeca‎ ‎i‎ ‎wywyższa, we‎ ‎wspólnej‎ ‎radości,‎ ‎która‎ ‎umacnia‎ ‎wo lę‎ ‎i‎ ‎osładza‎ ‎życie,‎ ‎w‎ ‎sile‎ ‎miłości,‎ ‎za grzewającej‎ ‎do‎ ‎uczynków‎ ‎cnoty,‎ ‎które wysługują‎ ‎nam‎ ‎niebo.‎ ‎Połącz‎ ‎nas,‎ ‎Pa nie,‎ ‎najściślejszymi‎ ‎węzły‎ ‎z‎ ‎Matką‎ ‎Two ją,‎ ‎Maryą,‎ ‎Oblubienicą‎ ‎Twoją,‎ ‎Kościo łem‎ ‎świętym,‎ ‎katolickim‎ ‎i‎ ‎Wikaryuszem Twoim‎ ‎na‎ ‎ziemi,‎ ‎rzymskim‎ ‎papieżem,‎ ‎któ ry‎ ‎jest‎ ‎Głową‎ ‎Twoich‎ ‎wiernych‎ ‎synów. Przybądź,‎ ‎o‎ ‎Jezu!‎ ‎i‎ ‎niechaj‎ ‎krew Twoja‎ ‎sprawuje‎ ‎w‎ ‎dalszym‎ ‎ciągu‎ ‎pra cę‎ ‎uświętobliwienia‎ ‎naszych‎ ‎rodzin;‎ ‎nie chaj‎ ‎Twoje‎ ‎królestwo‎ ‎rozszerza‎ ‎się‎ ‎na ziemi,‎ ‎a‎ ‎mnogie‎ ‎ludy‎ ‎niechaj‎ ‎wyznają, że‎ ‎Twoje‎ ‎jarzmo‎ ‎słodkie,‎ ‎Twoja‎ ‎pocie cha‎ ‎niewyslowiona,‎ ‎niezawodna‎ ‎Two ja‎ ‎sprawiedliwość,‎ ‎sprzeciwiająca‎ ‎się pysznym‎ ‎i‎ ‎możnym,‎ ‎a‎ ‎Twoja‎ ‎Ewange lia‎ ‎zdolną‎ ‎jest‎ ‎z‎ ‎całą‎ ‎słusznością‎ ‎kiero wać‎ ‎losami‎ ‎społeczeństwa.

[madohora]

Tobie‎ ‎i‎ ‎winy‎ ‎swoje‎ ‎uznawam.‎ ‎Wiem, iżem‎ ‎nie‎ ‎godzien,‎ ‎abyś‎ ‎się‎ ‎nademną I‎ ‎zmiłował,‎ ‎bom‎ ‎dobrowolnie‎ ‎łaską‎ ‎Twą wzgardził‎ ‎i‎ ‎sam‎ ‎się‎ ‎od‎ ‎Ciebie‎ ‎oder wał,‎ ‎ale‎ ‎gdy‎ ‎widzę‎ ‎rozpięte‎ ‎na‎ ‎krzyżu ręce‎ ‎Syna‎ ‎Twego,‎ ‎Odkupiciela‎ ‎mojego, gdy‎ ‎widzę‎ ‎Bok‎ ‎Jego‎ ‎włócznią‎ ‎przebity, ufam,‎ ‎Ojcze‎ ‎nieskończonej‎ ‎litości,‎ ‎że‎ ‎dla I‎ ‎zasług‎ ‎Jego‎ ‎odpuścisz‎ ‎mi‎ ‎winy‎ ‎moje i‎ ‎przyjmiesz‎ ‎jak‎ ‎syna‎ ‎marnotrawnego do‎ ‎łaski‎ ‎Twojej. Przychodzę‎ ‎z‎ ‎żalem‎ ‎i‎ ‎pokorą‎ ‎do I‎ ‎Ciebie,‎ ‎Boże‎ ‎mój,‎ ‎Ty‎ ‎znasz‎ ‎wszystkie I‎ ‎nieprawości‎ ‎moje,‎ ‎zmiłuj‎ ‎się‎ ‎nademną‎ ‎I według‎ ‎wielkiego‎ ‎miłosierdzia‎ ‎Twego.‎ ‎! Boleję‎ ‎mocno,‎ ‎żem‎ ‎Ciebie‎ ‎Pana,‎ ‎Stwór cę‎ ‎i‎ ‎Zbawcę‎ ‎mojego‎ ‎miał‎ ‎nieszczęście‎ ‎' obrazić,‎ ‎żałuję‎ ‎nie‎ ‎z‎ ‎obawy‎ ‎kary‎ ‎wie cznej,‎ ‎jaką‎ ‎grozisz‎ ‎tym,‎ ‎którzy‎ ‎poku tować‎ ‎nie‎ ‎chcą,‎ ‎ale‎ ‎dla‎ ‎tego,‎ ‎że‎ ‎Ciebie, dobro‎ ‎nieskończone‎ ‎i‎ ‎wszelkiej‎ ‎miłości‎ ‎i godne,‎ ‎którego‎ ‎nad‎ ‎wszystko‎ ‎kocham, obraziłem.‎ ‎Brzydzę‎ ‎się‎ ‎wszystkimi‎ ‎grze chami‎ ‎moimi‎ ‎z‎ ‎tej‎ ‎miłości‎ ‎ku‎ ‎Tobie. O‎ ‎Boże‎ ‎i‎ ‎Panie‎ ‎mój!‎ ‎nie‎ ‎chcę‎ ‎już,‎ ‎I nie‎ ‎chcę‎ ‎grzeszyć!‎ ‎Oto‎ ‎w‎ ‎obliczu‎ ‎nie- j‎ ‎skończonego‎ ‎Majestatu‎ ‎Twego‎ ‎postana wiam‎ ‎przy‎ ‎pomocy‎ ‎łaski‎ ‎Twojej‎ ‎jak‎ ‎| K‎ ‎,‎

[madohora]

Modlitwa‎ ‎przed‎ ‎Komunią‎ ‎św. O‎ ‎Jezu‎ ‎mój,‎ ‎zbliżam‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎Ciebie, aby‎ ‎Cię‎ ‎przyjąć‎ ‎w‎ ‎tym‎ ‎najświętszym Sakramencie‎ ‎do‎ ‎serca‎ ‎mojego.‎ ‎O‎ ‎mój Boże,‎ ‎któż‎ ‎ja‎ ‎jestem‎ ‎a‎ ‎kto‎ ‎Ty!‎ ‎Tyś Bogiem‎ ‎moim‎ ‎pełnym‎ ‎niewysłowionej, niepojętej‎ ‎dobroci—a‎ ‎ja‎ ‎nędzny‎ ‎robak, proch,‎ ‎grzesznik.‎ ‎Ale‎ ‎Ty,‎ ‎o‎ ‎Boże,‎ ‎dla tego‎ ‎że‎ ‎jesteś‎ ‎niepojętą‎ ‎dobrocią,‎ ‎wo łasz‎ ‎mnie‎ ‎dobrotliwie,‎ ‎abym‎ ‎się‎ ‎zbliżył do‎ ‎Ciebie,‎ ‎abym‎ ‎Cię‎ ‎przyjął‎ ‎do‎ ‎serca mojego.‎ ‎Zbliżam‎ ‎się‎ ‎więc,‎ ‎o‎ ‎Panie mój,‎ ‎zbliżam‎ ‎się‎ ‎pokorny,‎ ‎pełen‎ ‎wsty du‎ ‎za‎ ‎me‎ ‎grzechy,‎ ‎ale‎ ‎zarazem‎ ‎pełen ufności‎ ‎w‎ ‎Twoje‎ ‎miłosierdzie,‎ ‎w‎ ‎Twą nieskończoną‎ ‎miłość.‎ ‎O‎ ‎jak‎ ‎mnie‎ ‎to boli,‎ ‎Zbawicielu‎ ‎najukochańszy,‎ ‎żem Cię‎ ‎tyle‎ ‎razy‎ ‎i‎ ‎tak‎ ‎ciężko‎ ‎obraził!‎ ‎Tyś poświęcił‎ ‎dla‎ ‎mnie‎ ‎Twe‎ ‎życie,‎ ‎a‎ ‎ja‎ ‎sta łem‎ ‎się‎ ‎niewdzięcznym‎ ‎przez‎ ‎moje‎ ‎grze chy.‎ ‎O‎ ‎Skarbie‎ ‎najdroższy,‎ ‎już‎ ‎Cię teraz‎ ‎miłuję‎ ‎całem‎ ‎sercem;‎ ‎pragnę, o‎ ‎Jezu‎ ‎mój,‎ ‎wedle‎ ‎sił‎ ‎moich‎ ‎wynagro dzić‎ ‎wyrządzone‎ ‎Ci‎ ‎zniewagi,‎ ‎pragnę przyjąć‎ ‎Cię‎ ‎z‎ ‎taką‎ ‎miłością‎ ‎i‎ ‎nabożeń stwem,‎ ‎jakiem‎ ‎przyjmowali‎ ‎Cię‎ ‎Święci, wybrani‎ ‎Twoi.

[madohora]

Miły‎ ‎mój‎ ‎mnie‎ ‎a‎ ‎ja‎ ‎Jemu:‎ ‎Tak jest,‎ ‎Boże‎ ‎mój,‎ ‎Tyś‎ ‎mi‎ ‎dał‎ ‎siebie,‎ ‎ja też‎ ‎się‎ ‎całkiem‎ ‎oddaję‎ ‎Tobie;‎ ‎oddaję Ci‎ ‎się‎ ‎bez‎ ‎podziału—na‎ ‎zawsze.‎ ‎Czczę, abyś‎ ‎Ty‎ ‎na‎ ‎wieki‎ ‎moim‎ ‎pozostał,‎ ‎a‎ ‎ja na‎ ‎wieki'‎ ‎Twoirm‎ ‎Pragnę,‎ ‎aby‎ ‎dusza moja‎ ‎całkowicie‎ ‎<ro‎ ‎Ciebjp‎ ‎należała,‎ ‎aby ciało‎ ‎moje,‎ ‎wsystkie‎ ‎moje‎ ‎zdolności, myśl‎ ‎moja,‎ ‎wszystkie‎ ‎moje‎ ‎siły,‎ ‎Tobie służyły,‎ ‎Tobie‎ ‎się‎ ‎podobały.‎ ‎Tobie, o‎ ‎mój‎ ‎Jezu,‎ ‎poświęcam‎ ‎wszystkie‎ ‎uczu cia,‎ ‎pragnienia,‎ ‎prace‎ ‎i‎ ‎całe‎ ‎życie‎ ‎mo je.‎ ‎Obrażałem‎ ‎Cię,‎ ‎o‎ ‎mój‎ ‎Jezu,‎ ‎lecz resztę‎ ‎dni‎ ‎życia‎ ‎chcę‎ ‎użyć‎ ‎na‎ ‎chwałę Twoją.‎ ‎Przyjmij,‎ ‎o‎ ‎Boże‎ ‎serca‎ ‎mego, tę‎ ‎ofiarę,‎ ‎którą‎ ‎Tobie‎ ‎nędzny‎ ‎grzesznik składam,‎ ‎nic‎ ‎innego‎ ‎już‎ ‎nie‎ ‎pragnę tylko‎ ‎Ciebie‎ ‎kochać‎ ‎i‎ ‎Tobie‎ ‎się‎ ‎podo bać;‎ ‎nie‎ ‎proszę‎ ‎Cię,‎ ‎o‎ ‎Zbawicielu‎ ‎mój, i‎ ‎o‎ ‎dobra‎ ‎i‎ ‎skarby‎ ‎tego‎ ‎świata,‎ ‎błagam tylko‎ ‎przez‎ ‎moc‎ ‎i‎ ‎zasługi‎ ‎cierpień‎ ‎Two ich,‎ ‎abym‎ ‎Cię‎ ‎kochał,‎ ‎żałował‎ ‎za‎ ‎grze chy‎ ‎i‎ ‎przez‎ ‎nowe‎ ‎nie‎ ‎zasługiwał‎ ‎na gniew‎ ‎Twój,‎ ‎nie‎ ‎targał‎ ‎węzłów‎ ‎miłości, którą‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎Tobą‎ ‎związałem.‎ ‎Oświeć mnie,‎ ‎abym‎ ‎poznał‎ ‎jak‎ ‎Ty,‎ ‎o‎ ‎Boże, powinieneś‎ ‎być‎ ‎kochanym;‎ ‎udziel‎ ‎mi cierpliwości‎ ‎i‎ ‎poddania‎ ‎się‎ ‎zupełnego
wybranymi‎ ‎w‎ ‎królestwie Amen.
woli‎ ‎Twojej,‎ ‎daj‎ ‎tę‎ ‎łaskę,‎ ‎abym‎ ‎we wszystkich‎ ‎pokusach‎ ‎do‎ ‎Ciebie‎ ‎się‎ ‎ucie kał‎ ‎i‎ ‎Ciebie‎ ‎o‎ ‎pomoc‎ ‎błagał.‎ ‎Ojcze przedwieczny!‎ ‎w‎ ‎Imię‎ ‎i‎ ‎przez‎ ‎zasługi Syna‎ ‎Twojego,‎ ‎proszę‎ ‎Cię‎ ‎o‎ ‎miłość
i‎ ‎Twoją‎ ‎i‎ ‎o‎ ‎wytrwałość‎ ‎w‎ ‎dobrem,-‎ ‎aż j‎ ‎do‎ ‎końca‎ ‎życia‎ ‎mego,‎ ‎abym‎ ‎mógł |‎ ‎w‎ ‎niebie‎ ‎kochać‎ ‎Cię‎ ‎przez‎ ‎całą‎ ‎wiecz ność‎ ‎i‎ ‎głosić‎ ‎wielkie‎ ‎miłosierdzie‎ ‎Twoje. Dzięki‎ ‎Ci,‎ ‎o‎ ‎mój‎ ‎Jezu,‎ ‎żeś‎ ‎raczył wstąpić‎ ‎do‎ ‎serca‎ ‎mego,‎ ‎i‎ ‎mnie‎ ‎grzesz nego‎ ‎nawiedzić,‎ ‎spraw‎ ‎też‎ ‎i‎ ‎to,‎ ‎aby te‎ ‎dary,‎ ‎których‎ ‎tak‎ ‎sowicie‎ ‎udziela w‎ ‎tym‎ ‎roku‎ ‎jubileuszowym‎ ‎wiernym I‎ ‎Synom‎ ‎Twoim,‎ ‎Głowa‎ ‎Kościoła‎ ‎na‎ ‎zie- j‎ ‎mi,‎ ‎Ojciec‎ ‎święty‎ ‎Leon‎ ‎XIII-ty,‎ ‎stały się‎ ‎i‎ ‎moim‎ ‎udziałem‎ ‎i‎ ‎zapewniły‎ ‎mi życie‎ ‎wieczne‎ ‎wraz‎ ‎z‎ ‎Tobą,‎ ‎o‎ ‎mój‎ ‎Je zu,‎ ‎i‎ ‎Twymi niebieskiem.

[madohora]

PIEŚŃ‎ ‎NOWA do‎ ‎Małki‎ ‎Boskiej‎ ‎Częstochowskiej dla‎ ‎ludzi‎ ‎idących‎ ‎na‎ ‎odpust.
Witamy‎ ‎Cię‎ ‎Jasna-Góro,‎ ‎miejsce‎ ‎święte‎ ‎wybrane Na‎ ‎tej‎ ‎górze‎ ‎w‎ ‎tym‎ ‎Klasztorze‎ ‎Matki‎ ‎naszej‎ ‎kochanej,. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko,‎ ‎nasza‎ ‎miła‎ ‎Patronko, Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Królowa,‎ ‎Częstochowska‎ ‎Marya. O!‎ ‎z‎ ‎jak‎ ‎wielkiem‎ ‎utrapieniem‎ ‎na‎ ‎tem‎ ‎miejscu‎ ‎stajemy. Z‎ ‎którego‎ ‎to‎ ‎Twój‎ ‎przybytek‎ ‎Matko‎ ‎Boska‎ ‎widzimy. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Ach!‎ ‎jakośmy‎ ‎wielu‎ ‎ludzi‎ ‎tej‎ ‎rozmowy‎ ‎słuchali; Którzy‎ ‎o‎ ‎tem‎ ‎świętem‎ ‎miejscu‎ ‎nabożnie‎ ‎rozmawiali. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Z‎ ‎wielką‎ ‎chęcią‎ ‎my‎ ‎pragnęli,‎ ‎abyśmy‎ ‎Cię‎ ‎wielbili. Wspólnie‎ ‎ze‎ ‎wszystkimi‎ ‎ludźmi‎ ‎Twój‎ ‎obraz‎ ‎zobaczyli. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Chcielibyśmy‎ ‎o‎ ‎tem‎ ‎wiedzieć,‎ ‎kiedy‎ ‎pobożni‎ ‎ludzie‎ ‎g‎ ‎r,‎ ‎ij‎ ‎-‎ ‎~‎ ‎„ I‎ ‎jaka‎ ‎ich‎ ‎kompanja‎ ‎do‎ ‎Częstochowy‎ ‎pójdzie.‎ ‎O‎ ‎i‎ ‎'‎ ‎■‎ ‎J Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d.

Ucieszyła‎ ‎nas‎ ‎wieść‎ ‎ona,‎ ‎kiedyśmy‎ ‎doczekali, Z‎ ‎pobożnymi‎ ‎sąsiadami‎ ‎na‎ ‎Jasną-Górę‎ ‎się‎ ‎brali Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Pożegnaliśmy‎ ‎rodziców,‎ ‎opuściliśmy‎ ‎dziatki, A‎ ‎do‎ ‎Ciebie‎ ‎pospieszyliśmy,‎ ‎jako‎ ‎swojej‎ ‎Matki. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Za‎ ‎niceśmy‎ ‎niewygody,‎ ‎ni‎ ‎trudów‎ ‎nie‎ ‎uważali, Byśmy‎ ‎tu‎ ‎na‎ ‎Jasną‎ ‎Górę‎ ‎najprędzej‎ ‎stanąć‎ ‎mogli. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Przebyliśmy‎ ‎góry,‎ ‎lasy,‎ ‎o‎ ‎Maryo‎ ‎dla‎ ‎Ciebie, Podaj‎ ‎rękę,‎ ‎poratuj‎ ‎nas‎ ‎w‎ ‎naszej‎ ‎wielkiej‎ ‎potrzebie. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Żony‎ ‎mężów,‎ ‎a‎ ‎mężowie‎ ‎żony‎ ‎pozostawili. Na‎ ‎Jasną‎ ‎Górę‎ ‎do‎ ‎Ciebie,‎ ‎jak‎ ‎najprędzej‎ ‎się‎ ‎brali. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. O‎ ‎Maryo!‎ ‎nasze‎ ‎domy‎ ‎Tobieśmy‎ ‎polecali, Kiedyśmy‎ ‎ne‎ ‎Jasną-Górę,‎ ‎do‎ ‎ciebie‎ ‎się‎ ‎wybrali. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Gospodynią‎ ‎domów‎ ‎naszych,‎ ‎Ciebieśmy‎ ‎zostawili, Nasze‎ ‎mienia‎ ‎i‎ ‎potrzeby,‎ ‎Tobieśmy‎ ‎polecili. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Pan'enko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Postępujemy‎ ‎bracia,‎ ‎siostry‎ ‎w‎ ‎imię‎ ‎Maryi‎ ‎Boże, Byśmy‎ ‎jaknajprędzej‎ ‎stanąć‎ ‎mogli‎ ‎na‎ ‎Jasnej-Górze. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Z‎ ‎ludźmi,‎ ‎których‎ ‎w‎ ‎życiu‎ ‎naszem‎ ‎nigdyśmy‎ ‎ich‎ ‎nie‎ ‎znali Będziemy‎ ‎chodzić‎ ‎i‎ ‎nocować,‎ ‎wspólnie‎ ‎będziem‎ ‎śpiewali Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Darujmy‎ ‎nieprzyjaciołom,‎ ‎którzy‎ ‎w‎ ‎domu‎ ‎zostali, Wielu‎ ‎z‎ ‎naszego‎ ‎odpustu,‎ ‎jeszcze‎ ‎się‎ ‎naśmiewali. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. W‎ ‎drodze‎ ‎naszej‎ ‎zawsze‎ ‎bądźmy‎ ‎pokorą‎ ‎uzbrojeni, Abyśmy‎ ‎na‎ ‎Jasnej-Górze‎ ‎zostali‎ ‎pocieszeni. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Jużci‎ ‎stajemy‎ ‎na‎ ‎miejscu‎ ‎i‎ ‎Twój‎ ‎Klasztor‎ ‎widzimy, Przed‎ ‎którym‎ ‎tu‎ ‎wszyscy‎ ‎krzyżem‎ ‎na‎ ‎ziemię‎ ‎upadniemy Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Już‎ ‎przychodzimy‎ ‎do‎ ‎ciebie,‎ ‎Kapłani‎ ‎nas‎ ‎witają, Błogosławiąc,‎ ‎jako‎ ‎dziatki‎ ‎do‎ ‎Ciebie‎ ‎wprowadzają. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Wszyscy‎ ‎przed‎ ‎ołtarzem‎ ‎Twoim‎ ‎na‎ ‎twarze‎ ‎upadniemy, Błogosław‎ ‎nas‎ ‎o‎ ‎Królowa,‎ ‎tak‎ ‎serdecznie‎ ‎wołamy. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Jużmy‎ ‎tego‎ ‎dostąpili,‎ ‎czegośmy‎ ‎pożądali, Kiedyśmy‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎domów‎ ‎naszych‎ ‎na‎ ‎Jasną-Górę‎ ‎brali. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d.

[madohora]

Dusze‎ ‎z‎ ‎czyśćca‎ ‎racz‎ ‎wybawić‎ ‎Częstochowska‎ ‎Marya, Niech‎ ‎ich‎ ‎w‎ ‎czyśćcu‎ ‎straszna‎ ‎męka‎ ‎za‎ ‎Twą‎ ‎prośbą‎ ‎omija. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Którzyście‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎Jej‎ ‎Różańcu‎ ‎bardzo‎ ‎zamiłowali, Służcie‎ ‎Onej‎ ‎do‎ ‎pogrzebu,‎ ‎abyście‎ ‎pomoc‎ ‎brałi. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Nawiedzajcie‎ ‎dróżki‎ ‎święte,‎ ‎które‎ ‎Jezus‎ ‎poświęci, A‎ ‎przy‎ ‎każdej‎ ‎Go‎ ‎błagajmy,‎ ‎aby‎ ‎nas‎ ‎miał‎ ‎w‎ ‎pamięci Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Przyjdziemy‎ ‎do‎ ‎Wieczernika,‎ ‎gdzie‎ ‎Pan‎ ‎Jezus‎ ‎wieczerzał. Uczniom‎ ‎Krew‎ ‎i‎ ‎ciało‎ ‎dając,‎ ‎w‎ ‎żalu‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎nimi‎ ‎żegnał. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko'‎ ‎it.‎ ‎d. W‎ ‎Ogrójcu‎ ‎zaś‎ ‎zobaczymy,‎ ‎On‎ ‎prosi‎ ‎Ojca‎ ‎swego, Aby‎ ‎kielich‎ ‎gorzkiej‎ ‎męki‎ ‎raczył‎ ‎oddalić‎ ‎od‎ ‎Niego Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Co‎ ‎za‎ ‎widok‎ ‎dziwny,‎ ‎gdy‎ ‎był‎ ‎od‎ ‎żydów‎ ‎pojmany, Jakoby‎ ‎na‎ ‎rzeź‎ ‎baranek,‎ ‎okrutnie‎ ‎był‎ ‎wiązany. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Pójdźmy‎ ‎dalej,‎ ‎jak‎ ‎go‎ ‎włóczą‎ ‎i‎ ‎nogami‎ ‎kopią, Z‎ ‎mostu‎ ‎Go‎ ‎w‎ ‎rzekę‎ ‎wrzucają!‎ ‎gwałtownie‎ ‎do‎ ‎wody‎ ‎pchają. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. A‎ ‎tak‎ ‎w‎ ‎każdej‎ ‎zobaczymy‎ ‎osobną‎ ‎Pana‎ ‎mękę, Więc‎ ‎Go‎ ‎prośmy‎ ‎i‎ ‎błagajmy,‎ ‎by‎ ‎nas‎ ‎przyjął‎ ‎w‎ ‎swą‎ ‎rękę. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienke‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Prośmy‎ ‎Pana,‎ ‎aby‎ ‎raczył‎ ‎zmiłować‎ ‎się‎ ‎nad‎ ‎nami, Przez‎ ‎okrutną‎ ‎mękę‎ ‎raczył‎ ‎zostawić‎ ‎z‎ ‎nami. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Wszak‎ ‎od‎ ‎wieków‎ ‎nie‎ ‎słyszano,‎ ‎ażeby‎ ‎Ta‎ ‎Królowa, Jeżeli‎ ‎Ją‎ ‎o‎ ‎co‎ ‎prosisz,‎ ‎nie‎ ‎była‎ ‎ci‎ ‎gotowa. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. O‎ ‎Marya!‎ ‎Matko‎ ‎Boska,‎ ‎coś‎ ‎Ty‎ ‎wtenczas‎ ‎cierpiała, Kiedy‎ ‎Twój‎ ‎Synaczek‎ ‎konał,‎ ‎a‎ ‎Tyś‎ ‎pod‎ ‎krzyżem‎ ‎stała. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Ja‎ ‎też‎ ‎tylko‎ ‎zawsze‎ ‎myślę,‎ ‎bym‎ ‎przy‎ ‎tobie‎ ‎pozostał, A‎ ‎może‎ ‎też‎ ‎pocieszenia‎ ‎od‎ ‎Ciebie‎ ‎dostał. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Bo‎ ‎jeszcze‎ ‎nigdy‎ ‎nie‎ ‎było,‎ ‎by‎ ‎kto‎ ‎wzywając‎ ‎Ciebie, Omylił‎ ‎się,‎ ‎a‎ ‎nie‎ ‎dostał‎ ‎łaski‎ ‎w‎ ‎swojej‎ ‎potrzebie. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Oddal‎ ‎od‎ ‎nas‎ ‎głód,‎ ‎mór,‎ ‎wojny,‎ ‎błogosław‎ ‎urodzaje,. Spraw,‎ ‎niech‎ ‎mamy‎ ‎czas‎ ‎spokojny,‎ ‎zachowaj‎ ‎nasze‎ ‎kraje. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Błogosław‎ ‎miasta‎ ‎z‎ ‎wioskami,‎ ‎ciesz‎ ‎lud‎ ‎upadający, Staw‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎Boga‎ ‎za‎ ‎nami,‎ ‎udziel‎ ‎Twojej‎ ‎pomocy. .‎ ‎Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d.

[madohora]

Ślepi‎ ‎widzą,‎ ‎chromi‎ ‎chodzą,‎ ‎z‎ ‎więźniów‎ ‎pęta‎ ‎spadają, Głusi‎ ‎słyszą,‎ ‎a‎ ‎umarli‎ ‎jakoby‎ ‎ze‎ ‎snu‎ ‎wstają, Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Ogień,‎ ‎woda,‎ ‎zła‎ ‎przygoda,‎ ‎z‎ ‎daleka‎ ‎nas‎ ‎omija, Gdy‎ ‎do‎ ‎Ciebie,‎ ‎w‎ ‎swej‎ ‎potrzebie,‎ ‎udają‎ ‎się‎ ‎Marya. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t‎ ‎d. Nawet‎ ‎z‎ ‎śmiertelnej‎ ‎niemocy‎ ‎Marya‎ ‎wyprowadzi, Błędnych‎ ‎broni‎ ‎we‎ ‎dnie,‎ ‎w‎ ‎nocy‎ ‎i‎ ‎na‎ ‎drogę‎ ‎prowadzi. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Gdy‎ ‎ostatni‎ ‎życia‎ ‎koniec,‎ ‎na‎ ‎nas‎ ‎będzie‎ ‎nadchodził, Kogóż‎ ‎wtenczas‎ ‎Matko‎ ‎znaleźć,‎ ‎aby‎ ‎nam‎ ‎go‎ ‎słodził. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. A‎ ‎gdy‎ ‎umierać‎ ‎będziemy,‎ ‎Ty‎ ‎o‎ ‎Matko,‎ ‎ratuj‎ ‎nas, Przybądź‎ ‎do‎ ‎nas‎ ‎z‎ ‎Synem‎ ‎Twoim‎ ‎i‎ ‎Józefem‎ ‎w‎ ‎śmierci‎ ‎czas. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d< A‎ ‎kiedy‎ ‎nadejdzie‎ ‎chwila,‎ ‎w‎ ‎którą‎ ‎konać‎ ‎będziemy. Marya‎ ‎Częstochowska,‎ ‎ratujże‎ ‎nas,‎ ‎prosimy. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. ]uż‎ ‎my‎ ‎o‎ ‎wszystko‎ ‎prosili,‎ ‎co‎ ‎potrzeba‎ ‎nam‎ ‎było, Teraz‎ ‎pewnie‎ ‎odejdziemy,‎ ‎serce‎ ‎się‎ ‎ucieszyło. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Przyjdzie‎ ‎czas,‎ ‎że‎ ‎odejdziemy‎ ‎z‎ ‎tego‎ ‎miejsca‎ ‎świętego, Może‎ ‎więcej‎ ‎nie‎ ‎ujrzymy‎ ‎Obrazu‎ ‎cudownego. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Kiedyśmy‎ ‎na‎ ‎Cię‎ ‎patrzeli,‎ ‎to‎ ‎nam‎ ‎serce‎ ‎pałało Od‎ ‎miłości‎ ‎i‎ ‎radości,‎ ‎jako‎ ‎ogień‎ ‎gorzało. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Jeszcze‎ ‎pragnie‎ ‎serce‎ ‎moje,‎ ‎bym‎ ‎tu‎ ‎mieszkał‎ ‎przy‎ ‎1‎ ‎obie, Choć‎ ‎w‎ ‎kąciku‎ ‎w‎ ‎tym‎ ‎kościele,‎ ‎bym‎ ‎wiernie‎ ‎służył‎ ‎Tobie, Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Gdyby‎ ‎mi‎ ‎Bóg‎ ‎dał‎ ‎i‎ ‎tu‎ ‎grób,‎ ‎O!‎ ‎to‎ ‎by‎ ‎mnie‎ ‎cieszyło, Jak‎ ‎przy‎ ‎matce‎ ‎spać‎ ‎w‎ ‎kolebce,‎ ‎byłoby‎ ‎mi‎ ‎tak‎ ‎miło. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Ale‎ ‎dzisiaj‎ ‎towarzysze,‎ ‎tak‎ ‎sobie‎ ‎znów‎ ‎radzili, Ze‎ ‎musimy‎ ‎cię‎ ‎opuścić,‎ ‎byśby‎ ‎do‎ ‎dom‎ ‎przybyli. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. O!‎ ‎jakże‎ ‎się‎ ‎serce‎ ‎moje,‎ ‎Maryo‎ ‎Panno‎ ‎smuci, Kiedy‎ ‎od‎ ‎Ciebie‎ ‎do‎ ‎domu,‎ ‎dusza‎ ‎się‎ ‎moja‎ ‎wróci. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Już‎ ‎przychodzi‎ ‎godzina,‎ ‎w‎ ‎którą‎ ‎Cię‎ ‎odejść‎ ‎mamy A‎ ‎na‎ ‎Ciebie‎ ‎Matko‎ ‎Boska,‎ ‎żałośnie‎ ‎spoglądamy, Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Ach‎ ‎my‎ ‎jeszcze‎ ‎upraszamy,‎ ‎mili‎ ‎Cię‎ ‎odejdziemy, Żebyś‎ ‎nas‎ ‎błogosławiła,‎ ‎niech‎ ‎szczęśliwie‎ ‎idziemy. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d.

[madohora]

Zegnamy‎ ‎Cię,‎ ‎święta‎ ‎Góro,‎ ‎wysoka‎ ‎Jasno-Górska, Zegnamy‎ ‎cię,‎ ‎na‎ ‎której‎ ‎tu‎ ‎zostaje‎ ‎Matka‎ ‎Boska. Błogosław‎ ‎naa‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Nie‎ ‎wiemy‎ ‎nic,‎ ‎o‎ ‎Marya,‎ ‎czy‎ ‎się‎ ‎kiedy‎ ‎ujrzymy, I‎ ‎jeszcze‎ ‎na‎ ‎Jasnej-Górze‎ ‎Ciebie‎ ‎kiedy‎ ‎uczcimy. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Błogosław‎ ‎nas,‎ ‎ostatni‎ ‎raz,‎ ‎Matko‎ ‎Boska‎ ‎na‎ ‎drogę, W‎ ‎Częstochowie‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎to‎ ‎wie,‎ ‎czy‎ ‎tu‎ ‎jeszcze‎ ‎być‎ ‎mogę, Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Bo‎ ‎Marya‎ ‎na‎ ‎każdego‎ ‎zwraca‎ ‎łaskawe‎ ‎oczy. Przychodzącym,‎ ‎odchodzącym,‎ ‎dodaje‎ ‎swej‎ ‎pomocy. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Kiedy‎ ‎pójdziemy‎ ‎do‎ ‎domu,‎ ‎będziemy‎ ‎się‎ ‎oglądać, Dopóki‎ ‎z‎ ‎naszej‎ ‎podróży‎ ‎będziem‎ ‎mogli‎ ‎spoglądać. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. W‎ ‎tej‎ ‎podróży,‎ ‎prosimy‎ ‎Ciebie,‎ ‎Matko‎ ‎Boska‎ ‎kochana, Prowadźże‎ ‎nas‎ ‎Ty‎ ‎szczęśliwie,‎ ‎bo‎ ‎masz‎ ‎łaskę‎ ‎u‎ ‎Syna. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Podziękujmyż‎ ‎Jezusowi,‎ ‎Panu‎ ‎Zbawcy‎ ‎naszemu, Ze‎ ‎swą‎ ‎Matkę‎ ‎na‎ ‎pociechę,‎ ‎dał‎ ‎ludowi‎ ‎grzesznemu. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko,‎ ‎nasza‎ ‎miła‎ ‎Patronko, Błogosław‎ ‎nas,‎ ‎o‎ ‎Królowa,‎ ‎Częstochowska‎ ‎Marya. AMEN.

[madohora]

Klasztor‎ ‎Kalwaryjskt Pięć‎ ‎mil‎ ‎na‎ ‎południe‎ ‎od‎ ‎Krakowa‎ ‎na‎ ‎ostat nich,‎ ‎północnych‎ ‎wzgórzach‎ ‎Beskidu‎ ‎Zachod niego‎ ‎leży‎ ‎nasza‎ ‎sławna‎ ‎„Jerozolima",‎ ‎zwana od‎ ‎swego‎ ‎założyciela‎ ‎—‎ ‎Zebrzydowską.‎ ‎Ze wszystkich‎ ‎stron‎ ‎otaczają‎ ‎ją‎ ‎prześliczne‎ ‎ciemne bory,‎ ‎wśród‎ ‎których‎ ‎ongiś‎ ‎wznosiły‎ ‎się‎ ‎dwa‎ ‎wa rowne‎ ‎zamki:‎ ‎Lanckorona‎ ‎i‎ ‎Barwałd.‎ ‎Pierwszy z‎ ‎nich‎ ‎wznosi‎ ‎się‎ ‎na‎ ‎wysokiej‎ ‎górze‎ ‎i‎ ‎był‎ ‎nie gdyś‎ ‎silną‎ ‎warownią,‎ ‎broniącą‎ ‎wrogom‎ ‎dostępu do‎ ‎serca‎ ‎Polski‎ ‎—‎ ‎Krakowa;‎ ‎drugi‎ ‎długi‎ ‎czas służył‎ ‎bandzie‎ ‎zbójeckiej‎ ‎za‎ ‎kryjówkę.‎ ‎Oba te‎ ‎zamki‎ ‎dziś‎ ‎są‎ ‎w‎ ‎ruinie.‎ ‎Okolica‎ ‎Kalwarji dawniej‎ ‎porośnięta‎ ‎była‎ ‎olbrzymiemi‎ ‎borami, wilki‎ ‎i‎ ‎niedźwiedzie‎ ‎odprawiały‎ ‎tu‎ ‎harce. Pierwsze‎ ‎osady‎ ‎ludzkie‎ ‎powstały‎ ‎tu‎ ‎dopiero za‎ ‎panowania‎ ‎Kaźmierza‎ ‎Wielkiego.‎ ‎Prawdo podobnie‎ ‎w‎ ‎tych‎ ‎samych‎ ‎czasach‎ ‎powstał‎ ‎i‎ ‎za mek‎ ‎lanckoroński. Przy‎ ‎końcu‎ ‎16‎ ‎wieku‎ ‎zamek‎ ‎ten‎ ‎należał‎ ‎do możnego‎ ‎i‎ ‎głośnego‎ ‎w‎ ‎Polsce‎ ‎magnata‎ ‎Mikoła ja‎ ‎Zebrzydowskiego,‎ ‎ożenionego‎ ‎z‎ ‎Dorotą‎ ‎Her- burtówną‎ ‎z‎ ‎Fulsztyny.‎ ‎Niepospolity‎ ‎to‎ ‎był‎ ‎mąż! W‎ ‎młodości‎ ‎pomagał‎ ‎ks.‎ ‎Piotrowi‎ ‎Skardze‎ ‎ra zem‎ ‎z‎ ‎najznakomitszymi‎ ‎panami‎ ‎w‎ ‎kraju‎ ‎zakła dać‎ ‎Bank‎ ‎Bractwa‎ ‎Miłosierdzia‎ ‎w‎ ‎Krakowie, którego‎ ‎zostając‎ ‎członkiem‎ ‎wespół‎ ‎z‎ ‎innymi chodził‎ ‎od‎ ‎domu‎ ‎do‎ ‎domu‎ ‎i‎ ‎zbierał‎ ‎jałmużnę‎ ‎dla ubogich.‎ ‎Gdy‎ ‎w‎ ‎roku‎ ‎1606‎ ‎zażądano‎ ‎od‎ ‎niego by‎ ‎ustąpił‎ ‎z‎ ‎domu‎ ‎królewskiego,‎ ‎dumnie‎ ‎odpo wiedział:‎ ‎„Wyniosę‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎domu‎ ‎ale‎ ‎król‎ ‎wynie sie‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎królestwa".

[madohora]

do‎ ‎Ziemi‎ ‎Świętej‎ ‎na‎ ‎podziękowanie‎ ‎Bogu‎ ‎za wyleczenie‎ ‎z‎ ‎ciężkiej‎ ‎choroby.‎ ‎Zebrzydowski zezwolił‎ ‎mu‎ ‎na‎ ‎tę‎ ‎podróż,‎ ‎polecił‎ ‎mu‎ ‎tylko przywieźć‎ ‎z‎ ‎Jerozolimy‎ ‎plany‎ ‎i‎ ‎widoki‎ ‎wszy stkich‎ ‎świątyń‎ ‎jerozolimskich. Po‎ ‎dwu‎ ‎latach‎ ‎pobytu‎ ‎w‎ ‎Ziemi‎ ‎Świętej,‎ ‎Hie ronim‎ ‎Strzała‎ ‎powrócił,‎ ‎przywożąc‎ ‎dwie‎ ‎duże skrzynie‎ ‎widoków.‎ ‎Pomiędzy‎ ‎niemi‎ ‎znajdowały się‎ ‎pięknie‎ ‎wykonane‎ ‎w‎ ‎gipsie‎ ‎widoki‎ ‎i‎ ‎plany kaplic‎ ‎Ukrzyżowania‎ ‎i‎ ‎Grobu‎ ‎Chrystusa.‎ ‎Miał teraz‎ ‎Zebrzydowski‎ ‎zadanie‎ ‎ułatwione,‎ ‎lecz‎ ‎za szły‎ ‎rozmaite‎ ‎nieprzewidziane‎ ‎przeszkody,‎ ‎któ re‎ ‎uniemożliwiły‎ ‎mu‎ ‎wykonanie‎ ‎dzieła. Nadszedł‎ ‎rok‎ ‎1600.‎ ‎Papież‎ ‎Klemens‎ ‎VIII ogłosił‎ ‎jubileusz‎ ‎powszechny‎ ‎i‎ ‎mnóstwo‎ ‎ludzi z‎ ‎całego‎ ‎świata‎ ‎ciągnęło‎ ‎do‎ ‎Rzymu... Zebrzydowski‎ ‎też‎ ‎powstanowił‎ ‎odbyć‎ ‎tę pielgrzymkę,‎ ‎ale‎ ‎znowu‎ ‎skończyło‎ ‎się‎ ‎tylko‎ ‎na zamiarach‎ ‎gdyż‎ ‎rozmaite‎ ‎okoliczności‎ ‎nie‎ ‎do puściły‎ ‎do‎ ‎tej‎ ‎podróży.‎ ‎Wtedy‎ ‎to‎ ‎Zebrzydow ski‎ ‎dla‎ ‎zadość‎ ‎uczynienia‎ ‎ślubom‎ ‎postanowił wybudować‎ ‎na‎ ‎górze‎ ‎Żarek‎ ‎kościół‎ ‎Ukrzyżo wania‎ ‎Pańskiego.‎ ‎I‎ ‎już‎ ‎bez‎ ‎zwłoki‎ ‎wziął‎ ‎się‎ ‎do dzieła.‎ ‎Jeszcze‎ ‎w‎ ‎roku‎ ‎1600‎ ‎położył‎ ‎kamień węgielny.‎ ‎Na‎ ‎uroczystość‎ ‎tą‎ ‎zaprosił‎ ‎mnóstwo dygnitarzy‎ ‎duchownych‎ ‎i‎ ‎świeckich.‎ ‎Między‎ ‎in nymi‎ ‎obecni‎ ‎byli:‎ ‎Bernard‎ ‎Maciejowski,‎ ‎biskup krakowski,‎ ‎Klaudjusz‎ ‎Rangoni,‎ ‎poseł‎ ‎papieski, i‎ ‎inni‎ ‎znani‎ ‎w‎ ‎Polsce‎ ‎mężowie.‎ ‎Ojciec‎ ‎Kasper Sawicki‎ ‎wygłosił‎ ‎kazanie,‎ ‎w‎ ‎którem‎ ‎w‎ ‎proro- czem‎ ‎uniesieniu‎ ‎wypowiedział‎ ‎następujące słowa:‎ ‎,,Zaledwie‎ ‎błoga‎ ‎myśl‎ ‎postawienia‎ ‎świą tyni‎ ‎zrodziła‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎głowie‎ ‎zacnego‎ ‎wojewody, aliści‎ ‎runęły‎ ‎pod‎ ‎toporem‎ ‎cieniste‎ ‎dęby,‎ ‎pro mienie‎ ‎słoneczne‎ ‎spłynęły‎ ‎z‎ ‎pogodnego‎ ‎nieba w‎ ‎ciemny‎ ‎przed‎ ‎chwilą‎ ‎bór.‎ ‎Zwierz‎ ‎dziki,‎ ‎wy-

[madohora]

i‎ ‎uznał‎ ‎ją‎ ‎za‎ ‎bardzo‎ ‎podobną‎ ‎do‎ ‎tutejszego‎ ‎kraj obrazu,‎ ‎Zebrzydowski‎ ‎energicznie‎ ‎zabrał‎ ‎się‎ ‎do dzieła.‎ ‎Na‎ ‎jego‎ ‎rozkaz‎ ‎Feliks‎ ‎Żebrowski‎ ‎wziął rozmiary‎ ‎i‎ ‎rozmierzył‎ ‎odległości‎ ‎poszczególnych kaplic,‎ ‎poczem‎ ‎całą‎ ‎przestrzeń‎ ‎oborano‎ ‎płu giem,‎ ‎Nadzór‎ ‎nad‎ ‎budową‎ ‎kaplic‎ ‎objęli‎ ‎Ojcowie Bernardyni,‎ ‎sprowadzeni‎ ‎z‎ ‎Lublina.‎ ‎Wkrótce Stolica‎ ‎Apostolska‎ ‎nadała‎ ‎temu‎ ‎świętemu‎ ‎miej scu‎ ‎liczne‎ ‎odpusty,‎ ‎które‎ ‎ściągały‎ ‎liczne‎ ‎rzesze ludzi,‎ ‎W‎ ‎roku‎ ‎1603‎ ‎na‎ ‎uroczystość‎ ‎Znalezienia Krzyża‎ ‎Pańskiego‎ ‎przybyło‎ ‎takie‎ ‎mnóstwo‎ ‎pą tników,‎ ‎źe‎ ‎musiano‎ ‎posłać‎ ‎do‎ ‎Krakowa‎ ‎po‎ ‎spo wiedników. Zebrzydowski‎ ‎po‎ ‎nieudałym‎ ‎rokoszu‎ ‎prze ciwko‎ ‎królowi‎ ‎zmienił‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎niepoznania,‎ ‎resz tę‎ ‎życia‎ ‎postanowił‎ ‎poświęcić‎ ‎Bogu,‎ ‎aby‎ ‎zna leźć‎ ‎ukojenie‎ ‎po‎ ‎burzliwym‎ ‎żywocie.‎ ‎Energicz nie‎ ‎też‎ ‎pilnował‎ ‎budowy‎ ‎klasztoru.‎ ‎Najpierw wybudował‎ ‎kaplicę‎ ‎Grobu‎ ‎Pana‎ ‎Jezusa,‎ ‎nieco później‎ ‎kaplice:‎ ‎Ogrojca,‎ ‎Pojmania,‎ ‎Annasza, Kaifasza‎ ‎i‎ ‎Heroda, W‎ ‎roku‎ ‎1609‎ ‎klasztor‎ ‎był‎ ‎gotowy‎ ‎i‎ ‎dnia‎ ‎2 sierpnia‎ ‎został‎ ‎poświęcony‎ ‎przez‎ ‎ks.‎ ‎Biskupa krakowskiego‎ ‎Piotra‎ ‎Tylickiego,‎ ‎Na‎ ‎poświęce nie‎ ‎zjechało‎ ‎się‎ ‎mnóstwo‎ ‎gości‎ ‎z‎ ‎całej‎ ‎Polski. Mszę‎ ‎św,,‎ ‎do‎ ‎której‎ ‎usługiwał‎ ‎sam‎ ‎Zebrzydow ski,‎ ‎odprawił‎ ‎ks,‎ ‎Franciszek,‎ ‎wnuk‎ ‎brata‎ ‎Ze brzydowskiego,‎ ‎Po‎ ‎nabożeństwie‎ ‎biskup‎ ‎kra kowski‎ ‎imieniem‎ ‎fundatora‎ ‎nadał‎ ‎klasztor z‎ ‎przyległościami‎ ‎Ojcom‎ ‎Bernardynom. Na‎ ‎miejscach‎ ‎zaś,‎ ‎gdzie‎ ‎miały‎ ‎w‎ ‎przyszłości stanąć‎ ‎kaplice,‎ ‎postanowiono‎ ‎tymczasem‎ ‎posta wić‎ ‎drewniane‎ ‎krzyże,‎ ‎a‎ ‎ludności‎ ‎dozwolono przy‎ ‎nich‎ ‎rozmyślać‎ ‎o‎ ‎strasznej‎ ‎męce‎ ‎Zbawi ciela‎ ‎świata.‎ ‎Takim‎ ‎był‎ ‎początek‎ ‎owych‎ ‎sław nych‎ ‎dróżek‎ ‎kalwaryjskich.

[madohora]

cych‎ ‎zaś‎ ‎kaplice‎ ‎księży‎ ‎i‎ ‎zakonników‎ ‎i‎ ‎tercja- rzy‎ ‎wybudował‎ ‎przy‎ ‎Ukrzyżowaniu‎ ‎piękną‎ ‎re zydencję,‎ ‎w‎ ‎której‎ ‎dotąd‎ ‎zamieszkują.‎ ‎Uzupeł nił‎ ‎dróżki‎ ‎Pana‎ ‎Jezusa‎ ‎następującemi‎ ‎kaplica mi:‎ ‎Cyreneusza,‎ ‎św,‎ ‎Weroniki‎ ‎i‎ ‎Plączących‎ ‎Nie wiast.‎ ‎Dzięki‎ ‎jego‎ ‎staraniom‎ ‎powstały‎ ‎także podsienia‎ ‎za‎ ‎kościołem,‎ ‎w‎ ‎których‎ ‎ustawiono konfesjonały.‎ ‎Z‎ ‎tego‎ ‎czasu‎ ‎pochodzą‎ ‎wspaniałe obrzędy‎ ‎kalwaryjskie:‎ ‎Pogrzeb‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej i‎ ‎triumfalny‎ ‎pochód‎ ‎z‎ ‎figurą‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej, Staraniem‎ ‎Jana‎ ‎Zebrzydowskiego‎ ‎powstały także‎ ‎schody‎ ‎w‎ ‎roku‎ ‎1633,‎ ‎Znaczenie‎ ‎ich‎ ‎jest następujące:‎ ‎W‎ ‎Jerozolimie‎ ‎w‎ ‎pałacu‎ ‎Piłata było‎ ‎28‎ ‎schodów,‎ ‎które‎ ‎Zbawiciel‎ ‎kilkakrotnie przechodził,‎ ‎raz‎ ‎będąc‎ ‎odesłany‎ ‎od‎ ‎Piłata‎ ‎do Heroda,‎ ‎drugi‎ ‎raz‎ ‎gdy‎ ‎prowadzono‎ ‎Go‎ ‎na‎ ‎biczo wanie‎ ‎i‎ ‎trzeci‎ ‎raz‎ ‎dla‎ ‎wysłuchania‎ ‎wyroku,‎ ‎ska zującego‎ ‎Go‎ ‎na‎ ‎śmierć,‎ ‎Gradusy‎ ‎te‎ ‎sprowadziła do‎ ‎Rzymu‎ ‎św,‎ ‎Helena‎ ‎(cesarzowa)‎ ‎i‎ ‎tu‎ ‎doznają wielkiej‎ ‎czci‎ ‎od‎ ‎chrześcijan.‎ ‎Prócz‎ ‎tego‎ ‎Jan‎ ‎Ze brzydowski‎ ‎otoczył‎ ‎klasztor‎ ‎murem‎ ‎i‎ ‎pobudo wał‎ ‎złociste‎ ‎ołtarze‎ ‎wewnątrz‎ ‎świątyni.‎ ‎Wielki ten‎ ‎dobroczyńca‎ ‎kościoła‎ ‎kalwaryjskiego‎ ‎umarł w‎ ‎roku‎ ‎1641,‎ ‎Za‎ ‎jego‎ ‎syna,‎ ‎Michała‎ ‎Zebrzydow skiego,‎ ‎na‎ ‎którym‎ ‎ród‎ ‎Zebrzydowskich‎ ‎wymarł, został‎ ‎wprowadzony‎ ‎w‎ ‎roku‎ ‎1641‎ ‎na‎ ‎Kalwarję cudowny‎ ‎obraz‎ ‎Najśw,‎ ‎Marji‎ ‎Panny,‎ ‎o‎ ‎którym poniżej‎ ‎mówić‎ ‎będziemy. Cudowny‎ ‎obraz‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej‎ ‎Kalwar‎ ‎yjskiej. Klasztor‎ ‎kalwaryjski,‎ ‎w‎ ‎którego‎ ‎kaplicy znajduje‎ ‎się‎ ‎cudowny‎ ‎obraz‎ ‎Najśw,‎ ‎Marji‎ ‎Panny wygląda‎ ‎imponująco.‎ ‎Otoczony‎ ‎jest‎ ‎dokoła‎ ‎wy sokim‎ ‎murem,‎ ‎na‎ ‎którym‎ ‎znajduje‎ ‎się‎ ‎12‎ ‎posągów

[madohora]

Cudowny‎ ‎obraz‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej‎ ‎Kalwar‎ ‎yjskiej. Klasztor‎ ‎kalwaryjski,‎ ‎w‎ ‎którego‎ ‎kaplicy znajduje‎ ‎się‎ ‎cudowny‎ ‎obraz‎ ‎Najśw,‎ ‎Marji‎ ‎Panny wygląda‎ ‎imponująco.‎ ‎Otoczony‎ ‎jest‎ ‎dokoła‎ ‎wy sokim‎ ‎murem,‎ ‎na‎ ‎którym‎ ‎znajduje‎ się 12 posągów
gów‎ ‎Świętych‎ ‎Pańskich‎ ‎naturalnej‎ ‎wielkości. Posągi‎ ‎te‎ ‎podobno‎ ‎wykonał‎ ‎z‎ ‎ciosowego‎ ‎ka mienia‎ ‎prosty‎ ‎młynarz‎ ‎z‎ ‎Suchej.‎ ‎Po‎ ‎licznych‎ ‎ka miennych‎ ‎schodach‎ ‎wchodzi‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎wnętrza świątyni.‎ ‎Wewnątrz‎ ‎uwagę‎ ‎naszą‎ ‎zwraca‎ ‎prze- dewszystkiem‎ ‎wielka‎ ‎figura‎ ‎Najśw.‎ ‎Marji‎ ‎Pan ny.‎ ‎Figurę‎ ‎tę‎ ‎przywiózł‎ ‎z‎ ‎Loretto‎ ‎we‎ ‎Właszech biskup‎ ‎krakowski‎ ‎Bernard‎ ‎Maciejowski‎ ‎na‎ ‎pro śbę‎ ‎Mikołaja‎ ‎Zebrzydowskiego.‎ ‎Wykonana‎ ‎ona jest‎ ‎z‎ ‎czystego‎ ‎srebra‎ ‎na‎ ‎wzór‎ ‎Najśw.‎ ‎Marji Panny‎ ‎z‎ ‎Loretto.‎ ‎Figura‎ ‎ta‎ ‎najpierw‎ ‎znajdowa ła‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎kościele‎ ‎Jezuitów‎ ‎w‎ ‎Lublinie,‎ ‎później na‎ ‎Wawelu,‎ ‎aż‎ ‎wreszcie‎ ‎Zebrzydowski‎ ‎kazał‎ ‎ją przewieźć‎ ‎do‎ ‎Lanckorony,‎ ‎gdy‎ ‎tu‎ ‎na‎ ‎stale‎ ‎za mieszkał,‎ ‎skąd‎ ‎w‎ ‎czasie‎ ‎rokoszu‎ ‎dostała‎ ‎się‎ ‎na Kai‎ ‎war‎ ‎ję. Godne‎ ‎uwagi‎ ‎są‎ ‎także‎ ‎dwa‎ ‎olbrzymie‎ ‎płótna zawieszone‎ ‎po‎ ‎obu‎ ‎stronach‎ ‎wielkiego‎ ‎ołtarza. Przedstawiają‎ ‎one:‎ ‎po‎ ‎lewej‎ ‎wizytę‎ ‎cesarza‎ ‎au- strjackiego‎ ‎Franciszka‎ ‎I‎ ‎w‎ ‎Kalwarji,‎ ‎po‎ ‎prawej stronie‎ ‎dziękczynne‎ ‎modły‎ ‎Władysława‎ ‎IV-go, króla‎ ‎polskiego,‎ ‎za‎ ‎zwycięstwo‎ ‎odniesione‎ ‎pod Chocimem. Za‎ ‎mało‎ ‎mamy‎ ‎czasu,‎ ‎abyśmy‎ ‎mogli‎ ‎szcze gółowo‎ ‎opisywać‎ ‎wszystkie‎ ‎zabytki‎ ‎sztuki,‎ ‎znaj dujące‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎klasztorze‎ ‎kalwaryjskim,‎ ‎tutaj‎ ‎bę dziemy‎ ‎mówić‎ ‎tylko‎ ‎o‎ ‎cudownym‎ ‎obrazie‎ ‎Najś. Marji‎ ‎Panny,‎ ‎znajdującym‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎jednej‎ ‎z‎ ‎kaplic klasztoru.‎ ‎Historja‎ ‎tego‎ ‎obrazu‎ ‎jest‎ ‎następująca: W‎ ‎majątku‎ ‎Kopytówka,‎ ‎należącym‎ ‎do‎ ‎Sta nisława‎ ‎Paszkowskiego,‎ ‎znajdował‎ ‎się‎ ‎staro dawny‎ ‎obraz‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej,‎ ‎znany‎ ‎we‎ ‎dworze pod‎ ‎nazwą:‎ ‎„łaskawy",‎ ‎przed‎ ‎którym‎ ‎Pan‎ ‎ten wraz‎ ‎z‎ ‎rodziną‎ ‎i‎ ‎służbą‎ ‎codziennie‎ ‎rano‎ ‎i‎ ‎wie czór‎ ‎wspólnie‎ ‎odmawiali‎ ‎modlitwy.‎ ‎W‎ ‎roku 1641,‎ ‎dnia‎ ‎3‎ ‎maja,‎ ‎obraz‎ ‎ten‎ ‎zapłakał‎ ‎krwawemi łzami

[madohora]

wet‎ ‎200‎ ‎ludzi.‎ ‎Usłyszysz‎ ‎tu‎ ‎zarówno‎ ‎mowę Ślązaka,‎ ‎Słowaka,‎ ‎Kaszuba‎ ‎jak‎ ‎i‎ ‎Pomorzanina i‎ ‎Mazura. Obraz‎ ‎Najśw,‎ ‎Marji‎ ‎Panny‎ ‎robi‎ ‎na‎ ‎człowie ku‎ ‎wielkie‎ ‎i‎ ‎nigdy‎ ‎niezapomniane‎ ‎wrażenie. Bogate‎ ‎dary,‎ ‎którymi‎ ‎jest‎ ‎przystrojony,‎ ‎świad czą‎ ‎o‎ ‎wielkiej‎ ‎czci,‎ ‎jakiej‎ ‎od‎ ‎wszystkich‎ ‎dozna- je.‎ ‎Cudowny‎ ‎ten‎ ‎obraz‎ ‎został‎ ‎w‎ ‎roku‎ ‎1887‎ ‎uko ronowany‎ ‎dwiema‎ ‎koronami:‎ ‎jedną‎ ‎Najśw.‎ ‎Ma- rja‎ ‎Panna,‎ ‎drugą‎ ‎Dzieciątko‎ ‎Jezus.‎ ‎Obydwie korony‎ ‎wykonano‎ ‎w‎ ‎Krakowie‎ ‎i‎ ‎obie‎ ‎są‎ ‎bardzo drogocenne.‎ ‎W‎ ‎koronie‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej‎ ‎znajduje się‎ ‎11‎ ‎szmaragdów,‎ ‎9‎ ‎szafirów,‎ ‎4‎ ‎rubiny,‎ ‎2‎ ‎ru- binspinelle‎ ‎i‎ ‎286‎ ‎brylancików,‎ ‎w‎ ‎koronie‎ ‎Dzie ciątka‎ ‎Jezus‎ ‎9‎ ‎szmaragdów,‎ ‎9‎ ‎szafirów,‎ ‎6‎ ‎rubin- spinelli‎ ‎i‎ ‎280‎ ‎brylantów.‎ ‎Na‎ ‎koronie‎ ‎Dzieciątka Jezus‎ ‎widnieje‎ ‎napis:‎ ‎„Na‎ ‎cześć‎ ‎Maki‎ ‎Boskiej ofiarowali‎ ‎Ślązacy‎ ‎do‎ ‎koronacji“.‎ ‎Sukienka‎ ‎do koronacji‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej‎ ‎została‎ ‎wykonana‎ ‎z‎ ‎ja- sno-szafirowego‎ ‎aksamitu‎ ‎według‎ ‎wzoru‎ ‎domo wej‎ ‎sukienki‎ ‎przez‎ ‎Siostry‎ ‎Felicajnki‎ ‎z‎ ‎Krako wa,‎ ‎Cała‎ ‎zahaftowana‎ ‎jest‎ ‎w‎ ‎kwiaty‎ ‎złote‎ ‎i‎ ‎sre brne‎ ‎według‎ ‎rysunku‎ ‎dawnej‎ ‎sukienki.‎ ‎Niektó re‎ ‎kwiaty‎ ‎zrobione‎ ‎są‎ ‎z‎ ‎samych‎ ‎drogocennych biżuteryj,‎ ‎pochodzących‎ ‎z‎ ‎darów‎ ‎pobożnych pielgrzymów‎ ‎lub‎ ‎ze‎ ‎składek.‎ ‎W‎ ‎samym‎ ‎środku sukienki‎ ‎znajdują‎ ‎się‎ ‎najkosztowniejsze‎ ‎kwia ty,‎ ‎ułożone‎ ‎z‎ ‎brylantowych‎ ‎brosz‎ ‎z‎ ‎perłami.‎ ‎Na sukience‎ ‎przytwierdzono‎ ‎około‎ ‎szyi‎ ‎26‎ ‎sznu reczków‎ ‎pereł,‎ ‎w‎ ‎odpowiedniem‎ ‎zaś‎ ‎miejscu‎ ‎na rękach‎ ‎przytwierdzone‎ ‎są‎ ‎branzolety,‎ ‎ozdobio ne‎ ‎broźami. Uroczystości‎ ‎kalwaryjskie‎ ‎są‎ ‎bardzo‎ ‎wzru szające,‎ ‎przypadają‎ ‎na‎ ‎dni‎ ‎13—15‎ ‎sierpnia,‎ ‎a także‎ ‎w‎ ‎Wielki‎ ‎Piątek‎ ‎i‎ ‎mają‎ ‎przebieg‎ ‎nastę pujący;

[madohora]

ich‎ ‎nigdy,‎ ‎kto‎ ‎je‎ ‎choć‎ ‎raz‎ ‎w‎ ‎życiu‎ ‎widział.‎ ‎— Również‎ ‎wielkie‎ ‎wrażenie‎ ‎robi‎ ‎inna‎ ‎uroczy stość,‎ ‎odprawiana‎ ‎w‎ ‎Wielki‎ ‎Piątek‎ ‎przed‎ ‎kapli cą‎ ‎Ratusza,‎ ‎Obrzęd‎ ‎ten‎ ‎rozpoczyna‎ ‎się‎ ‎kaza niem,‎ ‎tłómaczącym‎ ‎zgromadzonym‎ ‎rzeszom‎ ‎pą tników‎ ‎treść‎ ‎aktu‎ ‎oskarżenia‎ ‎Pana‎ ‎Jezusa.‎ ‎Po kazaniu‎ ‎wśród‎ ‎uroczystej‎ ‎ciszy‎ ‎rozlega‎ ‎się‎ ‎po czterykroć‎ ‎chrapliwa‎ ‎trąba‎ ‎i‎ ‎donośny‎ ‎woła‎ ‎głos: „kilofe“,‎ ‎czyli‎ ‎zbiegajcie‎ ‎się.‎ ‎Następnie‎ ‎na‎ ‎gan ku‎ ‎przed‎ ‎kamienną‎ ‎figurą‎ ‎związanego‎ ‎Pana‎ ‎Je zusa‎ ‎ukazuje‎ ‎się‎ ‎postać‎ ‎przybrana‎ ‎w‎ ‎czerwone szaty,‎ ‎która‎ ‎uroczystym‎ ‎głosem‎ ‎odczytuje‎ ‎wy rok‎ ‎śmierci‎ ‎na‎ ‎Pana‎ ‎Jezusa.‎ ‎Odgłos‎ ‎rozstrojo nego‎ ‎bębna,‎ ‎stukanie‎ ‎toporów‎ ‎obrabiających krzyż,‎ ‎szczęk‎ ‎straży‎ ‎itd.‎ ‎robią‎ ‎taki‎ ‎hałas‎ ‎i‎ ‎wrza wę,‎ ‎że‎ ‎człowieka‎ ‎dreszcz‎ ‎przechodzi‎ ‎i‎ ‎zdaje‎ ‎mu się,‎ ‎że‎ ‎jest‎ ‎w‎ ‎Jerozolimie,‎ ‎w‎ ‎chwilach‎ ‎Męki Zbawiciela. Inne‎ ‎odpusty‎ ‎kalwaryjskie‎ ‎są‎ ‎do‎ ‎uzyskania w‎ ‎następujące‎ ‎dni:‎ ‎od‎ ‎niedzieli‎ ‎kwietniej‎ ‎do Wielkiego‎ ‎Piątku‎ ‎—‎ ‎dni‎ ‎6;‎ ‎na‎ ‎Zielone‎ ‎Święta— dni‎ ‎3;‎ ‎na‎ ‎Boże‎ ‎Ciało‎ ‎—‎ ‎dni‎ ‎4;‎ ‎na‎ ‎Wniebowzię cie‎ ‎Najśw.‎ ‎Marji‎ ‎Panny‎ ‎—‎ ‎dni‎ ‎7;‎ ‎na‎ ‎Narodzenie Matki‎ ‎Boskiej‎ ‎—‎ ‎dni‎ ‎3‎ ‎i‎ ‎na‎ ‎św.‎ ‎Franciszka z‎ ‎Assyźu‎ ‎dni‎ ‎4. Z‎ ‎innych‎ ‎świętych‎ ‎miejsc‎ ‎na‎ ‎Kalwarji‎ ‎zasłu gują‎ ‎na‎ ‎wyróżnienie:‎ ‎kościół‎ ‎Grobu‎ ‎Matki‎ ‎Bo skiej,‎ ‎kaplice‎ ‎Ukrzyżowania‎ ‎i‎ ‎Upadku‎ ‎Trze ciego. Kościół‎ ‎Grobu‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej. Dawny‎ ‎kościółek‎ ‎Grobu‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej,‎ ‎dwa razy‎ ‎mniejszy‎ ‎od‎ ‎dzisiejszego,‎ ‎był‎ ‎raczej‎ ‎do grobu‎ ‎niż‎ ‎do‎ ‎kościoła‎ ‎podobny.‎ ‎Posiadał‎ ‎tylko

[madohora]

[madohora]

3)‎ ‎wypełnienie‎ ‎przepisanych‎ ‎wa runków.
§‎ ‎I-
Na‎ ‎Jasnej‎ ‎Górze‎ ‎można‎ ‎zyskać
następujące‎ ‎odpusty:
1)‎ ‎Odpust‎ ‎zupełny‎ ‎raz‎ ‎na‎ ‎rok‎ ‎za prywatne‎ ‎przybycie‎ ‎na‎ ‎Jasną‎ ‎Górę i‎ ‎nawiedzenie‎ ‎Cudownej‎ ‎Kaplicy‎ ‎(wa runki‎ ‎zwykłe‎ ‎t.‎ ‎j.‎ ‎spowiedź,‎ ‎Komunja święta‎ ‎i‎ ‎przynajmniej‎ ‎jeien‎ ‎pacierz w‎ ‎intencji‎ ‎Ojca‎ ‎św.‎ ‎t.‎ ‎j.‎ ‎1‎ ‎Ojcze‎ ‎nasz, 1‎ ‎Zdrowaś‎ ‎i‎ ‎1‎ ‎Chwała‎ ‎Ojcu). 2)‎ ‎Odpust‎ ‎zupełny‎ ‎tyle‎ ‎razy,‎ ‎ile razy‎ ‎w‎ ‎ciągu‎ ‎roku‎ ‎przybędzie‎ ‎się z‎ ‎kompanją‎ ‎i‎ ‎nawiedzi‎ ‎Cudowną‎ ‎Ka plicę.‎ ‎Warunki‎ ‎jak‎ ‎pod‎ ‎Nr.‎ ‎1. 3)‎ ‎Odpust‎ ‎zupełny‎ ‎za‎ ‎odprawie nie‎ ‎drogi‎ ‎Krzyżowej‎ ‎na‎ ‎wałach‎ ‎(spo wiedź,‎ ‎Komunja‎ ‎św.‎ ‎i‎ ‎pacierze‎ ‎nie są‎ ‎konieczne).

[madohora]

§‎ ‎W- Odpusty‎ ‎przywiązane‎ ‎do‎ ‎przed miotów‎ ‎poświęconych‎ ‎na‎ ‎Jasnej Górze. 1)‎ ‎Do‎ ‎różańców‎ ‎i‎ ‎koronek‎ ‎przy wiązane‎ ‎są‎ ‎odpusty‎ ‎Papieskie‎ ‎czyli Apostolskie,‎ ‎a‎ ‎więc‎ ‎odpust‎ ‎zupełny w‎ ‎dzień‎ ‎Trójcy‎ ‎Przenajświętszej, w‎ ‎większe‎ ‎święta‎ ‎Pana‎ ‎Jezusa‎ ‎i‎ ‎Naj świętszej‎ ‎Panny‎ ‎Marji,‎ ‎św.‎ ‎Józefa, Apostołów‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎dzień‎ ‎Wszystkich Świętych.‎ ‎(Warunki‎ ‎jak‎ ‎wyżej‎ ‎pod §‎ ‎I.‎ ‎Nr.‎ ‎1.)‎ ‎Prócz‎ ‎tego‎ ‎trzeba‎ ‎nosić przy‎ ‎sobie,‎ ‎lub‎ ‎przechowywać‎ ‎z‎ ‎u- szanowaniem‎ ‎w‎ ‎domu‎ ‎Różaniec‎ ‎czy Koronkę‎ ‎poświęconą‎ ‎z‎ ‎powyższemi odpustami‎ ‎i‎ ‎odmawiać‎ ‎całą‎ ‎Koronkę lub‎ ‎część‎ ‎Różańca‎ ‎t.‎ ‎j.‎ ‎5‎ ‎dziesiątków przynajmniej‎ ‎raz‎ ‎na‎ ‎tydzień.‎ ‎Prócz papieskich‎ ‎odpusty‎ ‎krzyżackie‎ ‎t.‎ ‎j. 500‎ ‎dni‎ ‎do‎ ‎każdego‎ ‎paciorka‎ ‎a‎ ‎także św.‎ ‎Brygidy.

[madohora]

wszystkie‎ ‎szkaplerze‎ ‎z‎ ‎wyjątkiem‎ ‎fran ciszkańskich‎ ‎i‎ ‎tercjarskich. Uwaga: 1)‎ ‎Jeśli‎ ‎medalik‎ ‎szkaplerzowy‎ ‎tak się‎ ‎wytrze,‎ ‎że‎ ‎już‎ ‎wizerunków‎ ‎na nim‎ ‎nie‎ ‎znać,‎ ‎trzeba‎ ‎kupić‎ ‎nowy. 2)‎ ‎Pierwszy‎ ‎•‎ ‎raz‎ ‎trzeba‎ ‎się‎ ‎wpi sać‎ ‎do‎ ‎szkaplerza‎ ‎sukiennego‎ ‎w‎ ‎od powiednim‎ ‎kolorze,‎ ‎a‎ ‎także‎ ‎formie przepisanej‎ ‎dla‎ ‎każdego‎ ‎szkaplerza pod‎ ‎grozą‎ ‎nieważności.
Obowiązki‎ ‎wpisujących‎ ‎się do‎ ‎różnych‎ ‎bractw. 1)‎ ‎Wpisani‎ ‎do‎ ‎Różańca‎ ‎czy‎ ‎Ko ronki‎ ‎obowiązani‎ ‎są‎ ‎odmawiać‎ ‎jedną część‎ ‎Różańca‎ ‎(5‎ ‎dziesiątków‎ ‎lub‎ ‎ca łą‎ ‎Koronkę‎ ‎i‎ ‎litanję‎ ‎do‎ ‎Matki‎ ‎Bos kiej‎ ‎każdego‎ ‎dnia‎ ‎lub‎ ‎3‎ ‎razy‎ ‎w‎ ‎ty godniu,‎ ‎najrzadziej‎ ‎jeden‎ ‎raz‎ ‎w‎ ‎ty-

[madohora]

ty,‎ ‎w‎ ‎razie‎ ‎słusznej‎ ‎przyczyny‎ ‎spo wiednik‎ ‎może‎ ‎to‎ ‎umartwienie‎ ‎zamie nić‎ ‎na‎ ‎co‎ ‎innego. 3)‎ ‎Wpisujący‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎Szkaplerza Najśw.‎ ‎Marji‎ ‎Panny‎ ‎Niepokalanie‎ ‎Po czętej‎ ‎(niebieski),‎ ‎powinni‎ ‎rozszerzać cześć‎ ‎do‎ ‎Niepokalanej‎ ‎i‎ ‎modlić‎ ‎się za‎ ‎nawrócenie‎ ‎grzeszników,‎ ‎a‎ ‎także stale‎ ‎nosić‎ ‎ten‎ ‎Szkaplerz‎ ‎na‎ ‎sobie, lub‎ ‎zamieniony‎ ‎medalik‎ ‎-‎ ‎szkaplerz. Odpusty‎ ‎przywiązane‎ ‎do‎ ‎tego‎ ‎szka plerza‎ ‎są‎ ‎bardzo‎ ‎duże‎ ‎i‎ ‎liczne.‎ ‎Zu pełne:‎ ‎w‎ ‎dniu‎ ‎przyjęcia,‎ ‎w‎ ‎soboty W.‎ ‎Postu,‎ ‎w‎ ‎pierwszą‎ ‎niedzielę‎ ‎mie siąca,‎ ‎w‎ ‎dzień‎ ‎Trójcy‎ ‎Przenajśw., w‎ ‎większe‎ ‎święta‎ ‎Pana‎ ‎Jezusa‎ ‎i‎ ‎Naj świętszej‎ ‎Marji‎ ‎Panny,‎ ‎w‎ ‎dzień‎ ‎Wszy stkich‎ ‎Świętych‎ ‎w‎ ‎pierwszy‎ ‎i‎ ‎ostatni dzień‎ ‎nowenny‎ ‎do‎ ‎N.‎ ‎Dz.‎ ‎Jezus przed‎ ‎Bożem‎ ‎Narodzeniem‎ ‎i‎ ‎inne (warunki‎ ‎zwykłe). 4)‎ ‎Wpisujący‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎Szkaplerza Matki‎ ‎Boskiej‎ ‎Dobrej‎ ‎Rady‎ ‎winni czcić‎ ‎Matkę‎ ‎Bożą‎ ‎pod‎ ‎tern‎ ‎wezwa-

[madohora]

chorych.‎ ‎Św.‎ ‎Trójcy,‎ ‎biały‎ ‎z‎ ‎krzy żem‎ ‎czerwono-‎ ‎(część‎ ‎prostopadła) niebieskim‎ ‎(część‎ ‎poprzeczna).‎ ‎Szka- plerz‎ ‎Męki‎ ‎Pańskiej,‎ ‎czerwony‎ ‎z‎ ‎czer- wonemi‎ ‎tasiemkami.‎ ‎Na‎ ‎jednym‎ ‎płat ku‎ ‎winien‎ ‎być‎ ‎koniecznie‎ ‎obraz Pana‎ ‎Jezusa‎ ‎Ukrzyżowanego,‎ ‎na‎ ‎dru gim‎ ‎Najśw.‎ ‎Serca‎ ‎Pana‎ ‎Jezusa‎ ‎i Marji.‎ ‎Celem‎ ‎tego‎ ‎Szkaplerza‎ ‎jest gorące‎ ‎nabożeństwo‎ ‎do‎ ‎Męki‎ ‎Pań skiej.‎ ‎Szkaplerz‎ ‎św.‎ ‎Józefa,‎ ‎barwy fioletowej‎ ‎połączony‎ ‎białemi‎ ‎tasiem kami,‎ ‎na‎ ‎nie‎ ‎naszyte‎ ‎są‎ ‎drugie tejże‎ ‎wielkości‎ ‎kawałki‎ ‎koloru‎ ‎żół tego.‎ ‎Płatek‎ ‎spadający‎ ‎na‎ ‎piersi winien‎ ‎być‎ ‎z‎ ‎wizerunkiem‎ ‎świętego Józefa,‎ ‎trzymającego‎ ‎Dzieciątko‎ ‎Je zus‎ ‎na‎ ‎prawem‎ ‎ręku,‎ ‎a‎ ‎w‎ ‎lewej lilję,‎ ‎pod‎ ‎wizerunkiem‎ ‎napis:‎ ‎„Św. Józefie,‎ ‎Opiekunie‎ ‎Kościoła,‎ ‎módl się‎ ‎za‎ ‎nami.”‎ ‎Na‎ ‎drugim‎ ‎płatku winna‎ ‎być‎ ‎tiara,‎ ‎powyżej‎ ‎Duch Święty,‎ ‎poniżej‎ ‎dwa‎ ‎klucze‎ ‎i‎ ‎napis: „Duch‎ ‎Pański‎ ‎jest‎ ‎jego‎ ‎przewod nikiem.”

[madohora]

[madohora]

Odpustu nie udziela ksiądz, tylko Bóg. Ale to Kościół ustala warunki odpustu, a ty masz je dokładnie wypełnić. Trzeba jednak pamiętać dwie rzeczy:

[madohora]

Po drugie: dzisiaj uzyskany odpust zupełny nie gwarantuje pójścia prosto do nieba w chwili śmierci, ponieważ życie toczy się dalej i niestety, codziennie zaciągamy jakieś nowe długi przed Bogiem.

[madohora]

Po raz pierwszy w dziejach Luter dał Niemcom (podzielonym między różne organizmy państwowe) wspólną kulturę i język, które przyniosły temu narodowi poczucie jedności i tożsamości narodowej. Postulat Lutra o konieczności posługiwania się językami narodowymi w kulcie religijnym i literaturze (zamiast używania archaicznego i martwego języka łacińskiego), dał większości narodów Europy północnej i środkowej impuls do rozwijania kultur narodowych. Także w państwach katolickich, takich jak Polska, protestantyzm przyczynił się do powstania pierwszych wybitnych dzieł literackich w języku polskim (np. pierwsze tłumaczenie całości Biblii: kalwińska Biblia Brzeska 1563; twórczość Mikołaja Reja).

[madohora]

Początkowo Luter podkreślał, iż Jezus należał do żydowskiego narodu wybranego (w piśmie Dass Jesus ein Geborner Jude sei – Jezus był z urodzenia Żydem, 1523) i głosił, że odrzucanie Żydów przez chrześcijan i zamykanie ich w gettach uniemożliwia ich „poprawę”, czyli nawrócenie się na „prawdziwą wiarę” chrześcijańską. Wyrażał też nadzieję, że reformacja ułatwi ten proces nawracania.

[madohora]

Antysemickie pisma Lutra w XX wieku cytowali narodowosocjalistyczni ideolodzy: Alfred Rosenberg i Julius Streicher, tłumacząc w ten sposób przyczyny prześladowań i zbrodni ludobójstwa – holocaustu.

[madohora]

W 1995 roku pomiędzy Synodem Montany Kościoła Ewangelicko-Luterańskiego w Stanach Zjednoczonych a Stowarzyszeniem Gmin Żydowskich w USA zostało podpisane porozumienie o wzajemnym zrozumieniu i drodze zjednoczenia luteran i żydów

[madohora]

Kodeks składa się z siedmiu ksiąg, które dzielą się na tytuły, a te na rozdziały i kanony. Księgi obszerniejsze dodatkowo są podzielone na części i czasami na sekcje. Zawiera 1752 kanony.

[madohora]

Katechizm Kościoła Katolickiego (w skrócie KKK , nieoficjalna nazwa: Katechizm Światowy , czasami także: Katechizm Kościoła Katolickiego ) jest podręcznikiem zawierającym podstawowe zagadnienia wiary rzymskokatolickiej . Katechizm pochodzi od greckiego κατηχέω ( katechéo „uczę”). KKK jest „wyznaniem wiary Kościoła i doktryny katolickiej, poświadczonej lub oświeconej przez Pismo Święte, Tradycję Apostolską i Magisterium Kościoła” . . Dzięki ciągłej numeracji akapitów, krótkim tekstom podsumowującym na końcu poszczególnych rozdziałów oraz obszernym odniesieniom do porównywalnych akapitów oraz tekstów z Biblii i tradycji katolickiej, KKK jest nie tylko spójną prezentacją, ale także dziełem odniesienia dla rzymskokatolickiego rozumienia wiarę chrześcijańską.

[madohora]

Pierwszy katechizm został napisany przez angielskiego uczonego Alcuina w VIII wieku , a po nim pojawiły się inne rozszerzone katechizmy. W okresie reformacji Marcin Luter napisał mały katechizm w 1529 r. , a od 1528 r. duży katechizm , specjalnie dla teologów i pastorów . To skłoniło Petrusa Canisiusa do opublikowania w 1555 roku Większego Katechizmu dla studentów. Wreszcie w 1566 roku, na mocy dekretu Soboru Trydenckiego, Katechizm Romanus stał sięzostał napisany i był przeznaczony przede wszystkim dla pastorów. Zostało to przetłumaczone na kilka języków narodowych, w tym niemiecki. Potem pojawiło się więcej katechizmów dla dorosłych i małych, zwłaszcza w XX wieku.

[madohora]

Sekretarzem komisji katechistycznej był Christoph Schönborn , początkowo profesor dogmatyki we Fryburgu , od 1991 roku biskup pomocniczy w Wiedniu . Oprócz Josepha Ratzingera w skład komisji weszli: kardynał William Wakefield Baum , kardynał Simon D. Lourdusamy , kardynał Jozef Tomko , kardynał Antonio Innocenti , abp Jan Schotte , kardynał Bernard F. Law ( Boston ), abp Jerzy Stroba ( Poznań ), abp Henry Sebastian D'Souza ( Kalkuta), arcybiskup koadiutor Isidore de Souza ( Kotonou , Benin), biskup Felipe Santiago Benítez Ávalos ( Asunción , Paragwaj), melkicki arcybiskup syryjskiego Aleppo Néophytos Edelby (później zastąpiony przez maronickiego biskupa Guy-Paula Noujaima ).

[madohora]

Na początku pracy nad katechizmem zapisano zasady pracy:

Katechizm ma na celu organiczne i syntetyczne przedstawienie, możliwie zwięzłe i kompletne, istotnych i podstawowych elementów doktryny i moralności katolickiej, w świetle Soboru Watykańskiego II i w ciągłości z Tradycją Kościoła.
Adresatami katechizmu powinni być przede wszystkim biskupi jako nauczyciele wiary, w drugiej kolejności autorzy katechizmów, katecheci i wszyscy wierzący .
Mówi się, że struktura jest trójdzielna: Credo , Sakramenty , Dekalog .

