Śląski Ogród Zoologiczny

[madohora]

Kiedyś występujące licznie lwy zasiedlały całą Afrykę, Azję, a nawet południe Europy (w Grecji i Turcji występowały jeszcze w starożytności). W Afryce na północ od Sahary zostały już całkowicie wytępione, podobnie na południu kontynentu. Można je spotkać przede wszystkim na sawannach, stepach, niekiedy też na pobrzeżach pustyń oraz w górskich rzadkich lasach równikowej części Afryki. Azjatyckie lwy żyją wyłącznie w parku narodowym Gir Forest położonym w północno-zachodniej części Indii, są mniejsze od swoich afrykańskich krewniaków.

[madohora]

Hiena cętkowana (Hyaena cracuta), wstrętny i obrzydli wy mieszkaniec afrykański, wyjący przeraźliwie, żywiący się padliną i trupami ludzkiemi; „trzepojad , jak pisze Głowacki

[madohora]

Niedźwiedź malajski (Ursus malayanus), znacznie mniej szy od zwyczajnego „misia“, posiada miękkie futro, jest do broduszny i łaskawy, a przytem zabawmy; z lubością przyj muje wszelkie słodycze; bardzo często chodzi na dwóch ła pach; zręcznie wspina się na komar drzewny, ustawiony w klatce.

[madohora]

Biologia biruanga malajskiego jest słabo poznana. Do rozrodu może przystępować przez cały rok. Ciąża trwa prawdopodobnie od 95 do 200 dni. Samica rodzi od 1 do 2, rzadziej 3 młode. Do 4 miesięcy młode karmione są mlekiem. Młode pozostają przy matce do czasu osiągnięcia dojrzałości płciowej. Dojrzałość płciową osiąga między trzecim a czwartym rokiem życia.

[madohora]

Wilk – drapieżny gatunek z rodziny psowatych dużo o długości około 100 do 120 cm i ciężarze 27 do 55 kg. Zwierzę drapieżne półkuli północnej. Prowadzi koczowniczy tryb życia. W czasie wiosny i lata żyje samotnie lub parami jesienią rodzinami a w zimie w stadach liczących do 30 zwierząt. Każdy stado wilków ma swoje własne terytorium penetracji na wilka przypada około 2,7 km² oznaczony znakami zapachowymi na drzewach skałach i tym podobne wewnątrz stada panuje skomplikowana hierarchia społeczna kropka z wilkiem przewodnikiem i wilczycą na czele którzy są odpowiedzialni za czuwanie wzdłuż granic z rewiru łagodzenie kłótni i porozumiewania się członków stada. Są także pierwszą parą rozrodową stada. W okresie rozrodu i wychowanie młodych stado przebywa dużej w jednym miejscu. Okres rui przypada od końca grudnia do marca. W płytkiej jamie wygrzewanym ziemi przez wilczycę urządzany jest legowisko suchych wstaw i mchu na świat przychodzi 4 do 6 młodych. Samiec zaopatruje samice i młodych obfite pożywienie. Często z legowiska wydostaje się wektor. Podstawowym pokarmem są dzikie i domowe zwierzęta. wilki mogą czasem stanowić dla człowieka poważny problem gospodarczy ponieważ napadają na konie i bydło. Jeśli polują w grupie to każdy jej członek ma przypisaną sobie rolę zanim rozpocznie się polowanie nękają ofiarą atakami pozorowanymi. Jeśli zwierzę utrzyma się na nogach i podejmie walkę zazwyczaj wilki odstępują aktywne są równie nocą po zapadnięciu zmroku zgraje Wilków wyjął i masie są niebezpiecznymi rozbójnikami na drogach mogą napadać na ludzi. Wykazują także na cierpliwość w stosunku do obcych osobników nad tym zostaje przepędzony bądź zagryziony.

[madohora]

Poza okresem rozrodczym wilki szary prowadzą koczowniczy tryb życia. Ich naturalnym biotopem są obszary leśne (nizinne i górskie) oraz stepy. Są zwierzętami stadnymi, chociaż spotyka się również wilki samotniki. W stadzie istnieje ściśle określona hierarchia. Przewodzą mu samiec i samica „alfa”. Jeśli zabraknie któregoś z przewodników jest on zastępowany przez osobnika, który stoi najwyżej wśród pozostałych osobników. Ustalanie hierarchii na ogół odbywa się bez walki. Obszar zajmowany przez grupę może obejmować od 100 do 1000 km2. Wilki szare znaczą teren zapachem, ale również sygnałami głosowymi (wycie). Wycie ma także duże znaczenie w czasie wędrówek - pomaga utrzymać kontakt między sobą.

