Duchy i dynie

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Dynia to warzywo mające wielu zwolenników. Dzieje się tak nie tylko ze względu na ciekawy wygląd, który urozmaica jesienne wnętrza domów i mieszkań. Wielbiciele gotowania doceniają ją za smak oraz liczne wartości odżywcze. Dzięki temu coraz częściej wykorzystuje się ją do przygotowywania ciekawych przepisów. Jeśli zastanawiasz się, od czego zacząć kulinarną przygodę z dynią, postaw na rozpływające się w ustach kopytka dyniowe.

[madohora]

To jedno z bardziej wszechstronnych warzyw dostępnych w Polsce, które podbija smak wielu przepisów. Stanowi niezwykle cenne źródło składników odżywczych, dlatego warto włączyć ją do codziennej diety. Jej pomarańczowy miąższ kryje w sobie beta-karoten, czyli barwnik roślinny z rodziny karotenoidów. Za tym określeniem kryje się witamina A, wspierająca prawidłowe funkcjonowanie organizmu. Będąc jednym z silniejszych przeciwutleniaczy, obniża ryzyko zachorowania na nowotwory oraz eliminuje pojawiające się zmarszczki.

[madohora]

Sezon jesienny to zazwyczaj czas wzmożonego chorowania oraz osłabiania naturalnej odporności. Dynia w posiłkach pozytywnie wpływa na wzmocnienie układu odpornościowego. Dzieje się tak za sprawą zawartości cynku oraz witaminy C. Warzywo obfituje także w błonnik, a przy okazji jest wyjątkowo lekkostrawne i niskokaloryczne. Właściwości dyni docenią zwłaszcza osoby, które często odczuwają głód, a chcą zadbać o utrzymanie zdrowej wagi. Planowanie posiłków z zawartością dyni zapewni uczucie sytości na dłużej, a tym samym zahamuje odczuwanie głodu.

[madohora]

KOPYTKA DYNIOWE

300 g purée z dyni,
500 g gotowanych ziemniaków,
1 jajko,
250 g mąki pszennej,
1 łyżka mąki ziemniaczanej,
½ łyżeczki kurkumy,
½ łyżeczki soli,
szczypta gałki muszkatołowej,
świeżo mielony pieprz.

Zaczynamy od przygotowania domowego purée z dyni. Wybrany gatunek dyni dokładnie myjemy i osuszamy, a następnie kroimy na pół i wydrążamy środek wraz z pestkami. Tak przygotowane warzywo kroimy na ćwiartki, które układamy na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Całość przykrywamy folią aluminiową i pieczemy przez 60 minut w piekarniku nagrzanym do 200 st. C (grzanie góra-dół). Upieczoną dynię wyciągamy do całkowitego wystygnięcia, a następnie dokładnie blendujemy. Jeśli zdecydowaliśmy się na dynię Hokkaido, nie musimy obierać jej ze skórki.
Obrane ziemniaki gotujemy w osolonej wodzie do miękkości. Ostudzone przeciskamy przez praskę. Do dużej miski przesiewamy mąkę i dodajemy ziemniaki, purée z dyni oraz łyżkę mąki ziemniaczanej. Do masy wbijamy jajko, dodajemy kurkumę oraz pozostałe przyprawy. Zagniatamy do połączenia składników oraz uzyskania gładkiego i jednolitego ciasta.
Ciasto dzielimy na kilka mniejszych części. Każdą z nich formujemy w wałeczek i odkrawamy niewielkie kawałki ciasta. Gotowe kopytka wrzucamy do osolonego wrzątku i gotujemy 3-4 minuty.

[madohora]

W rzeczywistości w ramach projektu „Biodiversity of ogrodniczych gatunków Apulii (BiodiverSO)” finansowanego z programów rozwoju obszarów wiejskich Apulii na lata 2007–2013 i 2014–2020 scharakteryzowano kilka przyjęć barattiere z morfologicznego i jakościowo-żywieniowego punktu widzenia a wyniki badań zostały właśnie opublikowane w artykule o otwartym dostępie w międzynarodowym czasopiśmie naukowym „Plants” autorstwa naukowców z CNR-Instytutu Nauk o Produkcji Żywności w Bari oraz Wydziału Nauk Rolno-Środowiskowych i Terytorialnych Uniwersytetu im. Bari, we współpracy z Cooperativa Progresso Agricolo z Fasano (Br), która była gospodarzem testów eksperymentalnych w trzech polach katalogu udostępnionych przez jej członków.

[madohora]

[madohora]

cukinia mała(Cucurbita pepo)to letnia dynia,pnąca roślina zielna, której owoce zbiera się, gdy ich niedojrzałe nasionaiepikarp(skórka) są jeszcze miękkie i jadalne. Jest blisko spokrewniona, ale nie identyczna, zeszpikiem; jej owoce mogą być nazywaneszpikiem, gdy są dojrzałe

[madohora]

Wartości odżywcze: Wartości odżywcze (1 szklanka ugotowanego, pokrojonego w kostki):

Kalorie: 79,95
Białko: 1,82 grama
Węglowodany: 17,94 grama
Błonnik pokarmowy: 5,74 grama
Wapń: 28,7 mg
Żelazo: 0,67 mg
Potas: 895,85 mg
Kwas foliowy: 57,40 mcg
Witamina: A 7291,85

[madohora]

KOREAŃSKIE MISKI Z MELONEM

Możesz obrać, wydrążyć pestki i pokroić je, serwując jak każdego melona, ​​lub wrzucić do sałatki owocowej, aby nadać jej egzotycznego charakteru. Innym pomysłem na serwowanie jest użycie jej jako miski do serwowania. Istnieją dwa sposoby. Pierwszy to przekroić je na pół, wydrążyć pestki, a następnie pokroić wokół krawędzi i pokroić w środku miski. Pokrój na plastry o grubości około 3/4″ w poprzek, a następnie raz w środku.
Teraz możesz wypełnić miskę tym, co lubisz. Wybierz różne kolory. Zaletą tej metody jest to, że Twoi goście nie będą potrzebować noża. Wszystko powinno być wielkości kęsa, abyś mógł jeść widelcem (oprócz liczi w tym przypadku). Ponadto skórka tutaj nadaje jeden dodatkowy kolor. Wadą jest to, że będzie trochę odpadów, ponieważ nie będziesz w stanie pokroić tak blisko skórki, jak gdybyś ją obierał.
Innym sposobem jest najpierw obranie melona, ​​a następnie przecięcie go na pół, wydrążenie pestek i użycie jako miski. W tej metodzie goście będą potrzebować noży, aby pokroić melona, ​​ale można zjeść więcej melona. W obu przypadkach powstaje piękna prezentacja, która sprawia, że ​​czujesz się jak na wakacjach na tropikalnej wyspie.

[madohora]

Następnie rolnicy z północnych Indii i Azji Środkowej zaczęli uprawiać odmiany melona. Stopniowo ta kultura melonów podbiła całą Środkową i Mniejszą Azję oraz wschód aż do Chin. Melon został sprowadzony do Europy i Rosji dopiero w średniowieczu.

[madohora]

Melon Emir odmiana ta cechuje się wyjątkową soczystością i aromatycznością, oraz słodkim smakiem. To owoc o kulistym kształcie, ma stosunkowo duże owoce (zazwyczaj ważące ok. 1 kg). Ich jasnozielona skórka jest lekko bruzdowana, czasem jej ubarwienie zmienia się na pomarańczowe. W środku kryje się dość gruby miąższ, który ma kolor taki sam jak skórka.

[madohora]

Cucurbita pepo subsp. Teksas​ texana (= Cucurbita texana ), hybryda ze wszystkimi Cucurbita pepo , występująca tylko w Teksasie (Stany Zjednoczone). Zwykle nazywają ją „tykwą teksaską” lub „dziką dynią teksańską”, więc można ją przetłumaczyć jako „dynia teksańska (dzika)”, „dynia (dzika) teksańska” lub „dynia teksańska”.

[madohora]

Roślina uprawna. Pochodzenie melona nie jest do dziś wyjaśnione, hipotezy wskazują na Azję lub Afrykę. Uprawiany jest od bardzo dawna: znajdowany jest w licznych wykopaliskach z okresu Średniego Państwa w Egipcie (ok. 2133 p.n.e. – ok. 1786 p.n.e.). Wymieniony jest w Biblii: Lb 11,5; Iz 1,8] i Jer 10,5. Owoc był znany już starożytnym Grekom i Rzymianom, z czasem dotarł również do Europy Środkowej. W Polsce uprawiano go od XVII wieku. Melony w 89,7% składają się z wody. Mają mało kalorii, za to zawierają znaczne ilości β-karotenu (1,1 mg na 100 g[8]) oraz kwasu asparaginowego (127 mg na 100 g). Stosowany jest w celach leczniczych, ale przede wszystkim do konsumpcji. Jadany jest zazwyczaj na surowo.

[madohora]

Francja zajmuje 3. miejsce w produkcji europejskiej, produkcja ta jest rozłożona na trzy duże, tradycyjne baseny produkcyjne (basen południowo-wschodni, basen środkowo-zachodni i basen południowo-zachodni). Kilku hurtowników ma swoją siedzibę w Quercy i prowadzi sprzedaż do dużych i średnich sklepów w całej Francji . Plantatorzy melonów korzystają z kontroli przeprowadzanych przez QUALISUD (niezależną i zatwierdzoną jednostkę certyfikującą) na wszystkich etapach łańcucha dostaw, kilka gospodarstw wykorzystuje to do prowadzenia sprzedaży bezpośredniej. Ten rodzaj rynku pozwala rolnikom kontrolować własne ceny i lepiej eksponować swoje produktów szybko, dzięki czemu nie są one uzależnione od cen narzucanych przez pakowalnie i hurtownie

[madohora]

[madohora]

St. Reszka 22) opowiada o pewnej mieszczce krakowskiej, heretyczce, którą diabeł dręczył za to, iż szydziła z procesji katolickiej. Mąż jej, zacięty arianin, nie pozwolił wezwać księdza - i opętana umarła w mękach straszliwych. Lecz i mężowi jej, bluźniercy, nie darował bies: chwycił go, ciało zwijał w kłębek, wciskał w najciaśniejsze dziury, rzucał po dachach i murach domów, aż go z okna na bruk wyrzucił i roztrzaskał na miazgę. To samo przytrafiło się pewnemu łaziebnikowi w Poznaniu: diabeł wyrzucił go oknem i roztrzaskał o mur kościoła 23). W r. 1652 połowa mieszkańców Korczyna była opętana przez czarta "za sprawą czarów ruskich", ludzie wrzeszczeli, broili dziwy. Wtedy ojcowie bernardyni "zaklęli, aby tak nie wołali i około tych ludzi pracowali, uwalniając ich od czarów i pokus" 24). Na każdym odpuście w kościele można było widzieć tłumy całe takich nawiedzonych, krzyczących głosem przeraźliwym i po kilka słów mówiących różnymi językami 25). - napastujących kobiety, które mdlały lub dostawały słabości. W roku 1649, w Okszy, bies opętał cały dom szlachcica ewangelika Andrzeja Kosny, łamał sprzęty, bił ludzi, miotał rozpalone głownie, wrzucał potrawy w nieczystości, etc. 26). Młot na czarownice poucza, że nawet dziatki "przenagabanie szatańskie cierpią". Lecz prym trzymały kobiety, owe "naczynia pełne demonów". W dziennikach ojców jezuitów znajdujemy od czasu do czasu wzmianki, że tę czy ową białogłowę "oppugnavit daemon spectris ac terroribus", lecz w końcu zostaje ona "e faucibus daemonis erepta", oczywiście po zastosowaniu odpowiednich egzorcyzmów. O skuteczności tego środka opowiada pewien szlachcic w Żurominie 27). Widział on w dzieciństwie opętanego, który nieopatrznie zażył tabaki od człowieka, u m i e j ą c e g o w i ę c e j n i ż p a c i e r z. W Żurominie podówczas znajdował się ksiądz, który wyganiał diabłów z ludzi. Kiedy ksiądz przystąpił do egzorcyzmów, nie mógł mu diabeł nic więcej zarzucić, jak to tylko, że będąc małym chłopcem, porwał raz bułkę straganiarce. Nareszcie diabeł, nie mogąc sobie z księdzem poradzić, zaczął krzyczeć, że wylezie bokiem. Ksiądz mu na to: "Nie! Wyleź, jakeś wlazł!" Czart chciał wyłazić oczami, plecami, brzuchem, a ksiądz powtarzał wciąż jedno: "Wyleź, jakeś wlazł", aż diabeł musiał ustąpić.

[madohora]

Chociaż już od w. XIV rozlegało się echo o inkwizytorach "haereticae pravitatis" (był to jeden z urzędów klasztornych zakonu dominikańskiego), to aż do połowy w. XVI nie zajmowano się u nas sprawami o czary, gdy np. we Francji, już w w. XIV (od 1320 do 1350) w samej Karkassonie spalono 400 czarownic i czarowników, w Tuluzie zaś, w tym samym czasie, 600. Proces o czary był jedną z gałęzi św. Inkwizycji, która przez usta swych popleczników stworzyła zasadę "haeresis est maxima opera maleficarum non credere", opierając się na Piśmie św.: "Czarownikom żyć nie pozwolisz" (Exodus 22, 18), "Mąż albo niewiasta, w których by był duch czarnoksięski albo wieszczy, śmiercią umrą" (3 Mojż. XX, 27) i na dogmacie, przez św. Tomasza z Akwinu utwierdzonym: fides catholica vult quod daemones sint aliquid et possint nocere suis operationibus. Gorszył się ks. Chmielowski, że istnieją ludzie, którzy "cale negują, aby czarnoksięstwa i czary miały się znajdować, a co większa: niektórzy twierdzą, że nawet i czartów nie masz. Jak oni temu ważą się kontradykować, czemu Kościół boży nigdy nie kontradykował?". Kościół utrwalał w ludzie wiarę w diabła, a jednocześnie walczył z czarami jako "cudami nielegalnymi", jako z herezją, bo czarownicy, według Alexandra IV, "aperte haeresia sapiant", diabeł zaś do dziś dnia tak lubi włazić w kacerzy, jak niegdyś w świnie, a kacerze tak się zwykle przemieniają w czarowników, jak stare nierządnice w rajfury. Czary zaliczone były do crimina ex cepta, atrocissima.

[madohora]

Melon został sprowadzony na Gwadelupę przez francuskich kolonistów i mnichów i był spożywany już w XVIII wieku

[madohora]

Melon z Gwadelupy uzyskał IGP ( chronione oznaczenie geograficzne ) w dniu 2 marca 2012 r. 4 . Dziś rynek dzieli producentów.

[madohora]

Do produkcji potrzebna jest gleba typu vertisol , bogata w pęczniejącą glinę, o niższych opadach niż na terenach górskich i dużej wentylacji. Odczyn gleby jest od obojętnego do lekko zasadowego

[madohora]

[madohora]

Jest spokrewniony z melonem uprawnym ( Cucumis melo L. ) i obecnie jest uważany za jego synonim, ale wielu współczesnych badaczy kontynuuje badania dzikiego melona jako niezależnego gatunku rośliny.

[madohora]

Łodyga jest długa i kręcona . Liście są małe, całe lub bardziej karbowane. Kwiaty są żółte , o średnicy do 2,5 cm .
Dojrzałe owoce są białe. W przeciwieństwie do melona uprawnego na krzaku dojrzewa duża liczba owoców, czasem do 40-100 sztuk. Owoce są drobne, od 4-4,5 cm do 12-15 cm. Miąższ owocu jest cienki, biało-zielonkawy, przeważnie kwaśny, gorzki, rzadziej słodkawy .
Liczba chromosomów wynosi 2n=24

[madohora]

Nazwa ta pochodzi od wioski Cantalupo niedaleko Rzymu , gdzie te melony uprawiano w ogrodach posiadłości będącej wówczas własnością papieża . Ich skórka jest pocięta na segmenty i pokryta guzkami przypominającymi brodawki. Najbardziej znaną odmianą jest melon Cavaillon 1 , znany jako melon Charentais.

[madohora]

Kantalupa to okrągły owoc o miąższu, również w odcieniach jasnozielonego, szczególnie zwarty, słodki i pachnący .

[madohora]

Kantalupy pochodzące z Meksyku i sprzedawane między 10 października a 14 listopada 2023 r. otrzymały ostrzeżenia o wycofaniu. Wywołało to epidemię salmonellozy w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych, która dotknęła setki osób

[madohora]

Hami Melon ( chiński : 哈密瓜; pinyin : hāmìguā ) to odmiana gatunku melona Cucumis melo L. produkowana głównie w okolicach miasta -dzielnicy Hami w Regionie Autonomicznym Xinjiang w Chińskiej Republice Ludowej .

[madohora]

[madohora]

W procesach o czary nikt nigdy nie występował w obronie oskarżonych. Jedynie w pewnej sprawie na Żmudzi w r. 1695 koniuszy inflancki Konstanty Knoff stanął w obronie oskarżonych małżonków Ubów. ("Ubowa ciałko dziecięcia, nierządnie spłodzonego, cały tydzień w dymie ciepłym suszywszy, pochowała, a potem, wygrzebłszy z jamy, w ogrodzie Rudzia, sąsiada swego, kości rozsypała, od którego rozsypania rodzina Rudziasa choruje." Świadków za to nie brakło nigdy.

[madohora]

Melon ten ma wyraźnie słodki smak, nieco ostrzejszy niż melon spadziowy . Miąższ przypomina gruszkę , ale jest bardziej miękki. Po dojrzeniu skórka ma lekko woskowatą konsystencję. Nazwa wzięła się od jego jasnożółtego koloru, który przypomina kanarka . Melon ten jest czasami sprzedawany pod nazwą melon Juan Canary i można go znaleźć w różnych rozmiarach i kształtach. Melon ten jest powszechny w niektórych częściach Azji , na przykład w Japonii i Korei Południowej , Algierii i Maroku . Odmiany obejmują mniejszy, okrągły melon Fonzy, uprawiany w Meksyku.
Najlepiej przechowywać w temperaturze 15°C

[madohora]

Melon oliwkowy zimowy, zielony bożonarodzeniowy lub melon ropuchy to owoc z rodziny Cucurbitaceae , odmiany Cucumis melo , z grupy Inodorus. Po hiszpańsku nazywany także piel de sapo , pochodzi z Hiszpanii. Ma około 30 centymetrów długości, jest jajowaty , ma ciemnozieloną pasiastą skórkę i bladozielony miąższ.

[madohora]

[madohora]

Odmiana pochodząca z XVII wieku i od tego czasu nie udoskonalana. Wiewiórka jest dziś bardzo rzadko uprawiana przez ogrodników , ale jest ceniona przez ogrodników-amatorów, w szczególności ze względu na jej zdolność przystosowania się do chłodniejszego klimatu.

[madohora]

Nazwa kantalupa została zaczerpnięta w XVIII wieku z francuskiego słowa cantaloup, pochodzącego z regionu Cantus we włoskim Cantalupo , który był dawniej siedzibą papieskiego hrabstwa w pobliżu Rzymu, po tym jak owoc ten przywieziono tam z Armenii . [ 4 ] Po raz pierwszy wspomniano o nim w literaturze angielskiej w 1739 roku . [ 5 ] Kantalupa najprawdopodobniej pochodzi z regionu od Azji Południowej do Afryki. Później został sprowadzony do Europy, a około 1890 roku stał się uprawą komercyjną w Stanach Zjednoczonych.

[madohora]

Południowoafrykańska angielska nazwa spanspek sięga co najmniej XVIII-wiecznego holenderskiego Surinamu : J. van Donselaar napisał w 1770 r.: „ Spaansch-spek to nazwa odmiany rosnącej w Surinamie, która ze względu na grubą skórkę i niewielką ilość miąższu jest rzadziej spożywana”. Wspólna etymologia wiąże się z urodzoną w Hiszpanii Juaną Maríą de los Dolores de León Smith , która jadła na śniadanie kantalupa, podczas gdy jej mąż i XIX-wieczny gubernator Kolonii Przylądkowej , Sir Harry Smith , jadł bekon i jajka; w rezultacie owoc ten został nazwany przez miejscowych hiszpańskim bekonem ( Afrikaans Spaanse spek ). Jednak termin ten był używany na długo przed tym momentem.

[madohora]

Melon kantalupa jest zazwyczaj spożywany jako świeży owoc, jako sałatka lub jako deser z lodami lub kremem. Kawałki melona zawinięte w prosciutto są znaną przystawką . Nasiona są jadalne i mogą być suszone do wykorzystania jako przekąska.