[madohora]

KKK zostało po raz pierwszy opublikowane w języku francuskim w 1992 r., następnie przetłumaczone na różne języki, aż do ukazania się miarodajnego wydania łacińskiego w 1997 r. (ze zmianami, które następnie uwzględniono w bieżących wydaniach)

[madohora]

Credo (wiara)
Edytować
Paragrafy 26-1065
Po pierwsze, formułowane są i odbijane na wierze twierdzenia fundamentalne (por. teologia fundamentalna ) dotyczące postrzegalności i przekazu ( Apostołowie , Biblia ) objawienia .
W drugiej części Credo Apostolskie stanowi wskazówkę, na podstawie której formułowane są stwierdzenia i wyjaśnienia dotyczące treści wiary.

[madohora]

Życie w Chrystusie (Moralność)
Edytować
Paragrafy 1691–2557
„Życie w Duchu Świętym” jest podkreślane jako powołanie człowieka. Poruszane są tu podstawowe tematy teologii moralnej ( wolność , moralność , sumienie , cnota , grzech ), odtwarzane są główne aspekty katolickiej nauki społecznej oraz problematyka łaski i opisano uzasadnienie .
Stwierdzenia te są rozwinięte w oparciu o Dziesięć Przykazań

[madohora]

KKK „nie ma na celu zastępowania […] katechizmów lokalnych […] Ma zachęcać do pisania nowych katechizmów lokalnych i wspierać te, które uwzględniają różne sytuacje i kultury, ale jednocześnie starannie krzewić jedność wiary i zachowania wierności nauce katolickiej.” ( Fidei depozytum , nr 4) Zgodnie z tym określeniem treść KKK uważa się za autentyczną naukę całego Kościoła katolickiego i dlatego należy ją uważać za obowiązującą.

[madohora]

Oprócz szerokiego uznania KKK jako całościowej reprezentacji wiary chrześcijańskiej w rozumieniu rzymskokatolickim, KKK spotkała się z fundamentalną krytyką – zwłaszcza ze strony Hansjürgena Verweyena i Ulricha Ruha – że katechizm traci znaczenie i cel ze względu na niejasne lub rozbieżna grupa docelowa, jednolitość dzieła. Dzieło jest dostępne jedynie powierzchownie, KKK wykazuje ahistoryczne samorozumienie i nie uwzględnia w wystarczającym stopniu dzisiejszego rozumienia wiary czy dzisiejszego chrześcijańskiego sposobu życia.

[madohora]

Nie postawiono ani historycznie krytycznie zabezpieczonego pytania o ziemskiego Jezusa , ani nie zwrócono wystarczającej uwagi na niezależne wypowiedzi teologiczne autorów biblijnych: „Teologia autorów katechizmu dominuje nad teologią autorów Nowego Testamentu, którzy znowu funkcjonują jedynie jako dostawcy referencji.”

[madohora]

Rozumienie objawienia , które od Soboru Watykańskiego II (Konstytucja Dei Verbum ) oderwało się od podejścia instruktażowego ( wiara = utrzymywanie nauczania za prawdziwe) i zewnętrznego (wiara opiera się na cudach , a nie na racjonalnym wglądzie) i jest obecnie bardziej chrystologiczne i całościowo KKK prowadzi z powrotem do starego modelu: Objawienie jawi się jako skarbnica nauk, które należy uważać za prawdziwe, których ludzki rozum nie może przeniknąć i które legitymizują cuda.

[madohora]

[madohora]

Podczas swoich wizytacji w 1528 r. Luter przyznał, że lud Kościoła miał jedynie fragmentaryczną wiedzę o wierze chrześcijańskiej i spostrzeżeniach reformacji. Z tego powodu przerobił własne kazania na tematykę katechizmu na późniejszy, tzw. Wielki Katechizm . Jednak zanim to zostało ukończone, Luter postanowił najpierw stworzyć bardzo elementarne podstawy. I tak w styczniu 1529 roku ukazały się pierwsze druki tablicowe poszczególnych fragmentów katechizmu, wydrukowane przez wittenberskiego drukarza Nickela Schirlenza . Następnie , w maju, miesiąc po Wielkim Katechizmie , ukazał się cały Mały Katechizm. We wstępie Luter wyjaśnił, że celem księgi jest pomoc pastorom w nauczaniu i zapewnienie domownikom podstaw do pouczania członków rodziny (wówczas dotyczyło to także służby) w wierze chrześcijańskiej.

[madohora]

Dziesięć Przykazań
wyznanie wiary
Modlitwa Pańska
sakrament chrztu świętego _
sakrament ołtarza lub Komunia św
Biuro Kluczy lub Spowiedź (dodane później, początkowo nie stanowiące części sedna Małego Katechizmu )

[madohora]

Mały Katechizm został wpisany do Księgi Zgody w 1580 roku i od tego czasu uznawany jest za dokument wyznaniowy. Jego sformułowanie zostało zatem w pewnym stopniu kanonizowane . W czasach pietyzmu i oświecenia na lekcjach używano głównie bardziej szczegółowych katechizmów, często opartych na Małym Katechizmie . Dopiero w okresie neoluterańskim XIX wieku i ponownie w walce Kościoła Mały Katechizm dokonał ponownej oceny siebie .

[madohora]

[madohora]

Uroczystości związkowe.
9. Ks. Kardynał-Protektor porozu-
miawszy się wpierw ze swoimi doradz-
cami wydać będzie podług potrzeby
rozporządzenia, w których ogłoszone
będą rozmaite przepisy co do krze-
wienia związku, także uroczystości
związkowe, dzień uroczystości tytu-
larnej, wspólne coroczne ponowienie
oddania się w opiekę św. Rodzinie,
mające się odbywać zgromadzenia itd

[madohora]

Odpusty niezupełne.
I. O d p u s t u n i e z u p e ł n e g o
s i e d m i u l a t i s i e d m i u k w a -
dragen dostąpią członkowie związ-
ku, tak męzcy, jak żeńscy, jeźli przy-
najmniej wśród żalu serdecznego od-
wiedzą nabożnem sercem kościół farny,
lub inny kościół albo kaplicę, modląc
się o pomyślność chrześciaństw a:
I. W święto Nawiedzenia Najśw.
Panny (2 lipca), 2. w święto Ofiaro-
wania Panny Maryi (21 listopada,) w
Prusach w środę przed ostatnią nie-
dzielą po Świątkach (dzień pokuty),
3. w święto Opieki Matki Boskiej (3
niedzielę w listopadzie), 4. każdego
dnia, w którym wszyscy członkowie
rodziny należący do związku, przed
obrazem św. Rodziny przepisane mo-
dlitwy wspólnie nabożnem sercem od-
prawią, 5. każdego dnia, w którym
uczestniczyć będą w zgromadzeniach
związkowych.
II. Odpustu 3 0 0 dni dostąpią
członkowie, ilekroć wśród żalu serdecz-
nego odprawią modlitwę związkową
„O najukochańszy Jezu“ przed obra-
zem św. Rodziny.
III. Odpustu 2 0 0 dni dostąpią
członkowie raz w dzień, jeźli odmówią następujące w estchnienie: Je z u ,
M a r y o, J ó z e f i e ś w., o ś w i e ć c i e
nas, p r z yb ą dź ci e nam ku p o ­
mocy, wybawcie nas. Amen.
IV. O d p u s t u 100 dni dostąpią
członkowie starający się o zjednanie
nowych członków dla związku.
V. Odpustu 60 dni dostąpią
członkowie ilekroć: 1. w kościele far-
nym, gdzie związek ma swoją siedzi-
bę, uczestniczą w Ofierze Mszy św.
lub w innem nabożeństwie, 2. albo
odmówią pięć Ojcze nasz i Zdrowaś
za zmarłych członków, 3. lub spory
w rodzinach rozwięzują albo do tego
dopomagają, 4. lub się starają o w pro-
wadzenie rodzin, które zeszły z drogi
sprawiedliwości, znowu na drogę dobrą,
5. albo uczą chłopców i dziewcząt
prawd chrześciańskich, 6. albo spełnią
dobry uczynek na rzecz związku.
Wszystkie te odpusty, zupełne i nie-
zupełne, mogą członkowie ofiarować
za dusze w czyścu.

[madohora]

[madohora]

o jarzmo, które wkłada świat,
Przygniata człeka po kres lat;
I coraz większe nań śle zło,
Aż chytry szatan zdławi go.
Lecz Pana jarzmo lekkie nam,
Tych, co je noszą, wspiera Sam;
Tern lżejsze, im trwa dłuższy czas,
Aż po nagrodę wezwią nas.
Z tych jedno jarzmo każdy ma,
Co szczęście lub mu zgubę, da:
Lecz nie każdego zna je wzrok,
Bo go zaślepia złudny mrok.
Hej człeku! powstań z złego snu,
Spójrz, jakie jarzmo dźwigasz tu;
Część trudu, którym świat gnie cię,
Złóż Bogu — wielkim staniesz się.
Ks. Galant.

[madohora]

Krótka nauka w pytaniach i odpowiedziach
o odpuście.
P. Które są najważniejsze warunki do dostąpienia
odpustu?
O. Do dostąpienia odpustu są najważniejsze
warunki następujące: 1) Spełnienie uczynku, albo
odprawienie modlitwy, do którego, albo do której
przywiązany jest odpust, 2) spowiedź, 8) Komunja św.,
4) odwiedzenie kościoła lub publicznej kaplicy, 5) ustna
modlitwa, t. j. modlitwa, której słowa wymawiamy
ustami, na intencję Ojca św. a więc: na intencję
rozszerzenia się wiary, wykorzenienia herezji, utrzy-
mania pokoju pomiędzy panami chrześcijańskimi,
podwyższenia Kościoła św. i t. p.
P. Jeżeli dostąpienie odpustu jest zależnem od
odwiedzenia pewnego kościoła lub pewnej kaplicy,
czy obowiązkiem jest także tamże komunikować?
0. Komunja w takim kościele lub kaplicy nie
jest obowiązkową; należy tylko przepisany kościół
lub kaplicę odwiedzić, a spowiedź i Komunją śiL
można odprawić w innym kościele.
P. Jeżeli jednak w przepisanym kościele lub ka-
plicy odprawi kto spowiedź, Komunję św. i modlitwy
na intencję Ojca św.» czy powinien ten sam kościół
tab kaplicę jeszcze raz odwiedzić, aby dostąpić od-
jpustu?
O. Drugie odwiedzenie kościoła lub kaplicy takiej
Kie jest potrzebnem.
P. Jeżeli nie jest przepisany kościół pewny, jaki
kościół należy w takim razie odwiedzić?
Q. Każdy kościół inny lub kaplicę publiczną.
R. Jeżeli jest przepisane odwiedzenie kościoła,
czy należy tyle razy odwiedzić kościół ile razy pragnie
się dostąpić odpustu?
O. Tak jest.
P. Którą modlitwę należy odprawić na intencję
Ojca św.?
Q. Wystarcza odmówienie każdej modlitwy, byle-
by tylko była przepisana intencja.
P, Czy można odpust dostąpiony ofiarować na
korzyść dusz w czyścu cierpiących?
O. Dostąpiony odpust można ofiarować na korzyść
dusz w czyścu cierpiących, jeżeli Papież tenże przy-
wilej nadał temuż odpustowi.
R. Czy Bóg w Swej dobroci i w Swem miłosierdziu
przekazuje takie odpusty duszom cierpiącym?
O. Jest to prawdą wiary Kościoła katolickiego,
że Bóg odpusty takie przekazuje duszom w czyścu
cierpiącym.
P. Czy głuchoniemi nie mogą dostąpić odpustu,
przy którym jest przepisane odprawienie modlitwy
ustnej?
Q. Według orzeczenia Papieża Piusa IX mogą
głuchoniemi dostąpić odpustu pod następującemi
warunkami:
1) Jeżeli chodzi o modlitwę, którą należy odprawić
w przeznaczonym kościele, to wystarczy, jeżeli głucho-
niemi kościół ten odwiedzą i modlitwę tę w nim
wewnętrznie odprawią.
2) Jeżeli modlitwa taka odprawia się na jakiem-
kolwiek miejscu, to głuchoniemi mogą dostąpić od-
pustu do niej przywiązanego, jeżeli duchem swoim
połączą się z innymi obecnymi wiernymi i serce swe
do Boga wzniosą.
3) Jeżeli chodzi o jaką szczególniejszą modlitwę,
to spowiednik może ją zamienić na dobry uczynek

[madohora]

ZEBRA

1 szklanka mąki pszennej,
3/4 szklanki cukru,
2 łyżki masła,
3 jajka,
200 g jogurtu naturalnego,
3 łyżki kakao niesłodzonego,
1 łyżeczka proszku do pieczenia,
cukier puder do dekoracji.

Do głębokiej miski wbijamy jajka i ucieramy je z cukrem na gładki kogel-mogel. Warto wesprzeć się mikserem, by zrobić to jak najszybciej. Do utartej i puszystej masy wlewamy jogurt, oraz dodajemy miękkie masło i ponownie mieszamy lub miksujemy, aż wszystkie składniki się połączą. Jeśli masło, którego używacie jest zimne, warto rozpuścić je w rondelku i wlewać cienkim strumieniem do jajecznej masy. Na koniec przesiewamy do miski mąkę wraz z proszkiem do pieczenia i ostrożnie łączymy. Ciasto powinno być lejące, bez grudek i jednolite, Wówczas dzielimy je na dwie równe części i do jednej dosypujemy kakao. Mieszamy kakową część ciasta do połączenia składników.
Do blaszki (24 x 24 cm) wyłożonej papierem do pieczenia wlewamy naprzemiennie oba ciasta. Można pomóc sobie łyżką, tak by powstały charakterystyczne dla marmurkowego ciasta warstwy. Powtarzamy czynność, aż do wylania obu ciast do foremki. Ciasto pieczemy w piekarniku rozgrzanym do 180 stopni Celsjusza (tryb grzania góra dół) przez około 40 minut. Najlepiej tuż przed wyjęciem sprawdzić patyczkiem, czy ciasto jest upieczone. Lekko ostudzony wypiek warto oprószyć cienką warstwą cukru pudru. Moja babcia podawała każdy kawałek z gałką lodów i kubkiem słodkiego kakao

[madohora]

1. Miły kościółek „M a t k i B o s k i e j A n i e Ls k i e j‘‘ położo-
ny na szerokiej równinie koło miasta Assyżu, był miejscem ulubio-
nem św. Franciszka, albowiem często tam słyszano chóry anielskie
ku czci Matki Boskiej i tam też sługa Boży Franciszek otrzym ał wiel-
kie łaski od Boskiego Zbawcy, nie tylko dla siebie, ale dla całego
świata chrześcijańskiego: do tych łask należy przedewszystkiem od-
pust zupełny, zwany Porcyunkulą.
Jeszcze dziś stoją pierwotne mury kościółka, którego front o-
zdabia piękne malowidło przedstawiające Chrystusa udzielającego
św. Franciszkowi wielkiego odpustu. Nad wejściem napisane są sło-
w a: „To jest bram a do wiecznego życia.“ Obraz ołtarza przedsta-
wiający Zwiastowanie Najśw. Maryi, pochodzi z roku 1293. Wielki
kościół z trzem a nawami i pięknemi kaplicami otacza kościółek „Ror-
cyunkulę.“ Cztery malowidła umieszczone na filarach dźwigających
kopulę bazyliki przedstawiają historyę sławnego odpustu: 1) przed-
stawia Anioła prowadzącego św. Franciszka do kościoła; 2) Świę-
tego otrzymującego odpust od Chrystusa; 3) Papieża Honoryusza
potwierdzającego ten odpust; 4) Ogłoszenie odpustu przez siedmiu
Biskupów.

[madohora]

Odpusty do Różańca odmawianego
w Październiku są:
I. Kto codziennie przez miesiąc ten
wspólnie z innymi odmawiać będzie Różaniec,
dostąpi odpustu zupełnego w dniu, w którym
odbędzie spowiedź i przyjmie Komunię świętą.
II. Kto obok jednorazowego odmawiania
Różańca i Litanii w kościele (lub w domu dla
słusznych powodów) przystąpi do spowiedzi
i Komunii św. i według intencyi Ojca Świę-
tego modlić się będzie, zyskuje odpust 7 lat
i tyleż kwadragen.
III. Odpustu zupełnego dostąpi, kto przy-
najmniej 10 razy w kościele (lub w domu dla
słusznych przyczyn) odmówi Różaniec, Litanię
do Najświętszej Maryi Panny, wyspowiada się
i komunikuje i modli się według intencyi
Ojca Świętego.

[madohora]

W ramach ogólnej odnowy Kościoła podjętej przez Jana XXIII podjęto również prace nad rewizją prawa kanonicznego. Postulaty zmian zgłaszane były m.in. w czasie przygotowywania Soboru Watykańskiego II. W związku z tym 28 marca 1963 Jan XXIII ustanowił Papieską Komisję do Rewizji Kodeksu Prawa Kanonicznego (łac. Pontificia Commissio Codici Iuris Canonici Recognescendo). Komisja mogła podjąć formalne prace dopiero po zakończeniu Soboru, ponieważ nowy kodeks miał wypełnić jego zalecenia. Jednak mogły być prowadzone wstępne prace prywatne. 17 czerwca 1964 Paweł VI powołał do życia Kolegium Konsultorów, które było organem doradczym Komisji. Ułatwiło to współpracę z organami Soboru, ponieważ w skład Kolegium weszło większość sekretarzy komisji soborowych.

[madohora]

W czasie kolejnych konsultacji zostały zgłoszone nowe uwagi. Po ich opracowaniu została wydana kolejna wersja projektu nowego kodeksu, która 22 kwietnia 1982 została przekazana Janowi Pawłowi II. Prace nad odnową kodeksu zostały zakończone 25 stycznia 1983, kiedy to papież promulgował tekst nowego kodeksu.

[madohora]

Aby‎ ‎kto‎ ‎mógł‎ ‎uzyskać‎ ‎odpusty,‎ ‎które Ojciec‎ ‎Święty‎ ‎Leon‎ ‎XIII‎ ‎udziela‎ ‎wszyst kim‎ ‎Wiernym‎ ‎Chrystusowym‎ ‎obojej‎ ‎płci, którzy‎ ‎posiadają‎ ‎jaką‎ ‎koronkę,‎ ‎różaniec, krzyż,‎ ‎statuetkę‎ ‎lub‎ ‎medalik,‎ ‎przez‎ ‎tegoż Ojca‎ ‎św.‎ ‎pobłogosławiony,‎ ‎potrzeba,‎ ‎aby: Najprzód‎ ‎Wierni‎ ‎Chrystusowi‎ ‎mieli‎ ‎na sobie‎ ‎jakiś‎ ‎przedmiot‎ ‎z‎ ‎wyliczonych. Powtóre,‎ ‎gdyby‎ ‎to‎ ‎być‎ ‎nie‎ ‎mogło,‎ ‎po trzeba,‎ ‎aby‎ ‎ten‎ ‎przedmiot‎ ‎mieli‎ ‎we‎ ‎włas nym‎ ‎pokoju,‎ ‎lub‎ ‎też‎ ‎w‎ ‎innem‎ ‎przyzwoi- tem‎ ‎miejscu‎ ‎swego‎ ‎mieszkania,‎ ‎i‎ ‎aby przed‎ ‎nim‎ ‎pobożnie‎ ‎przepisane‎ ‎modlitwy odmawiali. Potrzecie:‎ ‎Ojciec‎ ‎święty‎ ‎nie‎ ‎udziela błogosławieństwa‎ ‎Apostolskiego‎ ‎na‎ ‎obrazy drukowane,‎ ‎malowane,‎ ‎ani‎ ‎na‎ ‎krzyże, krucyfiksy,‎ ‎statuetki,‎ ‎medaliki‎ ‎z‎ ‎cyny,‎ ‎z ołowiu,‎ ‎lub‎ ‎z‎ ‎innej‎ ‎materyi‎ ‎kruchej‎ ‎lub łatwo‎ ‎się‎ ‎zużywającej‎ ‎zrobione.

[madohora]

pozwolenia‎ ‎temu‎ ‎przeciwnego:‎ ‎ani‎ ‎też‎ ‎nie‎ ‎mo żna‎ ‎go‎ ‎nikomu‎ ‎pożyczać,‎ ‎lub‎ ‎dać‎ ‎w‎ ‎tym celu,‎ ‎by‎ ‎używając‎ ‎go‎ ‎przy‎ ‎modleniu‎ ‎się, mógł‎ ‎uzyskać‎ ‎tychże‎ ‎odpustów,‎ ‎owszem te‎ ‎odpusty‎ ‎już‎ ‎wtedy‎ ‎są‎ ‎stracone‎ ‎nawet dla‎ ‎osoby,‎ ‎do‎ ‎której‎ ‎należy‎ ‎tenże‎ ‎przed miot:‎ ‎także‎ ‎orzeka‎ ‎Ojciec‎ ‎Święty,‎ ‎że, skoro‎ ‎tylko‎ ‎te‎ ‎przedmioty‎ ‎były‎ ‎poświęcone przez‎ ‎Niego,‎ ‎sprzedawane‎ ‎być‎ ‎nie‎ ‎mogą, wedle‎ ‎dekretu‎ ‎Św.‎ ‎Kongregacyi‎ ‎Odpustów i‎ ‎Świętych‎ ‎Relikwii‎ ‎z‎ ‎dnia‎ ‎5‎ ‎Czerwca‎ ‎1721. Nadto‎ ‎tenże‎ ‎Ojciec‎ ‎Święty‎ ‎potwierdza dekret‎ ‎ś.‎ ‎p.‎ ‎Benedykta‎ ‎XIV‎ ‎z‎ ‎dnia‎ ‎19‎ ‎Sier pnia‎ ‎1752,‎ ‎w‎ ‎którym‎ ‎się‎ ‎wyraźnie‎ ‎oświad cza,‎ ‎że‎ ‎na‎ ‎mocy‎ ‎błogosławieństwa‎ ‎udzielo nego‎ ‎na‎ ‎krucyfiksy,‎ ‎medale‎ ‎i.‎ ‎t.‎ ‎d.‎ ‎w‎ ‎spo sób‎ ‎powyższy,‎ ‎nie‎ ‎może‎ ‎się‎ ‎mniemać,‎ ‎że ołtarze,‎ ‎na‎ ‎jakichby‎ ‎były‎ ‎te‎ ‎przedmioty umieszczone,‎ ‎są‎ ‎uprzywilejowane,‎ ‎ani‎ ‎też kapłan,‎ ‎który‎ ‎ma‎ ‎przy‎ ‎sobie‎ ‎taki‎ ‎przedmiot ma‎ ‎przywilej‎ ‎z‎ ‎odpustem‎ ‎zupełnym‎ ‎ofia rowania‎ ‎Mszy‎ ‎świętych‎ ‎za‎ ‎umarłych. Oprócz‎ ‎tego‎ ‎zakazuje‎ ‎Ojciec‎ ‎Święty, aby‎ ‎ktokolwiek‎ ‎assystuje‎ ‎umierającym, takimi‎ ‎krzyżami,‎ ‎bez‎ ‎szczególnego‎ upoważnienia‎ ‎na‎ ‎piśmie‎ ‎otrzymanego,‎ ‎nada wał‎ ‎odpust‎ ‎zupełny‎ ‎w‎ ‎godzinę‎ ‎śmierci, gdyż‎ ‎temu‎ ‎dostatecznie‎ ‎zaradził‎ ‎tenże‎ ‎Pa pież‎ ‎Benedykt‎ ‎XIV‎ ‎w‎ ‎Konstytucyi‎ ‎wzmian kowanej‎ ‎Pia‎ ‎Mater. Wreście‎ ‎Jego‎ ‎Świątobliwość‎ ‎dice‎ ‎i‎ ‎roz kazuje,‎ ‎aby‎ ‎obecny‎ ‎spis‎ ‎odpustów,‎ ‎dla większej‎ ‎wiernych‎ ‎wygody,‎ ‎mógł‎ ‎być‎ ‎wy dany‎ ‎nie‎ ‎tylko‎ ‎w‎ ‎łacińskim‎ ‎lub‎ ‎włoskim, lecz‎ ‎w‎ ‎każdym‎ ‎języku,‎ ‎jednakże‎ ‎w‎ ‎ten sposób,‎ ‎by‎ ‎każdy‎ ‎taki‎ ‎spis,‎ ‎gdziekolwiek i‎ ‎w‎ ‎jakimkolwiek‎ ‎wydany‎ ‎języku,‎ ‎był‎ ‎za twierdzony‎ ‎przez‎ ‎św.‎ ‎Kongregacyę‎ ‎Odpu stów.‎ ‎To‎ ‎wszystko‎ ‎ma‎ ‎być‎ ‎zachowane‎ ‎po mimo‎ ‎jakiegokolwiek‎ ‎dekretu,‎ ‎konstytucyi lub‎ ‎rozporządzenia‎ ‎przeciwnego,‎ ‎choćby na‎ ‎szczególną‎ ‎wzmiankę‎ ‎zasługującego. Dano‎ ‎w‎ ‎Rzymie‎ ‎z‎ ‎Sekretaryi‎ ‎Św.‎ ‎Kon- gregacyi‎ ‎Odpustów‎ ‎i‎ ‎Świętych‎ ‎Relikwii 23‎ ‎Lutego‎ ‎1878. A.‎ ‎Card.‎ ‎Oreglia‎ ‎a‎ ‎S.‎ ‎Stefano‎ ‎Prefekt.
A.‎ ‎Panici‎ ‎Sekretarz.

[madohora]

Smutna‎ ‎to‎ ‎była‎ ‎chwila,‎ ‎kiedy‎ ‎po ugaszeniu‎ ‎pożaru‎ ‎zaczęto‎ ‎rozglądać‎ ‎się po‎ ‎zgliszczach.‎ ‎Górna‎ ‎połowa‎ ‎wieży spłonęła,‎ ‎wielki‎ ‎dzwon‎ ‎się‎ ‎rostopił,‎ ‎zo stał‎ ‎jeno‎ ‎kadłub‎ ‎kamienny. Ale‎ ‎wielki‎ ‎ten‎ ‎dopust‎ ‎Boży‎ ‎mężnie znieśli‎ ‎mieszkańcy‎ ‎i‎ ‎wierni,‎ ‎ufni‎ ‎że z‎ ‎Boską‎ ‎pomocą‎ ‎uda‎ ‎się‎ ‎wieżę‎ ‎odbu dować.‎ ‎Wnet‎ ‎zakrzątnięto‎ ‎się‎ ‎obok budowy,‎ ‎niestrudzony‎ ‎opiekun‎ ‎i‎ ‎dusz pasterz‎ ‎pątników,‎ ‎wielebny‎ ‎ks.‎ ‎Rejman, postarał‎ ‎się‎ ‎aby‎ ‎wiernie‎ ‎oddano‎ ‎da wną‎ ‎wieżę.‎ ‎W‎ ‎celu‎ ‎tym‎ ‎zaprosił‎ ‎bu- -‎ ‎downiczego‎ ‎Szyllera‎ ‎i‎ ‎według‎ ‎daw nych‎ ‎rysunków‎ ‎obmyślono‎ ‎dawnej‎ ‎wie życy‎ ‎częstochowskiej‎ ‎odbudowę. Ludzie‎ ‎chętnie‎ ‎i‎ ‎hojnie‎ ‎ze‎ ‎skład kami‎ ‎pospieszyli,‎ ‎a‎ ‎oto‎ ‎teraz‎ ‎po‎ ‎latach pięciu,‎ ‎znów‎ ‎wznosi‎ ‎się‎ ‎wieża‎ ‎Pa nienki‎ ‎Częstochowskiej,‎ ‎prowadząc zdaleka‎ ‎wiernych‎ ‎czcicieli‎ ‎Maryi‎ ‎do Jej‎ ‎stóp‎ ‎po‎ ‎odpust‎ ‎grzechów‎ ‎i‎ ‎zmi łowanie‎ ‎nad‎ ‎nieszczęściem‎ ‎i‎ ‎nędzą ludzką.

[madohora]

polskimi,‎ ‎Obraz‎ ‎Święty‎ ‎został‎ ‎przewiezio ny‎ ‎do‎ ‎Bełzkiego‎ ‎zamku,‎ ‎na‎ ‎którym wonczas‎ ‎panował‎ ‎Władysław,‎ ‎książę Opolski.‎ ‎Tu‎ ‎w‎ ‎czasie‎ ‎napadu‎ ‎Tata rów,‎ ‎strzała,‎ ‎wypuszczona‎ ‎ręką‎ ‎pohań- ca,‎ ‎utkwiła‎ ‎w‎ ‎świętym‎ ‎wizerunku,‎ ‎ra niąc‎ ‎go‎ ‎w‎ ‎szyję.‎ ‎Książe‎ ‎Opolski,‎ ‎sro dze‎ ‎tą‎ ‎zniewagą‎ ‎zasmucony,‎ ‎chciał był‎ ‎Wizerunek‎ ‎przewieźć‎ ‎do‎ ‎jakiego obronnego‎ ‎grodu;‎ ‎lecz‎ ‎Matce‎ ‎Naj świętszej,‎ ‎po‎ ‎tym‎ ‎pierwszym‎ ‎cierpie niu,‎ ‎widać‎ ‎podobało‎ ‎się‎ ‎zostać‎ ‎na- zawsze‎ ‎w‎ ‎naszej‎ ‎krainie‎ ‎i‎ ‎losy‎ ‎jej dzielić,‎ ‎bo‎ ‎obrazu‎ ‎konie‎ ‎do‎ ‎wozu‎ ‎za łożone‎ ‎nie‎ ‎mogły‎ ‎z‎ ‎miejsca‎ ‎ruszyć,‎ ‎jeno na‎ ‎kolana‎ ‎padały.‎ ‎I‎ ‎wola‎ ‎Panienki‎ ‎Naj świętszej‎ ‎była‎ ‎wyraźną,‎ ‎bo‎ ‎tej‎ ‎samej nocy‎ ‎książę‎ ‎Opolski‎ ‎miał‎ ‎sen‎ ‎cudow ny,‎ ‎w‎ ‎którym‎ ‎Matka‎ ‎Najświętsza‎ ‎za leciła‎ ‎mu‎ ‎przewieźć‎ ‎swój‎ ‎Wizerunek do‎ ‎miejsca‎ ‎Częstochową‎ ‎zwane,‎ ‎co też‎ ‎posłuszny‎ ‎Jej‎ ‎woli‎ ‎książę‎ ‎uczynił. Działo‎ ‎się‎ ‎to‎ ‎w‎ ‎Roku‎ ‎Pańskim 1383,‎ ‎Sierpnia‎ ‎dnia‎ ‎9,‎ ‎kiedy‎ ‎obraz Najświętszej‎ ‎Panienki‎ ‎Częstochowskiej z‎ ‎wielką‎ ‎czcią‎ ‎i‎ ‎uroczystością‎ ‎do‎ ‎ko ścioła‎ ‎parafjalnego,‎ ‎pod‎ ‎wezwaniem Wniebowzięcia‎ ‎Matki‎ ‎Najświętszej, wprowadzono. Lecz‎ ‎książę‎ ‎Opolski,‎ ‎pomny‎ ‎znie wagi‎ ‎jakiej‎ ‎doznał‎ ‎Wizerunek‎ ‎Święty, powziął‎ ‎myśl‎ ‎otoczenia‎ ‎go‎ ‎opieką i‎ ‎w‎ ‎tym‎ ‎celu‎ ‎sprowadził‎ ‎do‎ ‎Często chowy‎ ‎zakon‎ ‎Ojców‎ ‎reguły‎ ‎Świętego Pawła‎ ‎Pustelnika,‎ ‎ten‎ ‎w‎ ‎Częstochowie osadził,‎ ‎darząc‎ ‎nowo‎ ‎powstały‎ ‎klasz tor‎ ‎ziemiami. Tak‎ ‎przeszło‎ ‎spokojnie‎ ‎lat‎ ‎50,‎ ‎kie dy‎ ‎powstała‎ ‎heretycka‎ ‎niezbożna‎ ‎sek ta‎ ‎Hussytów‎ ‎i‎ ‎ci‎ ‎wtargnąwszy‎ ‎z‎ ‎Czech do‎ ‎polskiej‎ ‎ziemi,‎ ‎poczęli‎ ‎w‎ ‎niej‎ ‎gwał ty‎ ‎czynić,‎ ‎a‎ ‎osobliwie‎ ‎z‎ ‎kościołem świętym‎ ‎i‎ ‎czcicielami‎ ‎Matki‎ ‎Bożej‎ ‎wo jowali.‎ ‎Oni‎ ‎to‎ ‎napadli‎ ‎na‎ ‎klasztor Jasnogórski‎ ‎i‎ ‎pomordowawszy‎ ‎pięciu Ojców,‎ ‎zrabowali‎ ‎kościół,‎ ‎Obraz‎ ‎świę- tokradzko‎ ‎wywieźli‎ ‎i‎ ‎strasznie‎ ‎zelżyli. Bo‎ ‎kiedy‎ ‎konie,‎ ‎zaprzężone‎ ‎do‎ ‎wozu,

[madohora]

on‎ ‎skłonić‎ ‎zakonników,‎ ‎żeby‎ ‎dobro wolnie‎ ‎uznali‎ ‎władzę‎ ‎jego‎ ‎pana,‎ ‎i‎ ‎twier dzę‎ ‎swoją‎ ‎wydali‎ ‎w‎ ‎ręce‎ ‎komendanta, naznaczonego‎ ‎od‎ ‎jenerała‎ ‎szwedzkie go.‎ ‎Ale‎ ‎księża‎ ‎po‎ ‎krótkiej‎ ‎naradzie odpowiedzieli,‎ ‎iż‎ ‎boją‎ ‎się‎ ‎Boga,‎ ‎nie lękają‎ ‎się‎ ‎nieprzyjaciół,‎ ‎i‎ ‎gotowi‎ ‎są umrzeć‎ ‎w‎ ‎obronie‎ ‎religii‎ ‎i‎ ‎króla.‎ ‎Wej- hard‎ ‎był‎ ‎katolik‎ ‎i‎ ‎Polak,‎ ‎odpowiedź ta‎ ‎miała‎ ‎dla‎ ‎niego‎ ‎gorycz‎ ‎wyrzutu‎ ‎su mienia;‎ ‎powziął‎ ‎ztąd‎ ‎nieubłaganą‎ ‎nie nawiść‎ ‎ku‎ ‎cnotliwym‎ ‎zakonnikom,‎ ‎i‎ ‎po stanowił‎ ‎z‎ ‎ziemią‎ ‎zrównać‎ ‎tę,‎ ‎jak‎ ‎na zywał,‎ ‎jaskinię‎ ‎zagorzalców.‎ ‎Po‎ ‎kil ku‎ ‎jednak‎ ‎daremnych‎ ‎próbach,‎ ‎nie mogąc‎ ‎sam‎ ‎niczego‎ ‎dokonać,‎ ‎usunął się‎ ‎ku‎ ‎Krzepicom‎ ‎i‎ ‎wezwał‎ ‎jenera ła‎ ‎Millera.‎ ‎Niedługo‎ ‎też‎ ‎potem‎ ‎nad ciągnął‎ ‎Miller‎ ‎z‎ ‎8000‎ ‎wojska‎ ‎z‎ ‎20‎ ‎dzia łami‎ ‎polowemi. Załoga‎ ‎Jasnej‎ ‎Góry‎ ‎składała‎ ‎się z‎ ‎400‎ ‎ludzi‎ ‎zdolnych‎ ‎do‎ ‎broni.‎ ‎Zre sztą‎ ‎nie‎ ‎brakowało‎ ‎na‎ ‎zasobach,‎ ‎twier dza‎ ‎była‎ ‎dobrze‎ ‎opatrzona.

[madohora]

Jasna Góra

[madohora]

Odpusty‎ ‎Ziemi ‎Świętej.
Przywiązane‎ ‎do‎ ‎przedmiotów religijnych,‎ ‎które‎ ‎leżały‎ ‎na‎ ‎Miej scach‎ ‎Świętych,‎ ‎albo‎ ‎którymi‎ ‎się dotykano‎ ‎Relikwij‎,‎ ‎jakie‎ ‎te‎ ‎Miej sca‎ ‎zawierają.
1.‎ ‎Wszystkie‎ ‎odpusty‎ ‎niżej‎ ‎wy mienione,‎ ‎nadane‎ ‎niegdyś‎ ‎krzy żom‎,‎ ‎^‎ ‎szkaplerzom‎ ‎i‎ ‎różańcom‎ ‎tyl ko,‎ ‎Św.‎ ‎Kongregacya‎ ‎odpustów, dekretem‎ ‎z‎ ‎dnia‎ ‎18‎ ‎sierpnia‎ ‎1895 roku,‎ ‎rozciągnęła‎ ‎do‎ ‎medalów,‎ ‎sta tuy‎ ‎i‎ ‎wszystkich‎ ‎innych‎ ‎przed miotów‎ ‎religijnych‎ ‎1‎). 2.‎ ‎Te‎ ‎odpusty‎ ‎zostały‎ ‎udzielo ne‎ ‎na‎ ‎zawsze‎ ‎wszystkim‎ ‎wiernym, którzy‎ ‎posiadają‎ ‎jakiś‎ ‎przedmiot religijny‎ ‎odpustami‎ ‎opatrzony‎ ‎na Miejscach‎ ‎Świętych,‎ ‎i‎ ‎tym‎ ‎którzy b‎ ‎Patrz‎ ‎Collectio‎ ‎Indulgent,‎ ‎per‎ ‎Moc- --cłtągiani,‎ ‎1897‎

[madohora]

[madohora]

§‎ ‎W- Odpusty‎ ‎przywiązane‎ ‎do‎ ‎przed miotów‎ ‎poświęconych‎ ‎na‎ ‎Jasnej Górze. 1)‎ ‎Do‎ ‎różańców‎ ‎i‎ ‎koronek‎ ‎przy wiązane‎ ‎są‎ ‎odpusty‎ ‎Papieskie‎ ‎czyli Apostolskie,‎ ‎a‎ ‎więc‎ ‎odpust‎ ‎zupełny w‎ ‎dzień‎ ‎Trójcy‎ ‎Przenajświętszej, w‎ ‎większe‎ ‎święta‎ ‎Pana‎ ‎Jezusa‎ ‎i‎ ‎Naj świętszej‎ ‎Panny‎ ‎Marji,‎ ‎św.‎ ‎Józefa, Apostołów‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎dzień‎ ‎Wszystkich Świętych.‎ ‎(Warunki‎ ‎jak‎ ‎wyżej‎ ‎pod §‎ ‎I.‎ ‎Nr.‎ ‎1.)‎ ‎Prócz‎ ‎tego‎ ‎trzeba‎ ‎nosić przy‎ ‎sobie,‎ ‎lub‎ ‎przechowywać‎ ‎z‎ ‎u- szanowaniem‎ ‎w‎ ‎domu‎ ‎Różaniec‎ ‎czy Koronkę‎ ‎poświęconą‎ ‎z‎ ‎powyższemi odpustami‎ ‎i‎ ‎odmawiać‎ ‎całą‎ ‎Koronkę lub‎ ‎część‎ ‎Różańca‎ ‎t.‎ ‎j.‎ ‎5‎ ‎dziesiątków przynajmniej‎ ‎raz‎ ‎na‎ ‎tydzień.‎ ‎Prócz papieskich‎ ‎odpusty‎ ‎krzyżackie‎ ‎t.‎ ‎j. 500‎ ‎dni‎ ‎do‎ ‎każdego‎ ‎paciorka‎ ‎a‎ ‎także św.‎ ‎Brygidy.

[madohora]

chorych.‎ ‎Św.‎ ‎Trójcy,‎ ‎biały‎ ‎z‎ ‎krzy żem‎ ‎czerwono-‎ ‎(część‎ ‎prostopadła) niebieskim‎ ‎(część‎ ‎poprzeczna).‎ ‎Szka- plerz‎ ‎Męki‎ ‎Pańskiej,‎ ‎czerwony‎ ‎z‎ ‎czer- wonemi‎ ‎tasiemkami.‎ ‎Na‎ ‎jednym‎ ‎płat ku‎ ‎winien‎ ‎być‎ ‎koniecznie‎ ‎obraz Pana‎ ‎Jezusa‎ ‎Ukrzyżowanego,‎ ‎na‎ ‎dru gim‎ ‎Najśw.‎ ‎Serca‎ ‎Pana‎ ‎Jezusa‎ ‎i Marji.‎ ‎Celem‎ ‎tego‎ ‎Szkaplerza‎ ‎jest gorące‎ ‎nabożeństwo‎ ‎do‎ ‎Męki‎ ‎Pań skiej.‎ ‎Szkaplerz‎ ‎św.‎ ‎Józefa,‎ ‎barwy fioletowej‎ ‎połączony‎ ‎białemi‎ ‎tasiem kami,‎ ‎na‎ ‎nie‎ ‎naszyte‎ ‎są‎ ‎drugie tejże‎ ‎wielkości‎ ‎kawałki‎ ‎koloru‎ ‎żół tego.‎ ‎Płatek‎ ‎spadający‎ ‎na‎ ‎piersi winien‎ ‎być‎ ‎z‎ ‎wizerunkiem‎ ‎świętego Józefa,‎ ‎trzymającego‎ ‎Dzieciątko‎ ‎Je zus‎ ‎na‎ ‎prawem‎ ‎ręku,‎ ‎a‎ ‎w‎ ‎lewej lilję,‎ ‎pod‎ ‎wizerunkiem‎ ‎napis:‎ ‎„Św. Józefie,‎ ‎Opiekunie‎ ‎Kościoła,‎ ‎módl się‎ ‎za‎ ‎nami.”‎ ‎Na‎ ‎drugim‎ ‎płatku winna‎ ‎być‎ ‎tiara,‎ ‎powyżej‎ ‎Duch Święty,‎ ‎poniżej‎ ‎dwa‎ ‎klucze‎ ‎i‎ ‎napis: „Duch‎ ‎Pański‎ ‎jest‎ ‎jego‎ ‎przewod nikiem.”

[madohora]

Uzyskiwanie różnych odpustów w sanktuariach to przywilej wielu miejsc na świecie, otrzymywany z zasady z racji rocznic czy też jubileuszy. Odpust zaś dany przez Stolicę Apostolską na sposób stały, to czyli bez konieczności ponawiania, to już wyróżnienie szczególne.

[madohora]

Z daru odpustu w wyjątkowych sytuacjach np. choroby, podeszłego wieku lub z innych ważnych powodów, skorzystać mogą także osoby pozostające w domach, które nie mogą przybyć do Sanktuarium, ale które wyrażą takie pragnienie i modlić się będą przed jakimkolwiek obrazem Matki Bożej Jasnogórskiej.

[madohora]

Stosowny dokument z darem odpustu przekazał podczas Apelu Jasnogórskiego 26 lutego na ręce przełożonego generalnego Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika ks. prał. Krzysztof Nykiel, regens Penitencjarii Apostolskiej.

[madohora]

Odpusty mogą być zupełne - zyskujemy wtedy darowanie całej kary, albo cząstkowe - darowana jest część kary. Warunki uzyskania odpustu zupełnego: brak jakiegokolwiek przywiązania do grzechu, nawet powszedniego, stan łaski uświęcającej lub spowiedź sakramentalna; przyjęcie Komunii św., modlitwa w intencji jaką Ojciec Święty wyznacza na każdy dzień.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Oto wykaz odpustów zupełnych i cząstkowych, podanych przez Penitencjarię Apostolską 29 czerwca 1969 roku:

[madohora]

🔷Odmówienie hymnu: Uwielbiam Cię nabożnie (Adoro Te, devote) - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Odmówienie modlitwy Anioł Pański, w okresie wielkanocnym Królowo nieba - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Nawiedzenie cmentarza w dniach 1-8 listopada i modlitwa za zmarłych - odpust zupełny; w pozostałe dni roku - odpust cząstkowy

[madohora]

🔷Pobożne uczestnictwo w adoracji krzyża podczas liturgii w Wielki Piątek - odpust zupełny.

[madohora]

🔷Odmówienie modlitwy: Panie, Boże wszechmogący... (Liturgia Godzin: poniedziałek, II tydzień, Jutrznia) - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Odmówienie modlitwy: Wysłuchaj nas, Panie Święty, Ojcze wszechmogący, wieczny Panie, i racz zesłać z nieba świętego Anioła Swego, aby strzegł, osłaniał, nawiedzał i bronił wszystkich mieszkańców tego domu. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen. - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Odmówienie aktu: 0 Jezu Najsłodszy, Odkupicielu (akt poświęcenia rodzaju ludzkiego Chrystusowi Królowi) - odpust cząstkowy, natomiast w uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata za odmówienie publiczne - odpust zupełny.

[madohora]

Kuchnia, którą opisał kuchmistrz znacznie różni się od tej, uznawanej dziś za staropolską. Rzadko się używa wieprzowiny, najczęściej sięgano zaś po cielęcinę, wołowinę, drób, baraninę, ryby i ślimaki. Prawdziwy bigos nawet nie zawierał kapusty, a potrawy postne były bardzo kaloryczne, ponieważ zawierały dużo cukru i tłuszczu. Ważną idea kuchni staropolskiej było łączenie smaków słodkich i: słonych, kwaśnych, ostrych, lub wszystkich naraz. Czerniecki uważał, że powinno się podkreślać kontrast smaków.

[madohora]

MODRO KAPUSTA

Pól glówki czerwonej kapusty
100g boczku
1 cebula
2 ziela angielskie
1 lisc laurowy
sól,pieprz,ocet,cukier,2-3 lyzki smalcu

Kapuste posiekac,posolic,ugotowac na al dente z lisciem laurowym i zielem angielskim.Podsmazyc boczek z cebula.Jezeli z boczku nie ma tluszczu to trzeba dodac 2-3- lyzki smalcu.
Do kapusty dodac boczek z cebula i przyprawic do smaku.

[madohora]

[madohora]

Rolada wołowa wypełniony z boczkiem, cebulą i ogórek konserwowy

[madohora]

Obecnie wykonuje się je z różnych gatunków mięsa, zazwyczaj ciętego w plastry, niekiedy mielonego, a następnie podsmażanego i duszonego z dodatkiem tłuszczu, cebuli, musztardy, czerstwego pieczywa, ogórków kiszonych, grzybów leśnych (często w postaci farszu), śmietany itp.

[madohora]

Paul Tremo, nadworny kucharz Stanisława Augusta Poniatowskiego w podręczniku pt. Nauka dokładna sposobów warzenia i sporządzania potraw z mięsiwa, ryb, jarzyny, mąki jako też przyprawiania rozmaitych sosów, robienia esencji ponczowej etc. etc. wymienia dwa rodzaje zrazów: "zrazy z pozostałej pieczeni" oraz "zrazy z każdego surowego mięsa, nawet zwierzyny". Te pierwsze były zapewne sposobem na wykorzystanie resztek po uczcie.

[madohora]

zrazy wołowe – wszelkie zrazy wykonane z wołowiny (tzw. zrazowa – wewnętrzna strona udźca; rostbef – część lędźwiowa tuszy wołowej; antrykot, polędwica wołowa)

[madohora]

staropolskie zrazy wieprzowe – wykonywane podobnie jak zrazy wołowe, lecz na bazie szynki wieprzowej

[madohora]

zrazy mielone (zraziki) – zrazy wykonane z mielonego mięsa (lub masy mięsno-warzywnej), wypełnione niekiedy farszem z grzybów itp.

[madohora]

ZRAZY CIELĘCE

60 dag zrazówki cielęcej
4–6 plastrów szynki
łyżka soku z cytryny
2 łyżki posiekanych świeżych listków szałwii lub 2 łyżeczki suszonych
1–2 łyżki mąki
2 łyżki margaryny
1 szklanka białego wytrawnego wina
sól

Umyte i osuszone mięso pokroić na 6 sznycli, lekko ubić tłuczkiem, skropić sokiem z cytryny, posypać solą, leciutko oprószyć mąką.
Na każdym płacie mięsa położyć plaster szynki, posypać szałwią, zwinąć, owiązać białą nitką lub spiąć wykałaczkami, obtoczyć w mące. Obsmażyć zrazy ze wszystkich stron na złoty kolor, przełożyć do rondla, polać tłuszczem ze smażenia, skropić winem i dusić pod przykryciem na niewielkim ogniu około 20 minut.

[madohora]

[madohora]

ROLADY WOŁOWE

750 g chudej wołowiny (np ligawy)
250 g boczku wędzonego surowego
2 małe ogórki kiszone
1 nieduża cebula
1 łyżeczka świeżo mielonego pieprzu
1 łyżeczka czerwonej papryki (mielonej)
4 łyżeczki musztardy
2 łyżki smalcu
3 ziarna ziela angielskiego
2 liście laurowe
sos sojowy (do smaku)
1 łyżka mąki
około 250 ml wody

Pokrój cebulę w pióra, a każdego ogórka przekrój wzdłuż na cztery części. Boczek pokrój na cienkie plasterki. Wołowinę pokrój w plastry grubości około 1 - 1,5 cm (uzyskasz około 8 plastrów). Każdy plaster mięsa dokładnie rozbij tłuczkiem. Posmaruj je musztardą, oprósz pieprzem i mieloną papryką. Na plastrach wołowiny umieść po kawałku boczku, a także słupek ogórka i kilka piórek cebuli.
Z każdego plastra wołowiny uformuj szczelny rulonik. Obwiąż go nitką lub przebij wykałaczką – tak, by nie rozwinął się podczas obróbki termicznej. Obsmaż tak przygotowane rolady na rozgrzanym smalcu – około 2 minuty z każdej strony. Przełóż do garnka z grubym dnem. Wybierz na tyle nieduży, by leżały ściśle obok siebie.
Wylej około 250 ml wody na rozgrzaną patelnię i zamieszaj. Przelej wodę z tłuszczem do garnka z roladami. Dodaj ziele angielskie, liście laurowe i zagotuj. Duś pod przykryciem na wolnym ogniu przez około godzinę. Jeśli to konieczne, dolej nieco wody. Pod koniec możesz doprawić sos z mięsa do smaku sosem sojowym.
Wyjmij rolady z sosu i usuń z nich nitki/wykałaczki. Sos zagęść łyżką mąki. Podawaj rolady śląskie w sosie, w towarzystwie klusek śląskich i czerwonej kapusty.

[madohora]

Mogą być przyrządzone z dodatkiem cukru lub przypraw, np. goździków. Kompot przyrządza się między innymi z jabłek, wiśni, porzeczek, czereśni, truskawek, gruszek i rabarbaru

[madohora]

[madohora]

KOMPOT ZE ŚLIWEK

1 kg śliwek
2 litry zimnej wody
cukier wg uznania
cynamon wg uznania

Śliwki myjemy, kroimy na pół, usuwamy pestki. Przekładamy do garnka, zalewamy wodą, zagotowujemy i zmniejszamy płomień do minimum. Gotujemy bez przykrycia około 1 godziny, próbujemy i ewentualnie doprawiamy cukrem i cynamonem wg własnego uznania. Kompot można przecedzić. Studzimy.

[madohora]

KOMPOT Z SUSZU

100 g suszonych śliwek
100 g suszonych jabłek i gruszek
100 g suszonych moreli
100 g suszonej żurawiny
1 gwiazdka anyżu
1 laska cynamonu
3-5 goździków
3-4 ziarna kardamonu
ewentualnie sok z 1 pomarańczy
cukier lub miód do posłodzenia (według uznania)

Umieść wszystkie suszone owoce w garnku, zalej zimną wodą (ok. 1 l), przykryj pokrywką i zagotuj. Po tym czasie zmniejsz ogień i gotuj kompot jeszcze 15 minut, od czasu do czasu mieszając.
Po tym czasie dodaj cynamon, anyż, kardamon i goździki, następnie gotuj kolejne 15 minut. Płyn powinien być lekko gęstszy, a owoce zmiękną. Kompot jest gotowy, jednak od ciebie zależy, jak go podasz. Możesz przefiltrować płyn lub podać z kawałkami owoców. Dla ubogacenia smaku wlej sok wyciśnięty z jednej pomarańczy. Kompot możesz posłodzić cukrem, miodem lub syropem klonowym. Równie dobrze smakuje na ciepło, jak i na zimno.

[madohora]

KOMPOT Z SUSZU

* Suszone jabłka * Suszona żurawina
* Suszone śliwki * Goździki około 5 na 4 litry wody

Ilość suszonych owoców jest dowolna ale nie zbyt mała by zachować esensję smaku .
Warto pamiętać , że lepiej aby kompot wyszedł mocny niż słabszy . Do mocnego smakowo kompotu zawsze możemy dodać wody .
Wszystkie składniki ( oprócz goździków , je dodajemy dosłownie 3 minuty przed zdjęciem kompotu z ognia ) wkładamy do garnka z wodą i od momentu zagotowania , trzymamy na małym ogniu około 15 minut . Odstawiamy do przestygnięcia.

[madohora]

ROLADA BANANOWA

jajka 3 sztuki
cukier 100 gramów
mąka pszenna 75 gramów
mąka ziemniaczana 25 gramów
kakao 3 łyżki
proszek do pieczenia 1 łyżeczka
śmietana kremówka 400 mililitrów
cukier 1 łyżka
śmietan fix 2 opakowania
banan 2 sztuki
czekolada gorzka 50 gramów
do posypania: kakao 1 łyżka

Białka oddzielamy od żółtek. Ubijamy na sztywną pianę. Pod koniec ubijania dodajemy cukier. Do ubitej piany dodajemy żółtka.
Mąkę przesiewamy do miski. Dodajemy proszek do pieczenia oraz kakao. Całość delikatnie przekładamy do masy z białkami i mieszamy.
Powstałe ciasto przelewamy na blaszkę wyłożoną papierem do pieczenia. Powinna powstać cienka warstwa. Piekarnik nagrzewamy do 200 C. Pieczemy ok 8 min uważając, aby się nie spiekło. Zostawiamy do wystudzenia.
Śmietanę ubijamy na sztywno. Dodajemy śmietan fix oraz cukier. Na końcu dodajemy drobno startą czekoladę. Dokładnie mieszamy.
Powstałą masą smarujemy biszkopt.
Na środku układamy obrane ze skórki banany. Zwijamy ciasto w rulon. Wkładamy do lodówki na min 1 h. Przed podaniem posypujemy kakao.

[madohora]

TORT TRUSKAWKOWY

jajka 5 sztuk
cukier drobny 190 gramów
mąka pszenna tortowa 190 gramów
mąka ziemniaczana 60 gramów
krem: żelatyna 4 łyżeczki
ser mascarpone 250 gramów
mielony twaróg 250 gramów
cukier wanilinowy 2 łyżeczki
cukier 70 gramów
truskawki świeże 500 gramów
Śmietanka 36% 250 gramów

Białka oddziel od żółtek, ubij na sztywną pianę. Pod koniec dodawaj partiami cukier i pojedynczo żółtka ciągle ubijając. Do masy jajecznej wsyp przesianą mąkę. Delikatnie wymieszaj rózgą kuchenną, aby składniki się połączyły.
Do wyłożonej pergaminem tortownicy przełóż delikatnie ciasto i piecz w temperaturze 160ºC przez około 40 minut. Gorące ciasto wyjmij z piekarnika, z wysokości około 40 cm upuścić je (w formie) na podłogę i wystudź. Zabieg ten sprawia, że biszkopt nie opada.
Żelatynę namocz 70 ml zimnej wody, aby zmiękła. Ser mascarpone, twaróg, cukier waniliowy i cukier wymieszaj na gładką masę. Truskawki oczyść, połowę zmiksuj blenderem, resztę zachowaj do dekoracji.
Napęczniałą żelatynę podgrzej w kąpieli wodnej, aż się rozpuści. Wymieszaj najpierw ze zmiksowanymi truskawkami, a następnie wlej do masy serowej i wymieszaj.
Śmietanę ubij i delikatnie wmieszaj do masy serowo-truskawkowej.
Przekrój ciasto biszkoptowe na pół. Wokół dolnego blatu zaciśnij obręcz do tortu i wyłóż 2/3 kremu, przykryj drugim blatem i wyłóż pozostałą resztę kremu. Truskawki przekrój na pół i udekoruj wierzch ciasta, odstaw do schłodzenia w chłodne miejsce.

[madohora]

Taką szczególną pomocą jest dar ODPUSTU. Czy jest ważniejszy niż Msza święta? Bardzo jasno sprawę odpustów i Mszy świętej porządkuje i w dobrym świetle ustawia we Wprowadzeniu Wykaz Odpustów. Normy i nadania [Wydanie wzorcowe według łacińskiego wydania 4bis z 2004. Polski przekład otrzymał pozwolenie na druk 25.05.2006. Polskie wydanie ukazało się w Księgarni świętego Jacka w 2012 roku]. We wspomnianym Wprowadzeniu na stronie 15 jest krótko powiedziane w nr 3: „Uczestnictwa we Mszy św. i przyjmowania sakramentów nie obdarza się zgodnie z tradycją odpustem: mają już one wszak same w sobie niezwykłą skuteczność w zakresie „uświęcania i oczyszczania”. Patrząc na życie codzienne chrześcijan drugiej połowy XX i XXI wieku myślę, że większość z nas jednak nie zna wartości i nie docenia jak niepojętym, ale świętym i przeobfitym darem od Boga jest Eucharystia – Msza święta. Obok niej drugim niedocenianym darem związanym z Eucharystią jest właśnie łaska odpustu.

[madohora]

Penitencjaria Apostolska w Dekrecie ogłaszającym 4 wydanie Wykazu Odpustów [prace trwały jeszcze przed Wielkim Jubileuszem roku 2000] pisze miedzy innymi: „Nieskończonej wartości zasługi Jezusa, Boskiego Odkupiciela rodzaju ludzkiego, oraz przeobficie płynące z nich zasługi Najświętszej Maryi Panny i wszystkich Świętych, tworzące niewyczerpany skarbiec Kościoła Chrystusowego, zostały powierzone Kościołowi, aby korzystał z nich przy odpuszczaniu grzechów oraz ich skutków, mocą władzy związywania i rozwiązywania, której sam jego Założyciel udzielił Piotrowi i pozostałym Apostołom, a poprzez nich ich następcom: papieżom i biskupom. Odpuszczenie grzechów dokonuje się przede wszystkim w sakramencie pojednania, który w przypadku grzechów śmiertelnych jest konieczny. Trzeba jednak pamiętać, że nawet jeżeli została odpuszczona zasługująca na śmierć wina, z czym nierozłącznie wiąże się darowanie słusznej kary wiecznej, a także jeśli został zgładzony grzech lekki, zwany powszednim, to dostępujący przebaczenia grzesznik może nadal potrzebować oczyszczenia, gdyż może zasługiwać jeszcze na karę doczesną, którą powinien odbyć podczas życia ziemskiego albo w życiu przyszłym w czyśćcu. Właśnie z owego przedziwnego skarbca Kościoła pochodzi odpust, który zastępuje i tym samym znosi karę doczesną. Nauka wiary o odpustach oraz godne pochwały korzystanie z nich potwierdzają i w celu osiągnięcia świętości w sposób szczególnie skuteczny nawiązują do tajemnic Mistycznego Ciała Chrystusa i Świętych obcowania, które dla nas są źródłem wielkiej pociechy.” (WO s.7-8)

[madohora]

[madohora]

My często znamy „Inne nadania odpustów” (bardzo ważne, ale fragmentaryczne co do całej istoty odpustu. Mało kto wie, że są CZTERY NADANIA OGÓLNE odpustów [strony od 31 do 44, więc są w WO podane i omówione, czego nie jestem w stanie uczynić w tak krótkiej formie artykułu]: „Zamieszcza się najpierw cztery nadania odpustu, które wiernemu mają przypomnieć, że działalność wypełniająca codzienne życie winna być przepojona duchem chrześcijańskim i we właściwym dla każdego sposobie życia zmierzać do doskonalenia miłości” (WO s. 31). Są to:
I Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który w wykonywaniu swoich obowiązków i znoszeniu przeciwności życiowych z pokorną ufnością skieruje swoją myśl do Boga, dołączając - choćby tylko wewnętrznie — pobożne wezwanie (zob. s. 33-35)

[madohora]

Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który kierując się duchem wiary i powodowany miłosierdziem, zaofiaruje siebie samego lub swoje dobra na służbę braciom [znajdującym się] w potrzebie (zob. s. 35-39)

[madohora]

Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który w duchu pokuty dobrowolnie powstrzyma się od rzeczy godziwej i miłej dla niego (zob. s. 39-42)

[madohora]

IV Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który w szczególnych okolicznościach codziennego życia dobrowolnie złoży jawne świadectwo wiary wobec innych (zob. s. 42-44)

[madohora]

Na specjalną wzmiankę zasługują nadania odpustów odnoszące się do tych czynności, przez wykonanie których wiemy - wybierając jakąś z nich - może uzyskać odpust zupełny każdego dnia, z zachowaniem wszakże w mocy normy 18 § 1, według której odpust zupełny można uzyskać tylko jeden raz dziennie. Są to następujące czynności:
- adoracja Najświętszego Sakramentu przez przynajmniej pół godziny (nad. 7 § 1,1°);
- pobożne odprawienie nabożeństwa Drogi krzyżowej (nad. 13,2°);
- odmówienie różańca Maryjnego albo hymnu Akatyst w kościele, w kaplicy, w rodzinie, we wspólnocie zakonnej, w pobożnym stowarzyszeniu i ogólnie kiedy wielu gromadzi się dla godziwego celu (nad. 17 § 1, 1° i nad. 23 § 1);
- pobożne czytanie lub słuchanie Pisma Świętego przynajmniej przez pół godziny (nad. 30).” (WO s. 49 nr 7)
Ja bym tu przypomniał jeszcze „Nadanie odpustów zupełnych dla Polski”, które zostały utrzymane: „Gorzkie Żale” – pobożny udział w tym nabożeństwie (por. WO s. 98n) oraz „Koronka do Miłosierdzia Bożego” odmówiona w kościele lub kaplicy wobec wystawionego lub przechowywanego w tabernakulum Najświętszego Sakramentu Eucharystii

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Przez odpust rozumie się «darowanie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonymi warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienie ze skarbca zasług Chrystusa i świętych» («Enchiridion indulgentiarum, Normae de Indulgentiis», Libreria Editrice Vaticana 1999, s. 21; por. Katechizm Kościoła Katolickiego, 1471).
Aby móc rzeczywiście uzyskać odpust trzeba mieć przynajmniej intencję zyskania odpustu oraz wypełnić w określonym czasie i we właściwy sposób nakazane czynności, zgodnie z brzmieniem udzielenia, uzyskanie bowiem odpustów wymaga spełnienia określonych warunków i wykonania określonych dzieł.

[madohora]

[madohora]

Wierni mogą uzyskać odpust zupełny wypełniając opisane wyżej warunki i spełniając następujące dzieła obdarzone odpustem:
adoracja Najświętszego Sakramentu trwająca przynajmniej przez pół godziny,
pobożne przyjęcie – choćby tylko przez radio – Błogosławieństwa Papieskiego udzielanego Miastu i ¦światu,
nawiedzenie cmentarza w dniach od 1 do 8 listopada połączone z modlitwą – choćby tylko w myśli – za zmarłych (odpust ten może być ofiarowany tylko za dusze w czyśćcu cierpiące),
pobożny udział w obrzędzie liturgicznym w Wielki Piątek i ucałowanie krzyża,
udział w ćwiczeniach duchowych trwających przynajmniej przez trzy dni,
publiczne odmówienie Aktu Wynagrodzenia w uroczystość Najświętszego Serca Jezusowego,
publiczne odmówienie Aktu poświęcenia rodzaju ludzkiego Chrystusowi Królowi w uroczystość Chrystusa Króla,
w uroczystość Apostołów Piotra i Pawła, każdy, kto pobożnie używa przedmiotu religijnego (krzyża, różańca, szkaplerza, medalika) poświęconego przez Papieża lub Biskupa i w tym dniu odmówi Wyznanie Wiary,
wysłuchanie w czasie misji kilku kazań i udział w uroczystym ich zakończeniu,
przystąpienie po raz pierwszy do Komunii lub udział w takiej pobożnej ceremonii,
odprawienie pierwszej Mszy św. lub pobożne uczestnictwo w niej,
odmówienie różańca w kościele, w rodzinie, we wspólnocie zakonnej (należy odmówić przynajmniej jedną część, jednakże pięć dziesiątek w sposób ciągły, z modlitwą ustną należy połączyć pobożne rozważanie tajemnic, w publicznym odmawianiu tajemnice winne być zapowiadane zgodnie z zatwierdzoną miejscową praktyką, w odmawianiu prywatnym wystarczy, że wierny łączy z modlitwą ustną rozważanie tajemnic);
odnowienie przez kapłana w 25-, 50-, 60-lecie święceń kapłańskich postanowienia wiernego wypełniania obowiązków swojego powołania, uczestniczenie w Mszy św. jubileuszowej,

[madohora]

Odpust cząstkowy jest oznaczany bez określania dni lub lat. Kryterium miary tego odpustu stanowi wysiłek i gorliwość, z jaką ktoś wykonuje dzieło, do którego odpust jest przypisany. Mianowicie zyskującemu odpust, Kościół przydziela ze swego skarbca tyle darowania kary doczesnej, ile on sam jej otrzymuje przez wykonanie dobrej czynności.

[madohora]

Wybór modlitwy do odmówienia w intencjach papieskich pozostawia się wiernym, ale zaleca się „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Maryjo”. Dla uzyskania kilku odpustów zupełnych wystarczy jedna spowiedź sakramentalna, ale dla każdego z osobna wymagana jest komunia św. i modlitwa w intencjach papieskich.

[madohora]

Odpusty można zawsze uzyskać dla samego siebie lub dla dusz osób zmarłych, nie można natomiast uzyskać ich dla innych osób żyjących na ziemi.

[madohora]

w‎ ‎a‎ ‎jakby‎ ‎z‎ ‎jednej‎ ‎bryły‎ ‎wyrobiony.‎ ‎Obejść‎ ‎go można‎ ‎do‎ ‎koła.‎ ‎Wstępuje‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎mensy‎ ‎czyli‎ ‎ofiar nego‎ ‎stołu‎ ‎po‎ ‎dwóch‎ ‎dębowych‎ ‎gradusach.‎ ‎Na‎ ‎tćj mensie‎ ‎jest‎ ‎w‎ ‎pośrodku‎ ‎tabernaculum‎ ‎Sacrum‎ ‎czy li‎ ‎Cyborium‎ ‎na‎ ‎osiach‎ ‎obracające‎ ‎się.‎ ‎Niepoślednie to‎ ‎snycerskie‎ ‎dzieło‎ ‎jest‎ ‎też‎ ‎w‎ ‎harmonii‎ ‎z‎ ‎całością budowli.‎ ‎Odpowiedniej‎ ‎atoli‎ ‎sądzę,‎ ‎są‎ ‎wyrabiane Cyboria‎ ‎w‎ ‎kształcie‎ ‎np.‎ ‎globu‎ ‎czyli‎ ‎kuli,‎ ‎snopa pszenicy,‎ ‎winogrona,‎ ‎albo‎ ‎pelikana‎ ‎ptaka‎ ‎pierś‎ ‎swą pisklętom‎ ‎odkrywającego,‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎p.‎ ‎miasto‎ ‎pospolitej szafki,‎ ‎choćby‎ ‎najporęczniejszej. Dwóch‎ ‎większego‎ ‎rozmiaru‎ ‎Cherubów‎ ‎z‎ ‎drzewa wyciosanych‎ ‎po‎ ‎boku‎ ‎Cyborium‎ ‎trzymają‎ ‎nad‎ ‎tym że‎ ‎ołtarzem‎ ‎jakby‎ ‎jego,‎ ‎aureolę‎ ‎piękny,‎ ‎starożytny, prawdziwy‎ ‎wizerunek‎ ‎Św.‎ ‎Antoniego‎ ‎Padewskiego, patrona‎ ‎rzeczy‎ ‎zgubionych,‎ ‎ozdobiony‎ ‎wyzłacaną srebrną‎ ‎szatą‎ ‎i‎ ‎podobnemiż‎ ‎ramami.‎ ‎„Obraz‎ ‎ten w‎ ‎Padwie‎ ‎(słowa‎ ‎są‎ ‎Erekcyi‎ ‎kościoła)‎ ‎o‎ ‎relikwie Św.‎ ‎Antoniego‎ ‎potarty,‎ ‎cudem‎ ‎w‎ ‎czasie‎ ‎pożaru‎ ‎mia sta‎ ‎Wenecyi‎ ‎ocalony,‎ ‎wielu‎ ‎słynie‎ ‎łaskami/'‎ ‎Hi story‎ ‎ę‎ ‎tego‎ ‎ocalenia‎ ‎dwa‎ ‎przedstawiają‎ ‎malowidła al‎ ‎fresco‎ ‎od‎ ‎strony‎ ‎Ewangelii‎ ‎wielkiego‎ ‎ołtarza‎ ‎na ścianie‎ ‎z‎ ‎napisem‎ ‎łacińskim‎ ‎okoliczność‎ ‎tę‎ ‎obja śniającym‎ ‎w‎ ‎tych‎ ‎słowach:‎ ‎,,IIaec‎ ‎vera‎ ‎Divi‎ ‎effigies, quam‎ ‎altare‎ ‎majus‎ ‎continet,‎ ‎ad‎ ‎linguam‎ ‎ejus‎ ‎appli- cata,‎ ‎antiquitate‎ ‎et‎ ‎gratiis‎ ‎praedara,‎ ‎in‎ ‎medio urbis‎ ‎Venetiarum‎ ‎incendio‎ ‎non‎ ‎arsit." Po‎ ‎bokach‎ ‎zaś‎ ‎obrazu‎ ‎dwa‎ ‎wiersze‎ ‎niebacznie usunięto.‎ ‎1)‎ ‎„Effigies‎ ‎Divi‎ ‎Polonas‎ ‎fertur‎ ‎ad oras‎ ‎—‎ ‎2)‎ ‎Exspectatus‎ ‎adest‎ ‎hospes‎ ‎sub‎ ‎imagine Diva."‎ ‎—‎ ‎Obraz‎ ‎ten‎ ‎niewiadomego‎ ‎z‎ ‎nazwiska‎ ‎ma larza‎ ‎sam‎ ‎ś.‎ ‎p.‎ ‎fundator‎ ‎Kościoła‎ ‎z‎ ‎rąk‎ ‎zacnego
męża‎ ‎barona‎ ‎Oktawiusza‎ ‎de‎ ‎Tassis‎ ‎w‎ ‎mieście‎ ‎We- necyi‎ ‎otrzymał.‎ ‎Umieszczono‎ ‎tenże‎ ‎obraz‎ ‎nad‎ ‎W. Ołtarzem‎ ‎dla‎ ‎tego,‎ ‎iż‎ ‎Kościół‎ ‎Czerniakowski‎ ‎zało żonym‎ ‎jest‎ ‎pod‎ ‎wezwaniem‎ ‎Św.‎ ‎Antoniego‎ ‎Padew skiego;‎ ‎nie‎ ‎zaś‎ ‎pod‎ ‎wezwaniem‎ ‎Św.‎ ‎Bonifacego‎ ‎jak to‎ ‎błędnie‎ ‎mówią‎ ‎i‎ ‎piszą.‎ ‎Ołtarz‎ ‎ten‎ ‎wielki‎ ‎uposa żony‎ ‎jest‎ ‎przywilejem‎ ‎Apostolskim‎ ‎z‎ ‎odpustami‎ ‎doń przywiązanemi‎ ‎przez‎ ‎Innocentego‎ ‎XII‎ ‎Papieża‎ ‎Bul lą‎ ‎pod‎ ‎pieczęcią‎ ‎Rybaka‎ ‎wydaną‎ ‎d.‎ ‎22‎ ‎Kwietną‎ ‎r. 1694‎ ‎z‎ ‎podpisem‎ ‎Kardynała‎ ‎Albana.‎ ‎(Żywot‎ ‎Św. Antoniego‎ ‎i‎ ‎doń‎ ‎nabożeństwo‎ ‎znajduje‎ ‎się‎ ‎niżej w‎ ‎części‎ ‎liturgicznej).‎ ‎Z‎ ‎odwrotnej‎ ‎strony‎ ‎wielkie go‎ ‎Ołtarza‎ ‎t.‎ ‎j.‎ ‎od‎ ‎przedsionka‎ ‎idąc‎ ‎do‎ ‎zakrystyi, dwóch‎ ‎aniołów‎ ‎takich‎ ‎samych‎ ‎jak‎ ‎pod‎ ‎obrazem‎ ‎Św. Antoniego‎ ‎rozmiarów‎ ‎nad‎ ‎drugą‎ ‎mensą‎ ‎podtrzy mują‎ ‎obraz‎ ‎prawdziwą‎ ‎przcnajśw.‎ ‎Twarz‎ ‎P.‎ ‎N. Jezusa‎ ‎Chrystusa‎ ‎przedstawiający.‎ ‎Do‎ ‎tej‎ ‎drugiej mensy‎ ‎wstępuje‎ ‎się‎ ‎po‎ ‎3-ch‎ ‎dębowych‎ ‎gradusach. Na‎ ‎nićj‎ ‎też‎ ‎równic‎ ‎można‎ ‎odprawiać‎ ‎Mszę‎ ‎Świętą. Pod‎ ‎stopniami‎ ‎temi‎ ‎wreszcie‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎pośrodku‎ ‎tych‎ ‎2-ch odpowiednich‎ ‎sobie‎ ‎w‎ ‎jednem‎ ‎zabudowaniu‎ ‎jak‎ ‎mó wiliśmy‎ ‎mensów‎ ‎znajduje‎ ‎się‎ ‎mały‎ ‎Ołtarz‎ ‎ku‎ ‎czci Św.‎ ‎Bonifacego‎ ‎męczennika‎ ‎poświęcony. Przed‎ ‎tym‎ ‎Ołtarzem‎ ‎murowanym‎ ‎w‎ ‎małej‎ ‎kaplicz ce‎ ‎pod‎ ‎spodem‎ ‎posadzki‎ ‎kościelnej‎ ‎i‎ ‎mensów‎ ‎wielkie go‎ ‎Ołtarza,‎ ‎gdy‎ ‎się‎ ‎msza‎ ‎Św.‎ ‎odprawia,‎ ‎słuchać‎ ‎jej można‎ ‎z‎ ‎nawy‎ ‎kościelnej‎ ‎przez‎ ‎kratę‎ ‎żelazną‎ ‎ante- pedium‎ ‎wielkiego‎ ‎ołtarza‎ ‎stanowiącą.‎ ‎Do‎ ‎tej‎ ‎kaplicz ki‎ ‎zstępuje‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎obódwóch‎ ‎stron‎ ‎wielkiego‎ ‎ołtarza po‎ ‎3‎ ‎gradusach‎ ‎marmurowych‎ ‎z‎ ‎posadzki‎ ‎kościel nej.‎ ‎Msza‎ ‎Św.‎ ‎tamże‎ ‎odprawia‎ ‎się‎ ‎przed‎ ‎relikwiami tegoż‎ ‎świętego,‎ ‎które‎ ‎są‎ ‎umieszczone‎ ‎w‎ ‎sarkofagu

[madohora]

Gdy‎ ‎Bolesna‎ ‎Matka‎ ‎stała Pod‎ ‎krzyżem,‎ ‎w‎ ‎łzy‎ ‎się‎ ‎stapiała, Dzieląc‎ ‎z‎ ‎Synem‎ ‎katusze, Jak‎ ‎okropnie‎ ‎udręczoną Cierpieniami‎ ‎umęczoną Miecz‎ ‎rozdzierał‎ ‎Jej‎ ‎duszę! Stawiąc‎ ‎w‎ ‎sercu‎ ‎swćm‎ ‎ból‎ ‎wielki Przenajświętszej‎ ‎Rodzicielki Gdy‎ ‎Syn‎ ‎Jednorodzony, Za‎ ‎nas‎ ‎w‎ ‎koronie‎ ‎cierniowej 1‎ ‎z‎ ‎ran,‎ ‎od‎ ‎stóp‎ ‎był‎ ‎do‎ ‎Głowy Krwią‎ ‎najświętszą‎ ‎zbroczony, Komuż‎ ‎z‎ ‎ócz‎ ‎łzy‎ ‎niepopłyną Gdy‎ ‎wie,‎ ‎iż‎ ‎on‎ ‎jest‎ ‎przyczyną Matce‎ ‎tak‎ ‎bolejącej? Kogóż‎ ‎boleść‎ ‎nie‎ ‎ogarnie, Patrząc‎ ‎się‎ ‎na‎ ‎Jej‎ ‎męczarnie, Na‎ ‎spół‎ ‎z‎ ‎Synem‎ ‎cierpiącej? Za‎ ‎grzechy‎ ‎to‎ ‎tego‎ ‎świata Syn‎ ‎Jój‎ ‎cierniem‎ ‎skroń‎ ‎oplata Za‎ ‎nas‎ ‎ubiczowany Za‎ ‎nas‎ ‎Miłość‎ ‎niepojęta, Na‎ ‎drzewie‎ ‎hańby‎ ‎rozpięta, Okrutne‎ ‎podjęła‎ ‎rany! O‎ ‎Matko!‎ ‎z‎ ‎boleści‎ ‎zdroju Goryczy‎ ‎Twojej‎ ‎napoju,’ Puść‎ ‎część‎ ‎do‎ ‎mego‎ ‎serca, Bym‎ ‎uznał‎ ‎mąk‎ ‎tych‎ ‎przyczynę, Gorzko‎ ‎opłakał‎ ‎swą‎ ‎winę, Syna‎ ‎Twego‎ ‎morderca! Spraw‎ ‎to‎ ‎stawiennictwem‎ ‎Twojcm Abym‎ ‎w‎ ‎całem‎ ‎życiu‎ ‎mojem, W‎ ‎łzy‎ ‎pokutne‎ ‎opływał;
Bym‎ ‎za‎ ‎Zbawcy‎ ‎mego‎ ‎mękę Życiem‎ ‎swojcm‎ ‎niósł‎ ‎Mu‎ ‎dziękę, Dlań‎ ‎serce‎ ‎swe‎ ‎wylewał! Abym‎ ‎wspólnie‎ ‎cierpiał‎ ‎z‎ ‎Tobą Twoją‎ ‎się‎ ‎dzielił‎ ‎żałobą, Jak‎ ‎Ty‎ ‎pod‎ ‎krzyżem‎ ‎bolał! Bym‎ ‎skruchą‎ ‎serce‎ ‎rozdzierał, Ponętom‎ ‎świata‎ ‎umierał, Umrzeć‎ ‎jak‎ ‎grzeszyć‎ ‎wołał! Spraw‎ ‎to‎ ‎o‎ ‎Dziewico‎ ‎Święta Aby‎ ‎boleść‎ ‎Ci‎ ‎ujęta, Była‎ ‎moim‎ ‎udziałem; Abym‎ ‎tak‎ ‎żył‎ ‎jak‎ ‎Ty‎ ‎z‎ ‎Bogiem W‎ ‎Nim‎ ‎miłość,‎ ‎nie‎ ‎w‎ ‎świecie‎ ‎srogim, W‎ ‎życiu‎ ‎swojem‎ ‎miał‎ ‎całem. By‎ ‎Syna‎ ‎krwi‎ ‎wytoczenie, Nie‎ ‎szło‎ ‎na‎ ‎me‎ ‎potępienie W‎ ‎ostateczny‎ ‎Sąd‎ ‎Boga, By‎ ‎na‎ ‎mnie‎ ‎w‎ ‎owej‎ ‎godzinie, Spłynęła‎ ‎przy‎ ‎Twej‎ ‎przyczynie Baska‎ ‎Sędziego‎ ‎błoga! A‎ ‎Ty‎ ‎przez‎ ‎Matki‎ ‎przyczynę Daj‎ ‎odpokutować‎ ‎winę, Zanim‎ ‎Sąd‎ ‎Twój‎ ‎nastąpi, Daj‎ ‎to‎ ‎Zbawicielu‎ ‎Panie! Niech‎ ‎mnie‎ ‎w‎ ‎tern‎ ‎życiu,‎ ‎w‎ ‎skonanie Miłość‎ ‎Twa‎ ‎nieodstąpi.‎ ‎Amen. Obraz‎ ‎ten‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej‎ ‎Bolesnej‎ ‎nic‎ ‎wielkich wprawdzie‎ ‎rozmiarów,‎ ‎drogocennym‎ ‎przecież‎ ‎był‎ ‎dla fundatora‎ ‎kościoła.‎ ‎Albowiem‎ ‎nietylko‎ ‎wyjednał doń‎ ‎od‎ ‎ś.‎ ‎Apostolskiej‎ ‎Stolicy,‎ ‎przywileje‎ ‎i‎ ‎nabożeństwa

[madohora]

cznego‎ ‎Sądu‎ ‎Bożego.‎ ‎Przedmiot‎ ‎ten‎ ‎jest‎ ‎tak wzruszającym,‎ ‎iż‎ ‎dla‎ ‎rozbudzenia‎ ‎wiary‎ ‎i‎ ‎pobu dek‎ ‎do‎ ‎cnoty‎ ‎wyrywa‎ ‎nam‎ ‎się‎ ‎hymn,‎ ‎który‎ ‎w‎ ‎ewan- gielicznych‎ ‎słowach‎ ‎tg‎ ‎wielką‎ ‎chwilę‎ ‎opiewa‎ ‎i‎ ‎opi suje,‎ ‎w‎ ‎te‎ ‎pobieżnie‎ ‎wyrazy‎ ‎spolszczony: Sądu‎ ‎Boga,‎ ‎gromu‎ ‎chwile Pogrążą‎ ‎świat‎ ‎w‎ ‎nikłym‎ ‎pyle, Świadczą‎ ‎Prorocy,‎ ‎Sybille. Truchleję‎ ‎w‎ ‎moim‎ ‎umyśle, -Gdy‎ ‎o‎ ‎przyjściu‎ ‎Boga‎ ‎myślę, Aby‎ ‎wszystkich‎ ‎sądzi!‎ ‎ściśle. Grzmot‎ ‎trąby‎ ‎świat‎ ‎cały‎ ‎wzruszy, Z‎ ‎ludzkich‎ ‎ciał‎ ‎prochy‎ ‎poruszy Z‎ ‎grobów‎ ‎je‎ ‎przyzwie‎ ‎do‎ ‎duszy. Śmierć‎ ‎zmartwieje‎ ‎przerażona, Kiedy‎ ‎dusz‎ ‎ludzkich‎ ‎obsłona, Ciało‎ ‎wyjdzie‎ ‎z‎ ‎ziemi‎ ‎łona. Nim‎ ‎się‎ ‎Chrystus‎ ‎na‎ ‎Sąd‎ ‎zjawi, Zanim‎ ‎wyrok‎ ‎swój‎ ‎objawi Jawnem,‎ ‎pierwej‎ ‎wszystko‎ ‎sprawi. Otworzą‎ ‎sumienia‎ ‎karty, Gdzie‎ ‎jest‎ ‎wszelki‎ ‎czyn‎ ‎zawarty Na‎ ‎tern‎ ‎będzie‎ ‎Sąd‎ ‎oparty. Cóż‎ ‎natedy‎ ‎grzeszny‎ ‎powie, Jak‎ ‎swą‎ ‎obronę‎ ‎wysłowi, Gdy‎ ‎Bóg‎ ‎Świętym‎ ‎Sąd‎ ‎zapowie! Sędzio‎ ‎tak‎ ‎ścisłćj‎ ‎rachuby, Co‎ ‎nie‎ ‎chcesz‎ ‎grzesznika‎ ‎zguby, Nie‎ ‎bierz‎ ‎mnie‎ ‎do‎ ‎takićj‎ ‎próby!! Wszakżeś‎ ‎nie‎ ‎na‎ ‎potępienie, Nie‎ ‎na‎ ‎moje‎ ‎zatracenie, Lecz‎ ‎na‎ ‎meś‎ ‎przyszedł‎ ‎zbawienie.
Dla‎ ‎mnie‎ ‎na‎ ‎ziemię‎ ‎zstąpiłeś Krwią‎ ‎najdroższą‎ ‎odkupiłeś, Okrutną‎ ‎męką‎ ‎zbawiłeś. Srawiedliwy‎ ‎w‎ ‎karze‎ ‎Panie! Przyjmij‎ ‎pierw‎ ‎me‎ ‎pokajanie' Nim‎ ‎straszny‎ ‎Sąd‎ ‎Twój‎ ‎nastanie. Przed‎ ‎Tobą‎ ‎w‎ ‎łzach‎ ‎grzech‎ ‎wyznaję, Od‎ ‎żalu‎ ‎zań‎ ‎serce‎ ‎kraje, Na‎ ‎łaskę‎ ‎się‎ ‎Twoją‎ ‎zdaję. Dałeś‎ ‎grzesznej‎ ‎Magdalenie I‎ ‎łotrowi‎ ‎rozgrzeszenie, Miej‎ ‎i‎ ‎dla‎ ‎mnie‎ ‎użalenie. Bo‎ ‎poprawa‎ ‎ma‎ ‎niestała I‎ ‎skrucha‎ ‎za‎ ‎grzechy‎ ‎mała W‎ ‎Tobie‎ ‎jeno‎ ‎ufność‎ ‎cała. Na‎ ‎Sądzie‎ ‎mnie‎ ‎nie‎ ‎z‎ ‎kozłami, Ale‎ ‎racz‎ ‎stawić‎ ‎z‎ ‎owcami, Na‎ ‎prawicy‎ ‎gdzie‎ ‎wybrani. Kiedy‎ ‎zstrącisz‎ ‎potępionych. W‎ ‎ogień‎ ‎wieczny‎ ‎zasądzonych, Włącz‎ ‎mnie‎ ‎do‎ ‎błogosławionych. W‎ ‎łzach‎ ‎ku‎ ‎Tobie‎ ‎zwracam‎ ‎oczy, Bądź‎ ‎mi‎ ‎światłem‎ ‎w‎ ‎życia‎ ‎nocy Udziel‎ ‎mi‎ ‎swojej‎ ‎pomocy! Nim‎ ‎śmierć‎ ‎mnie‎ ‎zaskoczy‎ ‎sroga, Niech‎ ‎mnie‎ ‎wiedzie‎ ‎łaska‎ ‎Boga I‎ ‎Jego‎ ‎przykazań‎ ‎droga. Przez‎ ‎krwi‎ ‎na‎ ‎krzyżu‎ ‎wylanie‎ ‎. Twojej,‎ ‎Zbawco‎ ‎światu‎ ‎Panie Daj‎ ‎mi‎ ‎szczęśliwe‎ ‎skonanie!‎ ‎Amen. Panie‎ ‎wysłuchaj‎ ‎modlitwy‎ ‎moje,‎ ‎a‎ ‎wołanie‎ ‎moje niech‎ ‎do‎ ‎Ciebie‎ ‎przyjdzie!‎

[madohora]

Różnych‎ ‎stanów‎ ‎piękne‎ ‎grono Giesta‎ ‎śmiercią‎ ‎przepleciono Żyjąc‎ ‎sobie‎ ‎tańcujemy A‎ ‎że‎ ‎obok‎ ‎śmierć,‎ ‎nie‎ ‎wiemy. Szczęśliwy‎ ‎kto‎ ‎z‎ ‎tego‎ ‎tańcu Spocznie‎ ‎w‎ ‎niebieskim‎ ‎szańcu, Nieszczęsny,‎ ‎kto‎ ‎z‎ ‎tego‎ ‎koła W‎ ‎piekło‎ ‎wpadłszy,‎ ‎biada!‎ ‎woła. I‎ ‎ty‎ ‎kmiotku‎ ‎spracowany W‎ ‎śmiertelneś‎ ‎się‎ ‎wybrał‎ ‎tany? Nie‎ ‎pyszna‎ ‎dama,‎ ‎z‎ ‎oraczem Równie‎ ‎tańczy,‎ ‎jak‎ ‎z‎ ‎bogaczem. Proś‎ ‎lgnie‎ ‎raczój‎ ‎o‎ ‎bławaty Bo‎ ‎cię‎ ‎widzę,‎ ‎żeś‎ ‎bez‎ ‎szaty Mnie‎ ‎w‎ ‎purpurę‎ ‎odzianego Prowadzisz‎ ‎do‎ ‎tańca‎ ‎swego? Darmo‎ ‎się‎ ‎wspierasz‎ ‎pod‎ ‎boki Gdy‎ ‎w‎ ‎też‎ ‎z‎ ‎śmiercią‎ ‎idziesz‎ ‎kroki Rusz‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎krzesła‎ ‎choć‎ ‎nie‎ ‎raczysz Jak‎ ‎tylko‎ ‎tę‎ ‎skoczkę‎ ‎z‎ ‎zoczysz. Jakoż‎ ‎się‎ ‎twe‎ ‎suche‎ ‎kości Targnęły‎ ‎na‎ ‎me‎ ‎wolności? Niepozwalam!‎ ‎w‎ ‎taniec‎ ‎z‎ ‎tobą,, Ty‎ ‎mnie‎ ‎przecież‎ ‎ciągniesz‎ ‎z‎ ‎sobą. Nie‎ ‎bądź‎ ‎chocieś‎ ‎książę‎ ‎hardy Z‎ ‎śmiercią‎ ‎też‎ ‎poskocz‎ ‎galardy, Bo‎ ‎wnet:‎ ‎Jaśnie‎ ‎Oświecony Tytuł‎ ‎twój‎ ‎będzie‎ ‎zaćmiony.
„Choć‎ ‎kanony‎ ‎zakazują „Niechaj‎ ‎księża‎ ‎nie‎ ‎tańcują“ A‎ ‎wyście‎ ‎święci‎ ‎kapłani W‎ ‎ten‎ ‎taniec‎ ‎z‎ ‎śmiercią‎ ‎zabrani. Postradałeś‎ ‎pastorału Gdy‎ ‎śmierć‎ ‎w‎ ‎taniec‎ ‎iść‎ ‎kazała I‎ ‎infuła‎ ‎niepomoże Biskup‎ ‎skoczy‎ ‎w‎ ‎grób‎ ‎nieboże. Kardynalskie‎ ‎kapelusze Choćbym‎ ‎nie‎ ‎chciał,‎ ‎ruszyć‎ ‎muszę Straszny‎ ‎to‎ ‎skok,‎ ‎gdzie‎ ‎muzyka Że‎ ‎umrzeć‎ ‎trzeba,‎ ‎wykrzyka. Dałbym‎ ‎berło‎ ‎i‎ ‎z‎ ‎koroną By‎ ‎mnie‎ ‎z‎ ‎tańca‎ ‎uwolniono O‎ ‎nader‎ ‎przykre‎ ‎niestety! Które‎ ‎śmierć‎ ‎skacze‎ ‎walety. I‎ ‎jaż‎ ‎to‎ ‎niezwyciężony Z‎ ‎tobą‎ ‎mam‎ ‎być‎ ‎zjednoczony? Schnie‎ ‎i‎ ‎moc‎ ‎cesarska‎ ‎moja Skoro‎ ‎mnie‎ ‎tknie‎ ‎ręka‎ ‎twoja. Trzem‎ ‎koronom‎ ‎nie‎ ‎wybaczysz W‎ ‎taniec‎ ‎z‎ ‎sobą‎ ‎prosić‎ ‎raczysz Muszę‎ ‎z‎ ‎tobą‎ ‎choć‎ ‎nie‎ ‎wiele Zażyć‎ ‎takićj‎ ‎krotofile. I‎ ‎ty‎ ‎zuchwały‎ ‎góralu Nie‎ ‎zawsze‎ ‎umrzesz‎ ‎na‎ ‎palu Próżno‎ ‎skakasz,‎ ‎być‎ ‎ci‎ ‎w‎ ‎grobie I‎ ‎z‎ ‎wataszką‎ ‎trza‎ ‎być‎ ‎tobie. Sprośni‎ ‎Turcy‎ ‎brzydcy‎ ‎żydzi I‎ ‎wami‎ ‎się‎ ‎śmierć‎ ‎nie‎ ‎hydzi
Na‎ ‎żydowskie‎ ‎nic‎ ‎dba‎ ‎smrody Z‎ ‎dzikiemi‎ ‎skacze‎ ‎narody. Czemuż‎ ‎to‎ ‎Werda?‎ ‎nie‎ ‎pytasz Kiedy‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎tą‎ ‎damą‎ ‎witasz? Dla‎ ‎obu‎ ‎was‎ ‎dekret‎ ‎srogi: Umrze‎ ‎sołdat‎ ‎jak‎ ‎ubogi.
W‎ ‎katakumbach‎ ‎też‎ ‎kościelnych‎ ‎są‎ ‎godne‎ ‎widze nia‎ ‎szaty‎ ‎ówczesne‎ ‎w‎ ‎całości‎ ‎dość‎ ‎przechowane.

