ŚWIĘTO TRZECH KRÓLI

[madohora]

Szczególnie w okresie późnego i późnego średniowiecza legenda o Trzech Mędrcach stawała się coraz bogatsza. Od XIII w. uważano je za reprezentatywne grupy wiekowe, młodzieńca, mężczyznę i starca, a od XIV w. powszechnie znane części świata: Afrykę, Azję i Europę. Jedna z najbardziej szczegółowych legend została spisana około 1364 roku przez karmelitę Jana z Hildesheim. Szczegółowo i z wieloma szczegółami opisuje proroctwa Starego Testamentu, pochodzenie Trzech Króli, ich podróż do Betlejem, ich dalsze życie i wreszcie długą podróż, jaką odbyły ich relikwie, aż do sprowadzenia ich do Kolonii w 1164 roku przez arcybiskupa Kolonii sprowadzono Rainalda von Dassela. Skróconą wersję można znaleźć w Breviarium Coloniense z 1521 r. (w tłumaczeniu Arnolda Steffena).

[madohora]

Niestrudzenie pełnili uczynki cnoty i pobożności, aż do chwili, gdy w te okolice przybył apostoł Tomasz, aby głosić naukę o Jezusie Chrystusie. Przyłączyli się do niego i otrzymali od niego święcenia kapłańskie. Chrzest. A ponieważ byli to ludzie z wyboru, Tomasz wyświęcił ich także na biskupów i powierzył ich pasterskiej opiece narody Wschodu.

Breviarium Coloniense,
Kolonia 1521, fol. 36r

[madohora]

Za czasów cesarza Manuela żył bardzo uczony i pobożny człowiek greckiego pochodzenia, imieniem Eustorgiusz. Przybył do Mediolanu jako ambasador cesarza Manuela i został wybrany przez tamtejszą ludność na biskupa. Eustorgiusz wrócił zatem do Konstantynopola, podziękował cesarzowi i na jego prośbę otrzymał w prezencie ciała Trzech Króli. Z wielkim wysiłkiem, wieloma czuwaniami i modlitwami przywiózł ich w marmurowej trumnie do Mediolanu.

Breviarium Coloniense,
Kolonia 1521, fol. 30 V

[madohora]

Trasa, jaką Rainald von Dassel przebył z kośćmi Trzech Mędrców w 1164 roku, jest stosunkowo dobrze znana. Już w dwa lata po zdobyciu Mediolanu 1 , 11 czerwca 1164 roku, w podziękowaniu za niezmierzone i niezliczone zasługi, przyjął w Pawii 2 relikwie cesarza Fryderyka Barbarossy i wyruszył do Kolonii. Następnego dnia znajdował się siedemdziesiąt kilometrów na zachód w Vercelli 3 , skąd wysłał list do duchowieństwa i mieszkańców Kolonii, aby poinformować o swoim przybyciu z relikwiami. Z Vercelli udał się prawdopodobnie trasą przez Turyn 4 i Mont Cenis 5 do Vienne 6 , gdzie wziął udział w spotkaniu biskupów burgundzkich. Nie wiadomo, jaką trasą udał się stąd do Renu, ale można przypuszczać, że wybrałby trasę przez Lyon, Chalon-sur-Saône i Besançon lub przez Genewę, Lozannę i Bazyleę do Breisach 7 , gdzie , według późniejszej tradycji, w Münster St. Stephan znajdowały się ciała św. Stefana, które także pochodziły z Mediolanu. Mówi się, że dali go Gerwazy i Protazy. Z Kaiserstuhl prawdopodobnie udał się statkiem przez Ren do Kolonii 8 . Legendą jest zapewne informacja, że ​​dzień przed przybyciem do Kolonii przywiózł prepozytowi w Remagen kości św . Mówi się, że Apollinaris dał go w prezencie. Przebycie całej trasy zajęło mu 43 dni, co odpowiada średniej prędkości podróżowania wynoszącej około 33 km dziennie.

[madohora]

Cenne relikwie umieszczono w starej katedrze karolińskiej, której wnętrze ozdobił Rainald von Dassel jedwabnymi suknami z Mediolanu.

