Lubecko

[madohora]

1638 Na zamku w Lublińcu na krótkie wypady przebywa król Polski Władysław IV Waza. Król który lubił polowania.
1638 Urodził się Venceslaus Jablonka – był dyrektorem szkoły w Lubecku

[madohora]

1640 Lublinieckie dobra stały się własnością skarbu cesarskiego i zostały dokładnie opisane inwentarzu.

[madohora]

1648.10.24 Zakończenie wojny trzydziestoletniej w wyniku której zginęło OK 30% ludności w regionie Górnego Śląska. Zwyciężyły sił protestanckie.
1648 W Lublińcu rozwija się cech krawiecki.

[madohora]

Sieraków Śląski (niem. Schierokau) – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, w gminie Ciasna.

[madohora]

[madohora]

1653 W Lublińcu rozwija się cech piekarzy.

[madohora]

1668 Król polski Jan Kazimierz nadaje prawa dla cechów szewców.

[madohora]

1683.08 Przemarsz wojsk polskich udających się pod Wiedeń. Trasa przemarszu wiodła m.in poprzez Częstochowę, Tarnowskie Góry , Piekary Śląskie, Bytom, Gliwice, Rudy Raciborskie, Racibórz.

[madohora]

1688 Miejscowość pisze się: Lubeczka. Kościół otrzymał nową chrzcielnice która jest do dziś.

[madohora]

Boronowski kościół został zbudowany z drewna sosnowego na podmurowaniu z kamienia na planie krzyża greckiego. W ramionach krzyża znajdują się dwie kaplice - świętej Anny fundacji Dzierżanowskich i Niepokalanego Poczęcia Matki Boskiej (1659). W kościele mieści się pięć ołtarzy. Ołtarz główny późnorenesansowy z początku XVII wieku z rzeźbami św. Stanisława i św. Wojciecha oraz aniołów. W centralnej części ołtarza znajduje się obraz Matki Boskiej Różańcowej, pamiętający czasy erekcji kościoła. W nawie poprzecznej mieszczą się cztery ołtarze z pierwszej połowy XVII wieku z obrazami św. Anny Samotrzeciej i w centralnej części św. Dominika. W kaplicy stoi późnobarokowy ołtarz z drugiej połowy XVIII wieku z obrazami świętych: Jana Nepomucena i Jana Sarkandra. W drugiej kaplicy znajduje się ołtarz późnorenesansowy (1659), w 1750 roku przebudowany dzięki staraniom Mikołaja Scholtza. Posiada on rzeźbę Matki Bożej Niepokalanie Poczętej. Chrzcielnica drewniana z XVII wieku została otoczona balustradą.

[madohora]

Urodził się 13 lutego 1869 we wsi Budzów w powiecie oleskim w rodzinie Antoniego, nauczyciela szkoły elementarnej w Nowej Wsi Oleskiej i Pauliny z d. Czaja. Na poziomie elementarnym, do 12 roku życia, uczył się w szkole swego ojca, a w latach 1880-1881 - w szkole elementarnej w Kluczborku. Tam też ukończył szkołę średnią, uzyskując 21 sierpnia 1891 świadectwo dojrzałości. Ponieważ było to gimnazjum ewangelickie, uczył się religii u miejscowego proboszcza ks. Kalerta. Rozpoczęte w 1891 roku studia teologiczne na Uniwersytecie we Wrocławiu ukończył po trzech latach, uzyskując dyplom 30 listopada 1894. W czasie studiów znalazł się w grupie studentów założycieli Towarzystwa Akademików Górnoślązaków, powstałego w 1892 roku i działającego do czasu rozwiązania go przez władze w 1899 roku.

[madohora]

Stosunki między proboszczem a grupą niemieckich parafian zaogniły się po wybuchu I wojny światowej i bezpośrednio po niej. Napływały pisemne skargi na proboszcza, oskarżające go o faworyzowanie ludności polskiej. W czasie plebiscytu ks. Adamek optował za Polską i niewątpliwie agitował na rzecz przyłączenia plebiscytowego obszaru Śląska do Polski. Z tego powodu był tropiony przez niemiecką policję (Abstimmungspolizei) i musiał uciekać z Popielowa. 29 czerwca 1921 informował generalny wikariat, że znajduje się w klasztorze Braci Miłosierdzia we Wrocławiu, a pismo do władz biskupich z 2 sierpnia 1821 pisał już z miejscowości Krasowy w powiecie katowickim, prosząc o poparcie swoich starań o zapomogę ze strony instytucji opieki społecznej w Berlinie. Generalny wikariat we Wrocławiu nie udzielił poparcia jego prośbie, zwracając mu uwagę, że jako proboszcz Popielowa powinien dbać o swoich parafian.