[madohora]

swemu‎ ‎pieniądze‎ ‎na‎ ‎pochowanie‎ ‎chrześcijańskie jój‎ ‎nieboszczyka‎ ‎małżonka. Następnej‎ ‎nocy‎ ‎zajętemu‎ ‎uprzedzonem‎ ‎o‎ ‎du szy‎ ‎ludzkićj‎ ‎pisaniem,‎ ‎przy‎ ‎podwojach‎ ‎zamkniętych jego‎ ‎komnaty‎ ‎i‎ ‎służbie‎ ‎czuwającej‎ ‎w‎ ‎przedsieni‎ ‎sta nął‎ ‎przed‎ ‎nim‎ ‎ów‎ ‎wieśniak,‎ ‎którego‎ ‎ciało‎ ‎kazał z‎ ‎błota‎ ‎wydobyć‎ ‎i‎ ‎po‎ ‎chrześcijańsku‎ ‎pochować. Oburzył‎ ‎się‎ ‎Lubomirski‎ ‎na‎ ‎służbę‎ ‎z‎ ‎razu,‎ ‎iż‎ ‎mu‎ ‎ta kiego‎ ‎importuna,‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎takiej‎ ‎chwili,‎ ‎w‎ ‎takie‎ ‎miejsce puściła.‎ ‎Po‎ ‎chwilowćj‎ ‎jednak‎ ‎rozwadze,‎ ‎spytał wieśniaka,‎ ‎czegoby‎ ‎żądał.‎ ‎Przysłany‎ ‎jestem,‎ ‎odpo wiedział‎ ‎mu‎ ‎na‎ ‎to,‎ ‎podziękować‎ ‎ci,‎ ‎żeś‎ ‎kazał‎ ‎wczoraj ciało‎ ‎moje‎ ‎z‎ ‎błota‎ ‎wydostać,‎ ‎a‎ ‎duszę‎ ‎po‎ ‎chrześci jańsku‎ ‎pochować.‎ ‎Samo‎ ‎wrodzone‎ ‎uczucie‎ ‎już‎ ‎do tego‎ ‎cię‎ ‎spowodowało.‎ ‎Wyjdź‎ ‎przytem‎ ‎z‎ ‎trzęsa wiska‎ ‎uprzedzeń‎ ‎o‎ ‎duszy‎ ‎ludzkićj,‎ ‎w‎ ‎któreś‎ ‎się‎ ‎nie- obacznie‎ ‎pogrążył,‎ ‎poniechaj‎ ‎zgubnego‎ ‎pisma‎ ‎swo jego,‎ ‎i‎ ‎o‎ ‎tćm‎ ‎bądź‎ ‎przekonanym,‎ ‎iż‎ ‎dusza‎ ‎ludzka żyjepo‎ ‎śmierci‎ ‎ciała,‎ ‎bo‎ ‎ją‎ ‎Bóg‎ ‎nieśmiertelną‎ ‎stwo rzył‎ ‎na‎ ‎obraz‎ ‎i‎ ‎podobieństwo‎ ‎swoje,‎ ‎bo‎ ‎jest‎ ‎duchem tak‎ ‎jak‎ ‎jam‎ ‎stanął‎ ‎przed‎ ‎tobą,‎ ‎choć‎ ‎ciało‎ ‎moje‎ ‎jest w‎ ‎grobie.‎ ‎Poczem‎ ‎jawisko‎ ‎zniknęło‎ ‎mu‎ ‎zprzed‎ ‎oczu. Przestroga‎ ‎ta‎ ‎na‎ ‎wskroś‎ ‎Lubomirskiego‎ ‎przeni- kła‎ ‎i‎ ‎wpłynęła‎ ‎na‎ ‎resztę‎ ‎jego‎ ‎żywota.‎ ‎Pismo‎ ‎swo je‎ ‎o‎ ‎duszy‎ ‎ludzkiej‎ ‎natychmiast‎ ‎spalił,‎ ‎bolał‎ ‎serde cznie‎ ‎nad‎ ‎swojem‎ ‎omamieniem,‎ ‎szczerą‎ ‎pokutę‎ ‎czy nił‎ ‎i‎ ‎ślubem‎ ‎się‎ ‎zobowiązał‎ ‎do‎ ‎religijnćj‎ ‎pielgrzym ki,‎ ‎aby‎ ‎u‎ ‎grobu‎ ‎Apostołów‎ ‎Świętego‎ ‎Piotra‎ ‎i‎ ‎Pawła w‎ ‎Rzymie‎ ‎od‎ ‎Ojca‎ ‎Świętego‎ ‎ze‎ ‎swoich‎ ‎grzechów wybłagać‎ ‎rozgrzeszenie.‎ ‎W‎ ‎restytucyjnymzaś‎ ‎uczyn ku‎ ‎postanowił‎ ‎zbudować‎ ‎Kościół‎ ‎dla‎ ‎chwały‎ ‎nie śmiertelnego‎ ‎Boga‎ ‎z‎ ‎obsadzeniem‎ ‎przy‎ ‎tymże‎ ‎zakonników‎ ‎grubą,‎ ‎pokutną,‎ ‎szatą‎ ‎okrytych,‎ ‎którzyby, jak‎ ‎sam‎ ‎w‎ ‎Erekcyi‎ ‎Kościoła‎ ‎mówi,‎ ‎byli‎ ‎wyłącznie zajęci‎ ‎strzeżeniem‎ ‎i‎ ‎rozwagą‎ ‎rzeczy‎ ‎chwały‎ ‎i‎ ‎czci Boga‎ ‎się‎ ‎dotyczących.‎ ‎Gdyż‎ ‎sam‎ ‎przeświadczonym pozostał,‎ ‎iż‎ ‎wśród‎ ‎zajęć‎ ‎i‎ ‎czynów‎ ‎śmiertelnika‎ ‎nic lepszego,‎ ‎skuteczniejszego‎ ‎i‎ ‎zbawienniejszego‎ ‎być nie‎ ‎może;‎ ‎jak‎ ‎rozwaga‎ ‎tych‎ ‎rzeczy‎ ‎i‎ ‎ciągła‎ ‎o‎ ‎nie- dbałość,‎ ‎a‎ ‎to‎ ‎dla‎ ‎pomnożenia‎ ‎chwały‎ ‎i‎ ‎czci‎ ‎nieusta jącej‎ ‎Wszechmogącego. W‎ ‎skutek‎ ‎uczynionego‎ ‎ślubu‎ ‎udał‎ ‎się‎ ‎najprzód do‎ ‎Rzymu‎ ‎ułatwiwszy‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎domu.‎ ‎Mile‎ ‎przyjęty od‎ ‎Innocentego‎ ‎XI‎ ‎pod‎ ‎owe‎ ‎czasy‎ ‎Ojca‎ ‎Św.;‎ ‎od niego‎ ‎rozgrzeszenie‎ ‎otrzymał‎ ‎Lubomirski,‎ ‎a‎ ‎wraz i‎ ‎relikwije‎ ‎Św.‎ ‎Bonifacego‎ ‎który‎ ‎w‎ ‎odpłacie‎ ‎za‎ ‎swoje grzechy‎ ‎koronę‎ ‎podjął‎ ‎męczeńską.‎ ‎Otrzymał‎ ‎też‎ ‎od łamek‎ ‎z‎ ‎Bożej‎ ‎męki‎ ‎Zbawiciela‎ ‎Pana‎ ‎naszego‎ ‎w‎ ‎upo minku‎ ‎niejako‎ ‎expiacyjnym,‎ ‎iż‎ ‎poważył‎ ‎się‎ ‎naruszyć prawdę,‎ ‎za‎ ‎którą‎ ‎Zbawiciel‎ ‎Pan‎ ‎dał‎ ‎się‎ ‎umęczyć‎ ‎na haniebnem‎ ‎drzewie‎ ‎krzyżowem‎ ‎o‎ ‎niej‎ ‎ród‎ ‎ludzki‎ ‎upe wniając.‎ ‎Z‎ ‎serdeczną‎ ‎wdzięcznością‎ ‎i‎ ‎pokorą‎ ‎przyjął ten‎ ‎upominek‎ ‎Lubomirski.‎ ‎A‎ ‎w‎ ‎głębokiem‎ ‎pojęciu i‎ ‎uznaniu‎ ‎swój‎ ‎winy,‎ ‎chcąc‎ ‎ją‎ ‎bliżÓj‎ ‎wyrazić‎ ‎po‎ ‎wiel kich‎ ‎zachodach‎ ‎i‎ ‎staraniach,‎ ‎nabył‎ ‎odłamek‎ ‎ciernia z‎ ‎wieńca,‎ ‎którym‎ ‎boleśnie‎ ‎Zbawiciela‎ ‎Pana‎ ‎skroń ozdobiono‎ ‎na‎ ‎górze‎ ‎Kalwaryi,‎ ‎z‎ ‎obżałowaniem:‎ ‎iż umysłem‎ ‎swoim‎ ‎i‎ ‎ręką‎ ‎przyczynił‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎sposobie duchownym‎ ‎do‎ ‎tej‎ ‎męczenniczćj‎ ‎katuszy‎ ‎przez‎ ‎swo je‎ ‎próżne‎ ‎o‎ ‎duszy‎ ‎pismo.‎ ‎Nabył‎ ‎też‎ ‎i‎ ‎wizerunek‎ ‎Ma tki‎ ‎Boskiój‎ ‎Bolesnej‎ ‎łaskami‎ ‎słynący,‎ ‎w‎ ‎tym‎ ‎obrazie (1)‎ ‎Innocenty‎ ‎XI‎ ‎z‎ ‎rodu‎ ‎Benedykt‎ ‎Odeschalichi‎ ‎urodził‎ ‎się r.‎ ‎1‎ ‎611‎ ‎w‎ ‎Como,‎ ‎na‎ ‎stolicy‎ ‎Apostolskiej‎ ‎zasiadł‎ ‎r.‎ ‎1676,‎ ‎a‎ ‎umarł r.‎ ‎1689.

[madohora]

PIEŚŃ o‎ ‎ś.‎ ‎Antonim‎ ‎Padewskim.
Na‎ ‎melodję‎ ‎pieśni’.‎ ‎O‎ ‎św.‎ ‎Janie‎ ‎Kantym. Antoni‎ ‎rzeczy‎ ‎zgubionych‎ ‎Patronie Pomocy‎ ‎ludzie‎ ‎w‎ ‎życiu‎ ‎i‎ ‎przy‎ ‎zgonie Doznają‎ ‎smutni,‎ ‎ubodzy,‎ ‎kaleki Twojćj‎ ‎opieki. Zebrani‎ ‎na‎ ‎cześć‎ ‎Bozką‎ ‎w‎ ‎tym‎ ‎kościele Wierni‎ ‎twojego‎ ‎imienia‎ ‎czciciele Pokornie‎ ‎Boga‎ ‎przez‎ ‎Ciebie‎ ‎prosiemy Niech‎ ‎nie‎ ‎giniemy. Grzechy‎ ‎największą‎ ‎szkodę‎ ‎ludziom‎ ‎czynią Pycha‎ ‎jest‎ ‎wszystkich‎ ‎występków‎ ‎mistrzynią Ty‎ ‎cnót‎ ‎chrześciańskich‎ ‎dając‎ ‎piękne‎ ‎wzory Uczysz‎ ‎pokory. Uczuć‎ ‎twych‎ ‎serca‎ ‎celem‎ ‎jest‎ ‎Marya Znakiem‎ ‎anielskiej‎ ‎czystości‎ ‎lii‎ ‎ja A‎ ‎Jezusowi‎ ‎na‎ ‎cześć‎ ‎i‎ ‎na‎ ‎chwałę Życieś‎ ‎dał‎ ‎całe.
Lubo‎ ‎męczeńską‎ ‎śmiercią‎ ‎umrzeć‎ ‎chciałeś Lecz‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎woli‎ ‎Boskićj‎ ‎stosowałeś Znając‎ ‎że‎ ‎milsze‎ ‎Bogu‎ ‎posłuszeństwo Jest‎ ‎nad‎ ‎męczeństwo. Z‎ ‎przykładów‎ ‎twoich‎ ‎niezawodna‎ ‎droga Jak‎ ‎mamy‎ ‎słuchać‎ ‎łaski‎ ‎Pana‎ ‎Boga Jak‎ ‎łączyć‎ ‎wiarę,‎ ‎z‎ ‎nadzieją‎ ‎miłością I‎ ‎cierpliwością. Grzesznik‎ ‎słów‎ ‎Boskich‎ ‎dziwną‎ ‎mocą‎ ‎tknięty Słuchając‎ ‎kazań‎ ‎twych‎ ‎staje‎ ‎się‎ ‎święty Przekłada‎ ‎Stwórcę‎ ‎nad‎ ‎wszystkie‎ ‎stworzenia Życie‎ ‎odmienia. Porzuca‎ ‎sprosne‎ ‎gorszące‎ ‎nałogi Trzyma‎ ‎się‎ ‎nauk‎ ‎Jezusowych‎ ‎drogi Godne‎ ‎owoce‎ ‎pokuty‎ ‎wydaje Grzeszyć‎ ‎przestaje.‎ ‎> Bluźnierca‎ ‎z‎ ‎osłem‎ ‎pod‎ ‎Jezusem‎ ‎klęka Gdy‎ ‎mu‎ ‎kapłańska‎ ‎twoja‎ ‎święta‎ ‎ręka Sakramentalny‎ ‎pokarm‎ ‎pokazuje Moc‎ ‎Boską‎ ‎czuje. Kto‎ ‎się‎ ‎pod‎ ‎twoją‎ ‎ucieka‎ ‎obronę Znajduje‎ ‎rzeczy‎ ‎zgubione,‎ ‎skradzione Na‎ ‎twe‎ ‎zasługi‎ ‎Bóg‎ ‎ma‎ ‎wielkie‎ ‎względy Zkąd‎ ‎słyniesz‎ ‎wszędy. Przyczyną‎ ‎twoją‎ ‎u‎ ‎Boga‎ ‎skuteczną Zjednaj‎ ‎nam‎ ‎w‎ ‎służbie‎ ‎Boskićj‎ ‎chęć‎ ‎stateczną Uproś‎ ‎nam‎ ‎pokój,‎ ‎zdrowie,‎ ‎dobre‎ ‎mienie Duszy‎ ‎zbawienie. Cudowny‎ ‎w‎ ‎Świętych‎ ‎Twoich‎ ‎Jezu‎ ‎Chryste Złożon‎ ‎na‎ ‎ręce‎ ‎Antoniego‎ ‎czyste Pokutującym‎ ‎grzesznikom‎ ‎daj‎ ‎Ciebie Oglądać‎ ‎w‎ ‎niebie.‎ ‎Amen.

[madohora]

O‎ ‎Jubileuszu‎ ‎i‎ ‎odpustach.
i. Uwagi‎ ‎ogólne. i)‎ ‎Sakramentalna‎ ‎spowiedź,‎ ‎odby ta‎ ‎z‎ ‎zachowaniem‎ ‎wszystkich‎ ‎warunków, gładzi‎ ‎zawsze‎ ‎winę‎ ‎i‎ ‎karę‎ ‎wieczną, przypadającą‎ ‎za‎ ‎grzechy‎ ‎śmiertelne;‎ ‎po odpuszczeniu‎ ‎jednak‎ ‎winy,‎ ‎czy‎ ‎to‎ ‎za grzech‎ ‎śmiertelny,‎ ‎czy‎ ‎też‎ ‎za‎ ‎grzech powszedni,‎ ‎według‎ ‎niezmierzonej‎ ‎spra wiedliwości‎ ‎Boga‎ ‎wyznaczonej,‎ ‎zwykle pozostaje‎ ‎kara‎ ‎doczesna,‎ ‎którą‎ ‎odbyć musimy‎ ‎albo‎ ‎w‎ ‎tern‎ ‎życiu,‎ ‎za‎ ‎pomocą‎ ‎do brych,‎ ‎zadośćczyniących‎ ‎uczynków,‎ ‎jak modlitwa,‎ ‎post‎ ‎lub‎ ‎jałmużna,‎ ‎albo‎ ‎po śmierci‎ ‎w‎ ‎czyśćcu.‎ ‎(Tak‎ ‎uczy‎ ‎Koncy- lium‎ ‎Trydenckie,‎ ‎Sesya‎ ‎VI,‎ ‎rozd.‎ ‎XIV kan.‎ ‎30).

[madohora]

‎ jaką‎ ‎w‎ ‎tym‎ ‎czasie‎ ‎otrzymują‎ ‎wszyscy kapłani,‎ ‎upoważnieni‎ ‎do‎ ‎słuchania‎ ‎spo wiedzi.‎ ‎Nadto‎ ‎spowiednicy,‎ ‎wyjątkowo podczas‎ ‎trwania‎ ‎Jubileuszu,‎ ‎mogą‎ ‎zamie niać‎ ‎proste‎ ‎śluby‎ ‎(vota‎ ‎simplicia);‎ ‎dys pensować‎ ‎od‎ ‎niektórych‎ ‎przeszkód‎ ‎związ ków,‎ ‎któremi‎ ‎często‎ ‎obarczone‎ ‎są‎ ‎su mienia‎ ‎penitentów. W‎ ‎końcu‎ ‎Jubileusz,‎ ‎oprócz‎ ‎pozyska nia‎ ‎Odpustów,‎ ‎jest‎ ‎jeszcze‎ ‎praktycznem zastosowaniem‎ ‎ducha‎ ‎Kościoła‎ ‎w‎ ‎kwe- styi‎ ‎pokuty,‎ ‎przynoszącym‎ ‎mu‎ ‎bardzo wiele‎ ‎dobrego.‎ ‎Jubileusz‎ ‎ma‎ ‎bowiem na‎ ‎celu:‎ ‎pobudzić‎ ‎lud‎ ‎Chrystusowy‎ ‎do prawdziwej‎ ‎pokuty‎ ‎i‎ ‎naprawy‎ ‎obycza jów,‎ ‎oraz‎ ‎uproszenia‎ ‎dla‎ ‎narodów‎ ‎i‎ ‎ca łego‎ ‎Kościoła‎ ‎błogosławieństwa‎ ‎Bożego. W‎ ‎celu‎ ‎otrzymania‎ ‎tych‎ ‎wielkich‎ ‎łask Ojciec‎ ‎św.‎ ‎niejako‎ ‎zmusza‎ ‎wiernych‎ ‎do pełnienia‎ ‎dobrych‎ ‎uczynków,‎ ‎udzielając wzamian‎ ‎temu,‎ ‎kto‎ ‎je‎ ‎spełni,‎ ‎Odpustu zupełnego‎ ‎i‎ ‎innych‎ ‎przywilejów,‎ ‎złączo nych‎ ‎z‎ ‎tą‎ ‎wielką‎ ‎łaską. 9)‎ ‎Z‎ ‎tego,‎ ‎co‎ ‎dotąd‎ ‎powiedzieliśmy, wypływa,‎ ‎jak‎ ‎wielki‎ ‎jest‎ ‎pożytek‎ ‎z‎ ‎o- trzymania‎ ‎Odpustów‎ ‎dla‎ ‎ludu‎ ‎Chrystu sowego,‎ ‎który,‎ ‎korzystając‎ ‎z‎ ‎miłosierdzia Bożego,‎ ‎łatwy ‎sposobem‎ ‎może‎ ‎wyplacić‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎tern‎ ‎życiu‎ ‎z‎ ‎własnych‎ ‎długów, jakie‎ ‎zaciągnął‎ ‎wobec‎ ‎Boga,‎ ‎lub‎ ‎przyjść z‎ ‎pomocą‎ ‎ukochanym‎ ‎duszom‎ ‎swoich blizkich,‎ ‎zmarłych,‎ ‎przyspieszając‎ ‎im‎ ‎ty le‎ ‎upragnione‎ ‎oglądanie‎ ‎Boga‎ ‎w‎ ‎niebie. Stąd‎ ‎również‎ ‎przekonać‎ ‎się‎ ‎możemy,‎ ‎jak sprawiedliwie‎ ‎Kościół‎ ‎potępił‎ ‎na‎ ‎Koncy- lium‎ ‎Trydenckiem‎ ‎heretycką‎ ‎naukę‎ ‎tych nowatorów,‎ ‎którzy‎ ‎zaprzeczali‎ ‎wszelkiej użyteczności‎ ‎Odpustów,‎ ‎odmawiając‎ ‎Ko ściołowi‎ ‎władzy‎ ‎ich‎ ‎udzielania.‎ ‎W‎ ‎końcu przekonać‎ ‎się‎ ‎możemy,‎ ‎na‎ ‎ile‎ ‎nauka o‎ ‎Odpustach‎ ‎i‎ ‎praktyczne‎ ‎jej‎ ‎spełnianie skutecznie‎ ‎podtrzymuje‎ ‎w‎ ‎wiernych‎ ‎ducha wiary‎ ‎i‎ ‎chrześcijańskiej‎ ‎pobożności,‎ ‎zacie śniając‎ ‎węzły‎ ‎jedności‎ ‎z‎ ‎Kościołem‎ ‎i‎ ‎nie omylną‎ ‎jego‎ ‎Głową,‎ ‎papieżem‎ ‎rzymskim. Dla‎ ‎tych‎ ‎to‎ ‎przyczyn‎ ‎nieprzyjaciele‎ ‎Ko ścioła‎ ‎z‎ ‎taką‎ ‎zaciekłością‎ ‎prześladują‎ ‎na ukę‎ ‎i‎ ‎praktykę‎ ‎katolików‎ ‎o‎ ‎Odpustach. II. Ogólne‎ ‎warunki‎ ‎otrzymania‎ ‎odpustu‎ ‎jubile uszowego‎ ‎u‎ ‎nas‎ ‎w‎ ‎1901‎ ‎roku. i)‎ ‎Jubileusz‎ ‎jest‎ ‎łaską,‎ ‎przywilejem, a‎ ‎nie‎ ‎obowiązującem‎ ‎prawem.‎ ‎Kto‎ ‎z‎ ‎ęie- go‎ ‎nie‎ ‎skorzysta,‎ ‎okaże‎ ‎się‎ ‎wprawdzie mało‎ ‎gorliwym‎ ‎w‎ ‎wierze,‎ ‎ale‎ ‎nie‎ ‎zgrzeszy.

[madohora]

czną‎ ‎spowiedź‎ ‎świętą,‎ ‎niezależnie‎ ‎od wielkanocnej‎ ‎spowiedzi,‎ ‎obowiązującej z‎ ‎mocy‎ ‎innego‎ ‎prawa.‎ ‎Nie‎ ‎wystarcza‎ ‎sa ma‎ ‎chęć‎ ‎wyspowiadania‎ ‎się‎ ‎lub‎ ‎komu nikowania,‎ ‎należy‎ ‎specyalnie‎ ‎te‎ ‎warun ki‎ ‎czynnie‎ ‎spełnić,‎ ‎do‎ ‎tego‎ ‎stopnia, że‎ ‎nawet‎ ‎nie‎ ‎mający‎ ‎grzechu‎ ‎śmiertel nego‎ ‎obowiązani‎ ‎są‎ ‎wyspowiadać‎ ‎się, o‎ ‎ile‎ ‎chcą‎ ‎pozyskać‎ ‎Odpusty‎ ‎Jubileuszu świętego.‎ ‎(Patrz‎ ‎konstytucye‎ ‎Benedy kta‎ ‎XIV‎ ‎Convocatis‎ ‎§‎ ‎46).‎ ‎Nie‎ ‎potrze ba‎ ‎nadmieniać,‎ ‎że‎ ‎nie‎ ‎wypełnią‎ ‎warun- ków‎ ‎wymaganych‎ ‎przez‎ ‎Ojca‎ ‎św.‎ ‎ci, którzy‎ ‎z‎ ‎jakichkolwiek‎ ‎bądź‎ ‎powodów odbędą‎ ‎nieważnie‎ ‎lub‎ ‎też‎ ‎świętokradzko spowiedź‎ ‎świętą. 2)‎ ‎Wszyscy‎ ‎wierni,‎ ‎świeccy‎ ‎i‎ ‎du-‎ ‎! chowni,‎ ‎zakonnicy‎ ‎jakiegokolwiekbądź zakonu‎ ‎lub‎ ‎reguły,‎ ‎jak‎ ‎również‎ ‎zakon nice‎ ‎i‎ ‎osoby‎ ‎należące‎ ‎do‎ ‎duchownych zgromadzeń,‎ ‎mają‎ ‎prawo‎ ‎na‎ ‎Jubileusze-‎ ‎| wą‎ ‎spowiedź‎ ‎wybrać‎ ‎sobie‎ ‎któregokol wiek‎ ‎z‎ ‎kapłanów‎ ‎za‎ ‎spowiednika,‎ ‎by leby‎ ‎on‎ ‎miał‎ ‎prawo‎ ‎do‎ ‎słuchania‎ ‎spo-‎ ‎: wiedzi‎ ‎w‎ ‎danej‎ ‎miejscowości,‎ ‎udzielo ne‎ ‎mu‎ ‎na‎ ‎mocy‎ ‎ogólnych‎ ‎praw‎ ‎od‎ ‎Bi skupa.

[madohora]

przy‎ ‎nawiedzaniu‎ ‎kościołom w‎ ‎czasie‎ ‎odbywania‎ ‎Jubileuszu.‎ ‎*‎}
Modlitwa‎ ‎przy‎ ‎każdorazowem,‎ ‎pierw- szem‎ ‎z‎ ‎kolei,‎ ‎nawiedzeniu‎ ‎kościoła. O‎ ‎Boże,‎ ‎któryś‎ ‎za‎ ‎pośrednictwem wiernego‎ ‎Twego‎ ‎sługi‎ ‎Mojżesza‎ ‎rok pięćdziesiąty‎ ‎ustanowił,‎ ‎aby‎ ‎był‎ ‎czasem powszechnego‎ ‎odpuszczenia‎ ‎i‎ ‎Jubileu szem‎ ‎izraelskiego‎ ‎ludu,‎ ‎daj‎ ‎nam,‎ ‎rów nież‎ ‎wiernym‎ ‎Twoim‎ ‎sługom,‎ ‎pobożnie odbyć‎ ‎przepisane‎ ‎odwiedziny‎ ‎kościoła, w‎ ‎celu‎ ‎otrzymania‎ ‎świętego‎ ‎Jubileuszu przez‎ ‎Rzymskiego‎ ‎Papieża,‎ ‎Sługę‎ ‎Twe go,‎ ‎Leona‎ ‎XIII,‎ ‎rozciągniętego,‎ ‎na‎ ‎mo cy‎ ‎udzielonej‎ ‎Mu‎ ‎od‎ ‎Ciebie‎ ‎władzy,‎ ‎na *)‎ ‎Gdyby‎ ‎kościół‎ ‎był‎ ‎zamknięty,‎ ‎to‎ ‎dozwolono modlić‎ ‎się‎ ‎pode‎ ‎drzwiami‎ ‎lub‎ ‎na‎ ‎stopniach.‎ ‎Niema obowiązku‎ ‎modlić‎ ‎się‎ ‎na‎ ‎klęczkach.

[madohora]

Ciebie‎ ‎prosimy,‎ ‎wysłuchaj‎ ‎nas,‎ ‎Pa nie.
Modlitwa‎ ‎za‎ ‎dusze‎ ‎czyścowe. O‎ ‎wszechmogący‎ ‎Panie!‎ ‎błagam‎ ‎Cię w‎ ‎imię‎ ‎nieoszacowanej‎ ‎krwi,‎ ‎jaką‎ ‎wy lał‎ ‎Twój‎ ‎Boski‎ ‎Syn,‎ ‎Jezus,‎ ‎oraz‎ ‎przez niewypowiedzianą‎ ‎boleść‎ ‎Jego‎ ‎Matki‎ ‎Naj świętszej,‎ ‎nieustraszenie‎ ‎towarzyszącej konaniu‎ ‎Swego‎ ‎Synaczka,‎ ‎uwolnij,‎ ‎bła gamy‎ ‎Cię,‎ ‎dusze‎ ‎czyścowe,‎ ‎aby‎ ‎jak- najprędzej‎ ‎dostały‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎Twej‎ ‎chwały i‎ ‎tam‎ ‎Cię‎ ‎wielbiły‎ ‎i‎ ‎błogosławiły‎ ‎na‎ ‎wie ki.‎ ‎Amen. Ojcze‎ ‎nasz.‎ ‎Zdrowaś‎ ‎Marya.‎ ‎Wiecz ny‎ ‎odpoczynek.
Akty‎ ‎cnót‎ ‎teologicznych. Akt‎ ‎Wiary. O‎ ‎Boże‎ ‎mój,‎ ‎wierzę‎ ‎mocno‎ ‎z‎ ‎całego serca,‎ ‎że‎ ‎Ty‎ ‎jesteś‎ ‎Jeden‎ ‎w‎ ‎Swej‎ ‎isto cie,‎ ‎potrójnym‎ ‎w‎ ‎osobach:‎ ‎Ojca,‎ ‎Syna i‎ ‎Ducha‎ ‎Świętego,‎ ‎sprawiedliwie‎ ‎wyna gradzającym‎ ‎dobrych,‎ ‎a‎ ‎słusznie‎ ‎karzą- cym‎ ‎złych. Wierzę,‎ ‎że‎ ‎Twój‎ ‎Boski‎ ‎Syn‎ ‎stał się‎ ‎człowiekiem‎ ‎cierpiał‎ ‎i‎ ‎umarł‎ ‎na
"‎ ‎"‎ ‎. krzyżu‎ ‎dla‎ ‎naszego‎ ‎zbawienia,‎ ‎zmar-‎ ‎I twychwstawszy‎ ‎trzeciego‎ ‎dnia‎ ‎po‎ ‎śmierci,‎ ‎i Wierzę‎ ‎nadto‎ ‎we‎ ‎wszystko,‎ ‎co‎ ‎za wiera‎ ‎Skład‎ ‎Apostolski‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎to,‎ ‎co‎ ‎świę ty‎ ‎Kościół‎ ‎podaje‎ ‎do‎ ‎wiary,‎ ‎a‎ ‎to‎ ‎z‎ ‎po wodu,‎ ‎że‎ ‎Ty,‎ ‎najwyższa‎ ‎i‎ ‎nieomylna‎ ‎| Prawda,‎ ‎to‎ ‎wszystko‎ ‎do‎ ‎wierzenia‎ ‎po dałeś.‎ ‎Dopomóż‎ ‎mi,‎ ‎o‎ ‎Panie,‎ ‎abym‎ ‎ni gdy‎ ‎nie‎ ‎ustał‎ ‎w‎ ‎mej‎ ‎wierze. nadziei. Mam‎ ‎silną‎ ‎nadzieję,‎ ‎o‎ ‎mój‎ ‎Boże, że‎ ‎z‎ ‎Twej‎ ‎ręki‎ ‎otrzymam‎ ‎wieczne‎ ‎zba- j‎ ‎wienie‎ ‎i‎ ‎wszystkie‎ ‎pomoce‎ ‎do‎ ‎tego‎ ‎po trzebne,‎ ‎a‎ ‎to‎ ‎dla‎ ‎tego,‎ ‎że‎ ‎Ty,‎ ‎Najwyż- I‎ ‎sze‎ ‎Dobro,‎ ‎przez‎ ‎zasługi‎ ‎Jezusa‎ ‎Chry stusa,‎ ‎obiecałeś‎ ‎to‎ ‎szczęście‎ ‎każdemu, kto‎ ‎wiernie‎ ‎wypełni‎ ‎Twoje‎ ‎Boskie‎ ‎pra wa.‎ ‎Spraw,‎ ‎o‎ ‎Panie!‎ ‎abym‎ ‎za‎ ‎pomocą dobrych‎ ‎uczynków,‎ ‎które‎ ‎przy‎ ‎Twej łasce‎ ‎pełnić‎ ‎w‎ ‎życiu‎ ‎pragnę,‎ ‎osiągnął to,‎ ‎czego‎ ‎spodziewać‎ ‎się‎ ‎dałeś‎ ‎mi‎ ‎na dzieję. Akt‎ ‎miłości. Kocham‎ ‎Cię,‎ ‎o‎ ‎Boże‎ ‎mój,‎ ‎z‎ ‎całego serca‎ ‎ponad‎ ‎wszystko‎ ‎na‎ ‎ziemi,‎ ‎nietyle dla‎ ‎dobrodziejstw,‎ ‎któremiś‎ ‎mnie‎ ‎ob sypał,‎ ‎ile‎ ‎dla‎ ‎Twej‎ ‎nieskończonej‎ ‎do broci.‎ ‎Dla‎ ‎Twojej‎ ‎miłości‎ ‎kocham‎ ‎bliskich

[madohora]

(być może nawet odleglejszych), w Europie licznie działały we wczesnym średniowieczu, szczyt swojej świetności przeżywały w XVII w., po czym stopniowo traciły na znaczeniu, zastępowane zwłaszcza przez giełdy towarowe i pieniężne, w XIX–XX w. przez wystawy i targi międzynarodowe. Organizowane na ogół w miastach lub w ich bezpośrednim sąsiedztwie, w ściśle określonych terminach, zazwyczaj wiążących się ze świętami religijnymi, ściągały wielkich kupców, niekiedy z bardzo odległych stron, oraz rzesze ludności przybywającej głównie dla rozrywki; oprócz wielkich jarmarków miejskich istniały liczne małe jarmarki wiejskie. Niezależnie od zwykłych jarmarków towarowych, na których dokonywano masowych transakcji kupna–sprzedaży, odbywały się w Europie jarmarki kredytowe (np. w końcu XVI–pocz. XVII w. w Piacenzie); ich dominacja w tej formie obrotu upadła w 2. ćwierci XVII w. na korzyść giełd pieniężnych (wówczas zwłaszcza w Amsterdamie).

[madohora]

Rękawka – krakowskie święto, obchodzone na Wzgórzu Lasoty po pierwszej wiosennej pełni (obecnie najczęściej we Wtorek Wielkanocny), nawiązujące do słowiańskiej tradycji wiosennego święta zmarłych. Do tradycji Rękawki należy m.in. rzucanie oraz toczenie jaj, symbolu nowego życia.

[madohora]

Do przejawów pierwotnej czci oddawanej zmarłym należało między innymi zrzucanie ze wzgórza pokarmów i monet. Możliwe, że nastąpiło to, w oparciu o, być może jeszcze przedsłowiański, kopiec oraz połączenie wątków z legendy o Kraku z wierzeniami słowiańskim]. Obrzęd może być również echem dawnych tradycji celtyckich związanych z kultem boga śmierci Smertiusa.

[madohora]

W wyniku zakazu obchodów, wydanego przez Austriaków w trakcie zaborów, po odzyskaniu niepodległości aż do końca XX wieku jedyną pozostałością po Rękawce był odpust odbywający się przy pobliskim kościele św. Benedykta. Od 2001 roku na Kopcu i wokół niego odbywa się świecki festyn pod nazwą „Tradycyjne Święto Rękawki”, organizowany przez Centrum Kultury Podgórza oraz Drużynę Wojów Wiślańskich „Krak”, nawiązujący do domniemanego przedchrześcijańskiego charakteru zwyczaju, w ramach którego prezentowane są inscenizacje obrzędów związanych z nadejściem wiosny, pokazy rekonstrukcji życia we wczesnośredniowiecznych osadach oraz walka wojów

[madohora]

[madohora]

PAŃSKA SKÓRKA

ok. 1 kg cukru (i miodu lub melasy)
1-2 łyżki octu (soku z cytryny)
ok. 1 szklanki wody + soku, np.: malinowego
opcjonalnie: 3-4 łyżki mąki ziemniaczanej
białka z 6-8 jaj

Białka z jaj należy ubić na sztywną pianę. Następnie pozostałe składniki połączyć ze sobą i mieszać do uzyskania jednolitego syropu. Powstałą masę wylać na ubite białka, naczynie z pianą ma być ustawione na parze.
Pianę z syropem ubijać, aż zgęstnieje, potem zdjąć z pary i ubijać do ostudzenia. Słodką masę wykładać na pergamin. Po wystygnięciu pańska skórka odpowiednio stwardnieje i będzie gotowa do pokrojenia.

[madohora]

[madohora]

Szczypki są często sprzedawane na odpustach w lubelskich parafiach.

[madohora]

Tradycyjny smakołyk, zwykle o smaku owocowym i galaretowatej konsystencji, wyrabiany ze skrobi pszennej lub mąki ziemniaczanej oraz cukru z dodatkiem środków barwiących i aromatyzujących. Zamiast cukru pierwotnie używano miodu, a obecnie często stosuje się wiórki kokosowe. Rachatłukum jest podawane w postaci kostek oprószonych cukrem pudrem.

[madohora]

CIASTKA Z DZIURKĄ

masło 25 dag
proszek do pieczenia 1 łyżeczka
mąka pszenna 50 dag
cukier 0,5 szklanki
żółtka 3 szt
jogurt naturalny 3 łyżki
dżem wiśniowy

Mąkę przesiewamy z proszkiem do pieczenia. Dodajemy masło i siekamy nożem. Następnie dodajemy żółtka, cukier, jogurt i wszystko razem zagniatamy. Ciasto rozwałkowujemy, wycinamy szklanką ciasteczka i w połowie z nich wycinamy dodatkowo dziurkę /np. kieliszkiem/.
Układamy na blaszce i pieczemy do zrumienienia w piekarniku nagrzanym do 180 stopni C. Odstawiamy do wystudzenia.
Wystudzone całe ciastka smarujemy dżemem i nakrywamy ciastkiem z dziurką. Dekorujemy według uznania.

[madohora]

Piotr z obedyencyi cingulum całuje,
Śpieszy; Ojciec Gwardyan w myśli swej stosuje
Co rozkazać, co czynić. Wszedł do zakrystyi;
Tam braciszek Alfonsy, bliski profesyi,
Otwiera szafy śnieżnej bielizny: ornaty
Złote, srebrne, przegląda, (przed mnogiemi laty
Haftowały je ręce hrabianek!) z wstęgami
Mszały nowe i stare, z złotem! brzegami,
Zapełniły rząd długi. Tam ampułki szklane,
Monstrancya, kielichy suto pozłacane,
Cyboryum z srebra olbrzymiej wielkości,
Na złotym bandalerzu przez tłumy, ludności
Noszony, głośno śpiewa o mnóstwach spowiedzi.
Inne znowu naczynia ceniane i z miedzi
Czyściuteńkie, po listwach chędogiej framugi
Niecierpliwie czekają na Boże usługi.

[madohora]

Odpusty nowe za odmawianie radosnego
ltóźiińea św. »Wszystkim wiernymchrześcijaninom płci
obojga, którzy w odmawianiu Różańca św. sie-
dmiu radości, Najśw. Maryi Panny gdzie
tylko bądź na całej ziemi w kościele jednym z trzech
Zakonów seraficznego Ojca Franciszka udział biorą,
nadajemy te same odpusty, które bracia i siostry tego
samego Zakonu odbierają, jeżeli z nimi razem Róża-
niec św. zmawiają.
Okrom tego udzielamy wszystkim wiernym chrze-
ścijanom, którzy oczyszczeni przez Sakrament Pokuty
i posileni Chlebem Anielskim w czasie roku tego Ró-
żaniec, czy to w uroczystościach szczególnych siedmiu
radości, czy też w głównych świętach Najśw. Maryi
Panny, albo jakiegokolwiek dnia w oktawie, według
wyboru wolnego, pobożnie zmówią, odpustu zu-
pełnego każdego dnia, w którym to uczynią.
Tak samo wszystkim, którzy w soboty podczas
roku bieżącego Różaniec zmawiać zwykli, raz w mie-
siącu według wyboru wolnego również — odpustu
zupełnego udzielamy, jeżeli jak zwyż powiedzie-
liśmy — godnie do Sakramentów świętych Pokuty
i Ołtarza przystąpią.
Dalej udzielamy miłosierni w Panu wszystkim,
którzy Różaniec mianowany przy sobie noszą i często
go zmawiają, w godzinie śmierci, jeżeli godnie Sa-
kramentu święte Pokuty i Ołtarza przyjmą, albo, je-
żeli nie są w stanie to uczynić, przynajmniej ze skru-
chą w sercu Imię Jezus, jeżeli im możebnie, albo je-
żeli niemożebnie, sercem choć nabożnie, zawezwą
i śmierć jako następstwo grzechu z ręki Pańskiej po-
kornie przyjmą, również odpustu zupełnego
i uwolnienie z wszystkich kar za grzechy zasłużonych.
Nadto udzielamy wiernym obojga płci wszędzie,
którzy przynajmniej skruszonem sercem w innych
uroczystościach Najśw. Maryi Panny w roku bieżą­cym Różaniec zmówią, 300 dni odpustu w zwyczajnej
formie Kościoła, dalej owym, którzy to w uroczysto-
ściach nakazanych czynią, 200 lat; ile razy ale Róża-
niec któregokolwiek dnia w roku zmówią, za każdą
rażą 70 lat i również tyle kwadragenów.
Na koniec owym wiernym, którzy Różaniec sie-
dmiu radości Najśw. Maryi Panny wiernie przy sobie
noszą, go często zmawiają i jaki bądź uczynek pobo-
żny na chwałę Boga albo na duchowne lub czasowe
dobro bliźniego w sposób świętobliwy wypełnią, albo
na cześć siedmiu radości Matki Boskiej »Pozdrowienie
Anielskie« siedm razy zmówią, za każdą rażą w zwy-
czajnej formie Kościoła 10 lat odpustu.
Wszystkie te zupełne i niezupełne odpusty, wyjąw-
szy odpust zupełny w razie śmierci, wierni mogą, je-
żeli wolę mają, duszom zmarłym w czyścu ofiarować.
Ustanawiamy jednakowoż, aby Różańce, który wierni
przy wypełnieniu uczynków wymienionych użyć chcą,
od ministra jeneralnego Zakonu Braci Mniejszych, to
jest Zakonu św. Franciszka, lub od innego świeckiego
albo zakonnego kapłana, który do tego przez ministra
mianowanego upoważnionym został, w zwyczajnej for-
mie Kościoła i zachowaniem przeznaczeń odnośnych
poświęcone być muszą. Żadne przeciwności temu prze-
szkadzać nie mają. To na czasy nieustanne mieć ma
znaczenie. Pius X, Breve S. C. Indulg. d. 23 Äug.
1905. (Acta Ord. Fr. Min. XXIV, 349—352).

[madohora]

Praktyka zyskiwania odpustów
wFZŚ
Wprowadzenie
N
auka o odpustach łączy się z tajemnicą Bożego
Miłosierdzia i wynika ze słów Chrystusa: „To-
bie dam klucze Królestwa Niebieskiego: cokolwiek
zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co
rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie”
(Mt 16,19).
W sakramencie pojednania otrzymujemy przeba-
czenie grzechów, które wyznajemy i za które szcze-
rze żałujemy. Przebaczenie uwalnia nas od winy
(tym samym jest nam darowana kara wieczna, czy-
li kara piekła) i pozwala nam osiągnąć zbawienie
wieczne, ale nie uwalnia nas od kary doczesnej
za popełnione grzechy. Bóg przebaczył nam to,
że zabrudziliśmy naszą duszę, ale musi nas z tego
brudu oczyścić. Nic nieczystego nie wejdzie bo-
wiem do Miasta Świętego (por. Ap 21, 27).
Temu oczyszczeniu służą właśnie kary doczesne,
które możemy ponieść za życia na ziemi lub po
śmierci - w czyśćcu.
Człowiek jednak może zostać uwolniony tak-
że od tych kar! Temu właśnie służą odpusty, któ-
rymi rozporządza Kościół.
Odpust jest to więc darowanie przed Bogiem
kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do
winy.
Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposo-
biony i pod określonymi warunkami, za pośrednic-
twem Kościoła, który jako szafarz owoców odku-
pienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadość-
uczynienie ze skarbca zasług Chrystusa i świętych
(por. KPK, kan. 992; KKK, n. 1471).
Odpust zupełny jest szczególnym darem łaski
Bożej, dzięki któremu wierny będący w stanie łaski
uświęcającej może uzyskać również darowanie kar
doczesnych. Nie można uzyskać odpustu nie bę-
dąc w stanie łaski uświęcającej.
Rozróżnia się odpusty cząstkowe i zupełne (za-
leżnie od tego, w jakim stopniu uwalniają od kary
doczesnej).
O odpustach
1. W sakramencie pokuty „Bóg, Ojciec miłosier-
dzia, który pojednał świat ze sobą przez śmierć
( zmartwychwstanie swojego Syna i zesłał Ducha
Świętego”, odpuszcza nam grzechy i karę wieczną.
Jednak w tym życiu, albo po śmierci w czyśćcu, mu-
simy odpokutować kary doczesne. Mocą władzy
otrzymanej przez Chrystusa Kościół może darować
karę doczesną w pewnych okolicznościach i pod
pewnymi warunkami. Takie darowanie kary nazy-
wa Kościół odpustem.
2. Odpust zupełny - to darowanie całej kary do-
czesnej, a odpust cząstkowy - darowanie części ka-
ry doczesnej.
3. Odpusty tak cząstkowe, jak i zupełne mogą być
zawsze ofiarowane za zmarłych.
4. Odpust związany ze świętem zostaje przenie-
siony na dzień, w którym samo święto jest prawnie
obchodzone.
5. W celu uzyskania odpustu ustalonego na okre-
ślony dzień wymagane jest nawiedzenie kościoła
lub kaplicy. Nawiedzenie to może nastąpić od po-
łudnia wigilii aż do północy ustalonego dnia.
6. Odpust cząstkowy można uzyskać wiele razy
w ciągu dnia, chyba że orzeczono coś innego.
7. Odpust zupełny może być uzyskany tylko jeden
raz w ciągu dnia. Można uzyskać odpust zupełny
w godzinie śmierci także wówczas, jeśli tego same-
go dnia uzyskało się inny odpust zupełny.
8. Przepisany dobry uczynek w celu uzyskania od-
pustu zupełnego związanego z kościołem albo ka-
plicą polega na pobożnym odwiedzeniu miejsc
świętych. Należy przy tym odmówić jedno Ojcze
nasz i jedno Wierzę.
9. Aby uzyskać odpust zupełny należy wypełnić
dzieło związane z odpustem i spełnić trzy warunki:
odbyć spowiedź sakramentalną, przyjąć Komunię
eucharystyczną i odmówić modlitwę według inten-
cji Ojca Świętego.
Ponadto wymagane jest wykluczenie jakiegokol-
wiek przywiązania do grzechu, choćby lekkiego.
Jeśli brak pełnej dyspozycji albo nie spełniono
któregoś z trzech warunków, odpust jest tylko
cząstkowy, z wyjątkiem tego, co powiedziano niżej
w n. 13.
10. Trzy warunki mogą być wypełnione kilka dni
przed albo po dokonaniu przepisanego dobrego
uczynku.
11. Jedna spowiedź sakramentalna uzdalnia do
uzyskania więcej odpustów zupełnych; ale jedna
Komunia eucharystyczna i jedna modlitwa według
intencji Ojca Świętego pozwala uzyskać tylko jeden
odpust.
12. Modlitwę według intencji Ojca Świętego speł-
nia się całkowicie, odmawiając jedno Ojcze nasz
i jedno Zdrowaś, można jednak odmówić jakąkol-
wiek inną modlitwę zależnie od pobożności.

[madohora]

ROLADKA Z KURCZAKA

4 średnie piersi z kurczaka bez skóry i kości (ok 850 g mięsa)
8 plasterków surowego boczku
1 biała cebula
100 g żółtego sera
2 łyżki posiekanej, świeżej natki pietruszki lub 1 łyżka suszonej
1 łyżeczka soli
½ łyżeczki czarnego pieprzu
2 łyżki masła

Rozpuść masło na patelni, wrzuć obraną i drobno posiekaną cebulkę i smaż chwilę, aby stała się błyszcząca. Po chwili wrzuć oczyszczone i pokrojone w cienkie plasterki pieczarki, posól i trzymaj na ogniu, aż z grzybów odparuje sok. Odstaw do ostygnięcia, po czym dodaj posiekaną natkę pietruszki i starty ser. Dopraw farsz czarnym pieprzem i dokładnie wymieszaj. Dla podkręcenia smaku możesz dodać szczyptę pieprzu ziołowego i 1 przeciśnięty przez praskę ząbek czosnku.
Pojedyncze piersi z kurczaka umyj, wytnij błonki i zrób nacięcia, aby powstały kieszonki. Natrzyj mięso solą i czarnym pieprzem, następnie napełnij kieszonki farszem i każdą pierś zawiń dwoma plasterkami boczku. W razie potrzeby ponakłuwaj wykałaczkami. Przełóż rolady do rękawa do pieczenia, zamknij rękaw, przełóż do naczynia żaroodpornego i wstaw do piekarnika nagrzanego do 180°C na 45-60 minut. Na 7-10 minut przed końcem pieczenia możesz rozciąć worek, aby boczek ładnie się podpiekł i stał chrupiący. Po wyjęciu z piekarnika odczekaj 5-10 minut.

[madohora]

Modlitwa Lutra przed decyzją na sejmie w Wormacji
Przedwieczny Boże, znów — sługa pokorny —
Wszystkie swe myśli kieruję do Ciebie.
W tę wielką ciszę, w ten spokój wieczorny
Chcę, byś był przy mnie tak, jak jesteś w niebie,
Bym przy Twym boku w wielkie niepokoje
Wykonał wszystkie święte sprawy Twoje.
Szatan się burzy, szatan dłonią sięga,
Aby zagarnąć wszystkie ludzkie dusze ...
O, jak straszliwa jest jego potęga! ...
Lecz z Twą pomocą przeciw niemu ruszę,
Ty zaszczep we mnie nieugięte męstwo
I Ty walcz za mnie i daj Swe zwycięstwo!
Gdy z drżeniem szedłem w miasto — zda się —• święte,
Z lękiem szeptałem Twe przedwieczne imię,
Usta mówiły słowa niepojęte:
„Bądź pozdrowiony mi, o święty Rzymie!" —
Giąłem przed Tobą w pokorze kolana
Nie w Twej stolicy, — w stolicy szatana!
Dziś wiem, że wszędzie, gdzie Twoja moc gości,
Wszędzie, gdzie Syn Twój schodzi na tę ziemię,
Jak cień straszliwy szatan przy świętości
Czyha, by zgubić słabe ludzkie plemię.
Tyś we mnie złamał jego siłę ciemną
I ocaliłeś mnie — nie nadaremno!
Dziś wiem, gdy Twojej wielkiej, świętej sprawy
Jutro być muszę znów orędownikiem,
Znowu w przepychu wstanie szatan krwawy,
Aby mnie złamać swych pachołków krzykiem.
Lęka się serce ... drżę ... w słabe naczynie
Niechaj potęga Twego Ducha płynie ...
Nie! Nie chcę wrócić, a obraną drogę
Ty pobłogosław i bądź moim Panem,
Złam we mnie wszelki lęk i wszelką trwogę,
Abym zwycięstwo odniósł nad szatanem!
Nic nie odwołam!... Inaczej nie mogę,
Choćbym sam jeden walczyć miał z tyranem,
Choć na tej drodze śmierć mnie spotka może.
Tak mi dopomóż, wierny Ojcze, Boże

[madohora]

Wiara jest to żywe, bezgraniczne zaufanie pokła-
dane w łasce Bożej. A to zaufanie i to poznanie łaski
Bożej czyni człowieka radosnym, uprzejmym chętnym
wobec Boga i wszelkiego stworzenia. Dr M. Luter

[madohora]

Sierpień — miesiąc dożynek i odpustów
Miesiąc sierpień, a zwłaszcza je-
go pierwsza połowa, to okres naj-
piękniejszy dla rolnika, okres zbie-
rania plonów za całoroczny trud i
znoje. W tym miesiącu też, jak
Polska długa i szeroka, urządzane
są po wsiach polskich barwne ob-
chody ludowe z racji zakończenia
żniw, zwane najczęściej „dożynka-
mi“ lub „wieńcem“.
W pierwszej połowie tego mie-
siąca, który łacińską swą nazwę
wziął od cesarza Augusta, a polską
nazwę — od sierpa, narzędzia tak
często widzianego w tym miesiącu
w ręku rolnika — już żniwa prze-
ważnie ukończone. W sadach doj-
rzewają owoce, po ogrodach i łą-
kach lśnią się do słońca najpięk-
niejsze kwiaty i zioła. Wszak 15
sierpnia przypada Matki Boskiej
Zielnej święto, czyli Wniebowzięcie,
w którym to dniu obowiązkowo
dziewczęta i chłopcy muszą zanieść
na ołtarz Bogarodzicy i swej Pa-
tronki najwonniejsze zioła i kwia-
ty do poświęcenia.
Ponieważ sierpień jest zarówno
miesiącem zbiorów jak i okresem
ciężkiej pracy w gospodarstwie,
więc mówi się: „Z sierpem w ręku
uńtać sierpień wiele uciech, wiele
cierpień“.
Według wierzeń ludowych, o ile
w sierpniu „w pierwszym tygodniu
pogoda stała, będzie zima długo-
trwała“. Tak samo dnia 10 sierp-
nia: „Św. Wawrzyniec pokazuje,
jaka jesień następuje“, a ponieważ
już po żniwach, to: „Na święty Wa-
wrzyniec wolny przez pola gości-
niec“. Na dzień św. Bernarda ma-
my znów inne przysłowie: „Gdy na
śiu. Bernarda ziemia twarda, będzie
zima harda“.
Święto Wniebowzięcia w dniu 15
sierpnia poświęcone jest specjal-
nej czci Najśw. Panny Marii. 0-
prócz święcenia ziół we wszystkich
niemal wioskach polskich w wielu
miejscowościach odbywają się w
tym dniu uroczyste odpusty. Naj-
słynniejszym z nich jest odpust w
Kalwarii Zebrzydowskiej pod Kra-
kowem. Tegoroczny odpust szcze-
gólnie będzie uroczysty, gdyż rów-
nocześnie odbędzie się 50-lecie ko-
ronacji cudownego obrazu Najśw.
Panny Marii. Na tą uroczystość
także z Górnego Śląska udają się
bardzo liczne pielgrzymki. A war-
to być na to święto w Kalwarii Ze-
brzydowskiej. Urocze wzgórza pod-
karpackie, na których na tle zieleni
widnieją niezliczone białe kaplice
Drogi Krzyżowej, zapełniają się w
tym dniu tysięcznym, wielobarw-
nym tłumem z różnych stron na-
szej Ojczyzny. Lud polski dziękuje
Bogarodzicy za doznane laski i śle
modły do Najwyższego o szczęście
dla siebie, dla rodziny i dla ziemi
ojczystej.

[madohora]

Już w późnym średniowieczu odpusty wykorzystywano do wspierania organizacji charytatywnych na rzecz dobra publicznego, w tym szpitali. Jednakże nadużywanie odpustów, głównie poprzez komercjalizację, stało się poważnym problemem, który Kościół dostrzegał, ale nie był w stanie skutecznie go powstrzymać. Odpusty były od początku reformacji protestanckiej celem ataków Marcina Lutra i innych teologów protestanckich. Ostatecznie katolicka kontrreformacja położyła kres nadużyciom związanym z odpustami, lecz odpusty nadal odgrywają rolę we współczesnym katolickim życiu religijnym i zostały dogmatycznie potwierdzone jako część wiary katolickiej przezSobór Trydencki . Reformy XX wieku w dużej mierze zniosły kwantyfikację odpustów, którą wyrażano w dniach lub latach. Te dni lub lata miały reprezentować odpowiednik czasu spędzonego na pokucie, chociaż powszechnie błędnie uważano, że oznacza to czas spędzony w czyśćcu . Reformy znacznie ograniczyły także liczbę odpustów udzielanych za nawiedzenie poszczególnych kościołów i innych miejscowości.

[madohora]

Odpust nie odpuszcza winy za grzechy i nie uwalnia od kary wiecznej związanej z nieprzebaczonymi grzechami śmiertelnymi. Kościół katolicki uczy, że odpusty łagodzą jedynie karę doczesną wynikającą ze skutków grzechu (skutek odrzucenia Boga jako źródła dobra) i że nadal wymagane jest odpuszczenie grzechów ciężkich, zwykle przez sakrament spowiedzi , aby otrzymać zbawienie . Podobnie odpust nie jest pozwoleniem na popełnienie grzechu, odpuszczeniem grzechów przyszłych ani gwarancją zbawienia dla siebie lub bliźniego. Zwykle odpuszczenie grzechów śmiertelnych uzyskuje się poprzez spowiedź (znaną również jako sakrament pokuty lub pojednania).

[madohora]

Odpust może być zupełny (uwalnia wszelkie kary doczesne potrzebne do oczyszczenia duszy z przywiązania do czegokolwiek innego niż Bóg) lub częściowy (usuwa tylko część kary doczesnej, tj. oczyszczenie z powodu grzechu)

[madohora]

Paweł VI dał jasno do zrozumienia, że ​​celem Kościoła katolickiego nie jest jedynie pomoc wiernym w należytym zadośćuczynieniu za grzechy, ale przede wszystkim doprowadzenie ich do większego zapału do miłości. W tym celu zarządził, że odpusty cząstkowe, udzielone wcześniej jako równowartość określonej liczby dni, miesięcy, kwarantann (okresów czterdziestodniowych) lub lat pokuty kanonicznej, stanowią jedynie uzupełnienie i w tym samym stopniu odpuszczenia, jakie przysługują osobom pełniącym odpustowe działanie już zyskuje dzięki miłości i skrusze, z jaką to czyni.

[madohora]

Wznoszenie umysłu ku Bogu z pokorną ufnością podczas wykonywania obowiązków i znoszenia trudności życiowych oraz dodawanie, przynajmniej w myślach, jakiejś pobożnej inwokacji.
Oddanie siebie lub swoich dóbr ze współczuciem, w duchu wiary, służbie braciom w potrzebie.
Dobrowolne powstrzymywanie się w duchu pokuty od czegoś dozwolonego i przyjemnego.
Swobodne dawanie otwartego świadectwa swojej wiary wobec innych w określonych okolicznościach życia codziennego

[madohora]

Modlitwy wyraźnie wymienione w Enchiridion Indulgentiarum nie wywodzą się wyłącznie z tradycji Kościoła łacińskiego , ale także z tradycji wschodnich Kościołów katolickich , jak na przykład Akatystos , Paraklesis , Modlitwa wieczorna i Modlitwa za wiernych zmarłych (bizantyjska), Modlitwa św. Dziękczynienie (ormiański), Modlitwa Sanktuarium i Lakhu Mara (chaldejska), Modlitwa kadzenia i modlitwa o uwielbienie Maryi, Matki Bożej (koptyjska), Modlitwa o odpuszczenie grzechów iModlitwa o naśladowanie Chrystusa (Etiopczyk), Modlitwa za Kościół i Modlitwa pożegnalna od ołtarza (Maronita) oraz Modlitwa za wiernych zmarłych (Syryjczyk).

[madohora]

Błogosławieństwo Apostolskie

Szczególne znaczenie ma odpust zupełny związany z błogosławieństwem apostolskim , którego kapłan ma udzielać sakramentów osobie znajdującej się w niebezpieczeństwie śmierci, a który w przypadku braku księdza Kościół udziela każdemu chrześcijaninowi, który w danym momencie jest odpowiednio usposobiony. śmierci, pod warunkiem, że osoba ta była przyzwyczajona do odmawiania kilku modlitw w ciągu życia. W tym przypadku sam Kościół spełnia trzy warunki zwykle wymagane do uzyskania odpustu zupełnego: spowiedź sakramentalna, komunia eucharystyczna i modlitwa w intencjach papieskich

[madohora]

Penitencjaria podjęła niezwykły krok w postaci rozluźnienia wymogów dotyczących Komunii sakramentalnej i spowiedzi, w związku z brakiem możliwości ich terminowego przeprowadzenia w okresie lockdownu i zawieszenia liturgii w związku z pandemią. Watykan przypomniał także katolikom, że w przypadkach, gdy spowiedź sakramentalna jest niemożliwa, akt żalu doskonałego zapewnia odpuszczenie grzechów.

[madohora]

Teolodzy uznawali miłosierdzie Boże, wartość modlitw Kościoła i zasługi świętych za podstawę udzielania odpustów. Około roku 1230 dominikanin Hugon z St-Cher zaproponował ideę „skarbnicy” pozostającej do dyspozycji Kościoła, składającej się z nieskończonych zasług Chrystusa i niezmierzonej obfitości zasług świętych, co potwierdzili wielcy scholastycy, tacy jak Albertus Magnusa i Tomasza z Akwinu i pozostaje podstawą teologicznego wyjaśnienia odpustów

[madohora]

Bardzo szybko te limity zostały powszechnie przekroczone. Krążyły fałszywe dokumenty z odpustami przekraczającymi wszelkie granice: odpustami trwającymi setki, a nawet tysiące lat. W 1392 roku, ponad sto lat przed opublikowaniem przez Marcina Lutra Dziewięćdziesięciu pięciu tez , papież Bonifacy IX napisał do biskupa Ferrary, potępiając praktyki niektórych członków zakonów , którzy fałszywie twierdzili, że otrzymali od papieża upoważnienie do przebaczania wszelkiego rodzaju grzechy i uzyskiwał pieniądze od naiwnych wiernych, obiecując im wieczne szczęście na tym świecie i wieczną chwałę w następnym. [8] „Wieża Masła” katedry w Rouenzyskała swoją przydomek, gdyż pieniądze na jej budowę pozyskiwano ze sprzedaży odpustów pozwalających na spożywanie masła w okresie Wielkiego Postu.

[madohora]

Przede wszystkim należy dokonać jak najbardziej wyraźnego rozróżnienia pomiędzy odpustami za żywych i odpustami za zmarłych.

[madohora]

Tetzel zaprzeczył, jakoby to głosił, pisząc w 1518 r., że „Kto twierdzi, że dusza nie może wznieść się do nieba, zanim w szkatułce zadzwonią pieniądze, popełnia błąd”. ​​August Wilhelm Dieckhoff również sprzeciwiał się korupcji Tetzela, pisząc, że głosił on jedynie „ortodoksyjną naukę katolicką na temat odpustów, a protestanci zostali rażąco wprowadzeni w błąd co do tego człowieka”. ​​Choć Luter nie odmawiał papieżowi prawa do udzielania odpustów za pokuty narzucane przez Kościół, to jednak dawał jasno do zrozumienia, że ​​kaznodzieje domagający się odpustów rozgrzeszają tych, którzy je uzyskali od wszelkich kar i udzielili im zbawienia, byli w błędzie, zgodnie z katolicyzmem teologia.

[madohora]

Kilka lat później, w 1567 r., papież Pius V odwołał wszelkie udzielanie odpustów związanych z jakimikolwiek opłatami lub innymi transakcjami finansowymi. Oznaczało to, że odpusty nadal będą łączone z cnotliwymi aktami modlitwy, pobożności i pielgrzymek, ale nie będą już łączone z jałmużną , ponieważ uznano, że potencjał nadużycia takich odpustów jest zbyt duży.

[madohora]

Grecko-prawosławny patriarcha Jerozolimy Dositheos Notaras (1641–1707) napisał: „Utrwalonym zwyczajem i starożytną tradycją, znaną wszystkim, jest to, że Najświętszi Patriarchowie dają wiernym ludziom świadectwo rozgrzeszenia ( συγχωροχάρτιον – synchorochartion ). przyznawaliśmy je od początku i nadal to robimy.”

[madohora]

Począwszy od XI wieku w Kościele katolickim pod wpływem percepcji prawniczej następuje zmiana w postrzeganiu pojednania. Zgodnie z tą koncepcją zasługi Jezusa Chrystusa i świętych tworzą niewyobrażalny skarb łask , z którego może rozdzielać Kościół, jako ten, kto posiada Piotrową „władzę kluczy” i zarządza tym skarbcem wiary. Dlatego w przebaczeniu (czyli odpustie) Kościół daje grzesznikowi z tego skarbca łask to, czego mu brakuje, aby mógł zostać natychmiast usprawiedliwiony przez Boga. Przez przebaczenie grzesznik uwalniał się od tzw. kary doczesnej za grzechy, a w przypadku śmierci nie musiał cierpieć w czyśćcu za swoje winy .

[madohora]

[madohora]

MUFINKI Z NADZIENIEM CZEKOLADOWYM

100 g Cukier granulowany
1 łyżeczka Ekstrakt waniliowy
100 g Masło (miękkie)
1 szczypta Sól
3 Jaja
100 g Mąka
2 łyżki Kakao w proszku
1/2 łyżeczki Proszek do pieczenia
100 g Czekolada

W przypadku babeczek z nadzieniem czekoladowym najpierw rozgrzej piekarnik do 180 °C. Wyłóż foremkę na muffinki papierowymi wkładkami lub nasmaruj.
Pokonaj cukier, ekstrakt waniliowy, sól i masło na puszystą masę. Stopniowo mieszaj jajka i kontynuuj bicie.
Mąkę przesiać z kakao w proszku i proszkiem do pieczenia. Szybko złożyć do ciasta. Wlej ciasto około jednej trzeciej wysoko do kubków do muffinek. Zrób wcięcie w środku.
Rozpuść czekoladę na łaźni wodnej. Wlać do zagłębień ciasta muffinowego. Następnie uczyń ramekiny około 3/4 pełne.
Piec przez około 30-40 minut. Najlepiej podawać babeczki z nadzieniem czekoladowym od razu, aby czekoladowy rdzeń był jeszcze płynny.

[madohora]

Odpusty są przejawem zła późnego średniowiecza . Był to właściwie formularz przyjęcia prezentu, w którym wystarczyło wpisać imię i nazwisko darczyńcy oraz informację o sprawie. Dokumenty te były właściwie odpowiednikiem innej nałożonej pokuty. Może to być datek na rzecz parafii , wkład w krucjatę lub np. dokończenie budowy jednego z kościołów .

[madohora]

W 1054 r. doszło do podziału Kościoła wczesnochrześcijańskiego na Kościół zachodni i wschodni ( prawosławny ). Doktryna o odpustach rozwinęła się w Kościele zachodnim dopiero po tej dacie; [15] Dopiero od drugiej połowy XII w. w Kościele rzymskokatolickim teoria odpustów była stopniowo włączana do systemu teologicznego w ramach nauki o sakramencie pokuty. Jednakże zdaniem teologów prawosławnych odpusty nie mają podstaw ani w Piśmie Świętym, ani w tradycji

[madohora]

W okresie renesansu praktyka udzielania odpustów często prowadziła do znacznych nadużyć (rozdawanie datków pieniężnych itp.). Nadużycie odpustów przez protegowanego arcybiskupa Moguncji, mnicha Tetzela , stało się pretekstem do protestu Lutra i zapoczątkowania ruchu reformatorskiego .

[madohora]

Według nauczania Kościoła katolickiego konsekwencje grzechu są dwojakie. Po pierwsze, grzech śmiertelny pozbawia człowieka dostępu do życia wiecznego, tzw. „karą wieczną”, od której uwolnienie można uzyskać jedynie poprzez sakrament pokuty. Po drugie, każdy grzech pogarsza stan duchowy człowieka, zwiększając jego skłonność do zła, co prowadzi do trudności duchowych, rozumianych jako „kara tymczasowa”. Odpust pomaga sobie z tym poradzić, zachęcając do odprawiania modlitw , dzieł miłosierdzia

[madohora]

Udzielanie odpustów było początkowo nieoficjalne, jednak już w XVI wieku praktyka ta stała się powszechna. Na początku XVIII wieku patriarcha Jerozolimy Dositheus Notara pisał o tym jako o starożytnej i znanej praktyce. Praktyka udzielania odpustów została oficjalnie potwierdzona na Soborze w Konstantynopolu w 1727 roku . 13. punkt soborowej definicji mówi: „Moc odpuszczenia grzechów, którą Wschodni Kościół Chrystusowy, jeśli zostanie złożona na piśmie, nazywa „listami upoważniającymi” ( gr. συγχωροχαρτια ), a Latynosi „odpustami” (gr. Intulgentzas łacińskie ),.. jest dane przez Chrystusa w Kościele świętym. Zezwolenia te wydawane są w całym Kościele katolickim przez czterech najświętszych patriarchów: Konstantynopol, Aleksandrię, Antiochię i Jerozolimę. Na przykład w kwietniu 1806 roku Nikodem Święty Góral w liście do przebywającego w tym czasie w Konstantynopolu biskupa Paisiosa ze Stagonu prosił go, aby wziął od patriarchatu „list zezwalający” na jednego „żywego mnicha”, a także imieniem Nikodem i wyślij mu go, obiecując, że wyśle ​​pieniądze potrzebne na zakup przywileju, gdy tylko będzie wiedział, ile to będzie kosztować

[madohora]

ZAKRZEWO. Parafia Zakrzewska,
której od wielu lat włodarzy ks. Patron
dr. Domański — „proboszcz Polaków w
Niemczech“, obchodziła w dn. 24 lipca
bardzo uroczyście swój doroczny odpust
Marii Magdaleny.
Od wczesnego rana schodzili i zjeż-
dżali się licznie do Zakrzewa polscy pa-
rafianie oraz polski lud z dalszych miej-
scowości powiatu złotowskiego, aby w
dniu tak uroczystym w duchowej stoli-
cy Polactwa w Rzeszy zamanifestować
przywiązanie do Wiary Ojców, złożyć
hołd Patronce pięknego kościoła Za-
krzewskiego, wyprosić laskę wytrwania
i przede wszystkim pomodlić się o do-
bre żniwa.
Tłumy wiernych były wielkie, bo od-
pust w Zakrzewie zawsze przyciąga spo-
ro ludu a i Bóg zwykł użyczyć w tym
dniu corocznie wspaniałą pogodę. W
cieniu starych drzew na cmentarzu, oka-
lającym kościół, widać było morze
głów: w modłach i śpiewie spędzali
chwile odpustowe matki, ojcowie i mło-
dzież nasza.
O godz. 11,30 rozpoczęła się uroczy-
sta Msza św. przed ołtarzem na cmen-
tarzu. Pienia religijne na 4 głosy wyko-
nał znany chór Zakrzewski z towarzy-
szeniem orkiestry dętej. Szczególnie
wzruszający był moment, gdy w odpo-
wiedzi na słowa kapłana „Credo in
unum Deum“ rozległa się potężna pieśń-
wyznanie: „My chcemy Boga“. Słowa
pieśni daleko rozbrzmiewały po brze-
miennych w złociste zboże błoniach zie-
mi Zakrzewskiej — ojczystej ziemi ludu
polskiego. Patronce kościoła Zakrzew-
skiego poświęcona była piękna pieśń
dwugłosowa „Mario Magdaleno“, od-
śpiewana w czasie ofiarowania.
Podniósł się lekki wietrzyk orzeźwia-
jący, gdy Msza św. dobiegała końca. I
następnie lud z uwagą słuchał polskie-
go słowa Bożego, jakie płynęło z ust
sędziwego kaznodziei, ks. prob. Gro-
chowskiego z Głubczyna.
Każdy uczestnik odpustu wrócił do
domu pokrzepiony na duchu. W cieniu
świątyni Zakrzewskiej został wzmocnio-
ny łaską otuchy do dalszej pracy i wal-
ki z przeciwnościami. Wśród licznych
braci, jednych duchem, wiarą i mową,
zamanifestował: „My tu jesteśmy, my
tu będziemy i zawsze wyznawać będzie-
my wiarę świętą w Ojców mowie!“
Wszystkim, szczególnie Rodakom z
sąsiednich parafij, którzy w uroczystym
WARSZAWA. W wyniku przychyl-
nego ustosunkowania się rządu sowiec-
kiego do sprawy powrotu zwłok króla
Stanisława Augusta, zostały one przed
WASZYNGTON. Sprawa wznowienia
stosunków dyplomatycznych między Stana-
mi Zjednoczonymi A. P. a Watykanem
zbliża się ku realizacji. Departament sta-
nu wysłał niedawno instrukcje do konsula-
tu generalnego w Rzymie, upoważniające
tenże do zatwierdzania dokumentów, wy-
stawionych przez władze Watykanu, aby
mogły być uważane za ważne dowody w
sądach amerykańskich. Instrukcje departa-
dla Zakrzewskich parafian dniu złączyli
się z nimi u stóp św. Marii Magdaleny,
wyraża się tą drogą serdeczne „Bóg zapłać!“

[madohora]

Dowodowe SMS-y do różnych „ojców Kościoła” i ksiąg niekanonicznych zapewniają, co następuje: publiczna pokuta niekoniecznie obejmuje publiczne wyznanie grzechu, ale o jej podejmowaniu decyduje spowiednik i do pewnego stopnia zależy od tego, czy przestępstwo było wystarczające, czy też nie. otwarta lub notoryczna, powodująca zgorszenie innych. [3] Oakley wskazuje, że odwoływanie się do pokuty publicznej różniło się zarówno w czasie, jak i miejscu, a także podlegało słabościom prawa świeckiego. Starożytna praktyka pokutna opierała się na dekretach papieskich i synodach, które były tłumaczone i gromadzone w zbiorach wczesnośredniowiecznych. Jednak niewiele z tych spisanych zasad zostało zachowanych w późniejszych pokutnikach.

