ŚWIĘTY MIKOŁAJ

[madohora]

Święty Mikołaj żył za cesarzy Dioklecjana (284-305) i Maksymiana (305-308). Po kilku latach życia w klasztorze, z powodu wyjątkowych i wspaniałych cnót, podniesiony został do godności biskupiej. Stawał zawsze w obronie chrześcijan i odważnie głosił prawdziwą naukę religijną, dlatego przez władze miasta, po różnych torturach, został uwięziony wraz z innymi chrześcijanami. Gdy do władzy w cesarstwie rzymskim doszedł Konstantyn Wielki (306-337), więźniowie wyszli zza krat. Otrzymał też wolność św. Mikołaj (Nikolaos, gr nike, zwycięstwo, laos, lud, „odniósł zwycięstwo dla swojego ludu”?) i wrócił do Miry w Lycji (południowa Azja Mniejsza) na biskupstwo i za kilka lat wziął udział w Soborze Powszechnym w Nicei w 325 roku. Umarł w podeszłym wieku, zostawiając wiernym swe ciało jako relikwie, źródło pociechy i uzdrowień. Pozostał jakby żywy nawet po śmierci, otrzymując z nieba dar działania cudów. Jego relikwie od 1084 roku przechowuje się w Bari na południu Włoch (wspomnienie 9 maja). Jego moc czynienia cudów zrodziła pełne niezwykłości legendy, będące przyczyną tradycyjnych dziecięcych radości tak na Zachodzie jak i na Wschodzie.

[madohora]

W teczce starych dokumentów parafii unickiej Bubel Stary – Pawłów Stary, znajdującej się w archiwum Kurii Biskupiej w Siedlcach, jest tekst mówiący, że po zbudowaniu w 1930 roku obecnej cerkwi w Pawłowie Starym „znalazł się w niej stary obraz św. Mikołaja powszechnie i bardzo czczony przez okoliczną ludność”, „starożytny”, „do którego ludność katolicka obu obrządków ma duże przywiązanie”, „cudowny”, „miraculosa imago”, „przedstawia wielką wartość artystyczną”. Jest wykonany na płótnie nie w stylu moskiewskich ikon, ale jest w stylu cerkiewnym, nie łacińskim, przypuszczalnie pochodzi z pierwszej poł. XIX wieku, z terenów pogranicza, gdzie się od wieków styka chrześcijaństwo greckie z łacińskim. Znajdował się w cerkwi unickiej, która stała na tym placu i „spłonęła przed stu laty” (jest to tekst z 1931 roku), postawiono nową, która ze starości podupadła i na jej miejscu ks. Aleksander Nikolski, tutejszy proboszcz unicki, w 1931 roku postawił żelazny krzyż (stojący do dziś), który poświęcił ks. bp unicki bł. Mikołaj Czarnecki, gdy wizytował aktualną cerkiew 27 i 28 czerwca 1931 roku. Obraz ten jest jedynym w tej cerkwi przedmiotem pochodzącym ze starej cerkwi unickiej, pisze ks. prałat Ludwik Kalicki, dziekan janowski 22 grudnia 1931 roku w sprawozdaniu z wizytacji tutejszej parafii unickiej, który to tekst znajduje się w w/w teczce na stronicy 136.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Pierwowzorem tiary oraz mitry w jej obecnej formie mógł być camelaucum (gr. καμιλαύκιον, kamiławka). Było to nakrycie głowy urzędników Cesarstwa Bizantyjskiego. W późnym okresie imperium stał się formą korony, używaną przez cesarzy bizantyjskich i wysokich dostojników państwowych.

[madohora]

Niegdyś w obrządku łacińskim precyzyjnie rozróżniano trzy rodzaje infuł:

[madohora]

Mitrę i pastorał podaje biskupowi i odbiera odeń jego kapelan, diakon lub ceremoniarz.

[madohora]

Szczególnym typem mitry wschodniej jest tzw. mitra-korona, której dolny otok ma postać zębatej korony z tradycyjnie 12 listkami. Do XVIII w. był to podstawowy typ mitry, obecnie prawo jej używania mają tylko niektórzy patriarchowie (m.in. aleksandryjski, konstantynopolitański i gruziński).

[madohora]

[madohora]

Biskup może używać pastorału tylko na terenie diecezji, do której jest przypisany. Metropolita – na terenie metropolii. W pozostałych przypadkach muszą na to uzyskać zgodę ordynariusza miejscowego. Kardynał może używać pastorału wszędzie, nie pytając nikogo o zgodę (podobnie jak ze spowiadaniem).

[madohora]

W Kościołach wschodnich pastorał funkcjonuje w dwóch odmianach

[madohora]

[madohora]

wbudowane – kominy wewnątrz budynków, wykonuje się je z cegły ceramicznej pełnej lub szamotowej (dawniej) lub ze stali szlachetnej (obecnie).