[madohora]

W wyniku ogólnoświatowych poszukiwań odkryto , że w pokrytym pleśnią kantalupa meloniku sprzedawanym na targu w Peorii w stanie Illinois w 1943 r. znajdował się szczep pleśni o najwyższej wydajności w produkcji penicyliny

[madohora]

Melon orientalny ( grupa Cucumis melo Makuwa) to grupa odmian Cucumis melo uprawianych w Azji Wschodniej . Badania filogenetyczne śledzące linię genetyczną rośliny sugerują, że mogła ona pochodzić ze wschodnich Indii , a następnie rozprzestrzenić się do Chin przez Jedwabny Szlak , skąd została przywieziona do Korei i Japonii. Jego smak został opisany jako skrzyżowanie melona miodowego i ogórka Jest zauważalnie mniej słodki niż zachodnie odmiany melona i składa się w około 90% z wody. Owoce są powszechnie spożywane na świeżo; dzięki cienkiej skórce i małym pestkom melon można jeść w całości.

[madohora]

Roczny festiwal melonów Yeoju Geumsa Oriental Melon Festival odbywa się raz w roku, a odwiedzający mogą tam spróbować melonów

[madohora]

W kolekcji rysunków japońskiego yōkai autorstwa XVII-wiecznego artysty Yosy Busona znajduje się przedstawienie „orientalnego potwora melonowego”

[madohora]

Orientalny melon marynowany , zwany wolgwa po koreańsku i shirouri po japońsku , to grupa niesłodkich odmian melona używanych w kuchni azjatyckiej .

[madohora]

1. Może wspierać zdrowie oczu
Badania wykazały, że fitoskładniki, takie jak zeaksantyna i luteina, mogą pomóc chronić zdrowie oczu , a dynia zawiera oba te karotenoidy. Beta-karoten, który przekształcamy w witaminę A, również odgrywa rolę w zdrowiu oczu i zdrowej odnowie komórek , a diety bogate w jaskrawo kolorowe owoce i warzywa, w tym dynia, są bogatym źródłem.

[madohora]

Ręce wykręciły się tyłem i stanęły w prostej linii z ciałem nad głową, w piersiach zrobił się dół, w który tłoczyła się głowa, cały człowiek wisiał na powietrzu. Wszystkie żebra, kości, stawy i żyły stały się wydatnymi. Jeżeli zdarzyło się, że więzień na torturach skonał, wszystko się na ten czas kończyło i zmarłego pochowano, a sprawa upadła. Niekiedy obwinionemu kładziono na nogi ostre żelaza, karby na kształt zębów, kształt piły mające, z dwóch sztuk złożone, przez które przechodziły z obu końców śruby; tymi śrubami ściągano żelaza zębate na wierzch piszczeli nóg, które pod spodem przymocowane były. Te więc, coraz bardziej gniotąc i kalecząc nogi, nieznośny ból sprawiały. Mistrzowie, żelaza podobne dybom, po swojemu nazywali butami hiszpańskimi. Utrzymywano powszechnie, że nie było zbrodniarza, którego by obuwie to do przyznania winy nie przymusiło.

[madohora]

Kropienie gorącą siarką, przykładanie do boków blach rozpalonych nie było tak bolesne jak buty hiszpańskie.

[madohora]

Młynarz Jan Januszewicz zeznaje (akta miasta Słomniki r. 1674), że widział oskarżoną szewcową, "gdy ta zbierała, a rwała jakieś ziele koło chałupy. Więcej nie wiem (sic!), chyba to, że mówili na nią, że ona musi umieć co". Inny świadek opowiada, że, gdy mu się krowa ocieliła, oskarżona przychodziła pożyczyć mąki. Adam Pajączek też widział szewcową, gdy zbierała ziele. A Krzysztof "słyszał tylko, iż ona zbierała co raz patyki i trzaseczki", na półce zaś w komorze jej znalazł nietoperza ususzonego. Na mocy tego rodzaju "obciążających dowodów" stawiono szewcową przed sądem, gdzie do niczego nie chciała się przyznać, nawet po trzykrotnych torturach. "Także gdy była palona od mistrza szynami rozpalonymi, tedy nie przyznała się ni do czego."

[madohora]

Czasami używano zwrotu: "abyście z tego mizernego świata ogniem były spalone cale na stos1e przez mistrza.

[madohora]

wyglądała iurisprudentia ciemnych sędziów w ciemnych katowniach, owych rajców sławetnych, co to "ex codice modice a ex digestis non potestis".

[madohora]

O Boże Wszechmogący! ponieważ sądy Twoje wszystkie słuszne są, któż wybawi ubogich ludzi uczarowanych i w ustawicznych prawie boleściach umierających, a to za grzechami naszymi? Nieprzyjaciel bardzo górę wziął. Gdzie teraz ci są, którzy by przystojnymi egzorcyzmami sprawy wszystkie szatańskie wątlili i wniwecz obracali? To tylko jest ostateczne lekarstwo, żeby urząd złości czarownic uskramiał rozmaitym karaniem; zaczem się i chorzy będą obawiać u nich ratunku szukać. Lecz, że z żałością o tym powiemy, żaden do tego serca przyłożyć nie chce, o swoje własne rzeczy, nie o Chrystusa Pana, starając się".

[madohora]

Tę lukę wypełnił Jakub Czechowicz w Praktyce kryminalnej wydanej w r. 1769. Rozdział XVIII, o postępku czarostwa, traktuje szczegółowo o procesie i torturowaniu czarownic; składa się nań sześć artykułów: "O sposobie i jaki proces formować w sprawie czarostwa"; "Jakimi czarostwa dowodzić potrzeba probacjami"; "O prezumpcjach, które dostateczne indicium do tortur czynią"; "Że sprawiedliwie magistraty i sądy czarowników i czarownice karzą na życiu"; "Jako mają być karani czarownicy i czarownice, z diabłem w ugodę wchodzące i jemu się oddające"; "O tych, którzy nie mając wyraźnego z diabłem przymierza, nauką się czarowską bawią". Autor, prześwietny sędzia miasta Chełmna, skompilował traktat swój z dzieł takich klasyków i specjalistów, jak Damhouder, Carpzow, Bodinus, Sprenger i in., dał więc istny "manuel", znakomite compendium do spraw "występku czarowskiego". Podane w "Wypisach" wyjątki dadzą czytelnikowi pojęcie o duchu książki. Spóźnił się jednak Czechowicz co najmniej o jedno stulecie. W drugiej połowie w. XVIII coraz częściej zaczęły rozlegać się głosy humanitarne, domagające się bądź rewizji, bądź całkowitego skasowania haniebnych procesów i tortur.

[madohora]

Jeżeli zaś wtrącono już czarownicę do więzienia, nie należy jej zaraz męczyć, niech ochłonie z przestrachu i myśl ma swobodną; tortury nie powinny być tak srogie, aby osoba wytrzymać ich nie mogła; nie wolno czynić protokołu z zeznań uczynionych p o d c z a s "ciągnienia" - ani pytać o wspólników, wyliczając ich po imieniu. Gromi autor sędziów, którzy zmuszają poturbowane mękami kobiety, aby plotkowały na sąsiadki, które sami (tj. sędziowie) mianują.

[madohora]

W konkluzji czytamy:
Z tych rzeczy wzwyż przełożonych, czytelniku łaskawy, jaśnie obaczyć możesz, jako to materia sądowa o czarach i czarownicach zawikłana jest i jako sędzia w niej, by po brzytwach, ostrożnie ma postępować, by nie zaraził i nie zawiódł nierozmyślną ciekawością sumienia swego, bez uważnej a zdrowej porady w tak trudnej sprawie lada jako poczynając".

[madohora]

▪️Że wierzą byle jakiemu doniesieniu: zapominają, że prawdziwe czarownice czyhają na zgubę dusz cnotliwych.

[madohora]

▪️Wymyślają nowe sposoby tortur... każą tak długo męczyć, aż się nieszczęśliwa ofiara nie przyzna: i takie wyznania mają za nieomylne

[madohora]

▪️Po ciężkich mękach umarłym w więzieniu odmawiają chrześcijańskiego pogrzebu, chociaż zbrodnia nie została im dowiedziona, i grzebią je pod szubienicą.

[madohora]

▪️ ponieważ egzorcyści udają niekiedy, że po pewnych znakach umieją odróżniać czarownice, każdy egzorcysta ma mieć upoważnienie od biskupa, pod klątwą ipso facto, a plebani i dziekani mają innych chwytać i biskupowi odstawiać, nawet przy pomocy władz świeckich, o czym lud ma być zawiadomiony

[madohora]

Zakazuje dalej pławienia, więzienia i wydawania wyroku, nim cały proces nie będzie odesłany do biskupa. Gani mieszanie się do tych spraw władz świeckich. Oświadcza, że wprawdzie czarnoksięstwo powinno być karane, lecz naprzód powinni teologowie stwierdzić, czy występek jest magią, kary godną, czy też prostym zabobonem. Za przekroczenie sędziowie odtąd będą karani klątwą latae sententiae. W końcu dodaje, iż rad by, aby zaprzestano prześladowania czarownic, a raczej zajęto się wykorzenieniem innych zbrodni, nie z głupoty, jak czary, ale ze złości pochodzących.

[madohora]

Następnym etapem walki z prześladowaniem czarownic były Przestrogi duchowne ks. Serafina Gamalskiego. Nie myślał on "bronić obmierzłych czarów i wcielonych czartów", bo "jeżeliż bluźnierca, który słowami uwłoczy honorowi boskiemu, ma być karany, nierównie ciężej mają być męczone piekielne stośnice, które słowy i uczynkami bluźnią... Na takich złośników i złośnice wielkie są konstytucje i dekreta, opisujące kary, ut pro mensura delicti sit plagarum modus. Jednak, żeby nie był excessus albo defectus sprawiedliwości, żeby nie spod obucha, ale z drukarskiej wychodziły sentymenta prasy; żeby prawo sub codice, nie pod pańską wolą - sic volo sic jubeo - zostawało; żeby się bąk nie przebił, a na muchę nie padła wina; żeby przy winnych nie byli karani per fas et nefas niewinni".

[madohora]

Następnie podaje rady: o badaniu świadków: czy donoszą z babskiej powieści, czy im się przez pijaństwo w oczach nie dwoiło albo o tym śniło, czy mają złość, nieprzyjaźń lub interes do majątku obwinionego itp. "A bywa to, że świadkowie czasem wymyślą więcej, o czym i sam czart nie pomyślał. Diabeł, krążąc około podejrzanych czarownic, wprzód dusze sędziów i świadków niesprawiedliwych łowi, pęta i osiada: i wielki cud, że ich zaraz żywo do piekła nie bierze, o którym cudzie poseł cudzoziemski, powróciwszy z Polski, relację czynił Rzymowi."

[madohora]

Kończąc swojhe dzieło autor:
Miłość chrześcijańska wyciąga po prawowiernych, samo prawo natury dyktuje i rozum pokazuje, aby każdy sławy i życia swego bronił, kiedy jeszcze nie jest dowodami pokonany, związany, ani podlega. Wiem, że ciężki jest kryminał czarostwa, ale tym samym większych a większych do konwikcji potrzebuje racji; okrutne za sobą ciągnie kary, ale tym samym na obronę ich wzywać potężniejszych każe patronów. Odniosą kogo do magistratu w kradzieży, cudzołóstwie, zabójstwie, etc., pozwalają mu jurystów, dopuszczają apelacji; prowadzą na szubienicę złoczyńców, naznaczają patronów; a kiedy obwinioną w czarostwie, zmęczoną, zdręczoną i niemowną wyprowadzić mają pod szubienicę, denegują adwokata i słowa na obronę wyzionąć nie dopuszczają. Wtenczas dopiero jasne chcą mieć dowody, kiedy się na stosie zapali! I tu zadumiały stanąwszy zawołać muszę z Eklezjastykiem Pańskim: »Widzę pod słońcem i pod tym zapalonym stosem, na miejscu sądów - niezbożność, na miejscu sprawiedliwości - niesprawiedliwość, okrucieństwo, tyranię. Widzę wielu opętanych spiritu malitiae, ignorantiae et crudelitatis«

[madohora]

Czarownica

[madohora]

😈

[madohora]

W aktach kapituł i konsystorzy, w zapiskach sądów duchownych znajdujemy oskarżenia, że ktoś tam np. jest incantator i że "quibusdam litteris febres curare dicitur" (r. 1473), innego pomawiano "pro querendis thesauris magica arte" (r. 1497), inny "ritus dyabolicos observat" posiada bowiem "libros nigromanticos" (r. 1504). W Krakowie w r. 1505 stają przed sądem rektorskim dwaj bakałarze, Petrus de Nivis i Kasper de Gdana, przychwycono ich bowiem "in certis actibus nigromanticis", dwaj inni scholarze odpowiadali "ob exercicium ciromanciae", na okładce dzieła Szymona z Łowicza "Aemilius Macer de herbarum virtutibus" czytał Czacki uwagę, że i królowa Bona trudniła się praktykami zabobonnymi, wiemy o czarach na dworze Batorego, o gusłach i przesądach Zygmunta Augusta (str. 101), jakże się tedy dziwić szlachcie i bakałarzom, jeśli na królewskich dworach wiedzę tajemną uprawiano? Dzieje magii w Polsce, przede wszystkim zaś astrologii i alchemii, dzieje literatury magicznej, czarnoksiężników polskich (Twardowski!) i wszelakich zabobonów ludu prostego wymagałyby oddzielnej pracy. Anonimowy autof dziełka Thesaurus magicus domesticus praktykował w Polsce jako czarodziej przez 37 lat! Sędziwój, Łaski i inni alchemicy polscy cieszyli się sławą i uznaniem w całej Europie ówczesnej, uniwersytet krakowski był głównym ogniskiem astrologii, która sławę jego rozniosła "apud exteras remotissimasque nationes" - wszystkich tych arcyważnych w dziejach nauki i kultury polskiej czynników nie wyzyskano jeszcze, nie opracowano! Co zaś najdziwniejsze: że Faust polski, stokroć od Fausta milszy, czarodziejski i czarowny Pan Twardowski, nie znalazł w Polsce ani swego Goethego ani Kiesewettera!.

[madohora]

Wielkiej sławy zażywali astrologowie: Bernard z Krakowa, Mateusz Bembus, Tomasz Rogalius, Zedzianowski, Muzonius, Jan Latosz, Jan Brożek, Walenty Fontanus, Stanisław z Rawy, Proboszczewicz i in. Wróżenie z gwiazd było bardzo rozpowszechnione śród wszystkich stanów. Lekarze przepowiadali z konstelacji wypadki chorób i nieszczęść, jak ów Foksjusz Marcin, który przepowiedział śmierć Zygmuntowi Augustowi. Pisze o tym Sołtykowicz:

[madohora]

Niemniej gorliwie zajmowano się alchemią. Gromił wprawdzie Poklatecki "szaleństwo alchimickie, które tak z pospolitego człeka jako z przednia wysokich stanów znacznej liczby poczet uwichłało i siatkami czartowskimi okupieło" (Pogrom czarnoksięskie..., str. 6), śmieli się współcześni, że "omnis alchimista nil ha bet in cista", za "niepewnego pachołka, ciału strapienie, a duszy obrazę przynoszącego" uważał alchemię autor Etyki, Krzysztof Pieniążek, Klonowicz zaliczał ją do "artes heroibus (szlachcie) prohibitae", bo w samej rzeczy trafiali się śród jej adeptów chciwcy i szarlatani (jak np. lekarz Baliński, co to "patrzył alchimiey potajemnie, na którą zadłużywszy się w pieniądze u mieszczan krakowskich, uciekł precz od żony, tyloż go było widać"), śmiał się z nich i ironizował zjadliwie słynny niegdyś profesor medycyny przy akademii krakowskiej, Walenty Fontanus: "Admirandi artifices - mówił - non vulgaribus et emedia plebe petitis remediis medentur, sed prodygiis: decantato elyxyr, balsamo, auro, coelo, lapide philosophorum. Servate obsecro ista aurea medicamina pro venturo saeculo aureo; nunc isto ligneo aevo sinite nos ligno malis hominum subvenire" - mimo wszystko jednak piękna to była nauka i piękny ów awanturniczy typ alchemika, opętanego poszukiwacza eliksiru życia, kamienia filozoficznego i sztucznego a prawdziwego przecie złota! Taki "Franciszek, przedtem pieniacz, teraz alchymista", uwieczniony został w satyrze Krasickiego Złość ukryta i jawna:

[madohora]

Diabeł tkwi w szczegółach

[madohora]

Słusznie narzekał Januszowski we Wróżkach, że:
chociaż się na krzcie szatana i spraw jego zarzekamy, chociaż się ludźmi krześcijańskimi stawamy, przecie, jako się tych dziwnych gusł szatańskich trzymamy, jako się w nich kochamy, jako bez nich ledwo gdzie stąpamy, rzeczy same świadczą"

[madohora]

Czarownica powołana notuje "szarpanie koszuli, gdy kto kaduk albo podobną kadukowi serdeczną chorobę cierpi, i tej koszuli rozbijanie na rozstajniach lub na bożych mękach"; zażywanie pewnych słów, znaków, ceremonii płonnych na kształt baśni, na uleczenie ludzi, bydła, na uśmierzenie boleści; stosowanie lekarstw przyrodzonych,

[madohora]

Broszura Pieśni i tańce zabawom uczciwym gwoli (1614) podaje gusła miłosne:
U której panny w tym roku
Mąż nie będzie podle boku,
Taka musi już kloc ciągnąć
Albo kury z kwoką lągnąć,
Musi jadać i kapustę,
Siać ogródki rutą puste,
Musi ją zlać Wielkiej Nocy,
Musi suszyć śrzody, piątki,
Msze kupować w każde świątki.

[madohora]

Wypisywano pierwszy rozdział Ewangelii św. Jana lub mękę św. Jerzego i noszono przeciw wszelkiej przygodzie; inni pisali podczas czytania św. Ewangelii w quadragesime "Lutum fecit Dominus ex sputo" i nosili przeciw bólowi oczu. Nawet gdy kto idzie "ad rixas et turpitudines", ma w takim amulecie obrońcę. Posługiwano się tzw. inkluzem, czyli duchem zamkniętym w jakim narzędziu. Inkluzami nazywano także pewne metale, które czarownicy nosili przy sobie i przez nie działali. Inkluz - pieniądz - była to moneta, która właścicielowi swemu sprowadzała inne, wydana zaś - wracała. Wróżono z ręki, posługując się podręcznikami chiromancji, tłumaczono sny - istniał sennik polski Danielowe sny (przekład z bardzo rozpowszechnionego w średniowieczu sennika). Na starym druku napisała nieznana ręka z w. XVI bardzo oryginalny sposób wytłumaczenia snu: po przebudzeniu należało otworzyć jaką książkę i pierwszą literę u góry lewej stronicy odszukać w dodanym kluczu, gdzie wierszem podane było znaczenie każdej litery. Np. na literę p: "Możesz ten dzień czyście plęsać, nie będzie cię gniewnik (diabeł) kęsać".

[madohora]

Pisma ulotne roznosiły wieści o dziwach, cudach, potworach, podawały je zresztą także dzieła pseudouczone, jak ks. Rzączyńskiego Historia naturalis curiosa regni Poloniae, jako to, iż monstra rodzić się mogą przez złość czarta, który za dopuszczeniem Bożym dzieło siły kształtującej spaczyć może (str. 349), więc o dziewczynce z szyją i uszami zajęczymi, o noworodku nieżywym, na którego plecach leżał wąż, o dziecku z oczyma nad pępkiem i z mysim ogonem, o innym - z jelitami na zewnątrz, z wątrobą na miejscu prawego ramienia, o Żydówce, która wydała na świat jednocześnie chłopca wielkości palca, łysego szczura i pięcioro piskląt, itd.

[madohora]

Jak o dwa stulecia wstecz klecha z "Synodu klechów podgórskich" włóczył się od chaty do chaty, zarabiając na kawałek chleba opowiadaniem niestworzonych rzeczy oczarach i diabłach, ak u schyłku wieku XVIII

[madohora]

Śmiechu godne ale oraz arcyszkodliwe jest owe to powszechne prawie, nie tylko ludu pospolitego, ale też znaczniejszych wielu osób o upiorach zdanie, jakoby to byli jacyś ludzie, którzy po śmierci zmartwychwstają, z grobów wychodzą, po nocy włóczą się, straszą, zabijają i innych wiele wyrabiają złości... tych ma być najwięcej w ten czas, kiedy powietrze panuje."

[madohora]

Czaro

[madohora]

Myślę o diable bardzo często. I chcę uwierzyć, że:
jedna dusza człowiecza przeważy ciebie, czarcie, i twoje wszystkie złości swoją niewinnością, fałsz twój rozwieje się jako plewa od wiatru, jad twój rozpłynie się jako śnieg od słońca, zdrada twoja na cię się samego obróciła. Przeciw tym wszystkim strzałkom czartowskim lekarstwo jest, człowieku, łaska boża, której ty jesteś próżen, boś ją stracił z swymi towarzyszami na wieki". (Postępek prawa czartowskiego, 84)

Julian Tuwim

[madohora]

Wycinane z dyni dynie to coroczna tradycja związana z Halloween, która rozwinęła się w Stanach Zjednoczonych, gdy irlandzcy, kornwalijscy, szkoccy i inni celtyccy imigranci przywieźli ze sobą tradycje rzeźbienia w warzywach korzeniowych. Często dynie są używane jako zewnętrzna i wewnętrzna dekoracja przed i w czasie Halloween.