Z jego inicjatywy zbudowano dwie nowe wieże, a wieże katedry ozdobiono w sumie dziesięcioma złoconymi zwieńczeniami. Nie wiadomo, czy relikwie umieszczono już w tym miejscu pośrodku kościoła, jak później udokumentowano dla Sanktuarium Objawienia Pańskiego, czy też w Złotej Komnacie, czyli skarbcu

[madohora]

W następnych stuleciach królowie niemieccy również zwykle odwiedzali Kolonię najpierw po koronacji w Akwizgranie, aby oddać cześć Trzem Mędrcom, których uważano za pierwszych królów chrześcijańskich. Wielu przyniosło cenne prezenty. Mówi się, że Otton IV przyozdabiał głowy królów drogocennymi koronami. W XVI wieku Karol V podarował cenny kielich, który zawieszono przed sanktuarium.

[madohora]

Najpierw miała zostać rozebrana wschodnia część starej katedry, aby rozpocząć budowę gotyckiego chóru katedralnego, natomiast część zachodnia miała zostać zachowana do czasu jej ukończenia. Podczas prac rozbiórkowych wybuchł pożar.

[madohora]

27 września 1322 roku dokonano konsekracji chóru katedralnego przez arcybiskupa Heinricha von Virneburga. Z tej okazji w uroczystej procesji Sanktuarium Objawienia Pańskiego zostało przeniesione ze Starej Katedry do nowego budynku. Prawdopodobnie zainstalowano ją już w tym miejscu w najbardziej wysuniętej na wschód kaplicy obejścia. Sanktuarium stało tu, z kilkoma przerwami, do 1864 roku. Przez obejście pielgrzymi, którzy licznie przybyli, aby zobaczyć kości Trzech Mędrców, mogli przejść obok sanktuarium i oddać cześć relikwiom. Rzeczywistą lokalizacją w ukończonej katedrze miało być skrzyżowanie, skrzyżowanie nawy i transeptu katedry. O lokalizacji tej wspomina także średniowieczny plan katedry, zaginiony w 1794 roku, ale zachowany na miedziorycie z XVII wieku.

[madohora]

W średniowiecznej kratowej obudowie, podobnie jak później w barokowym mauzoleum Objawienia Pańskiego, wisiały liczne cenne wota, które na przestrzeni wieków składano Trzem Królom. Żaden nie został zachowany. Większość uległa stopieniu w wyniku rewolucji francuskiej. Angielski podróżnik Thomas Coryat relacjonował o nich w XVII wieku:

[madohora]

„Zwykły człowiek wierzy, że diabeł rzucił podczas tej burzy kamień, aby zniszczyć honor trzech królów, i że Bóg mu na to pozwolił; Jednak kamień w trakcie upadku zboczył z linii prostej. Nie należy się dziwić, że można wierzyć w takie rzeczy, skoro przez tyle stuleci żaden kamień z tylu piramid nie pozostał nienaruszony. upadli trzej królowie.”

Tłumaczenie niemieckie według Aegidiusa Geleniusa: Maximilian Wilhelm Schallenbach: Opis historyczny słynnego na całym świecie Kolońskiego Wysokiego Erzdomkirche…, Kolonia 1771, s. 60-62.

[madohora]

Budowa budowli, która mogła być jasno oświetlona z zewnątrz i wewnątrz, trwała do 1689 roku. Sanktuarium można było oglądać przez centralne zakratowane okno. Płaskorzeźba powyżej przedstawiała Pokłon Trzech Króli. Nad szczytem widniała Gwiazda Betlejemska. W XVIII wieku mauzoleum ozdobiono nową kratą i wspaniałymi żyrandolami z kutego żelaza. Po 200 latach istnienia został rozebrany pod koniec XIX w.; Fasada została jednak odbudowana w 1920 roku na Ołtarz Trzech Króli, dziś Ołtarz Madonny, w północnym transepcie. Tylna ściana mauzoleum została odrestaurowana w 2014 roku i od tego czasu stoi w tzw. Sali Trzech Króli. Centralna płaskorzeźba na tylnej ścianie przedstawia przybycie kości Trzech Króli do Kolonii w 1164 roku.

[madohora]

„List namalowany na głowach i relikwiach trzech królów w Cöllen jest dobry na wszelkie niebezpieczeństwa, takie jak bóle, upadki, choroby [padaczka], gorączka, czary i nagła śmierć dzięki mocnej wierze”.