[madohora]

Penitencjarze poradzili spowiednikowi, aby zasięgnął informacji o stanie psychicznym i sytuacji społecznej grzesznika. Kapłanowi kazano zapytać, czy grzesznik przed nim jest bogaty czy biedny; wykształcony; chory; młody czy stary; zapytać, czy zgrzeszył dobrowolnie czy mimowolnie i tak dalej. Duchowy i umysłowy stan grzesznika, a także jego status społeczny, miały fundamentalne znaczenie dla tego procesu. Co więcej, niektórzy pokutnicy polecali kapłanowi, aby sprawdzał szczerość grzesznika poprzez obserwację postawy i tonu głosu

[madohora]

Zarówno komutacje, jak i skrzyżowanie pokuty kościelnej z prawem świeckim różniły się w zależności od miejscowości. Dojazdy nie ograniczały się też do płatności finansowych: ekstremalnych postów i recytowania dużej liczby psalmówmógł także dojeżdżać do pokut; system komutacji nie wzmacniał powszechnych powiązań między biedą a grzesznością, mimo że faworyzował ludzi zamożnych i wykształconych nad tymi, którzy nie mieli takich przywilejów. Jednak pogląd, jakoby całe wspólnoty, od góry do dołu, od najbogatszych do najbiedniejszych, poddawały się tej samej formie dyscypliny kościelnej, sam w sobie jest mylący. Na przykład mięso było rzadkością w diecie biednych, niezależnie od narzucenia postów kościelnych. Ponadto system pokuty publicznej nie został zastąpiony pokutą prywatną; same penitencjały odnoszą się do publicznych ceremonii pokutnych.

[madohora]

Erazm z Rotterdamu lub Erasmus ; 28 października 1466 - 12 lipca 1536) był holenderski humanista chrześcijański , teolog katolicki , pedagog , satyryk i filozof .

[madohora]

Choć blisko związany z Rotterdamem, mieszkał tam tylko przez cztery lata i nigdy już nie wrócił. Informacje o jego rodzinie i wczesnym życiu pochodzą głównie z niejasnych wzmianek w jego pismach. Jego rodzice nie mogli zawrzeć legalnego związku małżeńskiego: jego ojciec, Gerard, był katolickim księdzem i wikariuszem w Goudzie. Jego matką była Margaretha Rogerius (zlatynizowana forma holenderskiego nazwiska Rutgers), córka lekarza z Zevenbergen . Mogła być gospodynią Gerarda. Chociaż Erazm urodził się poza związkiem małżeńskim, opiekowali się nim rodzice aż do ich przedwczesnej śmierci z powodu dżumyw 1483 r. Jego jedyne rodzeństwo Piotr mógł urodzić się w 1463 r. jako syn Małgorzaty i jej pierwszego męża, co czyni go jedynie przyrodnim bratem Erazma. Erazm z drugiej strony nazwał go swoim bratem.

[madohora]

Wkrótce po święceniach kapłańskich miał szansę opuścić kanonię, gdy zaproponowano mu stanowisko sekretarza biskupa Cambrai , Henryka z Bergen, ze względu na jego doskonałą znajomość łaciny i reputację literata.

[madohora]

To skłoniło go po powrocie z Anglii do Paryża do intensywnej nauki języka greckiego, co umożliwiło mu głębsze studiowanie teologii i przygotowanie nowego wydania przekładu Biblii Hieronima z końca IV wieku . Któregoś razu napisał do Colet’a:

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

I DLA PORÓWNANIA ODPUST U ŚWIĘTEJ ANNY W LUBLIŃCU:

[madohora]

Tutaj odpust odbywał się 26 lipca czyli w imieniny Anny mimo, że był to normalny roboczy dzień

[madohora]

[madohora]

Oprócz świniobicia wielkim wydarzeniem były też odpusty „U babci Anny”, jak
mawiał jeden
z proboszczów tutejszej parafii. Z takim odpustem, przypominającym te sprzed
lat spotkałam się niedawno ku mojemu wielkiemu zaskoczeniu w centrum Dąbrowy
Górniczej. Dzisiaj odpust na Janowie to suma zakończona procesją dookoła
kościoła i zaledwie kilka straganów z piernikami. W procesji, w strojach
ludowych przeszło może z siedem, może z dziesięć kobiet a panów było jeszcze
mniej. Kiedyś dzień odpustu to było święto dla trzech parafii Szopienickiej,
Janowskiej
i Giszowieckiej. W zależności od tego, w którym kościele akurat był odpust
ciągnęła procesja prowadzona przez proboszcza z Giszowca i Szopienic do
kościoła w Nikiszowcu (lub odwrotnie). Procesje łączyły się ze sobą i dalej
jako jedna przechodziły przez ulice danej dzielnicy. Oczywiście obowiązkowo w
strojach regionalnych. Nie można było oderwać oczu od czerni górniczych
uniformów i kolorowych pióropuszy na czapkach oraz kolorowych kobiecych
strojów, przepasanych fartuchami w kwiaty. Taka procesja zdawała się nie mieć
końca a kościół choć jest ogromny pękał w szwach. Oczywiście proboszczowie
innych parafii zostawali na obiedzie na probostwie. A w domach także to było
święto na które spraszało się całą rodzinę na uroczysty obiad. Po mszy
obowiązkowo szło się kupić pierniki, kokosanki, makarony i imbir a także
oblaty oraz cukrową watę. Budy z piernikami i zabawkami w postaci czarnych
diabełków z gumy, które gdy się na nie nacisnęło to pokazywały czerwony jęzor,
różowych baloników z gwizdkiem, wiatraczków, piłeczek na gumce, pierścionków z
czerwonym albo niebieskim oczkiem, plastykowych lalek ubranych w sukienki z
gąbki a dla chłopców pistoletów – korkowców, korków oraz plaspatronów .
Oczywiście wszelkiego rodzaju balonów a dla starszych świętych obrazków.
Jeszcze w czasach mojego dzieciństwa na odpuście można było kupić kiszone
ogórki oraz śledzie
z beczki. Tamte ogórki miały jakiś osobliwy, niezapomniany smak. Oczywiście
oprócz jedzenia można też było kupić czerwoną lub białą oranżadę w butelkach,
syfon, wodę z sokiem oraz piwo. Stragany rozciągały się począwszy od kościoła
przez całą ulicę Plac Wyzwolenia, nasz lokalny targ przez dzisiejszą ulicę
Zamkową by w końcu dojść do placu na którym stały karuzele. Jedna albo dwie z
konikami i innymi zwierzętami, z autkami zwanymi przez nas „dzikimi autami”
przeznaczone dla dzieci. Nie pamiętam już wszystkich ale wiem, że było ich
dużo. To tak jakby rozłożyło się miniaturowe Wesołe Miasteczko. Zapamiętałam
jedynie drewniane huśtawki
w kształcie łódek z ławkami naprzeciw siebie, jak w prawdziwej łódce. Te
huśtawki trzeba było samemu rozhuśtać. Różnie z tym bywało, nieraz trzeba się
było dobrze napracować. Wszystko zależało od ilości osób, które do niej
weszły. Czasem zdarzało się tak jak naszemu koledze, który nadmiernie
rozhuśtał łódkę i…wylądował w sąsiednim ogródku, prosto w krzakach róży. On
był cały podrapany a właścicielka ogródka goniła go i wyzywała od „pierońskich
huncwotów ” zła, że połamał jej kwiaty. Nie było by odpustu bez „kiecioka”
czyli pojedynczych krzesełek zawieszonych na długich łańcuchach. Cała frajda
polegała na tym, że okręcało się wzajemnie te łańcuchy i gdy karuzela, już się
rozpędziła to puszczało się krzesełko sąsiada czy sąsiadki. Zwłaszcza
sąsiadki, gdy zbiegiem okoliczności była to „fajno dziołcha” . Ot taki lokalny
sport ekstremalny. A tak opisuję to w swoim pamiętniku z: 22.07.1975 „Wczoraj
po raz pierwszy jechałam na tzw. „kiecioku” A dzisiaj to nawet sześć razy
Gienek* puszczał moje siodełko, gdy karuzela już się rozpędziła. Nie wiem czy
to dlatego, że to był Gienek* czy z innego powodu ale w końcu przestałam się
bać”...
Dzisiaj słyszy się o różnych wypadkach w Wesołych Miasteczkach a wtedy jakoś
nikomu nic się nie stało. Oczywiście na odpuście obowiązkowo musiały być
strzelnice w których strzelało się do lizaków, kolorowych kwiatów z piór,
glinianych figurek, lalek, czarno – białych zdjęć z takich filmów jak „Zorro”
czy „Bonanza”, zdjęć aktorów czy piłkarzy. Zawsze też na zachętę gdzieś na
samej górze strzelnicy stała wielka maskotka, zazwyczaj misia jako główna
wygrana. Ten Misiu to chyba dorobił się w ten sposób emerytury, bo jakoś nigdy
nikt go nie ustrzelił. Pamiętam też loterię fantową zwaną „Zuzką”. Było to
koło, trochę przypominające „koło fortuny”, podzielone na kolorowe trójkąciki
z numerkami i powbijanymi gwózdkami oraz piórkiem zatkniętym za któryś
z gwoździ. Zakręcało się tym kołem i w zależności od tego co pokazało piórko
albo się przegrywało albo wygrywało jakiś fant: broszkę, pierścionek,
koszmarnego pieska, kotka albo konia stającego dęba lub inne figurki zrobione
z gliny...

[madohora]

" hardek1944 13.07.09, 21:52
Jo jeszcze pamiyntom z łodpustu lody chyba łod Szałaja robione na miejscu i
nakłodane takom drewnianom łopatkom do dziś mom ich smak na języku.Nojpierw były
na romlu na Jonowie,a potym jeszcze pora lot przy kinie.Była tysz
Gondla(diabelski młyn).
Za dziecka to pamiyntom że chdzili my tysz piechty z procesją na odpust do Mysłowic. "

[madohora]

Natomiast co do słynnych "zabaw" ekstremalnych na kiecioku, teraz po latach mogę
się przyznać, że ja się bardzo bałam tego "okręcania siodełek" i późniejszego
ich puszczania. Widocznie nie przepadam za sportami ekstremalnymi.

[madohora]

"ewa9717 14.07.09, 21:24
A dla mnie największą atrakcją nikiszowskiego odpustu były gumowe
myszy i zegarki wink Starałam się tak rozplanować wakacje, żeby na 27
lipca być na Nikiszu. "

[madohora]

cirano 16.07.09, 16:09
A co to bou za "knif" przi tym szczylaniu do lizokow, że ci sie tak udawało?
Knif to znom jedyn, ale tyn jes poto, żeby niy trefić

[madohora]

Wyszłach do koścoła i po makrony
Patrza zdziwiono. Ludzi tu w pierony
Wtoś mie za rynkow ciągnie, pódź tu jeszcze
A z kożdy strony błyskajom flesze
Chciałach sie przeżyć odpustowo niydziela
A to wszystko mie trocha oniyśmielo
Patrza na stary byfyj, łza sie krynci w oku
Mom zdjyńcie przy takim z....kierego roku?
Zachwila jeszcze bardzi sie wzrusza
Patrza na żelozko, takie co mo dusza...
U moi babki łaziynki niy było
Na taki ławce, to sie rynce myło
A w łodpust przy dymbowym stole
Siaddali razym hanysy i gorole
Bo mi sie rodzina z czasym wymiyszała
No i tak jo tyż Krojcokiym została
Na łobiod zupa, koniecznie z nudlami
A te nudle gniecione własnymi rynkami
Śląskie kloski, rolada i modro kapusta
A przy stole starka okutano w chusta
Kiecka, zopaska, z krzyżykiym korale
Dzisiaej taki starki niy łoboczysz wcale
Potym po łobiedzie kawa, kołocz i makrony
I godki i godki przy tym jest w pierony
Bajtle z ojcami szli na karasole
Kupowali z bombonami paryzole
Różowe balony i diobły z jynzykiym
Taki to był odpust. Taki był nasz Nikisz

[madohora]

GASTRONOMIA MUSI BYĆ

[madohora]

[madohora]

[madohora]

CHŁAM

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

ODUST U BABCI ANNY - Nasze Miasto - 29.07.2019

[madohora]

Drewniany, zrębowy, uroczy kościółek pochodzi z 1653 r., pokryty jest dachem gontowym, pośrodku którego znajduje się sześcioboczna wieża sygnaturowa. Wewnątrz kościółka znajduje się przepiękny ołtarz barokowy z drugiej połowy XVII wieku. Kościółek i jego wnętrze wielokrotnie poddawane były renowacji, a w latach 1998 - 2002 kościółek gruntownie przebudowywano staraniem Fundacji Świętej Anny.

Tuż obok kościółka znajduje się skwer Rodziny Stein utworzony na terenie posesji, która należała do dziadków Edyty Stein i w której przez pewien czas zamieszkiwali jej rodzice i rodzeństwo

[madohora]

*

[madohora]

Idzie‎ ‎piechota,‎ ‎a‎ ‎że‎ ‎cicho‎ ‎było, Zaczął‎ ‎dla‎ ‎nudów‎ ‎rozmawiać‎ ‎z‎ ‎kobyłą; Pytał,‎ ‎czy‎ ‎piła,‎ ‎jak‎ ‎jej‎ ‎napój‎ ‎służył, Czy‎ ‎wie,‎ ‎co‎ ‎stracił,‎ ‎jeszcze‎ ‎się‎ ‎zadłużył-‎ ‎• W‎ ‎tym‎ ‎dyałcgu‎ ‎uszedłszy‎ ‎ćwierć‎ ‎mili, Prosi‎ ‎kobyłę,‎ ‎czy‎ ‎mu‎ ‎się‎ ‎nie‎ ‎schyli: „Widzisz‎ ‎kochanko,‎ ‎żem‎ ‎troszeczkę‎ ‎chory, „Zadługo‎ ‎trwały‎ ‎dzisiejsze‎ ‎nieszpory.‎14 29‎. Stanął‎ ‎i‎ ‎wsiada,‎ ‎ale‎ ‎bieda‎ ‎nowa: Nie‎ ‎może‎ ‎poznać‎ ‎gdzie‎ ‎ogon,‎ ‎gdzie‎ ‎głowa! „Tfu!‎ ‎czym‎ ‎się‎ ‎upił,‎ ‎czy‎ ‎mi‎ ‎się‎ ‎przywidzą, „Przecie‎ ‎mam‎ ‎oczy,‎ ‎w‎ ‎lesie‎ ‎znajdę‎ ‎rydza, „A‎ ‎tu‎ ‎w‎ ‎tak‎ ‎brzydkim‎ ‎jestem‎ ‎ambarasie! „To‎ ‎majak‎ ‎biesa!—precz‎ ‎odemnie!—zasię!“ Zrobił‎ ‎krzyż‎ ‎święty,‎ ‎odmówił‎ ‎paciorek, Macnął‎ ‎szczęśliwie,‎ ‎znalazł‎ ‎z‎ ‎plewą‎ ‎worek. 30‎. Wstąpił‎ ‎duch‎ ‎w‎ ‎niego,‎ ‎lecz‎ ‎znowu‎ ‎się‎ ‎biedzi, Worek‎ ‎namacał,‎ ‎kobyły‎ ‎nie‎ ‎widzi! Przysiadł‎ ‎ku‎ ‎ziemi‎ ‎i‎ ‎patrzy‎ ‎ukośnie Aż‎ ‎tu‎ ‎kobyła,‎ ‎jak‎ ‎na‎ ‎drożdżach‎ ‎rośnie! Skoczył‎ ‎i‎ ‎krzyknął:‎ ‎„Pomóż‎ ‎Panie‎ ‎Boże!‎14 Upadł‎ ‎i‎ ‎westchnął.‎ ‎Sam‎ ‎jeden‎ ‎uie‎ ‎może.

[madohora]

„Dosyć‎ ‎już‎ ‎tego!“‎ ‎wyrzekł‎ ‎i‎ ‎zapłakał, „Ko‎ ‎oś‎ ‎mię‎ ‎zczarował,‎ ‎aadaremniem‎ ‎skakał! „Nie‎ ‎co‎ ‎robić,‎ ‎trzeba‎ ‎czekać‎ ‎rana; „Zacna‎ ‎kobyłko,‎ ‎pilnuj‎ ‎swego‎ ‎pana,“ 34‎. Usnął‎ ‎i‎ ‎sapi,‎ ‎jakby‎ ‎miech‎ ‎w‎ ‎organie, Na‎ ‎szczęście‎ ‎jego,‎ ‎nadchodzą‎ ‎cyganie, Ci‎ ‎sami,‎ ‎którzy‎ ‎wygrywali‎ ‎tany; Widząc‎ ‎że‎ ‎leży,‎ ‎najsłodziej‎ ‎zalany, Chrapi‎ ‎za‎ ‎czterech‎ ‎nie‎ ‎prędko‎ ‎się‎ ‎zbudzi, Czynią‎ ‎powinność‎ ‎miłosiernych‎ ‎ludzi; Równie‎ ‎kobyłka‎ ‎nie‎ ‎uszła‎ ‎uczucia, Nie‎ ‎miała‎ ‎podków,‎ ‎poszła‎ ‎do‎ ‎podkucia. 35‎. Słońce‎ ‎wysoko,‎ ‎a‎ ‎Wojciech‎ ‎przy‎ ‎szopie, Śpiewa‎ ‎różaniec,‎ ‎rozcięła‎ ‎konopie, Sąsiad‎ ‎to‎ ‎Piotra,‎ ‎pomocy‎ ‎w‎ ‎potrzebie, Szlachcic‎ ‎poczciwy,‎ ‎nie‎ ‎żyje‎ ‎dla‎ ‎siebie,‎ ‎—‎ ‎, Spojrzał‎ ‎z‎ ‎nienacka,—stanął‎ ‎jak‎ ‎zaklęty, Snop‎ ‎mu‎ ‎z‎ ‎rąk‎ ‎wypadł,‎ ‎„o‎ ‎mój‎ ‎Jacku‎ ‎święty!“ Wrzasnął‎ ‎i‎ ‎skoczył,‎ ‎jakby‎ ‎ujrzał‎ ‎ducha! 36‎. Jakaś‎ ‎figura,‎ ‎po‎ ‎rzymsku‎ ‎ubrana, W‎ ‎kusej‎ ‎koszuli,‎ ‎ledwie‎ ‎po‎ ‎kolana, Jakby‎ ‎ów‎ ‎upiór‎ ‎w‎ ‎grobowej‎ ‎salopie,

[madohora]

rej dwie belki zdrzewa dotąd w Assyżu się przecho-
wują), sam Franciszek miał kazanie, w którem opo-
wiedział podwójne objawienie się Pana Jezusa i Ma-
ryi, matki Jego, zakończył zaś kazanie te słowy:
Grzesznicy, chcę was wszystkich do nieba zapro-
wadzić. Następnie Biskup Assyżu otoczony 7 Bi-
skupami na tę uroczystość przybyłymi, wyszedł na
ambonę i rzekł: Ogłaszam wam odpust ten zupełny
to jest odpuszczenie wszystkich kar doczesnych na
jakie zasłużyliście od urodzenia swego aż do chwili
wejścia do tego kościółka i to bez najmniejszej ofia-
ry, ogłaszam ten odpust w imieniu Ojca świętego
Honoryusza III, który go potwierdził, od nieszpo-
rów 1 sierpnia aż do skończonych nieszporów 2 sier-
pnia (tu chciał Biskup Assyżu dodać na lat 10, ale
moc Boża sprawiła, że wyrzekł na zawsze — na
zawsze — na zawsze (in perpetuum) Amen. To sa-
mo powtórzył każdy z 7 Biskupów obecnych: na
zawsze, Amen.
Oto jest historya odpustu Porcyunkuh. Ale po-
wie może kto tak: A więc dobrze, odpustu tego
można dostąpić tylko w Assyżu w Porcyunkuh a nie
w innych kościołach? Takby sądzić należało, ale
po śmierci św. Franciszka, oczywista za jego wsta-
wieniem się, miał zaś Papież Grzegorz XV objawie-
nie od Pana Jezusa, aby ten odpust Porcynkuli roz-
szerzył na wszystkie kościoły, które są pod zarzą-
dem synów św. Franciszka, i tak Stolica Apostol-
ska nadała ten odpust do wszystkich kościołów
św. Franciszka męskich i żeńskich, a nawet w ta-
kich kościołach poklasztornych można tego odpustu
dostąpić, w których niegdyś mieszkali zakonnicy
św. Franciszka, bo odpust ten nadany jest dla kla-
sztornych budynków, ale dla kościołów klasztor-
nych św. Franciszka; chociaż więc rządy niektóre
pokasowały klasztory Franciszkańskie, to jednak od-
pust Porcyunkuh nie został skasawany, bo go sam
Pan Jezus nadał dla kościołów Franciszkańskich.
Gzem się różni odpust Porcyunkuh od innych
odpustów zupełnych? 1) odpusty zupełne nadaje
zawsze Papież każdorazowy a odpust Porcyunkuh
nadal sam Pan Jezus a Papież tylko takowy po-
twierdził; 2) odpust zupełny znosi kary doczesne,
na które od ostatniej spowiedzi, my zasłużyli, a od-
pust Porcyunkuh znosi i gładzi wszystkie kary do-
czesne, na jakie my zasłużyli od chwili urodzenia
aż do wejścia do kościoła Franciszkańskiego tak da-
lece,że gdyby kto umarł zaraz po dostąpieniu odpustu
Porcyunkuh, to jego dusza nie przechodziłaby nawet
przez ogień czyścowy, ale prosto szłaby do nieba;
3) odpustu zupełnego zwykłego można raz tylko
dostąpić na dzień, a odpustu Porcyunkuh toties
quo ties, to znaczy, ile. razy odwiedzimy kościół
św. Franciszka, tyle razy dostępujemy tego od-
pustu, trzeba do kościoła wejść i wyjść i znowu
wejść i tak możemy tego odpustu do woli naszej kil-
ka lub kilkanaście razy dostąpić; raz dia siebie mo-
żna ofiarować a inne razy za dusze w czyścu cier-
piące, zwłaszcza za osoby naszemu sercu mile, któ-
re poprzedziły nas do wieczności n. p. za rodziców,
braci, siostry, krewnych, dobrodziejów.
Radzę wam Bracia i Siostry Górnoślązacy w
ten sposób dostępować odpustu Porcyunkuh czy to
w waszych kościołach Franciszkańskiąh na Górnym
Śląsku, czy też w Krakowie, Kalwaryi, Kętach, Al-
wernii w Galicyi:.
1) Gdy wejdziesz do kościoła Franciszkańskie.^
go począwszy od nieszporów 1 sierpnia, zrób sobie
intencyę w ten sposób: Odpust ten ofiaruję za sie-
bie lub za.osobę N.
2) Odmów 5 Ojcze nasz, 5 Zdrowaś, Chwała
Ojcu za Kościół święty, a 1 Ojcze nasz, Zdrowaś;
Chwała Ojcu za Ojca św. Piusa X, a można też
chwilkę z książki się pomodlić: Odpust Pop
cyn kuli, wydanie ks. Jana Chrząszcza.
3) Wyjść z kościoła na cmentarz na chwilkę-/
znowu wejść do kościoła nazad, intencyę zaś uczy-
nić i pacierze odmówić i w ten sposób do woli ko-
ściół odwiedzać.
4) Kościoły Franciszkańskie są zwykle w onä
nocy z 1 na 2 sierpnia otwarte, wtedy to odbywają
się pielgrzymki odpustowe, radzę jednak strzedz się
onej nocy złodziei kieszonkowych, którzy idą do
kościoła nie po odpust, ale po grabierz pieniędzy [Wkońcu dodaję, że dla dostąpienia tego odpu-
stu trzeba być przedtem u Spowiedzi św. i Komu-
nii św., a w roku 1902 Stolica Apostolska pozwoliła,
że Spowiedź i Komunię św. można już 3 dni przed
Porcyunkulą, to jest przed 2 sierpniem odprawić,
ale strzedz si.ę grzechu śmiertelnego aż do 2 sier-
pnia, bo ćhąc odpustu dostąpić, trzeba być w stanie
łaski, to jest bez grzechu śmiertelnego, gdyż grzech
mały czyli powszedni nie przeszkadza nam dostą-
pienia odpustów.
Kończąc te uwagi o odpuście PoYcyunkuli, ży-
czę wam, kochani Bracia i Siostry na Górnym Ślą-
sku, byście w tym roku i po inne lata tego odpustu
tak wielkiego, bo największego w kościele kato-
lickim, dostąpić mogli dla siebie i dla dusz ’p ­
dnych w czyścu cierpiących.
Ks. Stefan Podworski z Kalwaryi,
przyjaciel Górnoślązaków.

[madohora]

A więc najpierw: co to jest odpust?
Nie on jest odpuszczeniem grzechów. Grzechy
gładzi wyłącznie: chrzest, sakrament pokuty, w pew-
nych wypadkach żal doskonały.
Odpust jest przebaczeniem kar doczesnych za na-
sze r— grzechy, t. zn. tych kar, które tu na ziemi pisa-
nem nam jest za winy nasze odpokutować. Część tych'
kar mamy odpuszczoną przez dobrą spowiedź, część
zaś (względnie resztę) winniśmy ponieść sami: albo tu
na ziemi albo w czyścu, będącym miejscem ostateczne*
go odpokutowania kary doczesnej.
To odpuszczenie kar doczesnych, które nazywa-
my odpustem rozróżniamy dwojakie, bo albo mamy
odpuszczaną całą karę doczesną, albo tylko jej część-
W pierwszym wypadku mówimy o odpuście zupełnym»
W drugim o odpuście cząstkowym.

[madohora]

Na czem opiera się nauka o odpuście?
Do skarbca naszej wiary świętej należy wielka i
pocieszająca prawda o Obcowaniu Świętych. Prawda ta,
oparta na nauce Zbawiciela, strzeszcza się w pojęciu
jednej wielkiej rodziny Bożej, do której należą Święci
w niebie, dusze w czyściu i wierni na ziemi. Wszyscy
członkowie tej rodziny Bożej są ze sobą zjednoczeni
nietylko węzłem wzajemnej miłości, ale również wza-
jemnem zadośćuczynieniem. To wzajemne zadośćuczy-
nienie najprościej i najpiękniej ujął św. Paweł Apostoł
w tych słowach: „a ja teraz raduję się w utrapieniach
za was i dopełniam to, czego braknie utrapieniom
Chrystusowym, w ciele mojem za ciało jego, którem
jest Kościół...“ (Kolos. 1, 24).
Kościół św. katolicki rozporządza zaś przewspa-
niałym skarbcem zasług P. Jezusa, Matki Najśw. i nie-
przeliczonych zastępów Świętych Pańskich. Z tego
skarbca czerpie on hojną dłonią, zadośćczyniąc za nas
biednych dłużników Bożych, „dopełniając“ — czego
nam braknie do odpokutowania naszych kar, słusznie
należących się nam tu, na ziemi, za nasze winy.
O tym skarbcu zasług uczyli święci Doktorowie
Kościoła Katolickiego różnych czasów, wszyscy zga-
dzają się w tej nauce, którą Papieże ujęli w pewne re-
guły (n. p. Papież Klemens VI w swej bulli z 25 stycz-
nia 1343 r,)
Stąd Kościół św. ma upoważnienie do czerpania z
tego skarbca zasług i przelewania tych zasług na swych
wyznawców? — Wszyscy teologowie zgadzają się na
to, że upoważnienie to czerpie Kościół św. z t. zw.
„władzy kluczy“. Otwierać i zamykać —• znaczy tu ty-
le: co do zbawienia prowadzić i drogę doń zagradzać.
„Zaprawdę powiadam wam, cokolwiek zwiążecie *) na
ziemi, będzie związane i w niebiesiech, a cokolwiek
rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie“ —-
tak najwyraźniej oświadczył P. Jezus Apostołom i ich
następcom (porów. 18, 18 — 16, 18).

[madohora]

Co jest potrzebne do uzyskania odpustu?
Nauka katolicka podaje trzy warunki, do uzyska-
nia potrzebne, a mianowicie:
1°) potrzebną jest intencja uzyskania odpustu. Nie
koniecznie trzeba tę intencję obudzać przed każdą
modlitwą odpustową czy przed innym dobrym uczyn-
kiem, przepisanym do uzyskania odpustu. Wystarczy
intencja ogólna. Św. Leonard z Porto Maurizio radzi,
by sobie obudzić codziennie rano ogólną intencję uzy-
skania odpustów, których możemy dostąpić w ciągu
całego dnia.
2°) Następnie trzeba być w stanie łaski uświęcają-
cej. Warunek ten jest zupełnie oczywistym. Nie można
bowiem mówić o odpuszczeniu kary, dopóki na sumie-
niu ciąży wina grzechu.
3°) Wreszcie należy wypełnić wszystko, co przez
Kościół św. zostało przepisanem do uzyskania odpustu,
a więc: czy modlitwy, czy odwiedzenie kościoła, czy
t. p,. — Oczywiście, że spełnić to musimy: sami, osobi-
ście, w oznaczonym czasie i w duchu pokuty.
* . * *
Z tych naszych krótkich rozważań wynika, że po-
winniśmy sobie cenić odpusty i starać się o ich najczęst-
sze zyskiwanie. One bowiem:
a) nietylko pomniejszają, lub zupełnie gładzą karę
doczesną, ale —
b) pobudzają nas do prawdziwej pokuty i popra-
wy życia, wreszcie —
c) prowadzą nas do spełniania dzieł pobożnych, u-
czynków miłosierdzia i aktów umartwienia.
A — to wszystko razem staje się ważnym bardzo
środkiem do naszego postępu w dobrem i uświęcenia,
. . . Jakże powinniśmy się zawstydzić, że upły-
wały — może — długie miesiące i ani nie pomyśleliś-
my, by zyskać choćby jeden odpust cząstkowy!
Gorliwy katolik nic lekceważy sobie nigdy odpu-
stów.
Zróbmy sobie dziś dokładny rachunek sumienia z
tego odcinka naszego życia katolickiego!

[madohora]

Odpust zupełny dla dusz czyśćcowych
Dzień Zaduszny budzi w sercach naszych serdecz-
ny i smętny ton wspomnień o tych, — którzy odeszli.
Odnajdujemy tam imiona bliskich, najbliższych, któ-
rym winniśmy nieraz wiele wdzięczności. A może po-
trzebują pomocy. Okażmy im tę wdzięczność, ofiaruj-
jąc za nich odpust zupełny.
' W dniu Zaduszrtym wierni mogą dostąpić odpustu
zupełnego toties-quoties, ilekroć prócz spowiedzi i Ko-
munji św. nawiedzą kościół i odmówią na intencję Oj-
ca św. 6 Ojcze nasz, 6 Zdrowaś Marja i 6 Chwała Ojcu.
Odpust ten można uzyskać jedynie dla dusz czyśćcowych i to w czasie od południa 1 listopada do północy 2 listopada.

[madohora]

Toktlwíek zlmykł będzifc odm; wiaćJ,
AXprzÿr.aymtiley raz w tydzień Korofiÿ
kę„ oPanuJEZUS . „ JSIE, lub ' oNayświęt-jł; "
fzey Pannie, lub Różaniec, albo icanęłb
iego cżąftkę , lub Pacierze KapłaiMkic t fc
ilbö'Godziny o Matce Boťkicy , lub zat
umarłych, lub rei SiedmPfalmowPokujt
tnyćh, álboGradoalnych, álbo przynny* g
rnniey będiic miał zwyczay nauczać řía-»w
uki Chrzciciaiiíkiry, albo nawiedz?" wię
7X e, lub chore w izpitalačh, blb źaftę- \
powaC potrzeby ubogich, albo Buchać j-
Mfzy Swiętey, lub będąc Kapłanem, o.
fc r* , «1 *x %% n 1fłt 1 A I ä r» sm la 4 Ar-w a h> Jm r-. <1 » , n |
nęż odprawiać , leżeli l'zczerzé żałuiąd
za grzechy fwe , będzie fię ipowiadał j
przed Kapłanem od Biikupa włafnego ap-
protowanym, y przyimie SwiętąKom- \
i munią któregokolwiek dnia z ni ey wy- i
rażonych, toifcfl: w Boże Narodzenie, w j
Trzy Kroić, wWielkanoc, wWnicbowfią
pienie Panikie, w ZieloneSv ątki, wS>
Troycę,-y wCiała PańlkiegoŚwięto, w
Święta Oczyfzczenia, Zwíaílowániy, y
Narodzenia Matki Bolkicy, ÎV Na-’öUzc-*
iftic Świętego Jana Chrzciciela; wS,wię-> ,
ta Świętych Apoftołow Piotra y Pawła * *
Jędrzeia, Jákoba, Jana, Tomafzá, Fiiipâ x
y Jakoba, Bartłomieia , Atateufzá , Szy*
mona y Judy, Maciela, lüb też wSwię*
toS. Jozefa Oblubieńca Matki Botkícy ,
lub ^lub wdzieli każdego z Świętych św eio
hKanonizowanych, lub wdeicń ktoi\.go»
-kolwiek Świętego ; y będzm prosił na-
bożnic Pána BOGA zá wykorzemcakKa
tičerftív, y ponjnożcnie Wiary iwiętey Kó
âitclickiéy , zá pokoy , y zgodę PànoW
-"iChrztśćiańfkićbj y zá inne potrzébyKo*
ściołś Świętego, doftąpi Zuftinego C (pa*
“£*'■> yodpufzczenia f*.vych grzechowi
* Kto bedzič pościł w Wigilią do kio*«
-Jreg^kołwick w fzczegulnośći z rżećżft*
: iiych Świętych i y będzie lię fp iwiadał
■]V kommiinikował W Ich Święto, modląc
hę iáko wyźey, zá każdym r<‘<:in dnftą-
- pi zuÿetnego Qdfuflu. • ™
Kto iałuiąc zá grzechy fwo i jioiła»
nowienićm poprawy życia, odwiedzi w
ledńym dniu fcicdtn KoŁCiołoW podług
lwego upodobania* â gdzie siedmiu nie-
inaiz Kosciołow * tyle ile fiC icn znáy-
duic , gdzie zaś ieden fzcztgulpic ieft ,
gdy odwiedzi wizyiłkic w nim Clrarze ,
modląc fię podobnie zá wykorzenienie
kàceritw ^ć. raz w rok doftąpi takiego
Ödpurtu, iak gdyby odwiedził siccłmKo-
Śckłow w Rzymie.
L K^o bed^ie rozpamiętywał njjbcżnic
łąkowąTaiemmcęMęki Pańikiey, y ni
Jey iifzanowanie poc iłule fercem pokor
nym siedm řázý ziemię , dnia tego doftjpi Odpuftu nâdanego StctÍJt , i
to raz tylko w Rok

[madohora]

Sauka o odpuście, szczególnie o Jubileuszu.
Już znów Jubileusz, a mieliśmy go nie daw no!
Ojciec św. podobno nader hojnie rozdawa skarby
kościoła! Ludzie tern zuchwałej grzeszą,, im łatw iej
odpust zyskają! Ja w czasie ostatniego Jubileuszu
nie byłem u spowiedzi a żyję.
Takie zaiste nie jeden będzie m iał myśli albo
takie naw et wymówi słowa, słysząc, że Ojciec
św. Leon X III., idąc za przykładem świętych po-
przedników swoich, przy pierwszej rocznicy koronacyi
swej na Papieża, całemu św iatu katolickiemu, czyli
w szystkim katolikom całej ziemi ogłasza Jubileusz
nadzwyczajny. Aleć będą bez w ątpienia i tacy,
którzy na wieść tak błogą ze łzami w oku podzię-
kują Bogu za nowy dowód nieograniczonej jego litości.
»0 Panie, ileż powinienem Ci dziękować, żeś mi dał
doczekać dni ta k świętych, iżeś mi znów udzielił spo-
sobności, w ynagrodzić to com dotąd zaniedbał!«
K ochany C hrześcianinie! Ty zaiste nie pochwalisz
tych nierozsądnych, niby to żartobliwych zdań ludzi
ta k lekomyśluych. Ty z pewnością pójdziesz za przy-
kładem pobożnych. N igdy nie poważ się żartować
z rozporządzeń kościoła św., wszak ci i Jubileusz
je s t ustanowieniem Zbawiciela samego, który na-
m iestnikom swoim, t. j. Papieżom dał władzę rozwię-
zywania i zwięzywania, jego zaś tajemnicze rozpo-
rządzenia tak przewyższają pojęcie rozumu twego,
jako niebo wysokie unosi się nad niską naszą ziemią.
„Już znów Jubileusz, a mieliśmy go nie daw no!“
Czy ty, któ ry tak mówisz, nie wiesz, iż chorującemu
co godzinę, podawają leki, aby ozdrowiał, a n ik t
tego nie gan i? A tu choroba duszy! T y codziennie,
naw et kilka razy przez dzień posilasz pokarmem

[madohora]

owieczek dobrych opuścił, a za jedną poszedł, aby
szukać jednej, k tó ra się od trzody nierosządnie
oddaliła.
»Ja w czasie ostatniego Jubileuszu nie byłem
u spowiedzi, a żyję!« To pytanie, czy ty żyjesz!
Ciało żyje, ale dusza możno dawno m a rtw a ! A jeżeli
nie m artw a, możno bliska śmierci, kiedyć ta k nie-
dorzecznych trzym a się zasad; możno rychło umrze,
jeżeli się nie pokrzepi niebieskim zasiłkiem obecnego
Jubileuszu.
Mój drogi przyjacielu, żyjesz jeszcze, ale śmierć
możno już za drzwiami, a jakaż będzie wieczność,
kiedy łaską bożą ta k gardzisz? Możno tylko dla
tego niezawołał cię Bóg aże dotąd przed straszny
sąd swój, abyś w tern oto Jubileuszu m iał sposobność
dobrze się z nim porachować — i pojednać. Bądź
że więc roztropnym a uchwyć podaną ci rękę
ojcowską, abyś w win twoich powodzi bez granic
nie zginął na wieki.
Ale możno ani nie wiesz, co to Jubileusz, choć
już tyle Jubileuszów przeżyłeś ?
Jubileusz czyli Jobel je st to wyraz hebrajski;
u Hebrajczyków każdy pięćdziesiąty rok był jubi-
leuszowym, w którym każdy w racał do swojej
posiadłości lub odzyskiwał wolność, jeżeli się
z biedy zaprzedał w niewolę. T ak pisze Mojżesz
III, 25: »Poświęcisz rok pięćdziesiąty i ogłosisz
odpuszczenie wszystkim obywatelom ziemi twojej,
albowiem ten jest jubileusz: wróci się człowiek do
m ajętności swojej, i każdy się wróci do własności
swojej i domu dawnego.«
Nasz Jubileusz katolicki, już od roku 1300,
t. j. od Bonifacego V III. Papieża naprzód co 100 lat,
potem co 50, teraz co la t 25 a prócz tego z powodu
wojny, m oru i t. p. na cały św iat albo na pewne
kraje nieszczęśliwe ogłaszany, je st to czas zupełnego
odpustu powszechnego, przez który grzesznik z jaż-
ma grzechu wyzwolony powrócić m a do Ojca, do

[madohora]

takich myśli, takich słów w życiu człowieka się
mieści, a któż odgadnie liczbę niedobrych uczynków?
Z pisma św. bardzo wiele wyliczyć by można
przykładów dowodzących, iż P. Bóg m ałe grzechy
nader ciężkiemi i długiem i karam i strofował. Jako
zaś sprawiedliwość boska, po wszystkie w ieki
nieodmienna, k arała ludzi dawnych czasów, tak
karać będzie i nas, kto się jej nie wypłacił za
życia, odpokutuje dług swój w ogniu czyścowym.
Ale czyściec, to miejsce ta k okropne, iż od piekła
w tern tylko się różni, iż nie trw a na wieki. Sądźże
więc sam, czy po uczynionej spowiedzi, jakkolw iek
najszczerszej, wykwitow ałeś się już sprawiedliwości
boskiej czy nie? N iejeden zchodzi z tego św iata
um ierając śmiercią szczęśliwą, a jednak na tam tym
świecie m usi ponosić kary bardzo ciężkie i długie!
Jakże tedy — czy ci się nie ćmi w oczach myśląc,
że i tobie tak a przyszłość z pewnością grozi? Ale
— może zapytasz: czy kościół katolicki — M atka
najtroskliw sza, nie posiada jakich środków, którem i
od ta k groźnych konieczności zabezpieczyć by się
m ożna? I owszem, m a takowe, pytanie tylko, czy
będziesz chciał używać tych środków lub nie.
N ajprzód napom ina kościół dziatki swoje niby
ta k do nich przem awiając:
»Mój synu, moja córko, kiedyć wiesz dobrze,
iż jesteś grzesznik i n a niezliczone już kary zasłuży-
łeś, a Bóg cię jednak jeszcze nie karze, toć ty sam
zadawaj sobie jakie kary, boć przecie nie możesz
myśleć, jakoby te krótkie m odlitewki, które ci kapłan
po spowiedzi zadał a któreś ty z oziębłością tylko
odm awiał, już zastąpiły miejsce zasłużonych kar
doczesnych. Jeżeli zaś nie wiesz w jak i sposób
m iałbyś się ukarać, ja cię nauczę!«
I cóż czynił kościół? Zachęcał w iernych swoich
do daw ania hojnych jałm użn, do odbywania świę-
tych podróży, połączonych z bardzo licznemi i wiel-
kiem i trudam i i niebezpieczeństwami, nadaw ał

[madohora]

(lżony był na długoletnie więzienie i na zapłacenie
bardzo znacznych kosztów. Skoro się wyspowiadasz,
daruje P. Bóg więzienie, co tu znaczy kary potę-
pienia — ale zkądże weźmiesz pieniędzy na zapła-
cenie kosztów, kiedy nic nie m asz? Otóż uczy
w iara nasza św., że nieograniczone zasługi życia,
męki i śmierci Jezusowej, zasługi cnót i cierpień
najśw. M aryi Panny i Świętych Pańskich wystarczą
n a wypłacenie wszelkich kosztów wszystkich grze-
szników niezliczonych światów. W szystkie te za-
sługi stanow ią skarby kościoła katolickiego, z któ-
rego czerpać może ile m u potrzeba. Skoro więc
Ojciec św, jako nam iestnik C hrystusa ogłasza od-
pust, je st to ta k samo ja k gdyby, otwarłszy skarby
kościoła, zachęcał w iernych aby czerpali i zabierali,
ile im do wypłacenia długów przed Bogiem potrzeba.
Zadane zaś modlitwy odpustowe i t. p. dla tego
odm awiać należy, iż są niby wykazem świadczącym
przed Bogiem, iż proszący tyle ze skarbu ma otrzy-
mać, ile kościół za te m odlitw y i posty i jałm użny
dać przyobiecał.
R ozradowany z ta k łatw ych do pełnienia wa-
runków zapytasz m oże:
»Któreż są owe modlitwy odpustowe ? ileż od-
pustu zyskać mogę za takie i takie ćwiczenia ?«
W zbiorze takowych modlitw wyczytasz przy
niektórych n. p. te słow a: »za każde, odmówienie
tej modlitwy dostąpić można 100 dni odpustu —
7 la t odpustu — 50 lat odpustu — 7 la t i siedm
quadragen t. j. 7 la t i siedm razy czterdzieści dni
od p u stu ! i t. p. Otóż jakież skarby za m aleńkie
utrudzenia! Cóż-to więc, czy Bóg przebaczy za
odmówienie takow ych m odlitw wszystkie grzechy
albo kary za grzechy ze 100 dni życia mego —
albo z 7 lat życia, albo z 50 la t?
A jeżeli tak, któreż to dni będą ta k uwzglę-
dnione ? czy lata młodości, czy lata dalsze ? Mylisz
się, ta k kościół nie uczy! — W ięc możno Bóg da­

[madohora]

Ale kościół św. katolicki, najtroskliw sza wszyst-
kich w iernych m atka, najozięblejszym naw et
dzieciom wskazuje drogę zbaw ienia; którzy więc
zwyczajnych nie używają środków, tym otw iera
skarby nadzwyczajne, od czasu do czasu ogłasza
Jubileusz, odpust zupełny dla wszystkich wiernych
całego św iata, sądząc iż ci, którzy o zbawienie
jedynej swej duszy mało się starają, teraz gdy zobaczą
i usłyszą, iż dobrzy i źli, starzy i młodzi, bogaci
i ubodzy całej ziemi wybierają się w drogę pokuty,
ocknąwszy się ze snu grzesznego pójdą i oni tąż
drógą poprawy. Takim to odpustem nadzwyczajnym
jest Jubileusz obecny, k tó ry całemu św iatu ogłasza
w pierwszą rocznicę panow ania swego Ojciec św.
Leon X III. Zaiste to czas przebłogi; znów bowiem
otw iera m iłosierny i litościwy Zbawiciel nasz nie-
przebrane skarby zasług swoich, a przez nam iestnika
swego do dowolnego czerpania zachęca i zaprasza
wszystkich, którzykolwiek sprawiedliwości jego są
dłużnikam i.
Jako Józef egipski, gdy głód dokuczał całej
ziemi, otw arł gum na i sypania Faraona, a wszystkie
narody przyjeżdżały kupować żywność, ta k n a-
m iestnik Chrystusa mający klucze królestwa nie-
bieskiego otw iera skarby kościoła, aby wszyscy
śpiesząc przychodzili i brali i żyli na wieki. T ak
oto ojcowskim głosem przem awia do nas Ojciec
święty:
»Do was synowie kościoła katolickiego zw ra-
camy mowę naszę i z miłością ojcowską napom i-
namy, abyście tej sposobności osiągnienia przebacze-
nia ta k użyli, jako tego po was w ym aga szczere
zbawienia waszego pragnienie.
Jeżeli kiedy, toć zapewne teraz Synowie moi,
potrzeba oczyścić sumienie wasze; Boga błagajm y
o pomoc, do niego uciekajmy się sercem, modłami,
postam i i jałm użnam i! Szczególnie wy słuchajcie
głosu apostolskiego, co pracujecie i obciążeni jesteście,

[madohora]

a) O Spowiedzi.
Przedewszystkiem wiedzieć potrzeba, że odpustu
pod tym tylko w arunkiem dostąpić można, by dusza tej oto łaski szukająca niebyła obciążona grze-
chem śm iertelnym . Z tąd więc wynika, że pier-
wszym cło zyskania odpustu krokiem będzie dobra
spowiedź. W yspowiadajże się więc jak najszcze-
rzej! Nie ograniczaj się na tern, powiedzieć tylko
coś popełnił po ostatniej spowiedzi, lecz chciej so-
bie przypominać, czy spowiedzi twoje aże dotąd
czynione były dobre. Przypomnij sobie czyli cię
coś niepokoi, czegoś jeszcze nigdy nie wyznał ? Powiedz
spowiednikowi czyliś takie szczególności aż dotąd
zapominał, albo czy tego nie poczytywałeś sobie za
grzech, albo wiedząc, że to grzech, jednakowoż nie-
powiadałeś tego rzetelnie, albo czyliś dobrowol-
nie ta ił?
Przypuszczam jednak, żeś się zawsze dobrze spo-
wiadał, że słusznie spodziewać się możesz, iż już.
wszystko odpuszczone; dobrze by jednak było, gdy-
byś to, co jest najcięższe z życia twego, jeszcze raz powiedział.

[madohora]

O Poście Jubileuszowym.
Trzecim obowiązkiem w celu zyskania odpustu
Jubileuszowego jest święty post. W szelako uważać
potrzeba, że post bez pokuty, czyli post bez po-
praw y życia nic nie znaczy. Bezustanna w alka prze-
ciw pokusom, wykorzenienie złych skłonności i
grzechów nałogowych, to post najlepszy.
Jakóż tedy pościć, aby mieć zasługę przed Bo-
giem ? Jeżeli możesz ujmuj sobie pokarm u w P ią-
tk i Jubileuszowe na honor męki pańskiej, lub w
Soboty na honor Najświętszej P anny M aryi. Bardzo
zbawiennym będzie postem : nie chodzić do karczmy,
n a grzeszne biesiady, do złych tow arzystw , na mu-
zyki i tańce, nie roznosić plotek po w si; nie używać
nieszczęsnych palących trunków , nie gryw ać w karty ,
nie używać niepotrzebnych wykwitności, nie kochać
się w strojach i t. p. Słowem: N ie grzeszyć —
to post najlepszy!

[madohora]

Modlitwy przy pierwszem odwiedzeniu
kościoła w celu zyskania odpustu Jubileuszowego
odmawiać się mające.
O P anie Jezu Chryste, któryś dla tego przy-
szedł n a świat, abyśm y żywot m ieli a obficie mieli,
mocno wierzę, żeś kościołowi Twem u w tern celu
i z tą w ładzą dał klucze królestw a niebieskiego,
aby wszystko cokolwiek zwiąże n a ziemi było zwią-
zane i w niebie. W ierze także, że kościół ta k w ielkie
zlecenie swoje w dwojaki w ypełnił sposób, przez
udzielanie rozgrzeszenia w świętym sakram encie
pokuty i przez ogłaszanie odpustu k a r doczesnych.
W szystko to wierzę dla tego, żeś nam Ty to objawił
i przez kościół Twój św. do wierzenia podajesz.
Ten więc Twój kościół i teraz otw iera skarby zasług
Twych, któreś jem u powierzył, chcąc nam udzielić
odpustu zupełnego! O bym i ja m ógł należeć do
liczby owych szczęśliwych, którzy jakkolw iek obcią-
żeni grzecham i jednak w szczerej spowiedzi znaleźli
odpuszczenie a przez pobożne i sum ienne pełnienie
obowiązków jubileuszowych zyskają odpust zupełny,
darowanie wszelkich k ar doczesnych. O Jezu u ta-
jony w przenajśw. Sakram encie, upadam przed
Tobą w największem upokorzeniu i błagam , udziel
mi Twej łaski, abym się m ógł pobożnie ■ modlić i
tego dostąpić, czego mi ta k bardzo potrzeba a czego
pragnę' z największem pożądaniem !

[madohora]

Kobiety w strojach śląskich

[madohora]

Hajduki Wielkie

Odpust Porcjunkuli.
Dnia 2 sierpnia br. przypada odpust Porcjiinkuli, którego w tutejszym kościele parafialnym dostąpić mog;| tylko członkowie III Zakonu św. Franciszka. Nieczłonkowie zaś mogą tego odpustu dostąpić w kościele klasztornym 00. Franciszkanów w Panewuikacli. Odpustu dostąpić można po odprawionej spowiedzi i przyjęciu Komunji św., od południa dnia poprzedniego aż do godziny 7-ej wieczorem dnia 2 sierpnia tylekroć, ilekroć sie dany kościół odwiedzi i przepisane modlitwy odprawi.

[madohora]

zywać i rozwiązywać tu na ziemi i będziesz go prosił w imie-
niu mojem, żeby ci tego pozwolił«. To rzekłszy zniknął.
Bracia, którzy blisko kaplicy mieli cele, i widzieli jasność
w kościele, zbiegli się natenczas wszyscy i słyszeli słowa;
jednak nie śmieli przystąpić do kaplicy. Franciszek zaś po-
dziękowawszy Panu, przywołał do siebie brata Maseusza i po-
szedł z nim do Peruża, kędy był Papież Honoryusz z dworem
i przyszedłszy tak przemawiał do niego: »Ojcze błogosławiony!
Naprawiłem pewien kościółek stary i pusty, rzeczony »Per-
cyunkula«, na chwałę najświętszej Maryi Anielskiej, blisko
Assyżu, w którym mieszkają bracia moi. Proszę teraz twej
wielebności, dla miłości Pana naszego Jezusa Chrystusa i jego
Matuchny i dla zbawienia dusz wszelkich wiernych chrześcijan,
żebyś tam raczył dać odpust zupełny i odpuszczenie wszystkich
ich grzechów, choćby tam nie dał nikt jałmużny«. Któremu
Papież odpowiedział, iż Stolica apostolska nie zwykła pozwalać
odpustów bez dania jałmużny, gdyż chce, żeby grzeszny czło-
wiek przez jałmużnę pozyskał odpust. Potem go pytał, na
wiele lat by chciał tego odpustu. A św. Franciszek: »Ojcze
błogosławiony, nie dbam o lata, tylko o dusze«. Odpowiedział
Papież: »Jako o dusze«? A św. Franciszek zatem: »Proszę
0 taki odpust, żeby jakikolwiekbądź chrześcijanin wyspowia-
dawszy się i skruszony będąc przyszedł i nawiedził pomieniony
kościół, byłby rozwiązany od wszystkich win i kar i na ziemi
1 w niebie wszystkich grzechów, którychby się dopuścił od
dnia chrztu aż do tego czasu. A o to nie proszę sam od
siebie ale imieniem Pana Jezusa, który mnie do ciebie posłał«.
Co usłyszawszy Papież, natchniony Duchem świętym rzekł po
trzykroć: »Pozwalam tego odpustu tym właśnie sposobem, ja-
koś ty prosił«. Lecz kardynałowie obecni, zwróciwszy się do
Papieża, przestrzegali go, aby dobrze upatrywał, co pozwalał;
bo by tym sposobem mógł zmniejszyć wartość odpustów ziemi
świętej i śś. Apostołów Piotra i Pawła w Rzymie, iż ich ludzie
nie będą tak poważać. Na co Papież odpowiedział, iż już
słowa swego nie chce zmienić. A zatem oni rzekli, żeby przy-
najmniej naznaczył mu czas pozwolonego odpustu i ograniczył
na jeden pewien dzień w roku. Zatem rzekł Papież: »Pozwa-
lamy wszystkim wiernym chrześcijanom, którzy prawdziwie
skruszeni będąc i wyspowiadawszy się, weszliby do kościoła
Panny Maryi Anielskiej, odpuszczenia od winy i od karania;
i chcemy, żeby ważne było zawsze na jeden cały dzień każ-
dego roku.« Co otrzymawszy św. Franciszek poszedł do po-
całowania jego nóg i prosił o błogosławieństwo od niego;
potem powstał i chciał odejść. Ale Papież zawoławszy go rzekł mu: >>Ö prostaku, dokądże idziesz? cóż weźmiesz za
znak tego otrzymanego odpustu?« A Święty mu odpowiedział:
Dosyć mam na słowie twem ; a tern więcej, iż to jest sprawa
Boża. Przetoź sam ją Pan Bóg ogłosił.« I nie chciał jakiej
Bulli, tylko Najświętszej Panny i pisarza Pana Jezusa a Anio-
łów za świadków i z tym poszedł. Idąc drogą został w szpi-
talu trędowatych, kędy odprawując zwyczajną modlitwę miał objawienie od Pana Jezusa, iż on odpust, który otrzymał, był
też potwierdzony w niebie. O czem dawszy znać towarzy-
szowi poszli obaj dziękować Boskiej miłości.

[madohora]

NAUKA.
O ODPUSTACH
Chrystus Pan zstąpiwszy na tę ziemię, został dla zba-
wienia naszego Człowiekiem, ale Bogiem być nie przestał.
Wszelka moc dana mi jest na ziemi i na niebie. Tą mo-
cą boską wydawał proroctwa — czynił cuda — i odpusz-
czał grzechy. Rzekł do Magdaleny: odpuszczone ci są
grzechy — i do łotra: dzisiaj zemną będziesz w raju! —
Gdy rzekł do paraliżem tkniętego: Synu! odpuszczają
ci sie grzechy. — Żydzi zdziwieni wyrzekli: zbluźnU! —
któż albowiem grzechy odpuszczać może, jeśli nie Bóg?
— a Chrystus Pan wyzekl do nich: abyście niedzieli,
że Syn człowieczy ma moc odpuszczania grzechów, —
— tobie mowie — wstań! wezmą loże twoje i idź do do-
mu twegoi — i tę moc odpuszczania grzechów cudem
potwierdził. — Otóż tę sarnę moc, jaką s*im wiał, zlał
na Kościół swój. — Jako mnie poslal Ojciec, i ja was po-
syłam, — idąc nauczajcie wszystkie nardy — chrzcząc
je w Imię Ojca i Syna i Ducha św. — Koma odpuścicie
grzechy — odpuszczone będą — komu zatrzytncu ie,, za-
trzymane będą vu niebie! W tych słowach dał Chrystus
Pan Kościołowi moc odpuszczania i zatrz* mania grze-
chów w Sakramencie Pokuty, której władzy Kości >ł uży-
wa i używał zawsze.
Inną obszerniejszą zostawił władzę Kościołowi temi
słowy: Cokohrick zwiążecie na ziemi będzie związane
w niebie, a cokolwiek rozwiążecie na ziemi, bedzie roz-
wiązane w niebie; — a więc władzę «tarda ws: ystklcŁ
więzów, które jeszcze nam wejśda do nieba zabraniają,
czyli wladrę nadawania odpustów1 — W grzechu albo-
wiem dwie różne rzeczy uważać mamy — bardzo od
siebii różne: zmazę grzechu 1 karę grzechu, Człowiek
zna prawo Boskie i naprzeciw niemu wykracza, gwałć*
je i staje się winowajcą obrażonego Majestatu Boskiego
— przedmiotem nieuawiśd — filius trae — synem gniewu
— i przekleństwo Boskie ściągą na siebie. To jest zma-
za grzechu, ale przez zuchwalstwo swoje obrazu Boga
— wykroczył przedw świętośd Boskiej, zaciągnął dług
wobec sprawiedliwości boskiej — i z tego długu wy-
płacić się potrzeba; to jest* kara grzechu, któia po
odpuszczeniu grzechu trwa i zostaje do zadośćuczy-
nienia. — Bóg przepuszcza grzech, bo jest miłosiernym.
Człowie! : za grzech odpokutować musi, bo Bóg jest spra-
wiedliwym. Odpuszcza karę wieczną — ale doczesna
zostaje w tern lub drugiem życiu do pomszczenia. Szem-
rali Żydzi naprzeciw Mojżeszowi i Aaronowi — chcąc
obrać oobie nowego wodza i powrocie do Egiptu!.... 3óg
rozgniewany odpuścił na prośby Mojżesza grzech, ałt
kara została i żaden z winowajców nie wszed1 dc ziemi
obiecanej; — i sam Mojżesz że zachwiał się w ufnośd
Bogu, uderzając różczką dwakroć w skałę na puszczy —
ujrzał tyłku zdaleka tę ziemię mlekiem i miodem pły-
nącą — ale noga jego na niej nie postała! Odpuścił Bóg
przez Nathana grzedi Dawida skruszonego — aie kaia
grzechu została i Dawid widział drugie dziecię śmiercią
sobie wydarte.
Trybunał pokuty jest sądem miłosierdzia i sprawie
dliwości. Grzesznik najstraszniejszą obarczony zbrodnią
— bo nietnasz takiej zbrodni, którejby Kościół nie miał
władzy odpuszczenia albo zatrzymania — powrócić może
do łaski Boga przez Izy, pokorę, żal i skruchę — i kara
wieczna z grzechem się maże, ale zastaje kara doczesna,
i na jej złagodzenie Kościół z postanowieniu Chrystusa
przychodzi nam w pomoc: przez nadawanie odpustów.
Odpust nie — jako mylnie niektórzy sądzą — służy nam
do odpuszczenia, bo to od odpustów niezawisło. Odpust
jest tylko środkiem pomocnym — dodatkowym słabości
naszej. Życie nasze — gdyśmy Boga obrazili — tkwíh-
noby byc ciągłą pokutą; wszystkie stworzenia, które nam
służyły za podnietę do obrażania Boga —powinnyby się
zamienić w narzędzia zadośćuczynienia — ale gdy sła-
bość ułomność sil i krótkość życia tego nam nit dozwala
— Kościół — matka dziecku podaje rękę — abyśmy na
widok sprawiedliwości i sądów Eoskich, ł na widok nie-
piawości naszych w rozpacz nie popadli — wypłaca
sprrwitdiiwoścl Boga, to, oobyśmy sami wypłacić tak
boleśnie musieli.
Przez to Kościół bynajmniej nie uwalnia nas od obo-
wiązku zadośćuczynienia według możności sił naszych,
a jak zarzucają heretycy nie pobłaża słabościom ludz-
kim; bo odpust nie na to, aby siał zgorszenie i lekcewa-
żenie, ale gorętszymi i gorliwszymi uccynil. Jeśli ciało
nasze tak skore i zdolne do grzechu, zdolne i do pokuty.
— jeśli mamy sposobność przez jałmużny, dob.e uczynki
i modlitwę Bogu zadośćuczynić a niedołężnie zaniedby-
wamy to — spuszczając się na odpusty, — nie łudźmy
sie, te udpusty nie dla nas, Laska odpustu jest laska.
fctórą godni otrzymują; jest jałmużną do której niema
prawa ten, który próżniactwu się oddaje i od pracy
przez to chce się uchylić. Tylko gdy wypłacić długu
nie możemy, Kościół chęci i żądze nasze przyjmuje. Ja-
kakolwiek słabość nasza, zawsze mamy z czego I jak
Bogu się wypłacać: poskromieniem namiętności naszych,
zrzeczeniem się nawet dozwolonych uciech! — Ach! —
mamy tyle sił, aby Boga obrażać, tak mak) aby Go prze-
błagać; tyle zdrowia aby je zniszczyć na biesiadach, tań-
cach, rozpustach; tak mało do pokutnych ćwiczeń; —
mamy tyle pieniędzy, aby je trwonić, marnować, — tak
mato, aby dobrze czynić. Wezwią cię o jałmużnę, to
ciężkie czasy; ale przybędzie z zagranicy śpiewak, tan-
cerz, szarlatan, to jednę godzinkę połechtania zmysłów
drogim opłaca się pieniądzem; — przyniesie ci zaświad-
czenie ubóstwa biedny brat rodak — ani przeczytasz....
Pozostaje ci tyle czasu, aby go trwonić na próżnowaniu,
na czytaniu złych książek, na zabawach, a tak mało na
wypełnianie obowiązków swoich? To dla dobrych zdaje
się Pan Bóg czas podwajać, a dla próżniaków skracać;
to w tym jednym dniu jeden tyle zrobi, a drugi nic! Ma-
my tyle cierpliwości, tyle wytrwałości, gdy idzie o od-
zyskanie zdrowia, wywyższenie się; — zaraz na umyśle
upadamy, gdy idzie aby co uczynić dla Boga i duszy
naszej!...
Powie kto: i na cóż mi tych odpustów kiedy i tak
zadośćczynić muszę? O! wszystkie prawie starania —
usiłowania nasze — pokuta najdłuższa — najcięższa —
czyż jest w stanie zadość uczynić choćby za jeden grzech
śmiertelny!... zawsze kara będzie mniejsza od winy.
Czyż sądzimy, że kilkoma łzami, kilkoma postami zgła-
dzimy, zetrzemy ten grzech, przez który na wieczne za-
służyliśmy męki?... Czyż sądzimy że jednym szelągiem
z milionowego wypłacim się długu? — że jedhem west-
chnieniem zgładzimy ten dług, na który straszny wyrok
wiecznego cięży potępienia?
Kościół — jako dobra, rozsądna, miłosierna matka
surowszym i łagodniejszym się okazał podług rozmaito-
ści czasu i okoliczności. — Ale to odpustów nadawanie
tak dawne jest jak Kościół.
Podczas prześladowania Męczennicy wstawiali się za
pokutnikami do Kościoła, aby karę im wytkniętą przez
wzgląd na ich męki ułagodzono i opuszczono. Widzimy
to z dzieł Cypryana — Dyonizyusza — Łucyana i in-
nych. Takiego odpustu udzielał Kościół często na proś-
bę tak zwanych „listów Męczenników“, pierwej wszakże
sprawa ich przez Biskupa musiała być roztrząśniona, —
jak się grzesznik od czasu upadku swego zachował i te-
go odpustu godnym się stał!... Później Kościół dla
uniknięcia rozprężenia ustanowił kanony pokutne i pokutę
publiczną zaprowadził. Jako zaś miał Kościół prawo,
czego mu sami przeciwnicy nie zaprzeczają — ustalić ka-
nony pokutne — tak miał prawo takowe przemienić na
inne dobre uczynki, jakie sądził być z większym pożyt-
kiem dla ludzi i chwały Boga: jałmużny — posty — i
modlitwy — zewnętrzne warunki, nieoddzielane od do-
skonałego usposobienia wewnętrznego. Grzeszy czło-
wiek przeciwBogu i tu lekarstwem modlitwa — pod którą
rozumieją się wszystkie ćwiczenia duchowne; przeciw
bliźniemu — i na to jałmużna; namiętnością ciała — i na
to posty.
Czas niedozwała nam dokładniej j obszerniej, jakoby
można, lę naukę Kościoła wyłożyć. To cośmy tu powie-
dzieli, niechaj tylko na to służy, aby fałszywe — Ko-
ściołowi zelżywe zdania i sprostować, 1 nas usposobić
do dostąpienia odpustu.
O! jeśli kiedy, to teraz szczególniejszych łask Bo-
skich potrzebujem; o! jeśli kiedy, to teraz czas nawrócić
sie do niego.
Wy! którzy sądzicie, że odwiedziwszy Kościoły i
Inne wypełni

[madohora]

Odpust Drogi Krzyżowej.
Pium Viae Crntis exercitium, quo iter Ssmi D. N. I. C.
a praetorio ad Calvariae locum eiusque Passionis memoria
recolitur, inde a remotis temporibus ubivis Ecclesiae, magno
cum fidelium spiritual! emolumento, usu receptura, a Summis
Pontificibus pluribus indulgentiis cumulatum fuisse nemo est
qui ignorat; deperditis tarnen iniuria temporum nonnullis
authentic# documentis, quae et quot reapse hae sint, pro certo
affirmare non licet.
Ad omnern igitur dubitationem in posterum auferendam,
Ssmus D. N. Pius divina Providentia Pp. XI, instante in-
frascripto Cardinal! Poenitentiario Maiore, in audientia die 17
mensis lulii current:s anni eidem impertita, abrogatis, suprema
Sua auctoritate, omnibus et singulis indulgentiis hac in re antea
concessis, benigne decernere dignatus est ut:
Fideles omnes qui, sive singulatim sive in comitatu, saltera
corde contrito, pium exercitium Viae Crucis, legitime erectae,
ad praescripta Sanctae Sedis, peregerint, lucrar! valeant:
a) Indulgentiam plenariam toties quoties ipsum pium exer-
citium compleverint;
b) Aliara plenariam pariter indulgentiam si codera die quo
rnemoratum pium exercitium peregerunt, vel etiam si infra
mensem ab eodem decies peracto ad sacram Synaxim
accesserint.
c) Indulgentiam partialem decern annorum totidemque
quadragenarum pro singulis stationibus, si forte incoeptum
exercitium, quavis rationabili causa, ad finem non perduxerint.Huiusmodi vero indulgentias idem Ssmus Dominus Noster
ad eos quoque extendi voluit ad quos spectant peculiaria in re
Decreta diei 8. Aug. 1859 *) et 25 Martii anni currentis a), ita

[madohora]

W drodze na Odpust

[madohora]

Na rok bieżący (1886) rozpisał chwalebnie nam
panujący papież, Leo XIII. odpust w rodzaju ju-
bileuszu , polecając go opiece Matki Boskiój Różań-
cowej. Za jój pomocą — spodziewa się Ojciec
św. — oczyści się wiele dusz w tym świętym roku
i wyzwoli się ze swych występków. — Odpust ju-
bileuszowy podobny jest do lata miłościwego w
starym zakonie (3. Mojż. 10 — 13), które wśród
odgłosu trąb co pięćdziesiąt lat żydom było zwiasto-
wane. W roku tym odpoczywały role, niewolnicy
zyskali wolność, a posiadłości sprzedane z powodu
długa wracane były dawnym właścicielom. Chrześci-
ańsld jubileusz jest w wyższcm, duchownem'pojęciu
również latem łaski i odpuszczenia. Ugórem leżąca
rola przypomina nam pokój Boży, do którego się
w uciskach świata tego • uciekać mamy. Dawniśj
byliśmy niewolnikami grzechu, przez Jubileusz
mamy się uwolnić od grzechu, jak na dziatki
boskie przystoi. Sprzedana i znowu wykupiona

[madohora]

runki na zasadzie listu pasterskiego na ten rok
wydanego, a całą naukę zakończeni}- sumiennem
napomnieniem, żeby ten czas „pełen łaski“ roku
świętego użyć na zbawienie duszy naszćj.
Co się tyczy tego pytania, czytamy w Encyklice
Ojca św.: „Wielkie niebezpieczeństwa grożą ze
wszech stron wiernym. Niemała bowiem część
wielkich owych cnót przodków naszych zniknęła;
żądze, które same przez się moc mają nader
wielką, przez bezkarność jeszcze większćj nabrały
siły: szalona wolność zdań, niczem nieograniczona,
albo niestosownemi hamowana wędzidły, codzień
szerzój się rozchodzi. Z pośród tych nawet, co
dobrze myślą, wielu niewczesnym jakiemś wstydem
odstraszonych nie śmie tego, co myśli, swobodnie
wypowiedzieć, a daleko jeszcze mniej w rzeczy
samćj wykonać, przewaga najgorszych przykładów
wszędy na obyczaje ludu wpływ wywiera. Związki
ludzi nieuczciwe, w używaniu niecnych podstępów
nazbyt biegłe, usiłują uwodzić lud, a kogokolwiek
tylko mogą, odstręczać i odrywać od Boga, od
świętych nabożeństw, od wiary chrześciańskićj.“
W obec tak srogich występków chce Ojciec
chrześciaństwa wszystkich tych, którzy zbawienia
duszy pragną, Jubileuszem wezwać, aby serca swe
wnieśli w górę. Jakże odpowiedni czasowi zamiar Ojca św. jest.

[madohora]

Odpowiedź na drugie pytanie: „jakich owoców
się spodziewa Ojciec św. z Jubileuszu“ nie jest,
po przeczytaniu powyższego ustępu trudną, chociaż-
by w Encyklice papieźkićj nie była wyraźnie
napisaną. Zastępca Chrystusów spodziewa się w
tym świętym roku u wszystkich wiernych ożywienia
pokuty i dobrowolnego umartwienia, pobudzenia
niestrudzonego i. pełnego zaufania zapału w modlitwie, a przedewszystkiem poprawy życia i pomnożenia cnoty.

[madohora]

🔹Kto ma szczęście w czasie świętego roku
w Rzymie mieszkać, musi podwakroć odwiedzić
bazylikę Laterańską, Watykańską i Leberyańską.
Gdzie się więcój kościołów znajduje, tam duszpa-
sterze powinni je wiernym wyszczególnić. Dla
Wrocławia przeznaczył Najprzcwielebniójszy Książe-
Biskup kościół katedralny, kościół św. Doroty i
kościół św. Macieja. Przy odwiedzeniu kościoła
mamy odprawić modlitwy na intencyą Ojca świę-
tego, to jest powinniśmy błagać Boga o rozkrze-
wienie i wzrost Kościoła katolickiego, oraz po-
dniesienie Stolicy apostolskiej; mamy prosić o
wykorzenienie heretyków, a błądzących pouczyć,
o spokój i jedność pomiędzy chrześcijańskiemi
książętami i narodami się modlić. Przypuszczono,
że pięć Ojcze nasz i pięć Zdrowaś Marya odmó-
wione przy każdem odwiedzeniu kościoła na tę intencyą wystarczy,

[madohora]

🔹Przepisano ze skruchą należycie grzechów
się swoich wyspowiadać, Przenajświętsze Ciała i Krwi
Pańskićj przyjąć. W ogóle przepisane dobre
uczynki w stanie łaski się znajdując spełnić.

[madohora]

Dzieci na Odpuście parafialnym

[madohora]

Na Odpuście w Piekarach

[madohora]

0 Odpuście.
1. Co jest odpust?
Odpust jest darowanie kary doczesnej, która
po rozgrzeszeniu kapłańskiem jeszcze zostanie i zaktóra grzesznik jeszcze odpokutować powinien albo
na ziemi albo w czyścu.
Niektóre starodawne pokuty: Kto niepotrzebnie przy-
sięgał, musiał pokutować o Chlebie i wodzie 7 dni; kto po
drugie— 15 dni; kto podczas mszy św. niepotrzebnie mó-
wił — 10 dni; kto post przestąpił — 20 dni; kto rodzicom
po grubiańsku odpowiedział — 40 dni; kto małą rzecz ukradł
lub znalezionej nie oddał — 1 rok; kto w niedzielę lub
święto niepotrzebną robotę czynił — 3 dni; kto w niedzielę
lub święto na muzykę szedł — 3 lata.
2. Wiloraki jest odpust?
Odpust jest dwojaki: zupełny i niezupełny czyli
cząstkowy.
3. Co otrzymamy przez odpust zupełny?
Przez odpust zupełny otrzymamy darowanie
całej kary doczesnej.
4. Co otrzymamy przez odpust cząstkowy ?
Przez odpust cząstkowy otrzymamy darowanie
jednej części kary doczesnej jak gdybyśmy taką
samą liczbę dni albo lat podług dawnych przepisów
kościelnych odpokutowali.
5. Comusimy czynić,abyśmy odpust cząstkowypozyskali?
Abyśmy odpust cząstkowy pozyskali, musimy
1) znajdować się w stanie łaski poświęcającej;
2) mieć intencyą czyli wolę, abyśmy ten odpust
pozyskali;
3) przepisany dobry uczynek wypełnić.
6. Co musimy czynić,abyśmyodpustuzupełnegodostąpili?
Abyśmy odpustu zupełnego dostąpili, musimy
1) spowiedźjaknajlepszą iKomuniąświętąodprawi r
2) przepisane dobre uczynki wypełnić;
3) modlitwy odpustowe odprawić na intencyą Ojca
św. t. j. o podwyższenie Kościoła, o nawrócenie błę-
dnowierców i o pokój między królami chrzęściańskim
Niektóre dobre uczynki odpustami obdarzone.
Kto nabożnie odmówi Anioł Pański na głos dzwonu
i Męcząco, dostąpi odpustu 100 dni; kto na wieczór jeszcze
doda Ojcze nasz i Zdrowaś Maryo za dusze zmarłych wiernych
i mówi: Odpoczynek wieczny racz im dać Panie—100 dni.
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus! Na wieki. Am.
Co Boga daje i wróci: każdy — 100 dni.
Mój Jezu, miłosierdzia! — 100 dni.
Jezus Marya! — 25 dni.
Wzbudzenie aktów wiary, nadziei i miłości — 7 lat.
O Maryo bez grzechu poczęta, módl się za nami, któ-
rzy się do Ciebie uciekamy! — 100 dni.
Pamiętaj, o najdobrotliwsza Panno Maryo, że od wieków jeszcze nigdy nie słychano itd. — 300 dni

[madohora]

Praktyka odpustów sięga naj-
dawniejszych czasów. Najbar-
dziej rozpowszechniła się ona
w XII i XIII w. Wtedy to odpu-
sty wiązano z Rokiem Świętym.
Nieco wcześniej za papieża
Aleksandra II (1063 r.) i Urbana
II (1095 r.) zaczęto udzielać od-
pustu za udział w wyprawach
krzyżowych. Papież Bonifacy
VIII (1284-1303) po raz pierw-
szy w historii Kościoła ogłosił
Rok Święty dla wszystkich piel-
grzymów nawiedzających grób
św. Piotra. Zwyczaj ogłaszania
Roku Świętego i połączona
z nim praktyka odpustów wszedł
na stałe do Kościoła, z tym, że niektórzy papieże czynili to co 50 lat,
inni co 33 lata, a w XX w. nawet co 25 lat.

[madohora]

[madohora]

Odpust jest to darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy odpuszczone już co do winy.

Rozróżnia się odpusty cząstkowe i zupełne (zależnie od tego, w jakim stopniu uwalniają nas od kary doczesnej). Odpusty te może zyskiwać każdy ochrzczony po spełnieniu odpowiednich warunków dla siebie lub ofiarowywać je za zmarłych.

[madohora]

Ewentualna spowiedź, Komunia święta i modlitwa w intencjach Ojca Świętego mogą być wypełnione w ciągu kilku dni przed lub po wypełnieniu czynności, z którą związany jest odpust; między tymi elementami musi jednak istnieć związek.

[madohora]

Kościół zachęca do ofiarowania odpustów za zmarłych (niekoniecznie muszą być to osoby nam znane, nie musimy wymieniać konkretnego imienia - wystarczy ofiarować odpust w intencji osoby zmarłej, która tego odpustu potrzebuje).

[madohora]

Wybrane praktyki związane z uzyskaniem odpustu zupełnego:

Adoracja Najświętszego Sakramentu przez co najmniej pół godziny (jeśli jest krótsza - odpust cząstkowy);

[madohora]

Przyjęcie błogosławieństwa udzielanego przez Papieża Urbi et Orbi (Miastu i Światu) - choćby tylko przez radio lub telewizję;

[madohora]

Odmówienie modlitwy Oto ja, o dobry i najsłodszy Jezu po Komunii świętej przed obrazem Jezusa Chrystusa w każdy piątek Wielkiego Postu oraz w Wielki Piątek (w pozostałe dni - odpust cząstkowy);

[madohora]

Uczestnictwo w rekolekcjach trwających przynajmniej trzy dni;

[madohora]

Publiczne odmówienie aktu poświęcenia rodzaju ludzkiego Chrystusowi Królowi O Jezu najsłodszy, Odkupicielu rodzaju ludzkiego w uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata (w inne dni - odpust cząstkowy);

[madohora]

Przyjęcie Pierwszej Komunii świętej lub pobożne uczestnictwo w takiej uroczystości;

[madohora]

Sprawowanie i uczestnictwo we Mszy świętej z okazji 25-, 50- i 60-lecia kapłaństwa;

[madohora]

Czytanie Pisma Świętego z czciš należnš Słowu Bożemu i na sposób lektury duchowej przynajmniej przez pół godziny z tekstu zatwierdzonego przez władzę kościelną. Kto nie może czytać osobiście, wystarczy, gdy słucha czytającego nawet przez środki audiowizualne.

[madohora]

Pobożne odmówienie (śpiew) modlitwy Przed tak wielkim Sakramentem podczas liturgii Wieczerzy Pańskiej po Mszy świętej (w Wielki Czwartek) oraz w uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (Boże Ciało); w innym czasie - odpust cząstkowy;

[madohora]

Publiczne odmówienie (śpiew) hymnu Przyjdź Duchu Święty (Veni Creator) w Nowy Rok i w uroczystość Zesłania Ducha Świętego (w pozostałe dni, nawet prywatnie - odpust cząstkowy);

[madohora]

Nawiedzenie kościoła parafialnego w święto tytułu lub w dniu 2 sierpnia, kiedy to przypada odpust "Porcjunkuli" po odmówieniu Ojcze nasz i Wierzę;

[madohora]

Nawiedzenie kościoła lub kaplicy we wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych (2 listopada) i odmówienie tam Ojcze nasz i Wierzę;

[madohora]

Nawiedzenie kościoła lub kaplicy zakonników w święto ich założyciela i odmówienie tam Ojcze nasz i Wierzę;

[madohora]

Penitencjaria Apostolska poprzez dwa dekrety wydane w 2002 r. ustanowiła także odpusty związane z kultem Miłosierdzia Bożego:

[madohora]

Udziela się odpustu zupełnego na zwykłych warunkach (spowiedź sakramentalna, komunia eucharystyczna, modlitwa w intencjach papieskich) wiernemu, który w II Niedzielę Wielkanocną, czyli Miłosierdzia Bożego, w jakimkolwiek kościele lub kaplicy, z sercem całkowicie wolnym od wszelkiego przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, choćby powszedniego, weźmie udział w pobożnych praktykach spełnianych ku czci Bożego Miłosierdzia albo przynajmniej odmówi przed Najświętszym Sakramentem Eucharystii, wystawionym publicznie lub ukrytym w tabernakulum, modlitwę Ojcze nasz i Credo, dodając pobożne wezwanie do Pana Jezusa Miłosiernego (np. Jezu Miłosierny, ufam Tobie).
Udziela się odpustu cząstkowego wiernemu, który - przynajmniej z sercem skruszonym - skieruje do Pana Jezusa Miłosiernego jedno z prawnie zatwierdzonych pobożnych wezwań.

[madohora]

Ponadto dla Polski zostały zatwierdzone także dwa dodatkowe odpusty zupełne:

Uczestnictwo w nabożeństwie Gorzkich Żalów jeden raz w tygodniu w okresie Wielkiego Postu w jakimkolwiek kościele na terenie Polski;
Nawiedzenie dowolnej bazyliki mniejszej w następujące dni:
w uroczystość świętych Apostołów Piotra i Pawła (29 czerwca)
w święto tytułu
w dniu 2 sierpnia (odpust "Porcjunkuli")
jeden raz w ciągu roku w dniu określonym według uznania

[madohora]

Są trzy ogólne warunki uzyskania odpustu cząstkowego:

Wierny dostępuje odpustu cząstkowego, jeśli w czasie spełniania swoich obowiązków i w trudach życia wznosi myśli do Boga z pokorą i ufnością, dodając w myśli jakiś akt strzelisty, np. "Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami"
Jeśli wierny powodowany motywem wiary przyjdzie z pomocą potrzebującym współbraciom, pomagając im osobiście lub dzieląc się z nimi swoimi dobrami, uzyskuje odpust cząstkowy
Gdy wierny w intencji umartwiania się, odmówi sobie czegoś godziwego, a przyjemnego dla siebie, uzyskuje odpust cząstkowy. Warunek ten ma zachęcić wiernych do praktykowania dobrowolnych umartwień

[madohora]

[madohora]

Odpust jest to darowanie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonymi warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienie ze skarbca zasług Chrystusa i świętych.
Odpust jest cząstkowy albo zupełny zależnie od tego, czy od kary doczesnej należnej za grzechy uwalnia w części czy w całości

[madohora]

Odpusty zarówno cząstkowe jak i zupełne mogą być ofiarowane bądź za siebie, bądź też za zmarłych,
którzy oczekują Bożego miłosierdzia. Chrześcijanin odpustu zupełnego może dostąpić tylko jeden raz
dziennie, natomiast cząstkowego tyle razy, ilekroć powtarza się czynność związana z odpustem.