[madohora]

Urodził się 22 lipca 1901 w Krowiarkach k. Raciborza w rodzinie rolnika Józefa i Katarzyny z d. Wilczek. Naukę w szkole średniej rozpoczął w Raciborzu. Później przeniósł się do Państwowego Katolickiego Gimnazjum w Głogowie, gdzie 9 marca 1922 zdał egzamin dojrzałości. Następnie przez pół roku przebywał w domu. Kolejne pół roku przepracował w kopalni Giesche w Nikiszowcu. Brat, adwentysta, namawiał go do porzucenia wiary katolickiej. Postanowił przemyśleć swój wybór w czasie rekolekcji na Górze Świętej Anny (przed Wielkanocą 1923 roku). Owocem tych rekolekcji była nagła decyzja o wstąpieniu do Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego, którego siedziba w latach 1923 - 1927 znajdowała się w Kolegium Towarzystwa Jezusowego w Krakowie. W „Księdze alumnów" został zapisany pod numerem 12. Święcenia kapłańskie przyjął 24 czerwca 1928 z rąk bpa A. Lisieckiego w katedrze Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Katowicach.

[madohora]

Urodził się 1 czerwca 1923 w Pruchnej w rodzinie kolejarza Franciszka i Katarzyny z d. Pławecka. Do szkoły powszechnej uczęszczał w Ligocie k. Bielska, Zabrzegu i w Czechowicach. Następnie, do wybuchu II wojny światowej, uczył się w Państwowym Gimnazjum Męskim w Bielsku. W okresie okupacji hitlerowskiej pracował przy budowie nawierzchni kolejowej i przebudowie torów w Dziedzicach. W 1942 roku z ramienia firmy, w której był zatrudniony został wysłany do Kijowa i Korosłyna. Przez rok pracował tam przy naprawie i przebudowie torów kolejowych. W 1943 roku powrócił do domu i swych dawnych obowiązków na kolei. Po zakończeniu II wojny światowej kontynuował naukę w Państwowym Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnym w Bielsku. W 1947 roku zdał egzamin dojrzałości. Po maturze wstąpił do Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie i rozpoczął studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Święcenia kapłańskie przyjął 22 czerwca 1952 w katedrze Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Katowicach z rąk bpa sufragana J. Bieńka.

[madohora]

Jego pierwszą placówką wikariuszowską była parafia Trójcy Przenajświętszej w Kochłowicach (1963-1965). Następne placówki to parafie: św. Marii Magdaleny w Tychach (1965-1966), św. Michała Archanioła w Suchej Górze (1966-1970), Chrystusa Króla w Hołdunowie (1970-1972), Najświętszej Marii Panny Królowej Polski w Czechowicach Dziedzicach (1972-1975; obecnie diecezja bielsko-żywiecka) i św. Jana Chrzciciela w Pawłowicach Śląskich (1975).

[madohora]

Gdy w 1992 roku Jan Paweł II opublikował bullę papieską Totus Tuus Poloniae Populus, na jej mocy została utworzona diecezja gliwicka, a ks. Marcisz został do niej inkardynowany. 28 sierpnia 1995 został mianowany proboszczem parafii św. Antoniego w Zabrzu, w której posługiwał aż do nagłej śmierci 5 marca 2003.

[madohora]

Urodził się 10 października 1935 w Cielmicach w rodzinie Tomasza i Weroniki z d. Seweryn. Był młodszym bratem ks. Józefa. Po ukończeniu szkoły podstawowej w rodzinnej miejscowości uczył się w Katolickim Gimnazjum im. św. Jacka w Katowicach, a po jego przekształceniu 1 września 1950 w Niższym Seminarium Duchownym. W 1953 roku uzyskał świadectwo maturalne i wstąpił do Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie . Święcenia kapłańskie przyjął 19 października 1958 z rąk bpa Juliusza Bieńka w kaplicy Niższego Seminarium Duchownego w Katowicach.

[madohora]

Jawornica (niem. Jawornitz) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, w gminie Kochanowice.

[madohora]

W jednej z najpiękniejszych okolic powiatu Lublinieckiego, w pobliżu samego miasta Lublińca leży wioska swym położeniem górzystym piękny widok czyniąca nazwana Lubecko. W tejże znajduje się niewielki, murowany kościółek, który na odpust ściąga tłumy ludzi a to za sprawą obrazu cudami słynącego.

[madohora]

Ów wyżej wymieniony, zdziwiony pobiegł z tymi skarbami do brata swego farorza i opowiadał mu o tym czego był naocznym świadkiem. Farorz słysząc takie rzeczy przywołał wszystkich przytomnych i wywiadywał się ściśle o tej sprawie. Przekonawszy się, że to za wolą boską się stało udał się z prośbą do Biskupa Diecezji Wrocławskiej ażeby mógł ten dziwnie odnaleziony obrazek na widok publiczny wystawić. Uzyskawszy zgodę wystawił go na Wielkim Ołtarzu w celu uwielbienia NMP Bogarodzicy.