[madohora]

Kilka sztuk bardzo łaskawych małp Resus (Macacus rhesus). Cziery sztuki zostały zakupione u Hagenbecka w Stellingen nod Hamburgiem za 210 marek niem. Zabawne te stworzenia sfprawdzl^Tclecha nletylko stale przygl,dającej sie mto- dzieży ale i starszych. Zwinne ich skoki po żelaznych prę tach klatki lub gałęziach dwóch drzewek ustawionych w klatce, pocieszne łamańce na huśtawce wzajemne zabawy i łapanki - przykuwają oczy widzów Jedną małpę pokąsał stary ośmioletni samiec, za co spotkała go zasłużona sepa racja Zamieszkuje w budynku, przeznaczonym na kuchnię, uwiązany na Lńcuszku. Zw e się on Piotr Zapytany, Piotrze' Jesteś głodny?" odpowiada: lak! Jest to małpa nad zwyczaj ’ rozumna- podaje łapę na przywitanie, nastawia szyję by ją głaskać. Lubi bardzo myć się, a prowadzona na Małpa „Peter“. (Fot. M. Steckel, Katowice) łańcuszku, ciągnie w stronę wodociągu, sama otwiera kurek i kąpiel gotowa. Jedna z małp zwie się Lotka Są też dwie malutkie małpeczki jedwabiste (Jacchus) nadzwyczaj miłe, wesołe i zmyślne stworzonka niecwiększe od wiewiórek, posiadające pęczek włosow przed i nad uszkami. Wrażenie jakie wywołuje ich powierzchowność — wzmacnia jeszcze ciągła zmiana wyrazu ich fizjogno- mji i niecierpliwe krzyki. Śpią one 12 godzin na dobę, za grzebane w słomie. Smakują im bardzo biszkopty, latem me gardziły też rzodkiewką.

[madohora]

MAŁPA PETER

[madohora]

(Gallus domesticus), w tem pięć kurek liliputek. W klatce tej znajduje się sztucznie usypany z ziemi kopiec, wewnątrz którego poczyniono głębokie ciemne korytarze, zakończone beczką ze słomą, gdzie mnożą się króliki i morskie świnki.

[madohora]

Rosyjska rasa królików gronostajowych należy do najstarszych ras. Gronostaje są szeroko rozpowszechnione nie tylko w Rosji, ale także w Chinach, Afryce, Egipcie itp. Uprawiane są ze względu na piękne grube i miłe w dotyku przypominające jedwab, futro. Skóry są często używane do naśladowania gronostajów, pomimo wszystkich trudności w hodowli tych zwierząt. Następnie porozmawiajmy o cechach konserwacji i pielęgnacji tych uszów

[madohora]

żółwie lądowe, Testudinidae,
rodzina żółwi;
ok. 50 gat.; karapaks przeważnie silnie wysklepiony, dł. od 10 do 140 cm; prowadzą wybitnie lądowy tryb życia; należą tu m.in. żółw grecki, żółwie olbrzymie oraz żabuti.

[madohora]

W specjalnem pomieszczeniu za szkłem, między mchami i kamyczkami przesuwa się leniwie waż zaskroniec, (Tropi- donotos natrix), samiec z dokładnie widocznemi dwiema żół- temi plamami na tyle głowy za każdem okiem. Towarzyszy mu jaszczur plamisty, (Salamandra maculosa), o lśniąco czar nej skórze, znaczonej dużemi złocisto - żółtemi plamami. W przeciwieństwie do zaskrońca, który chętnie wygrzewa się na słońcu — jaszczur plamisty, zwany też pospolicie salamandrą,

[madohora]

Gody zaskrońca zwyczajnego mają miejsce, w zależności od panujących temperatur od marca do maja. Kilka tygodni po kopulacji, w lipcu lub sierpniu samica składa kilkanaście jaj (przeważnie od 8 do 20, sporadycznie nawet do 50). Często zdarza się, że w jednej norze czy spróchniałym pniu jaja są składane przez wiele samic, w efekcie może się tam znajdować kilkaset (sporadycznie kilka tysięcy) jaj. W zależności od warunków temperatur, inkubacja jaj może trwać od 4 do 8 tygodni. Młode zaskrońce o długości ciała 15-20 cm lęgną się przeważnie w końcu sierpnia lub we wrześniu. Zdarza się że do godów dochodzi w lecie a nawet jesienią, wtedy samice zimują z zapłodnionymi jajami, które są składane wiosna, skutkiem czego młode węże pojawiają się wcześniej, nawet w maju.

[madohora]

Salamandra plamista w zależności od lokalnych warunków klimatycznych gody mogą mieć miejsce od wiosny do jesieni. Samica pobiera wydzielone przez samca spermatofory, a uwolnione z nich plemniki zapładniają jaja w jej jajowodach. Po wybudzeniu ze snu zimowego samica szuka potoku lub większej kałuży gdzie rodzi do 40 larw. Larwy mające 2-3 cm mają skrzela zewnętrzne i przez kolejne trzy miesiące dorastają w wodzie. Do metamorfozy dochodzi najczęściej w lipcu lub sierpniu, larwy przeobrażają się w postać dorosłą (m in. utrata skrzeli i wykształcenie płuc). Świeżo przeobrażone, młode salamandry mają średnio 5-7 cm i żyją na lądzie, jedynie samice wrócą kiedyś do wody by urodzić larwy.