[madohora]

Rzeźbienie warzyw jest powszechną praktyką w wielu częściach świata. Uważa się, że zwyczaj robienia dyniowych lampionów w czasie Halloween rozpoczął się w Irlandii i Wielkiej Brytanii. W XIX wieku „ rzepy lub buraki pastewne , wydrążone, aby działały jak lampiony i często rzeźbione w groteskowe twarze”, były używane w Halloween w częściach Anglii, Irlandii, Walii i szkockich Highlands . W regionach, w których mówi się po gaelicku , Halloween było również świętem Samhain i było postrzegane jako czas, w którym nadprzyrodzone istoty ( Aos Sí ) chodziły po ziemi. W Walii takie noce były znane jako Ysbrydnosau (noce duchów), a Calan Gaeaf była tą, która miała miejsce w nocy 31 października. Jack-o'-lanterns były również robione w czasie Halloween w Somerset w Anglii (patrz Punkie Night ) w XIX wieku.

[madohora]

Istnieją również dowody na to, że rzepy były używane do rzeźbienia tego, co nazywano „Hoberdy's Lantern” w Worcestershire w Anglii pod koniec XVIII wieku. Folklorysta Jabez Allies przedstawia inne pochodzenie nazwy „Hobany's”, która najprawdopodobniej pochodzi od „Hob and his”, z innymi wariantami, w tym „Hob-o'-Lantern”, „Hobbedy's Lantern” i „Hobbady-lantern”.

[madohora]

O! — owoc ukochany od dzieciństwa! — wspominając dawne dni,

Gdy winogrona drzewne fioletowiały, a orzechy brązowe spadały! Gdy dzikie, brzydkie twarze wyrzeźbiliśmy w jego skórze,

Rozglądając się w ciemności, z zapaloną świecą w środku!

[madohora]

W zbiorze Funny Nursery Rhymes z 1879 r . wiersz napomina dzieci, aby unikały upodabniania się do niegodnego zaufania „Mistrza Jacka o' Lanterna”, opisanego jako „złego, oszukującego chłopca” podobnego do błędnego ognika , który „tańczy, skacze i hasa”. Jest on humorystycznie zilustrowany jako personifikacja latarni

[madohora]

Adaptacje opowiadania Washingtona Irvinga „ Legenda o Sennej Kotlinie ” (1820) często pokazują Jeźdźca Bez Głowy z dynią zamiast odciętej głowy. W oryginalnej historii, rozbita dynia zostaje znaleziona obok porzuconego kapelusza Ichaboda Crane'a rano po rzekomym spotkaniu Crane'a z Jeźdźcem, ale historia nie odnosi się do dyni ani do Halloween.

[madohora]

W obu baśniach ludowych Jack pozwala Szatanowi odejść dopiero po tym, jak ten zgadza się nigdy nie zabierać mu duszy. Wiele lat później złodziej umiera, tak jak wszystkie żywe istoty. Oczywiście, życie Jacka było zbyt grzeszne, aby mógł pójść do Nieba; jednak Szatan obiecał, że nie zabierze mu duszy, więc został również wykluczony z Piekła. Jack nie miał już dokąd pójść. Zapytał, jak zobaczy, dokąd iść, skoro nie miał światła, a Szatan drwiąco rzucił mu płonący węgiel, aby oświetlił mu drogę. Jack wyrzeźbił jedną ze swoich rzep (które były jego ulubionym jedzeniem), włożył do niej węgiel i zaczął bez końca wędrować po Ziemi w poszukiwaniu miejsca spoczynku. Stał się znany jako „Jack of the Lantern” lub jack o'lantern.

[madohora]

Jack-o-lantern był również sposobem na ochronę domu przed nieumarłymi . Ludzie przesądni używali ich specjalnie do odstraszania wampirów . Uważali tak, ponieważ mówiono, że światło jack-o-lantern jest sposobem na identyfikację wampirów, które po poznaniu ich tożsamości rezygnują z polowania na ciebie.

[madohora]

19 października 2013 r. Keene pobiło rekord Bostonu i odzyskało rekord świata w liczbie zapalonych dyni na wystawie (30 581). Miasto pobiło rekord osiem razy od czasu pierwszej próby.

[madohora]

Jedna z teorii głosi, że wiele tradycji Halloween zostało zainspirowanych celtyckimi świętami żniw , szczególnie gaelickim świętem Samhain , które uważa się za mające pogańskie korzenie. Niektórzy idą dalej i sugerują, że Samhain mogło zostać schrystianizowane jako Dzień Wszystkich Świętych, wraz z jego wigilią, przez wczesny Kościół . Inni naukowcy twierdzą, że Halloween zaczęło się niezależnie jako święto chrześcijańskie , będąc wigilią Dnia Wszystkich Świętych. Obchodzone w Irlandii i Szkocji przez stulecia, irlandzcy i szkoccy imigranci przywieźli wiele zwyczajów związanych z Halloween do Ameryki Północnej w XIX wieku a następnie, dzięki amerykańskim wpływom, różne zwyczaje związane z Halloween rozprzestrzeniły się na inne kraje pod koniec XX wieku i na początku XXI wieku.

[madohora]

Uważa się, że Halloween ma wpływy z chrześcijańskich wierzeń i praktyk. Angielskie słowo „Halloween” pochodzi od „All Hallows' Eve”, czyli wieczoru poprzedzającego chrześcijańskie święta All Hallows' Day (Dzień Wszystkich Świętych) przypadający na 1 listopada i Dzień Zaduszny przypadający na 2 listopada. Od czasów wczesnego Kościoła główne święta w chrześcijaństwie (takie jak Boże Narodzenie , Wielkanoc i Pięćdziesiątnica ) miały czuwania , które rozpoczynały się poprzedniej nocy, podobnie jak święto All Hallows. Te trzy dni są zbiorczo nazywane Allhallowtide i są czasem, w którym zachodni chrześcijanie czczą wszystkich świętych i modlą się za niedawno zmarłe dusze , które jeszcze nie dotarły do ​​Nieba. Wspomnienia wszystkich świętych i męczenników były obchodzone przez wiele kościołów w różnych datach, głównie wiosną. W IV wieku w rzymskiej Edessie obchodzono je 13 maja, a 13 maja 609 roku papież Bonifacy IV ponownie poświęcił Panteon w Rzymie „świętej Marii i wszystkim męczennikom”. Tego dnia przypadała Lemuria , starożytne rzymskie święto zmarłych.

[madohora]

Szekspir wspomina o soulingu w swojej komedii Dwaj panowie z Werony (1593). Podczas soulingu chrześcijanie nosili „latarnie z wydrążonych rzepek”, które pierwotnie mogły symbolizować dusze zmarłych; dyniowe lampiony były używane do odpędzania złych duchów. W XIX wieku w Irlandii, Flandrii, Bawarii i Tyrolu w domach zapalano świece , gdzie nazywano je „światłami dusz” które „kierowały dusze z powrotem do ich ziemskich domów”. W wielu z tych miejsc świece zapalano również na grobach w Dzień Zaduszny. W Bretanii wylewano libacje z mleka na groby krewnych , lub pozostawiano na noc jedzenie na stole dla powracających dusz; zwyczaj ten można odnaleźć także w Tyrolu i niektórych częściach Włoch.

[madohora]

Po 1605 roku Hallowtide w Anglii zostało przyćmione przez Guy Fawkes Night (5 listopada), która przejęła niektóre z jego zwyczajów. W Anglii zakończenie oficjalnych ceremonii związanych z wstawiennictwem świętych doprowadziło do rozwoju nowych, nieoficjalnych zwyczajów Hallowtide. W XVIII–XIX wieku w wiejskim Lancashire rodziny katolickie zbierały się na wzgórzach w noc All Hallows' Eve. Jedna osoba trzymała wiązkę płonącej słomy na widłach, podczas gdy reszta klęczała wokół niego, modląc się za dusze krewnych i przyjaciół, aż płomienie zgasły. Znane było to jako teen'lay . Podobny zwyczaj istniał w Hertfordshire , a rozpalanie ognisk „tindle” w Derbyshire . Niektórzy sugerowali, że te „tindle” były pierwotnie zapalane, aby „skierować biedne dusze z powrotem na ziemię”. W Szkocji i Irlandii stare zwyczaje związane ze świętem Wszystkich Świętych, które były sprzeczne z naukami Kościoła reformowanego, nie zostały stłumione, ponieważ „były ważne dla cyklu życia i obrzędów przejścia lokalnych społeczności”, a ich ograniczenie byłoby trudne.

[madohora]

Samhain oznaczał koniec sezonu żniw i początek zimy lub „ciemniejszej połowy” roku. Uważano go za czas przejściowy , kiedy granica między tym światem a Innym Światem stawała się cieńsza. Oznaczało to, że Aos Sí , „duchy” lub „ wróżki ”, mogły łatwiej przybyć na ten świat i były szczególnie aktywne. Większość uczonych uważa je za „zdegradowane wersje starożytnych bogów [...], których moc pozostała aktywna w umysłach ludzi nawet po tym, jak zostały oficjalnie zastąpione przez późniejsze wierzenia religijne”. Byli zarówno szanowani, jak i obawiani, a ludzie często wzywali ochrony Boga , zbliżając się do ich domostw. Podczas Samhain Aos Sí byli uspokajani , aby zapewnić ludziom i inwentarzowi przetrwanie zimy. Ofiary z jedzenia i napojów lub części plonów pozostawiano im na zewnątrz. Mówiono również, że dusze zmarłych powracały do ​​swoich domów w poszukiwaniu gościnności . Przy stole i przy ogniu przygotowywano miejsca, aby je powitać. Wiara, że ​​dusze zmarłych wracają do domu pewnej nocy w roku i muszą zostać udobruchane, wydaje się mieć starożytne korzenie i występuje w wielu kulturach. W XIX-wiecznej Irlandii „zapalano świece i formalnie odmawiano modlitwy za dusze zmarłych. Następnie rozpoczynano jedzenie, picie i gry”.

[madohora]

Lesley Bannatyne i Cindy Ott piszą, że koloniści anglikańscy na południu Stanów Zjednoczonych i koloniści katoliccy w Maryland „uznawali wigilię Wszystkich Świętych w kalendarzach swoich kościołów", chociaż purytanie z Nowej Anglii stanowczo sprzeciwiali się temu świętu, podobnie jak innym tradycyjnym obchodom Kościoła państwowego, w tym Bożemu Narodzeniu. Roczniki z końca XVIII i początku XIX wieku nie dają żadnych wskazówek, że Halloween było powszechnie obchodzone w Ameryce Północnej

[madohora]

W drodze powrotnej po nocy picia Jack spotyka diabła i podstępem namawia go do wspięcia się na drzewo. Szybko myślący Jack żłobi znak krzyża na korze, w ten sposób łapie diabła. Jack zawiera układ, że szatan nigdy nie będzie mógł odebrać mu duszy. Po życiu pełnym grzechu , picia i kłamstw, Jackowi odmawia się wstępu do nieba po śmierci. Dotrzymując obietnicy, diabeł odmawia wpuszczenia Jacka do piekła i rzuca w niego żywym węglem prosto z ognia piekielnego. Była zimna noc, więc Jack umieszcza węgiel w wydrążonej rzepie, aby nie zgasł, od tego czasu Jack i jego latarnia wędrują w poszukiwaniu miejsca do odpoczynku.

[madohora]

Wśród uczonych trwają debaty, czy abattiach w Księdze Liczb 11:5 odnosi się do melona czy arbuza . Oba rodzaje melonów były znane w starożytnym Egipcie i innych zamieszkanych obszarach. Niektórzy botanicy uważają, że melony pochodzą z Lewantu i Egiptu, podczas gdy inni z Persji,Indii lub Azji Środkowej, zatem ich pochodzenie jest niepewne. Naukowcy wykazali, że nasiona i podkładki były wśród towarów wymienianych na szlakach karawanowych starożytnego świata. Kilku naukowców popiera afrykańskie pochodzenie, a w czasach współczesnych dzikie melony można nadal znaleźć w kilku krajach afrykańskich w Afryce Wschodniej, takich jak Etiopia, Somalia i Tanzania.

[madohora]

Jej wielkość zależy od odmiany i warunków uprawy . Ale zwykle jest większy niż inne owoce. Istnieją więc małe melony, które ważą około 400 g i inne bardzo duże, które mogą ważyć 20 kg i więcej. Łodyga jest cylindryczna, o wysokości od 1 do 3 m, z końcowym kwiatostanem w kształcie kolca, złożonym z kwiatów biseksualnych. Ziarno to ziarniak o średnicy około 4 mm. Ma kwiatostany w wiechach i 3 mm nasionach , kuliste i podłużne, w kolorze czarnym, czerwonawym i żółtawym. Posiada system korzeniowy, który w glebach przepuszczalnych może sięgać do 2 m głębokości. Kwiaty mają pręciki i słupki . W najczęściej stosowanych odmianach masa owoców waha się od ponad pół kilograma do mniej niż pięciu.

[madohora]

Dojrzałe owoce spożywa się na surowo, jako przystawkę lub deser. Można je także przyrządzać na kompoty i dżemy .

[madohora]

Według Pliniusza Starszego cesarz Tyberiusz miał ogórki na swoim stole codziennie latem i zimą. Aby mieć je dostępne na stole każdego dnia w roku, Rzymianie podobno stosowali sztuczne metody uprawy (podobne do systemu szklarniowego), przy czym mirrorstone odnosi się do lapis specularis Pliniusza, uważanego za mikę w postaci arkusza.

[madohora]

Jednak działalność projektu BiodiverSO nie zakończyła się na eksperymentach w polach katalogowych spółdzielni Fasano, kontynuuje Santamaria.

[madohora]

Ten pachnący i jasny owoc był lubiany przez królów i stał się wykwintnym przysmakiem na dworze. We Francji melony uprawiano w ogrodzie wersalskim, a w Rosji za cara Aleksieja Michajłowicza - w szklarniach pod Moskwą.

[madohora]

Jeśli melon nie pachnie ani nie pachnie zielenią - bez żalu odłóż taki egzemplarz na bok. Przejrzały melon może pachnieć cukrowymi owocami. Należy pamiętać, że najsilniejszy zapach występuje w pobliżu łodygi. Dodatkowo nasycenie aromatu uzależnione jest od temperatury – im wyższa temperatura powietrza, tym silniejszy zapach melona. Zatem w czasie upałów łatwiej będzie wybrać najsmaczniejszy melon na świeżym powietrzu.

[madohora]

Z ziarenka powstałam.

W ogródeczku się kulałam,

a w słoneczku wygrzewałam.

By witamin nabrać moc,

Abyś mnie spróbował

I powiedział: to jest to!

spkobylnica.szkolnastrona.pl/art,580,dyniowe-rymowanki-czesc-literacka

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Połączenie karmelu i kukurydzy sięga co najmniej 1890 roku z silnym smakiem melasy Crackera Jacka, którego wczesna wersja została wprowadzona na Światowych Targach Chicago w 1893 roku. Lekka, słodka, ale niekarmelizowana kukurydza w czajniku, może być północnoamerykańskim kolonialowym poprzednikiem karmelowej kukurydzy.

[madohora]

Kukurydza cukrowa ( Zea mays convar. saccharata var. rugosa ), zwana także kukurydzą cukrową , kukurydzą cukrową i kukurydzą tyczną , jest odmianą kukurydzy uprawianą do spożycia przez ludzi, o wysokiej zawartości cukru . Kukurydza cukrowa jest wynikiem naturalnie występującej recesywnej mutacji w genach, które kontrolują przekształcanie cukru w ​​skrobię wewnątrz bielma ziarna kukurydzy. Kukurydzę cukrową zbiera się, gdy jest jeszcze niedojrzała (stadium mleczne), a następnie przygotowuje i spożywa jako warzywo , a nie kukurydzę polową , którą zbiera się, gdy ziarna są suche i dojrzałe (stadium zębate). Ponieważ proces dojrzewania obejmuje przekształcanie cukru w ​​skrobię, kukurydza cukrowa źle się przechowuje i musi być spożywana na świeżo, w puszkach lub mrożona, zanim ziarna staną się twarde i skrobiowe.

[madohora]

Łacińska nazwa cucurbita pochodzi z łaciny. cucumis „ogórek” i orbitus „okrągły”, czyli „okrągły ogórek” (dynia i ogórek należą do tej samej rodziny ).

[madohora]

PLACKI Z DYNI

3/4 szklanki musu dyniowego
2 łyżki jogurtu naturalnego
2 jajka
2 łyżki roztopionego oleju kokosowego
1 łyżka syropu klonowego
1 szklanka mąki ryżowej
1/3 szklanki mielonych migdałów
2 łyżeczki proszku do pieczenia

W misce mieszamy łyżką zmiksowaną na mus dynię z jogurtem naturalnym, jajkami oraz roztopionym olejem kokosowym i syropem klonowym. Do drugiej miski wsypujemy mąkę ryżową, przygotowane mielone migdały i proszek do pieczenia, po czym dokładnie mieszamy zawartość tej miski z dynią. Następnie rozgrzewamy patelnię, bez dodatku tłuszczu. Powstałą masę rozprowadzamy po powierzchni patelni na kształt koła lub elipsy. Smażymy na niewielkim ogniu przez max 2 minuty, aż ciasto się zarumieni, po czym przewracamy je na drugą stronę. Kiedy obie strony będą równomiernie usmażone, zdejmujemy placki z patelni. Danie możemy podawać z dodatkiem sproszkowanego kakao i skarmelizowanymi bananami.

[madohora]

W 2022 roku światowa produkcja dyni (wliczając kabaczki i tykwy) wyniosła 23 miliony ton , z czego na Chiny przypadało 32% całości. Ukraina, Rosja i Stany Zjednoczone wyprodukowały po około milionie ton.

[madohora]

Dynię, która została pierwotnie oddzielnie uprażona, można wykorzystać do przygotowania zupy. Pieczenie dyni może służyć do skoncentrowania smaku tykwy. Zupę z dyni można przygotować z kawałków lub kawałków dyni, a także z przecieru z dyni. Można również użyć wstępnie ugotowanej, mrożonej dyni, podobnie jak komercyjnie przygotowanych paczek wstępnie ugotowanego mrożonego przecieru z dyni. Zupa z dyni może mieć słodki smak ze względu na obecność cukrów w dyni. Dodatkowe podstawowe składniki w przygotowaniu zupy z dyni mogą obejmować bulion , cebulę, śmietanę, przyprawy, takie jak szałwia i tymianek, sól i pieprz. Inne przepisy znane są z tego, że zawierają groch łuskany i bardziej egzotyczne przyprawy, takie jak kminek i cynamon. Zupę z dyni można podawać na gorąco lub na zimno i jest popularnym daniem na Święto Dziękczynienia w Stanach Zjednoczonych.

[madohora]

CIASTO DYNIOWE

400 g puree z dyni
0,5 szklanki oleju
2 jajka
1 łyżeczka ekstraktu waniliowego
220 g mąki pszennej tortowej
1 szklanka cukru
0,5 łyżeczki proszku do pieczenia
1,5 łyżeczki sody oczyszczonej
1 łyżeczka cynamonu
0,5 łyżeczki przyprawy do piernika
szczypta soli

Dyniowe puree połącz razem z jajkami w temperaturze pokojowej, olejem, ekstraktem z wanilii i cukrem.
W drugim naczyniu wymieszaj przesianą mąkę ze szczyptą soli, proszkiem do pieczenia, sodą, cynamonem i przyprawą do piernika.
Do suchych składników dodaj mokre i wymieszaj całość przez krótki czas.
Keksówkę wyłóż papierem do pieczenia i wlej do niej masę. Ciasto piecz przez ok. 1 godzinę w piekarniku nagrzanym do 180 stopni Celsjusza. Po tym czasie sprawdź czy ciasto jest już gotowe, używając np. patyczka do szaszłyków - jeśli będzie suchy, możesz wyjąć je z piekarnika.
Kiedy ciasto ostygnie, ozdób je wedle uznania: tak samo smaczne będzie posypane cukrem pudrem, jak i polane czekoladą lub inną polewą. Możesz również użyć do dekoracji ulubionych orzechów i bakalii, które dodatkowo podniosą walory smakowe gotowego wypieku.