[madohora]

Pójdźcie Chrześcijanie ku Maryi Pannie
W Lubeckiej krainie obrazek jej słynie
Kto ma cięzkości, dolegliwości
Niechaj do niej spieszy

Bo ona łaskawa, pomocy dodawa
Każdemu nędznemu i utrapionemu
Więc kto zemdlony i utrapiony
Niechaj do niej spieszy

Tam się uciekają, ratunku szukają
Świata miłośnicy, zwątpieni grzesznicy
Ona łaskawa, pomoc podawa
I najgrzeszniejszemu

Tam idźcie sieroty, tam dla was skarb złoty
Tam się uciekajcie, tej matki szukajcie
Kto tylko zdoła, kiedy was woła
Bieżcież ku niej dziatki

Zewsząd do mnie chodźcie i prośby przynoście
Tu błogosławieni bądźcie w mej świątyni
Bo ma przycena sprawi u syna
I że was wysłucha

Wy Adama dziatki, słysząc słowa matki
Gnuśni nie bieżycie do niej nie spieszycie
Aby z pokłonem przed jej tronem
Onej się polecać

Dzieje ogłaszają i nam przedstawiają
Jak dawniej przodkowie nasi pradziadkowie
Jak wierne dziatki do dobrej matki
Tutaj przychodzili

A wy potomkowie, onychże synowie
Ojców naśladujcie, zewsząd przybywajcie
I wszyscy razem przed jej obrazem
Onę uwielbiajcie.

[madohora]

Upadamy przed twym tronem
o Maryjo dziatki twe
I z sercem upokorzonym
Pierś wyciska słowo te
Ach zmiłuj się droga pani
Patrz oto twoi poddanie
Przed cię niosą prośby swe

Obróć oczy twe łaskawe
Ach na nędzny już twój lud
Który płacze już łzy krwawe
Bo go dręczy świat i głód
Tak że już wszystek omdlewa
I twego imienia wzywa
O Marya ukaż cud

Wstrzymaj rękę syna swego
NIechaj rózga sfolgnie
Która dla grzechu naszego
Świat od długich lat czuje
Obróć macierzynskie słowa
Do syna a kara owa
Na głos jego zhamuje

[madohora]

W latach 1867-1935 blisko Lubecka żyła Franciszka Ciemienga, wielka czcicielka Matki Bożej Lubeckiej, charyzmatyczka, która umarła w opinii świętości.

[madohora]

Chrześcijaństwo, jeśli pójdziemy wprost do jego istoty, jest religią Miłości. Bóg jest miłością, mówi Jan apostoł, kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim. Wszelkie pogłębienie świadomości naszej wiary musi zaowocować lepszym zrozumieniem tego. Nie możemy oczywiście zapoznawać jakichkolwiek uwarunkowań tej miłości i jej naturalnych podstaw, a zwłaszcza sprawiedliwości, bez której jest ona tylko fałszywą miłością; sprawiedliwości, z której dziś kpi się tak samo jak z niej samej. Musimy strzec się tych jej plagiatów, grubych czy subtelnych, dziś tak licznych, albo tych uproszczonych recept na jej osiągnięcie. Ale koniec końców wszystko jest ze względu na nią. Ona jest absolutem, któremu wszystko jest podporządkowane, ze względu na który wszystko powinno być osądzane. Otóż czy to gwałtownymi atakami, czy też tysiącznymi subtelniejszymi drogami dąży się dziś do wydarcia jej tego prymatu. Kult Siły wkrada się nawet w serca chrześcijan i ruguje z nich, albo w nich przynajmniej umniejsza, szacunek dla Miłości. Przeciw tym atakom niech Duch Święty udzieli nam daru Siły! Ale przeciw atakom bardziej podstępnym, niech nam udzieli również daru Mądrości, byśmy zrozumieli, na czym polega chrześcijańska Siła. Ta ostatnia nie staje obok Miłości ani przed nią jako jej rywalka: trzeba ją kultywować w służbie Miłości. (...)

[madohora]

Sceny znajdują się dookoła prezbiterium w dwóch rzędach i łączą się z sobą w swoisty „kadr filmowy”. Mamy bowiem do czynienia z tzw. techniką kadrową: malowidła były zazwyczaj niewielkie, malowane właśnie w kwadratowych lub prostokątnych polach. Towarzyszył temu niezwykły pomysł i kunszt oraz duża aranżacja plastyczna, niezbyt często spotykana w gotyku. Widzimy kolejne momenty z życia Jezusa Chrystusa przedstawione w obrazowy sposób. Lubeckie malowidła są wspaniałym przykładem Biblii pauperum dla wiernych tamtych czasów.