[madohora]

Dawniej rodzice straszyli swoje pociechy mówiąc, że Zwarte Piet wkłada niegrzeczne dzieci do worka i zabiera ze sobą do Hiszpanii (do XVI w. tereny współczesnej Holandii należały do Hiszpanii, więc kraj ten kojarzył się Holendrom niezbyt przyjemnie), gdzie przez cały rok będą musiały ciężko pracować. Ze względów pedagogicznych stosowanie tej metody wychowawczej było mocno krytykowane i ma obecnie wartość jedynie historyczną, gdyż praktycznie wyszło z użycia.

[madohora]

W miarę jak upowszechniła się w Niderlandach wiara o pochodzeniu Sinterklaasa z Hiszpanii, coraz częściej utożsamiano Zwarte Pieta z mauretańskim, nieporadnym młodzieńcem mówiącym na migi. Taki wizerunek Zwarte Pieta był popularny aż do połowy XX wieku.

[madohora]

Verene Shepherd profesor karaibskiego Uniwersytetu West Indies zgłosiła sprawę postaci do Rady Praw Człowieka ONZ w Genewie, w związku z czym powołano komisję, której zadaniem było zbadanie holenderskiej tradycji dotyczącej świętego Mikołaja (ONZ sugerowała nawet ingerencję w święto Sinterklaas, celem wprowadzenia zmian lub całkowitej jego likwidacji). Przedsięwzięte przez Shepherd kroki wywołały w Holandii falę dyskusji na ten temat. Zarzucano jej przede wszystkim skrajną lewicowość, nieznajomość kultury holenderskiej oraz włączenie sprawy Zwarte Pieten do szerszej kampanii mającej na celu uzyskanie możliwie największych odszkodowań dla dawnych kolonii. Artysta Quinsy Gario (pochodzący z Antyli Holenderskich) w 2011, w trakcie obchodów święta w Amsterdamie pokazał się w podkoszulku z napisem Zwarte Piet is racisme (Czarny Piotruś to rasizm). Ineke Strouken z Holenderskiego Centrum Kultury Ludowej i Dziedzictwa Niematerialnego w Utrechcie uważała, że zmiana w wyglądzie tych postaci byłaby czymś naturalnym. Stwierdziła m.in.: Tradycje są z definicji dynamiczne. Dopasowują się nieustannie do ducha czasów

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Toggle navigation
ENCYKLOPEDIA

Wyszukaj hasło...


••• Menu
Weles
Encyklopedia PWN
Weles, Wołos, mit. słow. bóg magii, klątwy i wieszczego natchnienia, prawdopodobnie opiekun zajęć gospodarskich;
czczony na Rusi; wg Powieści dorocznej z 907 i 971 wraz z Perunem wzywany na gwaranta przysiąg strony ruskiej w traktatach z Bizancjum; być może pod imieniem Trzygłowa czczony w Szczecinie i Brennej (Brandenburg).

[madohora]

KARPIOWE ŻNIWA - Radio Katowice - 16.11.2022

[madohora]

KOKOSANKI. PRZEPIS NA CIASTECZKA - Nasze Miasto - 16.11.2022

[madohora]

[ŚLIMACZKI Z CIASTA FRANCUSKIEGO

ciasto francuskie 75 g
przecier pomidorowy 30 g
sól 3 g
pieprz 3 g
oregano 3 g
szynka 100 g
ser żółty 100 g
jajka 1 szt

Przygotowania: ciasto francuskie rozwijamy na papierze do pieczenia. Piekarnik nagrzewamy do temperatury 180°C.
Sos pomidorowy: koncentrat mieszamy ze szczyptą soli, pieprzu i oregano. Sos nakładamy na ciasto francuskie i równomiernie rozprowadzamy.
Szynka i ser: jeśli są w całości, kroimy je w plastry. Na ciasto pokryte sosem rozkładamy szynkę, a następnie ser żółty.
Zwijanie ślimaczków: ciasto francuskie zwijamy wzdłuż dłuższego boku. Kroimy w plastry o grubości ok. 2 cm.
Przygotowanie do pieczenia: gotowe rollsy układamy na płasko. W osobnym naczyniu rozkłócamy jajko i smarujemy je po wierzchu.
Pieczenie: ślimaczki z ciasta francuskiego wstawiamy do piekarnika na 20–25 min

[madohora]

SAŁATKA Z SZYNKĄ I ANANASEM

szynka 150 g
ananas 1 puszka
ser żółty 200 g
kukurydza 1 puszka
majonez 60 g
sól 2 g
pieprz 2 g

Szynka: jeśli jest w całości, kroimy ją w kostkę. Jeśli w plasterkach – na kwadraciki o wielkości ok. 1 cm
Ananas: otwieramy puszkę i odsączamy owoce z syropu (powinny ważyć ok. 340 g po odsączeniu). Jeśli ananas nie jest w kawałkach, kroimy go w „trójkąciki”
Ser żółty: ścieramy na wiórki na tarce o grubych oczkach
Łączenie składników: do dużej miski przekładamy przygotowane składniki: ananasa, ser i szynkę. Kukurydzę odcedzamy z wody (powinna ważyć ok. 220 g po odsączeniu) i dodajemy do sałatki. Nakładamy 4 łyżki majonezu, doprawiamy szczyptą soli i pieprzu. Dokładnie mieszamy

Fantastycznie wygląda podana w przekrojonym ananasie