[madohora]

Obierzcie 250 g dyni, 200 g ziemniaków oraz cebulę, a potem pokrójcie je w jednakowe kawałki. Warzywa wrzućcie do miski, dodajcie usmażonego kurczaka i wymieszajcie z resztą marynaty. Doprawcie wszystko pieprzem. Całość przełóżcie do naczynia żaroodpornego, przykryjcie i pieczcie przez około 40 minut w nagrzanym piekarniku. Na 5 minut przed końcem pieczenia zdejmijcie pokrywę i posypcie danie startą mozzarellą, 250 g powinno wystarczyć. Zapieczcie jeszcze przez kilka minut, aż ser się rozpuści. Gotowe danie posypcie posiekaną natką pietruszki lub udekorujcie gałązką rozmarynu.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Słodkie melony były obecne w Azji Środkowej już w połowie IX wieku, co wynika z leksykografii i arabskiego tłumaczenia dokonanego przez Dioscoridesa . Słodkie melony zostały potwierdzone w Chorasanie i Persji w połowie X wieku , a andaluzyjscy agronomowie zajęli się uprawą słodkich melonów casabas (grupa bezwonna) pod koniec XI wieku . Azja Środkowa charakteryzuje się niezwykłą różnorodnością biologiczną upraw słodkich melonów

[madohora]

Uprawny melon należy do podgatunku Cucumis melo L. subsp. melo , którego fałszywe owoce są bardzo polimorficzne . Masa pierwotnych dzikich owoców nie przekraczała 30–50 g , ale stanowiła podstawę do określenia wielu odmian 4 . Są one według autorów różnorodnie pogrupowane w grupy, z których najważniejsze to:

[madohora]

W 2021 r. światowa produkcja dyni (w tym tykw i dyni) wyniosła 23,4 mln ton, na czele z Chinami, które odpowiadały za 32% całości (tabela). Ukraina, Rosja i Stany Zjednoczone były producentami drugorzędnymi.

[madohora]

Pestki dyni zawierają witaminę E , białko surowe , witaminy z grupy B i kilka minerałów (patrz tabela wartości odżywczych w pepicie ). W pestkach dyni znajdują się również oleje nienasycone i nasycone , kwasy tłuszczowe palmitynowy , oleinowy i linolowy, a także karotenoidy .

[madohora]

C. foetidissima zawiera saponinę , którą można uzyskać z owoców i korzeni. Może być stosowana jako mydło, szampon i wybielacz. Długotrwały kontakt może powodować podrażnienie skóry. Dynia jest również stosowana w kosmetykach

[madohora]

Na pustyni Kalahari występuje dziki melon, lokalnie nazywany „melonem tsamma” , który wraz z dzikimi ogórkami stanowi jedyne źródło wody w regionie podczas corocznej suszy

[madohora]

[madohora]

Proste , naprzemienne liście , ogonkowe, ale bez przylistków, są zazwyczaj całe. Są słabo klapowane dłoniowo (zwykle 5-7 płatków), mają kulistą lub owalną blaszkę liściową

[madohora]

Owocem jest fałszywa jagoda o owalnym lub okrągłym kształcie , zazwyczaj duża. Jej mniej lub bardziej gładka, wyboista, prążkowana, haftowana lub strupiasta skóra, podzielona na wyraźnie określone sektory, przybiera barwę we wszystkich odcieniach od zieleni, przez żółć, aż po biel. Miąższ ma różną barwę w zależności od odmiany, od żółtego do pomarańczowego lub białego do lekko zielonkawego, po dojrzeniu jest bardzo soczysty i pachnący. Centralna, włóknista jama zawiera liczne pestki , sprasowane nasiona elipsoidalne.

[madohora]

Ogólnie rzecz biorąc, rośliny te uprawia się na lekkich redlinach i pod minitunnelami ogrodów targowych (zwanymi gąsienicami ) przez pierwsze tygodnie uprawy melonów typu Charentais, ponieważ temperatura gleby musi wynosić co najmniej 15°C . Mechanizacja umożliwia regulację obciążeń: te same wzgórza maszyny, instaluje system nawadniania kroplowego i przezroczysty plastik gąsienicy. Melony sieje się zamiast sadzić, a dodatkowe nawożenie zapewnia system nawadniania ( fertygacja ) . Gąsienice są podnoszone przez inne maszyny. Cięcie odbywa się poprzez ogławianie mechaniczne. Zbiór, ważny element, odbywa się ręcznie, ale wspomagają go maszyny, które zapewniają w szczególności dostępność i trasowanie skrzynek palox (skrzynek na paletach).

[madohora]

Te metody przemysłowe są czasami stosowane także w rolnictwie ekologicznym ; w tym przypadku stosujemy nawozy organiczne, zamiast gąsienic wolimy ściółkować ziemię czarnym plastikiem, aby uniknąć namnażania się chwastów i wybieramy odmiany odporne na choroby

[madohora]

Europejski Katalog Gatunków i Odmian zawiera listę ponad 960 odmian melona.
Melony te wyróżniają się kształtem (okrągły, jajowaty, eliptyczny), kolorem (biały, kremowożółty, zielony, ochra itp.), wyglądem powierzchni (bruzdy b , hafty c , fałdy), obecność lub brak pękającej szypułki :
Melon piżmowy ( Cucumis melo reticulatus ): okrągły kształt, wypukła korkowa kora, bardzo pachnący pomarańczowy miąższ 19 . Charakteryzuje się grubą skórą z reliefem.
Melon kantalupa : pomarańczowy miąższ, okrągły kształt, gładka skórka. Pochodzi z Azji Mniejszej i sprowadzona do Włoch w okresie renesansu, a następnie szeroko uprawiana we Francji ( Charentes , Lot-et-Garonne , Tarn-et-Garonne , Gers , Vaucluse i Bouches-du-Rhône ) od XVI wieku . Owoc jest okrągły, kora gładka lub „napisana” (tzn. z korkowatą formacją o małej intensywności), jasnozielona, ​​​​po dojrzałości lekko żółknie, z ciemniejszymi liniami szwów (bruzdami), waży około 1 kg . Miąższ jest pomarańczowy, słodki, soczysty i bardzo pachnący. Dojrzewanie ma charakter klimakteryczny . Stare odmiany mają krótki okres przydatności do spożycia, podczas gdy niektóre najnowsze odmiany mają dłuższy okres przydatności do spożycia.
Melon Galia : okrągły kształt, pomarańczowobrązowa skórka, szmaragdowy miąższ.
Hami melon
Melon Sukrin
Melon bezwonny ( Cucumis melo inodorus ), charakteryzujący się gładką, bezwonną skórką.
Melon hiszpański lub melon kanaryjski
Melon spadziowy : Nazywany także melonem spadziowym. Owoc jest okrągły, kora gładka, szarobiała. Waży 2 kg . Miąższ jest zielonkawy (czasami pomarańczowy w niektórych najnowszych odmianach). Ten typ dojrzewający bez klimakterium wytwarza owoce, które dobrze się przechowują. Uprawia się ją w Stanach Zjednoczonych, Ameryce, Australii i Azji. Wywodzi się ze starej odmiany „Blanc d’Antibes d’hiver”.
Melon Ogen
Melon Piel de sapo („skóra ropuchy” po hiszpańsku). Owoc jest owalny, kora zielona z żółtymi plamkami z ciemnozielonymi plamami. Miąższ zielonkawo-biały, słodki, soczysty, niezbyt aromatyczny. Dojrzewanie nie jest klimakteryjne. Jest to odmiana najczęściej uprawiana w Hiszpanii i Turcji (pod nazwą Kirkagac ).
Niektóre odmiany aromatyczne i o krótkim okresie przydatności do spożycia przechodzą klimakterium , a inne, które nie są bardzo aromatyczne, ale mają długi okres przydatności do spożycia, nie.

[madohora]

W oficjalnym francuskim katalogu znajduje się około 250 odmian melona , ​​w tym 16 na liście SVI (stare odmiany przeznaczone dla amatorów).

[madohora]

OGÓREK

125 g masła
250 g mąki pszennej
1 żółtko (białko zostawić do farszu)
2 łyżki drobnego białego cukru
2 łyżki zimnej wody
½ kg melona Dino
200 g śmietany 18%
2 jajka
½ szklanki białego cukru
4 świeże owoce marakui
kilka listków świeżej melisy

1. Pokroić w kostkę zimne masło, a następnie dodać: mąkę, żółtko, cukier i wodę. Wymieszać dokładnie składniki, wyrobić kulę, zawinąć w folię i wstawić do lodówki na ok. 45 minut.
2. Wyjąć ciasto z lodówki, rozwałkować i włożyć do formy. Ponakłuwać ciasto widelcem, a następnie piec przykryte folią aluminiową i obciążone fasolą w piekarniku nagrzanym do 180oC przez 15 minut. Ściągnąć folię i podpiekać jeszcze kilka minut.
3. Pokroić melona na mniejsze części i zmiksować. Dodać: śmietanę, jajka, białko i cukier, a następnie dokładnie wymieszać.
4. Zalać farszem podpieczony spod tarty i piec przez kolejne
25-30 minut.
5. Wyjąć tartę z piekarnika i ostudzić.
6. Przekroić na poł owoce marakui i wydrążyć pestki.
7. Umyć listki melisy i osuszyć je.
8. Tartę po ostygnięciu pokroić i podawać każdy kawałek z łyżeczką
pestek marakui i listkiem melisy.

[madohora]

[b][color-=green]PIECZONA DYNIA[/color][/b]

Dynia 500 g. (bez skórki)
Kurkuma 1 łyżeczka
Curry 2 łyżeczki
Sól
Pieprz
Olej rzepakowy 1 łyżka

Dynię obrać, a następnie pokroić w kostkę. Doprawić przyprawami i pokropić olejem. Tak zamarynowaną dynię przełożyć do foremek od babeczek i zapiekać przez ok. 10 min w temp. 180 stopni.

[madohora]

[madohora]

Z badań przeprowadzonych na szczurach wynika, że koncentrat pozyskany z dyni poprawia tolerancję glukozy. Poziom cukru we krwi był zdecydowanie niższy w grupie karmionej dynią niż w grupie kontrolnej. Badano nieotyłe szczury z cukrzycą typu 2. Podobne wyniki uzyskano także w badaniach na ludziach.

[madohora]

Co ciekawe, naukowcy odkryli również, że substancje obecne w dyni korzystnie wpływają na regenerację komórek trzustki, co przełożyło się bezpośrednio na zwiększenie poziomu insuliny we krwi. Dynia jest więc dobrym wyborem również dla osób chorych na cukrzycę typu 1.

[madohora]

Antyoksydanty zawarte w dyni chronią komórki organizmu przed uszkodzeniami wywoływanymi przez wolne rodniki. Dzięki temu hamują procesy starzenia się organizmu. Wyjątkowo korzystnie na kondycję komórek wpływa olej pozyskiwany z pestek dyni. Na przykład u szczurów, którym podawano ten olej, zaobserwowano znaczne złagodzenie objawów zapalenia stawów. Efekty jego stosowania były zbliżone do działania leków przeciwzapalnych.

[madohora]

Tryptofan jest odpowiedziany przede wszystkim za produkcję serotoniny, potocznie nazywanej "hormonem szczęścia". Dodatkowo jest pomocny w produkcji melatoniny, która odpowiada za spokojny sen, łagodząc stany zdenerwowania.

[madohora]

Nie tylko na zupę, czyli co zrobić z dynią?

Już rosną, są coraz większe, żółte, pękate – leniwie wylegują się w ogródkach czekając, aż ktoś je zbierze i poda na stół, a nie zrobi z nich dekoracje na Halloween.

[madohora]

Poza zdrowym miąższem dynia zawiera jadalne i powszechnie lubiane pestki. Te z kolei obfitują w białko, magnez i żelazo. Zawierają także selen i cynk, i pewnie dlatego przez Indian były traktowane jako skuteczny afrodyzjak dla panów. Żadne jednak właściwości zdrowotne nie sprawią, że sięgniemy po jakiś owoc, czy warzywo, nie wiedząc co z nim zrobić.

[madohora]

[madohora]

Placki i ciasta

Dynia potrafi także stworzyć samodzielne danie. Wystarczy że obrany miąższ zetrzemy na tarce o grubych oczkach, zaprawimy jajkiem, mąką, wyrobimy na gęstą masę i usmażymy placki. A placki z dyni możemy podać w kliku wariantach smakowych. Same w sobie będą lekko słodkie, więc możemy je podać z miodem i oprószyć cynamonem. Masę na placki możemy także doprawić solą, pieprzem lub chili i podać je z sosem czosnkowym, śmietanowo-koperkowym lub pomidorowym.

[madohora]

Zawarta w dyni witamina E wspaniale wpływa na naszą cerę i utrzymuje prawidłową wilgotność skóry. Co bardzo istotne dynia nie tuczy i bogata jest w białko!

[madohora]

Co interesujące pieczona i gotowana wzmacnia odporność układu oddechowego, jest więc idealna dla dzieci. Można podawać ją bez obaw już od ósmego miesiąca życia w formie zupy lub papki. Leczy biegunkę zatem powinno stosować się ją przy zakażeniu rota wirusem.

[madohora]

Dynia – królowa listopada i symbol Halloween!
Listopad to miesiąc, w którym na stołach króluje dynia. Wyczarujesz z niej ciasto, placuszki, a nawet aromatyczny krem! Co jeszcze przygotujesz z dyni i skąd wziął się zwyczaj wycinania jej na Halloween?

[madohora]

Latarnia z wyciętymi oczami, wesołym lub upiornym uśmiechem i świeczką w środku. Kto wpadł na taki pomysł i dlaczego dyniową latarnię wycina cały świat? Wszystko zaczęło się od legendy „Jack-o'-lantern". Pochodzi z XVIII w. i opowiada o Jacku, który przechytrzył diabła. Uwięził go na drzewie, a po swojej śmierci nie mógł pójść ani do nieba, ani do piekła (Diabeł miał dobrą pamięć). Jacek musiał tułać się po ziemi, a dzięki zlitowaniu Diabła dostał rozżarzone węgle, które zostały wrzucone do nadgryzionej rzepy. Tak powstał lampion, który dziś pojawia się symbolicznie w formie dyni.

[madohora]

Z dyni może powstać tyle dań, zup i deserów, że ciężko zmieścić wszystko w jednym miejscu. Sałatki z dyni, suflety, pierogi z dynią, risotto dyniowe, a nawet kremy, zupy i słodkie ciastka i ciasteczka! Dynię z łatwością wykorzystasz w całości - jej miąższ, skórkę, a nawet pestki! Tu wkracza kolejny pomysł - wysusz pestki z dyni! W wersji prażonej urozmaicą pieczywo, owsiankę i krem. Wypłucz pestki pod wodą i osusz je papierowym ręcznikiem. Wyłóż wszystkie na papier do pieczenia i wsadź blachę do piekarnika nagrzanego do 90° C. Susz przez godzinę, kilka razy uchylając drzwiczki, by mogła ujść para wodna. Zostaw pestki w piekarniku do momentu, aż wystygną.

[madohora]

Żołądź
Dynia zimowa, roślina krzewiasta i płożąca, o jajowatym lub stożkowatym kształcie, spiczastym na wierzchołku i z podłużnymi rowkami, przypominająca wirujący bąk,

[madohora]

Kokosz
Cukinia, owoc długi, okrągły, smukły, lekko cebulowaty na wierzchołku, podobny do fastigata , np.: Cocozelle von tripolis.

[madohora]

Krzywy kark
Dynia letnia, krzewiasta roślina o żółtych, złotych lub białych owocach, które są długie i zakrzywione na końcu, a skórka zazwyczaj brodawkowata (pokryta brodawkami),

[madohora]

Dynia
Dynia zimowa, roślina płożąca, o kształcie okrągłym, spłaszczonym lub owalnym i okrągłych lub płaskich końcach, np.: dynia ; obejmuje C. pepo subsp. pepo var. styriaca , używaną do produkcji oleju z pestek dyni styryjskiej

[madohora]

Przegrzebek
Dynia letnia, preferuje siedliska półkrzewiaste, kształt spłaszczony lub lekko dyskoidalny, z falistością lub krawędziami równikowymi,

[madohora]

Prosta szyja
Dynia letnia, krzewiasta roślina o żółtych lub złotych owocach i brodawkowatej skórce, podobna do odmiany torticollia , ale z zwężającym się końcem łodygi,

[madohora]

Zdecydowana większość tych odmian jest hybrydyzowana w celu zwiększenia ich wigoru i odporności na choroby, ale nadal produkuje się kilka odmian niehybrydowych, takich jak: Boule d'or, Charentais, Cristel, hiszpański Cavaillon z różowym miąższem, kanarek żółty , mały -Rennes szary , Santon, Védrantais, zimowa oliwkowa zieleń itp.

[madohora]

ZUPA Z DYNI

około 2 kg dyni (waga przed obraniem),
600 g ziemniaków,
2 marchewki,
2 cebule,
1,5 litra bulionu drobiowego lub warzywnego,
3 ząbki czosnku,
mały kawałek imbiru,
szczypta gałki muszkatołowej,
1 łyżeczka kurkumy,
300 g śmietanki 30% lub 36% (może być też mleczko kokosowe),
sól i pieprz do smaku,
garść pestek z dyni,
olej rzepakowy do smażenia

Przygotuj dynię. Najpierw obierz ją ze skóry i pokrój na mniejsze części. Następnie posiekaj w kostkę. Ziemniaki także obierz i pokrój drobno.
Marchewki obierz i zetrzyj je na tarce o grubych oczkach. Cebulę także obierz i posiekaj drobno.
Na patelni rozgrzej olej rzepakowy. Podsmaż najpierw dynię i przełóż ją do dużego garnka. Na tej samej patelni przesmaż chwilę marchewkę i cebulę.
W tym czasie przeciśnij przez praskę obrane ząbki czosnku i obrany imbir (można to zrobić łyżeczką). Dodaj do marchewki i cebuli, smaż chwilę.
Całą zawartość patelni przełóż do garnka.
Wlej bulion, posól i popieprz. Gotuj pod przykryciem około 30-40 minut.
Teraz przyszedł czas na zmiksowanie zupy. Zrób to za pomocą blendera. Powinna być gęsta. Dolej śmietankę lub mleczko kokosowe. Dopraw gałką muszkatołową i kurkumą.
Jeśli zupa będzie zbyt mdła, dodaj odrobinę soku z cytryny.
Przelej zupę do misek. Udekoruj pestkami z dyni.

[madohora]

Voatango to malgaskie określenie odnoszące się do melona uprawianego na Madagaskarze . Jest pachnący, ale jego miąższ jest biały i mdły

[madohora]

[madohora]

W uprawie psiankowatych i dyniowatych problemy z zamieraniem korzeni stają się coraz częstsze, związane z nowymi lub bardziej agresywnymi patogenami . Do tego dochodzi coraz większe zagrożenie klimatyczne. „System korzeniowy roślin w interakcji z glebą jest bardzo ważny dla zdolności do optymalizacji wykorzystania wody i składników odżywczych oraz odporności na stresy biotyczne i abiotyczne” – podkreśla Rebecca Stevens z Awinionu. Niezbędny jest także dobór odmian np. podkładek , redukcja nakładów, mikoryzacja . Jednakże w kolekcjach odmianowych INRA nie ma opisu systemu korzeniowego odmian. » Z inicjatywy INRA w 2019 r. rozpoczęto projekt badawczy Parasol, którego celem było walidacja prostej metody fenotypowania systemów korzeniowych i docelowa możliwość lepszego wykorzystania różnorodności genetycznej gatunków w selekcji. Trwa trzy lata i skupia INRA Avignon (jednostki GAFL i PSH), lidera projektu, CTIFL i firmy nasienne (Gautier Semences, Nova Genetic, HM Clause, Sakata, Syngenta). Badane są cztery gatunki: melon, pomidor, papryka i bakłażan, po dziesięć odmian każdego gatunku z kolekcji INRA i dystrybuowanych pomiędzy różnymi partnerami. Dla każdego gatunku jedną z odmian jest podkładka, aby móc w szczególności zrozumieć, dlaczego dana odmiana została wybrana na podkładkę i zdobyć referencje dla producentów.

[madohora]

[madohora]

Dla niektórych smakoszy obecność małej otoczki u podstawy owocu jest oznaką jakości, wskazującą na „żeński” melon. Szerokość otoczki, według legendy, wiąże się z erotyzacją tego warzywa, co jest wskaźnikiem, że będzie ono lepsze i pełniejsze 30 . W rzeczywistości jest to jedynie wskaźnik różnorodności. Należy zauważyć, że badania CNRS opublikowane w 2008 roku wykazały gen kontrolujący płeć melona. Większość odmian charakteryzuje się andromonoezą i na tej samej roślinie występują kwiaty męskie i hermafrodytyczne (z narządami obu płci). Gen CmACS-7 umożliwił tę mutację w melonie, która nadaje mu andromonoeczność. Gen ten powoduje zaprzestanie syntezy etylenu, co skutkuje rozwojem dwóch organów, kwiatów hermafrodytycznych, które są samowystarczalne (nie mają owadów) do wydawania owoców. Melon to częsty i ambiwalentny motyw ikonograficzny w martwych naturach : kojarzony z cebulą i ogórkami, symbolizuje pożądanie i pożądanie. Ze względu na dużą liczbę nasion symbolizuje także płodność i bogactwo. Jego zdolność regeneracyjna może być alegorią ślepej i niekontrolowanej siły. I odwrotnie, szybkie gnicie owoców może symbolizować kruchość dóbr ziemskich

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

W XVIII wieku w Europie Zachodniej znane były współczesne melony (okrągłe i piżmowe). Markiza de Sévigné podczas wakacji w Grignan polubiła je, a Voltaire opisał je jako „skórkę soku, kulę światła, arcydzieło lata”.