[madohora]

“Odpust jest to darowanie wo-
bec Boga - udzielone przez Ko-
ściół poza sakramentem poku-
ty - kary doczesnej za grzechy,
już odpuszczone co do winy.
Czyni to w ten sposób, że ży-
wym przez zwolnienie, a umar-
łym przez modlitwę przydziela
nieskończone zadośćuczynienie
Jezusa Chrystusa oraz przeob-
fite zadośćuczynienie błogosła-
wionej Dziewicy Maryi i świę-
tych, które stanowią duchowy
skarbiec Kościoła”.
(Katechizm Katolicki)

[madohora]

KS. STANISŁAW BISTA
Wielu Czytelników prosi w swoich
listach o wyjaśnienie sprawy odpustów.
Pragniemy przypomnieć zasady rządzą-
ce odnowioną praktyką odpustów za-
warte w Konstytucji Apostolskiej Pa-
wia VI „Indulgentiarum Doctrina” z
l. 1. 1967 r. W pierwszej części doku-
mentu zajmuje się omówieniem doktry-
nalnych podstaw lej praktyki, posiada-
jącej wielowiekową tradycję, która
swymi korzeniami sięga pierwotnego
Kościoła.
Wstępując w ślady Chrystusa chrze-
ścijanie zawsze usiłowali wspierać się
wzajemnie w drodze do Ojca Niebies-
skiego modlitwą, świadczeniem sobie
aóbr duchowych i przebłaganiem po-
kutnym. Przez to zapalali się gorliwą
■piłośeią. Dźwigali własny krzyż celem
wynagrodzenia za grzechy własne i dru-
gich, będąc przekonani, że można wsta-
wiać się za swoich braci u Boga Ojca
miłosierdzia dla osiągnięcia zbawienia.
To właśnie stanowi bardzo dawny dog-
mat świętych obcowania, w którym
życie poszczególnych synów Bożych w
Chrystusie i przez Chrystusa łączy się
prawdziwym węzłem z życiem wszyst-
kich innych braci chrześcijan w nad-
przyrodzonej jedności mistycznej Ciała
Chrystusa. W ten sposób ujawnia się
„skarbiec Kościoła”. Nie jest on zbio-
rem dóbr na podobieństwo bogactw
materialnych, gromadzonych przez wie-
ki, lecz jest nieskończoną i niewyczer-
paną wartością, jaką mają u Boga eks-
piacje i zasługi Chrystusa Pana, ofia-
rowane w7 tym celu, aby cala ludzkość
była wyzwolona od grzechu i doszła do
wspólnot}7 'z' Ojcem. Oprócz tego do
owego skarbca należą modlitwy i dobre
uczynki Matki Boskiej i Świętych, któ-
rzy uświęcili samych siebie i wykonali
dzieło zlecone przez Ojca.
Trwające w Kościele przeświadcze-
nie, że Pasterze owczarni Pańskiej mo-
gą uwalniać poszczególnych -wiernych
od pozostałości grzeehowych przez przy-
dzielanie zasług Chrystusa i Świętych,
powoli, z biegiem, wieków wprowadziło
praktykę odpustów. Tym terminem
nazwano darowanie kary doczeÆej za
grzechy odpuszczone już co do winy.
Udzielając odpustu Kościół nie tylko
modlił się, lecz wiernemu odpowiednio
przygotowanemu otwiera.! skarbiec za-
dośćuczynień Chrystusa i Świętych dla
odpuszczenia kary doczesnej. Cel. jak;
sobie stawiał Kościół w udzielaniu od-
pustów, tkwił nie tylko w tym, aby
wspomóc wiernych w usunięciu należ-
nych kar, lecz także w tym, aby wier-
nych skłonić do wykonania uczynków
pobożności, pokuty i miłości — zwła-
szcza takich, które przyczyniają się do
wzrostu wiary i dobra wspólnego.
Kościół zalecając dziś swoim wier-
nym praktykę odpustów bynajmniej nie
zamierza pomniejszyć innych sposobów
uświęcenia i oczyszczania, przede wszy-
stkim Najświętszej Ofiary Mszy św. i
sakramentów, zwłaszcza sakramentu
Pokuty, następnie licznych pomocy, któ-
re określa się jednym mianem sakra-
mentaliów, jak wreszcie uczynków po-
boziności, pokuty i miłości. Co więcej
naczelne miejsce miłości w źyeiu chrze-
ścijańskim zostaje wzmocnione również
odpustami. Odpustów bowiem nie mo-
żna uzyskać bez. szczerej wewnętrzne;
przemiany (metanuia) i połączenia się
z Rogiem, do których dopiero dochodzi
wypełnienie przepisanych uczynków.
Zostaje przęto zachowany porządek mi
lości, w który yjdącza się odpuszczenie
kar przez korzystanie ze skarbca Koś-
cioła.
Pierwsza ftz^ść Konstytucji kończy się
przedstawieniem trzech zasad odnowy7
chrześcijańskiej praktyki odpustów, a
mianowicie; ustalenia nowej miary dla
odpustu cząstkowego; wprowadzenie o-
granwenia w odpustach zupełnych; u-
proszczenie oraz nadanie stosowniejszej
Jorray odpustom tzw. rzeczowym i miej-
scowym, opisując szczegółowo każdą z
tych zasad:
Odpust cząstkowy: „pomijając dawne
ijkreślenie dni i lat. podano nov/ą nor-
mę czyli miarę, według której uwzglę-
dnia się samą czynność wiernego, któ-
ry wykonuje dzieło obdarzone odpu-
stem. Ponieważ zaś wierny przez swo-
ją czynność — oprócz zasługi, która jest
głównym owocem działania — może
ponadto uzyskać odpuszczenie kary do-
czesnej i to tym większe, im większa
jest miłość działającego i im godniejsze
jest samo dzieło, ustala się, że to wła-
śnie odpuszczenie kary, jakie wierny
zyskuje przez swoją czynność, stanowi
miarę odpuszczenia kary, które Władza
Kościelna daje przez odpust cząstko-
.wy”.
Odpust zupełny: „wydawało się rze-
czą wlaiBwą zmniejszenie ich liczby,
aby wierni słusznie doceniali odpust zu-
pełny i mogli go uz.yskać, mając odpo-
wiednie dyspozycje. Co bowiem czę-
ściej ma miejsce, mniej się na to zwra-
ca uwagi, co bardziej obficie jest ofia-
rowywane.'*mało jest doceniane. Wier-
ni najczęściej też potrzebują pewnego
czasu, aby się dobrze przygotować do
uzyskania odpustu zupełnego”.
Odpusty rzeczowe i miejscowe: „ich
liczba została bardzo zmniejszona oraz,
został zniesiony sam termin, przez co
jasno podkreślono, że odpustami obda-
rza się czynności wiernych, nie zaś rze-
czy czy miejsca, które są tylko okazją
uzyskania odpustów” (nr 12).
W drugiej części Konstytucji zawarte
są szczegółowe przepisy dotyczące od-
nowionej praktyki odpustów. Przyta-
czamy te z nich, o które pytają Czy-
telnicy:
Nr 2. „Odpust jest cząstkowy lub zu-
pełny,r w zależności od tego czy w czę-
ści lub całości uwalnia od kary docze-
snej należnej za grzechy”.
Nr 3. „Odpusty, czy to cząstkowe czy
zupełne, mogą być zawsze aplikowane
za zmarłych na sposób wstawiennic-
twa”.
Nr 4. „Na przyszłość odpust cząstkowi'
będzie oznaczony tylko słowami „od-
pust cząstkowe”, bez określenia dni lub
lat”.
Nr 5. „Wierny, który przynajmniej z
sercem skruszonym, wykonuje czyn-
ność obdarzoną odpustem cząstkowym,
otrzymuje przy pomocy Kościoła tyle
darowania kary doczesnej, ile otrzymu-
je jej już sam przez swoją czynność”.
Nr 6. „Odpust zupełny można uzyskać
w ciągu dnia tylko jeden ras... Nato-
miast odpust cząstkowy można uzyskać
więcej razy dziennie, o ile coś innego
nie jest zaznaczone”.
Nr 7. „Do uzyskania odpustu zupełnego
■wymaga się wykonania dzieła obda-
rzonego odpustem oraz wypełnienia
trzech warunków, którymi są: sakra-
mentalna spowiedź, Komunia święta i
moàlitwa w intencjach Papieża. Wyma-
ga się ponadto wykluczenia wszelkiego
przywiązania do jakiegokolwiek grze-
chu. nawet powszedniego. Jeżeli bra-
kuje pełnej tego rodzaju dyspozycji
albo nie zostają wypełnione wspomnia-
ne warunki, odpust będzie tylko cząst-
kowy”.
Nr 17. „Wierny, który pobożnie używa
przedmiotu pobożności (krzyza, różańca,
Śkkaplerza, medalika), poświęconego
właściwie przez jakiegokolwiek kapła-
na. uzýSmje odpust cząstkowy”.
Ni- 18. „Jeżeli nie ma kapłana; który
by chrześcijaninowi znajdującemu się
u kresu życia udzielił sakramentów i
odpustu zupełnego... Kościół udziela
mu, o ile jest odpowiednio dysponowa-
ny, odpustu zupełnego, który uzyskuje
w momencie śmierci, byleby za życia
miał zwyczaj odmawiania jakichkol-
wiek modlitw. Do uzyskania lego od-
pustu chwalebną jest rzeczą posługi-
wanie się krucyfiksem lub krzyżem.
Taki odpust kupełny w momencie
śmierci może uzyskać wjerny, chociaż-
by tego dnia uĘłskał już inny odpust
zupełny”.
W następnym roku Penitencjaria Apo-
stolska wydała dekret ogłaszający no-
wy wykaz odpustów. Wśród nich na
specjalne podkreślenie zasługują odpu-
sty związane z czynnościami, przez wy-
konanie których wierny może uzyskać
odpust zupełny każdego dola, z zacho-
waniem wszakże w mocy przepisu,
według ktorego odpust zupełny można
uzyskać tylko jeden raz dziennie. Są
to następujące czynności’ 1) adoracja
Na.iśw. Sakramentu trwająca przynaj-
mniej pól godziny; 2) pobożna lektura
Pisma św. przynajmniej przez pól go-
dziny, 3) pobożne odprawienie Drogi
Krzyżowej; 4) odmówienie różańca ma-
ryjnego w kościele, w kaplicy publicz-
nej, w rodzinie, we wspólnocie .zakon-
nej, w pobożnym stowarzyszeniu. Do
odpustów, które można uzyskać wyłącz-
nie na terenie Polski, należy m. in. od-
pust zupełny za uczestnictwa w Gorz-
kich Żalach pod zwykłymi warunkami,
ale tylko jeden raz w tygodniu w cią-
gu Wielkiego Postu i — rzecz jasna —
jako jedyny odpust zupełny w danym
dniu, zgodnie z postanowieniem Kon-
stytucji Apostolskiej „Indulgentiarum
doctrina”. Ta sama Konstytucja znio-
sła też tzw. odpust}' zupełne

[madohora]

O Odpuście.
1. Co jest odpust?
Odpust jest darowanie kary doczesnej, za któ-
rą grzesznik po rozgrzeszeniu kapłańskiemu miałby
jeszcze odpokutować albo na ziemi albo w czyścu.
Niektóre starodawne pokuty: Kto niepotrzebnie przy-
sięgał ^musiał pokutować o cliłebie i wodzie 7 dni; kto po
drugie — 15 dni; kto podczas mszy św. niepotrzebnie mó-
wił — 10 dni; kto post przestąpił — 20 dni; kto rodzicom
po grubiańsku odpowiedział — 40 dni; kto małą rzecz ukrad
Każdy — 100 dni.
Mój Jezus miłosierdzia! — 100 dni.
Jezus Marya! 25 dni.
Wzbudzenie aktów wiary, nadziei i miłości — 7 lat.
O Maryo bez grzechu poczęta, módl się za nami, któ-
rzy się do Ciebie uciekamy! — 100 dni.
Pamiętaj, o najdobrotliwsza Panno Maryo, że od wie-
ków jeszcze nigdy nie słychano itd. — 300 dni.

[madohora]

B. Dla chorują cyc h.
1. Chorujący obłożnie dostąpią od-
pustu zupełnego, jeżeli taki krzyżyk na-
bożnie całują albo przynajmniej na taki
krzyżyk wejrzą, a na wspomnienie boleści
Chrystusowych serdecznie westchną:
Mój Jezu cierpiący, ja cierpię z Tobą! —•
lub coś podobnego. Krzyż mogą trzymać
w dłoniach, albo krzyżyk może leżeć
przed nimi lub obok nich na stoliku, albo
ktoś inny może go trzymać przed nimi,
albo też może być zawieszony na ścia-
nie, tak, żeby go chory mógł wygodnie
widzieć.
2. Jeżeli chory jest za słaby, by mógł
odmówić owe westchnienie, to wtedy
starczy, że tylko ucałuje lub spojrzy na1
krzyżyk.
Jak też to Kościół św. ułatwia choru-
jącym to nabożeństwo Drogi Krzyżowej!
Pragnie bowiem ta dobra i czuła Matka,
żeby chorzy jaknajwięcej podczas cho-
roby nazbierali skarbów dla wieczności
dla siebie i dla dusz w czyścu cierpią-
cych.
Co do tych odpustów powstały pe-
wne wątpliwości, których rozwiązanie
podaję tutaj:
a) Czy chorujący, który nie może
zmówić owych 20 Ojcze nasz, Zdrowaś,
Chwała Ojcu, musi krzyżyk pocałować
raz tylko, czy 20 razy?
Odpowiedź: Wystarczy jedno pocało-
wanie albo jedno wejrzenie na krzyżyk.
b) Jak podano pod I. 2., uzyska się
odpust zupełny Drogi Krzyżowej, jeżeli
się przystąpiło tego dnia do Komunji św.
Czy ta Komunja św. uprawnia nas do
uzyskania innych odpustów zupełnych,
czy tylko do odpustu Drogi Krzyżowej?
Odpowiedź: Bez wątpienia starczy
dla wszystkich odpustów.
c) Czy trzeba przyjąć Komunję św.
przed Drogą Krzyżową, czy starczy, je-
żeli przystępujemy po odprawieniu Drogi
Krzyżowej?
Odpowiedź: To obojętnie, byle komu-
nikujemy tego dnia.

[madohora]

W izytując klasztory Augustyańskie wraz z W encesławem Linkiem Prze-
orem konwentu W ittenberskiego, przybył do Grimma właśnie w tym cza-
sie, kiedy w sąsiednim Wurzen Tetzel wygłaszał sprzedaż odpustów. W ia-
domość o postępowaniu Tetzla, oburzyła L utra i oburzenie to było natu-
ralnem, co więcej koniecznem, w duszy tak pobożnćj jak jego. Lecz pro-
fessor uniwersytetu W ittenberskiego nie od razu wystąpił przeciw odpu-
stom. Skory do dysputy, zbyt głębokie jednak czuł poszanowanie dla gło-
wy kościoła katolickiego, zbyt posłusznym był synem Rzymskiej stolicy,
aby od razu powstać na odpusty, ową wielką podstawę władzy i potęgi
papiezkiej. Zresztą, sprzedaż odpustów nie była nową, a źródło z którego same odpusty wypłynęły, tak głęboko leżało w sercach katolików, żc złe wynikające ze sprzedaży, mniej raziło massy ludu prostego, jakby sądzić można.

[madohora]

Tetzel, w Iuterbocku i w Cerbst począł z kazalnicy wygłaszać, iż mo-
cen jest udzielać listy odpustowe, nawet za grzechy nic spełnione jeszcze;
że Papież ma daleko większą władzę jak Apostołowie, Święci i M arya
Panna; bo tamci poddani są Chrystusowi, a Papież jest równy Zbawicielo-
wi świata. Co więcej, że Chrystus, po Wniebowstąpieniu nic do czynienia
nie ma z Kościołem i dlatego też ustanowił Papieża swoim namiestnikiem.
Dalej wygłaszał Tetzel z ambony, że czerwony krzyż odpustowy z herbem
papiezkim, daleko więcćj znaczy jak krzyż z Golgoty; że gdyby święty
P iotr zstąpił na ziemię, nie mógłby mieć większej władzy nad tę którą je-
mu Papież udzielił; że pokuta i żal za grzechy, nic są potrzebne tym, któ-
rzy kupują listy odpustowe.

[madohora]

Warunki uzyskania odpustu zupełnego.
Liczne opracowania historii Lat Świętych szczegółowo przedstawiają warunki
uzyskania odpustu podczas kolejnych Jubileuszy, stąd nie wydaje się uzasadnione
dokładne przybliŜanie tych zagadnień w niniejszej rozprawie. WaŜniejsze dla naszych
rozwaŜań jest zbadanie sposobu ujęcia tego aspektu w wydawnictwach jubileuszowych.
NajwaŜniejszym warunkiem uzyskania odpustu zupełnego – o czym zgodnie
przekonują ksiąŜeczki - jest spowiedź. Autorzy zaznaczają czasem, Ŝe nie ma konieczności
przystępowania do niej juŜ na samym początku naboŜeństw jubileuszowych – moŜna nią
zakończyć uroczystości. Z drugiej strony, w Ogłoszeniu i urządzeniu Jubileuszu
Powszechnego... czytamy, Ŝe „dobrzeby było od spowiedzi najpierwej zacząć, Ŝeby inne kondycje w stanie łaski wypełnione bydź mogły”504. Niektóre wydawnictwa zalecają
spowiedź generalną, obejmującą grzechy nagromadzone podczas całego Ŝycia,
dopuszczają teŜ jednak odbycie spowiedzi partykularnej, w której wyznaje się winy,
uczynione od czasu ostatniego sakramentu pokuty. Jak informują ksiąŜeczki, penitentom
pozostawiano wolną wolę w zakresie wyboru spowiednika (z zastrzeŜeniem, iŜ mogła być
nim osoba specjalnie w tym celu mianowana przez zwierzchników). Władza
spowiedników miała charakter nieograniczony; w ich gestii leŜało nawet przebaczenie
grzechów zwyczajowo odpuszczanych jedynie przez Stolicę Apostolską. Mieli takŜe
przywilej zwalniania penitentów ze złoŜonych wcześniej ślubów, z wyjątkiem ślubu
Zakonu św. I czystości, wskazując jedynie inne, alternatywne uczynki godne spełnienia
i wyznaczając odpowiednią pokutę. Większe niŜ zazwyczaj uprawnienia otrzymywali
takŜe biskupi, którzy w uzasadnionych przypadkach (na przykład w odniesieniu do ludzi
starszych, chorych, kobiet cięŜarnych) mogli podjąć decyzję o zmniejszeniu wymaganej
liczby piętnastu dni uczęszczania do kościoła lub wskazać alternatywny sposób dostąpienia
odpustu jubileuszowego (w wypadku osób przebywających w zamknięciu, choćby sióstr
zakonnych czy więźniów). Autorzy tekstów uściślają, Ŝe osoby, które uzyskały juŜ
Miłościwe Lato podczas obchodów Roku Świętego w Rzymie, mogą otrzymać je
ponownie. Warto dodać, Ŝe podczas uroczystości jubileuszowych w Wiecznym Mieście,
w celu zgromadzenia jak największej liczby osób w kościołach rzymskich, na czas
obchodów Roku Świętego zazwyczaj zawieszano wszelkie inne odpusty na całym świecie

[madohora]

1603 - „o odpuszczenie grzechów swoich, za pokój między pany chrześcijańskiemi, za
herezji wykorzenienie i Kościoła ś. matki naszej wywyŜszenie”506
1628 – „Pana Boga gorąco prosić, Ŝeby wiarę katolicką od nieprzyjacielskich zamysłów
bronił, herezję wykorzeniał, panom chrześcijańskim pokój i prawdziwą zgodę dał,
i w niniejszych Kościół św. potrzebach sam ratować raczył”507
1676 - „za odpuszczenie własnych grzechów, panów chrześcijańskich zgodę, herezji
wykorzenienie i Kościoła Matkiej naszej wywyŜszenie”508
1759 – „modlić się i błagać Majestat Boski za podwyŜszenie Kościoła s. katolickiego.
O zgodę, jedność i pokój między panami chrześcijańskiemi, i o oddalenie kar boskich”509
1826 – „modlić się za odpuszczenie grzechów swoich, za podwyŜszenie Kościoła świętego
katolickiego, za zgodę i jedność między Panami chrześcijańskiemi, za powrót na łono
Kościoła obłąkanych, za szczęśliwe rządy Ojca świętego, za Najjaśniejszego szczęśliwie nam panującego Króla, za Następcę Tronu i jego dostojną MałŜonkę; niemniej za
wszystkich XiąŜąt i XięŜniczki rodu królewskiego i całe Państwo”510

1875 – „gorąco się modlić o podwyŜszenie kościoła katolickiego i Stolicy Apostolskiej,
o wytępienie herezyj i nawrócenie błądzących, o pokój i zgodę ludu całego
chrześciańskiego”511
1901 – „modlić się poboŜnie o podwyŜszenie Kościoła, o wytępienie herezyi, o zgodę
ksiąŜąt chrześciańskich i o zbawienie ludu chrześciańskiego

[madohora]

Nawiedzanie kościołów powinno mieć miejsce w dni powszednie. Szczególną
uwagę na ten fakt zwraca między innymi ks. Lubecki w KsiąŜeczce Jubileuszowej na rok
1886. Udział we mszy w niedziele i święta jest obowiązkiem kaŜdego chrześcijanina, stąd odmówienie w tym czasie modlitw jubileuszowych nie powoduje dostąpienia odpustu. By ę łaskę uzyskać, naleŜy odwiedzić kościół tylko w tym jedynym celu. Autor rozumie
jednak ludzi, którzy w dni powszednie nie mogą stawić się na naboŜeństwach i udziela im
następujących wskazówek: „Kto nie ma czasu do odwiedzenia kościoła w jaki dzień
powszedni, moŜe w niedziele lub święto wcześniej, przed naboŜeństwem parafialnem,
przybyć do kościoła i tam się według intencyi Ojca św. pomodlić. Po skończonych
modlitwach trzeba wyjść z kościoła, obejść go a potem się na naboŜeństwo wrócić do
niego jakby się z domu szło do kościoła. Tak samo, chcąc po skończonem naboŜeństwie
odprawić przepisane odwiedzenie kościoła, moŜna wyjść i obejść kościół a wróciwszy się
do niego zmówić modlitwy na intencyą Ojca św.”516. Spełnianie warunków otrzymania
odpustu ma być zatem dodatkową czynnością. Nie jest dopuszczone wykonanie ich przy
okazji udziału w obowiązkowej dla katolika mszy świętej. Jak powiada autor Pamiątki
Wielkiego Jubileuszu..., „nawiedzania kościoła nie moŜna łączyć w niedziele i święta z obowiązkiem słuchania Mszy św., który jest przepisany prawem Kościoła św

[madohora]

W niektórych ksiąŜeczkach zwrócono uwagę na uczestnictwo dzieci w Miłościwym
Lecie. W wydanym w 1751 roku druku pojawia się informacja, Ŝe dzieciom, które nie
przystąpiły jeszcze do pierwszej Komunii, naleŜy wyznaczyć jakieś inne, poboŜne
usługi524. Miało to na celu wykształcenie w nich szacunku wobec wartości religijnych
i zaszczepienie zgodnych z katolicką nauką nawyków. W KsiąŜeczce Jubileuszowej na rok
1865 autor pisze: „Dzieci, które jeszcze nie były przypuszczone do komunii św., mogą rodzicami odwiedzać kościół”525. Mimo, iŜ nie są one w stanie spełnić wszystkich
wskazanych warunków, waŜne jest wdraŜanie ich w praktyki religijne. W późniejszej
o dziesięć lat ksiąŜeczce znajdujemy natomiast informację, Ŝe „Dzieci, które jeszcze nie
były przypuszczone do komunii św. Zyskują Odpust przez odmówienie Litanii
Loretańskiej”526, a w druku z 1901 roku widnieje warunek odmówienia przez nie pięciu
tajemnic róŜańca527. Udział w Jubileuszu obejmować ma więc nie tylko dorosłych, lecz
równieŜ dzieci, mimo, Ŝe ich grzechy są zapewne znacznie lŜejsze i nie wymagają
surowego odpokutowania. WaŜne jest jednak wychowanie katolickie, przyzwyczajanie do
róŜnorodnych związanych z religią praktyk.
Niektóre ksiąŜeczki, opisując warunki uzyskania odpustu, dodają, Ŝe nie wszystkie
osoby są sposobne do jego otrzymania. Są to więc w pierwszej kolejności heretycy,
wyklęci, osoby mające długi wobec kościoła lub bliźnich. Z Jubileuszu nie skorzystają
zatem ludzie, mający wypłacić naleŜności sługom czy rzemieślnikom. Warunkiem
uzyskania odpustu jest wynagrodzenie wszystkich szkód i zwrot skradzionych
przedmiotów. Rozgrzeszenia nie otrzymają teŜ osoby, które nie wypełnią naleŜycie
wskazanych przez Kościół kondycji.
PowyŜsze rozwaŜania prowadzą do wniosku, Ŝe ksiąŜeczki jubileuszowe stanowiły
cenną pomoc dla wiernych, ubiegających się o otrzymanie odpustu. Omawiając
skrupulatnie poszczególne warunki, zapobiegały ewentualnym błędom w zrozumieniu
zaleceń Stolicy Apostolskiej. Wywód prowadzony był jasnym, zrozumiałym dla prostego
człowieka językiem, co ułatwiało odbiór tekstu i zachęcało do jego lektury.

[madohora]

Odpust może uzyskać każdy, kto uczestniczy w nabożeństwie w święto religijne. Pielgrzymka do bazyliki papieskiej, katakumb chrześcijańskich lub katedry również skutkuje darowaniem kar za grzech. Warunkiem jest odbycie przynajmniej jednej medytacji lub modlitwy. Niniejsze rozporządzenie dotyczy także innych miejsc wiary specjalnie wyznaczonych na Rok Wiary. Uczestnictwo w nabożeństwach w święta kościelne uprawnia do uzyskania odpustu.

[madohora]

Dekret Watykanu podpisuje Wielka Penitencjaria Apostolska, kardynał Manuel Monteiro de Castro. Stoi na czele sądu watykańskiego orzekającego o odpustach w Kościele katolickim, Penitencjarii Apostolskiej.

[madohora]

Oficjalne słowo kościelne oznaczające „odpust”, łacińskie „indulgentia”, pierwotnie oznaczało wyrozumiałość, dobroć i czułość. Nie ma to zatem nic wspólnego z jakimś tajemniczym handlem, ale zwraca uwagę wierzących na Boga i Jego miłosierne postępowanie z ludźmi wadliwymi i grzesznymi. Zgodnie z nauką Kościoła, kto szuka odpustu, może być pewien, że spotka się z wyrozumiałością i dobrocią Boga, aby sam stał się bardziej wyrozumiały i życzliwy.

[madohora]

SZARLOTKA

1,5 kg papierówek
300 g mąki pszennej
250 g masła
80 g brązowego cukru
1 jajko
2 łyżeczki proszku do pieczenia
½ łyżeczki cynamonu

Mąkę przesiej na stolnicę wraz z proszkiem do pieczenia.
Zimne masło zetrzyj na tarce o grubych oczkach i zagnieć wraz z mąką. Następnie dodaj jajko i szybko wyrób jednolite ciasto, zawiń w papier do pieczenia i wstaw do lodówki.
Jabłka dokładnie umyj, osusz i obierz ze skórki. Wykrój gniazda nasienne i pokrój w grubsze plastry. Jabłka posyp cynamonem i wymieszaj.
Tortownicę natłuść odrobiną masła. 2/3 ciasta rozwałkuj i wyłóż nim dno oraz boki formy. Dodaj jabłka. Na wierzch zetrzyj pozostałą część ciasta.
Szarlotkę piecz w 180 stopniach Celsjusza przez 40 minut.

[madohora]

Dokument z 927 r. dokumentuje darowiznę kościoła Marienkirche na rzecz klasztoru św. Urszuli , założonego w Kolonii w 922 r. , przez arcybiskupa Kolonii Wichfrida . Założyciel, który ufundował wiele klasztorów i klasztorów, jest pochowany w pobliskim kościele św. Gereona .

[madohora]

Zgodnie ze średniowieczną tradycją biskupów kolońskich, kościół był jednym z przystanków na trasie procesji odbywającej się co roku w Niedzielę Palmową pomiędzy kościołem katedralnym a św. Gereonem . Po poświęceniu palm u św. Gereona przez biskupa procesja w drodze powrotnej zatrzymała się pod kościołem Mariackim z obrazem Matki Boskiej, który jest bardzo czczony przez wiernych. Odprawiono tam kazanie przed zgromadzeniem , a później ogłoszono odpust związany z procesją . Następnie udali się w dalszą drogę na uroczystą uroczystośćdo odprawiania dużej mszy w katedrze

[madohora]

[madohora]

W górnej części ściany wschodniej dobudowano ikony. Tryptyk autorstwa Bartholomäusa Bruyna Młodszego, który zdobił niegdyś środek ściany, znajduje się obecnie w „Złotej Komnacie” kościoła św. Urszuli .

[madohora]

Od końca lat 70. XX w. zabytkowa Marienkapelle jest użytkowana przede wszystkim przez Rosyjską Cerkiew Prawosławną w Kolonii, która powstała w 1973 r. i należy do diecezji berlińskiej Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej . Biorąc pod uwagę historię Kolonii, nazywa się ona parafią „Kościoła Św. Konstantyna i Heleny”.

[madohora]

Od końca lat 70. XX wieku mała Marienkapelle stała się centralnym punktem życia kościelnego rosyjsko-prawosławnej wspólnoty Kolonii. Dziś także wnętrze Kaplicy Odpustowej Mariackiej zostało przystosowane do stylu cerkwi.

[madohora]

Pierwszy list odpustowy: potrójne konsekwencje grzechu Drogi Thorstenu,Wyobrażam sobie, co do tej pory słyszeliście o odpustach: że było to typowe średniowieczne faux pas Kościoła: aby zarobić pieniądze, odpuszczenie grzechów wiązało się z ofiarowaniem funduszy na kościoły, książąt i papieży. „Dzięki Bogu” – często się mówi – „dziś czegoś takiego nie ma. Gdyby Kościół wcześniej zniósł odpusty, nie byłoby dziś katolików i protestantów”.Tym bardziej dziwią się ci, którzy zostali zaszczepieni (przeciwko odpustom), że odpusty nadal istnieją. Nie tylko przed papieskim błogosławieństwem na Wielkanoc i Boże Narodzenie („urbi et orbi”) ogłasza się, że błogosławieństwo wiąże się z odpustem zupełnym. Nie, do dziś na całym świecie odpusty kojarzą się z latami świętymi, odwiedzaniem kościołów i miejsc pielgrzymkowych, modlitwą czy spełnianiem dobrych uczynków itp. Czy nadal jesteśmy „wstecznym średniowieczem”?Drogi Thorsten, za tą krytyką kryje się ogromna doza ignorancji. Jeśli twój nauczyciel religii twierdzi, że odpusty są dziś przestarzałe i powinny zostać zniesione dawno temu, to może to być jego własne zdanie, ale nie nauka Kościoła katolickiego. Właściwie nie inaczej też nauczyłem się tego na uniwersytecie (tam też nie zawsze jest nauczana nauka Kościoła, a czasami tylko opinia jednego profesora).To wcale nie jest takie skomplikowane (zawsze trzeba uważać z takimi słowami, są „wielcy upraszczacze”, którzy sprawiają, że skomplikowane rzeczy stają się proste, ale błędne. Ale uwierz mi, tym razem jest to naprawdę proste!)otrójne wyróżnienieJedną z największych teologicznych i ludzkich sił Kościoła katolickiego jest rozeznanie. Czasem są one niezwykle subtelne (czasami nieco przesadzone, zdarza się). Doświadczenie Kościoła wyróżnia trzy różne konsekwencje grzechu: osobistą winę, szkodę i karę.Na przykład, jeśli ktoś ukradnie mi pieniądze, jest winny trzech rzeczy:

[madohora]

Jako chrześcijanie powinniśmy przebaczać każdemu, jak Jezus powiedział Piotrowi, siedem razy siedemdziesiąt siedem razy (a więc zawsze!). Nie oznacza to jednak, że powinniśmy dać się okraść raz po raz, a nawet zostawić łup złodziejom, jeśli przeproszą. Nie, jeśli odróżnimy przebaczenie winy od zadośćuczynienia, możemy spotkać się ze złodziejem uczciwie: jeśli przeprosi, możemy mu wybaczyć (to znaczy ponownie w pełni mu zaufać przy następnej okazji); ale nadal możemy nalegać, abyśmy odzyskali nasze pieniądze. Jeśli złodziej mówi, że może zatrzymać pieniądze, ponieważ mu przebaczyliśmy, możemy mu powiedzieć, że przebaczenie i zadośćuczynienie to dwie różne rzeczy.

[madohora]

[madohora]

Papież Paweł VI wydał w 1967 r. konstytucję apostolską Indulgentiarum Doctrina, w następnym roku uzupełniony przez zawierający szczegółowy wykaz odpustów Enchiridion Indulgentiarum. Zniesiono miary czasu odpustów cząstkowych: „Co do odpustu cząstkowego pominięto dawne określenie dni i lat, a wyszukano nową formę czyli miarę, wedle której bierze się pod uwagę samą czynność wiernego, spełniającego dzieło ubogacone odpustem.” Uzasadnieniem jest fakt, iż czas jest właściwością rzeczywistości ziemskiej i trudno o nim mówić w przypadku czyśćca. Konstytucja mówi natomiast o wielkości odpustu cząstkowego, „tym większej, im większa jest miłość działającego i wartość dzieła.”

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

.

[madohora]

[madohora]

Pod wpływem uniwersytetów w Kolonii i Louvanium Leon X wydał w 1520 kolejną bullę – Exsurge Domine. Bulla ta uznawała za nieprawowierne 41 zdań Lutra i wzywała go do ich odwołania w ciągu 60 dni. Wśród tych zdań sześć dotyczyło odpustów.

[madohora]

Druga klasa słyszących (ἀκροώμενοι akroōmenoi, audientes ) mogła uczestniczyć we mszy przedmszalnej w wewnętrznym przedsionku ( narteksie ) , ale musiała odejść na początku mszy ofiarnej ; czas trwania tego okresu pokuty wynosił zwykle trzy lata.

[madohora]

Czwarta klasa stojąca (συστάντες systάntes , konsystencja ) mogła uczestniczyć w całym nabożeństwie na stojąco, ale nie mogła przyjmować komunii . Ten okres pokuty trwał zwykle dwa lata.

[madohora]

Z biegiem czasu ludzie stopniowo odchodzili od niepowtarzalnego charakteru pokuty. W Kościele wschodnim oznaki rozluźnienia można było dostrzec już w IV wieku, w Kościele zachodnim stało się to jasne najpóźniej w VIII wieku. Stopniowo zanikało rozróżnienie między stopniami, a pokuta publiczna w kościele coraz bardziej przekształcała się w tajną pokutę jednostki przed ojcem spowiednikiem . Wymierzając kary, mógł kierować się tzw. księgami pokutnymi , których duża liczba została przekazana m.in. przez Teodora z Canterbury , Czcigodnego Bedę i innych. Wymienia „grzywny podatki”, które uznaje się za odpowiednie w przypadku indywidualnie określonych przestępstw.

[madohora]

Dzieciobójstwo (również dzieciobójstwo , od łacińskiego infanticidium ) oznacza zabicie dziecka , zwykle przez rodzica . Zabicie noworodka nazywa się neonacydem

[madohora]

Z biegiem czasu ludzie stopniowo odchodzili od niepowtarzalnego charakteru pokuty. W Kościele wschodnim oznaki rozluźnienia można było dostrzec już w IV wieku, w Kościele zachodnim stało się to jasne najpóźniej w VIII wieku. Stopniowo zanikało rozróżnienie między stopniami, a pokuta publiczna w kościele coraz bardziej przekształcała się w tajną pokutę jednostki przed ojcem spowiednikiem . Wymierzając kary, mógł kierować się tzw. księgami pokutnymi , których duża liczba została przekazana m.in. przez Teodora z Canterbury , Czcigodnego Bedę i innych. Wymienia „grzywny podatki”, które uznaje się za odpowiednie w przypadku indywidualnie określonych przestępstw.

[madohora]

Dzieciobójstwo (również dzieciobójstwo , od łacińskiego infanticidium ) oznacza zabicie dziecka , zwykle przez rodzica . Zabicie noworodka nazywa się neonacydem .

[madohora]

Zebrano dane od 0,6 na 100 000 dzieci poniżej 15 roku życia w Szwecji (Somander i Rammer, 1991), do 2,5 na 100 000 dzieci poniżej 18 roku życia w USA (Jason, Gilliland i Tyler, 1983) oraz 5 na 100 000 dzieci w Finlandii i Austrii . Szacuje się, że od 2 do 10% przypadków zarejestrowanych jako SIDS ma motyw przemocy i w rzeczywistości stanowi dzieciobójstwo (Emery, 1985).

[madohora]

W 1969 roku Resnick przejrzał 131 spraw sądowych, w których matki zabiły swoje dzieci, i podzielił je na pięć kategorii w zależności od motywu (z wyłączeniem zabójstwa noworodków):

[madohora]

Ostre zabójstwo psychotyczne : zabójstwo pod wpływem objawów psychotycznych, epilepsji lub delirium (24%).

[madohora]

Przypadkowe zabójstwo dziecka lub syndrom śmiertelnie maltretowanego dziecka: przypadkowe zabicie dziecka w wyniku przemocy fizycznej (7%).

[madohora]

Wilczyński (1997) zdefiniował później następujące motywy, niezależnie od płci sprawców:
„zabójstwa odwetowe”: zabicie zwykłego dziecka w celu zemsty na (byłym) partnerze,
Zazdrość lub odrzucenie przez ofiarę, przy czym sprawcą jest zwykle ojciec,
niechciane dziecko jako najczęstsza przyczyna noworodków,
nadmierne kary cielesne dziecka za płacz lub nieposłuszeństwo,
Altruizm: „zabicie z litości” chorego, upośledzonego umysłowo dziecka lub z powodu depresji poporodowej ,
psychotyczny rodzic,
Zespół Munchausena przez pełnomocnika ,
wykorzystywanie seksualne ,
Zaniedbanie bez zamiaru skrzywdzenia lub zabicia dziecka lub z nieznanych powodów

[madohora]

Oficjalne statystyki policyjne dotyczące przestępczości w Niemczech wskazują na spadek zarejestrowanych przypadków dzieciobójstwa. W 2006 r. ofiarami zabójstwa było 202 dzieci, w porównaniu z 293 w 2000 r. 37 przypadków dotyczyło morderstwa , 55 przypadków zabójstwa , a 12 przypadków obrażeń ciała skutkujących śmiercią . Badanie Instytutu Badań Kryminologicznych Dolnej Saksonii, które badało zabójstwa dzieci poniżej szóstego roku życia w Niemczech w latach 1997–2006 na podstawie spraw zamkniętych przez sąd, było w stanie objąć ogółem 535 spraw w ciągu tych dziesięciu lat. Dane liczbowe wskazują na zwiększoną w tym okresie liczbę zgonów noworodków w czterech wschodnich krajach związkowych Niemiec, nie można jednak stwierdzić z całą pewnością, że te wyższe liczby w rzeczywistości odzwierciedlają większą liczbę dzieciobójstw. Długoterminowe badanie Wernera Johanna Kleemanna , dyrektora Instytutu Medycyny Sądowej na Uniwersytecie w Lipsku , doprowadziło do wniosku, że nie ma dowodów na to, że dzieci we wschodnich Niemczech umierają częściej z powodu przemocy lub zaniedbania niż w krajach Zachód

[madohora]

Dzieciobójstwa są zjawiskiem częstym, zwłaszcza w krajach, w których seks pozamałżeński jest społecznie usankcjonowany i/lub gdzie nie są dostępne medyczne metody antykoncepcji lub gdzie wiedza na ten temat jest niewielka. W Pakistanie , kraju zdominowanym przez konserwatywne islamskie społeczeństwo zdominowane przez mężczyzn, gdzie aborcja i cudzołóstwo są nielegalne, a czasami zagrożone karą śmierci, niechciane ciąże i porody pozamałżeńskie są powszechne. Według szacunków pakistańskiej Fundacji Edhi co roku w ich wyniku zabija się około 1100 noworodków. Niemowlęta, z których część jest okrutnie zabijana, często są po prostu wyrzucane do śmieci.

[madohora]

W Cesarstwie Rzymskim patria potestas głowy rodziny rozciągała się na życie i śmierć wszystkich członków rodziny. Noworodki trzeba było układać u Jego stóp i on decydował, czy dziecko będzie wychowywane. Jednak odrzucone dzieci często nie były zabijane, ale porzucane i każdy mógł je wychowywać jako niewolnicy . Prawo to zostało zniesione w Cesarstwie Rzymskim dopiero w 374 roku po rosnącej dominacji chrześcijaństwa, które przekazało żydowską kulturę prawną. Zakaz trzeba było egzekwować za pomocą drakońskich kar. Jednak rzeczywiste znaczenie prawa rzymskiego ojca do zabijania swoich córek i synów jest kwestionowane w badaniach. Zabójstwa dorastających lub dorosłych dzieci odnotowano jedynie w 15 przypadkach. Jednak prawie wszystkie z nich można wyprowadzić jednocześnie lub przede wszystkim z innych podstaw prawnych, tak więc ius vitae necisque nie mogło być rzeczywistą normą prawną, ale raczej alegorycznym podkreśleniem władzy domowej ojca dziecka rodzina.

[madohora]

W Cesarstwie Chińskim od czasów starożytnych zabijano lub pozostawiano na śmierć głównie samice i zniekształcone potomstwo w wyniku porzucenia lub „niepodnoszenia” po urodzeniu. Źródło prawne Han Feizi (III wiek p.n.e.) odnotowuje taką selekcję płci:. „(Z zachowaniem) rodziców wobec (swoich) dzieci (jest tak): Kiedy rodzi się im chłopiec, gratulują sobie nawzajem; jeśli urodzi się im dziewczynka, zabijają ją. ... Dzieje się tak dlatego, że rodzice] mają na uwadze swoją późniejszą wygodę i planują długoterminowe korzyści.

[madohora]

Od średniowiecza po czasy współczesne nierzadko zdarzało się, że rodzice zabijali, porzucali lub sprzedawali swoje dzieci , ponieważ nie mogli ich nakarmić. Na tym tle pojawiły się historie takie jak Jaś i Małgosia . W tamtych czasach w Europie dzieciobójstwo było często karane tak samo, jak morderstwo dorosłych.

[madohora]

W 1516 roku Bambergische Peinliche Halsgerichtsordnung i zarządzenia dworskie cesarza Karola V wydały nowe przepisy, które przewidywały przebicie , zakopanie żywcem lub rozerwanie ciała rozpalonymi do czerwoności szczypcami jako zwyczajową karę dla morderców dzieci. Powinny pełnić funkcję odstraszającą. W tym prawie karnym nie uwzględniono motywu ani okoliczności (liczy się tylko czyn, a nie przyczyny i motyw), dlatego kary nie miały skutku odstraszającego.

[madohora]

Die Kindermörderin to tragedia (dramat) Heinricha Leopolda Wagnera z 1776 roku i jednocześnie jego najważniejsze dzieło. W sposób społecznie krytyczny ilustruje problematykę podziału majątków pomiędzy burżuazją i szlachtą oraz pozycję kobiet w ówczesnym społeczeństwie. Wreszcie praca ma na celu poruszenie problemu morderstw dzieci w XVIII wieku i związanych z nimi surowych kar.

[madohora]

We wcześniejszych wariantach Fauststoffa , którymi zajął się Goethe, pojawia się Helena , która jako obraz pogański budzi w Fauście pożądanie (zob. Fauststoff). W tragedii Gretchen Goethe nie wybiera demonicznej i właściwie pozbawionej życia kobiecej odpowiedniczki Fausta, ale niewinną kobietę, która zostaje wciągnięta w jego zatracenie.

[madohora]

Goethe pracował wówczas jako prawnik w swoim rodzinnym mieście. Wiele osób zaangażowanych w ten proces to jego krewni lub dobrzy znajomi. Sporządził kopie akt procesu i był pod takim wrażeniem historii Brandtina , że ​​tragedia wokół morderczyni dzieci Gretchen stała się głównym motywem Urfausta . Generalnie jednak Goethe zajmował się tym tematem bardzo dużo. W sprawie o morderstwo dziecka dokonane przez Johannę Catharinę Höhn 11 kwietnia 1783 r. sędzia zwrócił się do Goethego i dwóch innych osób o poradę, czy jego werdykt jest słuszny. Goethe odpowiedział: „[...] że moim zdaniem bardziej wskazane byłoby utrzymanie kary śmierci.” Ci, którzy wciąż proząspisana scena w lochu , najstarszej części Urfausta, powstała prawdopodobnie niedługo po egzekucji. Goethe nie zajął później stanowiska w sprawie tego procesu w „ Poetry and Truth” , zamiast tego relacjonował jedynie w krótkiej, zdystansowanej formie: „Wkrótce wykryto poważną zbrodnię, a jej śledztwo i kara wywołały niepokoje w mieście na wiele tygodni”.

[madohora]

Pod koniec XVIII w. kara śmierci za dzieciobójstwo stała się rzadsza, a w 1813 r. bawarski kodeks karny przewidywał za nią karę więzienia (do 1848 r. kara śmierci była możliwa w powtarzających się przypadkach).

[madohora]

Dziewczyna na klifach to powieść Johna MacKaya . Książka opowiada o dorastającej kobiecie, która zostaje zgwałcona i zrzuca swoje dziecko z klifu. Powieść ta została po raz pierwszy opublikowana w języku niemieckim w grudniu 2004 roku w Monachium przez Goldmann Verlag . Książka dla młodych dorosłych należy do gatunku fikcji . Inspiracją dla Johna MacKaya do napisania książki były historie ludzi z jego dzieciństwa. Dziewczyna na klifach była debiutancką książką Johna MacKaya. Została przetłumaczona na język niemiecki przez Anke Knefel.

[madohora]

Podczas festiwalu Kirsty spaceruje po klifach i zostaje zaatakowana od tyłu i brutalnie zgwałcona. Aby zachować dobrą reputację na wyspie, nie mówi nikomu o kolejnej ciąży. Kirsty jest tak wycofana, że ​​nawet jej rodzina nie jest świadoma jej ciąży.

[madohora]

Po zbadaniu zwłok ustalono, że dziecko nie zostało poronione, lecz zamordowane. Policja otrzymuje informację od lekarza, że ​​Kirsty jakiś czas temu została zgwałcona. Badanie Kirsty ma wykazać rzekomą ciążę, lecz lekarzowi współczuje i nie informuje o ciąży policji. Nie ufają lekarzowi i sprowadzają z miasta lekarza, który potwierdza wyniki drugiego - ale tylko dlatego, że nie badał Kirsty, ale jej siostrę bliźniaczkę Annie. Zatem sprawa pozostaje nierozwiązana.

[madohora]

Papież Paweł VI wydał w 1967 konstytucję apostolską Indulgentiarum doctrina, w następnym roku uzupełniony przez zawierający szczegółowy wykaz odpustów Enchiridion Indulgentiarum. Zniesiono miary czasu odpustów cząstkowych: „Co do odpustu cząstkowego pominięto dawne określenie dni i lat, a wyszukano nową formę czyli miarę, wedle której bierze się pod uwagę samą czynność wiernego, spełniającego dzieło ubogacone odpustem.” Uzasadnieniem jest fakt, iż czas jest właściwością rzeczywistości ziemskiej i trudno o nim mówić w przypadku czyśćca. Konstytucja mówi natomiast o wielkości odpustu cząstkowego, „tym większej, im większa jest miłość działającego i wartość dzieła.”

[madohora]

Podstawowe zasady dotyczące uzyskiwania odpustów zawarte są w prawie kanonicznym. Nad właściwym sprawowaniem odpustów czuwa w Kościele trybunał Penitencjarii Apostolskiej, który publikuje również Enchiridion Indulgentiarum, będący swoistym katalogiem odpustów. Pierwszy wykaz odpustów zupełnych został przygotowany przez Penitencjarię Apostolską i zatwierdzony dekretem papieża Pawła VI w dniu 29 czerwca 1968 roku. Ostatnie, czwarte wydanie Enchiridionu ukazało się 16 lipca 1999[15] i związane było z Wielkim Jubileuszem Roku 2000.

[madohora]

Każdy wierny może zyskiwać odpusty czy to cząstkowe, czy zupełne albo dla siebie, albo ofiarowywać za zmarłych na sposób wstawiennictwa. Nie można uzyskać odpustu dla innego żyjącego. Odpust zupełny można uzyskać tylko jeden raz w ciągu dnia (wyjątek stanowi chwila śmierci, w której to można uzyskać odpust zupełny, chociażby tego dnia wierny uzyskał już wcześniej inny), natomiast odpust cząstkowy można uzyskać kilka razy dziennie

[madohora]

Do uzyskania odpustu zupełnego wymaga się:
🔸wykluczenie wszelkiego przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, nawet powszedniego (lekkiego)
🔸wykonanie czynności związanej z odpustem
🔸przyjęcie komunii eucharystycznej, a co za tym idzie, bycie w stanie łaski uświęcającej
modlitwa w intencjach papieskich (np. Ojcze nasz i Zdrowaś Maryjo)
🔸spowiedź sakramentalna (nie musi mieć miejsca w tym samym dniu co czynność odpustowa). Po jednej spowiedzi można uzyskać kilka odpustów zupełnych, jednak w jednym dniu można uzyskać tylko jeden odpust zupełny

[madohora]

W przypadku odpustu cząstkowego wymagane jest jedynie wykonanie czynności i przynajmniej skrucha serca

[madohora]

pobożne czytanie Pisma Świętego przez pół godziny z należytym szacunkiem dla Słowa Bożego i traktowanie tej czynności jako czytanie duchowe. Za czytanie pod tymi samymi warunkami, ale krótszy czas – odpust cząstkowy

[madohora]

odmówienie jednej części różańca (czyli 5 dziesiątków) w kościele, w publicznej kaplicy, w rodzinie, w społeczności zakonnej, w stowarzyszeniu publicznym pod następującymi warunkami:
trzeba odmówić 5 dziesiątków bez przerwy
do modlitwy ustnej dodać trzeba rozmyślania tajemnic różańcowych
przy publicznym rozważaniu Różańca trzeba zapowiadać odmawiane tajemnice, według przyjętego zwyczaju. W przypadku prywatnego odmawiania wystarczy modlitwa ustna wraz z rozważaniem tajemnic pod warunkiem, że odbywa się ono w kościele lub kaplicy publicznej.

[madohora]

Niektóre odpusty zupełne można uzyskać w wyznaczone dni:
• za pobożne, publiczne odmówienie hymnu „Veni Creator” w dniu 1 stycznia i w uroczystość Zesłania Ducha Świętego (odpust cząstkowy za odmówienie tego hymnu w inny dzień)

[madohora]

•za pobożne uczestnictwo w nabożeństwie Gorzkich Żali jeden raz w tygodniu Wielkiego Postu (odpust ten obowiązuje na terenie Polski)

[madohora]

• za pobożny udział i ucałowanie krzyża w czasie Adoracji Krzyża w Wielki Piątek

[madohora]

•za pobożne, publiczne odmawianie aktu wynagrodzenia Najświętszemu Sercu Jezusowemu „O Jezu Najsłodszy” w Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa (w inne dni – cząstkowy)

[madohora]

• za pobożne nawiedzenie cmentarza i równoczesne modlenie się za zmarłych choćby tylko w myśli, w dniach 1–8 listopada, zyskać można codziennie odpust zupełny, który można ofiarować jedynie za zmarłych. Za nawiedzenie cmentarza w inne dni – odpust cząstkowy, który można ofiarować jedynie za zmarłych

[madohora]

• za pobożne odmówienie aktu oddania się rodzaju ludzkiego Jezusowi Chrystusowi w Uroczystość Chrystusa Króla (w inne dni – cząstkowy)

[madohora]

• za przyjęcie pierwszej Komunii Świętej, albo za udział w pobożnych ceremoniach pierwszej Komunii Świętej

[madohora]

• w dniu jubileuszu 25-, 50-, 60-lecia święceń kapłańskich może dostąpić opustu zupełnego kapłan, gdy odnowi wobec Boga Coram Deo i wierni, gdy uczestniczą we mszy celebrowanej przez jubilata

[madohora]

• za udział w ćwiczeniach duchowych (np. odprawienie rekolekcji) przynajmniej przez 3 pełne dni

[madohora]

• jeśli przyjmie się z pobożnym usposobieniem błogosławieństwo papieskie, którego udziela papież „Urbi et Orbi” – nawet przez radio czy telewizję

[madohora]

•za nawiedzenie i pobożny udział w nabożeństwie w kościele stacyjnym w Rzymie

[madohora]

• za nawiedzenie kościoła lub ołtarza w dniu jego konsekracji oraz odmówienie w nim modlitw „Ojcze nasz” i „Wierzę”

[madohora]

•za nawiedzenie kościoła parafialnego w dniu święta tytularnego (święto tytułu) i w dniu 2 sierpnia (Matki Bożej Anielskiej) – odpust Porcjunkuli oraz odmówienie w nim modlitw „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”

[madohora]

•jeżeli nie ma kapłana, który udzieliłby umierającemu sakramentów i odpustu zupełnego w kan. 468 § 2., Kościół udzieli mu w momencie śmierci byleby za życia miał zwyczaj odmawiania jakichkolwiek modlitw. Do uzyskania tego odpustu chwalebną jest rzeczą posługiwanie się krzyżykiem lub krzyżem.

[madohora]

[madohora]

Z ‎marko‎ ‎cieni‎ ‎♦‎ ‎♦‎ ‎smujtni‎ ‎na‎ ‎pole‎ ‎poglundoli‎ ‎wypatru* jęncy‎ ‎drzewiny‎ ‎jaki‎ ‎—‎ ‎Łaby‎ ‎spocuńć‎ ‎i‎ ‎świtane* ckiem‎ ‎pość‎ ‎w‎ ‎druge.‎ ‎Z‎ ‎pul‎ ‎zwiesnom‎ ‎wiolo‎ ‎ale‎ ‎jesce psota‎ ‎.‎ ‎.‎ ‎wielgi‎ ‎ziąmb‎ ‎—‎ ‎tosie‎ ‎o‎ ‎Dzieciuntko‎ ‎boli,‎ ‎coby nienaziąmbieosie.‎ ‎♦‎ ‎nie‎ ‎przemaźło‎ ‎.‎ ‎♦‎ ‎abo‎ ‎co‎ ‎i‎ ‎lepi‎ ‎♦‎ ‎♦ Ujśli‎ ‎tak‎ ‎bedzie‎ ‎dobrze‎ ‎—‎ ‎a‎ ‎prawie‎ ‎w‎ ‎pojśrodku‎ ‎wsi chaupo‎ ‎nowo‎ ‎♦.‎ ‎z‎ ‎gonkiem‎ ‎♦‎ ‎.‎ ‎o‎ ‎maluwonych‎ ‎oknach.‎ ‎♦ w‎ ‎balaski‎ ‎grodzuno.‎ ‎Juz‎ ‎sie‎ ‎Matko‎ ‎Bosko‎ ‎od‎ ‎siebie broli‎ ‎bez‎ ‎ruw‎ ‎kiej‎ ‎psi‎ ‎warkneni..‎ ‎doskocyy‎ ‎i‎ ‎druge zastumpiająnc‎ ‎jak‎ ‎nie‎ ‎wezmom‎ ‎ujadoć‎ ‎a‎ ‎przyciroć‎ ‎— ze‎ ‎po‎ ‎cay‎ ‎wsi‎ ‎kundle‎ ‎sie‎ ‎ozway‎ ‎i‎ ‎nascekiway‎ ‎bro* nięncy‎ ‎przystympu‎ ‎do‎ ‎izb.‎ ‎To‎ ‎Matko‎ ‎Swinto‎ ‎musieli śrojdŁiem‎ ‎gościeńca‎ ‎iść‎ ‎asie‎ ‎obziroć..‎ ‎oganioć‎ ‎cho* wajęncy‎ ‎Jezusicka‎ ‎przed‎ ‎napaściom‎ ‎ozsrozonygo‎ ‎stwo* rzynia.‎ ‎Zaboceli‎ ‎o‎ ‎nocligu‎ ‎—‎ ‎myślęncy‎ ‎tele‎ ‎jeno, cobysie‎ ‎skryć‎ ‎ka‎ ‎od‎ ‎uprzykrzunych‎ ‎psiskuw.‎ ‎Biezali zadysani‎ ‎i‎ ‎zstrachani‎ ‎bez‎ ‎pamińci.‎ ‎Beli‎ ‎ju‎ ‎tak‎ ‎ze‎ ‎staje, jak‎ ‎sie‎ ‎to‎ ‎łajanie‎ ‎psie‎ ‎nacisyo.‎ ‎Ustoli‎ ‎bazo‎ ‎i‎ ‎osłabli to‎ ‎se‎ ‎na‎ ‎kaminiu‎ ‎cupnęli‎ ‎i‎ ‎oddycholi‎ ‎a‎ ‎Jezusicka‎ ‎uspo* kojoli‎ ‎a‎ ‎caująnc‎ ‎grzoli..‎ ‎krzepili♦.‎ ‎raduwoli..‎ ‎Chustę ze‎ ‎siebie‎ ‎zdarli,,‎ ‎zimie‎ ‎usłoli‎ ‎i‎ ‎Dzicie‎ ‎usypioć‎ ‎juz mieli‎ ‎—‎ ‎kie‎ ‎popod‎ ‎lassem‎ ‎ogiń‎ ‎doźreli.‎ ‎Zarosłe‎ ‎wzini miedzami‎ ‎w‎ ‎strunę‎ ‎ka‎ ‎świecieo. T3od‎ ‎samom‎ ‎chaupe‎ ‎podejśli‎ ‎wolniuśko‎ ‎nastęmpu* jęncy‎ ‎—‎ ‎zaś‎ ‎pies‎ ‎warknon,‎ ‎ale‎ ‎go‎ ‎odezwano‎ ‎i‎ ‎po* słyseli‎ ‎idąncygo‎ ‎du‎ ‎nich‎ ‎chopa.‎ ‎Beł‎ ‎to‎ ‎gajowy.‎ ‎Wkiej mu‎ ‎sysko‎ ‎ospowiedzieli‎ ‎i‎ ‎caum‎ ‎rzec‎ ‎wyprowadzieli‎ ‎— pochylilisie‎ ‎grzecnie‎ ‎prossęncy‎ ‎a‎ ‎molestujęncy‎ ‎o‎ ‎no* clig‎ ‎o‎ ‎tyn‎ ‎kłociok‎ ‎grochowiny‎ ‎na‎ ‎izbie..‎ ‎Chop‎ ‎mintki beł‎ ‎—‎ ‎na‎ ‎stancyje‎ ‎ich‎ ‎przywołoł..‎ ‎ze‎ ‎swój‎ ‎om‎ ‎sie zmuwił‎ ‎i‎ ‎ozkazoł‎ ‎podruźnych‎ ‎ugościć‎ ‎jak‎ ‎Bug‎ ‎kce. Som‎ ‎poseł‎ ‎za‎ ‎obowiunzkiem.‎ ‎♦‎ ‎w‎ ‎lass.

[madohora]

Niemal we wszystkich społeczeństwach, w których praktykuje się dzieciobójstwo, szczególnie dotyka to dzieci płci żeńskiej ( kobietobójstwo , por. aborcja selektywna ze względu na płeć ). Zabijanie dzieci przez kobiety zwykle ma miejsce w kulturach patriarchalnych , gdzie istnieje silna preferencja dla mężczyzn i dewaluacja kobiet. Mizoginię i pewne aspekty ekonomiczne podaje się jako dwa najważniejsze powody, dla których zabijanie dzieci płci żeńskiej jest częstsze niż zabijanie dzieci płci męskiej. Większość religii w przeszłości potępiała dzieciobójstwo, niezależnie od płci.

[madohora]

W XIII wieku, z kilkoma wyjątkami, pokuta kościelna całkowicie zanikła. Zostało ono zastąpione przez istniejącą do dziś w Kościele rzymskokatolickim praktykę nakładania pokuty przy tajnej spowiedzi , proporcjonalnie do wagi grzechów, poprzez modlitwę, post , jałmużnę itp.

[madohora]

O wiele bardziej rygorystycznie praktykowano pokutę w Kościele Reformowanym , szczególnie w Szwajcarii, Francji i Holandii pod wpływem Kalwina , a zwłaszcza w Kościele Prezbiteriańskim pod rządami Johna Knoxa . Świadomie nawiązano ponownie do tradycji pierwotnego Kościoła, choć i tutaj rygorystyczność Kościoła uległa złagodzeniu, podobnie jak w Kościele anglikańskim , który z wielką powagą traktował pokutę kościelną.

[madohora]

Papież Grzegorz VII (1073-1085) wprowadził do kalendarza Kościoła powszechnego dni czwartorzędu i umieścił je w środę, piątek i sobotę po święcie św. Luzii 13 grudnia, po Środzie Popielcowej , po Zesłaniu Ducha Świętego i po święcie Podwyższenia Krzyża 14 września. Ze względu na takie ustalenie chronologiczne powstał werset pamiątkowy: „Po popiołach, Pięćdziesiątnicy, Krzyżu, Luzei pamiętajcie, że jest Kwatermber”. Kaliksta I († 222) i gdzie od pontyfikatu Gelazjusza I pod koniec tygodni czwartorzędu udzielany jest sakrament święceń (por.CIC c. 1006 § 2 z 1917 r.). Kwatermberowie byli już mocno zadomowieni w Rzymie za kadencji Leona I ; Przekazano mu wiele kazań kwartalnych. Liturgiczne obchody kwartału kończyły się zwykle celebracją czuwania ( Quatembervigil) w sobotę kwietniową, podczas której odbyło się kilka dłuższych czytań z Pisma Świętego.

[madohora]

W międzyczasie kwatermbery nie są już uważane za wymagane dni postu , ale mają służyć duchowej odnowie zborów. Przede wszystkim należy modlić się w zgromadzeniach o powołania duchowe, a we wstawiennictwie uwzględnić także odpowiadające im troski duchowe katolickich organizacji pomocowych .

[madohora]

Dzisiejsza nazwa miesiąca „Elul” ma swoje korzenie w akadyjskiej nazwie miesiąca Ululu z kalendarza babilońskiego , której używali Żydzi podczas niewoli babilońskiej w latach 586–536 p.n.e. został przejęty. W Biblii ta nazwa miesiąca pojawia się tylko raz w Księdze Nehemiasza : „Po pięćdziesięciu dwóch dniach, dwudziestego piątego miesiąca Elul, mur został ukończony” ( Neh 6,15 EU ) .

[madohora]

Oprócz dni szabatowych , we wszystkie dni pomiędzy Rosz Chodesz Elul, pierwszym dniem miesiąca, a dniem poprzedzającym Rosz ha-Szana, o poranku dmie się w szofar , który ma wybudzić ludzi z bezmyślnego trybu życia ( Am 3,6 UE ). Zwyczajowo jest również codzienne czytanie Psalmu 27 pomiędzy Rosz Chodesz Elul a Hoszana Rabba w Tiszri. Oprócz dmuchania w szofar, ważnym rytuałem każdego dnia przed wschodem słońca jest odmawianie selichotu , czyli specjalnych modlitw pokutnych. Aszkenazyjczycy kończą ten rytuał w środę przed Rosz ha-Szana , Sefardyjczycydopiero pod koniec miesiąca.

[madohora]

Czterdzieści dni pomiędzy Rosz Chodesz Elul a Jom Kipur ma upamiętniać te czterdzieści dni roku 2448 według kalendarza hebrajskiego (odpowiednik roku 1313 p.n.e.), kiedy Mojżesz wspiął się na górę Synaj, aby po raz drugi przeczytać tablice z Dziesięcioma Przykazaniami i otrzymać , po rozbiciu pierwszych ze złości, podczas gdy lud oddał cześć złotemu cielcowi pod jego nieobecność. Od niepamiętnych czasów dzień, w którym YHWH otrzymał odpuszczenie wszystkich grzechów, ogłoszone przez Mojżesza, był w judaizmie dniem przebaczenia.

[madohora]

Data tego dnia różni się w zależności od kalendarza gregoriańskiego , ponieważ kalendarz żydowski jest zawsze przeliczany według księżyca. Święta żydowskie rozpoczynają się zawsze w wigilię określonego dnia. Jom Kippur obchodzony jest w następujące dni:

[madohora]

Ceremonie świątynne praktykowane w czasach Drugiej Świątyni w Dniu Pojednania mogły rozwinąć się z wcześniejszej ceremonii oczyszczenia świątyni, która następnie przybrała formę opisaną w Biblii ( Tanach ) po wygnaniu babilońskim i stała się coroczna w dniu rozwinął się dziesiąty dzień siódmego comiesięcznego Dnia Pojednania. O tym, że święto to miało miejsce dopiero w okresie powygnanym, świadczy brak wzmianek o świętach w 2. i 5. księdze Mojżesza oraz w księgach Ezdrasza i Nehemiasza ( Wj 23,14 LUT , Wj34,18-23 LUT , Dtn 16,1-17 LUT Neh 8-9 LUT ), oznaczenie Aarona na arcykapłana , czyli powygnanie, a także zasady ubioru arcykapłana dotyczące noszenia „lnianych spodni ( Kpł 16,2-4 PBG ). Spodnie były wynalazkiem perskim wprowadzonym do Izraelitów przed VI wiekiem p.n.e. Chr. nie powinien był być prawie znany.

[madohora]

Termin kozioł ofiarny powstał w związku z tłumaczeniem Biblii chrześcijańskiej na język niemiecki przez Lutra . Zgodnie z tradycyjną chrześcijańską interpretacją wersji tej historii ( Kpł 16,3-26 LUT ) w Starym Testamencie , kozioł zostaje obciążony wszystkimi grzechami ludu w symbolicznym akcie, „kozioł dla Azazela” jest interpretowany jako zastąpić „kozłem ofiarnym”. Do dziś kozłem ofiarnym jest ten, którego fałszywie obwinia się i ostatecznie pociąga do odpowiedzialności przez skruszonych ludzi za własne psoty, błędy i grzechy, i który czasami jest usuwany, chociaż pierwotna koncepcja wymagała przyznania się do winy i pokuty przed społecznością

[madohora]

Niektórzy konserwatywni egzegeci biblijni zwracają uwagę, że miejscem, do którego wysyłany jest kozioł, jest „pustynia” poza obszarem zaludnionym (a nie wroga pustynia) i że Asasel nie jest ani miejscem, ani imieniem osobistym. Ich zdaniem „kozioł dystansu” został po prostu „wypuszczony” na wolność.

[madohora]

Według tradycji talmudycznej pierwszego dnia roku Bóg otwiera trzy księgi: jedną dla bardzo niegodziwych, drugą dla bardzo pobożnych i trzecią dla przeciętnego człowieka. Los bardzo niegodziwych i bardzo pobożnych zostaje rozstrzygnięty natychmiast; jednakże osąd przeciętnego człowieka zostaje zawieszony do Jom Kippur, kiedy sąd zostaje wydany dla wszystkich. W modlitwieנְתַנֶּה תֹּֿקֶף Unetaneh tokef stwierdza:

[madohora]

Jom Kipur to najświętszy i najbardziej uroczysty dzień w roku żydowskim. Każde święto zaczyna się poprzedniego wieczoru, ponieważ w kalendarzu żydowskim dzień trwa od wieczora poprzedzającego do wieczora dnia, a nie od północy do północy. Początek wieczoru oznacza się słowem (hebr. ערב wieczór) Erev. Dla kobiet od 12. roku życia i mężczyzn od 13. roku życia jest to dzień postu, w którym pości się przez 25 godzin, czyli od tuż przed zachodem słońca poprzedniego dnia do następnego zachodu słońca, nie spożywa się pokarmów płynnych ani stałych. Palenie jest również zabronione. Przed rozpoczęciem Jom Kipur tradycyjnie je się kreplach , nadziewane kluski podobne do włoskich ravioli lub przez wielu marokańskich Sefardyjczyków gulasz Alboronia. Jom Kipur to jedyny dzień postu, który obchodzony jest także w szabat – pozostałe dni postu są przełożone, jeśli przypadają na szabat. Oprócz zakazów dotyczących szabatu i wszystkich świąt państwowych, w Jom Kippur obowiązuje również zakaz aktywności seksualnej. Ściśle religijni Żydzi nie noszą w Jom Kippur skórzanych butów i ubierają się na biało. Jeszcze mniej lub wcale religijni Żydzi przestrzegają dziś tych zasad w mniej lub bardziej rygorystycznej formie.

[madohora]

Poważny charakter charakteryzujący ten dzień przetrwał do dziś. Poza kilkoma wyjątkami nabożeństwa w gminach żydowskich wszystkich kierunków trwają niemal cały dzień.

[madohora]

Tradycyjne melodie i lamenty wyrażają zarówno niepewność jednostki w obliczu niepewnego losu, jak i zbiorową pamięć o dawnej wielkości. W Dniu Pojednania Żydzi szukają wyłącznego zajęcia się sprawami duchowymi. W Haftarze porannej modlitwy posłużono się fragmentem Księgi Izajaszaprzeczytaj na głos, w którym biblijny prorok wyjaśnia znaczenie prawdziwego postu. „To jest post, który uwielbiam: aby rozluźnić kajdany niesprawiedliwości, rozluźnić więzy ucisku, uwolnić zniewolonych, złamać wszelkie jarzmo. Jeżeli ujrzycie nagiego mężczyznę, przyodziejcie go i nie oddalajcie się od tego, który jest w waszym ciele. Wtedy wasze światło wzejdzie jak zorza poranna i wasze uzdrowienie szybko zakwitnie przyjmie wasPanachwałapójdzie, Jest to powiedziane uroczyście i z mocą podczas Arki Torypozostaje otwarty. [11] Ostateczne zakończenie Jom Kippur ogłaszane jest za pomocą szofaru .

[madohora]

W okresie po Rosz ha-Szana (od 3 Tiszri ) aż do Jom Kippur włącznie, życzy się hebrajskiego

[madohora]

[madohora]

Pokuta może nastąpić poprzez poranne modlitwy, zwane slichot , poprzez post, jałmużnę lub autorefleksję.

[madohora]

Według Talmudu Rosz ha-Szana jest początkiem, a następnie rocznicą stworzenia świata, ale oznacza także rocznicę stworzenia Adama . Jest to dzień wezwania do podsumowania moralnego i religijnego postępowania minionego roku i zwrócenia się do Boga z modlitwą o dobrą przyszłość.

[madohora]

W Rosz Haszana rozpoczyna się dziesięć dni czci (ימים נוראים Jamim Noraim ),Świętem PojednaniaJom Kippur.

[madohora]

Święto trwa dwa dni w judaizmie ortodoksyjnym i judaizmie konserwatywnym , a więc do końca drugiego dnia miesiąca Tiszri (także w Izraelu, gdzie większość świąt trwa tylko jeden dzień). Drugi dzień dodano później. Judaizm reformowany na ogół obchodzi tylko pierwszy dzień festiwalu. Istnieją dowody na to, że aż do XIII wieku Rosz ha-Szana obchodzono w Jerozolimie tylko przez jeden dzień.

[madohora]

W Pięcioksięgu jedynie Kpł 23,24-25 UE i Lb 29,1-6 UE zawierają instrukcje dotyczące obchodów święta noworocznego, oprócz przepisów dotyczących ofiar, odpoczynku od pracy, uroczystych zgromadzeń i dmuchania w barani róg. Według Horsta Dietricha Preussa Nowy Rok nie miał wielkiego znaczenia w kulcie jerozolimskim (nie ma go w kalendarzu Powtórzonego Prawa ) i był poświęcony przygotowaniu na Jom Kippur i wielkie święto pielgrzymkowe Sukkot . Dopiero wczesna literatura żydowska nadała Rosz ha-Szana własną treść festiwalową.

[madohora]

Modlitwa Unetaneh tokef jest legendarnie przypisywana rabinowi Amnonowi z Moguncji (XI w.), ale prawdopodobnie jest starsza. Zakłada się tu pochodzenie z Palestyny ​​we wczesnym okresie bizantyjskim.

[madohora]

Rankiem przed świętem Nowego Roku, po porannej modlitwie , następuje „rozwiązanie ślubów” (przed trzema uprawnionymi halachicznie Żydami, którzy utworzyli w tym celu „sąd”). W zbliżającym się Dniu Sądu nie należy bowiem obciążać się niespełnionymi obietnicami. Dlatego wyznawcy przychodzą jeden po drugim na „dwór” i proszą o zwolnienie ze ślubów. Niektóre grupy wykształciły zwyczaj odwiedzania grobów bliskich i „ prawych ” ludzi przed Rosz ha-Szana , aby zainspirować się pamięcią o ich życiu w nadchodzącym roku. Przekazujesz pieniądze na szczytny cel i do południa kończysz codzienną pracę

[madohora]

ODPUST U BABCI ANNY NA NIKISZU - Radio Piekary - 17.07.2019

[madohora]

KOŚCIÓŁ ŚWIĘTEJ ANNY W LUBLIŃCU

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

NIE BĘDZIE ODPUSTU U BABCI ANNY - www.infokatowice.pl - 24.07.2020

[madohora]

Z powodu nadużyć, które miały miejsce w historii Kościoła, odpusty stały się jedną z przyczyn wystąpienia Marcina Lutra i reformacji.

[madohora]

Pierwszy rok jubileuszowy spełnił oczekiwania duszpasterskie i w związku z tym Klemens VI ogłosił rok 1350 kolejnym jubileuszem. Z tego powodu wydał w 1343 bullę Unigenitus Dei Filius. Bulla ta była nie tylko ogłoszeniem jubileuszu, ale również pierwszym wykładem teologicznym dotyczącym odpustów. Od tamtej pory lata jubileuszowe i odpusty z nimi związane obchodzone są w Kościele regularnie.

[madohora]

W następstwie tych wydarzeń w 1518 papież Leon X wydał bullę Cum postquam, która przypominała właściwą naukę o odpustach. Pisał w niej:

[madohora]

Pod wpływem uniwersytetów w Kolonii i Louvanium Leon X wydał w 1520 kolejną bullę – Exsurge Domine. Bulla ta uznawała za nieprawowierne 41 zdań Lutra i wzywała go do ich odwołania w ciągu 60 dni. Wśród tych zdań sześć dotyczyło odpustów.

[madohora]

Biskup Rzymu, następca Piotra klucznika i namiestnik Jezusa na ziemi, mocą władzy kluczy otwierających królestwo niebieskie, usuwa u wiernych to, co stanowi przeszkodę w dostępie do Chrystusa, mianowicie winę i karę należną za grzechy uczynkowe; winę – za pośrednictwem sakramentu pokuty, karę zaś doczesną należną za grzechy według sprawiedliwości Boskiej – za pośrednictwem odpustu Kościoła. (...) Kiedy na mocy swej władzy apostolskiej udziela odpustu tak dla żywych, jak i dla umarłych, wówczas rozdziela ze skarbca zasług Jezusa Chrystusa i Świętych. (...) Postanawiamy władzą apostolską i mocą obecnego pisma, że tak powinni wszyscy utrzymywać i głosić pod karą wyłączenia ze społeczności wiernych

[madohora]

Szóste odwiedzenie.
intencyą : ■Ghcę ofiarować odpust Dor-
cyunkuli za te dssze, które cierpią dla
mojej wirty.
Pokłon Ci czynię, ukrzyżowany Zba-
wicielu, i całuję rany Twoje. Nabożhie
rozważam te boleści, któreś cierpiał, gdy
noga prawa do krzyża została przybitą.
Ubolewam nad okrutną męką, którą po-
nosiłeś dla zbawienia mojego i dziękuję
Toivie za miłość’ nieprzebraną, która była
przyczyną niewinnej śmierci Twojej.
Przez zasługi boleŚfci Twoich wynika-
jących z prawej nogi Twojej proszę Cię,
abyś kierował nogi moje na drodze przy-
kazań Twoich. Niechaj idę z cnoty do
cnoty, aż Cię ujrzę Pana i Boga mego
w Syonie niebieskim. Niechaj nigdy
nogi moje nie zbłądzą do złego. Niech
Ci się podoba Panie, abyś mię wyrwał-
Panie ku ratunkowi memu wejrzyj.
Gdy rozważam nieprawości moje, zatrwoży się serce moje, bo się rozmno-
żyły nad włosy głowy mojej i serce moje
opbściło mnie. Wyznać muszę, i nieraz
w życiu mojem bliźnieniu słę stałem na
zgubę. Które są cudze grzechy? Te są.
które popełnił bliźńi mój, iż radziłem
mu do grzechu, lub rozkazywałym mu
grzeszyć i zezwalałem na grzech jego.
Ile to razy pobudzałem bliźniego do nie-
sprawiedliwości pochwaliłem ją lub mil-
czałem, gdy grzeszył.
Teraz z całego‘Sérca żałuję, iż postę-
powanie mo^e wtrąciło innych do nie-
szczęścia i może nawet do grzechu śmier-
telnego Zapewnie niejedna dusza w
czyścu cierpi za grzechy, których przy-
czyną ja byłem. Pomocnikiem moim i
obrońcą moimi Ty jesteś, Boże mój,
nie omieszkiwaj mi wszystko przebaczyć
i wybawić z czyśca te dusze, które cier-
pią dla winy mojej. Oharuję za nie od-
pust Porcyunkuli. Wybaw je z otchłani
żalu i kary, przeprowadź je do szczęścia
wiekuistego. Amen.
. . Dodaj : 5 Ojcze nasz 5 Zdrowaś, 5 Chwała,
L Wierzę na intencyą Ojca świętego.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Od roku staramy się zrobić coś aby tradycyjny Odpust nie kojarzył się nam z
chińskimi zabawkami. Pierników i baloników oczywiście nie może zabraknąć ale ma
to też być świetna zabawa i pokazanie, że potrafimy zrobić czy dać coś od siebie.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

W roku 1524 w miejscowości Forchheim w pobliżu Norymbergi doszło do poważnych niepokojów, które krótko potem wybuchły w Mühlhausen/Thüringen koło Erfurtu. W październiku 1524 r. chłopi podnieśli bunt w Wutachtal koło Stühlingen. Nieco później 3500 chłopów ruszyło w kierunku miejscowości Furtwangen im Schwarzwald. W górnej Szwabii w rejonie Jeziora Bodeńskiego w krótkim czasie w marcu 1525 r. zorganizowano trzy uzbrojone grupy chłopskie: (tzw. Baltringer Haufen, Seehaufen i Allgauer Haufen). Największa – pierwsza grupa liczyła ponad 12 000 chłopów, mieszczan i duchownych, którzy zebrali się w okolicy Biberach an der Riß. Inna grupa licząca do 12 000 ludzi w tym landsknechtów, stanęła w pobliżu Lindau. 7000 ludzi obozowało koło Leubas.

[madohora]

Niektóre postulaty 12 Artykułów:

🔹Zniesienie poddaństwa
🔹Zniesienie dziesięciny
🔹Uwolnienie od podatków połowów, polowań iwyrębu lasów
🔹Zwrot chłopom gmin leśnych
🔹Wolny wybór pastorów przez gminy

[madohora]

W odwecie miasto zostało całkowicie zniszczone przez landsknechtów, a Rohrbach spalony żywcem. Po masakrze w Weinsbergu, oddziały chłopskie z Neckartalu i Odenwaldu połączyły się z inną grupą z Taubertaler Haufen dowodzoną przez Floriana Geyera. 12 000 ludzi pod wodzą Götza von Berlichingen skierowało się przeciwko biskupom Mainzu i Würzburga, a także elektorom palatynackim.

[madohora]

Dnia 16 kwietnia chłopi zebrali się w Wirtembergii. 8000 ludzi wkroczyło do Stuttgartu, a następnie Böblingen. Mniejsze grupy powstały w Hall i Gmünd. 3000 chłopów splądrowało klasztory w Lorch i Murrhardt, a następnie spaliło zamek Hohenstaufen. W Ortenau splądrowano klasztory i spalono kolejne zamki.

[madohora]

Waldburg-Zeil tymczasem w dniu 4 czerwca natknął się pod Würzburgiem na chłopów z frankońskiej grupy Hellen Lichten Haufen. Bitwa zakończyła się klęską chłopów, których poległo około 8000. Po tym zwycięstwie Waldburg-Zeil ruszył dalej na południe, gdzie pod koniec czerwca pokonał ostatnie grupy powstańcze. Siły Waldburga-Zeila w przeciągu czterech miesięcy przebyły ponad 1000 km.

[madohora]

Skutki powstania dla chłopów były tragiczne. Według różnych szacunków śmierć ponieść miało około 100 000 chłopów. Ci, którzy przeżyli stracili automatycznie wszystkie swoje prawa. Przywódcy powstania zostali skazani na śmierć, chłopi biorący udział lub popierający zryw obciążani byli wysokimi grzywnami oraz strasznymi karami. Pojawiły się doniesienia o ścięciach, wyłupianiu oczu, odcinaniu palców i wielu innych okropnościach, podobnych do tych, których wcześniej dopuszczali się na szlachcie i duchowieństwie chłopi w zdobytych miastach i zamkach.. Szczęściarzem był ten, który został ukarany karą pieniężną, wielu jednak chłopów nie było w stanie zapłacić kary. Praw pozbawiono całe gminy, popierające powstańców.