[madohora]

29 września 1794 roku Sanktuarium Trzech Króli wraz z większością skarbca katedralnego, biblioteką katedralną i archiwum katedralnym zostało wywiezione do klasztoru Wedinghausen niedaleko Arnsbergu, aby uciec przed nacierającymi oddziałami francuskiej armii rewolucyjnej.

[madohora]

Podczas gdy relikwie Trzech Króli pozostały w Arnsbergu, w kolejnych latach skrzynie zawierające skarb katedralny i kapliczkę Objawienia Pańskiego przenoszono do różnych miejsc składowania. Większość z nich wróciła do Wedinghausen w 1798 r. Kiedy w sierpniu 1802 roku stało się jasne, że Arnsberg wpadnie w ręce Landgraviate Hesji-Darmstadt w wyniku zamknięcia głównego Deputacji Cesarskiej, kapituła katedralna wysłała 16 skrzynek do domu scholastyka kolegiaty św. Bartłomieja, Stefana Franza Antona Molinariego , we Frankfurcie nad Menem. Podczas gdy zawartość pięciu skrzynek została sprzedana w imieniu kapituły katedralnej, Molinariemu udało się ochronić pozostałe 1 pudło, w tym większość Sanktuarium Objawienia Pańskiego, przed zajęciem przez Landgraviate i inne państwa będące następcami Elektoratu Kolonii. Zwrócił się do przedstawiciela rządu francuskiego we Frankfurcie i nakazał uznanie go za własność Republiki Francuskiej.

[madohora]

Z okazji obchodów 700. rocznicy przybycia relikwii Trzech Króli do Kolonii w 1864 roku, kapliczkę wyjęto z mauzoleum i umieszczono w przejściu przez katedrę.

[madohora]

Kolonia była już celem odosobnionych nalotów podczas I wojny światowej, dlatego też zimą 1917/18 przy budowie katedry usunięto część średniowiecznych witraży. Zakłady Budowy Katedry w Kolonii były dobrze przygotowane do II wojny światowej. Pudła do ochrony wojennej wyprodukowano już w 1937 roku. Zaraz po rozpoczęciu wojny 1 września 1939 roku skarbiec katedralny został zamknięty, a skarb katedralny został w całości zapakowany do pudeł.

[madohora]

Kiedy w 1948 roku obchodzono 700. rocznicę wmurowania kamienia węgielnego pod katedrę w Kolonii, całe centrum Kolonii wciąż pozostawało w ruinie. Z wielkim wysiłkiem przy budowie katedry udało się tymczasowo odrestaurować przynajmniej stosunkowo niewiele zniszczone chór katedralny i transept w takim stopniu, że teren ten mógł zostać ponownie otwarty. W dużej procesji Sanktuarium Trzech Króli w towarzystwie wielu innych relikwiarzy kolońskich zostało przepędzone zniszczonymi ulicami miasta i wniesione do katedry. Od tego czasu stoi za ołtarzem głównym.

[madohora]

Było to największe wydarzenie w historii Kolonii, a radosna, pielgrzymkowa atmosfera szybko rozprzestrzeniła się po całym mieście. Stało się to także impulsem do ożywienia „pielgrzymki katedralnej”, która odbywa się co roku od 2006 roku w okolicach dnia konsekracji katedry 27 września. Od 2019 r. rzeczywisty cel pielgrzymek do Sanktuarium Trzech Króli nadał tej tradycyjnej pielgrzymce nową nazwę, która lepiej wyjaśnia powód i cel: „Pielgrzymka Objawienia Pańskiego”.

[madohora]

[madohora]

Od późnej starożytności teorie astronomiczne i astrologiczne wiązały „Gwiazdę Betlejemską” z różnymi zjawiskami niebieskimi widocznymi przed przełomem ery, zwykle z kometą , koniunkcją lub supernową , aby dokładniej datować narodziny Jezusa. Ze względu na różne zastrzeżenia żadne z tych prób wyjaśnień nie zostało naukowo zaakceptowane.