[madohora]

[madohora]

Pipian
Miejscowa nazwa pipián jest używana dla odmian Cucurbita argyrosperma w krajach, w których była uprawiana przedkolumbijska: niektóre regiony Meksyku , Gwatemali, Salwadoru , Nikaragui i Kostaryki (w Hondurasie klimat i rzeźba terenu na to nie pozwalają), gdzie tą samą nazwą określa się owoce niedojrzałe, owoce dojrzałe i zmielone nasiona, a także sosy na ich bazie (a wszystkie sosy nazywa się także „pipián „na bazie nasion mielonych, czyli także nasion Cucurbita moschata i Cucurbita pepo , które są uprawiane w regionie i których miąższ jest spożywany​). Dojrzałe owoce z reguły nie trafiają na rynek, gdyż miąższ nie jest zwykle spożywany, jest złej jakości i w niektórych przypadkach nie jest zalecany nawet na paszę dla zwierząt gospodarskich; Jeśli ogrodnik pozwoli mu dojrzeć, ma zamiar wydobyć nasiona i sprzedać tylko nasiona, co jest preferowanym zastosowaniem w Meksyku. Preferowanym zastosowaniem w pozostałych krajach (Gwatemala, Salwador, Nikaragua i Kostaryka) jest spożywanie niedojrzałych owoców, do których odnosi się „pipián” i które mogą współistnieć w regionie z niedojrzałymi odmianami Cucurbita pepo i Cucurbita moschata , którym można lub nie można przypisać inne nazwy.​ Można go nazwać świeżym pipiánem , dla określenia niedojrzałego owocu. Nazwą cushaw określa się południowo-zachodnie, prekolumbijskie odmiany Cucurbita argyrosperma , które są cenione w stanie dojrzałym na miąższ i są spożywane do dziś, a nazwę tę można znaleźć w [Meksyku] w odniesieniu do nich.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Jasne, spróbujmy

Styl życia
Halloween 2024: ekspert przedstawia zalecenia, dzięki którym odżywianie dzieci nie stanie się koszmarem
Jedzenie słodyczy zebranych podczas Halloween to jedno z najczęstszych zachowań wśród dzieci, które może spowodować spustoszenie w ich zdrowiu.

Słodycze na Halloween
Słodycze na Halloween (JESUS ​​MARTINEZ / AGENCIA UNO/Agencia Uno)

Autor: María Paz Núñez
31 października 2024 o 11:30
Bez wątpienia Halloween to jedna z najbardziej oczekiwanych dat dla chłopców, dziewcząt i nastolatków , którzy wybierają swój najlepszy kostium i wyruszają w poszukiwaniu jak największej ilości cukierków po południu i wieczorem 31 października, ale właśnie tej dużej ilości cukierków i słodycze mogą być niezwykle szkodliwe dla najmłodszych w domu.

REKLAMA


W związku z tym Ximena Rodríguez, dyrektor programu Żywienia i Dietetyki na Uniwersytecie Bernardo O'Higginsa (UBO), zwróciła uwagę, że w ramach tego święta konieczne jest ograniczenie nadmiernego spożycia słodyczy.

REKLAMA

„Możemy dawać dzieciom podzielone porcje cukierków po dużym posiłku, zakładając, że będą miały mniejszy apetyt na te smakołyki ”. Rodzice mogą również rozłożyć je na kilka dni, aby na przykład nie zostały spożyte wszystkie tego samego dnia. Inną alternatywą byłoby wykorzystanie okazji, aby dzieci mogły podzielić się nimi z rodziną lub przyjaciółmi” – stwierdził ekspert.


„Dopuszczalne” ilości słodyczy i „zdrowe” opcje
Nadmierne spożycie słodyczy może prowadzić do większego ryzyka otyłości, natomiast odnosząc się do „zalecanej” ilości słodyczy, ekspert UBO zwrócił uwagę, że jeśli pomyśleć o siedmioletnim dziecku, powinno ono spożywać około 1300 – 1400 kcal dziennie, D. Dlatego nie należy spożywać dziennie więcej niż 20 g tego rodzaju cukru, co obejmuje nie tylko te pochodzące ze słodyczy, ale także nabiału czy owoców. „Klasycznym słodyczem są żelki, które w trzech porcjach dostarczają od 9 do 10 gramów cukrów” – wyjaśnił Rodríguez.

[madohora]

Trwają debaty na temat taksonomii rodzaju, a liczba akceptowanych gatunków waha się od 13 do 30. Pięć udomowionych gatunków to Cucurbita argyrosperma , C. ficifolia , C. maxima , C. moschata i C. pepo , z których wszystkie mogą być traktowane jako dynia zimowa , ponieważ w pełni wyrośnięte owoce można przechowywać przez miesiące. Jednak C. pepo obejmuje kilka odmian , które lepiej nadają się wyłącznie do uprawy jako dynia letnia .

[madohora]

Typowy uprawiany gatunek Cucurbita ma pięciopłatkowe lub dłoniasto podzielone liście z długimi ogonkami , przy czym liście są naprzemiennie ułożone na łodydze. Łodygi u niektórych gatunków są kanciaste. Wszystkie nadziemne części mogą być owłosione z różnymi rodzajami włosków , które są często stwardniałe i ostre. Z każdego węzła wyrastają wąsy przypominające sprężyny , które u niektórych gatunków się rozgałęziają. C. argyrosperma ma jajowato-sercowate (jajkowate do sercowatych) liście. Kształt liści C. pepo jest bardzo zróżnicowany. Rośliny C. moschata mogą mieć lekkie lub gęste owłosienie . Liście C. ficifolia są lekko kanciaste i mają lekkie owłosienie. Liście wszystkich czterech z tych gatunków mogą mieć lub nie mieć białych plamek

[madohora]

[madohora]

Najważniejszymi czynnikami w kwitnieniu i zawiązywaniu owoców są czynniki fizjologiczne, związane z wiekiem rośliny i tym, czy rozwijają się już na niej owoce. Hormony roślinne etylen i auksyna są kluczowe w zawiązywaniu i rozwoju owoców. Etylen wspomaga produkcję kwiatów żeńskich. Kiedy roślina ma już rozwijający się owoc, kolejne kwiaty żeńskie na roślinie mają mniejsze szanse na dojrzewanie, zjawisko to nazywane jest „dominacją pierwszego owocu” , a kwiaty męskie występują częściej, efekt ten pojawia się z powodu zmniejszonej naturalnej produkcji etylenu w łodydze rośliny. Etefon , produkt regulatora wzrostu roślin, który jest przekształcany w etylen po metabolizmie przez roślinę, może być stosowany w celu zwiększenia produkcji owoców i nasion.

[madohora]

Eksperymenty wykazały, że gdy na znamię zostanie naniesiona większa ilość pyłku, a owoc zawiera więcej nasion i jest większy (efekt ksenii wspomniany powyżej), kiełkowanie nasion jest również szybsze i bardziej prawdopodobne, a siewki są większe. Różne kombinacje składników mineralnych i światła mają znaczący wpływ na różne etapy wzrostu rośliny. Efekty te różnią się znacznie między różnymi gatunkami Cucurbita . Rodzaj magazynowanego fosforu zwanego fitynianem tworzy się w tkankach nasion jako kuliste krystaliczne intruzje w ciałach białkowych zwane globoidami . Wraz z innymi składnikami odżywczymi fitynian jest w całości wykorzystywany podczas wzrostu siewki. Zanieczyszczenie metalami ciężkimi , w tym kadmem , ma znaczący negatywny wpływ na wzrost roślin. Rośliny Cucurbita uprawiane wiosną mają tendencję do wzrostu większych niż te uprawiane jesienią

[madohora]

Dla dyniowatych zaproponowano różne opracowania taksonomiczne , obejmujące od 13 do 30 gatunków. W 1990 roku ekspert ds. dyniowatych Michael Nee sklasyfikował je w następujących, często cytowanych 13 grupach gatunków (w sumie 27 gatunków), wymienionych według grup i alfabetycznie, według pochodzenia geograficznego:

[madohora]

[madohora]

W obrębie C. pepo dynie, przegrzebki i prawdopodobnie krzywoszyje są starożytne i zostały udomowione w różnych czasach i miejscach. Udomowione formy C. pepo mają większe owoce niż formy nieudomowione i nasiona, które są większe, ale mniej liczne. [ 57 ] W badaniu z 1989 r. nad pochodzeniem i rozwojem C. pepo botanik Harry Paris zasugerował, że pierwotny dziki okaz miał mały okrągły owoc, a współczesna dynia jest jego bezpośrednim potomkiem. Zasugerował, że krzywoszyja, ozdobna tykwa i przegrzebek są wczesnymi wariantami, a dynia żołędziowa jest skrzyżowaniem przegrzebka i dyni.

[madohora]

Początkowo sądzono, że C. ficifolia i C. moschata mają azjatyckie pochodzenie, ale zostało to obalone. Pochodzenie C. ficifolia to Ameryka Łacińska, najprawdopodobniej południowy Meksyk, Ameryka Środkowa lub Andy. Rośnie na wysokościach od 1000 do 3000 metrów (3300 do 9800 stóp) na obszarach o obfitych opadach deszczu. Nie krzyżuje się dobrze z innymi uprawianymi gatunkami, ponieważ ma znacząco różne enzymy i chromosomy.

[madohora]

C. moschata pochodzi z Ameryki Łacińskiej, ale dokładne miejsce pochodzenia jest niepewne.Występuje w Meksyku, Belize, Gwatemali i Peru od 4000–6000 lat i rozprzestrzenił się do Boliwii, Ekwadoru, Panamy, Portoryko i Wenezueli. Gatunek ten jest blisko spokrewniony z C. argyrosperma . Odmiana znana jako dynia seminolska była uprawiana na Florydzie jeszcze przed przybyciem Kolumba. Jej liście mają od 20 do 30 centymetrów (8 do 12 cali) szerokości. Zwykle rośnie na niskich wysokościach w gorącym klimacie z obfitymi opadami deszczu, ale niektóre odmiany znaleziono powyżej 2200 metrów (7200 stóp). Grupy C. moschata obejmują Cheese, Crookneck ( C. moschata ) i Bell.

[madohora]

Gatunki Cucurbita są wykorzystywane jako rośliny pokarmowe przez larwy niektórych gatunków Lepidoptera , w tym ćmy kapuścianej ( Mamestra brassicae ), Hypercompe indecisa i ćmy rzepowej ( Agrotis segetum ). Cucurbita może być podatna na szkodnika Bemisia argentifolii ( mączlik srebrzystolistny ) jak również na mszyce ( Aphididae ), chrząszcze ogórkowe ( Acalymma vittatum i Diabrotica undecimpunctata howardi ), dynię ( Anasa tristis ), omacnica dyniowata ( Melittia cucurbitae ) i przędziorek dwukropkowy ( Tetranychus urticae ).Dynia powoduje poważne szkody w roślinach ze względu na bardzo toksyczną ślinę. Czerwony chrząszcz dyniowy ( Aulacophora foveicollis ) jest poważnym szkodnikiem dyniowatych, szczególnie dyni, które może ogołacać. Dyniowate są podatne na choroby takie jak więdnięcie bakteryjne ( Erwinia tracheiphila ), antraknoza ( Colletotrichum spp.) , więdnięcie fuzaryjne ( Fusarium spp. ), zaraza ziemniaka wywoływana przez fytophthora ( Phytophthora spp. pleśnie wodne ) i mączniak prawdziwy ( Erysiphe spp. ). Reakcje obronne na wirusowe, grzybowe i bakteryjne patogeny liści nie obejmują kukurbitacyny.

[madohora]

Rodzaj ten był częścią kultury niemal każdej grupy ludów tubylczych od południowej Ameryki Południowej do południowej Kanady. Współcześnie uprawianych dyniowatych nie spotyka się na wolności. Badania genetyczne genu mitochondrialnego nad1 wykazują, że nastąpiło co najmniej sześć niezależnych wydarzeń udomowienia dyniowatych , które oddzielały gatunki domowe od ich dzikich przodków. Gatunki rodzime dla Ameryki Północnej obejmują C. digitata (calabaz i C. foetidissima (tykwa bawola), C. palmata (melon kojota) i C. pepo . Niektóre gatunki, takie jak C. digitata i C. ficifolia, są określane jako tykwy . Tykwy, zwane również tykwami ​​butelkowymi, które są używane jako przybory lub naczynia, należą do rodzaju Lagenaria i pochodzą z Afryki. Lagenaria należy do tej samej rodziny i podrodziny co Cucurbita, ale do innego plemienia .

[madohora]

[madohora]

Dynię uprawia się przede wszystkim na potrzeby rynku żywności świeżej.

[madohora]

W Indiach, kabaczki ( ghiya ) gotuje się z owocami morza, takimi jak krewetki. We Francji, kabaczki ( courges ) są tradycyjnie podawane jako gratin , przecedzone i ugotowane z masłem, mlekiem i jajkiem, doprawione solą, pieprzem i gałką muszkatołową, oraz jako zupy. We Włoszech, cukinia i większe kabaczki są podawane w różnych potrawach regionalnych, takich jak cocuzze alla puviredda gotowane z oliwą z oliwek, solą i ziołami z Apulii ; jako torta di zucca z Ligurii lub torta di zucca e riso z Emilii-Romanii , gdzie z kabaczków robi się farsz do ciasta z masłem, ricottą , parmezanem , jajkiem i mlekiem; oraz jako sos do makaronu w potrawach takich jak spaghetti alle zucchine z Sycylii. W Japonii dynie, takie jak małe dynie C. moschata ( kabocha ), spożywa się gotowane z sosem sezamowym, smażone jako danie tempura lub formowane w kulki ze słodkimi ziemniakami i japońskim jamem górskim .

[madohora]

Chociaż gatunek Cucurbita pochodzi z półkuli zachodniej, zaczął rozprzestrzeniać się do innych części świata po przybyciu Krzysztofa Kolumba do Nowego Świata w 1492 roku. Do niedawna najwcześniejszym znanym przedstawieniem tego rodzaju w Europie był obraz Cucurbita pepo w dziele De Historia Stirpium Commentarii Insignes z 1542 roku autorstwa niemieckiego botanika Leonharta Fuchsa , ale w 1992 roku dwa obrazy, jeden przedstawiający C. pepo , a drugi C. maxima , namalowane między 1515 a 1518 rokiem, zostały zidentyfikowane na festonach w Villa Farnesina w Rzymie. W 2001 roku przedstawienia tego rodzaju zidentyfikowano także w Grandes Heures of Anne of Bretany ( Les Grandes Heures d'Anne de Bretagne ), francuskiej księdze religijnej, iluminowanym manuskrypcie stworzonym w latach 1503–1508. Księga ta zawiera ilustrację znaną jako Quegourdes de turquie , którą specjaliści od dyniowatych zidentyfikowali jako C. pepo subsp. texana w 2006 roku.

[madohora]

W Chinach nasiona C. moschata stosowano także w tradycyjnej medycynie chińskiej w leczeniu choroby pasożytniczej – schistosomatozy oraz w celu wydalenia tasiemców

[madohora]

Owoce dyni , w tym dynie i cukinie, są obchodzone na festiwalach w takich krajach jak Argentyna, Austria, Boliwia, Wielka Brytania, Kanada, Chorwacja, Francja, Niemcy, Indie, Włochy, Japonia, Peru, [Portugalia, Hiszpania, Szwajcaria, i Stany Zjednoczone. W Argentynie co roku odbywa się ogólnokrajowy festiwal dyni Fiesta Nacional del Zapallo ( dosł. „ Narodowy Festiwal Dyń i Dyń ” ) w Ceres, Santa Fe , którego ostatniego dnia wybierana jest Reina Nacional del Zapallo ( dosł. „ Narodowa Królowa Dyni ” ). W Portugalii Festival da Abóbora de Lourinhã e Atalaia („Festiwal Dyni i Dyń w Lourinhã i Atalaia ”) odbywa się w mieście Lourinhã, nazywanym Capital Nacional da Abóbora („Krajową Stolicą Dyń i Dyń”). Ludwigsburg w Niemczech co roku gości największy na świecie festiwal dyni. W Wielkiej Brytanii w 2012 roku na wystawie kwiatów jesiennych w Harrogate zaprezentowano olbrzymią cukinię ważącą 54,3177 kilogramów (119 funtów 12 uncji). W Stanach Zjednoczonych rzucanie dyniami jest praktykowane w formie zawodów, przy czym maszyny, takie jak trebusze i armaty pneumatyczne, są zaprojektowane tak, aby wyrzucać nienaruszone dynie jak najdalej. Festiwal dyni Keene odbywa się co roku w New Hampshire ; w 2013 r. ustanowił rekord świata w liczbie dyni z dyniami   zapalono w jednym miejscu, 30 581 19 października 2013

[madohora]

Najlepsze przebranie

[madohora]

Kolor miąższu świadczy o bogactwie prowitaminy A (beta-karotenu), który pozwala przedłużyć efekt opalenizny i wygładzić zmarszczki. Działa on nie tylko na naszą urodę, ale przede wszystkim na zdrowie. Beta karoten bowiem zmniejsza ryzyko zachorowania na nowotwory, a podczas wystąpienia tej choroby wspomaga leczenie. Warto wspomnieć, że dynia zawiera również bardzo dużo witamin z grupy B, PP i C, które uszczelniają naczynia wieńcowe oraz są wykorzystywane w profilaktyce przeciwmiażdżycowej.

[madohora]

Jak zostało wspominane obieranie dyni nie należy do najprzyjemniejszych i najłatwiejszych czynności. Dlatego do zup, sosów czy makaronów możemy śmiało sięgnąć po mrożoną, pokrojoną w kostkę wersję tego warzywa. Do placków najlepiej wykorzystać różnego rodzaju gotowe musy.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Dynia występuje na całym świecie i zwykle występuje w regionach ciepłych i umiarkowanych. Dynie były początkowo rozprzestrzeniane przez megassaki i gryzonie. Wydaje się , że niektóre odmiany, takie jak owoce azjatyckiej Benincasa hispida , uległy transoceanicznemu rozproszeniu

[madohora]

Definicja dyni jako „jagody w twardej skorupce” odpowiada szeroko pojętemu botanicznemu terminowi amphisarca , obejmującemu zarówno dynie z jajnikiem górnym , jak i jajnikiem dolnym. Inni autorzy definiują to w bardziej ścisły sposób, używając terminu „dynia” wyłącznie w odniesieniu do jagód superjajnika, jak w przypadku owoców Aegle i Feronia . Słowo „ahuyama” lub „auyama” pochodzi z karaibskiego auyama i jest używane w Panamie , Republice Dominikany , Kolumbii i Wenezueli .

[madohora]

Bardziej współczesny termin dynia jest stosowany podczas niedokładnego tłumaczenia nazw innych odmian, które nie mają nazwy w języku hiszpańskim. Na przykład definicja angielskiego terminu tykwa obejmuje inne rodzaje owoców, w tym bardziej miękkie tykwy (takie jak melon lub ogórek ) . W ten sposób często tłumaczy się je jako „ tykwa... ” na owoce pochodzące z regionów, w których nie mówi się po hiszpańsku , np. z Afryki . Owoce te nazwano po angielsku tykwami , a później przetłumaczono je na język hiszpański jako dynia.

[madohora]

Owoc w momencie rozwoju, gdy skorupka jest jeszcze miękka i nie pozwala na konserwację (czyli jest niedojrzały), nazywa się cukinią i jeśli nie jest toksyczny, można go zbierać i spożywać po ugotowaniu jako dodatek sezonowy. warzywo. Tak termin ten jest znany w Hiszpanii, gdzie pierwszą spożytą „cukinią” była cukinia Lagenaria siceraria (dziś praktycznie porzucona w porównaniu z cukinią Cucurbita ) i tak też używa się tego określenia w niektórych regionach Ameryki ( czasami w języku łacińskim termin cukinia ​ oznacza niedojrzałe owoce). Rodzina dyniowatych charakteryzuje się tym, że jej owoce we wczesnych stadiach rozwoju są podobne do cukinii i u niektórych udomowionych gatunków stanowią dla nich kulinarne substytuty, choć po dojrzeniu mogą zupełnie różnić się od dyni; Dlatego też termin cukinia może być rozszerzony i odnosić się do niedojrzałego owocu, który jest spożywany po ugotowaniu jako warzywo sezonowe w podobny sposób jak pierwsza cukinia znana w języku hiszpańskim.