[madohora]

Napięcie w niektórych gminach, m.in. w Tyrolu, utrzymywało się jeszcze przez kilka lat. Wielu chłopów przez kolejne dziesięciolecia żyło głównie z rabunków. Całe bandy rabusiów grasowały w okolicznych lasach. Do większego powstania już jednak nie doszło. W następnych 300 latach chłopi nie podejmowali żadnych zrywów, dopiero w latach 1848–1849 osiągnęli swoje cele sformułowane w dokumencie 12 artykułów.

[madohora]

W Bad Frankenhausen/Kyffhäuser w latach 1976–1987 powstało muzeum Panorama Museum, poświęcone Thomasowi Müntzerowi i wojnie chłopskiej w Niemczech mieszczące panoramę bitwy, namalowaną przez Wernera Tübkego.

[madohora]

Sejm trwał od 23 czerwca do 27 sierpnia. Zwołany przez cesarza Karola V Habsburga, którego na sejmie reprezentował brat Ferdynand I Habsburg. Do miasta zjechało około 1000 osób. Już w czasie dni poprzedzających sejm rozpoczęto rozmowy dotyczące edyktu wormackiego, Marcina Lutra oraz całej reformacji. Oprócz spraw religijnych, tematem sejmu było również zebranie środków na ochronę przed Turkami oraz sprawa siedziby Sądu Rzeszy.

[madohora]

Sejm trwał od 15 marca do 22 kwietnia. Został on zwołany w celu ponownego wprowadzenia w życie postanowień edyktu wormackiego. Sprzeciwili się temu zwolennicy Lutra, próbując za pomocą dyplomacji nie dopuścić do ponownego uchwalenia edyktu. Uchwała wprowadzająca w życie zakaz szerzenia idei reformacji została przegłosowana 15 kwietnia 1529 roku. Stany ewangelickie wystosowały protest i apelowały do cesarza, aby wycofał się z tej decyzji. Od tego czasu zwolennicy reformacji są nazywani protestantami.

[madohora]

Sejm trwał od 8 lutego do 11 kwietnia. Sprawy religijne zostały omówione na sejmach Rzeszy w Augsburgu i Ratyzbonie. Obrady w zastępstwie cesarza prowadził jego brat król Niemiec Ferdynand I Habsburg. Głównym tematem tego sejmu był konflikt z imperium osmańskim oraz zebranie środków na wojnę z nim. Podjęto decyzje dotyczące wprowadzenia podatku przeznaczonego na cele wojskowe, wprowadzono zakaz zasiadania w Sądzie Kameralnym Rzeszy duchownych.

[madohora]

[madohora]

Melanchton przyczynił się do zwiększenia roli matematyki w toku studiów uniwersyteckich. W uniwersytetach znajdujących się pod jego wpływem matematykę uznawano za dziedzinę, w której biegłość powinien wykazywać każdy wykształcony człowiek, a nie jedynie domenę specjalistów. Na początku swojej działalności, w 1521 roku, proponował zastąpienie lektury Fizyki Arystotelesa kursem matematyki. Szczególne znaczenie przypisywał astronomii, która znacząco rozwinęła się na protestanckich uniwersytetach (m.in. na Uniwersytecie w Tybindze, macierzystej uczelni Johannesa Keplera

[madohora]

Artykuły szmalkaldzkie (łac.. Articuli Smalcaldici, niem. Schmalkaldische Artikel) wraz z Wyznaniem augsburskim, Obroną Wyznania augsburskiego, Małym i Dużym katechizmem oraz Formułą zgody stanowi jedną z sześciu ksiąg wyznaniowych, zawierających zasadnicze nauki luteranizmu.

[madohora]

Osobne zlecenie od elektora otrzymał Marcin Luter, który miał na życzenie księcia przygotować specjalny zestaw artykułów wiary. Jan Fryderyk wyraził również życzenie, aby pozostali reformatorzy zapoznali się z nimi, a następnie je podpisali jeżeli będą tego samego zdania co ich autor. Po zakończeniu pracy Luter wezwał swoich przyjaciół 28 grudnia 1536 roku do Wittenbergi. Dyskusja nad opracowanymi przez niego artykułami ciągnęła się aż do 3 stycznia 1537, a po ich podpisaniu przesłano je księciu Janowi Fryderykowi. Artykuły Lutra zwane odtąd artykułami szmalkaldzkimi w 1580 weszły do Księgi zgody jako wyraz wiary luteranizmu.

[madohora]

Pierwsze znane odpusty pochodzą z XI w. W 1019 biskup Poncjusz z Arles udzielił odpustu wiernym przybywającym do opactwa w Montmajour. Odpustu dla uczestników wypraw krzyżowych udzielili papież Aleksander II ok. 1063 i Urban II w 1095. Jako pierwszy słowem odpust (z łac. indulgentia) posłużył się w pismach św. Bernard z Clairvaux. Wcześniej pojęcie odpustu znane było pod innymi nazwami, jak absolutio, relaxatio, condonatio, remissio oraz venia.

[madohora]

W 1216 papież Honoriusz III zatwierdził odpust Porcjunkuli

[madohora]

Do‎ ‎prośby‎ ‎św,‎ ‎Franciszka‎ ‎dołączyła i‎ ‎Najświętsza‎ ‎Marya‎ ‎Panna‎ ‎swe‎ ‎mo dlitwy,‎ ‎a‎ ‎Syn‎ ‎Boży,‎ ‎który‎ ‎ukochanej Swej‎ ‎Matce‎ ‎żadnej‎ ‎prośby‎ ‎odmówić nie‎ ‎może,‎ ‎spełnił‎ ‎błaganie‎ ‎sługi‎ ‎Swego. “Twoja‎ ‎prośba‎ ‎jest‎ ‎wysłuchaną.‎ ‎Kto kolwiek‎ ‎w‎ ‎tym‎ ‎kościele,‎ ‎wyznawszy w‎ ‎świętej‎ ‎Spowiedzi‎ ‎szczerze‎ ‎grzechy swoje,‎ ‎modlić‎ ‎się‎ ‎będzie,‎ ‎otrzyma‎ ‎od puszczenie‎ ‎kar‎ ‎doczesnych,‎ ‎za‎ ‎grzechy swoje‎ ‎zasłużonych.‎ ‎Lecz‎ ‎idź‎ ‎do‎ ‎Namiestnika‎ ‎Mego,‎ ‎Papieża‎ ‎Honorjusza Iii-go,‎ ‎opowiedz‎ ‎mu‎ ‎wszystko‎ ‎i‎ ‎proś‎ ‎go o‎ ‎potwierdzenie‎ ‎tego‎ ‎odpustu”. Papież‎ ‎Honorjusz‎ ‎III‎ ‎w‎ ‎owym‎ ‎czasie przebywał‎ ‎w‎ ‎Perugji,‎ ‎Natychmiast‎ ‎po wstał‎ ‎św.‎ ‎Franciszek‎ ‎i‎ ‎udał‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎towa rzystwie‎ ‎jednego‎ ‎zakonnika‎ ‎do‎ ‎niego. Papież‎ ‎mile‎ ‎go‎ ‎przyjął‎ ‎i‎ ‎pilnie‎ ‎uważał na‎ ‎każde‎ ‎słowo‎ ‎Franciszka;‎ ‎przekonał się,‎ ‎iż‎ ‎Chrystus‎ ‎Pan‎ ‎rzeczywiście‎ ‎obja wił‎ ‎się‎ ‎Franciszkowi. Ponieważ‎ ‎rzecz‎ ‎była‎ ‎bardzo‎ ‎ważną, wezwał‎ ‎do‎ ‎siebie‎ ‎kardynałów‎ ‎i‎ ‎zapytał ich:‎ ‎“Cóż‎ ‎wy‎ ‎na‎ ‎to‎ ‎odpowiecie?”‎ ‎Kar dynałowie‎ ‎byli‎ ‎niechętni‎ ‎i‎ ‎nie‎ ‎chcieli, aby‎ ‎odpust‎ ‎zupełny‎ ‎był‎ ‎udzielany‎ ‎pod tak‎ ‎łatwym‎ ‎warunkiem.‎ ‎Albowiem‎ ‎w‎ ‎o- wych‎ ‎czasach‎ ‎odpust‎ ‎zupełny‎ ‎rzadko i‎ ‎tylko‎ ‎pod‎ ‎ciężkimi‎ ‎warunkami‎ ‎bywał wiernym‎ ‎udzielany. Lecz‎ ‎Chrystus‎ ‎Pan,‎ ‎który‎ ‎w‎ ‎nieogra niczonej‎ ‎litości‎ ‎Swojej‎ ‎wysłuchał‎ ‎proś by‎ ‎Franciszka,‎ ‎natchnął‎ ‎Namiestnika Swego,‎ ‎Papieża‎ ‎i‎ ‎nakłonił‎ ‎go,‎ ‎aby‎ ‎od pust‎ ‎zupełny‎ ‎w‎ ‎kościele‎ ‎Porcjunkuli potwierdził.‎ ‎Zgadzając‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎rozkazem Chrystusa‎ ‎Pana,‎ ‎Papież‎ ‎ogłosił:‎ ‎“Kto grzechy‎ ‎wyznał‎ ‎szczerze‎ ‎w‎ ‎spowiedzi i‎ ‎otrzymał‎ ‎rozgrzeszenie,‎ ‎a‎ ‎potem‎ ‎od wiedza‎ ‎kościół‎ ‎Porcjunkuli,‎ ‎zyska‎ ‎od pust‎ ‎zupełny”. Papież‎ ‎atoli‎ ‎ową‎ ‎łaskę‎ ‎ograniczył tylko‎ ‎na‎ ‎jeden‎ ‎dzień‎ ‎roku,‎ ‎dnia‎ ‎zaś‎ ‎sa mego‎ ‎nie‎ ‎wyznaczył.‎ ‎Dopiero‎ ‎dwa‎ ‎lata później,‎ ‎gdy‎ ‎święty‎ ‎Franciszek‎ ‎po‎ ‎usil nych‎ ‎modlitwach‎ ‎i‎ ‎postach,‎ ‎przez‎ ‎Chry stusa‎ ‎Pana‎ ‎nowe‎ ‎otrzymał‎ ‎objawienie, o‎ ‎którem‎ ‎także‎ ‎doniósł‎ ‎Papieżowi,‎ ‎Na miestnik‎ ‎Chrystusa‎ ‎Pana,‎ ‎Honorjusz, ogłosił,‎ ‎iż‎ ‎odpust‎ ‎w‎ ‎kościele‎ ‎Porcjun kuli‎ ‎od‎ ‎nieszporów‎ ‎pierwszego‎ ‎sierpnia aż‎ ‎do‎ ‎zachodu‎ ‎słońca‎ ‎drugiego‎ ‎sier pnia,‎ ‎jako‎ ‎odpust‎ ‎zupełny‎ ‎może‎ ‎być zyskanym. Oprócz‎ ‎tego‎ ‎Papież‎ ‎rozporządził,‎ ‎aby sześciu‎ ‎biskupów‎ ‎w‎ ‎imieniu‎ ‎jego‎ ‎w‎ ‎ko ściele‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎ogłosili‎ ‎ludowi‎ ‎ów odpust.‎ ‎Tak‎ ‎się‎ ‎też‎ ‎stało.‎ ‎Dnia‎ ‎pierw szego‎ ‎sierpnia‎ ‎święty‎ ‎Franciszek‎ ‎wy głosił‎ ‎kazanie‎ ‎do‎ ‎ludu‎ ‎z‎ ‎wielkim‎ ‎zapa łem,‎ ‎a‎ ‎potem‎ ‎biskupi‎ ‎ogłosili,‎ ‎iż‎ ‎odpust Porcjunkuli‎ ‎bę^l^‎ ‎tu‎ ‎zyskany‎ ‎przez wszystkie‎ ‎czasy‎ ‎każdego‎ ‎roku‎ ‎od‎ ‎nie szporów‎ ‎1-go‎ ‎sierpnia‎ ‎aż‎ ‎do‎ ‎zachodu słońca,‎ ‎2-go‎ ‎sierpnia.

[madohora]

Odpust na wsi

[madohora]

JAKIE‎ ‎SĄ‎ ‎WARUNKI,‎ ‎BY‎ ‎MOŻNA DOSTĄPIĆ‎ ‎ODPUSTU PORCJUNKULI?
żeby‎ ‎zyskać‎ ‎jakikolwiek‎ ‎odpust potrzebna‎ ‎jest‎ ‎przynajmniej‎ ‎ogól‎¬
na‎ ‎INTENCJA‎ ‎zyskania‎ ‎go.‎ ‎Wystarczy
na‎ ‎wstępie‎ ‎zrobić‎ ‎następującą‎ ‎intencję: “Panie‎ ‎Boże,‎ ‎pragnę‎ ‎z‎ ‎tych‎ ‎odpustów zyskać‎ ‎odpust‎ ‎zupełny‎ ‎dla‎ ‎siebie,‎ ‎a‎ ‎re
sztę‎ ‎za‎ ‎dusze‎ ‎zmarłych,‎ ‎które‎ ‎wyszcze gólniam”.‎ ‎Z&.‎ ‎ŻYdWYOAA,‎ ‎prócz‎ ‎siebie
samego,‎ ‎nie‎ ‎można‎ ‎zyskać‎ ‎odpustu. Ponadto‎ ‎do‎ ‎zyskania‎ ‎Odpustu‎ ‎Por- cjunkuli‎ ‎konieczne‎ ‎są‎ ‎następujące‎ ‎wa runki‎ ‎:
1.‎ ‎Stan‎ ‎łaski‎ ‎uświęcającej. W‎ ‎stanie‎ ‎grzechu‎ ‎śmiertelnego‎ ‎nie można‎ ‎zyskać‎ ‎żadnego‎ ‎odpustu,‎ ‎lecz

-‎ ‎18‎ ‎—
koniecznym‎ ‎jest‎ ‎stan‎ ‎łaski‎ ‎przynaj mniej‎ ‎przy‎ ‎wypełnianiu‎ ‎ostatniego‎ ‎wa runku‎ ‎odpustu.‎ ‎Po‎ ‎grzechu‎ ‎śmiertel nym‎ ‎ten‎ ‎stan‎ ‎łaski,‎ ‎o‎ ‎ile‎ ‎jest‎ ‎do‎ ‎zyska nia‎ ‎Odpustu‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎potrzebnym, można‎ ‎sobie‎ ‎zyskać‎ ‎przez‎ ‎akt‎ ‎żalu‎ ‎do skonałego, 2.‎ ‎Spowiedź‎ ‎święta. Drugim‎ ‎warunkiem‎ ‎zyskania‎ ‎Odpu stu‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎jest‎ ‎odbycie‎ ‎ważnej i‎ ‎godnej‎ ‎spowiedzi‎ ‎świętej,‎ ‎nawet‎ ‎przez tych,‎ ‎co‎ ‎grzechu‎ ‎śmiertelnego‎ ‎na‎ ‎su mieniu‎ ‎nie‎ ‎mają, Kiedy‎ ‎zaś‎ ‎trzeba‎ ‎odbyć‎ ‎spowiedź świętą?‎ ‎Według‎ ‎przepisów‎ ‎Prawa‎ ‎Ka nonicznego,‎ ‎czas‎ ‎na‎ ‎nią‎ ‎przepisany‎ ‎jest od‎ ‎ośmiu‎ ‎dni‎ ‎przed‎ ‎świętem‎ ‎Porcjun kuli‎ ‎(więc‎ ‎od‎ ‎25-go‎ ‎lipca)‎ ‎do‎ ‎oktawy święta‎ ‎włącznie‎ ‎(9-go‎ ‎sierpnia),‎ ‎Z‎ ‎tego wynika,‎ ‎że‎ ‎będąc‎ ‎w‎ ‎stanie‎ ‎łaski‎ ‎uświę cającej‎ ‎można‎ ‎czynić‎ ‎odwiedzenia‎ ‎ko ścioła‎ ‎w‎ ‎dniu‎ ‎odpustowym‎ ‎Porcjunkuli, a‎ ‎później‎ ‎podczas‎ ‎oktawy‎ ‎wypełnić‎ ‎wa runek‎ ‎przystąpienia‎ ‎do‎ ‎spowiedzi‎ ‎św. Jeżeli‎ ‎zaś‎ ‎przystąpiło‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎spowiedzi świętej‎ ‎przed‎ ‎świętem‎ ‎Porcjunkuli
i‎ ‎potem‎ ‎wpadło‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎grzech‎ ‎śmiertel ny,‎ ‎wystarczy‎ ‎przez‎ ‎akt‎ ‎żalu‎ ‎doskona łego‎ ‎odzyskać‎ ‎stan‎ ‎łaski‎ ‎poświęcającej a‎ ‎przystępować‎ ‎dc‎ ‎spowiedzi‎ ‎św.‎ ‎po nownie‎ ‎dla‎ ‎odpustu‎ ‎nie‎ ‎jest‎ ‎więcej‎ ‎ko- niecznem. UWAGA.‎ ‎Ci,‎ ‎którzy‎ ‎mają‎ ‎zwyczaj przynajmniej‎ ‎dwa‎ ‎razy‎ ‎w‎ ‎miesiącu spowiadać‎ ‎się‎ ‎lub‎ ‎przystępują‎ ‎codzien nie‎ ‎(choćby‎ ‎z‎ ‎wyjątkiem‎ ‎kilku‎ ‎dni) do‎ ‎Stołu‎ ‎Pańskiego,‎ ‎nie‎ ‎potrzebują‎ ‎za chować‎ ‎warunku‎ ‎spowiedzi‎ ‎św.‎ ‎do‎ ‎zy skania‎ ‎odpustu‎ ‎Porcjunkuli. 3.‎ ‎Komunja‎ ‎święta. Warunkiem‎ ‎do‎ ‎dostąpienia‎ ‎odpustu Porcjunkuli‎ ‎jest‎ ‎także‎ ‎godne‎ ‎przyjęcie Komunji‎ ‎świętej.‎ ‎Wystarczy‎ ‎ją‎ ‎przyjąć w‎ ‎przeddzień‎ ‎święta‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎lub w‎ ‎którykolwiek‎ ‎dzień‎ ‎podczas‎ ‎jego‎ ‎ok tawy.‎ ‎Komunja‎ ‎święta‎ ‎jakoteż‎ ‎i‎ ‎spo wiedź‎ ‎św.‎ ‎mogą‎ ‎być‎ ‎przyjęte‎ ‎w‎ ‎jakim- bądź‎ ‎kościele. 4.‎ ‎Odwiedzenie‎ ‎Kościoła. W‎ ‎jakim‎ ‎kościele‎ ‎można‎ ‎czynić‎ ‎od wiedzenia,‎ ‎ażeby‎ ‎zyskać‎ ‎odpust‎ ‎Por cjunkuli?‎

[madohora]

Odpust‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎jest‎ ‎zupełnym odpustem.‎ ‎Kto‎ ‎zyska‎ ‎takowy,‎ ‎odpu szczają‎ ‎mu‎ ‎się‎ ‎wszystkie‎ ‎kary‎ ‎doczesne a‎ ‎gdyby‎ ‎umarł‎ ‎w‎ ‎tej‎ ‎chwili,‎ ‎prosto‎ ‎po szedłby‎ ‎do‎ ‎nieba. Staraj‎ ‎się,‎ ‎o‎ ‎ile‎ ‎możesz,‎ ‎o‎ ‎zyskanie tego‎ ‎odpustu‎ ‎zupełnego! 2)‎ ‎Odpust‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎nietylko‎ ‎że jest‎ ‎odpustem‎ ‎zupełnym,‎ ‎lecz‎ ‎posiada jeszcze‎ ‎inne‎ ‎ważne‎ ‎zalety.‎ ‎On‎ ‎jedynym jest‎ ‎odpustem‎ ‎przez‎ ‎samego‎ ‎Chrystusa Pana‎ ‎objawionym,‎ ‎a‎ ‎od‎ ‎Papieży‎ ‎po twierdzonym.‎ ‎Sławny‎ ‎Papież‎ ‎Bene dykt‎ ‎XIV,‎ ‎bardzo‎ ‎cenił‎ ‎ten‎ ‎odpust i‎ ‎uczy,‎ ‎że‎ ‎ktoby‎ ‎powątpiewał,‎ ‎iż‎ ‎tego odpustu‎ ‎nie‎ ‎nadał‎ ‎sam‎ ‎Chrystus‎ ‎Pan, byłby‎ ‎bardzo‎ ‎zuchwałym. 3)‎ ‎Odpust‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎jest‎ ‎staro dawnym.‎ ‎Już‎ ‎siedemset‎ ‎lat‎ ‎minęło,‎ ‎gdy z‎ ‎nieba‎ ‎ludziom‎ ‎jest‎ ‎dany.‎ ‎Któż‎ ‎policzy wszystkich‎ ‎tych,‎ ‎którzy‎ ‎zyskali‎ ‎ten‎ ‎od pust,‎ ‎a‎ ‎teraz‎ ‎tryumfują‎ ‎w‎ ‎niebie?‎ ‎Dzię kują‎ ‎Bogu,‎ ‎iż‎ ‎przez‎ ‎odpust‎ ‎Porcjunku li‎ ‎odpuścił‎ ‎im‎ ‎kary‎ ‎doczesne‎ ‎i‎ ‎otworzył bramy‎ ‎niebieskie.‎ ‎Każdego‎ ‎2-go‎ ‎sier
pnia‎ ‎otwiera‎ ‎się‎ ‎niebo‎ ‎i‎ ‎osobliwe‎ ‎łaski spływają‎ ‎na‎ ‎wiernych‎ ‎dostępujących odpustu‎ ‎Porcjunkuli.‎ ‎Iluż‎ ‎to‎ ‎świątobli wych‎ ‎Biskupów‎ ‎i‎ ‎Kapłanów‎ ‎zachęcało do‎ ‎zyskania‎ ‎tego‎ ‎zacnego‎ ‎odpustu!‎ ‎A czy‎ ‎nie‎ ‎wiesz,‎ ‎że‎ ‎i‎ ‎za‎ ‎czasów‎ ‎naszych te‎ ‎kościoły‎ ‎bywają‎ ‎przepełnione‎ ‎przez wiernych,‎ ‎w‎ ‎których‎ ‎jako‎ ‎skarb‎ ‎nie bieski‎ ‎złożony‎ ‎jest‎ ‎odpust‎ ‎Porcjunkuli? 4)‎ ‎Lecz‎ ‎jeden‎ ‎zaszczyt‎ ‎należy‎ ‎się szczególnie‎ ‎odpustowi‎ ‎Porcjunkuli,‎ ‎któ ry‎ ‎zapewne‎ ‎nieocenionym‎ ‎jest‎ ‎zaszczy tem‎ ‎:‎ ‎odpust‎ ‎ten‎ ‎może‎ ‎być‎ ‎tego‎ ‎samego dnia‎ ‎częściej‎ ‎zyskany‎ ‎i‎ ‎to‎ ‎tyle‎ ‎razy, ile‎ ‎razy‎ ‎wstąpisz‎ ‎do‎ ‎kościoła‎ ‎przezna czonego‎ ‎i‎ ‎tam‎ ‎się‎ ‎modlisz‎ ‎na‎ ‎intencję Ojca‎ ‎św. Odpust‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎jest‎ ‎bowiem‎ ‎od pustem,‎ ‎tak‎ ‎zwanym‎ ‎“toties-quoties”. Już‎ ‎od‎ ‎dawna‎ ‎powszechnie‎ ‎wierzono, iż‎ ‎odpust‎ ‎ten‎ ‎może‎ ‎być‎ ‎częściej‎ ‎przez dzień‎ ‎zyskany‎ ‎i‎ ‎nigdy‎ ‎zwyczaj‎ ‎ten‎ ‎od Papieży‎ ‎nie‎ ‎został‎ ‎zganiony.‎ ‎Kongre gacja‎ ‎rzymska‎ ‎odpustów,‎ ‎dnia‎ ‎22‎ ‎lute go‎ ‎1847‎ ‎r,‎ ‎wyraźnie‎ ‎oświadczyła,‎ ‎iż‎ ‎od pust‎ ‎ten‎ ‎może‎ ‎być‎ ‎częściej‎ ‎zyskany.

[madohora]

3.‎ ‎TRZECIE‎ ‎ODWIEDZENIE.
rzeci‎ ‎raz‎ ‎odwiedzając‎ ‎Twój‎ ‎koś ciół‎ ‎pragnę,‎ ‎o‎ ‎Boże,‎ ‎dobrotliwy,
zyskać‎ ‎odpust‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎za‎ ‎dusze
moich‎ ‎przodków.
Ciebie,‎ ‎Ojca‎ ‎niestworzonego,‎ ‎Ciebie Syna‎ ‎Jednorodzonego,‎ ‎Ciebie‎ ‎Ducha Świętego,‎ ‎Pocieszyciela,‎ ‎jedynego‎ ‎Bo ga‎ ‎uwielbiam,‎ ‎błogosławię,‎ ‎wychwa lam.‎ ‎Niebo‎ ‎i‎ ‎ziemia,‎ ‎morze‎ ‎i‎ ‎gwiazdy, widzialne‎ ‎i‎ ‎niewidzialne‎ ‎rzeczy‎ ‎wszy stkie‎ ‎od‎ ‎Ciebie‎ ‎powzięły‎ ‎początek i‎ ‎istnieją‎ ‎według‎ ‎woli‎ ‎Twojej.‎ ‎Ja‎ ‎tak że‎ ‎od‎ ‎Ciebie‎ ‎jestem‎ ‎stworzony.‎ ‎Tyś jest‎ ‎celem‎ ‎moim.‎ ‎Otóż‎ ‎głosem‎ ‎moim wołam‎ ‎do‎ ‎Ciebie,‎ ‎Panie,‎ ‎głosem‎ ‎mo im‎ ‎i‎ ‎sercem‎ ‎modlę‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎Ciebie.‎ ‎Wy lewam‎ ‎przed‎ ‎oblicznością‎ ‎Twoją‎ ‎proś by‎ ‎moje‎ ‎i‎ ‎błagam,‎ ‎wysłuchaj‎ ‎mnie. Odpuść‎ ‎mi‎ ‎wszystkie‎ ‎grzechy‎ ‎i‎ ‎kary zasłużone.‎ ‎Nie‎ ‎omieszkaj‎ ‎zmiłować‎ ‎się nademną.
Ojcze‎ ‎niebieski,‎ ‎źródło‎ ‎miłosierdzia! jako‎ ‎żebrak‎ ‎stoję‎ ‎przed‎ ‎Tobą.‎ ‎Za‎ ‎po mocą‎ ‎łaski‎ ‎Twojej‎ ‎obiecuję‎ ‎Ci‎ ‎szcze rze‎ ‎i‎ ‎doskonale‎ ‎poprawić‎ ‎mój‎ ‎żywot, unikać‎ ‎grzechu,‎ ‎uczynić‎ ‎zadość‎ ‎za grzechy‎ ‎moje‎ ‎i‎ ‎nieprawości‎ ‎tego świata. Niechaj‎ ‎znajdę‎ ‎łaskę‎ ‎u‎ ‎Ciebie! Obym‎ ‎nie‎ ‎został‎ ‎od‎ ‎Ciebie‎ ‎odrzucony, ofiaruję‎ ‎Ci‎ ‎samego‎ ‎Jezusa‎ ‎Chrystusa Syna‎ ‎Twego,‎ ‎Jego‎ ‎wcielenie,‎ ‎żywot, mękę‎ ‎i‎ ‎śmierć‎ ‎krzyżową.‎ ‎Ofiaruję‎ ‎Ci wszystkie‎ ‎Jego‎ ‎zasługi‎ ‎i‎ ‎cokolwiek cierpiał‎ ‎dla‎ ‎naszego‎ ‎zbawienia,‎ ‎Jego prace,‎ ‎ubóstwo,‎ ‎posłuszeństwo‎ ‎i‎ ‎mo dlitwy. Przystępuję‎ ‎do‎ ‎tronu‎ ‎łaski‎ ‎Twojej przez‎ ‎zasługi‎ ‎Królowej‎ ‎nieba,‎ ‎Maryi. Ona‎ ‎znalazła‎ ‎łaskę‎ ‎w‎ ‎oczach‎ ‎Twoich. Błagam‎ ‎Cię‎ ‎także‎ ‎o‎ ‎litość‎ ‎i‎ ‎miłosier dzie‎ ‎przez‎ ‎zasługi‎ ‎wszystkich‎ ‎wybra nych‎ ‎sług‎ ‎Twoich.‎ ‎Zmiłuj‎ ‎się‎ ‎nade- mną‎ ‎i‎ ‎nad‎ ‎duszami,‎ ‎o‎ ‎których‎ ‎teraz wspominam.‎ ‎Wspominam‎ ‎dusze‎ ‎przod ków‎ ‎moich,‎ ‎z‎ ‎których‎ ‎się‎ ‎zrodzili‎ ‎ro dzice‎ ‎moi.‎ ‎Jeżeli‎ ‎ich‎ ‎dusze‎ ‎cierpią‎ ‎za
-‎ ‎35‎ ‎—
grzechy‎ ‎swoje‎ ‎w‎ ‎czyścu,‎ ‎obecna‎ ‎chwi la‎ ‎niechaj‎ ‎im‎ ‎się‎ ‎stanie‎ ‎zbawieniem! Przyj‎ ‎mi‎ ‎j,‎ ‎dobrotliwy‎ ‎Panie,‎ ‎odpust Porcjunkuli‎ ‎na‎ ‎ich‎ ‎pociechę‎ ‎i‎ ‎wyba wienie‎ ‎z‎ ‎ognia‎ ‎czyścowego.‎ ‎Amen. 6‎ ‎Ojcze‎ ‎nasz,‎ ‎6‎ ‎Zdrowaś,‎ ‎6‎ ‎Chwała.‎ ‎.‎ ‎.

[madohora]

Stragan na Kaziukach

[madohora]

‎SIÓDME‎ ‎ODWIEDZENIE. S‎ntencja:‎ ‎Ofiaruję‎ ‎odpust‎ ‎Por cjunkuli‎ ‎za‎ ‎wszystkie‎ ‎te‎ ‎dusze, o‎ ‎których‎ ‎już‎ ‎nikt‎ ‎nie‎ ‎pamięta‎ ‎i‎ ‎za poległych‎ ‎na‎ ‎wojnie. Bądź‎ ‎pozdrowiona‎ ‎rano‎ ‎lewej‎ ‎ręki Zbawiciela‎ ‎mojego.‎ ‎W‎ ‎duchu‎ ‎moim widzę‎ ‎rękę‎ ‎Twoją‎ ‎przybitą‎ ‎do‎ ‎krzyża. Przez‎ ‎zasługi‎ ‎krwi‎ ‎Twojej,‎ ‎płynącej z‎ ‎tej‎ ‎ręki,‎ ‎zmiłuj‎ ‎się‎ ‎nad‎ ‎słabością i‎ ‎ułomnością‎ ‎moją.‎ ‎Wzmocnij‎ ‎mnie w‎ ‎dobrem‎ ‎przedsięwzięciu‎ ‎i‎ ‎udziel‎ ‎mi miłości,‎ ‎żebym‎ ‎mógł‎ ‎Cię‎ ‎kochać‎ ‎po wszystkie‎ ‎wieki. Do‎ ‎tej‎ ‎najświętszej‎ ‎rany‎ ‎składam wszystkie‎ ‎występki‎ ‎moje,‎ ‎które‎ ‎kiedy
kolwiek‎ ‎popełniłem.‎ ‎Ty,‎ ‎mój‎ ‎Jezu, zgładź‎ ‎je‎ ‎i‎ ‎oczyść‎ ‎serce‎ ‎moje.‎ ‎Daj‎ ‎mi żal‎ ‎prawdziwy‎ ‎za‎ ‎grzechy.‎ ‎Ulecz‎ ‎sła bość‎ ‎mej‎ ‎duszy,‎ ‎utrzymuj‎ ‎mię‎ ‎w‎ ‎po korze,‎ ‎chroń‎ ‎od‎ ‎przywiązania‎ ‎do‎ ‎złe go,‎ ‎wzmocnij‎ ‎do‎ ‎dźwigania‎ ‎krzyża. Toruj‎ ‎mi‎ ‎drogę‎ ‎do‎ ‎nieba,‎ ‎zachowując mi‎ ‎szatę‎ ‎niewinności‎ ‎lub‎ ‎obmywając mię‎ ‎we‎ ‎krwi‎ ‎Twojej‎ ‎i‎ ‎we‎ ‎łzach‎ ‎włas nych‎ ‎żalu‎ ‎i‎ ‎pokuty.‎ ‎Dopomóż‎ ‎mi,‎ ‎po kutne‎ ‎prowadzić‎ ‎życie,‎ ‎aż‎ ‎do‎ ‎końca. Postanowiono‎ ‎człowiekowi‎ ‎raz‎ ‎um rzeć‎ ‎a‎ ‎potem‎ ‎nastąpi‎ ‎sąd.‎ ‎Lękam‎ ‎się śmierci,‎ ‎bo‎ ‎nie‎ ‎wiem,‎ ‎gdzie‎ ‎i‎ ‎kiedy umrę;‎ ‎albo‎ ‎w‎ ‎jakim‎ ‎stanie‎ ‎będzie‎ ‎wte dy‎ ‎dusza‎ ‎moja.‎ ‎Ludzie‎ ‎o‎ ‎mnie‎ ‎zapo mną,‎ ‎pokolenie‎ ‎przeminie‎ ‎po‎ ‎pokole niu,‎ ‎cośmy‎ ‎czynili,‎ ‎ludzie‎ ‎zapomną, lecz‎ ‎Ty,‎ ‎o‎ ‎Boże,‎ ‎wszystko‎ ‎wiedzący, niczego‎ ‎nie‎ ‎zapomnisz.‎ ‎Dlatego‎ ‎też Tobie‎ ‎polecam‎ ‎te‎ ‎dusze,‎ ‎o‎ ‎których‎ ‎już nikt‎ ‎nie‎ ‎pamięta,‎ ‎a‎ ‎szczególnie‎ ‎dusze poległych‎ ‎na‎ ‎wojnie.‎ ‎Ofiaruję‎ ‎za‎ ‎nie ten‎ ‎odpust‎ ‎Porcjunkuli.‎ ‎Uwolnij,‎ ‎Pa nie,‎ ‎dusze‎ ‎wszystkich‎ ‎wiernych‎ ‎zmar łych‎ ‎od‎ ‎wszelkich‎ ‎więzów‎ ‎grzecho
wych‎ ‎i‎ ‎racz‎ ‎je‎ ‎wprowadzić‎ ‎do‎ ‎Króle stwa‎ ‎Swego.‎ ‎Niechaj‎ ‎używają‎ ‎szczę ścia‎ ‎wiecznej‎ ‎światłości. A‎ ‎ponieważ‎ ‎dobrze‎ ‎wiem,‎ ‎iż‎ ‎ten czas‎ ‎przyjdzie,‎ ‎gdy‎ ‎nikt‎ ‎na‎ ‎mnie‎ ‎nie wspomni,‎ ‎już‎ ‎teraz‎ ‎Cię‎ ‎proszę,‎ ‎wie czny‎ ‎Boże,‎ ‎abym‎ ‎został‎ ‎w‎ ‎Twojej‎ ‎pa mięci‎ ‎i‎ ‎otrzymał‎ ‎nagrodę‎ ‎zgotowaną tym,‎ ‎który‎ ‎Cię‎ ‎miłują. Boskie‎ ‎Serce‎ ‎Jezusa,‎ ‎zmiłuj‎ ‎się‎ ‎na- demną. Najświętsze‎ ‎Serce‎ ‎Maryi‎ ‎Panny, bądź‎ ‎moją‎ ‎pociechą. 6‎ ‎Ojcze‎ ‎nasz,‎ ‎6‎ ‎Zdrowaś,‎ ‎6‎ ‎Chwała.‎

[madohora]

‎DZIESIĄTE‎ ‎ODWIEDZENIE. Intencją:‎ ‎Ofiaruję‎ ‎odpust‎ ‎Por- cjunkuli‎ ‎za‎ ‎dusze‎ ‎wszystkich zmarłych. Wszechmogący‎ ‎Boże,‎ ‎który‎ ‎panu jesz‎ ‎nad‎ ‎żyjącymi‎ ‎i‎ ‎umarłymi,‎ ‎ja‎ ‎ubo gi‎ ‎żebrak‎ ‎stoję‎ ‎przed‎ ‎Tobą‎ ‎i‎ ‎ofiaruję Ci‎ ‎odpust‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎za‎ ‎dusze‎ ‎wszy stkich‎ ‎zmarłych.‎ ‎Zaprowadź‎ ‎je‎ ‎do świętego‎ ‎miasta‎ ‎Jeruzalem,‎ ‎o‎ ‎którem pisze‎ ‎święty‎ ‎Jan‎ ‎Ewangelista:‎ ‎“Ja Jan‎ ‎widziałem‎ ‎święte‎ ‎miasto‎ ‎Jeruza lem‎ ‎nowe‎ ‎zstępujące‎ ‎z‎ ‎nieba‎ ‎od‎ ‎Boga, zgotowane‎ ‎jako‎ ‎oblubienicę‎ ‎ubraną mężowi‎ ‎swemu”.‎ ‎Niechaj‎ ‎dusze‎ ‎w‎ ‎czy- ścu‎ ‎cierpiące‎ ‎tego‎ ‎szczęścia‎ ‎dostąpią, które‎ ‎zgotowałeś‎ ‎Świętym‎ ‎Twoim: “I‎ ‎otrze‎ ‎Bóg‎ ‎wszelką‎ ‎łzę‎ ‎z‎ ‎oczu‎ ‎ich: a‎ ‎śmierci‎ ‎dalej‎ ‎nie‎ ‎będzie,‎ ‎ani‎ ‎smutku, ani‎ ‎krzyku‎ ‎więcej‎ ‎nie‎ ‎będzie,‎ ‎iż‎ ‎pier wsze‎ ‎rzeczy‎ ‎przeminęły”. Tyś‎ ‎powstał‎ ‎chwalebnie‎ ‎z‎ ‎grobu,
wszechmogący‎ ‎mój‎ ‎Zbawicielu,‎ ‎Panie Jezu,‎ ‎daj‎ ‎chwalebne‎ ‎zmartwychwsta nie‎ ‎wszystkim‎ ‎duszom‎ ‎w‎ ‎czyścu‎ ‎cier piącym.‎ ‎Niechaj‎ ‎na‎ ‎rozkaz‎ ‎Twój‎ ‎wstą pią‎ ‎do‎ ‎nieba‎ ‎i‎ ‎osiągną‎ ‎tron‎ ‎im‎ ‎zgo towany. Osobliwie‎ ‎też‎ ‎nademną‎ ‎racz‎ ‎się‎ ‎zmi łować‎ ‎!‎ ‎Tęsknię‎ ‎za‎ ‎Tobą,‎ ‎Boże‎ ‎mój. Nigdzie‎ ‎nie‎ ‎znajdę‎ ‎pokoju‎ ‎i‎ ‎szczęścia oprócz‎ ‎w‎ ‎Tobie,‎ ‎mój‎ ‎Panie.‎ ‎Zachowaj mnie‎ ‎od‎ ‎nowych‎ ‎upadków‎ ‎w‎ ‎grzechy. Przez‎ ‎Sakrament‎ ‎Pokuty‎ ‎oczyszczona jest‎ ‎dusza‎ ‎moja.‎ ‎Z‎ ‎Tobą‎ ‎chcę‎ ‎żyć i‎ ‎umierać.‎ ‎Nie‎ ‎chcę‎ ‎już‎ ‎nigdy‎ ‎wrócić do‎ ‎dawniejszych‎ ‎złych‎ ‎nałogów‎ ‎mo ich.‎ ‎Nie‎ ‎daj‎ ‎Boże,‎ ‎abym‎ ‎umarł‎ ‎w‎ ‎grze chu‎ ‎śmiertelnym! Zmiłuj‎ ‎się‎ ‎także‎ ‎nad‎ ‎wszystkimi żyjącymi!‎ ‎Ubogim‎ ‎daj‎ ‎chleb‎ ‎dostate czny,‎ ‎smutnym‎ ‎pociechę,‎ ‎słabym‎ ‎siłę, utrapionym‎ ‎ulgę,‎ ‎chorym‎ ‎zdrowie. Wysłuchaj‎ ‎wszystkie‎ ‎prośby‎ ‎nasze, abyśmy‎ ‎dostąpili‎ ‎łaski‎ ‎Twojej‎ ‎do szczęścia‎ ‎doczesnego‎ ‎i‎ ‎wiecznego. Odpust‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎niechaj‎ ‎mi‎ ‎będzie‎ ‎pociechą‎ ‎w‎ ‎godzinę‎ ‎śmierci, chwałą‎ ‎we‎ ‎wieczności. Najświętsza‎ ‎Panno,‎ ‎dopełnij‎ ‎nie udolne‎ ‎nabożeństwo‎ ‎moje.‎ ‎Bądź‎ ‎Ma tką‎ ‎moją‎ ‎i‎ ‎przewodniczką‎ ‎do‎ ‎króles twa‎ ‎Syna‎ ‎Twego,‎ ‎Jezusa‎ ‎Chrystusa. Wszyscy‎ ‎Święci,‎ ‎osobliwie‎ ‎Święty Józefie,‎ ‎święta‎ ‎Barbaro,‎ ‎Aniele‎ ‎Stró żu‎ ‎mój,‎ ‎święci‎ ‎Patronowie‎ ‎moi‎ ‎módl- cie‎ ‎się‎ ‎za‎ ‎mną,‎ ‎aby‎ ‎dusza‎ ‎moja‎ ‎zosta ła‎ ‎przyjętą‎ ‎do‎ ‎zgromadzenia‎ ‎Waszego w‎ ‎niebie.‎ ‎Amen. 6‎ ‎Ojcze‎ ‎nasz,‎ ‎6‎ ‎Zdrowaś,‎ ‎6‎ ‎Chwała..‎ ‎.

[madohora]

Odpust

[madohora]

MODLITWY do‎ ‎Najświętszej‎ ‎Maryi‎ ‎Panny, które‎ ‎sam‎ ‎św.‎ ‎Franciszek odmawiał.
1.
óg‎ ‎niech‎ ‎Cię‎ ‎pozdrowi,‎ ‎święta Królowo,‎ ‎Najświętsza‎ ‎Mary‎ ‎o!
Matko‎ ‎Boża‎ ‎i‎ ‎zawsze‎ ‎Dziewico,‎ ‎wy‎¬
brana‎ ‎od‎ ‎Boga‎ ‎Ojca‎ ‎i‎ ‎Ducha‎ ‎świętego Pocieszyciela.
W‎ ‎Tobie‎ ‎jest‎ ‎wiara‎ ‎i‎ ‎doskonałość cnót‎ ‎wszelkich.‎ ‎Skarbnico‎ ‎wszystkich dóbr‎ ‎i‎ ‎łask‎ ‎Bożych.‎ ‎Tyś‎ ‎godna‎ ‎była nosić‎ ‎w‎ ‎łonie‎ ‎Swojem‎ ‎Twórcę‎ ‎życia
i‎ ‎łaski.
Bóg‎ ‎niech‎ ‎Cię‎ ‎pozdrowi,‎ ‎złoty‎ ‎Boga pałacu!‎ ‎Bóg‎ ‎niech‎ ‎Cię‎ ‎piastuje!‎ ‎Mie szkanie‎ ‎i‎ ‎Przybytku‎ ‎Odkupiciela!‎ ‎Bóg niech‎ ‎Cię‎ ‎zachowa,‎ ‎Szato‎ ‎Pańska,‎ ‎Bóg niech‎ ‎Cię‎ ‎pozdrawia,‎ ‎Służebnico,‎ ‎Ma tko‎ ‎Boża!‎ ‎Bóg‎ ‎niech‎ ‎Ci‎ ‎pomaga w‎ ‎pracach‎ ‎Twoich,‎ ‎bo‎ ‎Cię‎ ‎wysyła Duch‎ ‎święty‎ ‎do‎ ‎serc‎ ‎nieposłusznych,
żebyś‎ ‎z‎ ‎niewiernych‎ ‎czyniła‎ ‎wierne i‎ ‎prawe‎ ‎sługi‎ ‎Boże,‎ ‎Przezacna‎ ‎Matko Pana‎ ‎naszego,‎ ‎Jezusa‎ ‎Chrystusa! Oblubienico‎ ‎Ducha‎ ‎Świętego,‎ ‎módl się‎ ‎za‎ ‎nami‎ ‎ze‎ ‎świętym‎ ‎Michałem‎ ‎Ar chaniołem‎ ‎do‎ ‎Twego‎ ‎najmilszego‎ ‎Sy na,‎ ‎Pana‎ ‎i‎ ‎Nauczyciela‎ ‎naszego. 2. Święta‎ ‎Maryo,‎ ‎Matko‎ ‎i‎ ‎Panno,‎ ‎któ rej‎ ‎podobna‎ ‎niewiasta‎ ‎nigdy‎ ‎nie‎ ‎była ani‎ ‎będzie‎ ‎na‎ ‎świecie!‎ ‎Córko‎ ‎i‎ ‎Służe bnico‎ ‎Najwyższego‎ ‎Króla,‎ ‎Ojca‎ ‎Nie bieskiego!‎ ‎Matko‎ ‎Jezusa‎ ‎Chrystusa, Oblubienico‎ ‎Ducha‎ ‎Świętego!‎ ‎módl‎ ‎się za‎ ‎nami,‎ ‎wraz‎ ‎ze‎ ‎świętym‎ ‎Michałem Archaniołem,‎ ‎ze‎ ‎wszystkimi‎ ‎Anioła mi‎ ‎i‎ ‎Świętymi,‎ ‎abyśmy‎ ‎byli‎ ‎zbawieni. 3. O‎ ‎Święta‎ ‎Boga-Rodzico!‎ ‎O‎ ‎słodka i‎ ‎najśliczniejsza‎ ‎Panno!‎ ‎Skazanego na‎ ‎śmierć‎ ‎Króla,‎ ‎Syna‎ ‎Twojego,‎ ‎Pana naszego,‎ ‎Jezusa‎ ‎Chrystusa,‎ ‎błagaj‎ ‎za nami‎ ‎przez‎ ‎Swoją‎ ‎nieprzebraną‎ ‎łaską wość‎ ‎i‎ ‎przez‎ ‎moc‎ ‎najświętszą‎ ‎Wciele nia‎ ‎i‎ ‎śmierć‎ ‎najokrutniejszą,‎ ‎aby‎ ‎od puścił‎ ‎nam‎ ‎grzechy‎ ‎nasze.‎ ‎Amen.
PRZED‎ ‎KRUCYFIKSEM świętego‎ ‎Franciszka‎ ‎z‎ ‎Asyżu. i‎ ‎A‎ ‎il‎ ‎ielki-‎ ‎Boże,‎ ‎pełen‎ ‎chwały‎ ‎i‎ ‎ty, O‎ ‎Panie‎ ‎mój,‎ ‎Jezu‎ ‎Chryste!‎ ‎pro szę‎ ‎Cię,‎ ‎abyś‎ ‎mnie‎ ‎oświecił,‎ ‎i‎ ‎rozpro szył‎ ‎ciemności‎ ‎mojego‎ ‎rozumu‎ ‎i‎ ‎wia ry‎ ‎czystej‎ ‎mi‎ ‎użyczył,‎ ‎mocną‎ ‎nadzie ją‎ ‎i‎ ‎doskonałą‎ ‎miłością‎ ‎zapalił.‎ ‎Spraw, o‎ ‎mój‎ ‎Boże,‎ ‎abym‎ ‎Ciebie‎ ‎tak‎ ‎dobrze poznał,‎ ‎iżbym‎ ‎we‎ ‎wszystkiem‎ ‎rządził się‎ ‎światłem‎ ‎Twojem‎ ‎i‎ ‎wolą‎ ‎świętą Twoją.‎ ‎Amen.

[madohora]

Kolejnymi zachowanymi dokumentami dotyczącymi odpustów są akta procesowe zwolenników Jana Wiklefa i Jana Husa z okresu Soboru w Konstancji (1414–1418). Wśród pytań, które stawiano oskarżonym o herezję były również te, które dotyczyły prawa papieża do udzielania odpustu oraz możliwości skorzystania z odpustu w ogóle.

[madohora]

W Krakowie od 2017 roku przy Rynku Kleparskim działa Żywe Muzeum Obwarzanka. Odwiedzający muzeum poznają historię obwarzanka, technologię jego wypieku oraz w trakcie warsztatów samodzielnie wykonują własnego obwarzanka

[madohora]

OBWARZANEK IDZIE DO EUROPY - Wyborcza

[madohora]

Odwiedzający muzeum poznają historię obwarzanka, technologię jego wypieku oraz w trakcie warsztatów samodzielnie wykonują własnego obwarzanka. Żywe Muzeum aktywnie promuje krakowskiego obwarzanka także poza murami muzeum jako partner Urzędu Miasta Krakowa i Małopolskiej Organizacji Turystycznej. Wydarzenia, w których uczestniczyło Żywe Muzeum Obwarzanka:

[madohora]

OBWARZANKI

375 g mąki pszennej
15 g drożdży
½ łyżki cukru
1 łyżeczka soli
25 g masła
60 ml ciepłej wody
sezam/mak/sól

Drożdże rozkruszyć z cukrem. Wymieszać z ciepłą wodą. Zostawić do wyrośnięcia.
Mąkę przesiać z solą. Rozpuścić masło i zostawić do ostygnięcia.
Połączyć zaczyn z mąką i masłem. Wyrobić, gdy za gęste dodać nieco letniej wody. Odstawić na godzinę w ciepłe miejsce do wyrośnięcia.
Z ciasta odrywać niewielkie kulki i palcami formować z nich wałeczki (sulki). 2 wałeczki należy zapleść jak warkocz, zlepiając na końcach i formując z nich obwarzanka.
W szerokim garnku zagotować wodę. Każdy obwarzanek zanurzyć w gorącej wodzie na paręnaście sekund, po czym wyłowić, odsączyć i wyłożyć na blaszkę.
Obsypać makiem, sezamem lub solą.
Piec 20-30 minut w temperaturze 180-190°C na złoty kolor

[madohora]

Ok. 1900 r. żydowscy emigranci z Polski przenieśli bajgle na Manhattan. Piekarze do 1950 r. wyrabiali je ręcznie, później zaczęto je produkować maszynowo, co umożliwiło szybką, opłacalną produkcję żydowskiego pieczywa

[madohora]

Bajgle są tak wszechobecne w Stanach Zjednoczonych, że można je znaleźć świeże, schłodzone lub zamrożone w każdym sklepie spożywczym, a także w piekarniach w całym kraju. Ale przed II wojną światową byli stosunkowo nieznani w Ameryce, z wyjątkiem Nowego Jorku. Pochodzą z Polski i są częścią żydowskiej tradycji kulinarnej. Wcześnie pojawili się na nowojorskiej dzielnicy Lower East Side na początku XX wieku. Ale do około 1950 roku były one mało znane gdzie indziej. Potem wkroczyli na scenę, a reszta to już historia.

[madohora]

Jeśli nie posiadasz maszyny do krojenia bajgli , możesz bezpiecznie kroić bajgla w następujący sposób: Połóż bajgiel płasko na stole z dłonią na wierzchu i mocno przytrzymaj. Użyj ząbkowanego noża, aby pokroić w połowie, trzymając ostrze poziomo względem stołu. Następnie połóż bajgiel na jego końcu i dokończ krojenie w dół, chwytając górną połówkę.

[madohora]

[madohora]

— Tę literę — mówił — zapamiętać jeszcze łatwiej, bo wygląda jak precel. Widzieliście precel?
— Wojtek widział, ale my to chyba nie… — odezwał się jeden.
— No, to pamiętajcie sobie, że precel jest podobny do tej litery, która nazywa się B. Wołajcie: be! be!

Bolesław Prus, Antek

[madohora]

Smaczne, domowe precle z chrupiącą, ciemną skórką i miękkim miąższem. Wcale nie są trudne do przygotowania. Musimy im tylko poświęcić trochę czasu. To najlepsze precle produkcji domowej jakie jadłam. Można posypać je gruboziarnistą solą lub pozostawić bez soli. Klasyczne, bawarskie precle są z solą, ale dzieciom najczęściej ona przeszkadza i ją ściągają. W sklepach można już dostać obie wersje Według podanego poniżej przepisu wychodzą dość małe precelki (ok. 9- 7cm). Spokojnie można zjeść po 2- 3 na śniadanie.

[madohora]

KOSTKA PIERNIKOWA W CZEKOLADZIE

Składniki :
4 szklanki mąki,
4 łyżki kakao,
1 opakowanie proszku do pieczenia,
2 łyżki przyprawy do piernika,
1 szklanka cukru,
1/3 szklanki mleka,
200g masła,
1 słoik powideł śliwkowych ( około 250g),
3 jajka,
150g rodzynek.
Składniki polewa czekoladowa :
200g śmietany 30%,
200g czekolady gorzkiej,
2 łyżeczki żelatyny,
50g masła.
Składniki dodatkowe : 400g powideł śliwkowych.
Przygotowanie : Do miski wsyp mąkę, proszek do pieczenia, kakao i przyprawę do piernika. Miękkie masło zmiksuj z cukrem. Dodawaj pojedynczo jajka. Nie przerywając miksowania dodawaj partiami po 1 łyżce mąkę, mleko i powidła aż do wyczerpania składników. Połącz wszystkie składniki dokładnie. Wsyp rodzynki i delikatnie wymieszaj. Ciasto wlej do formy wyłożonej papierem do pieczenia i wstaw do nagrzanego piekarnika w temperaturze 180 stopni na 50-60 minut.
2. Przygotowanie polewa czekoladowa : Żelatynę rozpuść w minimalnej ilości gorącej wody. Czekoladę posiekaj na małe kawałki. Śmietanę ugotuj. Ściągnij z ognia i wrzuć czekoladę, energicznie mieszaj aż czekolada się rozpuści. Wlej żelatynę i wymieszaj składniki. Partiami dodaj pokrojone masło, cały czas mieszając. Miskę z polewą odstawić aż lekko zgęstnieje.
3. Przygotowanie kostki piernikowej : Piernik przetnij wzdłuż na 3 części. Każda z nich posmaruj powidłami śliwkowymi. Następnie pokrój ciasto na kostki i każdą oblej polewą czekoladową. (Najlepiej jak ustawisz kostki piernikowe na kratce metalowej z np z piekarnika). Ciasto wstaw do lodówki na całą noc.

[madohora]

Używane przyprawy korzenne zależą od przepisu i regionalnych tradycji, są to m.in. cynamon, imbir, goździki, nasiona kolendry, kardamon, gałka muszkatołowa, anyż, anyż gwiaździsty, ziele angielskie i czarny pieprz.

[madohora]

Zdaniem niektórych historyków żywności, pierwszy znany przepis na piernik pochodzi z Grecji z około 2400 roku p.n.e.. Według innych, historia piernika sięga roku 992 (naszej ery), kiedy to ormiański mnich Grzegorz z Nikopolis miał nauczyć chrześcijańskich piekarzy we Francji jego wyrobu

[madohora]

W Czechach z pierników słyną Pardubice, gdzie tradycja ich wyrobu sięga co najmniej XVI wieku. Oryginalna receptura składała się z miodu, mąki i pieprzu. Pod Pardubicami, we wsi Ráby, w zbudowanym w 1882 roku dawnym pałacyku myśliwskim „Piernikowa chatka” (cz. Perníková chaloupka) mieści się muzeum pierników i bajek (cz. Muzeum perníku)

[madohora]

Obowiązkowo ciasteczka z piernika znajdowały się w apteczkach szlacheckich dworów obok rozlicznych ziół i smażonych w miodzie owoców, a podawane były jako przekąska po starce lub syconym miodzie. „Musiały bywać obok <piernych> i słodkie, skoro Minasowicz pisze w połowie XVIII w.: Kto nie pija gorzałki i od niej umyka, Ten słodkiego nie godzien kosztować piernika” (Z. Gloger, „Encyklopedia staropolska ilustrowana”, Warszawa 1903). Piernik, cieszący się przez długie wieki popularnością jedynie wśród warstw elitarnych, rozpowszechniał się w XIX wieku pojawiając się również w domach chłopskich. Sytuacji tej sprzyjało spadku cen cukru (sprowadzany do Europy bardzo drogi cukier trzcinowy został zastąpiony cukrem tłoczonym z buraków). Ponadto w tym okresie liczne bory bartne i pasieki, pomimo obwarowań wynikających z prawa bartnego, dostarczały sporych ilości miodu. Popularność swoją, piernik zawdzięcza nie tylko dzięki smakowi, lecz także różnorodności kształtów, które uzyskiwano poprzez odciśnięcie ciasta piernikowego w drewnianej formie pokrytej wklęsłą rzeźbą o skomplikowanej niekiedy symbolice. Dzięki walorom artystycznym rzeźb w formach piernikarskich, słodki piernik zamieniał się w dzieło sztuki dekoracyjnej. „We wszystkich krajach europejskich duże warsztaty cechowe czy późniejsze manufaktury piernikarskie wielkich miast chlubiły się formami wykonywanymi przez wytrawnych, biegłych w swoim kunszcie mistrzów: przy masowej zaś produkcji, obliczonej na szerokie rzesze odbiorców, korzystano z klocków rzezanych bądź przez samego majstra, bądź też powierzano ich wykonanie snycerzom ludowym. Różnorodność zaś interpretacji plastycznej uwarunkowana była nie tylko indywidualnością artystyczną twórcy rzeźby

[madohora]

Klasztory piekły pierniki o tematyce sakralnej. Dzieci na rozpoczęcie nauki dostawały piernikowy alfabet. Prezentem dla osoby starszej była piernikowa fajka. Niedaleko Gliwic, w Bytomiu, piernikami dekorowano zwycięzców amatorskich przedstawień. Piernik toruński, który podbił Polskę i Europę, był prawdziwym dziełem sztuki, którego się nie jadło. Bo jak tu spałaszować stajenkę betlejemską, na przykład? Profanacja…

[madohora]

PIERNIK JEST TRWAŁY. I nie chodzi tylko o to, że jego przepis przetrwał do dziś. Piernik można przechowywać tygodniami, ba, miesiącami i nadal będzie dobry do zjedzenia. W średniowieczu pewien mistrz z Malborka wypiekał go dla wojska. Piernik był jak późniejsze suchary – z długą przydatnością do spożycia i niekłopotliwy podczas transportu.

[madohora]

PIERNIK

0,5 kg prawdziwego miodu, 2 szklanki cukru, 25 dkg smalcu lub masła – podgrzewać stopniowo, niemal do wrzenia. Masę schłodzić i dodać, stopniowo wyrabiając, kilogram mąki (pszenna plus jedna czwarta żytniej), 3 jajka, 3 ścięte łyżeczki sody oczyszczonej rozpuszczonej w 0,5 szklanki zimnego mleka, dalej 0,5 łyżeczki soli oraz 2 lub 3 torebki przypraw korzennych do piernika – ma ich być nie mniej niż 0,5 szklanki. Radzę wybierać firmy, które nie wsypują do przypraw mąki i cukru. Można dodać garść posiekanych orzechów i 3 łyżki drobno posiekanej oraz podsmażonej skórki pomarańczowej. Ciasto dobrze wyrobić, ułożyć w kształt kuli, włożyć do garnka, przykryć ściereczką – pozostawić na 2 tygodnie. Po upływie 14 dni rozwałkować (grubość ok. 0,5 cm) i wycinać formy. Piec w temperaturze 180 stopni (160 w piekarniku z termoobiegiem).

[madohora]

Ognisko na 12 księżyców, Sanie dla Frosty'ego, Ul dla Pszczółki Mai, Więzienie dla złodziei piernika, Smolick's Deer Lookout i 13th Chamber (Biżuteria)

[madohora]

Kominek na 12 nagietków
Ekspozycja Muzeum Piernika i bajki w Piernikowym Domku. W porozumieniu z operatorem obiektu można w nim piec mięso na otwartym ogniu.

[madohora]

Mleczarnia Otesánka

Pan skosztował: cappuccino, kawy, lodów lodowych, gorących napoi, strudla jabłkowego, naleśnika z owocami, dobrego wina,... A na co masz ochotę?
Przyjdź, odśwież się po zwiedzaniu i usiądź w mleczarni Otesánka. Przy okazji, ile czarownic i wiedźm można policzyć wokół siebie?

[madohora]

Jezu niebo

Chcesz dostać się z Miodowego Raju do Nieba? Odwiedź Domek z Piernika w Rábach pod zamkiem Kunětická hora w pobliżu Pardubic i zobacz narzędzia i narzędzia, które pomagają Mikołajowi spełnić życzenia dzieci

[madohora]

PIERNIK

Piernikowe miasteczko lub wioska
Miodowe doznania ® rozpoczną się od zwiedzania piernikowej wioski, w której Ty i Twój przewodnik zostaniecie najdłużej. Dla dorosłych ciekawe informacje o historii piernikarstwa i pardubickich pierników, dzieci zaś zainteresuje niecodzienne opowiedzenie historii Jasia i Małgosi (nie pukali, nie pozdrawiali, nie błagali , kradł, kłamał i mordował). Czy wiesz, czym różnią się obcojęzyczne wersje znanej bajki i co je łączy?

[madohora]

Centrum Informacji

Dziadek Wszechwiedzący w tle radzi...
Centrum Informacji Děda Vševeda ® w Perníkovej Chaloupce jest bezpośrednim następcą Centrum Informacji miasta Pardubice ® ​​(1995-2003). Informuje o ofercie turystycznej regionu, działa całkowicie bez dotacji publicznych.

Można tu kupić pamiątki i pierniki. Piernikowa agencja nieruchomości oferuje tu również piernikowe domki. Do każdego domku można również otrzymać działkę, numer opisowy oraz oryginalny wypis z katastru właściwości pierników.

[madohora]

Imbir (Zingiber Boehm.) – rodzaj bylin z rodziny imbirowatych. Obejmuje co najmniej 144 gatunki. Naturalny zasięg rodzaju obejmuje obszar południowo-wschodniej Azji od Indii po wschodnie Chiny oraz Nową Gwineę na południowym wschodzie. Rośliny introdukowane z tego rodzaju rosną w północnej Australii, w Korei, na Madagaskarze, w tropikalnej Afryce, w Ameryce Środkowej, na Florydzie, na Hawajach i innych wyspach Oceanii[4]. Imbir lekarski jest rośliną przyprawową, jadalną i kosmetyczną. Jako jego substytut używane są także imbir cytwarowy i żółty. Rośliny z tego rodzaju stosowane są także do celów rytualnych i trucia strzał.

[madohora]

Weź ciasteczko z makaronem, skromną, przyjemnie wilgotną bryłkę kokosa do żucia. Porzuć jednak jedno o, a słowo to odnosi się do wyszukanego francuskiego przysmaku z mielonych migdałów, tak różniącego się od swojego amerykańskiego imiennika, jak Julia była od Julie.

[madohora]

Niezależnie od tego, nie ma mylenia tych dwóch na pierwszy rzut oka. Nowoczesne francuskie macarons to delikatne muszle przypominające bezy z warstwą kremu maślanego. Przyciągające wzrok kolory i smaki z pewnością przyciągną wzrok w miejscach takich jak Honore French Bakery w Ballard, gdzie właściciel Franz Gilbertson prezentuje je po części dlatego, że są tak wyjątkową ucztą.

[madohora]

Jason Wilson z Crush doprowadził ich do granic możliwości podczas tegorocznej uroczystości opartej na świniach, pokazując delikatny, pikantny makaronik z wędzoną solą morską i „odrobiną mielonego bekonu”. Nadzienie? Mieszanka 50-50 bitej śmietany i lardo. To było szokująco dobre.

[madohora]

I chociaż składniki macaron są proste – zmielone migdały, białka jajek i cukier – nawet Gilbertson skrzywił się, gdy poprosiłem o wskazówki dotyczące pieczenia w domu. Użyj maty Silpat, zasugerował, aby uniknąć przywierania. Upewnij się, że temperatura piekarnika jest dokładna. Pamiętaj, że do każdego przepisu należy podejść inaczej; nie ma uniwersalnego niezawodnego przewodnika.

[madohora]

W ramach naszej inauguracyjnej próby wypróbowaliśmy przepis paryskiego cukiernika Davida Lebovitza, częściowo dlatego, że doprowadził mnie do doskonałych wersji innych nieprawdopodobnie brzmiących wypieków, częściowo dlatego, że tak bardzo kocham jego przepis na inny makaronik, maczany w czekoladzie , kostka kokosowa.

[madohora]

Są ludzie, którzy mają bzika na punkcie makaroników i są ludzie, którzy mają bzika na punkcie makaroników . To dlatego, że amerykańskie makaroniki i francuskie makaroniki mają mniej więcej tyle wspólnego, co pasztet i szarlotka.

[madohora]

Podczas gdy makaroniki często wzbudzają miłość od pierwszego kęsa, większość ludzi zadowala się samym ich zjedzeniem. Nagree porzucił karierę w inżynierii chemicznej, aby je doskonalić.

[madohora]

Niektórzy historycy twierdzą, że włoscy cukiernicy Katarzyny Medycejskiej przywieźli makaroniki do Francji w 1533 roku, kiedy poślubiła Henryka II. W XVII wieku członkowie rodziny Dalloyau – której potomkowie prowadzą dziś rodzinny dom „gastronomiczny”, będący połączeniem restauracji, herbaciarni, cateringu i sklepu w Paryżu – serwowali makaroniki Ludwikowi XIV w Wersalu.

[madohora]

W połowie szkoły gotowania Nagree założyła swoją firmę, robiąc bożonarodzeniową korę mięty pieprzowej. Biała czekolada Callebaut i miętowa półsłodka czekolada zwieńczona popękanymi cukierkami miętowymi, które nadal oferuje. Ale „makaroniki były moim projektem pasjonującym” — mówi. Jej naukowe oddanie precyzji służyło jej dobrze, okazały się wyzwaniem.

[madohora]

Jeśli jest zbyt wilgotno, makaroniki tracą „stopy” – wyjaśnia Nagree. „Makaronik bez stóp, cóż, to po prostu nie to samo”. Jeśli beza jest zbyt gęsta, ciasteczka są grudkowate. Jeśli jest zbyt cienki, blaty pękają i tracisz również stopy. „Zrobilibyśmy dokładnie to samo i jednego tygodnia wszystko byłoby w porządku, a następnego już nie”.

[madohora]

Zainspirowany Ladurée, Nagree tworzy niestandardowe makaroniki na wesela. Bergamotka i Wanilia na wesele w kolorze zieleni i kości słoniowej, Róża z maślanym nadzieniem z dodatkiem róży na wesele w kolorze różowym, Marakuja i Wanilia na ślub w kolorze fioletu i kości słoniowej oraz Kardamon, Miód, Pomarańcza i Czekolada na ślub o tematyce zielonej i brązowej.

[madohora]

Drugo poła siyrpnia to czas na festyny. Bestoż jak wybierecie sie na jaki ślonski fajer, to dejcie pozor na to, co sie tam sprzeduje. Nojczynścij yno piwsko, pieczone woszty i chińskie graczki. A niestety coroz mynij je tych roztomajtych sztandow i budow ze popularnymi downij na Ślonsku maszketami. I już coroz mynij ludzi pamiynto jake te maszkety majom ślonskie miana. No toż se je terozki przipomnymy: szekuladowe maczki, anyżki - ciastka i anyż - we cukrzanych kostkach ze anyżowym łolejkiym. I dalij som kartofelki, mianowane tyż zimniokami abo bramborami, co som choby bronotne kulki. I jeszcze som: pieczki we szekuladzie, pierniki, lukrecjo, miynta - zwano tyż feferwynica abo fefermyncka i jeszcze je zozwor, tatarczuch, futermeloki, floki, kopalnioki, szkloki i oblaty, czyli take kulaste ślonskie wafelki. I na koniec trza pedzieć o fest popularnych makronach, kere robi sie na makronie, ale tyż na tartyj żymle abo hawerflokach.

[madohora]

Zatem jak będziecie w najbliższym czasie na festynie, a będzie tam stoisko ze słodyczami, to zachęcam do kupienia czegoś na skosztowanie. Z każdego rodzaju weźcie przynajmniej po małej torebce. Z jednej strony - trochę pokosztujecie, a z drugiej strony - wspomożecie ten słodki regionalny biznes. Bo jak ci handlowcy od słodkości zbankrutują, to wtedy pozostanie nam już tylko chińszczyzna, czyli nic ciekawego. Trzeba bowiem wspomagać regionalne śląskie produkty!

[madohora]

Słoneczna pogoda sprawiła, że na corocznym odpuście ku czci św. Wawrzyńca, który w tym roku przypadał w niedzielę 7 sierpnia, pojawiły się na Kościelcu rzesze wiernych, a także osób, które lubią spędzić czas w odpustowej atmosferze wirujących karuzeli i stoisk z piernikami i kołoczami czy piwem. Tradycyjnie już w Domu Polskim im. Żwirki i Wigury czynna była kawiarenka odpustowa, gdzie można się było spotkać z przyjaciółmi i rodziną.

[madohora]

Warto przypomnieć, że św. Wawrzyniec wg tradycji miał być przed śmiercią torturowany, rozciągany na żelaznych rusztach i pieczony żywcem. Zmarł 10 sierpnia 258.

[madohora]

Wewnątrz budynku można było pokrzepić się gorącym lub schłodzonym płynem tudzież dobrą strawą, obejrzeć stałą wystawę o Żwirce i Wigurze, a także zapoznać się z twórczością Haliny Betíkovej ze Stonawy, która od dziesięciu lat para się malarstwem portretowym.

[madohora]

Odpusty w sanktuariach czy naszych parafiach od lat kojarzą się nam z kolorowymi balonikami, piszczącymi kogucikami czy innymi cudeńkami, których próżno szukać na co dzień w sklepach. W tym roku podczas Wielkiego Odpustu Sianowskiego Matki Boskiej Królowej Kaszub w Sianowie, zdecydowanie mniej było stoisk tzw. odpustowych czy jarmarcznych. Mimo to, każdy mógł znaleźć coś dla siebie. Największe branie miały bluzki z zabawnymi napisami. No bo faktycznie "Jestem gruby, bo mnie na to stać!".
Przepiękne były na pewno aniołki, a wiadomo, że zbieraczy i kolekcjonerów u nas nie brakuje.
W oczy rzucały się też przepiękne torby z wzorami kaszubskimi, a głównym punktem programu było stoisko z kaszubską truskawką i koktajlami, deserami... Mniam!

[madohora]

Święto parafialne lub jarmark parafialny lub święto odpustowe ( litewski : atlaidai ; polski : odpust parafialny ) to coroczne lokalne święto organizowane przez kościoły rzymskokatolickie w Polsce i na Litwie w święto patrona danej parafii . Wiele festiwali ma długą tradycję historyczną, sięgającą czasów kontrreformacji XVI –XVII wieku. Prawie każda parafia ma takie święto, a niektóre kościoły mają ich kilka. Uczestnicy tych świąt mogą otrzymać odpusty dla siebie i swoich zmarłych bliskich. Festiwale obejmują msze, procesje religijne, występy chórów kościelnych, inne występy muzyczne i często towarzyszą im tradycyjne targi rzemieślnicze. Biesiady wzmacniają tożsamość lokalną i budują poczucie wspólnoty. Niektóre z większych festiwali, jak Wielki Festiwal Kalwarii Žemaičių , trwają tydzień, przyciągają tysiące ludzi i są głównymi wydarzeniami pielgrzymkowymi.

[madohora]

Wielki Festiwal Kalwarii Žemaičių lub Wielki Festiwal Kalwarii Żmudzkiej ( litewski : Didieji Žemaičių Kalvarijos atlaidai ) to rzymskokatolicki festiwal poświęcony Najświętszej Maryi Pannie. Festiwal odbywa się corocznie i odbywa się co roku w lipcu w małym miasteczku Žemaičių Kalvarija na Żmudzi na Litwie , przyciągając wielu pielgrzymów i turystów.

[madohora]

Podczas festiwalu są dni poświęcone młodzieży. Odbywa się wiele wydarzeń, które mogą służyć duchowym potrzebom młodzieży. Odprawiane są specjalne Msze święte, dedykowane młodzieży i dzieciom.

[madohora]

Jako nastał odpust Porcyunkuli.
Abyśmy poznali, ozem jest Porcyun
kula, potrzeba przypomnieć sobie żywot
świętego Franciszka z Asyżu.
Otóż święty Franciszek pałał wielką,
miłością ku grzesznikom. On był prze-
konany, iż każdy człowiek 'est odku-
piony najdroższą krv Chrystusa Pana
Syna Bożego i powołany do żywota
wiecznego. Wspaniałe jest słońce, pię-
kny jest księżyc, ozdobiony gwiazdami
firmament n ebieski ; lecz wspanialsza
jest dusza człowieka, jej cenność i god-
ność przewyższa cały świat skarby
jego.
Gdy widział święty Franciszek, iż nie-
jeden chrześcianin grzechem śmiertelnym
obciąża duszę; iż niejedna dusza, obcią-
żona takwwyaq grzechem, opuszcza ten
świat i tętnic a wieki • gorzko płakał
nad zajt^ard^^łością grzesznika, napominął ludzi do pokuty, ofiarował swoje
modlitwy i umartwienia za grzeszników.
Święty Franciszek przedeWszystkiem
umiłował kościółek niedaleko od Asyża
stojący. Kociołek ten należał do zakonu
Benedyktynów, lecż od długiego czasu
już był opuszczony, ubogi, rozwalony.
Ubóstwo sobie obrał Franciszek, ubóstwo
zalecił zakonowi swemu, przez ubóstwo
naśladował Zbawiciela swege, który opu-
ścił chwałę niebieską, uniżył s'ę i stał
się ubogim, ludziom poddanym aż do
śmierci na krzyżu.
Kościółek ten nazywał się „Poreyun-
kula“ to jest „cząsteczka“. . A czemu
cząsteczka? Ponieważ był maleńkim, by
tylko około sto osób w nim się umie-
ściło. Zakoi? Benedyktynów posiadał
wielką liczbę wspaniałych kościołów, po-
między niemi był atoli najmniejszym i
najuboższym kościółek „Porcyunkala“.
Na ołtarzu kościółka znajdował się
Obraz Najświętszej Maryi Panny Aniel-
skiej. Aniołowie otaczali Najświętszą
Pannę i niby ją^pozclrawiali teiri słowy'
„Bądź pozdiowioria, łaskiś peKa, 3an
z tobą.“

[madohora]

Ponieważ rzecz była bardzo ważną,
zgromadził około siebie kardynałów i pytał ich : „Cóż wy na to odpowiadacie?“
Kardynałowie byli mechętni i nie chcśeli,
aby odpust zupełny był udzielany pod tak
łatwym warunkiem. Albowiem w owych
czasach odpust zupełny rzadko i tylko
pod cięźkiemi warunkami bywał wier-
nym udzielany.
Lecz Chrystus Pan, który w nieogra-
niczonej litości swojej wysłuchał prośby
Franciszka, natchnął Namiestnika swego
Papieża i nakłonił go, aby odpust zu-
pełny w Porcyunkuli potwierdził. Zga-
dzając się z rozkazem Chryi^usa Pana,
Papież ogłosił : „Kto wyznał szczerze w
spowiedzi swoje grzechy, otrzymał roz-
grzeszenie a potem odwiedza kościoł
Porcyunkuli, zyska -qdpust zupełny.“
Papież atoli ową łaskę ograniczył tyL
ko na jeden dzień roku, dnia zaś samego
nie wyznaczył. Dopiero dwa lata pó-
źniej, ‘ gdy św. Franciszek po usilnych
modlitwach i postach, przez Chrystusa
Pana nowe otrzymał objawienie, które
także ogłosił Papieżowi : Namiestnik
Chrystusa Pana Honoryusz ogłosił, iż
odpust w kościeier' Porcyunkuli od nie-
szporów pierwszego Sierpnia aż do za­chodu słońca drugiego Sierpnia jako
odpust zupełny może być zyskany». .
Oprócz tego Papież rozporządził, aby
sześciu biskupów w mię jego w kościele
Porcyunkuli ogłosili ludowi owy odpust.
Tak sie też stało. Dnia pierwszego Sier-
ppia ,św. Franciszek wygłosił kazanie do
ludu z wielkim zapałem a potem biskupi
ogłosili, iz odpust Porcyunkuli będzie
tu zyskany przez Xvszystkie czasy każ-
dego roku od nieszporów 1 Sierpnia aż
do zachodu słońca 2 Sierpnia.
^íOfeem jest więc Porcyimkula? Najpier-
wszym kościołemśw.Franciszka—jest da
l»j odpustem zupełnym w tymże kościele.
W dalszym toku już nie tak o kość, ele
Porcyunkuli, jak o odpuście Porcyunkuli
mówić będziemy.

[madohora]

Nakoniec Papież Grzegorz XV. dnia
4 Lipca 1622 ustanowił, że odpust Pöi-
Jcyunkuli mógł być zyskanym od wier1
nych we wszystkich kościołach zakonów
św. Franciszka i nawet w innych ko-
ściołach, którym ten przewilej jest dany
przez Stolicę Apostolską. Grzegorz XV.
zastrzegł równocześnie, iż tylko w wła-
ściwym kościele Porcyunkuli przy Asyżu
pod warunkiem tylko św. Spowiedzi’ w
innych zaś kościołach pod warunkiem
także Komunii świętej i modlitwy na
intencyą Ojca św. wierni mogli dostąpić
odpustu.
Gdzie może więc obecnie być zyskany
odpust Porcyunkuli? Odpowiadamy 1)
w kościele^ Porcyunkuli przy Asyżu; 2)
w kościele zakonów franciszkańskich;
Zakony franciszkańskie zaś są trojakie:
I)zakoń męzki Braci Mniejszych. Q)zakori
żeński Klarysek* III) zakon żeński tych
osób, które pod regułą św. Franciszka
wspólne w klasztorach prowadzą życie;
W takowyćh zaś kościołach? indzie ist-
nieje tylko trzeci zakon świętego Fran-
ciszka ludzi w świecie żyjących, nie masz
odpustu Porcyunkuli.

[madohora]

Jakim jest odpust Porcyunkuli ?
Odpust Porcyunkuli jest odpustem
zupełnym, posiadającym jeszcze inne
zalety.
Abyśmy poznali ważność odpustu zu-
pełnego, musimy zwrócić uwagę na
sprawiedliwość Pana Boga. Otóż Pan
Bóg jest sprawiedliwy, wszystkowiedzący,
miłosierny. Ponięważ jest sprawiedliwy,
karać musi za każdy grzech. Grzech
śmiertelny Pan Bóg karze karą wieczną
w piekle, grzech powszedni karą do-
czesną. Przez Sakrament Pokuty od-
puszcza nam Pan Bóg grzechy popeł-
nione i równocześnie karę wieczną a
przynajmniej część kar doczesnych.
Kary doczesne odpokutować możemy
przez modlitwę, cierpliwość, dobre
uczynki, umartwienia. Przez odpust
także gładzimy albo wszystkie albo nie-
które kary doczesne.
Kościół ma władzę udzielania odpustu
i korzystać z odpustów jest rzeczą bardzo
zbawienną. Kiedy nam Kościół udziela
odpustu, to czyni zadość sprawiedliwości
Boskiej za nas, biorąc zasługi z niewyczerpanegc skarbu zasług Chrystusa Pana
i Świętych.
Taki odpust jest dwc, aki : zupełny
i niezupełny. Zupełny odpust ten jest,
gdy wszystkie kary doczesne się od-
puszcza ; odpust niezupełny ten jest,
gdy tylko część Kar doczesnych bywają
odpuszczone,
Abyśmy dostąpili odpustu zupełnego,
musimy być w stanie łaski i wypełnić
dokładnie dobre uczynki lub warunki,
które są przepisane do zyskania odpustu.
Odpust P'wcyunkuli jest zupełnym
odpustem. Kto zyska takowy, odpu-
szczają mu się wszystkie kary doczesne
a gdyby umarł w tei chwili, prostą drogą
szedłby do nieba.
Staraj rig ile możesz o zyskanie od-
pustu zupełnego.

[madohora]

Drugi raz odwiedzając kościół
tak się módl :
Przy drugim odwiedzamu kościoła pra-
gnę, Boże mój, zyskać odpust zupełny j
ofiaruję go za dusze moich rodziców
Wieczny Boże Ojcze, w połączeniu z
Najświętszą Panną Maryą i z Wszystkimi
Świętymi ofiaruję Tobie najdroższą krew
Jezusa Chrystusa. Przez krew Jego dzię-
kuję Ci za wszystkie łaski, któremiś
Najświętszą Pannę obdarzył i niepoka-
laną od grzechu pierworodnego zacho-
wał. Cała piękna i łaski pełna jest Boga-
rodzica Marya. Ofiaruję Tobie Ojcze
wszechmogący krew Jezusa Chrystusa i
zasługi niepokalanej Matki Jego za na-
wrócenie grzeszników, podwyższenie Ko-
ścioła katolickiego, wykorzenię kacerstwa
i pokój pomiędzy chrześcianami.
Na intencyę Ojca św. ofiaruję Tobie
wszystkie moje modlitwy, drugi raz ten
kościół odwiedzając. nadziel mi łaskawie
odpustu zupełnego Porcyunkuli. A po-
nieważ rozkazałeś, czcić rodziców i miło-
wać ich, przed Tobą pamiętam na dusze
moich rodziców. Ten świat już opuścili
a może 'ich dusze w czyścu są trapione.
Z otchłani czyścowCj wołają do innie ;■
„Pamiętaj na nas, synu nasz, córko na-
szą ! “ Zmiłuj się nad nimi i przyjm’j
ofiarę moję, bo ofiaruję za nich odpust
Porcyunkuli. Nieub^ti będą przez ten
odpust wybawieni z więzienia czyśco-
wego. Amen.
Najświętsza Parnią umiłowana przez
Syna Twego Jezusa Chrystusa ! Dla mi-
łości Twojej, którąś miała ku Synowi
Twemu i dla nieskończonej miłości Syna
Twego ku Tobie, o Matko, łącz modlitwy
i zasługi Twoje z mojemi nieudolnemi
prośbami i wyprowadź z czyśca dusze oj-
ców moich do światłości Syna Twego. A.
5 Ojcze nasz, 5 Zdrowaś, 5 Chwaía, 1 Wierzę.