[madohora]

Białe myszy nie są jedynymi zwierzętami, które można „ujrzeć” w czasie delirium alkoholowego, według badań przeprowadzonych nad halucynacjami spowodowanymi przez alkohol, najczęściej widzianymi zwierzętami były kolejno: koty, psy i węże, myszy były dopiero czwarte pod względem częstości

[madohora]

Myszarka japońska (Apodemus speciosus) – gatunek gryzonia z rodziny myszowatych (Muridae), występujący endemicznie na Wyspach Japońskich.

[madohora]

Najokazalszym jest orzeł krzykliwy, (Aquila naevia), zwany też orlikiem pospolitym, z uwagi, że mniejszy jest od orłów właściwych. Mieszkaniec Europy, przylatuje do nas z końcem kwietnia, odlatuje we wrześniu. Żywi się głównie wężami i małerni gryzoniami, a clioc czasem złowi kuropatwę lub zajączka — to w sumie przynosi więcej pożytku, niż szkody i należy go chronić.

[madohora]

DZIEŃ PSIAKA W PARKU KOŚCIUSZKI - Nasze Miasto - 08.10.2022

[madohora]

Pustułka, (Cerclineis tinnuńcula), piękny drapieżnik wiel kości gołębia’ zamieszkuje całą Europę i Azję. Odlatuje późną jesienią, a wraca wczesną wiosną. Ptak nadzwyczaj poży teczny, godny opieki ze strony człowieka. Tępi myszy w dużych ilościach, oraz owady niszczące zasiewy w polach

[madohora]

Pustułka zasiedla tereny wiejskie, jak także miejskie. Zdecydowanie stroni od obszarów leśnych, silnie zarośniętych kompleksów, gdzie nie może polować na preferowane zdobycze. W zależności od tego, jakie nisze zajmuje, takie też zajmuje gniazda. Tym sposobem w środowisku miejskim zasiedla dachy, korytka po kwiatach na balkonach, rynny lub inne tego typu miejsca. Z kolei populacje łąk i pól wybierają opuszczone gniazda ptaków krukowatych usytuowane na skraju śródpolnych ostoi, zarośli czy grup drzew. Wynika to z pewnego lenistwa związanego z charakterem sokołów. Ptaki te w ogóle nie budują gniazd. Pustułka nie jest tutaj w cale wyjątkiem, ona także wykorzystuje już gotowe konstrukcje. Nie powinno nikogo dziwić znalezienie jaj pustułek na płaskich powierzchniach takich jak dachy bez żadnej osłony, czy też ochrony w postaci choćby kilku gałązek, puchu, ptasich piór czy mchu.

[madohora]

Krogulec (Acoipiter nisus). Drapieżnik ten pospolity jest w Europie i Azji. Samica jest zawsze większa. Przez cały rok nas nie opuszcza. Za pożywienie służą mu ptaki, jak: zięby, trznadle i wróble

[madohora]

Barwa upierzenia myszołowa jest bardzo zmienna, od ciemnobrązowej i rdzawej do bardzo jasnej. W odpowiednim oświetleniu widoczne jest pręgowanie i ciemne zakończenie ogona, szczególnie u osobników jasnych. W locie ogon szeroko rozpostarty, a skrzydła zakończone palczasto rozcapierzonymi lotkami. Samica jest trochę większa od samca, ale ubarwieniem się nie różnią.

[madohora]

PUCHACZ

[madohora]

sroka, Pica pica,
ptak z rodziny krukowatych;
długość 43 cm; upierzenie czarno-białe; ogon długi; żywi się owadami, ślimakami, myszami, zjada też jaja ptaków i ich pisklęta; ma skłonność do gromadzenia błyszczących przedmiotów; gniazdo (z chrustu i gliny, osłonięte od góry gałązkami) zakłada na drzewach lub wysokich krzewach; zamieszkuje zadrzewione obszary Europy, zachodniej Azji i zachodniej części Ameryki Północnej; w Polsce pospolita, zimująca.

[madohora]

trznadle, Emberizinae,
podrodzina ptaków z rodziny trznadlowatych;
287 gat., w dawniejszych układach systematycznych ograniczana do 171–197 gat. lub wyodrębniana w osobną rodzinę; obejmuje drobne gat. o małej, spłaszczonej główce, dość silnym dziobie, długim ogonie, lekko widłowato wyciętym; gniazda ścielą na ziemi lub nisko w krzewach; zamieszkują otwarte, zakrzewione obszary Eurazji; w Polsce (chronione) lęgowe: ortolan, potrzeszcz, potrzos oraz trznadel, Emberiza citrinella (dł. 17,5 cm), upierzenie żółtawo-brunatne, pstre, pospolity na skrajach lasów i w zaroślach śródpolnych; trznadel cierlik, E. cirlus (dł. do 16,5 cm), podobny do poprzedniego, w Polsce spotykany wyjątkowo