[madohora]

Nazwy tej używa się w Peru ​, Panamie południowo-zachodnia Kolumbia , ​Ekwador ​Boliwia ,​Paragwaj , Chile , Argentyna i Urugwaj . Użycie terminu „zapallo” obejmuje pierwotny region geograficzny gatunku Cucurbita maxima udomowionego w Argentynie (być może pierwotnie keczua sapallu odnosił się tylko do tego gatunku ​), którego tradycyjne uprawy sięgały być może prekolumbijskiej aż do Peru​ i obejmuje część prekolumbijskiego występowania Cucurbita moschata , która została udomowiona na obszarze Karaibów 8000 lub 900 lat temu i najwyraźniej w formie prekolumbijskiej występowała już dotarł do Peru lub Argentyny.

[madohora]

[madohora]

Udokumentowano, że dzika dyniowata południowoamerykańska , Cucurbita maxima subsp. andreana , rośnie związana z norami gryzonia zwanego vizcacha: Parodi (1926 ​): „Jestem pewien, że przed latami 1890 i 1900 był niezwykle powszechny w glebie usuniętej z vizcacheras”. Podetti (1925, na temat folkloru San Luis): „Były też duże ilości dyniowatej gorzkiej, podobnej do dyni, zwanej „cháncara” ( Cucurbita maxima subsp. andreana ), która jest szczególnie liczna w okolicy z Vizcacherales.” Parodi (1935): „( Cucurbita maxima subsp. andreana ) rośnie na zmodyfikowanych glebach: nasypach, polach kukurydzy, starych taperas, starych zagrodach, vizcacheras itp.”. Wyrażenie zebrane u Saubideta (1943): „zgorzkniały rodak jak dynia vizcachera”, czyli jak Cucurbita maxima subsp. andreana .

[madohora]

Klasyfikacje te odpowiadają ostatecznemu przeznaczeniu odmiany. Na przykład twardość skórki jest różna w przypadku zbiorów dojrzałych i niedojrzałych, a znaczenie selekcji pod kątem koloru, tekstury i smaku miąższu jest inne. Te sprzedawane na rynku dojrzałe, które można spożywać w stanie niedojrzałym (niektóre warzywa bardzo dobrej jakości, takie jak warzywa sezonowe, takie jak „Butternut" ​) mogą mieć cechy nieopłacalne dla ogrodnika, np. zbiór z mniejszą ilością owoców, powolnym dojrzewaniem i szerszą pokrywą gleby (nie krzewiastą), co sprawia, że ​​zbiory są wolniejsze, trudniejsze i droższe​, dlatego nie są uprawiane w celu wprowadzenia ich na rynek jako niedojrzałe.

[madohora]

Dynia prowadząca , dynia prowadząca , dynia pełzająca lub dynia prowadząca . w Ameryce Środkowej, z wyjątkiem Panamy, „ ayot pełzający ” ​ to ten, który pochodzi z rośliny, której pokrój jest przewodnikiem (na ogół są to pnącza pełzające i pnące). Dynia przewodnia jest przodkiem wszystkich 4 gatunków i w ten sposób zawsze można znaleźć dzikie populacje, podczas gdy typ pnia lub krzewu był mutacją wysoce wyselekcjonowaną do uprawy dyni (owoce spożywane w stanie niedojrzałym), ponieważ partie żniwne odbywają się co dwa lub trzy dni, a pień jest łatwiejszy do zlokalizowania i zbioru. Z drugiej strony dojrzałą dynię stanowi zazwyczaj przewodnik, chociaż w ostatnich latach pojawiły się odmiany dyni typu pnia. Pomiędzy nimi mogą występować pośrednie morfologie. Więcej informacji znajdziesz w Biologia i uprawa (architektura roślin) .

[madohora]

•„ dynia zimowa ” to dynia zbierana jesienią, gdy jest już dojrzała (a szczyt jej spożycia przypada na całą zimę).

[madohora]

•„ dynia śródsezonowa ” ​, pojawiają się na rynku pomiędzy odmianami wczesnymi i dojrzałymi, nie mają dużej trwałości, a ich miąższ jest wciąż gorszej jakości.

[madohora]

Cucurbita pepo, C. maxima, C. moschata, C. argyrosperma , których utwardzona i odporna skorupa pozwala na ich wykorzystanie, zarówno jadalne, jak i nie, do celów niespożywczych. Uprawia się je w przypadku tych gatunków w celach dekoracyjnych. Generalnie gorzki w smaku i niejadalny [ cytat 18 ] . Te małe i niejadalne to „cukinia dekoracyjna” w Hiszpanii i ogólnie w Ameryce latynoskiej. Dynie Halloween są jadalne, ale przede wszystkim dekoracyjne, podobnie jak dynie „Turban”. (Nazywa się je także „dyniami” ze względu na twardość ich skorupy i zdolność do konserwowania oraz nadanych im zastosowań niespożywczych, innych gatunków, które ze względu na różne zastosowania i konsystencję są wymienione w poniższych sekcjach: Lagenaria siceraria , drzewa Crescentia cujete , Crescentia alata , Amphitecna latifolia i „doniczki” drzewa Lecythis .) Dzikie odmiany mają twardą skorupę i mogą być również używane jako dekoracyjny.

[madohora]

Cucurbita moschata typu Crookneck (nie mylić z grupą Cucurbita pepo Crookneck, która jest innym gatunkiem i inną morfologią), grupą skupiającą osobniki podobne do „ piżmowego ”, ale ze znacznie dłuższą szyją, która zwykle wykręca się podczas uprawy . Nieformalny opis tej grupy brzmi: „Zaokrąglony owoc na końcu blizny okwiatu, z długą, prostą lub zakrzywioną szyją”.Ogrodnicy, którzy chcą mieć prostą szyję, zwykle każą przewodnikom wspinać się po sufitach z listew, z których zwisają owoce. W Stanach Zjednoczonych uprawia się rośliny spożywane najlepiej w postaci dojrzałej, bardzo rozpowszechnione są „ dynia szyjna ” i „ Pennsilvannia Dutch crookneck ”. We Włoszech i Francji nazywane są „tromba” (jak „Tromba di Albenga”), „puzon” (jak „Tromboncino”), „largo” (jak „Lunga di Napoli” i „Longue de Nice”) i są spożywane w te dwie formy są szczególnie cenione jako niedojrzałe. Na zdjęciu powyżej: „ dynia szyjna ” C. moschata , poniżej dojrzała dynia „tromba” lub „puzon” na rynku we Francji. W Paragwaju „andai” lub „calabaza”, jak na poprzednim zdjęciu, w Argentynie te w kolorze „ piżmowym ” znane są jako „anday” (głos guaraní) lub „anco andai” i zwykle nazywa się je te same nazwy: dynia, anco (długie). Może w Chile nazywają to „zapallo cacho” . W Stanach Zjednoczonych, począwszy od starej „Canada Crookneck”, która należała do tej grupy, w latach 30. XX wieku wybierano atrakcyjniejszą, prostą szyjkę „ Butternut ”, co dało początek poprzedniej grupie.

[madohora]

Cucurbita maxima typu Hubbard , czyli podobna do starej i popularnej odmiany zwanej hubbard , różnią się kolorem skorupy (są pomarańczowe, „niebieskie”, „różowe”). Nieformalny opis: owoce owalne, ze spiczastymi i zakrzywionymi końcami, bardzo twarda skorupa, białe nasiona Robinson... wymienia dwie odmiany: hubbard i Queensland blue. Ferriol i Picó (2008) wymieniają 2 „stare i popularne” północnoamerykańskie rasy lądowe typu Hubbard: Arikara i Marblehead, które po sprowadzeniu z Ameryki Południowej w dniu zaginionym i prawdopodobnie przez żeglarzy były uprawiane przez odpowiednie ludy w Stanach Zjednoczonych. Odmiana, od której wzięła się nazwa nieformalnej grupy Hubbard, została wprowadzona w 1856 roku przez mieszkańca miasteczka Marblehead w stanie Massachusetts. Z tej grupy podtyp Hokkaido powstał bardzo niedawno , podobnie do tego, co sklepy z nasionami nazywają „mini hubbard”, opracowanego z nasion być może uprawy uchiki kuri (mogą go nazywać „dynią japońską”, ale nie pochodzi z grupa kabocha). Zaostrzone dystalne końce nie są tak stałym charakterem w grupie, a dynie ze spłaszczonymi końcami można czasami znaleźć nawet u roślin pochodzących z tej samej grupy nasion. W Argentynie: „angielska dynia” lub „typ Hubbard” lub „Colorado” w przypadku odmiany „Golden Hubbard”.

[madohora]

Cucurbita maxima typu bananowego , powstała w Stanach Zjednoczonych pod koniec XIX wieku z nasion sprowadzonych z Meksyku. Nieformalny opis: wydłużone owoce, spiczaste dalsze końce, miękka skorupa i brązowe nasiona

[madohora]

Grupa Cucurbita pepo acorn , grupa najwyraźniej pochodząca z ras lokalnych sprzed kolonizacji, która nadal występuje w Stanach Zjednoczonych. Formalny (nieruchomy) opis grupy odmian: małżowinowaty (górkokształtny), szerszy na końcu szypułki i zaostrzony na końcu dystalnym, silnie bruzdowany[ cytat 31 ] Dobrze znane odmianyw Stanach Zjednoczonych to „ stołowe ” królowa ” (podobna do landrace sprzed odkrycia ) i „As stołu”, podobny do poprzedniego, ale z krzaczastą rośliną zamiast rośliny przewodniej ), „Pepper Squash”. Synonimy naukowe: Cucurbita pepo var. turbinata .

[madohora]

Ser typu Cucurbita moschata ( ser z grupy ogrodniczej ). Bardzo stara nazwa , która nadal utrzymuje się w wymianie handlowej Ameryki Północnej, opis nieformalny: owoce zmienne , ale zwykle spłaszczone (zaokrąglone i spłaszczone na końcach) z płowożółtą skorupką ​. W XIX wieku dużą popularnością cieszyła się odmiana „Cheese”, o spłaszczonym, pomarszczonym kształcie i grubym, pomarańczowym miąższu. XIX w Stanach Zjednoczonych, gdzie był używany w przemyśle przecierów w puszkach i do karmienia zwierząt gospodarskich.

[madohora]

Cucurbita maxima „Rouge Vif d'Étampes”, zwana także „Kopciuszkiem” lub „wózkiem Kopciuszka”. Jest to dynia pierwotnie wyhodowana we Francji, która nadal jest uprawiana jako dekoracyjna i do spożycia, uważana za jedną z najlepszych w smaku, choć nieco włóknistą.​ Posiada cechy, które czynią go kompatybilnym z kilkoma grupami, na przykład Ferriol i Picó (2008) umieszczają go w grupie „Pokaż” dyni olbrzymiej (odnotowano dynie ważące ponad 25 kg ​), i JB Loy w: Wang i in. (2011) umieszcza go w grupie Turbanów, ponieważ posiada pierścień. Paris (2001) donosi o pepo Cucurbita zwanym „Kopciuszkiem” należącym do grupy Pumpkin.

[madohora]

Cucurbita maxima typu „ jaskier ” wyhodowana w Ameryce Północnej. Niektórzy autorzy zaliczają go do nieformalnego typu turbanu ze względu na bliznę w kształcie pierścienia, ale utworzony „guzik” nie wystaje nadmiernie, tworząc „głowę turbanu”, jak wskazano w opisie turbanu na podstawie Castettera (1925) do Robinsona… (1997). Inni autorzy włączają go do nieformalnego typu Kabocha ze względu na pokrewieństwo, ponieważ najwyraźniej typ „Jaskier” jest rodzicem tego, który Kabocha został opracowany w Japonii. Różni się od Kabocha bardziej miękką teksturą muszli. Odmiana „Buttercup” to dynia obrączkowa o ciemnej barwie, o dobrze przyjętym smaku i skórce łatwej do przecięcia nożem kuchennym.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

CHŁODNIK Z MELONA

1 melon miodowy
2 łyżki soku z cytryny
1/4 łyżeczki soli
1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu
1/4 łyżeczki startej gałki muszkatołowej
1/2 szklanki wody mineralnej
mięta do ozdoby

Melona obieramy, usuwamy nasiona i kroimy na kawałki. Miksujemy z pozostałymi składnikami.
Zupę chłodzimy w lodówce przez ok 2 godziny. Podajemy udekorowaną miętą.

[madohora]

Chłodnik z melona

[madohora]

Melon ananasowy (Ananas d'Amérique, perski melon siatkowy)
Baskavas
Branco
Western Shipper (Rockmelon, American Netmelon, Cantaloupe)
Żółty wschodni spedytor (żółty włoski melon netto, supermarket)
Zielony wschodni spedytor (zielony włoski melon netto)
Melon spadziowy (Kanarek żółty, Amarillo, Tendral Amarillo)
Żółte Charentais
Zielone Charentais
Galia
Miodowa Rosa
Kirkagac, Kurkash, Hidir
Ogen
Piel de Sapo (lub melon Futuro)
Rokieta
Tendral, Yuva

[madohora]

Owoce nie powinny być zbierane do czasu zapewnienia dojrzałości i odpowiedniej zawartości cukru. W dotyku można to zauważyć, gdy kora wokół szypułki lekko ugina się pod naciskiem palców; Charakterystycznym wskaźnikiem jest także ciężar właściwy melona, ​​który wzrasta w miarę dojrzewania i zwiększa się gęstość miąższu.

[madohora]

Pomaga w procesach odchudzania , ze względu na wartość sytości. Jest to również jeden z owoców o najmniejszej zawartości kalorii.

[madohora]

O WYKORZYSTANIU GENETYCZNYCH SADZONEK

[madohora]

Z kolei Antonio José de Cavanilles podkreśla produkcję melonów wraz z sadem w Elche . W 1795 r. określono ją ilościowo na 270 000 jednostek (lub 22 500 tuzinów, jak pokazano na rysunku), co stanowi bardzo znaczną liczbę.

[madohora]

Od czasów współczesnych całoroczna uprawa melonów w mieście Onteniente opierała się na produkcji przemysłowej, jak wskazano w Topografii Medycznej Ontinyent z 1916 roku . Obecność melona jest również odnotowana przez cały rok w cenniku artykułów konsumpcyjnych, co potwierdza regularną sprzedaż melonów całorocznych

[madohora]

Inicjatywa Joana Penadésa Morana nabrała wystarczającego znaczenia, aby wyjaśnić jego udział w Wystawie Regionalnej w 1909 r . w Walencji oraz we francusko-hiszpańskiej Wystawie w Saragossie w 1908 r ., gdzie uzyskał także złoty medal i dyplom honorowy. Ponadto był dostawcą dla Domu Królewskiego .

[madohora]

W niektórych przypadkach melon jest szczepiony. Szczepienie w uprawie melonów ma na celu ochronę roślin przed niektórymi patogenami : Verticillium dalhiae , Phomopsis sclerotioides , Fusarium oxysporum f. sp. melon . Szczepienie umożliwia także uprawę w ograniczonych warunkach glebowych (niska temperatura, duże zasolenie itp.), które nie sprzyjają uprawie melonów. Wreszcie, pod pewnymi warunkami, szczepienie umożliwia zwiększenie produktywności roślin, a nawet jakości owoców.

[madohora]

Warzywo to jest wówczas daniem cenionym zarówno ze względu na smak, jak i krytykowanym za dyskomfort jelitowy, jaki powoduje nadmierne spożycie. W XVI wieku humanista Jean La Bruyère-Champier oskarżył melony o to , że wytwarzają najgorsze soki i powodują cholerę. W XVII wieku rzymski lekarz Dominique Panaroli nazwał owoce „odrażającą śmierdzącą ziemią”. Jako pierwszy napisał na ten temat traktat Jacques Pons, doradca i lekarz króla Henryka IV 37 . Pod koniec tego stulecia we Francji uprawiano siedem odmian melona, ​​większość z nich w ogrodzie warzywnym w Wersalu na zlecenie upodobanego do nich Ludwika XIV

[madohora]

melon jako owoc (zebrany w stanie dojrzałym ):
cantalupensis lub grupa kantalupów , średniej wielkości, siateczkowa powierzchnia, żółto-pomarańczowy miąższ, tak zwane, ponieważ zostały przywiezione przez azjatyckich misjonarzy do papieskiego zamku Cantalupo , na wzgórzach Rzymu ;
reticulatus lub melony siatkowe, średniej wielkości, o miąższu białym lub żółtozielonym, o powierzchni siatkowej;
grupa inodorus , melony ozime, miąższ białawy lub różowawy o gładkiej skórce, o smaku pośrednim pomiędzy gruszką a melonem; stanowią one typowe danie bożonarodzeniowe w tradycji sycylijskiej i włoskiej

[madohora]

Dla melonów kantalupowych
Wspólny
Prescotta

[madohora]

[madohora]

Liście duże, naprzemienne, bez przylistków , zaokrąglone, jajowate lub dłoniasto-klapowane, na długich ogonkach.

[madohora]

W połowie XIX wieku węgierski podróżnik i etnograf Arminius Vambery zanotował w swoich notatkach: „Jeśli chodzi o melon, Chiwa nie ma rywali ani w Azji, ani na całym świecie. Europejczycy nie potrafią sobie wyobrazić słodko-aromatycznego smaku tego wspaniałego owocu, a z chlebem jest to najwspanialszy pokarm…”

[madohora]

Pierwsze miejsce na świecie pod względem powierzchni upraw melonów zajmował ZSRR , drugie miejsce zajmowały Stany Zjednoczone

[madohora]

[madohora]

Melon spadziowy znany jest również jako: Melon spadziowy żółty , Kanarek żółty , Melon kanarkowy żółty , Amarillo i Tendral Amarillo .

[madohora]

Zgodnie z definicją typu handlowego owoce Galii charakteryzują się następującymi cechami:
Owoc ma zaokrąglony kształt, a stosunek wysokości do średnicy wynosi zwykle od 0,9 do 1,2 . Ma średnią wagę od 0,5 do dwóch kilogramów. Dojrzałe owoce mają żółtą powierzchnię z zielonymi plamami. Na końcu kwiatu ślady nerwów mogą czasami mieć ciemniejszy kolor. W niektórych odmianach żółknięcie może nie wystąpić. Owoce są zawsze siatkowane, ale kolor tła prześwituje. Powierzchnia nie jest pomarszczona, prążkowana, nie ma szwów. Łodyga odrywa się po dojrzeniu i może jej brakować w owocu. Miąższ jest zielonkawy do białego i jaśniejszy w kierunku zagłębienia na nasiona.

[madohora]

Ekspresję aromatu uważa się za umiarkowaną do dobrej. Niektóre nowe odmiany charakteryzują się pomarańczowym miąższem. Podobnie jak w przypadku wszystkich melonów siatkowych, o dojrzałości do spożycia wskazuje silny zapach, a w przypadku Galii także fakt, że u większości odmian łodyga całkowicie oddziela się od owocu. Stają się też nieco bardziej miękkie, dzięki czemu można je łatwo ścisnąć dłonią.

[madohora]

Melon Galia jest używany jako melon deserowy. Melony Galia oferowane w Europie Środkowej pochodzą głównie z Hiszpanii, Włoch, Izraela i Republiki Południowej Afryki i są dostępne przez cały rok.

[madohora]

Melon , prawdopodobnie pochodzący z Indii , a nawet Afryki , był uprawiany w Egipcie już pięć wieków przed początkiem naszej ery. Od tego czasu uznawano go za owoc. Wcześniej był stosunkowo mały i bardzo mało słodki. Jadano go przyprawionego pieprzem, octem i garum (główną przyprawą używaną zwłaszcza w starożytnej Grecji ).

[madohora]

W okresie renesansu mnisi uprawiali ją dla papieży w ich letniej rezydencji w Cantalupo niedaleko Rzymu . To stąd pochodzi odmiana „ cantaloupe ”, o pomarańczowym miąższu, okrągłym kształcie i gładkiej korze. Dopiero w XV wieku melon przekroczył granice Francji , za sprawą powrotu Karola VIII z wojen włoskich . Po raz pierwszy występuje na południu ( Midi ), a następnie szerzej w pozostałej części Francji . Pod koniec XIX wieku zaczęto ją uprawiać na otwartych polach na ziemiach Haut-Poitou . Od tego czasu owoc ten cieszy się trwałym powodzeniem i stanowi integralną część regionalnych tradycji kulinarnych.

[madohora]

Obecnie 13 producentów z regionu Nowej Akwitanii uprawia melony pod europejskim identyfikatorem ChOG .

[madohora]

Melony muszą także mieć współczynnik refraktometryczny wynoszący co najmniej 11°B ( stopnie Brixa ) (zawartość cukru), aby mogły posiadać etykietę IGP

[madohora]

STARY DWORZEC ZAMIENI SIĘ W STRASZNY DWORZEC - www.horecatrednds.pl - 29.10.2024

[madohora]

[madohora]

Miesiące produkcji melona Quercy, znane jako owoc letni, to czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień i październik .