[madohora]

Dziesiąte odwiedzenie
Intencya : Ofiaruję odpust Porcyun-
kuli za dusze wszystkich zmarłych.
Wszechmogący Boże, który panujesz
nad żyjącymi i zmarłymi, ja ubogi że-
brak stoję przed Tobą i ofiaruję Ci
odpust Porcyunkuli za dusze wszystkich
zmarłych. Przeprowadź je do świętego
miasta Jeruzalem, o którym pisze święty
Jan-Ewangelista: „Ja Jan widziałeni
święte maasto Jeruzalem nowe z stępu
jące z nieba od Boga, zgotowane jako
oblubienicę ubraną mężowi swemu.
Niechaj dusze w czyścu cierpiące rtęgo
Szczęścia dostąpią, które zgotowałaś Świę
tym Two: m : I otrze Bóg wszelką łzę
z oczu ich : ąjśmierci dalej nie będzię,
ani smutku, gain krzyku więcej nie bę-
dzie, iż pierwsze rzeczy przeminęły.“
Tyś powstał chwalebnie z grobu,
wszechmogący mój Zbawicielu Jezusie,
daj chwalebne zmartwychwstanie wszy-
stkim duszom w czyścu cierpiącym.
Niechaj na rozkaz Twój wstąpią do nieba
i osięgną tron im zgotowany.
Osobliwie też nademną racz się zmi-
łować ! Tęsknę do Ciebie, Boże mój
Nigdzie nie znajduję pokoju i szczęścia
oprócz w Tobie, mój Paine. Zachowaj
mnie od nowych upadków do grzechu.
Przez Sakrament Pokuty oczyszczona
jest dusza moja. Z Tobą clyćę żyć i
umierać! Nie chcę już nigdy wrócić do
dawniejszych złych nałogów7 moich. Nie
daj Boże, abym umarł w grzechu śmier-
telnym !
Zmiłuj się także nad wszystkimi ży-
jącymi! Ubogim daj chleb dostateczny,
smutnym" pociechę, słabym siłę, utra-
pionym ulgę, chorym zdrowie. Wysłu-
chaj wszyltkie piwby nasze, abyśm^'
dostąpili łaski Twojej do szczęścia 'do-
czesnego i wiecznego.
Odpust Porcyunkuli niechaj mi się
stanie pociechą w godzinie śmierci,
chwałą we. wiecznóśęi,
. Najświętsza Panno, dopełnij nieudolne
nabożeństwo moje. Bądź iiióją matką
i pi$ewodniczką do królestwa Syna
Twego, Jezusa'Chrystusa.
Wszyácy Święci, osobliwie święty Jó-
zefie, święta Barbaro, Aniele Stróżu mój,
święci Patronowie moi módlcie się za
mną, aby' dusza moja została przyjętą
do zgromadzenia waszego w niebie. A.
Dodaj : 5 Ojcze nasz , 5 Zdrowaś, o Chwata,
1 Wierzę na intencyą Ojca świętego.

[madohora]

Nawiedzanie kościołów może się odbywać procesjonalnie lub pojedynczo czyli prywatnie.
Dla uzyskania odpustu jubileuszowego w:

[madohora]

W Radomsku:
kościół famy,
kościół 00. Franciszkanów.

[madohora]

Prywatne nawiedziny kościoła.
Gdy wierni poszczególnie — prywatnie sami
nawiedzają kościół, to tam, gdzie wyznaczono 4 ko-
ścioły, należy przez pięć dni dokonywać nawie-
dzin w owych czterech kościołach. Gdzie są trzy
kościoły, tam trzeba odwiedzić 10 razy kościół pa-
rafialny a dwa inne po pięć razy. Gdzie dwa ko-
ścioły się znajdują, obydwa należy odwiedzić po
10 razy; gdzie tylko jeden, tam trzeba dopełnić
20 odwiedzin.
Uwaga: a) Odpust jubileuszowy może każdy
zyskać dwa razy w roku bieżącym, o ile za każdym
razem wypełni przepisane warunki. Pierwszy od-
pust może zyskać dla siebie lub dusz zmarłych, dru-
gi wyłącznie dla dusz zmarłych.
b) Po jednem nawiedzeniu można natychmiast
odprawić drugie w tym samym kościele. Trzeba je-
dnak wyjść z kościoła, przynajmniej na chwilę,
przed każdem nowem nawiedzeniem.
c) Dla pątników, przybywających do Często-
chowy, wystarcza dwukrotne nawiedzenie Ba-
zyliki Jasnogórskiej i dwa razy kościoła św. Bar-
bary.
d) Ci wszyscy, którzy w roku zeszłym odpra-
wiali Jubileusz bądź w Rzymie, bądź poza Rzymem,
jak np. chorzy, starcy, zgromadzenia religijne, mo-
gą również korzystać z odpustu.

[madohora]

Ej, prašivský kostelí ku —,
na mojim ty ludíš lí ku
ervené jablí ko, erven dech —,
když slyším syne ka milostný vzdech!

Ej, kostelí ku prašivský,
bud m e zpomina na ždycky!
,,Kolikrá s ve svých ze d eva zdech
poslouchal ztajený milenc vzdech?!"

[madohora]

Nakoniec odwołują się do tego, że Pan Jezus
przez śmierć swoję tak obficie zadość uczynił spra-
wiedliwości Boskiej, że każde inne zadosyćuczy-
nienie z strony grzesznika stałoby się krzywdą za-
sługi ofiary krzyżowej. N a to można tak odpo-
wiedzieć: Pan Jezus istotnie obfite przyniósł Bogu
zadosyć uczynienie przez mękę i śmierć swoję, lecz
nie w tym celu, aby nas od wszelkiego zadosyć
uczynienia uwolnił, ale chciał raczej, abyśmy naszę
pokutę z Jego zasługami połączyli. T ak rozumieć
mamy owe ważne słowa A postoła: „Ja wypełniam
to , czego niedostawa utrapionym Chrystusowym,
w ciele mojem za ciało jeg o , które je st kościoł.11
Kol. 1, 24. — Naszemu zadosyćucizynieniu same
tylko zasługi Chrystusowe cenę i godność daw ają;
przeto mylą się ci, którzy utrzym ują, że nauka o
Odpuście skrzywdzą zasługi ofiary krzyżowej.
Pożyteczność O dpustu wynika po części z
objaśnienia tego wyrazu, po części z niektórych
koniecznie potrzebnych warunków, których w ypeł-
nienie jedynie zbawienne nam być może. W ielkiej
tedy wagi je st poznanie i wypełnienie tychże
warunków.
Jako kościół zawsze utrzym yw ał, iż O dpust jest
całkowitem albo częściowem zgładzeniem kar do-
czesnych, na które za grzechy nasze zasługujemy,
ale nigdy nie uczył: iż je st odpuszczeniem
grzechów; tak też po wszystkie wieki rozum iał:
że owoców Odpustu pod następującemi tylko dwoma
warunkami zyskać można t. j. 1) że wierni powinni
się znajdow ać w stanie łaski. 2) że powinni od
zwierzchności duchownej przepisane dobre uczynki
pełnić

[madohora]

J w kościele Chrystusowym obchodzi się uro-
czyście upływ dłuższego przeciągu czasu. Napo-
czątku przeznaczono na taki obchód każde lat 100.
a pierw sza takiego obchodu wzmianka sięga roku
1300. Gdy bowiem ku schyłku każdego stulecia
wielka liczbajnelgrzymów zgromadzała się do Rzymu
do grobów SS. Apostołów P iotra i Pawda, tedy P a-
pież Bonifacy VIII. (na zeznanie 107. letniego starca,
ze przed 100. laty także wielka liczba pielgrzymów
była w Rzymie) ogłosił zupełny Odpust dla
wszystkich wiernych, którzy kościoł S. Jana na La-
teranie pobożnie i w duchu pokuty odwiedzać będą.
Było wtenczas na 200,000. pielgrzymów w Rzymie.
Lecz ponieważ mało kto dożyć zdoła lat 100.,
przeto Klemens VI. zapowiedział w roku 1343. Ju ­
bileusz na każde lat 50. Papież zaś Urban IV.
w roku 1389. na każde lat 33. na pamiątkę wieku
Chrystusowego na ziemi, a Papież Paw eł II. w roku
147Ó. na każde lat 25. Ten ostatni Jubileusz roku
1500. po raz pierwszy rozpowszechniony został na
całe chrześciaństwo w świecie.
Podobieństw o żydowskiego Jubileuszu do chrze-
ściańskiego i zacna celność jego nad żydowskim
objaśniona je st wiernym dyecezanom W rocławskim
w liście pasterskim Najprzewielebniejszego Księcia Biskupa naszego Henryka roku 1858. w następu-
jących słow ach: „W takim roku Jubileuszowym
spoczywały pola, niewolnicy otrzymywali wolność,
długi bywały wymazane, sprzedane dobra rodzinom
zwracane a wszelka posiadłość wracała do pier-
wiastkowego stanu. Cóż uważamy w tem innego,
jak tylko cień i wyobrażenie dóbr przyszłych? —
Spoczywające pola przypominają nam spoczynek,
na który i my z trosków i kłopotów świata udać się
mamy. Niewoinikamiuwolnioneinimy samijesteśmy,
którzyśmy z jarzm a grzechu do wolności synów
Boźychpodzwignieni. W ymazane długi wyobrażają
nasze przewinienia, przez które staliśmy się dłużni-
kami Boga a które przez krew Jezusow ą zmazane
zostały. Sprzedane dobra oznaczają, niewinność i
świętobliwość naszą, któreśmy przez grzechy u tra-
cili a przez miłosierdzie Boskie na pow rót otrzy-
mali.“ — Cieniem tedy i wyobrażeniem dóbr przy-
szłych (Żyd. 10, 1.) był stary zakon; tak też i Jubi-
leusz starego zakonu był wyobrażeniem w nowym
zakonie co lat 25. wracającego „czasu upodobanego,
w który wysłuchuje nas P an , dnia zbawienia, w
który nas ratuje.“ Jez. 49, 8.
Warunki, do których się skutki O dpustu Ju ­
bileuszowego przywięzują, nie różnią się w ogolności od zwyczajnego Odpustu, dobre tylko uczynki mające się pełnić w stanie łaski, byw ają przy ogłoszeniu O dpustu Jubileuszowego ściśle przepisane.

[madohora]

II. Dla tych, którzy w szystkich tych pomienio-
nych dobrych uczynków dopełnić n ie mogą, takie
są lzejsze przepisy:
1) Podróżujący na lądzie albo na morzu mogą
dostąpić Odpustu, byleby wróciwszy do domu
wypełnili wyznaczone uczynki i dwakroć zwie-
dzili kościoł swój parafialny;
Osoby zakonne, które wciąż żyją pod zam-
knięciem tak iż mieszkania swego opuścić nie
mogą, za rozporządzeniem swego spowiednika
za te uczynki, których wepełnić nie są w stanie,
inne pobożne uczynki pełnić;
3) Chorzy, więźniowie, zgoła wszyscy, którzy
przez jakąkolw iek przeszkodę przepisanych
uczynków dopełnić nie zdołają, m ogąinne dobre
uczynki pełnić, które im zada spowiednik;
4) Dzieci, które jeszcze nie były przypuszczone
do komunii św ., m ogą z rodzicami odwiedzać kościoł.

[madohora]

Modlitwa o wykorzenienie błędów.
Módlmy się za h e r e t y k ó w i o d s z c z e p i e r i -
ców, aby ich Pan Bóg od wszelkich błędów w yba-
wić i na łono matki, kościoła świętego katolickiego
i apostolskiego nawrócić raczył.
W szechm ogący wieczny Boże, który wszystkich
ludzi zbawieniapragnieszi nikogo zagubić niechcesz;
spojrzyj łaskawie na dusze zdradą szatana oszukane,
aby porzuciły błędy i fałsze i powrociły do jedności
prawdziwego kościoła Twego.
Modliny się i za niewiernych żydów, aby
Pan Bóg zdiął zasłonę z serc ich a żeby poznali
Pana naszego Jezusa Chrystusa.
W szechmogący wieczny Boże, który i niewier-
nych żydów nie odrzucasz od miłosierdzia Twego;
racz w ysłuchać pokorne prośby nacze, które za ten
zaślepiony naród do Ciebie zasyłamy, aby wreszcie
uznali Jezusa C hrystusa za Zbawiciela i prawdzi-
wego Messyasza.
Módlmy się i za pogany, aby Bóg wszechmo-
gący zdiął z ich serca złości, a żeby opuścili swe
bałw any i nawrócili się do Boga prawdziwego i
jednorodzonego Syna jego Jezusa Chrystusa.
W szechm ogący wieczny Boże, który niechcesz
śmierci grzesznika, ale chcesz aby się nawrócił i żył
wiecznie; przyjmij prośby nasze, wyzwól pogany
od służby bałwanów i zjednocz je z świętym kościo-
łem na cześć i na chwałę imienia. Twego. Przez
C hrystusa Pana naszego. Amen.
y . A byś nieprzyjaciół kościoła T w ego św iętego upokorzyć
raczył.
Sf. Ciebie prosim y, w ysłuchaj nas Panie.
O jcze nasz. Z drow aś Maryja.

[madohora]

Modlitwa o wykorzenienie błędów.
Pom nij, odwieczny Stwórco wszech rzeczy, żeś
i dusze niewiernych stworzył na obraz i podobień-
stwo Twoje. Oto na zniewagę imienia Twego świę-
tego napełnia się piekło takiemi nieszczęśliwemi
duszami a nad ich potępieniem weselą się złe duchy. Pomnij, że Syn Twój Jazus Chrystus za wszystek
lud umarł śmiercią okropną. Nie karaj w gniewie
tych niewiernych i błędnowierców, którzy ukocha-
nym Synem Twoim pogardzają, ale daj się, o Panie!
przebłagać przez prośby dusz świętobliwych i przez
kościół, tę świętą Oblubienicę Syna Twego. W
miłosierdziu Twojem oddal od niewiernych wszy-
stkie błędy i urojenia a spraw to, aby poznali Jezusa
Chrystusa, Pana naszego, Syna T w ego, który jest
naszem zbawieniem , naszem zmartwychwstaniem,
naszym żywotem, przez którego jesteśm y odkupieni
i w ysw obodzeni, i któremu chwała niechaj będzie
po wszystkie wieki. Amen.
f . A byś nieprzyjaciół kościoła T w ego upokorzyć raczył,
ty. Ciebie prosim y, w ysłuchaj nas Panie.
Ojcze nasz. Zdrow aś Maryja.

[madohora]

Modlitwa o wykor»enienie błędów.
Zlituj się, o Boże! nad wszystkiemi duszami,
które przez złość szatana, ojca kłamstwa, oszukane
w błędach pozostają. Oświeć wszystkie narody,
aby poznały praw dę nauki Twojej i w wyznawaniu
' ilbiały imię Twoje święte.
ciwszy je wróciły do trzody Twojej.
Pasterzu dobry, któryś życie dał za owieczki
Tw oje i niechcesz, aby się która z nich straciła;
strzez Twojej trzody, żeby nie dała się zawikłać w
sidła tych, co w odzieniu owezem do niej przy-
chodzą a wewnątrz są wilki drapieżne. Przyprow adź w szystkich błądzących na łono
kościoła Twego św iętego, aby wszyscy ludzie w
światłości "I w ej prawdy żyli, tu na ziemi miłością,
braterską się łączyli a w niebie na wieczne uwiel-
bienie imienia Twego świętego się zjednoczyli. Przez
C hrystusa Pana naszego. Amen.
~f. A byś nieprzyjaciół kościoła upokorzyć raczył.
'Ą. Ciebie prosim y, w ysłuchaj nas Panie.
O jcze nasz. Z drow aś Maryja.

[madohora]

Boże, którego miłosierdzie jest nieprzebrane i skarb
dobroci niewyczerpany, dziękujemy najłaskawszemu
Majestatowi Twemu za udzielone nam łaski i prosimy
bez przestanku dobrotli wości Twojej, abyś nas, którzyśmy
dobroci Twojej doznali, nie odrzucał od sobie, ale ku
zapłatom wiecznymprowadził. Przez Pana naszego Jezusa
Chrystusa, SynaT^ego, który z Tobą żyje i króluje w
jedności Ducha świętego Bóg na wieki wieków. Amen.

[madohora]

Odpust ( łac. odpust ), również przestarzała łaska rzymska , jest terminem z teologii rzymskokatolickiej i opisuje akt łaski regulowany przez Kościół , poprzez który zgodnie z nauczaniem Kościoła wydawane są doczesne kary za grzechy (ale nie same grzechy są odpuszczone) ). Istnieją odpusty cząstkowe lub zupełne, które wierni mogą uzyskać na warunkach określonych przez Kościół. Odpust można także udzielić zmarłemu.

[madohora]

Zasadniczo Kościół rzymskokatolicki rozróżnia karę za grzech (poena peccatum) i poczucie winy. Kara za grzech wynikający z grzechu może być wieczna lub doczesna. Odpust dotyczy tych doczesnych kar za grzechy, które można złagodzić między innymi poprzez odpust.

[madohora]

Odpusty są darowaniem kary doczesnej przed Bogiem za grzechy, za które winę już odkupiono; odpowiednio usposobiony wierzący osiąga go pod pewnymi określonymi warunkami dzięki pomocy Kościoła, który w służbie zbawienia administruje i administruje w sposób autorytatywny skarbem zadośćuczynień Chrystusa i świętych.

[madohora]

Słowo metanoia μετάνοια (od νοεῖν noein „myśleć” i μετά meta „wokół” lub „po”) z greckiego Starego Testamentu i greckiego Nowego Testamentu dosłownie oznacza coś w rodzaju „przemyślenia, zmiany zdania, odwrócenia myślenia”.

[madohora]

W chrześcijaństwie pokuta oznacza wysiłek zmierzający do przywrócenia relacji między Bogiem a człowiekiem, zaburzonej ludzkim przestępstwem.Pokuta prowadzi poprzez uznanie własnej winy ( Job 42,6 UE ) do sprawiedliwych uczynków nowego życia ( Dz 26,20 UE ) , które obejmują odwrócenie się od dotychczasowego stylu życia ( Rz 6,1f UE ). Jezus Chrystus jest tu postrzegany jako ofiara przebłagalna za grzech pierworodny i grzechy wszystkich ludzi.

[madohora]

„Skoro nasz Pan i Mistrz Jezus Chrystus powiedział: «Nawracajcie się» itd. ( Mt 4,17 PBG ), chciał, aby całe życie wierzących było pokutą.”

[madohora]

W islamie tylko Bóg przyjmuje pokutę człowieka, pod warunkiem, że jest to prawdziwa pokuta z mocnym zamiarem powstrzymania się od grzechu w przyszłości.

[madohora]

Istnieją dwa rodzaje metanii.

🔸W wielkiej metanii wierny po ukłonie się ze znakiem krzyża rzuca się na podłogę obydwoma kolanami i dotyka jej czołem lub leży wyciągnięty na podłodze.
🔸W małej metanii wierny kłania się głęboko, prawą ręką czyni znak krzyża, a opuszkami palców dotyka ziemi.

[madohora]

[madohora]

W tym celu wszyscy, którzy wywołali zgorszenie poważnymi przewinieniami, musieli przejść cztery stopnie pokuty, których czas trwania mierzono w zależności od wielkości przestępstwa:

[madohora]

[madohora]

STRAGANY NA ODPUŚCIE W LUBLIŃCU

[madohora]

TDomodlelisie‎ ‎łzawię‎ ‎—‎ ‎z‎ ‎dussy‎ ‎—‎ ‎wejstchnyni‎ ‎roz.. **■‎ ‎drugi‎ ‎głośno‎ ‎♦.‎ ‎głośnij‎ ‎i‎ ‎pooschodzieli‎ ‎pryntko‎ ‎po mieście‎ ‎tacy‎ ‎kuntenci‎ ‎i‎ ‎śmioli‎ ‎i‎ ‎leccy‎ ‎—‎ ‎bo‎ ‎ze‎ ‎łzami wypłakoli‎ ‎te‎ ‎grzychy,‎ ‎co‎ ‎unych‎ ‎gnietły‎ ‎jak‎ ‎kieby‎ ‎gro* by‎ ‎—‎ ‎bo‎ ‎śnimi‎ ‎wygarneni‎ ‎sysko,‎ ‎co‎ ‎jeich‎ ‎poleo,‎ ‎bo* lao..‎ ‎dusieo‎ ‎bez‎ ‎cae‎ ‎dnie,*‎ ‎nocami‎ ‎z‎ ‎telich‎ ‎lot!♦‎ ‎♦ Wyloo‎ ‎sieto‎ ‎ze‎ ‎łzami‎ ‎na‎ ‎kaminie‎ ‎przed‎ ‎Untorz‎ ‎—‎ ‎to jem‎ ‎dobrze‎ ‎i‎ ‎lo‎ ‎tygo‎ ‎tacy‎ ‎kuntenci‎ ‎i‎ ‎śmioli‎ ‎i‎ ‎leccy.. Nie‎ ‎pamintoli‎ ‎uroz..‎ ‎krzywd‎ ‎—‎ ‎rzucolisie‎ ‎jedni‎ ‎dru* gim‎ ‎na‎ ‎seje‎ ‎—‎ ‎bogoc‎ ‎z‎ ‎bidnym‎ ‎sie‎ ‎ściskoli;‎ ‎sumsiod ze‎ ‎sumsiodem‎ ‎godzieli;‎ ‎panimatko‎ ‎ze‎ ‎synowom‎ ‎obła* pioli;‎ ‎ponociec‎ ‎z‎ ‎ziąńciem‎ ‎jednoli;‎ ‎dziwki‎ ‎kawalirom odpusscoli;‎ ‎tyn‎ ‎co‎ ‎ukrzywdziuł‎ ‎nagradzoł;‎ ‎chtury krod‎ ‎oddawoł;‎ ‎komu‎ ‎co‎ ‎winien‎ ‎wypłacoł;‎ ‎chto‎ ‎pi* jok‎ ‎wyrzekołsie‎ ‎wudki;‎ ‎zbereźnik‎ ‎poprzysiungoł‎ ‎na* prawe;‎ ‎przeklintnik‎ ‎ze‎ ‎klon‎ ‎nie‎ ‎bedzie;‎ ‎inksy‎ ‎ze‎ ‎po*
'/wonieli‎ ‎—‎ ‎a‎ ‎norud‎ ‎sie‎ ‎zrywoł‎ ‎i‎ ‎pchoł.,‎ ‎przeciskoł.* dar‎ ‎na‎ ‎sumę*‎ ‎Matko‎ ‎Bosko‎ ‎z‎ ‎Jezusickiem‎ ‎nie‎ ‎mo* gli‎ ‎sie‎ ‎na‎ ‎kościuł‎ ‎docisnuńć‎ ‎—‎ ‎to‎ ‎se‎ ‎stoli‎ ‎bez‎ ‎caum Ocłifiare‎ ‎na‎ ‎świecie.‎ ‎Kie‎ ‎sie‎ ‎sysko‎ ‎ukońceo‎ ‎—‎ ‎ludzie na‎ ‎smyntorz‎ ‎wysypoli‎ ‎i‎ ‎ozejśli‎ ‎po‎ ‎rynku‎ ‎ku‎ ‎kra* mom:‎ ‎ka‎ ‎obroźniki,‎ ‎kramorki‎ ‎wesoło‎ ‎zakfololi‎ ‎to mentolicki‎ ‎z‎ ‎odpustami‎ ‎—‎ ‎to‎ ‎rozońce‎ ‎poświącane‎ ‎— to‎ ‎korunecki‎ ‎ruźne‎ ‎—‎ ‎to‎ ‎świąntych‎ ‎złocunych‎ ‎—‎ ‎to k'‎ ‎dzieuchom‎ ‎pacioreckami‎ ‎zwonieli‎ ‎—‎ ‎to‎ ‎wstunze* ckami‎ ‎farbiastymi‎ ‎—‎ ‎to‎ ‎k'‎ ‎gospodyniom‎ ‎chustami w‎ ‎bukiety‎ ‎maluwone‎ ‎wiuwoli‎ ‎—‎ ‎to‎ ‎wydziwioli‎ ‎śmyśl* nie‎ ‎kieby‎ ‎koguty‎ ‎jakie‎ ‎—‎ ‎to‎ ‎kieby‎ ‎kukułecki‎ ‎—‎ ‎to znowuj‎ ‎kieby‎ ‎kruwki‎ ‎—‎ ‎a‎ ‎syćko‎ ‎piknie‎ ‎wyrobiune nieokiez‎ ‎żywe‎ ‎takie.‎ ‎♦‎ ‎A‎ ‎syscy‎ ‎ciekawie‎ ‎przypatru* wolisie‎ ‎nieśmieli‎ ‎okrutnie‎ ‎pytoć‎ ‎„a‎ ‎siłas‎ ‎to‎ ‎za‎ ‎to pani‎ ‎bedzie?"

[madohora]

poobalane‎ ‎w‎ ‎błocku‎ ‎siwe‎ ‎kudły‎ ‎ciarająnc‎ ‎straśniesie całuwoli‎ ‎a‎ ‎świarcyli‎ ‎przyj‎ ‎acielstwo‎ ‎do‎ ‎śmierzci* Duża‎ ‎zgorsynia‎ ‎i‎ ‎obrazy‎ ‎boski‎ ‎z‎ ‎pijokuw! JUTatko‎ ‎Bosko‎ ‎uźreli‎ ‎sie‎ ‎ze‎ ‎swom‎ ‎znajumkom‎ ‎i‎ ‎przy* staneni‎ ‎na‎ ‎chwile‎ ‎pogwarzyć‎ ‎a‎ ‎Poniezus‎ ‎ze‎ ‎go to‎ ‎ciekawość‎ ‎wzina‎ ‎na‎ ‎kościuł‎ ‎wloz*.‎ ‎ozglundołsie a‎ ‎seł‎ ‎aze‎ ‎zaseł‎ ‎do‎ ‎kaplice‎ ‎ka‎ ‎ksiąnzek‎ ‎katechmizuwoł dziecka‎ ‎kateusa*‎ ‎Przystanon‎ ‎—‎ ‎słucho‎ ‎—‎ ‎Nie‎ ‎myśta, zęby‎ ‎sie‎ ‎ucyć‎ ‎—‎ ‎bo‎ ‎sysko‎ ‎swom‎ ‎mocom‎ ‎boźom‎ ‎umioł‎ ‎— Ino‎ ‎takta**‎ ‎la‎ ‎ciekawości*‎ ‎W‎ ‎tym‎ ‎taksę‎ ‎spoduboł i‎ ‎polubiuł,‎ ‎ze‎ ‎dziń‎ ‎kole‎ ‎dnia‎ ‎haw‎ ‎zaziroł* T‎ ‎udzie‎ ‎z‎ ‎dali‎ ‎pomalućku‎ ‎ponajdowolisie‎ ‎i‎ ‎zbiroli‎ ‎ku domowi*‎ ‎Matko‎ ‎Bosko‎ ‎po‎ ‎Jezusicka‎ ‎w‎ ‎jedno‎ ‎mijń* see‎ ‎wpodli‎ ‎—‎ ‎gdzie‎ ‎go‎ ‎ostawieli‎ ‎starsym,‎ ‎coby‎ ‎pozu* rowoli*‎ ‎Przyjśli*.‎ ‎pytaj‎ ‎o.*‎ ‎wołaj‎ ‎om‎ ‎—‎ ‎a‎ ‎tu‎ ‎Synocka nimo!‎ ‎Ka**‎ ‎co?**‎ ‎—‎ ‎powiedajo,‎ ‎zesie‎ ‎z‎ ‎dzieckami na‎ ‎podwórcu‎ ‎guni.‎ ‎ZajźrelL.‎ ‎spat‎ ‎rżeli.,‎ ‎pokrzykoli‎ ‎— nimo!‎ ‎Cie!‎ ‎—‎ ‎cuz‎ ‎ta‎ ‎nowygo‎ ‎?‎ ‎Pomyśleli‎ ‎—‎ ‎ze‎ ‎pewni* kiem‎ ‎uprzykrzuł‎ ‎se‎ ‎i‎ ‎ka‎ ‎na‎ ‎ulice‎ ‎przed‎ ‎kramami‎ ‎wy* staje‎ ‎♦♦‎ ‎Oblecieli‎ ‎—‎ ‎nie‎ ‎naleźli‎ ‎—‎ ‎Tosie‎ ‎chyżo‎ ‎sebroli i‎ ‎za‎ ‎ludźmi‎ ‎pogunieli.‎ ‎Tsy‎ ‎dnie‎ ‎jśli..‎ ‎tsy‎ ‎noce‎ ‎nie spoli‎ ‎ozpytuwajunc‎ ‎po‎ ‎drudze‎ ‎ktoby‎ ‎to‎ ‎nie‎ ‎był‎ ‎— toli‎ ‎nik‎ ‎nijok‎ ‎nie‎ ‎mug..‎ ‎nie‎ ‎umioł..‎ ‎nie‎ ‎potrefił‎ ‎za* redzie‎ ‎—‎ ‎Jedni‎ ‎muwieli,‎ ‎co‎ ‎takuśne‎ ‎pachole‎ ‎jsło‎ ‎z‎ ‎ja* kumś‎ ‎kobitom‎ ‎wcora‎ ‎naodwiecyrz‎ ‎—‎ ‎drudzy‎ ‎widzieli go‎ ‎w‎ ‎kompanii‎ ‎w‎ ‎hany,‎ ‎co‎ ‎za‎ ‎niemi‎ ‎ostała‎ ‎—‎ ‎jesce jenni‎ ‎pletli,‎ ‎ze‎ ‎napotkoli‎ ‎dziecinę‎ ‎siedzunce‎ ‎w‎ ‎rowie przy‎ ‎gościeńcu. TUTatko‎ ‎Bosko‎ ‎jśli‎ ‎tam:‎ ‎ka‎ ‎ji‎ ‎ludzie‎ ‎przekładoli‎ ‎— *"■‎ ‎naglunc‎ ‎to‎ ‎noprzud,‎ ‎tosie‎ ‎nawracajunc‎ ‎—‎ ‎ale‎ ‎nie tylko‎ ‎w‎ ‎trzeci‎ ‎—‎ ‎nawet‎ ‎na‎ ‎cworty‎ ‎i‎ ‎piunty‎ ‎i‎ ‎inny dziń‎ ‎Jezusicka‎ ‎nie‎ ‎odsukoli.

[madohora]

Jeśli Rosz ha-Szana wypada w szabat, rytuał przyjęcia w Szabat Królowej ( Kabbalat Szabat ) zostaje skrócony. Podobnie jak w szabat, Osiemnaście Modlitw zawiera siedem błogosławieństw; udzielane jest trzecie błogosławieństwo:

[madohora]

Czwarte błogosławieństwo zawiera motyw święta Rosz ha-Szana. Rozpoczyna od wyboru Izraela, a następnie mówi o stworzeniu rodzaju ludzkiego: „...aby wszelkie stworzenie rozpoznało, że Ty je stworzyłeś, i aby każda budowla zrozumiała, że ​​Ty ją utworzyłeś, i wszystko, co oddycha nosem, powiedziało: Odwieczny , Bóg Izraela jest królem, a jego królestwo panuje nad wszystkim.” Wreszcie, Bóg jest chwalony jako król nad całą ziemią, który „…uświęcił Izraela i ustanowił dzień pamięci”

[madohora]

Tradycyjne pozdrowienie po nabożeństwie brzmi: hebrajskie לשׁנה טובה תכתבו leschana towa tikatewu lub w języku aszkenazyjskim wymowa leschono tauwo tikosejwu „Możesz być zapisany na dobry rok”.

[madohora]

Białego chleba (Challa) nie macza się jak zwykle w soli, ale w miodzie.
Następnie macza się plasterek jabłka w miodzie, błogosławiąc owoce drzewa i spożywa, po czym mówi się: „Niech będzie Twoją wolą, Panie, Boże nasz i Boże naszych ojców, odnowić nam rok szczęśliwy i przyjemny. .”[16 ]
Czasami zjada się także symboliczny kawałek ryby lub głowy owcy z napisem: „Niech będzie wolą Twoją, abyśmy stali się głową, a nie ogonem”.
Innym zwyczajem jest jedzenie granatów . W judaizmie symbolizują płodność, ponieważ zawierają wiele nasion. Mówi się do tego: „Niech będzie Twoją wolą, aby nasze prawa mnożyły się jak granat.” W społecznościach posługujących się językiem jidysz, cowpeas ( rubiya , gra słów z rov „wiele”) i jidysz mern , „ marchew ” łączy się ze słowami „Niech będzie Twoja wola, aby nasze prawa wzrosły”.
Czasami je się też daktyle ze słowami: „Niech będzie Twoją wolą, aby zginęli nasi oszczercy i oskarżyciele” [

[madohora]

Poranne nabożeństwo w Rosz ha-Szana jest podobne do nabożeństwa szabatowego, ale z dodatkiem Psalmu 130 , który jest recytowany przez kantora i zgromadzenie. Modlitwa Osiemnastu Petycji ma te same cechy, co poprzedni wieczór. W miarę powtarzania modlitwy kantor wprowadza poezję liturgiczną, której wybór różni się w zależności od zwyczaju wspólnoty. Szczególnie znany jest alfabetycznie ułożony wiersz „Do Boga, który sądzi, który bada serca ludu”, który wyprasza miłosierdzie Boże w sądzie

[madohora]

Chociaż święto Nowego Roku jest „dniem bicia w szofar”, szofar nie brzmi w szabat. Według Majmonidesa dźwięk szofaru podczas nabożeństwa noworocznego ma następujące znaczenie:

[madohora]

Zanim zabrzmi w szofar, siedmiokrotnie recytuje się Psalm 47 . Dmuchawy wyznaczony przez kongregację wydaje ustaloną sekwencję dźwięków szofaru. [19] Po tym następuje okres ciszy. Następnie Tora zostaje zwrócona do sanktuarium i zostaje zamknięta. Kantor przed zamkniętą Arką Tory coraz głośniej odmawia modlitwę: „Oto jestem ubogi w czyny”

[madohora]

[madohora]

Podobnie jak w przypadku modlitwy porannej, powtarzanie przez kantora modlitwy Musaf charakteryzuje się wstawianiem wierszy liturgicznych, które różnią się w zależności od zwyczaju wspólnoty. Najbardziej znanym jest tokef Unetaneh . Przy wersecie: „Klękamy, pochylamy się i dziękujemy Królowi królów, Świętemu, niech będzie błogosławiony” – wszyscy kłaniają się głęboko. W społecznościach aszkenazyjskich (ortodoksyjnych, ale także częściowo konserwatywnych i reformatorskich) powszechny jest skłot.

[madohora]

Porządek modlitw, dmuchania w szofar, kidusz i posiłków obowiązujący w pierwszy dzień Nowego Roku obowiązuje także w drugi dzień Nowego Roku. Nie jest to jednak „drugie święto państwowe”, jak to zwykle bywa w przypadku innych świąt państwowych w diasporze. Talmud opisuje oba dni razem jako 48-godzinne święto. Z powodu tego wymogu istnieje obawa, że ​​podczas Szehecheyanu , zapalania świec i kadisz drugiego dnia można będzie odmówić „niepotrzebnych błogosławieństw”. „Aby rozwiać te wątpliwości, drugiego dnia roku z reguły zakłada się nowe ubranie i kładzie na stole misę z owocami, które nie zostały jeszcze zjedzone o tej porze roku”. Błogosławieństwa są teraz z tym powiązane.

[madohora]

Tak jak życzy się Rosz ha-Szana Shana Towa , „dobrego roku”, tak też życzy się czasu po Rosz ha-Szana (od 3. Tiszrei ) aż do Jom Kippur włącznie, po hebrajsku חתימה טובה chatima towa – „dobry wpis” [w księdze życia]. W okresie pomiędzy Jom Kippur a ostatnim dniem Sukot ( Hoszana Rabba ) włącznie ludzie składają sobie życzenia po hebrajsku גמר חתימה טובה gmar chatima tova , angielski „niech Twój wpis (w księdze życia ) będzie dobrze wypełniony” . „Gmar” oznacza ostateczny, pragnący ostatecznej, dobrej pieczęci. Ten czas daje ostatnią szansę do końca Sukkot na zmianę na lepsze.

[madohora]

Żydowski prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski ogłosił Rosz ha-Szana 2020 świętem narodowym . Tradycyjnie, co roku w żydowski Nowy Rok do Humania przyjeżdżają głównie ultraortodoksyjni mężczyźni – są ich dziesiątki tysięcy, aby modlić się przy grobie rabina Nachmana (1772–1810). Jest prawnukiem Izraela ben Eliezera , zwanego Baal Szem Towem , założyciela ruchu chasydzkiego . Rabin Nachman powiedział swoim wyznawcom, aby co roku modlili się przy jego grobie, ale w 2020 r. zostało to odwołane ze względu na pandemię COVID-19

[madohora]

Baklava to ciasto francuskie lub filo , marynowane w miodzie lub syropie cukrowym i nadziewane posiekanymi orzechami włoskimi , migdałami lub pistacjami .

[madohora]

Pierwsze przepisy na baklawę pojawiły się już w czasach starożytnych, były one znane w Cesarstwie Bizantyjskim pod nazwami κοπτοπλακούς (koptoplakous) i κοπτοπλακόν (koptoplakon), co oznacza coś w rodzaju „ciasta w plasterkach”. Najstarszy znany przepis na to ciasto pochodzi z późnoantycznej Grecji i podaje go Atenajos w swojej książce Δειπνοσοφιστών(Księga XIV) wspomniana. Opisuje przepis na kreteńską koptoplakous jako warstwowe ciasto wypełnione pontyjskimi orzechami, makiem i migdałami, a następnie polane miodem. Warstwy ciasta należy układać bardzo cienko, podobnie jak ciasto filo. Ten przepis na coptoplacon jest bardzo podobny do dzisiejszej baklawy. Atenajos nie odpowiada na pytanie, czy ciasto ma swoje korzenie w Grecji, czy też ciasto trafiło do Grecji dopiero w starożytności

[madohora]

Inne tezy zakładają, że baklawa musiała wywodzić się z osiadłego trybu życia, ze względu na jej przygotowanie w piekarniku. Jedna z tez mówi, że Asyryjczycy już w VIII wieku p.n.e. a greccy kupcy przywieźli je do Grecji , gdzie Grecy dzielą się nimi, wyrabiając ciasto na cienkim waflu . Greccy bizantyniści Speros Vryonis i Phaidon Koukoules chcą w Deipnosophistai Atenaiosa z II wieku p.n.e. opis warstwowego deseru zwanego gastryną, który należy uważać za prekursor baklawy

[madohora]

Znany wariant z kilkoma warstwami bardzo cienkiego ciasta filo powstał prawdopodobnie w Pałacu Topkapi po XVI wieku.

[madohora]

Ze względu na szerokie rozmieszczenie geograficzne istnieje wiele przepisów na baklawę, jej przygotowanie różni się w zależności od regionu; Jedyne co łączy wszystkie warianty to podstawowy sposób przygotowania.

[madohora]

Klasycznym dodatkiem do deseru baklawy jest mocna, czarna mokka , której goryczka kontrastuje ze słodyczą baklawy. Często podaje się je z lodami lub kajmakiem .

[madohora]

[madohora]

Sympatia piernika do miodu wynika nie tylko z faktu, że we wcześniejszych stuleciach cukier granulowany nie był dostępny lub można go było nabyć jedynie po bardzo wysokiej cenie. Cukier kryształ nie nadaje się do pierników brązowych (np. Printen , serca piernikowe), ponieważ w cieście o niskiej zawartości wody i tłuszczu szybko krystalizowałby. Dopiero od czasu wynalezienia sztucznego miodu (tj. śmietany inwertowanej), syropu glukozowego i innych cukrów o dużej zawartości cukru inwertowanego, można zastąpić miód całością lub częścią tych odmian i tak się dzieje. Ale zwłaszcza podczas domowych wypieków miód jest tu nadal powszechny, zwłaszcza że śmietanka z cukru inwertowanego jest rzadko dostępna w sprzedaży detalicznej.

[madohora]

[madohora]

Danie jest szczególnie znane i rozpowszechnione wśród Żydów aszkenazyjskich i podawane jest przede wszystkim podczas żydowskiego święta Nowego Roku Rosz ha-Szana , w którym tradycyjnie dominują dania słodkie.

[madohora]

.

[madohora]

Etymologicznie termin Tauba jest spokrewniony z hebrajskim słowem tešûbah (תשובה), które w judaizmie ma mniej więcej takie samo znaczenie . Opiera się na hebrajskim słowie šūb („odwrócić się, powrócić, nawrócić się, nawrócić”) , które z ponad 1000 przykładami jest jednym z najpowszechniejszych czasowników w Starym Testamencie. Pod względem treści pojęcie Tauba posiada także nowotestamentowe pojęcie metanoia (μετάνοια), które oznacza odwrócenie myślenia, a w języku niemieckim pierwotnie prawne pojęcie pokutyjest odtwarzany. Ważną różnicą w stosunku do koncepcji pokuty jest to, że termin tauba w języku arabskim odnosi się również do Boga. Ludzie, którzy całkowicie poświęcają się taubie, w islamie nazywani są tauwābūn .

[madohora]

Sam Bóg opisany jest w Surze 9, która sama nosi imię at-Tauba , jako ten, który „ przyjmuje pokutę ( tauba ) od swoich sług” ( huwa yaqbalu t-taubata min ʿibādihi ; Sura 9:104; por. także 42: 25 i 40:3). W Sura 40 :7 aniołowie proszą Boga, aby przebaczył tym, którzy pokutowali ( tābū ) i poszli jego ścieżką , i ocalił ich od kary piekielnej. Z drugiej strony nie należy akceptować pokuty tych, „którzy uwierzywszy, nie uwierzyli, a potem stali się coraz bardziej niewierzącymi” (Sura 3:90).

[madohora]

[madohora]

Wierna kopia Porcjunkuli znajduje się w obrębie zespołu kościelno-klasztornego oo. franciszkanów-reformatów w Wieliczce. Kapliczkę poświęcił 11 czerwca 2000 roku kardynał Franciszek Macharski.

[madohora]

Św. Franciszek z Asyżu gorąco prosił Boga o łaskę zbawienia wszystkich ludzi. Objawili mu się Jezus i Maryja, obiecując mu, że kto z wiernych chrześcijan nawiedzi kapliczkę Porcjunkuli pw. Matki Bożej Anielskiej od I nieszporów, czyli zachodu słońca 1 sierpnia do II nieszporów, czyli zachodu słońca 2 sierpnia (Uroczystość Matki Bożej Anielskiej), ten dostąpi łaski odpustu zupełnego odpuszczenia win za wszystkie swoje grzechy i darowania przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, ale musi się z nich szczerze wcześniej wyspowiadać, otrzymując ważnie sakramentalne rozgrzeszenie. Ponieważ trudno było wiernym z odległych stron świata spełnić te warunki, więc Kościół zatwierdził, że Odpust Porcjunkuli mogą dostąpić wszyscy bracia i siostry należący do któregoś z trzech zakonów franciszkańskich, którzy od zachodu słońca 1 sierpnia do zachodu słońca 2 sierpnia nawiedzą dowolny kościół franciszkański, przy którym pełnią posługę duchową zakonnicy franciszkańscy.

[madohora]

Każdy, kto w tym dniu (2 sierpnia) nawiedzi swój kościół franciszkański bądź parafialny, spełniając zwykłe warunki konieczne do uzyskania odpustu, zyskuje odpust zupełny.

[madohora]

Porcjunkula we wnętrzu Bazyliki MB Anielskiej
U stóp Asyżu wznosi się bazylika Matki Bożej Anielskiej, wybudowana w XVI wieku. W samym centrum tej renesansowej świątyni znajduje się skromny kościółek benedyktyński z IX wieku, zwany Porcjunkulą. Pierwotny tytuł tego kościoła brzmiał - Najświętszej Maryi Panny z Doliny Jozafata. Według bowiem podania kapliczkę mieli ufundować pielgrzymi wracający z Ziemi Świętej. Mieli oni przywieźć grudkę ziemi z grobu Matki Bożej, który sytuowano w Dolinie Jozafata w Jerozolimie. Nazwę Matki Bożej Anielskiej prawdopodobnie nadał świątyni św. Franciszek z Asyżu. Legenda głosi, że słyszano często nad kapliczką głosy anielskie i dlatego dano jej tę nazwę. Na początku XIII w. kapliczka znajdowała się w stanie ruiny. Odbudował ją św. Franciszek zimą 1207/1208 roku i tu zamieszkał. Tu również w roku 1208 lub 1209 w uroczystość św. Macieja Apostoła (wtedy było to 24 lutego) Franciszek wysłuchał Mszy św. i usłyszał słowa Ewangelii:

[madohora]

Franciszek wziął te słowa do siebie jako nakaz Chrystusa. Zdjął swoje odzienie, nałożył na siebie habit, przepasał się sznurem, udał się do kościoła parafialnego św. Jerzego w Asyżu i zaczął na placu nauczać. Jeszcze w tym samym roku zgłosili się do niego pierwsi towarzysze: Bernard z Quinvalle i Piotr z Katanii, późniejszy brat Egidiusz. Obaj zamieszkali wraz z Franciszkiem przy kościółku Matki Bożej Anielskiej. Kiedy zebrało się już 12 uczniów Franciszka, nazwali się braćmi mniejszymi. Za cel obrali sobie życie pokutne i głoszenie Chrystusa, nawoływanie do pokuty i zmiany życia.
W roku 1211 benedyktyni z góry Subasio odstąpili Franciszkowi i jego towarzyszom kaplicę i miejsce przy niej, na którym ci wybudowali sobie ubogie szałasy. Porcjunkula stała się w ten sposób domem macierzystym zakonu św. Franciszka. Tu również schroniła się św. Klara z Offreduccio. W Niedzielę Palmową 28 marca 1212 r. odbyły się jej obłóczyny. Tak powstał II zakon (klarysek) pod pierwotną nazwą "Ubogich Pań". Niebawem w ślady św. Klary poszła jej siostra, św. Agnieszka. Zamieszkały one tymczasowo u benedyktynek w pobliżu Bastii, zanim św. Franciszek nie wystawił dla nich klasztorku przy kościele św. Damiana. Franciszek zakończył swoje życie przy kościele Matki Bożej Anielskiej w 1226 roku.
11 kwietnia 1909 roku św. Pius X podniósł kościół Matki Bożej Anielskiej w Asyżu do godności bazyliki patriarchalnej i papieskiej. Nazwa Porcjunkula również była znana już za czasów św. Franciszka i być może przez niego została wprowadzona. Etymologicznie oznacza tyle, co kawałeczek, drobna część. Może to odnosić się do samej kapliczki, która była bardzo mała, jak również do posesji przy niej leżącej, także niewielkiej.

[madohora]

W 1216 roku św. Franciszkowi objawił się Pan Jezus, obiecując zakonnikowi odpust zupełny dla wszystkich, którzy po spowiedzi i przyjęciu Komunii świętej odwiedzą kapliczkę. Na prośbę Franciszka przywilej ten został zatwierdzony przez papieża Honoriusza III. Początkowo można go było zyskać jedynie między wieczorem dnia 1 sierpnia a wieczorem dnia 2 sierpnia. W 1480 r. Sykstus VI rozciągnął ten przywilej na wszystkie kościoły I i II Zakonu Franciszkańskiego, ale tylko dla samych zakonników. W 1622 r. Grzegorz XV objął nim także wszystkich świeckich, którzy wyspowiadają się i przyjmą Komunię świętą w odpowiednim dniu. Ponadto - oprócz kościołów franciszkańskich - Grzegorz XV rozszerzył ten odpust na kościoły kapucyńskie. Z czasem kolejni papieże potwierdzali ten przywilej.
Paweł VI swoją konstytucją apostolską Indulgentiarium Doctrina w 1967 roku uczynił to ponownie. Każdy, kto w dniu 2 sierpnia nawiedzi swój kościół parafialny, spełniając zwykłe warunki (pobożne nawiedzenie kościoła, odmówienie w nim Modlitwy Pańskiej i wyznania wiary oraz sakramentalna spowiedź i Komunia św. wraz z modlitwą w intencjach papieża - nie za papieża, ale w intencjach, w których on się modli; ponadto wykluczone przywiązanie do jakiegokolwiek grzechu), zyskuje odpust zupełny.

[madohora]

I. O‎ ‎ODPUSTACH‎ ‎W‎ ‎OGÓLNOŚCI.
a)‎ ‎Na‎ ‎co‎ ‎człowiek‎ ‎.zasługuje‎ ‎przez‎ ‎grzech? Człowiek,‎ ‎skoro‎ ‎tylko‎ ‎zgrzeszy,‎ ‎to‎ ‎jest,‎ ‎skoro nie‎ ‎wypełni‎ ‎w‎ ‎czernś‎ ‎woli‎ ‎Bożej,‎ ‎zawierającej‎ ‎się w‎ ‎przykazaniach,‎ ‎zaciąga‎ ‎względem‎ ‎swego‎ ‎Prawo dawcy‎ ‎Najwyższego‎ ‎winę‎ ‎iściągakarę.‎ ‎Człowiekbowiem każdy‎ ‎jest‎ ‎poddanym‎ ‎Boga,‎ ‎a‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎jego‎ ‎prawo dawcą.‎ ‎Obowiązkiem‎ ‎tedy‎ ‎każdego‎ ‎człowieka‎ ‎słu chać‎ ‎Boga,‎ ‎czyli‎ ‎prawo‎ ‎Boskie‎ ‎pełnić;‎ ‎w‎ ‎przeciwnym zaś‎ ‎razie,‎ ‎stając‎ ‎się‎ ‎winnym‎ ‎pogwałcenia‎ ‎tegoż‎ ‎pra wa,‎ ‎zasługuje‎ ‎on‎ ‎na‎ ‎karę. Podobieństwo‎ ‎tego‎ ‎widzimy‎ ‎w‎ ‎każdym‎ ‎kraju,‎ ‎kto n.‎ ‎p.‎ ‎przekroczył‎ ‎prawo‎ ‎swej‎ ‎władzy,‎ ‎powiadamy‎ ‎wte dy,‎ ‎że‎ ‎on‎ ‎zawinił‎ ‎i‎ ‎że‎ ‎należy‎ ‎mu‎ ‎się‎ ‎odpowie dnia‎ ‎do‎ ‎przestępstwa‎ ‎kara.‎ ‎Otóż‎ ‎ta‎ ‎kara‎ ‎jest‎ ‎więk szą‎ ‎albo‎ ‎mniejszą,‎ ‎stosownie‎ ‎do‎ ‎wielkości‎ ‎winy: kto‎ ‎więcej‎ ‎zawinił,‎ ‎to‎ ‎rozumie‎ ‎się‎ ‎i‎ ‎większa‎ ‎należy mu‎ ‎się‎ ‎kara,‎ ‎a‎ ‎kto‎ ‎zaś‎ ‎mniej,‎ ‎ten‎ ‎zasługuje‎ ‎na‎ ‎karę mniejszą.‎ ‎Jeśli‎ ‎naprzykład‎ ‎ktoś‎ ‎czy‎ ‎osobę‎ ‎od‎ ‎siebie większą,‎ ‎znaczniejszą‎ ‎obraził,‎ ‎albo‎ ‎przeciwko‎ ‎jakiemu ważniejszemu‎ ‎rozporządzeniu‎ ‎w}^kroczył,‎ ‎łatwo‎ ‎chyba każdy‎ ‎zrozumie,‎ ‎że‎ ‎i‎ ‎większa‎ ‎musi‎ ‎być‎ ‎jego‎ ‎wina‎ ‎a potem‎ ‎kara.

[madohora]

zmniejszyć‎ ‎możemy,‎ ‎niż‎ ‎tam‎ ‎przez‎ ‎długie‎ ‎lata:‎ ‎tu‎ ‎spłacanie takie‎ ‎jest‎ ‎dobrowolnem,‎ ‎podczas,‎ ‎gdy‎ ‎w‎ ‎czyszcu‎ ‎jest ono‎ ‎musowe;‎ ‎dlatego‎ ‎też‎ ‎i‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎to‎ ‎pierwsze więcej‎ ‎ocenia. A‎ ‎że‎ ‎musimy‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎należnej‎ ‎nam‎ ‎kary‎ ‎konie cznie‎ ‎wypłacić,‎ ‎niechaj‎ ‎nam,‎ ‎oprócz‎ ‎innych‎ ‎przykła dów‎ ‎z‎ ‎Pisma‎ ‎św.,‎ ‎wystarczą‎ ‎te‎ ‎dwa‎ ‎poniższe. Wiemy‎ ‎z‎ ‎historyi‎ ‎św.,‎ ‎że‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎w‎ ‎szczegól ny‎ ‎sposób‎ ‎upodobał‎ ‎sobie‎ ‎naród‎ ‎żydowski.‎ ‎Nie‎ ‎dość, .że‎ ‎ich‎ ‎wyprowadził‎ ‎z‎ ‎pod‎ ‎okrutnego‎ ‎jarzma‎ ‎królów egipskich,‎ ‎od‎ ‎których‎ ‎byli‎ ‎uciskani,‎ ‎przeznaczając‎ ‎im na‎ ‎miejsce‎ ‎stałego‎ ‎ich‎ ‎zamieszkania‎ ‎kraj‎ ‎dobry,‎ ‎we wszystko‎ ‎obfitujący,‎ ‎bo‎ ‎jak‎ ‎Pismo‎ ‎św.‎ ‎się‎ ‎wyraża: „krainę‎ ‎mlekiem‎ ‎i‎ ‎miodem‎ ‎płynącą",‎ ‎nazwaną‎ ‎od •obietnicy‎ ‎Bożej‎ ‎„Ziemią‎ ‎Obiecaną",‎ ‎albo‎ ‎„Ziemią‎ ‎Cha- naan";‎ ‎lecz‎ ‎im‎ ‎jeszcze‎ ‎tyle‎ ‎przeróżnych‎ ‎dobrodziejstw 'wyświadczył. Otóż,‎ ‎kiedy‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎wyprowadził‎ ‎już‎ ‎Żydów z‎ ‎Egiptu‎ ‎pod‎ ‎dowództwem‎ ‎Mojżesza,‎ ‎trzeba‎ ‎im‎ ‎było -do‎ ‎onej‎ ‎ziemi‎ ‎obiecanej‎ ‎przechodzić‎ ‎przez‎ ‎ogromną puszczę.‎ ‎Z‎ ‎tejże‎ ‎puszczy‎ ‎Mojżesz,‎ ‎aby‎ ‎się‎ ‎i‎ ‎sam i‎ ‎Żydzi‎ ‎o‎ ‎szczegółach‎ ‎tej‎ ‎ziemi‎ ‎przekonać‎ ‎mogli,‎ ‎po syła‎ ‎12-stu‎ ‎mężów‎ ‎na‎ ‎zwiady.‎ ‎Ale‎ ‎ci,‎ ‎powróciwszy stamtąd,‎ ‎dopuścili‎ ‎się‎ ‎kłamstwa,‎ ‎niestworzone‎ ‎rzeczy o‎ ‎niej‎ ‎powiadając:‎ ‎„że‎ ‎ziemia‎ ‎tam‎ ‎pożera‎ ‎mieszkań ców",‎ ‎że‎ ‎zamieszkuje‎ ‎tę‎ ‎ziemię‎ ‎„lud‎ ‎olbrzj^mi‎ ‎i‎ ‎mę żny",‎ ‎w‎ ‎porównaniu‎ ‎z‎ ‎którym‎ ‎Izraelici‎ ‎są‎ ‎jak by‎ ‎nic‎ ‎nie‎ ‎znaczące‎ ‎karły‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎p.‎ ‎Gdy‎ ‎usły szeli‎ ‎Żydzi‎ ‎taką‎ ‎opowieść,‎ ‎niezgadzającą‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎tern, co‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎o‎ ‎tej‎ ‎krainie‎ ‎powiedział,‎ ‎zaczęli‎ ‎się‎ ‎bu rzyć‎ ‎przeciwko‎ ‎swemu‎ ‎wodzowi,‎ ‎Mojżeszowi,‎ ‎mówiąc: „żebyśmy‎ ‎byli‎ ‎lepiej‎ ‎pomarli‎ ‎w‎ ‎Egipcie‎ ‎i‎ ‎na‎ ‎tej‎ ‎wiel kiej‎ ‎pustyni,‎ ‎daj‎ ‎Boże,‎ ‎żebyśmy‎ ‎poginęli!" Wszystko‎ ‎to‎ ‎tern‎ ‎bardziej‎ ‎Pana‎ ‎Boga‎ ‎rozgnie wać‎ ‎musiało,‎ ‎że‎ ‎już‎ ‎tyle‎ ‎razy‎ ‎doświadczyli‎ ‎oni‎ ‎i wszechmocy‎ ‎Bożej‎ ‎i‎ ‎Jego‎ ‎dobroci,‎ ‎a‎ ‎jednak‎ ‎nieufali
Mu‎ ‎jeszcze,‎ ‎iż‎ ‎wprowadzić‎ ‎ich‎ ‎chciał‎ ‎do‎ ‎ziemi‎ ‎istotnie dobrej.‎ ‎Mojżesz‎ ‎tedy,‎ ‎widząc‎ ‎to‎ ‎niedowierzające‎ ‎ży- dostwo‎ ‎zarówno‎ ‎jak‎ ‎i‎ ‎nieposłuszne‎ ‎woli‎ ‎Bożej,‎ ‎pro sił‎ ‎Pana‎ ‎Boga,‎ ‎by‎ ‎im‎ ‎ten‎ ‎grzech‎ ‎odpuścił.‎ ‎I‎ ‎uczynił to‎ ‎Pan‎ ‎Bóg.‎ ‎Lecz‎ ‎za‎ ‎grzech‎ ‎ten,‎ ‎jakkolwiek‎ ‎już: odpuszczony,‎ ‎przeznacza‎ ‎jednak‎ ‎karę‎ ‎doczesną:‎ ‎oprócz dwóch‎ ‎mężów‎ ‎Jozuego‎ ‎i‎ ‎Kaleba,‎ ‎którzy‎ ‎starali‎ ‎się uspokoić‎ ‎szemrzących,‎ ‎inni‎ ‎nie‎ ‎weszli‎ ‎do‎ ‎Ziemi‎ ‎obie canej,‎ ‎przez‎ ‎40‎ ‎lat‎ ‎bowiem‎ ‎błąkał‎ ‎się‎ ‎lud‎ ‎po‎ ‎puszczy,, aż‎ ‎umarli‎ ‎wszyscy,‎ ‎którzy‎ ‎wyszli‎ ‎z‎ ‎Egiptu. Z‎ ‎tej‎ ‎historyi‎ ‎ze‎ ‎Starego‎ ‎Testamentu‎ ‎widzimy,, że‎ ‎choć‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎Żydom‎ ‎grzech‎ ‎ich‎ ‎odpuścił,‎ ‎nie przebaczył‎ ‎im‎ ‎jednak‎ ‎należnej‎ ‎zań‎ ‎kary‎ ‎doczesnej. Weźmy‎ ‎drugi‎ ‎przykład‎ ‎z‎ ‎Pisma‎ ‎św. Słyszeliście‎ ‎już‎ ‎może‎ ‎nieraz‎ ‎na‎ ‎kazaniach‎ ‎czy też‎ ‎naukach‎ ‎o‎ ‎królu‎ ‎Dawidzie.‎ ‎Ten‎ ‎oto‎ ‎gdy‎ ‎zgrze szył,‎ ‎zapragnął‎ ‎wspólniczkę‎ ‎grzechu‎ ‎wziąć‎ ‎sobie‎ ‎za żonę,‎ ‎przyczynia‎ ‎się‎ ‎więc,‎ ‎albo‎ ‎raczej‎ ‎każe‎ ‎zabić‎ ‎jej męża.‎ ‎Tedy‎ ‎Pan‎ ‎Bóg,‎ ‎by‎ ‎go‎ ‎przywieźć‎ ‎do‎ ‎pokuty,, posyła‎ ‎proroka‎ ‎Natana,‎ ‎który‎ ‎w‎ ‎imieniu‎ ‎Bożem‎ ‎za powiada‎ ‎Dawidowi‎ ‎kary,‎ ‎które‎ ‎przez‎ ‎grzech‎ ‎ten‎ ‎ścią gnął‎ ‎on‎ ‎na‎ ‎siebie:‎ ‎„przetoż‎ ‎nie‎ ‎odejdzie‎ ‎—‎ ‎mówi prorok‎ ‎—‎ ‎miecz‎ ‎z‎ ‎domu‎ ‎twego‎ ‎aż‎ ‎na‎ ‎wieki‎ ‎i‎ ‎oto Pan‎ ‎wzbudzi‎ ‎na‎ ‎cię‎ ‎złe‎ ‎z‎ ‎domu‎ ‎twego."‎ ‎A‎ ‎Dawid, skoro‎ ‎usłyszał‎ ‎tę‎ ‎zapowiedź‎ ‎groźby‎ ‎Bożej,‎ ‎a‎ ‎zarazem, przypomniawszy‎ ‎sobie‎ ‎tak‎ ‎liczne‎ ‎dobrodziejstwa‎ ‎od Boga‎ ‎otrzymane,‎ ‎uczuł‎ ‎w‎ ‎sobie‎ ‎skruchę‎ ‎za‎ ‎grzech,‎ ‎mó wiąc:‎ ‎„zgrzeszyłem‎ ‎przeciwko‎ ‎Panu."‎ ‎AprorokNatan‎ ‎na to:‎ ‎„Pan‎ ‎też‎ ‎przeniósł‎ ‎grzech‎ ‎twój,‎ ‎t.‎ ‎j.‎ ‎darował‎ ‎ci grzech,‎ ‎wszelako‎ ‎złe,‎ ‎którem‎ ‎ci‎ ‎zapowiedział,‎ ‎nie minie‎ ‎ciebie,‎ ‎albowiem‎ ‎syn,‎ ‎któryć‎ ‎się‎ ‎urodził,‎ ‎śmier cią‎ ‎umrze."‎ ‎I‎ ‎stało‎ ‎się‎ ‎tak,‎ ‎jeden‎ ‎syn‎ ‎Dawida umarł,‎ ‎drugi‎ ‎zaś‎ ‎zbuntował‎ ‎się‎ ‎przeciw‎ ‎własnemu‎ ‎ojcu. I‎ ‎tu‎ ‎znów‎ ‎widzimy‎ ‎na‎ ‎tym‎ ‎przykładzie,‎ ‎że‎ ‎Pan Bóg‎ ‎przebaczył‎ ‎grzech,‎ ‎ale‎ ‎karę‎ ‎za‎ ‎niego‎ ‎doczesną pozostawił‎ ‎do‎ ‎spłacenia.

[madohora]

Podobnych‎ ‎przykładów‎ ‎moglibyśmy‎ ‎sporo‎ ‎przy toczyć,‎ ‎ale‎ ‎już‎ ‎i‎ ‎z‎ ‎powyższych‎ ‎możemy‎ ‎się‎ ‎przeko nać,‎ ‎że‎ ‎chociaż‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎pokutującym‎ ‎grzesznikom odpuszcza‎ ‎grzechy,‎ ‎to‎ ‎jednak‎ ‎karę‎ ‎za‎ ‎nie‎ ‎doczesną pozostawia,‎ ‎jak‎ ‎to‎ ‎już‎ ‎wyżej‎ ‎powiedzieliśmy,‎ ‎do odpokutowania‎ ‎albo‎ ‎w‎ ‎tern,‎ ‎albo‎ ‎też‎ ‎w‎ ‎przyszlem życiu,‎ ‎t.‎ ‎j.‎ ‎w‎ ‎czyszcu. Teraz‎ ‎każdy‎ ‎niechaj‎ ‎tę‎ ‎prawdę‎ ‎nauki‎ ‎Kościoła do‎ ‎siebie‎ ‎zastosuje. Wiemy,‎ ‎że‎ ‎każdy‎ ‎z‎ ‎nas‎ ‎Boga‎ ‎obraża:‎ ‎jeżeli‎ ‎nie zachowuje‎ ‎którego‎ ‎bądź‎ ‎z‎ ‎przykazań,‎ ‎albo‎ ‎gdy‎ ‎plami swą‎ ‎duszę‎ ‎którymkolwiek‎ ‎z‎ ‎siedmiu‎ ‎grzechów‎ ‎głó wnych,‎ ‎czy‎ ‎też‎ ‎grzechami‎ ‎przeciw‎ ‎Duchowi‎ ‎św.,‎ ‎grze chami‎ ‎cudzymi,‎ ‎wołającymi‎ ‎o‎ ‎pomstę‎ ‎do‎ ‎Boga,‎ ‎lub też‎ ‎grzesznem‎ ‎opuszczaniem‎ ‎albo‎ ‎zaniedbaniem‎ ‎obo wiązków‎ ‎stanu‎ ‎swego.‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎jednak‎ ‎jest‎ ‎spra- wiedliw}^‎ ‎i‎ ‎jak‎ ‎za‎ ‎czasów‎ ‎Mojżesza‎ ‎i‎ ‎Dawida‎ ‎ka rał‎ ‎ludzi‎ ‎za‎ ‎grzechy,‎ ‎tak‎ ‎też‎ ‎karze‎ ‎i‎ ‎za‎ ‎naszych czasów.‎ ‎Prawda,‎ ‎że‎ ‎mamy‎ ‎dziś‎ ‎spowiedź‎ ‎św.,‎ ‎cz}di Sakrament‎ ‎Pokuty,‎ ‎przez‎ ‎który,‎ ‎jeżeli‎ ‎dobrze‎ ‎jesteśmy usposobieni,‎ ‎przebacza‎ ‎nam‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎grzechy‎ ‎choćby największe‎ ‎i‎ ‎najliczniejsze,‎ ‎jednakże‎ ‎karę‎ ‎doczesną, za‎ ‎owe‎ ‎grzechy‎ ‎należną,‎ ‎pozostawia‎ ‎nam‎ ‎jeszcze‎ ‎Pan Bóg‎ ‎do‎ ‎odpokutowania,‎ ‎a‎ ‎z‎ ‎kary‎ ‎tej‎ ‎musimy‎ ‎się‎ ‎do ostatniego‎ ‎szelążka‎ ‎wypłacić. Rozumiał‎ ‎to‎ ‎dobrze‎ ‎i‎ ‎dzisiaj‎ ‎rozumie‎ ‎Kościół katolicki,‎ ‎kiedy‎ ‎za‎ ‎grzechy‎ ‎w‎ ‎pierwszych‎ ‎wiekach,‎ ‎aż do‎ ‎w.‎ ‎XII,‎ ‎począwszy‎ ‎od‎ ‎czasu‎ ‎Chrystusa‎ ‎Pana,‎ ‎nazna czał‎ ‎pokutę‎ ‎nie‎ ‎tak,‎ ‎jak‎ ‎to‎ ‎za‎ ‎czasów‎ ‎naszych‎ ‎zwykł on‎ ‎czynić,‎ ‎kiedy‎ ‎nam‎ ‎za‎ ‎pokutę‎ ‎parę‎ ‎paciorków, albo‎ ‎jaką‎ ‎litanię‎ ‎czy‎ ‎też‎ ‎jaki‎ ‎post‎ ‎naznacza,‎ ‎nie, trzeba‎ ‎było‎ ‎wówczas‎ ‎za‎ ‎swe‎ ‎grzechy‎ ‎podejmować nieraz‎ ‎bardzo‎ ‎ciężką‎ ‎i‎ ‎długą‎ ‎pokutę,‎ ‎zwaną‎ ‎„pokutą kanoniczną",‎ ‎a‎ ‎nazwaną‎ ‎tak,‎ ‎iż‎ ‎ją‎ ‎określały‎ ‎kanony, czyli‎ ‎ustawy‎ ‎kościelne.‎ ‎Naznaczał‎ ‎Kościół‎ ‎tę‎ ‎poku tę,‎ ‎by‎ ‎zarazem‎ ‎grzesznikom‎ ‎jakby‎ ‎namacalnie‎ ‎pokazać,‎ ‎że‎ ‎wielkiem‎ ‎przestępstwem‎ ‎jest‎ ‎grzech,‎ ‎albo‎ ‎też by‎ ‎ludziom‎ ‎przez‎ ‎to‎ ‎podać‎ ‎sposobność‎ ‎i‎ ‎środek‎ ‎do uwolnienia‎ ‎się‎ ‎od‎ ‎onej‎ ‎kary,‎ ‎jaką‎ ‎im‎ ‎sam‎ ‎Pan‎ ‎Bóg. miał‎ ‎w‎ ‎swej‎ ‎sprawiedliwości‎ ‎wymierzyć,‎ ‎a‎ ‎która‎ ‎mu siała‎ ‎być‎ ‎i‎ ‎znacznie‎ ‎cięższą,‎ ‎bo‎ ‎przymusowo‎ ‎odpo kutowaną. I‎ ‎tak‎ ‎ci,‎ ‎co‎ ‎dopuścili‎ ‎się‎ ‎ciężkich,‎ ‎a‎ ‎przytem jawnych‎ ‎grzechów,‎ ‎a‎ ‎chcieli‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎Panem‎ ‎Bogiem napowrót‎ ‎pojednać,‎ ‎musieli‎ ‎przejść‎ ‎przez‎ ‎cztery‎ ‎sto pnie‎ ‎pokuty. 1-szy‎ ‎stopień‎ ‎„Płaczących."‎ ‎Należący‎ ‎do‎ ‎tego stopnia‎ ‎pokuty‎ ‎dlatego‎ ‎się‎ ‎tak‎ ‎nazywali,‎ ‎iż‎ ‎nie‎ ‎mo gąc‎ ‎wchodzić‎ ‎do‎ ‎kościoła‎ ‎na‎ ‎nabożeństwo,‎ ‎przed drzwiami‎ ‎klęczeli‎ ‎i‎ ‎gorzkiemi‎ ‎łzami‎ ‎żalu‎ ‎się‎ ‎zalewa jąc,‎ ‎prosili‎ ‎wiernych,‎ ‎wstępujących‎ ‎do‎ ‎świątyni,‎ ‎o- przebaczenie‎ ‎za‎ ‎zgorszenie‎ ‎im‎ ‎dane.‎ ‎Ten‎ ‎stopień był‎ ‎najniższym.‎ ‎Skoro‎ ‎go‎ ‎odbyli,‎ ‎to‎ ‎po‎ ‎czasie‎ ‎na znaczonym‎ ‎im‎ ‎przez‎ ‎biskupa‎ ‎przechodzili‎ ‎do‎ ‎stopnia, drugiego. 2-gi‎ ‎stopień‎ ‎„Słuchających."‎ ‎Ci‎ ‎pokutnicy‎ ‎mo gli‎ ‎już‎ ‎wstępować‎ ‎do‎ ‎kościoła‎ ‎i‎ ‎słuchać‎ ‎Mszy‎ ‎św.* lecz‎ ‎tylko‎ ‎do‎ ‎Ofiarowania;‎ ‎ponieważ‎ ‎mogli‎ ‎już‎ ‎słu chać‎ ‎i‎ ‎kazań,‎ ‎przeto‎ ‎nazywali‎ ‎się‎ ‎pokutnikami,‎ ‎słu chającymi.‎ ‎Po‎ ‎ukończeniu‎ ‎kazania,‎ ‎z‎ ‎dalszej‎ ‎części Mszy‎ ‎św.‎ ‎musieli‎ ‎się‎ ‎usunąć‎ ‎z‎ ‎kościoła. Po‎ ‎ukończeniu‎ ‎pokuty‎ ‎w‎ ‎tym‎ ‎stopniu,‎ ‎przecho dzili‎ ‎do‎ ‎następnego. 3-ci‎ ‎stopień‎ ‎„Leżących."‎ ‎Dla‎ ‎tego‎ ‎tak‎ ‎nazy wali‎ ‎się‎ ‎oni,‎ ‎iż‎ ‎po‎ ‎kazaniu,‎ ‎pozostając‎ ‎dalej‎ ‎na‎ ‎Mszy świętej‎ ‎leżeli‎ ‎krzyżem.‎ ‎Biskup‎ ‎od‎ ‎ołtarza‎ ‎do‎ ‎nich przychodził,‎ ‎przyczem‎ ‎sam‎ ‎padał‎ ‎krzyżem‎ ‎w‎ ‎pośród nich,‎ ‎po‎ ‎chwili‎ ‎powstawał‎ ‎i‎ ‎udzielał‎ ‎im‎ ‎błogosławień stwa,‎ ‎by‎ ‎w‎ ‎tej‎ ‎pokucie‎ ‎wytrwali,‎ ‎a‎ ‎w‎ ‎końcu‎ ‎podnosił ich.‎ ‎A‎ ‎skoro‎ ‎pokutowali‎ ‎tak‎ ‎przez‎ ‎czas‎ ‎naznaczony* przechodzili‎ ‎potem‎ ‎do‎ ‎czwartego‎ ‎stopnia,‎ ‎ostatniego..

[madohora]

wać;‎ ‎Komunii‎ ‎św.‎ ‎taki‎ ‎nie‎ ‎mógł‎ ‎przyjąć‎ ‎aż‎ ‎przy skonaniu;‎ ‎za‎ ‎zabójstwo,‎ ‎popełnione‎ ‎w‎ ‎pierwszem‎ ‎po ruszeniu‎ ‎gniewu‎ ‎lub‎ ‎kłótni,‎ ‎pokuta‎ ‎trwała‎ ‎3‎ ‎lata. VI‎ ‎przykazanie.‎ ‎Za‎ ‎grzechy‎ ‎przeciw‎ ‎szóstemu przykazaniu‎ ‎naznaczano‎ ‎pokutę‎ ‎na‎ ‎3,‎ ‎5‎ ‎lub‎ ‎7‎ ‎lat, a‎ ‎nieraz‎ ‎i‎ ‎na‎ ‎całe‎ ‎życie. VII‎ ‎przykazanie.‎ ‎Kto‎ ‎ubogiego‎ ‎w‎ ‎jaki‎ ‎sposób na‎ ‎czem‎ ‎ukrzywdził,‎ ‎lub‎ ‎jemu‎ ‎coś‎ ‎ukradł,‎ ‎po‎ ‎zupeł- nem‎ ‎odszkodowaniu‎ ‎winien‎ ‎był‎ ‎30‎ ‎dni‎ ‎pościć;‎ ‎ktoby celem‎ ‎dokonania‎ ‎kradzieży‎ ‎uczynił‎ ‎jaki‎ ‎wyłom‎ ‎w‎ ‎mu rze,‎ ‎jego‎ ‎pokuta‎ ‎o‎ ‎chlebie‎ ‎i‎ ‎wodzie‎ ‎trwać‎ ‎musiała rok‎ ‎cały;‎ ‎kto‎ ‎rzeczy‎ ‎znalezionej‎ ‎nie‎ ‎oddał‎ ‎wiadome mu‎ ‎właścicielowi,‎ ‎musiał‎ ‎tęż‎ ‎samą‎ ‎pokutę‎ ‎odbywać, co‎ ‎i‎ ‎złodziej;‎ ‎za‎ ‎oszustwo‎ ‎na‎ ‎wadze‎ ‎i‎ ‎mierze,‎ ‎posta nowione‎ ‎było,‎ ‎obok‎ ‎wynagrodzenia‎ ‎poszkodowanych, 20‎ ‎dni‎ ‎pościć. VIII‎ ‎przykazanie.‎ ‎Za‎ ‎fałszywe‎ ‎świadectwo‎ ‎po winien‎ ‎był‎ ‎5‎ ‎lub‎ ‎7‎ ‎lat‎ ‎pokutować;‎ ‎za‎ ‎drobne‎ ‎kłam stwo—7‎ ‎dni‎ ‎pościć. IX‎ ‎i‎ ‎X‎ ‎przykazanie.‎ ‎Ktoby‎ ‎miał‎ ‎upodobanie w‎ ‎pożądliwości‎ ‎cielesnej‎ ‎i‎ ‎zapragnął‎ ‎jej‎ ‎spełnienia, miał‎ ‎2‎ ‎lata‎ ‎czynić‎ ‎pokutę;‎ ‎kto‎ ‎cudzego‎ ‎dobra‎ ‎niesłu sznie‎ ‎pożądał‎ ‎i‎ ‎łakomił‎ ‎się‎ ‎na‎ ‎nie,‎ ‎miał‎ ‎3‎ ‎lata‎ ‎pokutować. III‎ ‎przykazanie‎ ‎kościelne.‎ ‎Kto‎ ‎post‎ ‎czterdzie stodniowy‎ ‎złamie,‎ ‎to‎ ‎ile‎ ‎dni‎ ‎opuścił,‎ ‎tyle‎ ‎w‎ ‎siedrn razy‎ ‎więcej‎ ‎pościć‎ ‎będzie. Za‎ ‎grzechy‎ ‎główne‎ ‎w‎ ‎większej‎ ‎rzeczy‎ ‎popeł nione‎ ‎nakładano‎ ‎pokutę‎ ‎na‎ ‎7‎ ‎lat‎ ‎lub‎ ‎dłużej.‎ ‎Grzech pijaństwa‎ ‎karano‎ ‎postem‎ ‎14‎ ‎dniowym‎1‎). Pokuta,‎ ‎o‎ ‎której‎ ‎tak‎ ‎częsta‎ ‎mowa‎ ‎w‎ ‎powyż szych‎ ‎ustawach‎ ‎pokutnych,‎ ‎oprócz‎ ‎postu‎ ‎obejmowała jeszcze‎ ‎inne‎ ‎uczynki‎ ‎pokutne:‎ ‎modlitwę,‎ ‎jałmużnę,
4‎ ‎Ob.‎ ‎Szmidta‎ ‎t.‎ ‎III,‎ ‎str.‎ ‎164;‎ ‎Guillois‎ ‎t.‎ ‎III,‎ ‎str.‎ ‎356.‎ ‎*)‎ ‎Zob.‎ ‎Zollnera „Kaz,‎ ‎Katech."‎ ‎w‎ ‎przekładzie‎ ‎polskim‎ ‎t.‎ ‎IV,‎ ‎str.‎ ‎270.