[madohora]

Freski na ścianach wieńczy malowidło na sklepieniu. Na pierwszy plan wysuwa się postać Chrystusa w mandorli, w ikonograficznym typie Maiestas Domini. Chrystus tronuje w majestacie, otaczają go lew, byk, anioł oraz orzeł — symbole czterech ewangelistów, a także aniołowie trzymający w rękach znaki męki Pańskiej. Takie odwzorowania Maiestas Domini były charakterystyczne dla ówczesnej sztuki sakralnej.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

1704-1749.03.22 Proboszczem w Lubecku jest ks. Jerzy Franciszek de Zmieszkał. Z pochodzenia Czech z Domanowic. Z biegiem lat oponował język polski. Zamarł i pochowany w Lubecku.

[madohora]

1717.07.2 W dzień św. Urbana Lubliniec nawiedza potężne niespotykane dotąd gradobicie, które zniszczyło domy a także zboże, Lubliniec ślubuje pielgrzymkę do Lubecka.
1717.08.29 Burmistrz Lublińca wraz z radnymi spisali dokument w którym uznali gradobicie za karę z powodu niedotrzymania zobowiązań przodków i zobowiązali się na coroczną pielgrzymkę do Matki Boskiej Lubeckiej dnia 2 lipca.
1717.09.08 Koronacja w Częstochowie obrazu na Jasnej Górze koronami ufundowanymi przez króla Augusta II Sasa.

[madohora]

1720.03.12 Miedzy innymi ks. Jerzy Franciszek Zmieszkał podpisuje protokół ojca Paulina o cudownym znalezieniu obrazu matki boskiej w Lubecku.
1720 Ambroży Nieszporkowicz wydaje książkę „Odrobiny ze stołu królewskiego, czyli historya łaski i cuda Obrazu częstochowskiego i jego ważniejszych kopii…”na str.47 i 48 opisuje Cudowne zalezienie w Lubecku.
1720.09.17 Protokół wizytacyjny wymienia miejscowości należące do parafii: Glinica, Lisowice, Kochcice, Kochanowice i Zborowskie. Dodatkowo należały także Łagiewniki Wielkie z kościołem filialnym św. Jana Chrzciciela.

[madohora]

1723-1725 Ks. Zamieszkał spisuje wiele cudów między innymi: Służąca Julianna Obstinowa zeznała, że nie mogła chodzić i ruszać rękami po wstawieniu się w kościele w Lubecku do domu wraca o własnych siłach.

[madohora]

1725.08.21 Zapada decyzja zabrania obrazu do Kurii do Wrocławia. W obawie władz nagłym rozgłosem Lubecka.

[madohora]

1727 Rok założenia Księgi zgonów parafii Lubecko.
1727-1727Wikarym na jeden rok zostaje ks. Florian Franciszek Evanacki. Pochodzi z Gradziszcza.
1727 Dobra Lublinieckie po Piotrze Jarosławie Graff Cellarym sprzedaje za 95 tyś guldenów reńskich wdowa Maria Elżbieta von Osterberg ówczesnemu właścicielowi Kochanowic i Rusinowic Piotrowi de Garnierz z Alzacji.

[madohora]

1735 Wikarym w Lubecku jest ks. Jacobus Wiltzeck.

[madohora]

1740-1742 Pierwsza wojna Śląska w wyniku której Król pruski Fryderyk II Wielki zajmuje ziemie kłodzką, oraz większość ziem Górnego Śląska,

[madohora]

1743 Miejscowość pisze się: Lubetzko.

[madohora]

1746.07.31 Z kilkoma przerwami do 1777.02.23 ks. wikarym w Lubecku jest ks. Stanisław Płonka.

[madohora]

1749.03.22 Zmarł ks. Jerzy Franciszek Zmiszkał w wieku 75 lat. Wielki czciciel Matki Boskiej zostaje pochowany w grobie murowanym pod kościołem.
1749-1754.01.26 Proboszczem w Lubecku jest ks. Walenty Leopold Galetzka zmarł pochowany w Lubecku.

[madohora]

1752-1755 W Lubecku jest pomocniczy ks. Marcin Soja.

[madohora]

1756-1763 Trzecia wojna śląska. Kończy się przyłączeniem całego bogatego Śląska do Prus.

[madohora]

1775 Anna Barbara Gaschin przejmuje ponownie dobra Lubeckie.

[madohora]

Boronów (niem. Boronow) – wieś w Polsce w powiecie lublinieckim w województwie śląskim, nad rzeką Liswartą, siedziba gminy Boronów.

[madohora]