[madohora]

Dynia jest odmianą zimową o twardej skorupie i jędrnym żółtym miąższu. Miąższ często ma zielony odcień pod nasionami.

[madohora]

Dynia czerwona kuri jest dobrym źródłem błonnika. Dostarcza również witaminy A i C , niektóre witaminy z grupy B , wapń , potas , żelazo , ryboflawinę i tiaminę . Ta głęboko kolorowa dynia ma niską zawartość kalorii i sodu , a także zawiera beta-karoten.

[madohora]

Pięć najważniejszych korzyści zdrowotnych dyni zwyczajnej
Bogate w błonnik, witaminy i minerały, to jasnopomarańczowe warzywo jest zdrowe

[madohora]

3. Może wspierać zdrowie kości
Istnieją pewne dowody sugerujące, że zróżnicowana dieta bogata w owoce i warzywa może zmniejszyć ryzyko osteoporozy. Badanie z 2016 r. wykazało, że diety bogate w warzywa, a także te zawierające beta-karoten, witaminę C, cynk i sód, były pozytywnie powiązane ze zdrową masą kostną u kobiet po menopauzie . Wszystkie te składniki odżywcze znajdują się w dyni zwyczajnej, co czyni ją warzywem kochającym kości.

[madohora]

Czy dynia zwyczajna jest bezpieczna dla każdego?
Dynia piżmowa jest bogata w składniki odżywcze i jest zdrową żywnością dla większości z nas. Jednak osobom leczonym beta-blokerami lub inhibitorami ACE może być zalecane ograniczenie spożycia produktów bogatych w potas, w tym dyni piżmowej.
Alergia na dynię zwyczajną zdarza się rzadko, zgłaszano jednak przypadki wystąpienia kontaktowego zapalenia skóry .

[madohora]

[madohora]

Tak jak uczeni współcześni, dla wytłumaczenia zjawisk przyrody, napełnili przestwór atomami, elektronami, jonami, emanacją eteru czy radu, tak świat średniowieczny pełen był biesów, czartów, diabłów i demonów. Jeden z ojców teologów określił liczbę ich na 10 000 bilionów. Ks. Bohomolec oblicza 2), że jest ich mniej: tylko 15 miliardów, najskromniejsi zaś są kabaliści: twierdzą, że na każdego śmiertelnika przypada tylko 11 000 diabłów - tysiąc z prawej strony, a dziesięć tysięcy z lewej. W każdym razie musiało ich być doprawdy mnóstwo nieprzeliczone, jeżeli zważać, że z jednej tylko pacjentki jednego egzorcysty (św. Ubalda) wyszło 400 tysięcy demonów. I to skromnie licząc!

[madohora]

Czarty polskie nie ukazywały się wprawdzie w tak wyrafinowanych postaciach, lecz i tu na rozmaitość narzekać nie można. W roku 1544 urodził się w Krakowie diabeł jako potwór arcystraszliwy 3), z płomiennymi błyszczącymi oczyma, z byczymi nozdrzami, grzbietem obrośniętym psią szerścią, z małpim pyskiem na piersi, z kocimi ślepiami na podbrzuszu, z ponurymi łbami psimi na łokciach i na stopach, z łabędzimi nogami i podwiniętym ku górze ogonem półłokciowym 4). Rozpustnemu opatowi cysterskiemu Mikołajowi Besidze, w klasztorze wąchockim, podczas uczty wyprawionej w dzień św. Jakuba, ukazał się w r. 1461 diabeł okropny w postaci czarnego Murzyna 5). Innym razem "był bies w rusznicy, przejeżdżający kapłan przeżegnał, a rurę bies, nie czekając dokończenia krzyża, roztrzaskał... niedawno znów był w jelenia skórze, a kiedy przeżegnano - znalazła się kupa gnoju" 6). Kiedyś - przeleciał szarańczą, aż słońca widać nie było, a na skrzydełkach u każdej po żydowsku napisano, że to kara boska" 7). Annie Stelmaszce przedstawiła owczarka Katarzyna za stodołą "pokuśnika po niemiecku w czerwonej barwie" 8); spalone na Żmudzi pod Szawlami, w r. 1691, czarownice "mistrza swego miały Niemca kudłatego" 9). Anna Szymkowa z Nieszawy (1721) miała diabła szlachcica; Pędziszka "wodziła się z diabłami Bartkiem i Grzegorzem: Grzegorz chodzi w modrzy, a Bartek w zieleni"; Agata wyszła za diabła Michała ("on jest ubogi, ja na niego musiałam robić")

[madohora]

Nieskończoną litanię imion, przezwisk i epitetów miał w Polsce ów duch nieczysty. Więc generalia: diabeł, szatan, bies, czart, demon, lucyper, napaśnik, kusiciel, pokusa, kaduk, gniewnik, kusy; więc imiona własne - słowiańskie i obce - jak: Farel, Orkiusz, Opses, Loheli, Latawiec, Chejdasz, Koffel, Rozwod, Smołka, Harab-Myśliwiec, Ileli, Kozyra, Gajda, Ruszaj, Pożar, Strojnat, Bież, Dymek, Rozbój, Bierka, Wicher, Szczebiot, Odmieniec, Fantazma, Wikołek, Węsad, Dyngus albo Kiczka, Fugas; diablice: Dziewanna, Marzanna, Węda, Jędza, Ossoria, Chorzyca, Merkana. Był także Muchawiec, Czerniec, Bajor, Czeczot, Kubeba, Smolisz, Gonad, Boruta (katalog powyższy podaje Postępek prawa czartowskiego). Czarownica Boroszka, żywcem spalona w Poznaniu w r. 1645, spółkowała z diabłami Tórzem, Rokickim, Trzcinką i Rogalińskim 17). W Sejmie piekielnym występują m.in.: Lewko, Liton, Rogalec, Lelek nocny, Przechera, Frant, Klekot, Paskuda, Dietko. W żywocie św. Kingi z r. 1502 znajdujemy imiona: Oksza, Natoń i Rożen 18); według ks. Gilowskiego 19) należą do rodziny diabelskiej: "ziemscy skryatkowie, domowe ubożęta, leśni satyrowie, wodni tołpcowie, górne jędze, powietrzni duchowie, rozmaici geniuszowie, morscy lewiatanowie, na insułach rozmaite obłudy"; wspaniałym zaś tytułem obdarza diabła List czartowski do superintendentów i ministrów ewangelizmu luterańskiego (1609): cesarz północny, król głębokiego piekła, książę świata, rządca ciemności, wielki hetman pogaństwa, hrabia zbiegów, wojewoda grubego cudzoziemstwa, groff niecnot, obrońca heretyctwa i rozerwania każdego.

[madohora]

Nie zawsze jednak diabeł był stroną atakującą. Mnóstwo wypadków świadczy o dobrowolnym oddaniu się szatanowi. Tak uczynił np. ścięty przed ratuszem w Poznaniu w r. 1722 Andrzej Bocheński z Grodziska, który, będąc na służbie u pana Załuskiego w Pyzdrach, gdzie cierpiał wiele, "z desperacji i melancholii napisał kartę, oddając się diabłu". To samo uczynił w Krakowie, w r. 1728, osiemnastoletni Kazimierz Kamiński: "Oddał się był cum anima czartowi i na to cyrograf krwią własną podpisał". Pochop do zapisu tego - zeznaje Kamiński - miałem z relacji, ktorą czynili w domu Imć Pana Jałowickiego o pewnym szlachcicu, który przedtem był chudym pachołkiem, a teraz nietrudno mu o kilka milionów. Napisawszy tę kartę, zaraz krwi z palca, szpilką ukłuwszy się, w pióro wpuściłem i podpisałem, i z tą kartą podpisaną poszedłem pod Bożą Mękę, invocando złego ducha, ale mi się żaden na ten czas nie pokazał, tylko we śnie pokazowały mi się różne osoby, obiecując mi pieniądze, bylem tylko kilka niedziel poczekał. Te malowania jam malował, aby mi się w takich posturach źli duchowie pokazali, a nie w inszych, bym się ich mniej bał; miałem też pochop takiego rysowania z widzenia, co student pewny we Lwowie, zapisując się diabłu, tak samo uczynił. Nie miałem dotąd żadnego podarunku ani pieniędzy od czartów." Ze względu na małoletność, zamiast kary śmierci, kazano biednemu chłopcu przez rok solenniter nabożeństwa, różańce, spowiedzi odprawiać i siedmkroć pielgrzymować do miejsc świętych. Odlano mu także 50 batów, "aby i ciało nie było przy tym bez jakowej mortyfikacji". Czacki 32) widział cyrograf w r. 1800 podpisany.

[madohora]

"Gdyśmy chodziły na chmiel do lasa - zeznaje jedna czarownica - nalazłyśmy miejsce okrągłe za łąką Maćkową, i mówiły inne, że tu czarownice tańcują, i niedługo wzięły mię z sobą na toż miejsce Bielicka i Kotwaska - i niosło nas coś wszystkie, nie chodziłyśmy piechotą, i tańcowałyśmy tam i innych dosyć było, ale nieznajome, bo miały kaptury na gębie. Grywał nam chłop nieznajomy, czarną gębę miał. Na długim drewnie pijałyśmy piwo, ale nie wiem, kędy je brały. Zbierają się tam na Boże Wstąpienie. Kotwaska i Bielicka były u mnie, namawiając się z sobą. Te, co były w kapturach, były grzeczne, pleczyste, biedrzyste, tańcowały z pany. Kotwaska świeczkę trzymała, a szklanicę ja, nalewając innym paniom. Na Łysej Górze bywa nas tam ćma, że okiem nie przejrzy. Smarowałam się u Kotwaskiej. Kiedy się smaruję pod pachą, zaraz kominem wylecę. Mam też towarzysza Wcieutowskiego, ale ze mną żyć nie chce, bom nie warowna (nie dziewica). Jadwigę Kazimierzową na Łysej Górze poznałam po pasku srebrnym kręconym. Miała pachołka swego Laskowskiego i innych dosyć z nią było nieznajomych... Woźnę z Turku zwałyśmy królową, służyłyśmy jej, kłaniałyśmy się jej ubogie, miała kaptur na twarzy, była w kożuchowym minderaku, a w palendorze, i inne z nią miały kapturki czarne na gębach... tylko dziurką przez kapturek piły, a ci zdrajcy, oszukańcy, szatani po jednej dziurze w nozdrzach mieli, a nogi jak bociany. Ta Łysa Góra jest pod Poznaniem. Te starsze dostatnie panie pijały wino, a my, ubogie wsianki, piwo; i my nalewamy i kłaniamy się za każdym razem niziutko, z wielkim strachem

[madohora]

"Kiedy czarownicę na swoje brzydkie bankiety (diabeł) zanosi abo wiec, co częściej bywa, uczyni i sprawi fantazja ich, jakoby były na bankiecie; uśpiewszy ją w pościeli abo w legowisku jej, wystawi jej jakiej sąsiadki jej znajomej osobę w fantazji: że się tej będzie koniecznie zdało, jakoby spólnie używały, tańcowały lub po kościołach na wierzchu (coć mi za plac do tańca!) lub gdzieś indziej, a on im na radle gra, by na arfie dawidowej. Piękna muzyka, własne szyderstwo i omamienie! Jaki taniec, taka muzyka, choć czasem baba nie może łazić. Dlategoż w wielkim sekrecie to potrzeba odprawować. Ale kiedy i butlowie, i kto się nie leni może przy tym być, to tu butel żonie mało lepszej, do domu przyszedłszy, ona innym, nie tylko rozpowie, ale i przyda tyle troje, że tego będzie nazajutrz pełne miasto! A zacniejsze zaś maciory, chcę rzec matrony, za których podnietą mężowie ich na takie nędznice ostro nastąpili, zrozumiawszy kogo, choć poniewolnie, powołały, jako im mianowano, zarazem rozpisują ową niezbożną utrapionych konfesją, zapraszając drugie, jako wróble na cudzą pszenicę, abo jak na odpust, aby rychło przybywały wypytywać się także, jeśli ich kto nie czaruje lub z domowych, lub z sąsiad."

[madohora]

Nuż w sobotę wielkanocną, kiedy wodę święcą
To się w ten czas czarownice po chałupach kręcą.
Biegają około domu, brzękając w siekacze,
A druga, wlazłszy na gniazdo, z kokoszami gdacze.
Wzięwszy ognia święconego, dobytek nim kadzi,
Do siedmi kościołów każe po wodę czeladzi.

Święcone w dzień wielkanocny wkoło domu noszą,
Aby wężów nie widali, kiełbas o to proszą.
Lecie zasię, kiedy trzaska, gdy się boją gromu,
Oknem naczynie żelazne wyciskają z domu:
Siekierę, motykę, widły, łopatę i grabie,
A ziela nakłaść na ogień każą leda babie.

[madohora]

[madohora]

Bo ponieważ diabeł jest starym p h y s i k i e m, który to z eksperyjencji i doświadczenia powszedniego ma, kiedy deszcz padać i susza być ma, więc naczynie swoje, tj. czarownice, do tego namawia, aby to i owo czyniły: a tedy deszcz padać nie będzie. A tak, gdy to, co im diabeł rozkazał, uczyniły, a deszcze gwałtowne i susze wielkie bywają, tedy te biedne niewiasty mniemają, że to one uczyniły" 57). Aby sprowadzić suszę, "czarownica krostową żabę z chlebem do ziemie zakopa. Póki ona żaba onego chleba nie zje, póty deszcz padać nie może. Drudzy zasię udawają, że czarownice mają jakiś miech; przeto, gdy się na deszcz zanosi, on miech otwierają, z niego wiatr wypuszczają, który deszcz rozpędza. Trzeci mniemają, że się czarownice w prochu myją, a miotłą go na powietrze ku niebu rzucają. I niektóre czarownice słowa do tego mówią. I tak dlatego deszcz padać nie może"
Chcąc wywołać skutek odwrotny, "bierze piasek w ręce, miece przez się, obróciwszy się tyłem ku wschodu słońca, a gdy chce mieć grad, tedy krzemienie.

[madohora]

Hanka Czelczonka z Kobylina (r. 1616) zeznaje, że "ziela dawała dziewicom, które zowią l i m o i z a, psując płód, żeby dzieci nie rodziły. Przystojnej miłośnicy Zaleskiego dałam rodzącej kobiecie limoizy, maruny białej, siemienia marchwianego i czerwonej róży. Tem też zepsuje płód, komu chcę" 66). W Doruchowie (p. str. 93) zarzucano czarownicom m.in., "że raziły ludzi postrzałami, do czego osobliwej używać miały strzelby, tj. rękojeści od stłuczonych tyglów" 67). Maciejowa Sieczczyna (Poznań, r. 1559) chodziła pod szubienicę po powróz od szubienicznika "ku wyszynkowaniu miodu" 68). I pani Maćkowska z Kamieńca (r. 1717) oświadcza, że szynku nie miałaby, "gdyby od Michałka kata postronka nie dostała, który od złodziejów zostaje się" 69). Po "rzeczy naturalne" (genitalia) wisielca chodził także zabobonny Sebastian Porębecki: chciał je ukraść dla znajomego szynkarza, aby mu się lepiej powodziło 70). Wyżej wymieniona Sieczczyna, pragnąc przywrócić jakiejś Kachnie miłość kochanka, uprzędła nić na opak, obwinęła nią grzebień i położyła wszystko pod ogień; kazała też łykać oczy, wyłupione żywemu gołębiowi. Z aktów kobylińskich dowiadujemy się, że "roku pańskiego 1658, podczas żniw, idąc pani Piotrowa mieczniczka, po małżonka swego na gospodę do pani Szotki, z trefunku nadepnęła nogą mieszeczek z czarnego aksamitu, w którym był palec wielki człowieczy, przy nim igiełek trzy bez obu końców". Gdy po upływie pewnego czasu nikt się po te relikwie nie zgłosił, "urząd zupełny" (t.j. burmistrz z rajcami i wójt z ławnikami) rozkazał "nanieciwszy w pół rynku ogień, spalić je, dając na potem znać każdemu, który by się śmiał poważyć takie relikwie nosić i chować, iż mu się także stanie simili modo, jako i tym relikwiom". Był to prawdopodobnie palec skazańca, który według rozpowszechnionego zabobonu służył do czarów. Nawet 10-l e t n i a d z i e w c z y n k a Anna stawała w r. 1703 przed sądem wyszogrodzkim, oskarżona o czynienie kolorowych myszy z liścia różanego: "Wzięła 4 listki, złożyła je na krzyż i dwa razy chuchnęła" 71). Żyd z Kowla Hirszowicz musiał w r. 1700 złożyć w bóżnicy przysięgę, iż otrzebił kota, należącego do p. Andrzejewicza, "nie dla czarów lub złości przeciw chrześcijanom, lecz dla ulżenia własnej dolegliwości, i że obciętych części nie moczył ani w miodzie, ani w piwie, ani w wódce, ani w wodzie", corpus zaś delicti złożyć musiał w prześwietnym magistracie kowelskim

[madohora]

Czarownice tatarskie umiały pono tak rusznice czarować, że żadna nie wystrzeliła 77). "Dokumentem do czarów" tych poganek był m. in. fakt, że posiadały pieniądze z napisami arabskimi (diabelski język!). W r. 1609 spalono za to przewinienie kilka żon tatarskich 78). Znane były oczywiście także wróżki i czarownice cygańskie:

Kiedy one Maenades zeszły się w gromadę,
O czarach i o gusłach czyniły więc radę.
Jedna drugą uczyła, zwłaszcza stara młodą,
Owa przed tą rozumem, ta miała urodą
Jak mołojca omamić, kwoli białym głowom,
Jako owcom i mleko odjąć cudzym krowom,
Jako wróżyć na ręku, jak poznać przygody,
Tak przeszłe jako przyszłe pożytki i szkody.
Tamże się też ćwiczyły w onej swojej szkole,
Jak sąsiedzkie przewabić żyto na swe pole
I jako niecić ogień pod słomianym dachem,
Jako mieszek wyszypłać, jako szalić Lachem.
I dziś tymi sztukami u nas narabiają,
Gdy z cudzego pieniądze worka wysączają
Cyganki farbowane.

(Klonowicz, Worek Judaszów I, 2.)

[madohora]

Jednej każę, aby strzępków w kościele dostała
Od chorągwi, od obrusów, by przy sobie miała.
Jako ludzie kupą chodzą za tymi strzępkami,
Tak za tobą będą chodzić, ba, i diabli sami.
A drugiej każę napalić w ogniu trupich kości,
Żeby drugie osypała, naczyniła złości.
Dostawszy jej wieńca z głowy, włóż na trupią głowę,
A z konwie obrączki popal, osyp trzecią owę.
Czwartej stopy wykroiwszy, w czeluście je ulepisz,
Jedną ostudzisz, ususzysz, a drugą oślepisz.
Trzecią uczę chceli, żeby młodzieńca miała,
Żeby włosów z jego głowy, jak może, dostała.
K temu wosku z kościelnej świece, a świeczkę udziałaj
Z onych włosów, którą sobie we czwartki zapalaj.
Póki ono światło będzie u ciebie gorzało,
Póty się mu serce będzie ku tobie pręgało.

(962-977)

[madohora]

Najczęściej jednak oskarżenie o czary było dziełem "świegotliwych białychgłów, co o wszystkiem chcą wiedzieć, aby miały o czym świegotać, boby im gęba spuchła milcząc, i owszem rozpisują do sąsiadek swoich, aby przybywały, chcąli wiedzieć, jeśli ich kto nie czaruje. A zleciawszy się by sroki do ścierwa, mianują same i tę, i ową, grożąc, że się nie przyznasz po niewoli, i obiecując przyczynę ze strony wyzwolenia. Zaczem muszą nędznice pleść troje niewidy" ... "Naźrze się druga krup surowych, grzybów, bedłek, korzenia, gliny, wapna, fruktów niewczesnych, smażonek i innych rzeczy swojej naturze szkodliwych, za czym niezdrowie, zła cera, żołądek niestrawny, uroki, osypanie, czary, czarownice. Napadnie na takiego, co rad smaczne kąski po dworach zobie, wmówi w nie czary, nuż tu diabelstwa po pierzynach, po wannach szukać, nuż tu i te, i owe posądzać i przed mężem o czary udawać. On dla klekotania ustawicznego musi chudzina w takie plotki się wdać, wrzkomo dla swego pokoju, a ono wielkiego dusznego i doczesnego nabędzie niepokoju, jako sami nieraz z płaczem dobrowolnie, choć nie wczas, wyznawają, i na żony, i na tych, którzy im to w głowy lekkomyślne mocno wbili, narzekają". (Czarownica powołana, 92-93).