[madohora]

gdy‎ ‎w‎ ‎pierwszych‎ ‎wiekach‎ ‎chrześcijaństwa‎ ‎ci,‎ ‎któ rzy‎ ‎mieli‎ ‎zostać‎ ‎umęczorrymi‎ ‎za‎ ‎wiarę,‎ ‎ofiarowywali‎ ‎na korzyść‎ ‎swych‎ ‎współbraci‎ ‎własne‎ ‎swe‎ ‎cierpienia. A‎ ‎Kościół‎ ‎wtedy,‎ ‎widząc,‎ ‎że‎ ‎ma‎ ‎władzę‎ ‎od‎ ‎Chrystu sa‎ ‎Pana‎ ‎odpuszczania‎ ‎grzechów,‎ ‎otwierania‎ ‎nieba, ma‎ ‎tem‎ ‎samem‎ ‎już‎ ‎władzę‎ ‎odpuszczania‎ ‎i‎ ‎kary‎ ‎do czesnej,‎ ‎czyli‎ ‎usuwania‎ ‎wszystkiego‎ ‎tego,‎ ‎co‎ ‎prze szkadza‎ ‎choćby‎ ‎tylko‎ ‎do‎ ‎rychłejszego‎ ‎osiągnięcia nieba,‎ ‎przyjmował‎ ‎te‎ ‎cierpienia‎ ‎za‎ ‎pokutę‎ ‎kościelną tych,‎ ‎za‎ ‎którymi‎ ‎ci‎ ‎męczennicy‎ ‎się‎ ‎wstawiali.‎ ‎Wie dział‎ ‎bowiem‎ ‎Kościół‎ ‎dobrze‎ ‎o‎ ‎tem,‎ ‎że‎ ‎na‎ ‎mocy artykułu‎ ‎naszej‎ ‎wiary:‎ ‎„Świętych‎ ‎obcowanie"‎ ‎wszys cy‎ ‎członkowie‎ ‎tegoż‎ ‎Kościoła,‎ ‎wziętego‎ ‎choćby‎ ‎w najszerszem‎ ‎znaczeniu,‎ ‎wszyscy,‎ ‎powtarzam,‎ ‎do zbawienia‎ ‎jeden‎ ‎drugiemu‎ ‎pomagać‎ ‎mogą.‎ ‎Dlatego też‎ ‎Kościół‎ ‎rozkazuje‎ ‎nam‎ ‎modlić‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎Świętych Pańskich‎ ‎w‎ ‎niebie,‎ ‎dlatego‎ ‎każe‎ ‎nam‎ ‎modlić‎ ‎się‎ ‎za drugich‎ ‎i‎ ‎za‎ ‎dusze‎ ‎w‎ ‎czyszcu‎ ‎będące,‎ ‎bo‎ ‎wie,‎ ‎ile‎ ‎to wspólna‎ ‎ta‎ ‎pomoc‎ ‎może‎ ‎uczynić‎ ‎korzyści. len‎ ‎Kościół,‎ ‎wzięty‎ ‎w‎ ‎najszerszem‎ ‎znaczeniu: Kościół‎ ‎tryumfujący‎ ‎w‎ ‎niebie,‎ ‎cierpiący‎ ‎w‎ ‎czyszcu, wo‎j‎u‎jący‎ ‎na‎ ‎ziemi,‎ ‎razem‎ ‎stanowi‎ ‎jedno‎ ‎Ciało‎ ‎mi styczne‎ ‎czyli‎ ‎duchowe,‎ ‎którego‎ ‎Głową‎ ‎jest‎ ‎Jezus Chrystus. Święty‎ ‎Paweł‎ ‎to‎ ‎Ciało‎ ‎mistyczne‎ ‎Jezusa‎ ‎Chry- stusa,‎ ‎czyli‎ ‎Kościół,‎ ‎przyrównuje‎ ‎do‎ ‎naszego‎ ‎ludz kiego‎ ‎ciała,‎ ‎gdy‎ ‎mówi,‎ ‎„że‎ ‎choć‎ ‎mamy‎ ‎wiele‎ ‎człon ków:‎ ‎bo‎ ‎i‎ ‎głowę,‎ ‎i‎ ‎ręce,‎ ‎i‎ ‎uszy,‎ ‎i‎ ‎oczy,‎ ‎lecz‎ ‎że‎ ‎je jeden‎ ‎duch‎ ‎ożywia,‎ ‎a‎ ‎nie‎ ‎dwa,‎ ‎nie‎ ‎trzy‎ ‎duchy,‎ ‎prze to‎ ‎każdy‎ ‎z‎ ‎nas‎ ‎mówi,‎ ‎że‎ ‎ma‎ ‎jedno‎ ‎ciało;‎ ‎na‎ ‎moc}^ tej‎ ‎właśnie‎ ‎jedności‎ ‎ścisłej,‎ ‎ręce‎ ‎są‎ ‎pomocne‎ ‎dla oczów,‎ ‎uszów‎ ‎i‎ ‎innych‎ ‎członków;‎ ‎oczy‎ ‎zaś‎ ‎dla‎ ‎rąk, uszów‎ ‎i‎ ‎innych‎ ‎członków,‎ ‎słowem‎ ‎wszystkie‎ ‎członki jeden‎ ‎drugiemu‎ ‎na‎ ‎przemian‎ ‎są‎ ‎potrzebne."‎ ‎Tak podobnież‎ ‎się‎ ‎ma‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎Kościele,‎ ‎Ciele‎ ‎mistycznem Jezusa‎ ‎Chrystusa,‎ ‎jest‎ ‎bowiem‎ ‎taka‎ ‎jedność‎ ‎przez
Chrzest‎ ‎św.‎ ‎zaciągnięta,‎ ‎którą‎ ‎sprawuje‎ ‎jeden‎ ‎i‎ ‎ten że‎ ‎Duch‎ ‎św.;‎ ‎na‎ ‎mocy‎ ‎tej‎ ‎znów'‎ ‎jedności‎ ‎Święci w‎ ‎niebie‎ ‎nam‎ ‎dopomagają,‎ ‎kiedy‎ ‎się‎ ‎wstawiają‎ ‎za‎ ‎na mi‎ ‎do‎ ‎Pana‎ ‎Boga,‎ ‎a‎ ‎można‎ ‎przypuszczać,‎ ‎że‎ ‎wsta wiają‎ ‎się‎ ‎i‎ ‎za‎ ‎duszami‎ ‎w‎ ‎czyszcu‎ ‎będącemi,‎ ‎co‎ ‎so bie‎ ‎same‎ ‎pomódz‎ ‎nie‎ ‎mogą.‎ ‎My‎ ‎zaś‎ ‎pierwszym‎ ‎do; pomagamy,‎ ‎czyli‎ ‎jesteśmy‎ ‎pomocnymi,‎ ‎kiedy‎ ‎odda jąc‎ ‎im‎ ‎cześć,‎ ‎uszanowanie,‎ ‎wraz‎ ‎z‎ ‎nimi‎ ‎Bogu‎ ‎dzię kujemy,‎ ‎Boga‎ ‎wysławiamy,‎ ‎za‎ ‎te‎ ‎dary‎ ‎dobrze w‎ ‎nich‎ ‎użyte;‎ ‎drugim‎ ‎dopomagamy,‎ ‎kiedy‎ ‎się‎ ‎modlimy o‎ ‎ich‎ ‎wybawienie,‎ ‎kiedy‎ ‎im‎ ‎ofiarujemy‎ ‎dobre‎ ‎nasze uczynki.‎ ‎Teraz‎ ‎więc‎ ‎już‎ ‎zrozumieć‎ ‎łatwo,‎ ‎dlaczego‎ ‎to Kościół‎ ‎pokutującym‎ ‎grzesznikom‎ ‎nieraz‎ ‎zmniejszał pokutę‎ ‎kościelną Kościół‎ ‎wiedział‎ ‎dobrze,‎ ‎że‎ ‎ma‎ ‎we‎ ‎władaniu skarbiec,‎ ‎do‎ ‎którego‎ ‎wpłynęły‎ ‎nieskończone‎ ‎zasługi Jezusa‎ ‎Chrystusa,‎ ‎Najświętszej‎ ‎Maryi‎ ‎Panny‎ ‎i‎ ‎Świę tych‎ ‎Pańskich. Chrystus‎ ‎Pan‎ ‎swą‎ ‎męką‎ ‎i‎ ‎śmiercią‎ ‎nieskończe nie‎ ‎więcej‎ ‎wysłużył,‎ ‎niż‎ ‎tego‎ ‎do‎ ‎przejednania‎ ‎Boga Ojca,‎ ‎do‎ ‎zgładzenia‎ ‎grzechu‎ ‎było‎ ‎potrzeba.‎ ‎Wszak Najświętsza‎ ‎Marya‎ ‎Panna‎ ‎i‎ ‎Święci‎ ‎inni,‎ ‎choć‎ ‎niektó rzy‎ ‎z‎ ‎nich‎ ‎nie‎ ‎zgrzeszyli‎ ‎(nie‎ ‎mówiąc‎ ‎już‎ ‎tego‎ ‎o Najświętszej‎ ‎Matce‎ ‎Bożej),‎ ‎t}de‎ ‎jednak‎ ‎dobrych‎ ‎u- czynków‎ ‎zdziałali.‎ ‎Czyżby‎ ‎się‎ ‎więc‎ ‎one‎ ‎zmarnowały‎ ‎f Nie!‎ ‎One‎ ‎przeszły‎ ‎do‎ ‎owego‎ ‎skarbca,‎ ‎z‎ ‎którego właśnie‎ ‎Kościół‎ ‎św.‎ ‎szafuje,‎ ‎uwalniając‎ ‎kogoś‎ ‎od pokuty‎ ‎kościelnej. Zaznaczyć‎ ‎nadto‎ ‎należy,‎ ‎że‎ ‎kiedy,‎ ‎który z‎ ‎członków‎ ‎Kościoła‎ ‎jaki‎ ‎uczynek‎ ‎dobry‎ ‎oddaje‎ ‎na korzyść‎ ‎drugiego,‎ ‎to‎ ‎bynajmniej‎ ‎sam‎ ‎na‎ ‎tern‎ ‎nie traci.‎ ‎By‎ ‎to‎ ‎zrozumieć‎ ‎należycie,‎ ‎trzeba‎ ‎nam‎ ‎ka żdy‎ ‎uczynek‎ ‎dobry‎ ‎niejako‎ ‎rozdzielić‎ ‎na‎ ‎dwie‎ ‎cząst ki:‎ ‎na‎ ‎wartość‎ ‎zadośćczymącą‎ ‎i‎ ‎wartość‎ ‎zasługującą. Nazywamy‎ ‎wartością‎ ‎zadośćczyniącą‎ ‎dla‎ ‎tego,‎ ‎że‎ ‎ka żdy‎ ‎z‎ ‎nas,‎ ‎choć‎ ‎przy‎ ‎łasce‎ ‎Bożej,‎ ‎jeśli‎ ‎chce‎ ‎co‎ ‎uczy
nić‎ ‎dobrego,‎ ‎mającego‎ ‎wartość‎ ‎na‎ ‎życie‎ ‎przyszłe,, przy‎ ‎swej‎ ‎jednak‎ ‎woli‎ ‎i‎ ‎naturze‎ ‎skażonej‎ ‎i‎ ‎słabej musi‎ ‎się‎ ‎jeszcze‎ ‎zdobywać,‎ ‎musi‎ ‎się‎ ‎zaprzeć‎ ‎swego nizkiego‎ ‎„ja",‎ ‎czyli‎ ‎że‎ ‎musi‎ ‎się‎ ‎koniecznie‎ ‎zmusić, by‎ ‎wykonał‎ ‎dobry‎ ‎ów‎ ‎uczynek.‎ ‎Ma‎ ‎przytem‎ ‎każdy dobry‎ ‎uczynek‎ ‎jeszcze‎ ‎wartość‎ ‎zasługującą,‎ ‎gdyż‎ ‎Pan Bóg‎ ‎ułaski,‎ ‎to‎ ‎jest‎ ‎nie‎ ‎z‎ ‎konieczności,‎ ‎nie‎ ‎z‎ ‎przy musu,‎ ‎lecz‎ ‎z‎ ‎przeobfitej‎ ‎dobroci‎ ‎swojej‎ ‎obiecał‎ ‎i‎ ‎zo bowiązał‎ ‎się:‎ ‎za‎ ‎każdy‎ ‎nasz‎ ‎dobry‎ ‎uczynek‎ ‎w‎ ‎Jego imieniu‎ ‎spełniony‎ ‎dać‎ ‎nagrodę‎ ‎niebieską‎ ‎czyli‎ ‎zasługę niebieską‎ ‎i‎ ‎stąd‎ ‎zowie‎ ‎się‎ ‎on—wartością‎ ‎zasługującą. Kościół‎ ‎przeto‎ ‎mając‎ ‎na‎ ‎pamięci‎ ‎artykuł‎ ‎„Świę tych‎ ‎obcowanie"‎ ‎zarówno‎ ‎jak‎ ‎i‎ ‎wartość‎ ‎zadośćczy- niącą‎ ‎każdego‎ ‎dobrego‎ ‎uczynku,‎ ‎na‎ ‎mocy‎ ‎których człowiek‎ ‎jeden‎ ‎na‎ ‎korzyść‎ ‎drugiego‎ ‎może‎ ‎dać‎ ‎swój uczynek‎ ‎dobry,‎ ‎nie‎ ‎tracąc‎ ‎dla‎ ‎siebie‎ ‎jego‎ ‎zasługi czyli‎ ‎wartości‎ ‎„zasługującej"‎ ‎—‎ ‎od‎ ‎dawien‎ ‎dawna zmniejszał‎ ‎lub‎ ‎też‎ ‎zupełnie‎ ‎uwalniał‎ ‎od‎ ‎pokuty‎ ‎ko ścielnej,‎ ‎skoro‎ ‎kto‎ ‎inny,‎ ‎w‎ ‎jaki‎ ‎sposób‎ ‎za‎ ‎nich‎ ‎Panu Bogu‎ ‎zadośćczynił,‎ ‎czyli‎ ‎że‎ ‎udzielał‎ ‎odpustu‎ ‎albo‎ ‎od puszczenia‎ ‎całości‎ ‎lub‎ ‎części‎ ‎kary‎ ‎należnej.‎ ‎Jakoż i‎ ‎widzimy‎ ‎po‎ ‎Chrystusie‎ ‎Panu,‎ ‎że‎ ‎św.‎ ‎Paweł‎ ‎udziela takiego‎ ‎odpustu‎ ‎onemu‎ ‎grzesznikowi‎ ‎z‎ ‎miasta‎ ‎Ko ryntu,‎ ‎j‎a‎k‎ ‎tylko‎ ‎dowiedział‎ ‎się,‎ ‎że‎ ‎włożoną‎ ‎na‎ ‎siebie pokutę‎ ‎za‎ ‎ten‎ ‎grzech‎ ‎gorliwie‎ ‎on‎ ‎wypełnia‎ ‎i‎ ‎by przez‎ ‎zbytnią‎ ‎surowość‎ ‎kary‎ ‎nie‎ ‎przyprowadzić‎ ‎go do‎ ‎rozpaczy.‎ ‎I‎ ‎mówi‎ ‎tu‎ ‎Apostoł,‎ ‎że‎ ‎kied}^‎ ‎to‎ ‎uczy nił‎ ‎na‎ ‎prośbę‎ ‎innych‎ ‎wiernych‎ ‎chrześcijan,‎ ‎to‎ ‎jak wyraźnie‎ ‎sam‎ ‎zaświadcza,‎ ‎iż‎ ‎zrobił‎ ‎to‎ ‎„w‎ ‎osobie Chrystusowej",‎ ‎czyli‎ ‎że‎ ‎nie‎ ‎jako‎ ‎zwykły‎ ‎człowiek, lecz‎ ‎jako‎ ‎kapłan‎ ‎to‎ ‎uczynił,‎ ‎a‎ ‎więc‎ ‎jako‎ ‎zastępca Chrystusa‎ ‎Pana‎ ‎na‎ ‎ziemi,‎ ‎któremu‎ ‎powiedziano:‎ ‎„Co- kohviek‎ ‎zwiążesz‎ ‎na‎ ‎ziemi‎,‎ ‎be‎c‎dzie‎ ‎związane‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎nie- biestech;‎ ‎a‎ ‎cokolwiek‎ ‎rozwiążesz‎ ‎na‎ ‎ziemi,‎ ‎bidzie‎ ‎roz wiązane‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎niebiesiech‎ ‎J.)‎ ‎Św.‎ ‎Mat.‎ ‎XVI,‎ ‎19‎.

[madohora]

Kościół‎ ‎więc‎ ‎swą‎ ‎władzą,‎ ‎nadaną‎ ‎przez‎ ‎Chry stusa‎ ‎Pana,‎ ‎może‎ ‎karę‎ ‎zmniejszyć,‎ ‎ałbo‎ ‎też‎ ‎zupełnie uwolnić‎ ‎od‎ ‎kary‎ ‎i‎ ‎od‎ ‎pokuty‎ ‎kościelnej,‎ ‎a‎ ‎tern‎ ‎sa mem‎ ‎ma‎ ‎już‎ ‎władzę‎ ‎odpuszczania‎ ‎i‎ ‎kary‎ ‎doczesnej, jaką‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎grzesznikowi‎ ‎przeznaczył‎ ‎do‎ ‎spłacenia; albowiem‎ ‎jeśli‎ ‎otrzymał‎ ‎władzę‎ ‎„związywania‎ ‎i‎ ‎roz wiązywania"‎ ‎czyli‎ ‎zamykania‎ ‎i‎ ‎otwierania‎ ‎niebios,‎ ‎to znaczy,‎ ‎że‎ ‎zarazem‎ ‎otrzymał‎ ‎i‎ ‎moc‎ ‎nakłaniania‎,‎ ‎ałbo też‎ ‎mvalniania‎ ‎kogoś‎ ‎od‎ ‎kary‎ ‎doczesnej,‎ ‎która,‎ ‎przy najmniej,‎ ‎choć‎ ‎na‎ ‎czas‎ ‎pewien,‎ ‎zamyka‎ ‎wstęp‎ ‎do nieba.‎ ‎Dlatego‎ ‎też‎ ‎i‎ ‎papieże,‎ ‎kiedy‎ ‎znaleźli‎ ‎się‎ ‎tacy, co‎ ‎tej‎ ‎władzy‎ ‎Kościołowi‎ ‎zaprzeczali,‎ ‎nie‎ ‎wahali‎ ‎się odzywać‎ ‎do‎ ‎całego‎ ‎świata‎ ‎katolickiego:‎ ‎„by‎ ‎wszyscy wierzyli,‎ ‎że‎ ‎Papież‎ ‎Rzymski,‎ ‎klucznik‎ ‎i‎ ‎Następca Piotra‎ ‎św.,‎ ‎a‎ ‎także‎ ‎Namiestnik‎ ‎Chrystusa‎ ‎Pana‎ ‎na ziemi,‎ ‎przez‎ ‎użyczoną‎ ‎sobie‎ ‎„władzę‎ ‎kluczów",‎ ‎otwie rającą‎ ‎niebios‎ ‎podwoje‎ ‎i‎ ‎mających‎ ‎moc‎ ‎znoszenia przeszkód,‎ ‎któreby‎ ‎wiernym‎ ‎tamowały‎ ‎drogę‎ ‎do nieba,‎ ‎może‎ ‎udzielać‎ ‎odpustów‎ ‎dla‎ ‎nieskończonych‎ ‎za sług‎ ‎Jezusa‎ ‎Chrystusa‎ ‎i‎ ‎Świętych‎ ‎Jego,‎ ‎to‎ ‎jest,‎ ‎ma władzę‎ ‎gładzić‎ ‎w‎T‎iny‎ ‎i‎ ‎kary‎ ‎za‎ ‎popełnione‎ ‎gizechy, a‎ ‎mianowicie:‎ ‎winy‎ ‎przez‎ ‎Sakrament‎ ‎Pokuty,‎ ‎kary zaś‎ ‎zaciągnięte‎ ‎przez‎ ‎nie‎ ‎u‎ ‎Bożej‎ ‎sprawiedliwości może‎ ‎gładzić‎ ‎przez‎ ‎odpust‎1‎). I‎ ‎sam‎ ‎rozum‎ ‎to‎ ‎nam‎ ‎pokaże,‎ ‎skoro‎ ‎oczyma‎ ‎wia ry‎ ‎spojrzymy‎ ‎czem‎ ‎jest‎ ‎Kościół‎ ‎w‎ ‎stosunku‎ ‎do‎ ‎Boga i‎ ‎do‎ ‎nas.‎ ‎Zobaczmy‎ ‎to‎ ‎na‎ ‎przykładzie. Oto,‎ ‎dajmy‎ ‎na‎ ‎to,‎ ‎jakieś‎ ‎dziecko‎ ‎nie‎ ‎usłuchało swego‎ ‎ojca.‎ ‎Nic‎ ‎dziwnego,‎ ‎że‎ ‎zasłużyło‎ ‎ono‎ ‎na‎ ‎ka rę;‎ ‎ojciec‎ ‎już‎ ‎chce‎ ‎ją‎ ‎wymierzyć‎ ‎nieposłusznemu dziecku,‎ ‎wtem‎ ‎matka‎ ‎prosi‎ ‎o‎ ‎przebaczenie‎ ‎dla‎ ‎niego. Ojciec‎ ‎przez‎ ‎wzgląd‎ ‎na‎ ‎prośbę‎ ‎swej‎ ‎żony,‎ ‎daje‎ ‎się
’)‎ ‎Papież‎ ‎Leon‎ ‎X‎ ‎w‎ ‎dekrecie‎ ‎do‎ ‎kardynała‎ ‎Kajetana,‎ ‎legata‎ ‎Apo- •stolskiego‎ ‎w‎ ‎Niemczech‎ ‎—‎ ‎ob.‎ ‎Arndta‎ ‎st
ubłagać,‎ ‎przebaczając‎ ‎dziecku‎ ‎winę,‎ ‎otóż‎ ‎ten‎ ‎ojciec odpuszcza‎ ‎karę‎ ‎czyli‎ ‎udziela‎ ‎jakby‎ ‎odpustu. Podobnież‎ ‎się‎ ‎ma‎ ‎i‎ ‎z‎ ‎nami,‎ ‎skoro‎ ‎zgrzeszymy, skoro‎ ‎w‎ ‎czem‎ ‎nie‎ ‎usłuchamy‎ ‎Pana‎ ‎Boga,‎ ‎naszego Ojca,‎ ‎zasługujemy‎ ‎wtedy‎ ‎na‎ ‎karę.‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎prze znacza‎ ‎nam‎ ‎ją‎ ‎do‎ ‎odpokutowania,‎ ‎lecz‎ ‎nasza‎ ‎Matka, Kościół‎ ‎święty,‎ ‎prosi‎ ‎Chrystusa‎ ‎Pana,‎ ‎jakby‎ ‎swego Małżonka,‎ ‎by‎ ‎nam‎ ‎ją‎ ‎odpuścił—i‎ ‎tak‎ ‎się‎ ‎też‎ ‎i‎ ‎staje, bo‎ ‎On‎ ‎nam‎ ‎ją‎ ‎przebacza. Odpust‎ ‎więc‎ ‎jest‎ ‎to‎ ‎odpuszczenie‎ ‎kary‎ ‎doczesnej, która‎ ‎nam‎ ‎się‎ ‎należy‎ ‎za‎ ‎grzechy‎ ‎już‎ ‎zgładzone‎ ‎iv‎ ‎Sa kramencie‎ ‎Pokuty. Tak‎ ‎jest,‎ ‎odpust‎ ‎nie‎ ‎jest‎ ‎ani‎ ‎odpuszczeniem grzechów‎ ‎śmiertelnych,‎ ‎ani‎ ‎też‎ ‎grzechów‎ ‎powszednich, lecz‎ ‎odpuszczeniem‎ ‎kary‎ ‎doczesnej,‎ ‎jaka‎ ‎nam‎ ‎się‎ ‎na leżała‎ ‎za‎ ‎grzechy,‎ ‎już‎ ‎u‎ ‎Pana‎ ‎Boga‎ ‎odpuszczone. Gdy‎ ‎zważymy,‎ ‎ile‎ ‎też‎ ‎mamy,‎ ‎jeśli‎ ‎już‎ ‎nie‎ ‎grze chów‎ ‎śmiertelnych,‎ ‎zasługujących‎ ‎na‎ ‎karę‎ ‎doczesną i‎ ‎wieczną,‎ ‎to‎ ‎grzechów‎ ‎powszednich,‎ ‎za‎ ‎które‎ ‎Pan Bóg‎ ‎wszakże‎ ‎naznacza‎ ‎karę‎ ‎doczesną,‎ ‎przyznać‎ ‎wtedy musimy,‎ ‎że‎ ‎wiele‎ ‎i‎ ‎bardzo‎ ‎wiele‎ ‎dla‎ ‎niejednego‎ ‎z‎ ‎nas uzbiera‎ ‎się‎ ‎jej‎ ‎do‎ ‎spłacenia.‎ ‎Lecz‎ ‎zastanówmy‎ ‎się też,‎ ‎kto‎ ‎z‎ ‎nas‎ ‎dzisiaj‎ ‎pokutuje‎ ‎tak‎ ‎ciężko‎ ‎za‎ ‎grze chy,‎ ‎jak‎ ‎to‎ ‎pokutowali‎ ‎za‎ ‎nie‎ ‎nasi‎ ‎przodkowie,‎ ‎da wniejsi‎ ‎chrześcijanie,‎ ‎którzy‎ ‎po‎ ‎kilka,‎ ‎a‎ ‎nieraz‎ ‎kilka naście‎ ‎lat‎ ‎i‎ ‎to‎ ‎ciężko‎ ‎musieli‎ ‎Panu‎ ‎Bogu‎ ‎wypłacać‎ ‎się z‎ ‎tej‎ ‎kary‎ ‎doczesnej.‎ ‎Kościół‎ ‎na‎ ‎to‎ ‎te‎ ‎ciężkie‎ ‎po kuty‎ ‎wkładał‎ ‎na‎ ‎grzeszników,‎ ‎by‎ ‎przez‎ ‎to‎ ‎oni‎ ‎Panu Bogu‎ ‎wypłacali‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎należnej‎ ‎im‎ ‎kary‎ ‎doczesnej. Sprawiedliwość‎ ‎Boża‎ ‎i‎ ‎dzisiaj‎ ‎jest‎ ‎taż‎ ‎sama,‎ ‎co była‎ ‎i‎ ‎dawniej‎ ‎za‎ ‎czasów‎ ‎pierwszych‎ ‎chrześcijan. Kościół‎ ‎choć‎ ‎dzisiaj‎ ‎nie‎ ‎naznacza‎ ‎nam‎ ‎tak‎ ‎ciężkich pokut‎ ‎jak‎ ‎dawniej,‎ ‎wobec‎ ‎Pana‎ ‎Boga‎ ‎jednak‎ ‎za- sługujemy‎ ‎i‎ ‎dzisiaj‎ ‎za‎ ‎grzechy‎ ‎nasze‎ ‎na‎ ‎takąż‎ ‎samą karę‎ ‎doczesną.

[madohora]

Kościół‎ ‎wchodząc‎ ‎w‎ ‎ducha‎ ‎czasu,‎ ‎chciał‎ ‎się‎ ‎po kazać‎ ‎tą‎ ‎matką,‎ ‎która,‎ ‎widząc‎ ‎syna‎ ‎swego‎ ‎w‎ ‎niesz częściu,‎ ‎a‎ ‎którego‎ ‎on‎ ‎sam,‎ ‎niestety,‎ ‎nie‎ ‎dostrzega, wszystkich‎ ‎środków‎ ‎używa,‎ ‎by‎ ‎go‎ ‎tylko‎ ‎ratować. 0‎ ‎ile‎ ‎możności‎ ‎uwzględnia‎ ‎Kościół‎ ‎warunki‎ ‎czasu 1‎ ‎miejsca‎ ‎swych‎ ‎wyznawców‎ ‎(np.‎ ‎dyspensy‎ ‎co‎ ‎do postu)‎ ‎i‎ ‎tylko‎ ‎tam‎ ‎się‎ ‎cofa‎ ‎przed‎ ‎wymaganiami świata,‎ ‎gdzieby‎ ‎ustępstwo‎ ‎stać‎ ‎się‎ ‎mogło‎ ‎grzesz- nem‎ ‎sprzeniewierzeniem‎ ‎się‎ ‎jego‎ ‎posłannictwu,‎ ‎wska zanemu‎ ‎przez‎ ‎Jezusa‎ ‎Chrystusa. Pokuty‎ ‎kościelne‎ ‎w‎ ‎tej‎ ‎formie,‎ ‎w‎ ‎jakiej‎ ‎prakty kowane‎ ‎były‎ ‎przedtem,‎ ‎ustały‎ ‎około‎ ‎wieku‎ ‎XII-go, to‎ ‎jest‎ ‎wówczas‎ ‎kiedy‎ ‎papieże,‎ ‎by‎ ‎zachęcić‎ ‎chrze ścijan‎ ‎do‎ ‎wojny‎ ‎krzyżowej‎ ‎*)‎ ‎w‎ ‎obronie‎ ‎Ziemi‎ ‎świętej, udzielali‎ ‎odpustów‎ ‎wszystkim‎ ‎tym,‎ ‎którzy‎ ‎w‎ ‎jakikol wiek‎ ‎sposób‎ ‎brali‎ ‎udział‎ ‎w‎ ‎wojnie,‎ ‎czyli‎ ‎innemi‎ ‎mó wiąc‎ ‎słowy:‎ ‎te‎ ‎liczne‎ ‎utrudzenia,‎ ‎jakie‎ ‎ponosili‎ ‎wo jownicy,‎ ‎Kościół‎ ‎uważał‎ ‎im‎ ‎za‎ ‎pokutę‎ ‎kościelną.‎ ‎Dla tych‎ ‎zaś,‎ ‎którzy,‎ ‎z‎ ‎powodu‎ ‎zdrowia,‎ ‎lub‎ ‎wieku‎ ‎po deszłego,‎ ‎uczestniczyć‎ ‎w‎ ‎tych‎ ‎wojnach‎ ‎nie‎ ‎mogli, jałmużna‎ ‎dana‎ ‎na‎ ‎koszta‎ ‎wojny,‎ ‎lub‎ ‎na‎ ‎inne‎ ‎dobre uczynki,‎ ‎zastępowała‎ ‎ową‎ ‎pokutę‎ ‎kościelną,‎ ‎nadawaną poprzednio‎ ‎dla‎ ‎zadosyć‎ ‎uczynienia‎ ‎za‎ ‎należną‎ ‎za grzechy‎ ‎karę‎ ‎doczesną. Widzimy‎ ‎więc‎ ‎odtąd,‎ ‎że‎ ‎Kościół‎ ‎dawniejsze‎ ‎te pokuty‎ ‎kościelne‎ ‎na‎ ‎co‎ ‎innego‎ ‎począł‎ ‎już‎ ‎zamieniać. Tutaj‎ ‎niech‎ ‎kto‎ ‎nie‎ ‎myśli,‎ ‎że‎ ‎Kościół‎ ‎sprzeda wał‎ ‎odpusty!‎ ‎Nie!‎ ‎Kościół‎ ‎uważał‎ ‎te‎ ‎utrudzenia,‎ ‎pod czas‎ ‎wojen,‎ ‎czy‎ ‎też‎ ‎jałmużnę‎ ‎na‎ ‎dobre‎ ‎cele‎ ‎obróco ną,‎ ‎za‎ ‎dobre‎ ‎uczynki‎ ‎pokutne,‎ ‎widział‎ ‎bowiem‎ ‎w‎ ‎grzesz nikach,‎ ‎pojednanych‎ ‎już‎ ‎przedtem‎ ‎z‎ ‎Panem‎ ‎Bogiem przez‎ ‎spowiedź‎ ‎świętą,‎ ‎dobre‎ ‎usposobienie‎ ‎do‎ ‎poku- ty,‎ ‎więc‎ ‎im,‎ ‎władzą‎ ‎odpustów,‎ ‎przychodził‎ ‎z‎ ‎pomocą.
’)‎ ‎Wojny‎ ‎krzyżowe‎ ‎były‎ ‎prowadzone‎ ‎pomiędzy‎ ‎chrześcijanami -a‎ ‎niewiernymi,‎ ‎celem‎ ‎wyrwania‎ ‎Ziemi‎ ‎świętej‎ ‎z‎ ‎rąk‎ ‎tych‎ ‎ostatnich.

[madohora]

Obecny‎ ‎Papież‎ ‎Leon‎ ‎XIII,‎ ‎w‎ ‎swym‎ ‎liście,‎ ‎któ rym‎ ‎rozciągnął‎ ‎jubileusz‎ ‎na‎ ‎cały‎ ‎świat‎ ‎katolicki, na‎ ‎myśl‎ ‎o‎ ‎onych‎ ‎błogich‎ ‎owocach,‎ ‎które‎ ‎się‎ ‎po kazały‎ ‎już‎ ‎w‎ ‎samym‎ ‎mieście‎ ‎Rzymie,‎ ‎cieszy‎ ‎się,‎ ‎że ten‎ ‎odpust‎ ‎przyczyni‎ ‎się‎ ‎dla‎ ‎niejednej‎ ‎duszy‎ ‎do‎ ‎na leżytego‎ ‎jej‎ ‎uświęcenia.‎ ‎I‎ ‎chyba‎ ‎się‎ ‎Ojciec‎ ‎św.‎ ‎nie omylił,‎ ‎bo‎ ‎może‎ ‎już‎ ‎niejeden‎ ‎z‎ ‎naszjmh‎ ‎czytelników tego‎ ‎doznał‎ ‎na‎ ‎sobie. A‎ ‎i‎ ‎inni‎ ‎zarówno‎ ‎nauką‎ ‎jak‎ ‎i‎ ‎cnotą‎ ‎znakomici mężowie,‎ ‎tej‎ ‎miary‎ ‎co‎ ‎kardynał‎ ‎Bellarmin,‎ ‎kardynał Wiseman,‎ ‎nie‎ ‎mają‎ ‎słów‎ ‎na‎ ‎określenie‎ ‎odpustu,‎ ‎jako środka,‎ ‎wywierającego‎ ‎dodatni‎ ‎wpływ‎ ‎na‎ ‎moralność chrześcijańską.‎ ‎„Życzyłbym‎ ‎wam,‎ ‎powiada‎ ‎kardynał Wiseman,‎ ‎naoczny‎ ‎świadek‎ ‎jubileuszu‎ ‎w‎ ‎Rzymie‎ ‎za Leona‎ ‎XII‎ ‎odbytego,‎ ‎iżbyście‎ ‎mogli‎ ‎byli‎ ‎przynaj mniej‎ ‎zobaczyć,‎ ‎jak‎ ‎oblężone‎ ‎były‎ ‎konfesyonały,‎ ‎oto czone‎ ‎ołtarze‎ ‎przez‎ ‎garnących‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎stołu‎ ‎Pańskiego, jak‎ ‎zwracano‎ ‎cudzą‎ ‎własność,‎ ‎jak‎ ‎kruszyły‎ ‎się‎ ‎zatwar działe‎ ‎serca:‎ ‎wówczas‎ ‎zrozumielibyście,‎ ‎dlaczego‎ ‎tak uciążliwą‎ ‎pielgrzymkę‎ ‎podjęli‎ ‎wierni‎ ‎obojej‎ ‎płci;‎ ‎osą dzilibyście,‎ ‎czy‎ ‎odpusty,‎ ‎którym‎ ‎urągają‎ ‎nieprzyja ciele‎ ‎wiary‎ ‎świętej‎ ‎i‎ ‎Kościoła,‎ ‎zależą‎ ‎na‎ ‎„pobłażaniu" zbrodni,‎ ‎na‎ ‎„dozwalaniu"‎ ‎bezkarnego‎ ‎grzeszenia"‎1‎). Z‎ ‎tego,‎ ‎cośmy‎ ‎dotąd‎ ‎powiedzieli,‎ ‎możemy‎ ‎już wiedzieć,‎ ‎co‎ ‎to‎ ‎znaczy,‎ ‎kiedy‎ ‎pod‎ ‎jakąś‎ ‎modlitewką jest‎ ‎napisane:‎ ‎Odpust‎ ‎50‎ ‎lub‎ ‎100‎ ‎dni',‎ ‎albo‎ ‎że‎ ‎będąc w‎ ‎danem‎ ‎bractwie,‎ ‎można‎ ‎tyle‎ ‎a‎ ‎tyle‎ ‎w‎ ‎tym‎ ‎dniu‎ ‎po zyskać‎ ‎odpustu;‎ ‎albo,‎ ‎że‎ ‎w‎ ‎tej‎ ‎a‎ ‎w‎ ‎tej‎ ‎parafii,‎ ‎w‎ ‎dzień św.‎ ‎jej‎ ‎Patrona,‎ ‎można‎ ‎dostąpić‎ ‎odpustu?‎ ‎Objaśnia- my‎ ‎jednak:‎ ‎znaczy‎ ‎to,‎ ‎że‎ ‎kto‎ ‎tę‎ ‎modlitewkę‎ ‎ze‎ ‎skruszo- nem‎ ‎sercem‎ ‎odmówi,‎ ‎albo‎ ‎kto‎ ‎w‎ ‎tym‎ ‎dniu,‎ ‎z‎ ‎tego bractwa,‎ ‎czy‎ ‎też‎ ‎w‎ ‎tej‎ ‎parafii‎ ‎spowiedź‎ ‎odbędzie,

[madohora]

"W‎ ‎tem‎ ‎samem‎ ‎znaczeniu‎ ‎trzeba‎ ‎rozumieć‎ ‎od pust‎ ‎czy‎ ‎7‎ ‎lat,‎ ‎7‎ ‎kwadragen‎1‎),‎ ‎czy‎ ‎też‎ ‎dni‎ ‎300,‎ ‎100 lub‎ ‎50,‎ ‎czyli,‎ ‎że‎ ‎kto‎ ‎zyska‎ ‎odpust‎ ‎7-miu‎ ‎lat,‎ ‎7-miu kwadragen,‎ ‎300-stu‎ ‎dni,‎ ‎znaczy,‎ ‎że‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎mu przebacza‎ ‎tyle‎ ‎z‎ ‎jego‎ ‎kary‎ ‎doczesnej,‎ ‎ileby‎ ‎mu‎ ‎był jej‎ ‎zgładził,‎ ‎gdyby‎ ‎według‎ ‎dawniejszych‎ ‎pokut‎ ‎ko ścielnych‎ ‎był‎ ‎pokutował‎ ‎przez‎ ‎7‎ ‎lat,‎ ‎przez‎ ‎7‎ ‎Wiel kich‎ ‎Postów,‎ ‎lub‎ ‎przez‎ ‎300‎ ‎dni. Pi‎ ‎zez‎ ‎odpusty‎ ‎więc‎ ‎zastępujemy‎ ‎ciężką,‎ ‎a‎ ‎nie- taz‎ ‎i‎ ‎baidzo‎ ‎długą‎ ‎pokutę‎ ‎kościelną,‎ ‎należną‎ ‎nam za‎ ‎nasze‎ ‎grzechy.‎ ‎Dlatego‎ ‎też‎ ‎tem‎ ‎więcej‎ ‎starać‎ ‎się powinniśni}^‎ ‎pozyskiwać‎ ‎odpusty,‎ ‎chociażby‎ ‎codzien nie,‎ ‎a‎ ‎każdemu‎ ‎często‎ ‎nadarza‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎tego‎ ‎sposo bność!‎ ‎Dzisiaj‎ ‎zaś‎ ‎daleko‎ ‎mniej‎ ‎pokutujemy‎ ‎za‎ ‎swe grzechy,‎ ‎niż‎ ‎to‎ ‎czynili‎ ‎dawniejsi‎ ‎grzesznicy-chrześci- janie.‎ ‎Jako‎ ‎więc‎ ‎chory,‎ ‎by‎ ‎uwolnić‎ ‎się‎ ‎od‎ ‎nie znośnej‎ ‎nieiaz‎ ‎choroby,‎ ‎nie‎ ‎waha‎ ‎się‎ ‎przyjmować 1‎ ‎przykrego‎ ‎lekarstwa,‎ ‎tak‎ ‎podobnież‎ ‎i‎ ‎my‎ ‎nie‎ ‎lękaj my‎ ‎się‎ ‎dostępować‎ ‎odpustów,‎ ‎choć‎ ‎pod‎ ‎nieco‎ ‎cięż szymi‎ ‎warunkami,‎ ‎skoro‎ ‎mają‎ ‎nas‎ ‎one‎ ‎uwolnić‎ ‎od męki‎ ‎czyszcowej. Stąd‎ ‎zarazem‎ ‎poznać‎ ‎możemy‎ ‎nieustanną‎ ‎tro skliwość‎ ‎Kościoła‎ ‎o‎ ‎dusze‎ ‎nasze,‎ ‎tę‎ ‎macierzyńską loztropność‎ ‎i‎ ‎wyrozumiałość‎ ‎dla‎ ‎dzisiejszej‎ ‎naszej pieszczotliwości:‎ ‎jak‎ ‎i‎ ‎ile‎ ‎może,‎ ‎to‎ ‎wszystkiemi,‎ ‎że tak‎ ‎powdem,‎ ‎siłami‎ ‎stara‎ ‎się‎ ‎ta‎ ‎Matka‎ ‎nasza‎ ‎każ dej‎ ‎chwili‎ ‎dobrze‎ ‎nam‎ ‎czynić.‎ ‎Tego‎ ‎jednak,‎ ‎dzi siaj‎ ‎nie‎ ‎jeden‎ ‎z‎ ‎nas,‎ ‎niestety,‎ ‎nie‎ ‎chce‎ ‎ocenić.‎ ‎Śle pota‎ ‎to‎ ‎straszna,‎ ‎za‎ ‎którą‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎karać‎ ‎nas‎ ‎będzie. Oceniajmy‎ ‎więc‎ ‎za‎ ‎życia‎ ‎rzetelne‎ ‎bogactwa, które‎ ‎Kościół‎ ‎święty‎ ‎nam‎ ‎rozdaje,‎ ‎a‎ ‎których,‎ ‎według słów‎ ‎samego‎ ‎Chrystusa‎ ‎Pana,‎ ‎„ani‎ ‎rdza,‎ ‎ani‎ ‎mól‎ ‎nie psują,‎ ‎ani‎ ‎też‎ ‎złodzieje‎ ‎wykopują‎ ‎i‎ ‎nie‎ ‎kradną"‎2‎).
')‎ ‎Kwadragetia—oznacza‎ ‎Wielki‎ ‎Post‎ ‎czterdziestodniowy

[madohora]

Ile‎ ‎więc‎ ‎lat,‎ ‎czy‎ ‎też‎ ‎dni,‎ ‎pozyskamy‎ ‎tego‎ ‎odpustu, tyle‎ ‎albo‎ ‎dni‎ ‎gładzi‎ ‎nam‎ ‎Kościół‎ ‎swej‎ ‎dawniej- szej,‎ ‎ostiej‎ ‎pokuty,‎ ‎a‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎tyle‎ ‎też‎ ‎udziela‎ ‎nam odpuszczenia‎ ‎z‎ ‎kary‎ ‎doczesnej,‎ ‎ileby‎ ‎jej‎ ‎był‎ ‎prze znaczył,‎ ‎gdybyśmy‎ ‎rzeczywiście‎ ‎przez‎ ‎te‎ ‎lata‎ ‎lub‎ ‎te dni‎ ‎dawniej‎ ‎pokutowali. Odpust,‎ ‎stosownie‎ ‎do‎ ‎tego,‎ ‎do‎ ‎czego‎ ‎jest‎ ‎przy wiązanym,‎ ‎nazywa‎ ‎się:‎ ‎albo‎ ‎rzeczowym,‎ ‎albo‎ ‎miejsco wym,‎ ‎albo‎ ‎czasowym,‎ ‎albo‎ ‎też‎ ‎osobistym,‎ ‎albo‎ ‎mo dlitewnym. 1.‎ ‎Odpust‎ ‎rzeczowy‎ ‎jest‎ ‎przywiązany‎ ‎do‎ ‎pewnych izeczy,‎ ‎jak‎ ‎np.‎ ‎do‎ ‎szkaplerzy,‎ ‎różańców,‎ ‎krzyżyków, medalików‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎p. 2.‎ ‎Odpustem‎ ‎miejscowym‎ ‎nazywa‎ ‎się‎ ‎taki,‎ ‎któ rego‎ ‎w‎ ‎pewnem‎ ‎miejscu‎ ‎dostąpić‎ ‎można‎ ‎np.‎ ‎w‎ ‎swej parafii,‎ ‎czy‎ ‎też‎ ‎w‎ ‎sąsiednim‎ ‎jakim‎ ‎kościele‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. 3.‎ ‎Czasowy‎ ‎odpust‎ ‎jest‎ ‎ten,‎ ‎co‎ ‎się‎ ‎stosuje‎ ‎do czasu,‎ ‎np.‎ ‎do‎ ‎dnia,‎ ‎do‎ ‎tygodnia,‎ ‎do‎ ‎nowenny,‎ ‎czyli do‎ ‎nabożeństwa,‎ ‎trwającego‎ ‎przez‎ ‎dziewięć‎ ‎dni;‎ ‎do dnia‎ ‎Patrona‎ ‎parafii,‎ ‎lub‎ ‎do‎ ‎oktawy‎ ‎jakiegoś‎ ‎święta*). Czasowym‎ ‎odpustem‎ ‎nazywamy‎ ‎też‎ ‎odpust‎ ‎jubileu szowy,‎ ‎gdjz‎ ‎ten‎ ‎trwa‎ ‎do‎ ‎pewnego,‎ ‎ściśle‎ ‎określone go‎ ‎czasu. 4.‎ ‎Odpust‎ ‎osobisty‎ ‎będzie‎ ‎wtedy,‎ ‎kiedy‎ ‎go‎ ‎się udziela‎ ‎pewnej‎ ‎tylko‎ ‎osobie,‎ ‎np.‎ ‎tej,‎ ‎co‎ ‎jest‎ ‎blizką śmierci,‎ ‎albo‎ ‎też‎ ‎tej,‎ ‎która‎ ‎zapisuje‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎jakiegoś bractwa. 5-‎ ‎Są‎ ‎odpusty‎ ‎tak‎ ‎zwane‎ ‎modlitewne,‎ ‎ponie- waż‎ ‎można‎ ‎je‎ ‎pozyskiwać‎ ‎wtedy‎ ‎tylko,‎ ‎kiedj‎7,‎ ‎się‎ ‎od mawia‎ ‎pewne‎ ‎modlitwy,‎ ‎do‎ ‎których‎ ‎przywiązan}^‎ ‎jest odpust.‎ ‎Za‎ ‎odmówienie‎ ‎np‎ ‎„Chwała‎ ‎Ojcu‎ ‎i‎ ‎Synowi i‎ ‎t.‎ ‎d.‎ ‎“‎ ‎przeznaczył‎ ‎Kościół‎ ‎odpustu‎ ‎100‎ ‎dni.‎ ‎Za wypowiedzenie‎ ‎pozdrowienia‎ ‎katolickiego:‎ ‎„Niech‎ ‎bę- <lzi‎ ‎pochwalony‎ ‎Jezus‎ ‎Chrystus,"‎ ‎50‎ ‎dni‎ ‎odpustu‎ ‎itp.
*')‎ ‎Ottawa‎ ‎jestto‎ ‎czas‎ ‎ośmiodniowy.

[madohora]

2.‎ ‎Stan‎ ‎łaski‎ ‎poświęcającej.‎ ‎Oprócz‎ ‎intencyi, o‎ ‎której‎ ‎tylko‎ ‎co‎ ‎mówiliśmy,‎ ‎potrzeba‎ ‎jeszcze,‎ ‎by‎ ‎ten, który‎ ‎chce‎ ‎dostąpić‎ ‎odpustu,‎ ‎był‎ ‎w‎ ‎stanie‎ ‎łaski‎ ‎po święcającej,‎ ‎czyli‎ ‎innemi‎ ‎słowy,‎ ‎by‎ ‎nie‎ ‎miał‎ ‎na‎ ‎sumie niu‎ ‎grzechu‎ ‎śmiertelnego.‎ ‎Warunek‎ ‎to‎ ‎nieodzowny. Wskazuje‎ ‎go‎ ‎nam‎ ‎samo‎ ‎już‎ ‎określenie‎ ‎odpustu, który,‎ ‎jak‎ ‎powyżej‎ ‎powiedzieliśmy,‎ ‎jest‎ ‎odpuszcze niem‎ ‎kary‎ ‎doczesnej‎ ‎za‎ ‎grzech}^‎ ‎nam‎ ‎przebaczone. Rozumieć‎ ‎tu‎ ‎trzeba‎ ‎przedewszystkiem‎ ‎grzechy‎ ‎śmier telne,‎ ‎te‎ ‎więc‎ ‎należało‎ ‎nam‎ ‎już‎ ‎pierwej‎ ‎zgładzić; a‎ ‎przez‎ ‎to‎ ‎zgładzić‎ ‎karę‎ ‎wieczną,‎ ‎potem‎ ‎dopiero, karę‎ ‎doczesną.‎ ‎Kościół‎ ‎bowiem‎ ‎przez‎ ‎odpust‎ ‎nie chciałby‎ ‎nas‎ ‎zwolnić‎ ‎od‎ ‎dawniejszej‎ ‎pokuty‎ ‎kościel- ne‎j>‎ ‎gdyby‎ ‎nie‎ ‎widział‎ ‎nas‎ ‎pokutującymi‎ ‎za‎ ‎nasze grzechy;‎ ‎również‎ ‎i‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎nie‎ ‎zgładziłby‎ ‎nam‎ ‎kary doczesnej,‎ ‎jeżelibyśmy‎ ‎poprzednio‎ ‎nie‎ ‎pozyskali‎ ‎od puszczenia‎ ‎nam‎ ‎kary‎ ‎wiecznej,‎ ‎na‎ ‎którą‎ ‎zasługujemy pizez‎ ‎każdy‎ ‎grzech‎ ‎śmiertelny.‎ ‎Na‎ ‎cóżby‎ ‎bowiem przydało‎ ‎się‎ ‎nam‎ ‎pozyskanie‎ ‎odpuszczenia‎ ‎kary‎ ‎do czasu,‎ ‎jeśliby‎ ‎nam‎ ‎kara‎ ‎wieczna‎ ‎nie‎ ‎została‎ ‎zgła dzona?‎ ‎Przedewszystkiem‎ ‎więc‎ ‎należy‎ ‎przez‎ ‎Sakra ment‎ ‎pokuty‎ ‎świętej‎ ‎pozyskać‎ ‎odpuszczenie‎ ‎kary wiecznej,‎ ‎a‎ ‎wówczas,‎ ‎będąc‎ ‎już‎ ‎w‎ ‎stanie‎ ‎łaski poświęcającej,‎ ‎starać‎ ‎się‎ ‎o‎ ‎pozj^skanie‎ ‎innych‎ ‎od pustów. 3.‎ ‎Wykonanie‎ ‎przepisanych‎ ‎warunków.‎ ‎Ten,‎ ‎co nadaje‎ ‎odpust,‎ ‎zawsze‎ ‎przepisuje‎ ‎pewne‎ ‎warunki. Mieliśmy‎ ‎tego‎ ‎dowód‎ ‎podczas‎ ‎trwania‎ ‎u‎ ‎nas‎ ‎„Miło ściwego‎ ‎lata".‎ ‎Ojciec‎ ‎święty,‎ ‎Leon‎ ‎XIII,‎ ‎ogłaszając światu‎ ‎Wielki‎ ‎Jubileusz,‎ ‎postawił‎ ‎za‎ ‎warunek,‎ ‎iż wszyscy,‎ ‎pragnący‎ ‎pozyskać‎ ‎odpust‎ ‎jubileuszów}^, mają‎ ‎być‎ ‎u‎ ‎spowiedzi‎ ‎i‎ ‎Komunii‎ ‎świętej,‎ ‎mają‎ ‎na wiedzić‎ ‎60‎ ‎razy‎ ‎Kościół,‎ ‎albo‎ ‎uczestniczyć‎ ‎w‎ ‎czterech uroczystych‎ ‎procesych‎ ‎jubileuszowych,‎ ‎oraz‎ ‎modlić się‎ ‎na‎ ‎intencyę‎ ‎Kościoła‎ ‎i‎ ‎Ojca‎ ‎świętego.‎ ‎Kto- by‎ ‎więc‎ ‎któregokolwiek‎ ‎z‎ ‎tych‎ ‎warunków‎ ‎nie‎ ‎dopełnił,‎ ‎nie‎ ‎mając‎ ‎ku‎ ‎temu‎ ‎słusznej‎ ‎przyczyny,‎ ‎naprzykład: czy‎ ‎nie‎ ‎wyspowiadałby‎ ‎się,‎ ‎czy‎ ‎też‎ ‎nie‎ ‎nawiedziłby Kościoła‎ ‎oznaczoną‎ ‎ilość‎ ‎razy,‎ ‎ten‎ ‎odpustu‎ ‎nie‎ ‎do stąpił. Słowem,‎ ‎chcący‎ ‎pozyskać‎ ‎jaki‎ ‎bądź‎ ‎odpust, musi‎ ‎dopełnić‎ ‎wszystkich‎ ‎przepisanych‎ ‎do‎ ‎tego‎ ‎od pustu‎ ‎warunków,‎ ‎jakimi‎ ‎bywają:‎ ‎post,‎ ‎jałmużna,‎ ‎mo dlitwa‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎p. Jeśliby‎ ‎jednak‎ ‎ten‎ ‎warunek:‎ ‎czy‎ ‎to‎ ‎post,‎ ‎cz)’’ jałmużna‎ ‎był‎ ‎skądinąd‎ ‎już‎ ‎nakazany,‎ ‎gdyby‎ ‎naprzy kład‎ ‎spowiednik‎ ‎naznaczył‎ ‎za‎ ‎pokutę‎ ‎post,‎ ‎lub‎ ‎jał mużnę,‎ ‎a‎ ‎do‎ ‎pozyskania‎ ‎jakiegoś‎ ‎odpustu‎ ‎również potrzebaby‎ ‎post‎ ‎zachować,‎ ‎albo‎ ‎jałmużny‎ ‎udzielić,‎ ‎to w‎ ‎takim‎ ‎razie‎ ‎potrzeba‎ ‎swoją‎ ‎drogą‎ ‎odbyć‎ ‎post‎ ‎na kazany‎ ‎przez‎ ‎spowiednika,‎ ‎a‎ ‎potem,‎ ‎po‎ ‎raz‎ ‎drugi post‎ ‎zachować,‎ ‎jako‎ ‎warunek‎ ‎postanowiony‎ ‎do‎ ‎uzy skania‎ ‎odpustu,‎ ‎czyli‎ ‎że‎ ‎potrzeba‎ ‎dwa‎ ‎razy‎ ‎post‎ ‎za chować.‎ ‎Toż‎ ‎samo‎ ‎powiedzieć‎ ‎należy‎ ‎i‎ ‎o‎ ‎innych‎ ‎wa runkach. Dla‎ ‎dostąpienia‎ ‎więc‎ ‎odpustów‎ ‎potrzebne‎ ‎są: i)‎ ‎intencya,‎ ‎2)‎ ‎stan‎ ‎łaski‎ ‎poświęcającej‎ ‎i‎ ‎3)‎ ‎wypełnie nie‎ ‎warunków‎ ‎odpustowych. Na‎ ‎tern‎ ‎kończymy‎ ‎tę‎ ‎krótką‎ ‎pracę‎ ‎o‎ ‎Od pustach. Niechże‎ ‎każdy,‎ ‎kto‎ ‎miał‎ ‎sposobność‎ ‎poznać naukę‎ ‎Kościoła‎ ‎o‎ ‎Opustach,‎ ‎stara‎ ‎się‎ ‎jak‎ ‎najbardziej odpowiadać‎ ‎chęciom‎ ‎Kościoła‎ ‎świętego. Niech‎ ‎stara‎ ‎się‎ ‎jakn‎ ‎aj‎ ‎częściej‎ ‎pozyskiwać‎ ‎od pusty,‎ ‎mając‎ ‎na‎ ‎względzie‎ ‎nietylko‎ ‎własny‎ ‎interes, lecz‎ ‎i‎ ‎obowiązek‎ ‎oraz‎ ‎miłość‎ ‎dla‎ ‎dusz‎ ‎w‎ ‎czyszcu‎ ‎cierpią cych.‎ ‎Ofiarujmy‎ ‎im‎ ‎pozyskane‎ ‎odpusty,‎ ‎a‎ ‎przez‎ ‎to okażemy‎ ‎miłosierdzie,‎ ‎którego‎ ‎obyśmy‎ ‎kiedyś‎ ‎i‎ ‎sami byli‎ ‎godni‎ ‎dostąpić.

[madohora]

Pan‎ ‎Piotr‎ ‎z‎ ‎Podlasia,‎ ‎szlachcic‎ ‎co‎ ‎się‎ ‎zowie W‎ ‎kurcie,‎ ‎źupanie,‎ ‎na‎ ‎bakier‎ ‎na‎ ‎głowie, Z‎ ‎torbą‎ ‎na‎ ‎plecach,‎ ‎opasany‎ ‎krajką, Jakby‎ ‎król‎ ‎berłem,‎ ‎machając‎ ‎nacłiajką, Na‎ ‎worku‎ ‎plewy,‎ ‎a‎ ‎chudej‎ ‎kobyle, Z‎ ‎domu‎ ‎na‎ ‎odpust‎ ‎jechał‎ ‎o‎ ‎dwie‎ ‎mile; A‎ ‎chcąc‎ ‎wypocząć,‎ ‎ogarnąć‎ ‎się‎ ‎troszka, Kierował‎ ‎prosto,‎ ‎jak‎ ‎zwyczaj‎ ‎do‎ ‎Moszka. 2‎- Wy‎ ‎biegł‎ ‎na‎ ‎podsien‎ ‎źydek‎ ‎ukochany, Pomoc‎ ‎w‎ ‎potrzebie‎ ‎a‎ ‎plaster‎ ‎na‎ ‎rany. W‎ ‎przyjęciu‎ ‎gościa‎ ‎nie‎ ‎szczędzi‎ ‎sposobu, Ciągnie‎ ‎kobyłę‎ ‎z‎ ‎szlachcicem‎ ‎do‎ ‎żłobu; Podał‎ ‎mu‎ ‎rękę,‎ ‎przytrzymał‎ ‎strzemiona, Pan‎ ‎Piotr‎ ‎przez‎ ‎wdzięczność‎ ‎wziął‎ ‎Moszka ramiona, Byłby‎ ‎go‎ ‎może‎ ‎z‎ ‎duszy‎ ‎pocałował; Ale‎ ‎się‎ ‎spostrzegł,‎ ‎i‎ ‎honor‎ ‎szanował

[madohora]

. „Wszakże‎ ‎to‎ ‎rzeczą‎ ‎bardzo‎ ‎oczywistą, ,,Bez‎ ‎tych‎ ‎zwierzątek‎ ‎nie‎ ‎byłoby‎ ‎czysto‎ ‎— ,,Ale,‎ ‎bodajże!‎ ‎co‎ ‎też‎ ‎jato‎ ‎robię, „Mówię‎ ‎o‎ ‎świnkach‎ ‎nie‎ ‎pomnąc‎ ‎o‎ ‎sobie. „Mocnom‎ ‎się‎ ‎spruszył,‎ ‎jadąc‎ ‎tutaj‎ ‎truchty, Jestem‎ ‎podobny‎ ‎do‎ ‎dworskiego‎ ‎kuchty. „Proszę‎ ‎ci‎ ‎Moszku,‎ ‎bo‎ ‎to‎ ‎dzień‎ ‎świąteczny, ,/Każno‎ ‎tu‎ ‎przynieść,‎ ‎proszę,‎ ‎jakeś‎ ‎grzeczny. 7‎. Tu‎ ‎Moszko‎ ‎skoczył,‎ ‎zniknął‎ ‎przed‎ ‎oczyma, I‎ ‎już‎ ‎jest‎ ‎znowu,‎ ‎flachę‎ ‎wódki‎ ‎trzyma. „Nie,‎ ‎nie,‎ ‎Mosieóku,‎ ‎nie‎ ‎o‎ ‎tem‎ ‎mówiłem, ,,Jeszcze‎ ‎za‎ ‎rano,‎ ‎jeszcze‎ ‎się‎ ‎nie‎ ‎myłem; „Nie‎ ‎długo‎ ‎potrwa,‎ ‎a‎ ‎będę‎ ‎gotowy, „Wódka‎ ‎przed‎ ‎myciem‎ ‎sprawia‎ ‎ból‎ ‎głowy, „Wszystko‎ ‎ja‎ ‎robię‎ ‎ale‎ ‎o‎ ‎swym‎ ‎czasie, „Wnet‎ ‎się‎ ‎uporam,‎ ‎postaw‎ ‎na‎ ‎szynkwasie. 8‎. Niesie‎ ‎mu‎ ‎Sura‎ ‎misę‎ ‎pełną‎ ‎wody, Zlewa‎ ‎czuprynę,‎ ‎bryzga‎ ‎na‎ ‎jagody, Jak‎ ‎sum‎ ‎po‎ ‎stawie,‎ ‎łeb‎ ‎po‎ ‎misie‎ ‎pływa, Sura‎ ‎z‎ ‎garncówki‎ ‎strumienia‎ ‎dolewa; Pan‎ ‎Piotr‎ ‎się‎ ‎kąpie‎ ‎i‎ ‎dmucha‎ ‎i‎ ‎pryska, Łeb‎ ‎coraz‎ ‎bielszy,‎ ‎a‎ ‎ciemniejsza‎ ‎miska.‎ ‎,

[madohora]

Jadą‎ ‎proboszcze,‎ ‎pisarze,‎ ‎syndyki; Jak‎ ‎wilki‎ ‎wyją‎ ‎zgłodniałe‎ ‎kaleki,‎ ‎— Pełne‎ ‎już‎ ‎stajnie,‎ ‎pełne‎ ‎i‎ ‎gospody. Pan‎ ‎Piotr‎ ‎szedł‎ ‎na‎ ‎mszę;‎ ‎aby‎ ‎nie‎ ‎miał‎ ‎szkody. 12‎. Daje‎ ‎Moszkowi‎ ‎torbę‎ ‎i‎ ‎nahajkę, Zleca‎ ‎kobyłę,‎ ‎w‎ ‎kieszeń‎ ‎chowa‎ ‎fajkę.— Po‎ ‎drodze‎ ‎wita‎ ‎panów‎ ‎Braci‎ ‎dużo, Każdemu‎ ‎pokłon‎ ‎dał‎ ‎czapką‎ ‎papużą. Ścisnął‎ ‎go‎ ‎Jakób,‎ ‎ścisnął‎ ‎Jędrzej‎ ‎społem, Niechcący‎ ‎w‎ ‎czoło,‎ ‎uderzyli‎ ‎czołem; Miło‎ ‎im‎ ‎przecież,‎ ‎nie‎ ‎pomnąc‎ ‎na‎ ‎bole, Zasiedli‎ ‎ławki‎ ‎z‎ ‎guzami‎ ‎na‎ ‎czole,‎ ‎— 13‎. Nim‎ ‎jeszcze‎ ‎suma‎ ‎wyszła‎ ‎za‎ ‎wotywą, Już‎ ‎się‎ ‎im‎ ‎jakoś‎ ‎jęło‎ ‎robić‎ ‎ckliwo. Jeden‎ ‎drugiemu‎ ‎poszepnął‎ ‎do‎ ‎ucha: ,,Niewiem,‎ ‎czym‎ ‎słaby,‎ ‎czyto‎ ‎moja‎ ‎skrucha, „Alem‎ ‎tak‎ ‎nudny,‎ ‎niedyspozyt‎ ‎cały, ,‎ ‎Że‎ ‎mię‎ ‎kminkowe‎ ‎zapachy‎ ‎owiały; ,,Nie‎ ‎chcąc‎ ‎jednakże‎ ‎dać‎ ‎złego‎ ‎przykładu, „Wypada‎ ‎czekać‎ ‎pobożnie‎ ‎obiadu.‎14 14‎. Nakoniec‎ ‎przyszła‎ ‎chwila‎ ‎pożądana, Szlachta‎ ‎u‎ ‎Moszka‎ ‎za‎ ‎stołem‎ ‎zebrana,

[madohora]

Przyskoczył,‎ ‎nalał,‎ ‎nizkó‎ ‎się‎ ‎ukłonił, Trzema‎ ‎kieliszki‎ ‎niestrawność‎ ‎odgonil, Każdemu‎ ‎lepiej—każdy‎ ‎się‎ ‎rozcieszył, Zaczął‎ ‎żartować,‎ ‎dykteryjką‎ ‎śmieszył, Czasem‎ ‎i‎ ‎świsnął,‎ ‎zaśpiewał‎ ‎pod‎ ‎nosem. Czasem‎ ‎zapłakał‎ ‎nad‎ ‎ojczyzny‎ ‎losem; Różne‎ ‎uczucia‎ ‎szły‎ ‎tam‎ ‎na‎ ‎przemiany, Miło‎ ‎wspomnieniem‎ ‎goić‎ ‎życia‎ ‎rany. 18‎. Wreszcie‎ ‎przychodzi‎ ‎do‎ ‎odjazdu‎ ‎pora, Bo‎ ‎temu‎ ‎córka,‎ ‎temu‎ ‎żona‎ ‎chora. Już‎ ‎jaki‎ ‎taki‎ ‎szkapinę‎ ‎kulbaczył‎ ‎— Aż‎ ‎Moszko‎ ‎wszystkich‎ ‎na‎ ‎wędkę‎ ‎zackaczył. Wyszedł‎ ‎z‎ ‎piwnicy‎ ‎jak‎ ‎Apollo‎ ‎z‎ ‎lirą!.. Może‎ ‎kto‎ ‎powie‎ ‎że‎ ‎to‎ ‎jest‎ ‎satyrą? Ze‎ ‎złośnej‎ ‎baśni,‎ ‎chcę‎ ‎zostać‎ ‎autorem? Wyszedł‎ ‎powiadam‎ ‎—‎ ‎z‎ ‎potężnym‎ ‎gąsiorem. 19‎. Co‎ ‎to‎ ‎ma‎ ‎znaczyć,‎ ‎szlachta‎ ‎patrzy‎ ‎z‎ ‎oka, Leje‎ ‎się‎ ‎rubin‎ ‎w‎ ‎szklanice‎ ‎z‎ ‎wysoka, Pieni‎ ‎się,‎ ‎szumi,‎ ‎wyrzuca‎ ‎iskierki!‎ ‎— Rzecz‎ ‎bardzo‎ ‎rzadka,‎ ‎w‎ ‎szklance‎ ‎fajerwerki, Piotr‎ ‎ledwie‎ ‎wąchnął,‎ ‎krzyknął‎ ‎do‎ ‎ataku: „Bracia!‎ ‎na‎ ‎honor,‎ ‎odor‎ ‎dereniaku!“ *‎ ‎.

[madohora]

Moszbo‎ ‎zważywszy‎ ‎źe‎ ‎szlachta‎ ‎wykrzyka, Kiwnął‎ ‎jarmulką,‎ ‎już‎ ‎rznie‎ ‎i‎ ‎muzyka. Stoją‎ ‎szlachciurki,‎ ‎jak‎ ‎gdyby‎ ‎bociany, Zdziwił‎ ‎ich‎ ‎akkord,‎ ‎tak‎ ‎niespodziewany. Już‎ ‎jeden‎ ‎drygnął‎ ‎i‎ ‎drugi‎ ‎się‎ ‎rusza: Jak‎ ‎tu‎ ‎w‎ ‎tan‎ ‎nie‎ ‎pójść,‎ ‎gdy‎ ‎tną‎ ‎Tadeusza. 23‎. Poszli!‎ ‎statecznie,‎ ‎skromnie‎ ‎i‎ ‎wspaniale, Jeden‎ ‎przy‎ ‎drugim‎ ‎stanął‎ ‎przy‎ ‎cymbale, Odśpiewał‎ ‎swoje‎ ‎i‎ ‎dalej‎ ‎popłynął; Pen‎ ‎klasnął‎ ‎w‎ ‎ołonie,‎ ‎ten‎ ‎poły‎ ‎podwinął, Tamten‎ ‎jak‎ ‎gdyby‎ ‎na‎ ‎damy‎ ‎przyjęcie, Złożył‎ ‎się‎ ‎miło,‎ ‎wykręcił‎ ‎na‎ ‎pięcie, Nie‎ ‎długo‎ ‎trwały‎ ‎te‎ ‎słodkie‎ ‎wspominki, Sura‎ ‎z‎ ‎Mosz‎ ‎ko‎ ‎w‎ ‎ą‎ ‎klepały‎ ‎w‎ ‎patynki.‎ 24‎. Zaświecił‎ ‎księżyc,‎ ‎zabłysły‎ ‎gwiazdy „Panowie‎ ‎Bracia!‎ ‎pono‎ ‎czas‎ ‎do‎ ‎jazdy, Zawołał‎ ‎Jakób,‎ ‎i‎ ‎potoczył‎ ‎młynka, Padł‎ ‎i‎ ‎Moszkowi‎ ‎porwał‎ ‎z‎ ‎sobą‎ ‎synka! Chciał‎ ‎Stefan‎ ‎zabiedz,‎ ‎jeszcze‎ ‎gorzej‎ ‎zrobił ,Bo‎ ‎się‎ ‎pośliznął‎ ‎i‎ ‎Mojźejszka‎ ‎dobił! Szczęście‎ ‎źe‎ ‎Sura‎ ‎polała‎ ‎ich‎ ‎z‎ ‎góry, Bacbur‎ ‎się‎ ‎zerwał,‎ ‎uciekł‎ ‎do‎ ‎komory. 25‎. Leżą‎ ‎dwa‎ ‎trupy‎ ‎—‎ ‎przy‎ ‎skonaniu‎ ‎reszta, Jędrzej‎ ‎klnie‎ ‎pijanych,‎ ‎brzydki‎ ‎nałóg‎ ‎beszta,

[madohora]

W kilku miejscach Koranu jest powiedziane, że Bóg zwraca się do człowieka, ponieważ jest on tauwābem (Sura 2:37). Ta dobitna forma, będąca synonimem Raḥmāna , opisuje gotowość Boga do zawsze zwracania się do ludzi z miłosierdziem. Termin tauwāb nadal pojawia się w różnych miejscach Koranu w odniesieniu do Boga, głównie w związku z osobami proszącymi o przebaczenie (np. Sura 4:64 i 110:3) i odwracającymi się od grzechów (np. Sura 49:12 ). Dlatego al-tauwab jest również uważany za jedno z pięknych imion Boga .

[madohora]

Hadis opowiedziany w Sahih al-Bukhari w imieniu Abu Hurayry jasno pokazuje , że tauba jest stałym zadaniem wierzącego. W związku z tym Mahomet powiedział kiedyś: „Na Boga, ponad siedemdziesiąt razy dziennie proszę Boga o przebaczenie i zwracam się do Niego w pokucie ( atūbu ilai-hi ).” [6] W Sunanie Ibn Mājah Prorok jest cytowany jako mówiąc: „Każdy, kto odwraca się od grzechu, jest jak ten, który nie ma grzechu” ( at-tāʾib min aḏ-ḏanb ka-man lā ḏanba la-hū ). [7] Kiedy Mahometa zapytano o znak Tauba, podobno odpowiedział, że to jest pokuta (nadama ) być

[madohora]

Szczególnie w środowisku sufich przywiązywano dużą wagę do tauba. Iracki sufi Sahl at-Tustarī przekazał powiedzenie: „Tauba jest obowiązkiem człowieka przy każdym oddechu”. Mówi się również, że Sahl powiedział, że nie ma nic, za co ludzie są bardziej odpowiedzialni niż Tauba. Podczas gdy Sahl wierzył, że człowiek nigdy nie powinien zapomnieć o swoim grzechu w Tauba, reprezentował go Dschunaidpogląd, że ciągłe przypominanie o grzechach faktycznie odciąga ludzi od Boga i dlatego Tauba musi obejmować zapomnienie o własnych grzechach. Niektórzy sufi, jak na przykład ar-Ruwaim (zm. 916), posunęli się nawet do tego, że uznali zasadę tauba za przeszkodę na drodze do Boga z powodu dokonującej się w niej realizacji własnych grzechów. Dlatego zalecali, aby ci, którzy chcą zbliżyć się do Boga, „odwrócili się od tauba” ( tauba min at-tauba ). Późniejszy mistyk Abū Nasr as-Sarrāj (zm. 988) próbował rozwiać różnicę zdań w kwestii, czy tauba powinna obejmować zapomnienie własnego grzechu, stwierdzając, że Sahl at-Tustarī reprezentuje stan murīdówoznaczało jednak Junaid Taubah tych, którzy już osiągnęli prawdę ( al-muḥaqqiqun ). Ci drudzy nie myślą już o swoich grzechach, „ponieważ majestat Boga i wieczna pamięć o Bogu panuje nad ich sercami”

[madohora]

Perski sufi Hujwīrī (zm. 1077) również szeroko zajmował się taubą . Podobnie jak al-Makkī, tauba jest u niego pierwszą stacją ( maqām ) tych, którzy kroczą ścieżką prawdy ( sālikīn-i ṭarīq-i ḥaqq ). Ogólnie jednak jego doktryna Tauba jest prostsza. Jego zdaniem szczera tauba jest już dana, gdy zawiera trzy elementy: 1.) Żal z powodu naruszenia ( asaf bar muḫālafat ); 2.) powstrzymywanie się od błędów ( tark-i zallat ); 3.) decyzję o niepopełnieniu ponownie czynu ( ʿazm-i nākardan ba-muʿāwadat ). Huǧwīrī powiązał także zasadę tauba z dwoma pozostałymi koranicznymi koncepcjami skruchy ( ināba i auba ), ustanawiając między nimi hierarchię. Dlatego Tauba oznacza odwrócenie się od głównych grzechów i jest stacją mas wierzących, ināba oznacza odwrócenie się od małych grzechów i jest stacją przyjaciół Boga i osób bliskich Bogu ( muqarrabūn ), w końcu auba jest odwróceniem się od samego siebie ku Bogu, to stanowisko proroków i posłańców Bożych.

[madohora]

Zasadniczo Kościół rzymskokatolicki rozróżnia karę za grzech (poena peccatum) i poczucie winy. Kara za grzech wynikający z grzechu może być wieczna lub doczesna. Odpust dotyczy tych doczesnych kar za grzechy, które można złagodzić między innymi poprzez odpust

[madohora]

Codex Iuris Canonici z 1983 r . , Kodeks rzymskokatolickiego prawa kanonicznego , definiuje odpusty w kan. 992 KPK w następujący sposób:

[madohora]

Zgodnie z nauką rzymskokatolicką, poprzez odpust można uchylić tzw. kary doczesne za grzechy w całości (odpust pełny) lub w części (odpust cząstkowy) . Odpustu kar za grzechy nie należy mylić z odpuszczeniem grzechów, czyli samym odpuszczeniem grzechów, które można otrzymać w sakramencie pokuty . Według nauczania katolickiego przebaczenie grzechu nie usuwa wynikających z niego kar.

[madohora]

Opiera się to na założeniu, że wspólnota świętych, zarówno w tym życiu, jak i w życiu przyszłym, poprzez ich wstawiennictwo i dobre uczynki pomaga indywidualnemu grzesznikowi w osiągnięciu jego celu (przywróceniu relacji z Bogiem i bliźnimi) zaniepokojony grzechem). Zasługi Chrystusa oraz świętych żywych i zmarłych rozumiane są tu jako skarb łask , z którego możliwe są obdarowania skruszonego grzesznika, które mogą ułatwić mu akt pokuty , a częściowo go zmniejszyć. Zarządzanie tym skarbem jest zadaniem Kościoła.

[madohora]

Według nauczania rzymskokatolickiego odpusty są zatem szczególnym aktem łaski Bożej, podporządkowanym faktycznemu przebaczeniu. Przekazuje się to poprzez obowiązujące akty prawne i rozporządzenia władzy kościelnej.

[madohora]

Prefekt Kongregacji Doktryny Wiary kardynał Gerhard Ludwig Müller w wywiadzie udzielonym w 2017 roku stwierdził, że Marcin Luter miał rację w swojej krytyce sprzedaży odpustów, gdyż sprzedaż odpustów była „oszustwem wobec wiernych” . . Zamiast ekskomunikować Lutra, Kościół powinien był bardziej krytycznie podejść do tego, czego on naprawdę chciał

[madohora]

Do X wieku niektóre akty pokuty nie zastępowały innych pokut, uznawano je jedynie w związku z pobożnymi darowiznami, udziałem w wyprawach krzyżowych , pielgrzymkami i podobnymi zasłużonymi dziełami. Odpust, rozumiany jako pokuta za zadośćuczynienie, powstał w XI wieku. W miarę łączenia odpustów z krucjatami (np. przeciw katarom ) udzielanie odpustów stawało się coraz bardziej zadaniem papieża. Pierwszym odpustem pełnym, niewymagającym złożenia ślubów krucjatowych, był odpust od portiunkuli (XIII w.). Z odpustem dla pielgrzymów Roku Świętego(od 1300 r.) odpust zupełny usamodzielnił się i oddzielił od obietnicy krucjatowej. Jednocześnie udzielanie odpustów cząstkowych stało się ważnym instrumentem finansowania zadań wspólnoty kościelnej.

[madohora]

Problemem odpustów zajmował się także Tomasz z Akwinu . Uważał, że odpust można uzyskać zarówno bezpośrednio, odprawiając przepisaną pokutę samodzielnie, jak i pośrednio, zlecając tę ​​pracę innej osobie.

[madohora]

W Paryżu Hugo studiował teologię , filozofię i prawoznawstwo . Jego kariera rozpoczęła się w 1225 roku, kiedy wstąpił do Zakonu Dominikanów. Już w 1227 r. był prowincjałem swojego zakonu we Francji, a w 1230 r. został przeorem paryskiego opactwa św. Jakuba .

[madohora]

[madohora]

Zasadnicze kwestionowanie przez Marcina Lutra kwestii odpustów było powodem napisania 95 tez i jest uważane za bodziec do reformacji w Świętym Cesarstwie Rzymskim . Za dochody ze sprzedaży odpustów niektórzy papieże przesyłali do Rzymu znaczne sumy pieniędzy z całej Europy, które przeznaczono m.in. na budowę Bazyliki św. Piotra . Albrecht z Brandenburgii , biskup Magdeburga, Halberstadt i Moguncji, zainicjował sprzedaż odpustów u papieża za pośrednictwem dominikanina Johanna Tetzla . Albrecht, któremu papież nadał kilka diecezji, za to naruszenie przepisów papieskich musiał ponieść wysokie opłaty.Liczby prawa kanonicznego . Prowizje Albrechta ze sprzedaży odpustów miały być przeznaczone na spłatę długów wobec banku Fugger w Augsburgu, reszta miała trafić do Rzymu.

[madohora]

Każdy chrześcijanin, który ma prawdziwą skruchę i żal za swoje grzechy, ma pełne przebaczenie kar i win, które mu przysługuje nawet bez listu odpustowego. Każdy prawdziwy chrześcijanin […] ma udział we wszystkich dobrach Chrystusa i Kościoła, dzięki darowi Bożemu, nawet bez listów odpustowych”.

– Marcin Luter : Tezy 36 i 37

[madohora]

Papież Paweł VI ogłosił konstytucję apostolską Indulgentiarum doctrina . 1 stycznia 1967 r. nastąpiła reorganizacja systemu odpustów w celu nadania „większej godności i szacunku” pobożnej praktyce uzyskiwania odpustów. Penitencjaria Apostolska udziela w imieniu Papieża odpustów specjalnych.

[madohora]

Warunkiem uzyskania odpustu zupełnego jest przyjęcie sakramentu pokuty ze zdecydowanym wyrzeczeniem się przywiązania do grzechu, przyjęcie Komunii i modlitwa w duchu Ojca Świętego. Jeżeli jeden z warunków nie jest spełniony, odpust uzyskuje się jako niedoskonały.

[madohora]

Dzięki błogosławieństwu Urbi et orbi każdy, kto je usłyszy lub zobaczy, uzyskuje odpust zupełny od kary za grzechy, zgodnie z przepisami kościelnymi. Pierwotnie do uzyskania tego odpustu konieczna była osobista obecność wiernych na placu lub w zasięgu wzroku papieża, a od 1967 r. błogosławieństwo mogą otrzymać także słuchacze lub widzowie audycji radiowych. To samo dotyczy transmisji telewizyjnych od 1985 r. i transmisji w Internecie od 1995 r.

[madohora]

W Kościele rzymskokatolickim przywilej odpustowy to przywilej nadawany przez papieża lub upoważnioną przez niego władzę kościelną do określonego miejsca, zwykle kościoła pielgrzymkowego , dawniej także do poszczególnych ołtarzy ( ołtarz privilegiatum ) i cudownych obrazów . Stanowi ona, że ​​pod warunkami, pod którymi można uzyskać odpust , czyli częściowe lub całkowite odpuszczenie kar doczesnych za grzechy – warunkami tymi zawsze jest przyjęcie sakramentu pokuty i komunii św .– podejmuje się pobożnego zwiedzania tego miejsca

[madohora]

W późnym średniowieczu szczególną rolę odgrywały przywileje odpustowe dla klasztorów, umożliwiające osobom zakonnym uzyskanie odpustów bez konieczności odbywania pielgrzymki do Rzymu lub innego miejsca pielgrzymkowego. Te przywileje odpustowe były szczególnie ważne dla klasztorów żeńskich. Przykładem takich przywilejów odpustowych jest ten nadany klasztorowi dominikanów w Augsburgu św. Katarzyny przez papieża Innocentego VIII w 1487 r., który pozwolił mniszkom uzyskać różne odpusty siedmiu głównych kościołów rzymskich poprzez modlitwę w murach ich klasztoru. W formie tzw. cyklu bazylikowegoo przywileju nawiązywano także w wyposażeniu klasztoru. Powszechne były przywileje papieskie, w ramach których, podobnie jak ten, odpusty siedmiu głównych kościołów rzymskich przyznawano w innym miejscu. Podobnie było z odpustem porcjunkuli .

[madohora]

Panel ścienny z przywilejem odpustów papieża Jana XXIII. dla rzymskiej bazyliki patriarchalnej Santa Maria Maggiore :
„Papież Jan XXIII. w wigilię Nonów kwietnia (4 kwietnia 1960 r.) udzielił tej liberyjskiej Bazylice Patriarchalnej wieczystego przywileju odpustu zupełnego, który wierni mogą uzyskać w każdej chwili za każdym razem, gdy pobożnie nawiedzą tę bazylikę i po otrzymaniu Sakrament Pokuty i karmienie się świętym pokarmem, zanoszenie modlitw w myślach Papieża.”

[madohora]

[madohora]

Odpust Poreyunkoli
eve wszystkich kościołach zakonu św. Franciszka,
trwający od nieszporów dnia 1 sierpnia aż do skoń-
czonych nieszporów dnia 2 sierpnia.
Każdego roku otwiera się w dniu 1 sierpnia
źródło nieprzebrane we wszystkich kościołach
Franciszkańskich, bo źródło szczególniejszego mi-
łosierdzia Boskiego — odpust zupełny, to znaczy
odpuszczenie wszystkich kar doczesnych, na które
człowiek zasłużył od urodzenia swojego aż do
chwili wejścia do kościoła Franciszkańskiego. Hi-
storya tego odpustu nadzwyczajnego jest następu-
jąca: (podajemy historyę dla pożytku czytelników
naszych z powodu zbliżającej się uroczystości
Matki Boskiej Anielskiej czyli Porcyunkuh.)
W roku 351 po Chrystusie w miesiącu Maju uj-
rzeli mieszkańcy Jerozolimy na niebie krzyż jaśnie-
jący, rozciągający się od góry Kałwaryjsklej aż do
ido góry Oliwnej. Po tern widzeniu cudownem wy-
prało się czterech pielgrzymów z Jerozolimy do
[Rzymu, by odwiedzić groby św. Apostołów Piotra
i Pawła. Pielgrzymi ci będąc na posłuchaniu u ów-
czesnego papieża Liberyusza, prosili go jako wła-
ściciela ziemi włoskiej, by im pozwolił osiedlić się
na dolinie Spoleto. Otrzymawszy zezwolenie, przy-
byli w okolicę miasteczka Assyża, gdzie kupili od
bnieszczan kawałek ziemi tak zwaną p o r c y zie-
|mi,na której wybudowali małą kapliczkę oraz mie-
szkanie pustelnicze dla siebie. W kaplicy tej, którą
zbudowali na cześć Maryi Zwiastowania, złożyli
w ołtarzu relikwie z grobu Chrystusa. Po śmierci
tych pustelników kapliczka ta była opuszczoną, do-
piero w ósmym wieku zajęli się tą kaplicą Ojcowie
Benedyktyni, którzy ją odrestaurowali, a ponieważ
W tej kaplicy słyszano często śpiewy aniołów, na-
zwano ją ogólnie kaplicą Matki Boskiej Anielskiej
lub Porcyunkuh, bo do tej kapliczK; należała poreya
ziemi. Z biegiem czasu i okoliczności ta kaplica zo-
stała opuszczoną i groziła upadkiem tak dalece, że
W tej kaplicy nabożeństwo już się nie odprawiało,
a kaplica ta służyła na nocne schronienie się pa-
sterzy, pasących trzodę w tej dolinie. Ołtarz Zwia-
stowania utrzymywali pasterze, którzy tutaj róż-
nych łask doznawali, a śpiewy aniołów często
słyszeli

[madohora]

Na jarmarkach skupowano towary wywożone masowo (szlakami wodnymi i lądowymi) na zachód Europy (zboża, futra, woły, produkty leśne, len). Z zachodniej Europy przywożono sukno, wyroby metalowe, korzenie, wino, dobra luksusowe.

[madohora]