[madohora]

„Kiedy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za dni króla Heroda , oto mędrcy ze wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: Gdzie jest narodzony król żydowski? Widzieliśmy, jak wschodziła jego gwiazda, i przybyliśmy, aby złożyć mu hołd. Gdy król Herod to usłyszał, przestraszył się, a z nim cała Jerozolima. Zwołał wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i zapytał ich, gdzie narodzi się Chrystus . Odpowiedzieli mu: W Betlejem Judzkim; Bo tak napisał prorok: Ty, Betlejem na terytorium Judy , wcale nie jesteś najmniej ważny wśród głównych miast Judy; / bo z ciebie wyjdzie książę / pasterz mojego ludu, Izraela . Następnie Herod potajemnie przywołał do siebie astrologów i kazał mu dokładnie powiedzieć, kiedy pojawiła się gwiazda. Potem posłał ich do Betlejem, mówiąc: Idźcie i pilnie szukajcie dziecka; a gdy już go znajdziecie, donieście mi o tym, abym i ja mógł pójść i złożyć mu pokłon. Po tych słowach króla wyruszyli. I oto gwiazda, którą widzieli wschodzącą, przeszła przed nimi do miejsca, gdzie było Dzieciątko; zatrzymał się tam. Gdy ujrzeli gwiazdę, ogarnęła ich wielka radość. Weszli do domu i zobaczyli Dzieciątko oraz Marię , Jego Matkę; Wtedy upadli i oddali mu pokłon. Potem wydobyli swoje skarby i ofiarowali mu w darze złoto, kadzidło i mirrę. Ponieważ jednak we śnie nakazano im, aby nie wracali do Heroda, inną drogą wrócili do swego kraju”.

[madohora]

Otto Betz (1981) nawiązał do biblijnych odniesień do tego epizodu. Wschodząca gwiazda (dosłownie „wschodząca gwiazda”) nawiązuje do Lb 24.17 UE : „Wschodzi gwiazda z Jakuba i podnosi się berło z Izraela…”. Ten werset z Przysłów Balaama zapowiada władcę, który ostatecznie zniszczy wszystkich wrogów Izraela, dlatego też datuje się go najwcześniej na panowanie króla Dawida około 1000 roku p.n.e. Przestarzały. W judaizmie czasów Jezusa przepowiednia Balaama była powiązana z przyszłym oczekiwanym Mesjaszem . Jednak zdaniem Ulricha Luza Mt 2,1-12 nie zawiera bezpośrednich analogii językowych z bileamperykopą. Wschodząca gwiazda jest tutaj jedynie drogowskazem, a nie symbolem Mesjasza.

[madohora]

Później prorocy Tanachu zestawili wojowniczy obraz Mesjasza z obrazem Mesjasza jako pokojowego zwiastuna pokoju, jak na przykład w Za 9:9-10 UE . Źródło logiczne Q także odróżniło Jezusa od oczekiwań ówczesnego następcy Dawida, który zniszczy przeważających wrogów Izraela. Legenda o narodzinach również zaprzecza temu oczekiwaniu: Mesjasz nie przychodzi, aby zniszczyć wrogów Izraela, lecz ich mędrcy szukają go, aby oddać mu cześć i cześć jako przedstawicielowi JHWH, Króla Żydów i Zbawiciela Izraela. narody. Natomiast ówczesny król żydowski Herod, który legitymizował się jako następca Dawida, próbował zabić Mesjasza. Tylko kilku nie-Żydów z zagranicy przypomniało mu o granicach jego władzy i o fakcie, że Micheasz 5:1 ogłosił już nie stolicę Jerozolimę, ale niepozorną wioskę Betlejem, jako miejsce narodzin Mesjasza.

[madohora]

W wielu starożytnych cywilizacjach szczególne zjawiska niebieskie były związane z ważnymi wydarzeniami historycznymi. W wielkich imperiach starożytnego Egiptu , Mezopotamii , Persji i Medii „wiedza o gwiazdach” miała centralną tradycję i funkcję służącą zachowaniu państwa. Nie dokonano jeszcze rozróżnienia między interpretacją gwiazd (astrologia) a obserwacją gwiazd (astronomia). W filozofii starożytnej obserwacja gwiaździstego nieba była również istotna dla metafizycznego wyjaśnienia świata ( kosmologia ).

[madohora]

Teologia chrześcijańska II wieku, pod wpływem hellenizmu i metafizyki greckiej , rozpoczęła się od poszukiwań Gwiazdy Betlejemskiej. Teolog Orygenes (185-około 253) już uważał, że Gwiazda Betlejemska jest kometą, ponieważ „gwiazdy takie pojawiają się w przypadku wielkich wydarzeń i ogromnych zmian na ziemi”, a według stoickiego Chaeremona z Aleksandrii „czasami także w czasie pojawił się wpis szczęśliwych wydarzeń”