[madohora]

[madohora]

U nas jednak przetrwał najdłużej. Walczył z nim biskup Załuski, pisząc że "próba niewinności przez pławienie w wodzie jest niegodziwa i płonna, chcąc aby niewinny tonął, a winny pływał, i sprawiedliwie mówić można, że to jest wynalazek ludzkiego dowcipu, przez który częstokroć fałsz prawdzie miejsce bierze - i lubo się czasem uda, to czyni czart, aby tym utwierdził w błędzie człowieka, chcąc go łudzić przez pomaganie mu w niegodziwości... Dlaczego z usilnością zabraniać tego czynić każdy jest obowiązany". Nawet po konstytucji r. 1776 zdarzały się wypadki pławienia. W r. 1789 ekonom z Zagościa pod Pińczowem "zdesperowany brakiem deszczu" kazał baby pławić, Huculi topili wiedźmy w r. 1827, w r. 1836 we wsi Chałupach (pow. wejherowski) zarzucono 50-letniej Cejnowej, że sczarowała rybaka Kąkola. Przez dziesięć dni bito ją, szarpano, kopano, potem pławiono i utopiono; Gloger wspomina, że w r. 1860 włościanie oskarżyli pewną komornicę o rozpędzanie chmur i prosili, aby im pozwolono pławić ją; i jeszcze w r. 1872 we wsi Dżurkowie (powiat stanisławowski) pławiono na skutek posuchy wszystkie ze wsi kobiety.

[madohora]

wydobywano "wodą, octem, laniem wrzącego oleju w gardło, smarowaniem siarką, smołą gorejącą lub słoniną, głodem, pragnieniem wielkim, przyłożeniem na pępek myszy, szerszeni albo jakich innych chrobaków jadowitych, nakrytych bańką, ażeby tak wyjść nie mogli, ciało cierpiącego dręcząc; jako też, gdy złoczyńcę ku ławie przywiążą, nogi jego słoną wodą namażą, potem kozę przywiodą, która rada sól jada, aby pięty onego złoczyńcy lizała: który ból powiadają być okrutny bez obrażenia cielesnego... dalej przez ciągnienie powrozami, gdy nago złoczyńca (wszakże wstyd przyrodzony mając nakryty), na węższej ławie niż ciało jest, bywa pod pachę przez piersi przywiązan, potem wielkie palce u nóg bywają związane, a powróz od nich około osi u koła okręcą, aby tak obracaniem koła ciało złoczyńce ku wypowiedzeniu prawdy było ciągnione. Niektórym też, którzy na męki mają być dani, pierwej wszystkie włosy brzytwą ogolą, dla opatrzenia, aby jakich kunsztownych pomocy we włosiech nie miał według czarnoksięstwa abo czarów inych, za którymi więc żadnej męki nie czują... Przed innymi mękami złoczyńca naprzód był bit miotłami" (ibid., 217-218).
Przebieg wypełniania tormentów według prawa świętobliwego magdeburskiego opisuje Kitowicz:

[madohora]

Klimat Gwadelupy jest tropikalny z wyraźną porą suchą od stycznia do marca. Dni pozostają gorące od listopada do czerwca, co jest idealnym okresem na uprawę melonów, czyli poza sezonem melonowym w Europie. Opady deszczu wahają się od 1,1 do 1,5 m rocznie

[madohora]

W Afganistanie i Azji Środkowej jest to szkodliwy chwast rosnący na gruntach ornych wśród upraw : kukurydzy, jugaru , bawełny ; często spotykany na polach melonowych i winnicach.

[madohora]

Ten melon ma około 30 centymetrów długości i jajowaty kształt.
Ma grubą, zieloną skórę pokrytą bladymi sklerotycznymi paskami. Miąższ jest lekko zielony do białego.
Jego miąższ przypomina nieco słodki smak melona spadziowego , chociaż ma niższą zawartość cukru niż ten ostatni.
Jest zbliżony do innego melona z grupy Inodorus, ale ma żółty kolor, melon kanarkowy

[madohora]

Rennes petit-gris lub petit rennais to stara odmiana melona ( Cucumis melo ) uprawiana w regionie Rennes ( Bretania , Francja ).

[madohora]

[madohora]

Na stacji Kitagata-Makuwa w mieście Motosu w Japonii, na terenie dawnej wioski Makuwa, ustawiono znak reklamujący „miejsce narodzin orientalnego melona”

[madohora]

Melon cukrowy to rodzaj kantalupa , który ma około 5–6 cali (13–15 cm) średnicy i waży od 2,5 do 4 funtów (1,1 do 1,8 kg). Ma prawie okrągły kształt, gruby, słodki, pomarańczowy miąższ i srebrzysto-szary, żebrowany wierzch

[madohora]

Ogórki pobudzają apetyt i zwiększają kwasowość soku żołądkowego - dlatego nie powinny spożywać ich osoby cierpiące na zapalenie błony śluzowej żołądka, nadkwaśność i chorobę wrzodową. Ogórki zawierają przydatne i łatwo przyswajalne związki jodu: naukowcy uważają, że regularne spożywanie ogórków poprawia pracę tarczycy, serca i naczyń krwionośnych . Ogórki zawierają dużo błonnika, dzięki czemu poprawiają perystaltykę jelit , a także oczyszczają ściany naczyń krwionośnych z nadmiaru cholesterolu. Ogórek zawiera cukier, białko, witaminy B1 i B2, witaminę C, karoten, chlorofil, kwas foliowy, potas, fosfor, żelazo, sód, magnez, chlor, mangan, cynk, miedź, chrom, a nawet srebro. Dzięki dużej zawartości potasu ogórki łagodzą obrzęki, obniżają ciśnienie krwi i mają łagodne działanie przeczyszczające. Sok z ogórka zapobiega przemianie węglowodanów w tłuszcze i zatrzymuje odkładanie się soli. Ze względu na niską zawartość kalorii ogórek stosowany jest w różnych dietach odchudzających.

[madohora]

Ogórek ormiański , Cucumis melo Flexuosus Group lub Cucumis melo var. flexuosus , to rodzaj długiego, smukłego owocu, który smakuje jak ogórek i wygląda trochę jak ogórek w środku. W rzeczywistości jest to odmiana prawdziwego melona ( C. melo ), gatunku blisko spokrewnionego z ogórkiem ( C. sativus ). Znany jest również jako ogórek jardowy , ogórek wężowy , melon wężowy , Varunk w języku ormiańskim, chanbar w języku perskim, sheng w języku semnani, chirimenhosonagauri w języku japońskim, acur w języku tureckim, kakadee w języku hindi, tar w języku pendżabskim, قثاء w języku arabskim, commarella lub tortarello w języku włoskim. Nie należy go mylić z tykwami ​​wężowymi ( Trichosanthes spp.). Skórka jest bardzo cienka, jasnozielona i bez guzków. Nie ma goryczy, a owoc jest prawie zawsze spożywany bez obierania. Czasami nazywa się ją także gutah .

[madohora]

„Rzeczywiście, nigdy nie był bez niego pozbawiony; miał bowiem podniesione grządki zrobione w ramach na kołach, za pomocą których ogórki były przesuwane i wystawiane na pełne ciepło słońca; zimą zaś były zabierane i umieszczane pod ochroną ram oszklonych kamieniem lustrzanym”.
— Pliniusz Starszy, Historia naturalna XIX.xxiii, „Warzywa o naturze chrzęstnej — ogórki. Pepones”

[madohora]

PRACA NA ZIEMI

[madohora]

zwykle słodki jadalny melon, który jest owocem jednorocznego pnącego lub płożącego azjatyckiego pnącza ( Cucumis melo ) z rodziny dyniowatych: takiego jak
A
: dowolny z różnych melonów ( C. melo var. reticulatus ) o siateczkowatej skórce i piżmowym zapachu, do których zalicza się większość melonów uprawianych w Ameryce Północnej

[madohora]

Zbiór tych dwóch warzyw rozpoczyna się około 60 dni po siewie i przebiega stopniowo, aż do września-października, w zależności od miejsca uprawy.
Zbiera się go zwykle co 2-3 dni, stopniowo wybierając owoce, które są dobrze spuchnięte, ale jeszcze niedojrzałe i mają zielonkawy kolor, zanim zmienią kolor na żółty lub pomarańczowy.
Owoce szczególnie cenione ze względu na przyjemny smak przypominający melon, spożywane są na surowo w sałatkach, doprawiane oliwą, solą i octem lub samą solą, samodzielnie lub zmieszane z innymi warzywami, takimi jak czerwona cebula, papryka i kapary; prościej można je połączyć z dojrzałymi pomidorami, doprawiając je jedynie solą.

[madohora]

NAJLEPSZE HORRORY NA HALLOWEN - Gazeta - 31.10.2024

[madohora]

ZNA WSZYSTKIE HORRORY - Gazeta - 31.10.2024

[madohora]

STEPHEN KING MÓWI JAKI JEST JEGO ULUBIONY HORROR - Gazeta - 31.10.2024

[madohora]

HALLOWENE W KATOWICACH - www.katowice24.info - 31.10.2024

[madohora]

HALLOWEN W KATOWICACH - Radio Eska - 31.10.2024

[madohora]

[madohora]

Tego warzywa, znajdującego się na liście tradycyjnych produktów rolno-spożywczych (Pat) regionu Apulia, niedojrzałe owoce (peponidy), nawet bardzo małe, spożywa się na surowo, bez przypraw lub posypane solą, do sałatek, zwłaszcza pomidorami i oregano lub ze świeżą cebulą lub jako dodatek do pierwszych dań, takich jak puree z bobu i makaron ze świeżym sosem pomidorowym i cacioricottą, podobnie jak ogórek, w porównaniu z którym jest bardziej strawny.

[madohora]

Zasadniczo wyniki badania, zauważa Massimiliano Renna , badacz z Cnr-Ispa, podkreślają interesujące cechy jakościowe tej lokalnej odmiany, będące wyrazem różnorodności biologicznej ogrodnictwa Apulii. „Na przykład barattiere wykazuje niższą zawartość cukru niż melon i pośredni wskaźnik słodyczy w porównaniu z ogórkiem i melonem typu kantalupa.

[madohora]

Dziś sam melon rości sobie status gwiazdy: spójrz, jak wszyscy są gotowi z widelcem w dłoni, aby w jednej chwili chwycić plasterki, które pojawiają się i znikają z tacy. Cały ten sukces nie jest zaskakujący. Z drugiej strony melon jest nie tylko bardzo słodki, ale także niskokaloryczny i bogaty w wodę, witaminy, błonnik i sole mineralne .

[madohora]

[madohora]

Ropucha melon
Do Arki Smaku Slow Food dodano bardziej wyjątkowy niż rzadki melon : grudkowata powierzchnia zasłużyła mu na przydomek „ropuchy”, choć nam zdecydowanie przypomina dynię. Kształt jest w rzeczywistości kulisty, przecięty głębokimi żebrami i spłaszczony na biegunach; kolor powierzchni waha się od zielonego do pomarańczowego, a zwarty miąższ ma mocny smak w stronę pikantności, zdecydowanie niezbyt słodki. Ta starożytna odmiana uprawiana na obszarze Reggio Emilia w rzeczywistości ma więcej niż jeden charakter sensoryczny z dynią, w szczególności z pobliską odmianą Mantua. Radzimy, aby jeść mniej owoców, a więcej warzyw: unikniesz przykrych niespodzianek, przynajmniej dla podniebienia.

[madohora]

Koreańskie melony najlepiej smakują na zimno, z usuniętą żółtą skórką i nienaruszonymi słodkimi nasionami i rdzeniem. Posiekaj i dodaj do słodkich lub pikantnych sałatek, podawaj do deserów lub z jogurtem jako element śniadania. Z smoothie można przygotować smoothie, lody czy inne mrożone desery. Użyj go pod dojrzałym koreańskim melonem, aby przygotować szybkie pikle lub kimchee. Koreański melon dobrze komponuje się z ogórkiem, miętą, imbirem, cytrusami, jagodami, liczi, krewetkami, mlekiem kokosowym, serem feta i chili w proszku. Po pocięciu przechowywać w lodówce w plastikowej torbie lub zamkniętym pojemniku i spożyć w ciągu dwóch do trzech dni.

[madohora]

W Chinach koreański melon znany jest jako Huangjingua lub Tian Gua, w Japonii jako Makuwa, w Korei jako Chamoe, we Francji jako Cantaloup Du Japon, a w Wietnamie jako Dura Gan. W Korei z melona robi się marynatę zwaną chamoe jangajji.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

SAŁATKA Z MELONEM

1 melon,
- 2 ogórki,
- kilka gałązek świeżej mięty,
- sól, pieprz.

Melona i ogórki obierz i pokrój w kostkę. Wymieszać, dodać sól, pieprz, miętę. Pozostawić na 1 godzinę w lodówce. W razie potrzeby do sałatki można dodać ser feta.

[madohora]

Przygotowanie purée z dyni

Dynię dokładnie myjemy, a następnie kroimy na pół i wydrążamy środek z nasionami. W tym celu warto skorzystać z łyżki lub sięgnąć po specjalną gałkownicę do lodów.
Tak przygotowane warzywo kroimy na mniejsze plastry, układamy w naczyniu żaroodpornym i zabezpieczamy pokrywką lub folią aluminiową.
Składnik pieczemy w 180 st. C przez 60 minut lub do momentu uzyskania całkowitej miękkości. Niewielkim i cienkim plastrom wystarczy zazwyczaj ok. 30-40 minut.
Upieczoną dynię wyciągamy na kratkę, dokładnie studzimy, a następnie obieramy ze skórki i wrzucamy do kielicha blendera.
Obraną dynię miksujemy do momentu uzyskania gładkiej masy bez grudek. Jeśli wyjdzie zbyt wodnista, możemy odcisnąć nadmiar wody na sitku zabezpieczonym gazą.
Gotowe purée z dyni przekładamy do czystego i wyparzonego słoiczka, który następnie możemy trzymać do pięciu dni w lodówce.

[madohora]

Badania dowodzą, iż częste jedzenie dyni obniża ryzyko zachorowania na nowotwory jelita grubego i żołądka. Beta-karoten wzmacnia też odporność, obniża poziom złego cholesterolu oraz opóźnia proces starzenia się. Dba więc o stan skóry, eliminując cellulit, wygładza zmarszczki, nadaje cerze blask.
Ale to nie jedyny cenny składnik dyni. Zawiera ona mnóstwo magnezu, żelaza, wapnia oraz – bardzo ważnego, szczególnie dla mężczyzn – cynku (wzmacnia włosy i ochotę na seks). Ma dużo wit. C, B1 i PP

[madohora]

Klasyczny krem z dyni nie wszystkim smakuje. Zwykle dlatego, że jest mało doprawiony. Dynia wymaga cynamonu, imbiru lub innych aromatycznych przypraw. Niezależnie od tego, czy wykorzystujemy ją do pasztetu, żółtego pesto czy do koktajli i słodkich muffinek, można ją jeść na każdy posiłek.

[madohora]

Na śniadanie jako dodatek do owsianki, na obiad lub kolację w warzywnej zapiekance, a na podwieczorek w postaci gorącej, dyniowej czekolady. Jest niskokaloryczna – 100 g dyni to jedynie 30 kcal. I tania!

[madohora]

Dyniowa zupka dla dzieci jest lepsza jako pierwszy warzywny posiłek niż marchwiowa. Dynia nie kumuluje w swoim miąższu metali ciężkich ani azotanów, jest więc zdrowsza. A także bardziej lekkostrawna niż marchewka.

[madohora]

Maska nawilżająco-odżywcza z miąższem dyni

Wymieszaj ze sobą:
• ½ szklanki surowego miąższu,
• ½ szklanki jogurtu naturalnego
• 2 łyżki soku z cytryny,
• łyżkę oleju z pestek dyni.
Papkę nałóż na twarz i dekolt, zmyj po kwadransie.

[madohora]

dynia

[madohora]

Wytrawna sałatka
Pokrojoną na średnio grube plastry dynię wraz z ze skorupą ułóż na pergaminie na blasze, posmaruj lekko oliwą, troszkę posól i piecz w dobrze nagrzanym piekarniku przez około 20 minut. W miseczce wymieszaj nieco oliwy z oliwek z łyżką oleju sezamowego, dodaj sok z połówki cytryny, kilka kropli octu balsamicznego, startą skórkę z cytryny, łyżkę miodu, sól i pieprz. Na talerzach ułóż dużą garść rukoli, pokrojoną na mniejsze kawałki upieczoną dynię, polej dressingiem, posyp wiórkami parmezanu i uprażonymi na sucho pestkami dyni.

[madohora]

Zupa dyniowa z wanilii
Zupę dyniową robię na kilka sposobów. Czasem jest bardziej orientalna, aromatyczna i wyrazista, czasem delikatnie muślinowa i aksamitna jak ta. Zawsze jednak rozgrzewa i poprawia humor. W rondlu lub garnku z grubym dnem na oliwie zeszklij cebulkę, mieszając od czasu do czasu, nie rumieniąc.

Dodaj obraną ze skóry i pokrojoną w kawałki dynię, dopraw solą i smaż przez około 10 minut, mieszając od czasu do czasu. Wlej bulion lub wodę w takiej ilości, aby przykryć nią dynię. Zagotuj i pozostaw na ogniu pod przykryciem do chwili, gdy dynia będzie miękka. W czasie gotowania dodaj wyłuskane ziarenka wanilii i pustą waniliową laskę. Pod koniec usuń pustą laskę, zupę zmiksuj na purée. Dopraw lekko pieprzem, cukrem i słodką śmietanką, ewentualnie solą. Świetna z grzankami.

[madohora]

Na zdrowie!
I smaczna, i zdrowa, mało kaloryczna, a przy tym sycąca – takie połączenia lubimy najbardziej! I taka właśnie jest dynia. Dostarcza błonnika, zawiera beta-karoten chroniący przed wolnymi rodnikami (im intensywniejszy kolor, tym więcej witaminy). Ma dużo potasu oraz kwas foliowy. Z pestek dyni wytwarza się znakomity, tłoczony na zimno olej. Oprócz mnóstwa witamin i minerałów zawiera on też fitosterole obniżające poziom cholesterolu i zwalczające wolne rodniki.

Pestki mają wysoką zawartość cynku oraz lecytyny. Poprawiają przemianę materii, wpływają korzystnie na czynności mózgu. Od niepamiętnych czasów stosowano je przeciwko pasożytom przewodu pokarmowego, w leczeniu stanów zapalnych nerek i pęcherza moczowego, a także – ze względu na znaczącą zawartość cynku – przy chorobach skóry takich jak trądzik czy opryszczka oraz przy wrzodach żołądka i niegojących się ranach. Ponieważ dynia w zasadzie nie wiąże azotanów z gleby, jest lepszym źródłem składników mineralnych niż marchew.

[madohora]

Dyniowe ABC
Dynia to warzywo, co się zowie, uniwersalne. Smaczna na ostro, wyśmienita na słodko. Do wyboru, do koloru! Z miąższu przygotujemy zupę, racuchy, farsz do naleśników, ciasto. Pestki, najlepiej uprażone, dodamy do sałatki lub ciasta, a z oleju przygotujemy dressing do sałatki. Surowy miąższ dyni nie ma wyraźnego smaku. Dopiero po ugotowaniu, a zwłaszcza upieczeniu, doprawiony i wkomponowany w danie nabiera wyrazistości i charakteru.

Do potraw można wykorzystywać utartą surową dynię (np. do racuchów) lub też usmażoną lub ugotowaną w kawałkach (do makaronu, sałatek czy przetworów). Warto zrobić purée z dyni – najlepiej smakuje z upieczonej w piekarniku: dynię trzeba pokroić na duże kawałki razem ze skorupą, usunąć pestki, pozostawiając sam zwarty miąższ przytwierdzony do skorupy i piec w dobrze nagrzanym piekarniku. Po zmiksowaniu takie purée można użyć od razu lub zamrozić. Zimowe odmiany dyni da się bez problemów przechowywać w chłodnym miejscu przez kilka miesięcy. Po pokrojeniu niewykorzystaną część można przez kilka dni trzymać w lodówce.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Straszne drzewo

[madohora]

P o t w ó r

[madohora]

Uśmiechnięta dynia

[madohora]

[madohora]

Dynia (Cucurbita L.) – rodzaj roślin z rodziny dyniowatych. Obejmuje około 18 gatunków[5], przy czym w zależności od różnych ujęć systematycznych zaliczanych tu taksonów wyróżnia się ich w randze gatunku od 14 do 22. Zasięg naturalnego występowania tych roślin obejmuje oba kontynenty amerykańskie. W Ameryce Północnej dynie rosną na południe od środkowej części Stanów Zjednoczonych, a w Ameryce Południowej rosną głównie w Andach po północną Argentynę i Urugwaj na południu. Uprawiane były od co najmniej 10 tys. lat, a po odkryciu Ameryki przez Europejczyków, szybko trafiły do Starego Świata. Liczne gatunki z tego rodzaju są uprawiane i rosną jako zdziczałe na wszystkich kontynentach w strefie międzyzwrotnikowej i w obu strefach umiarkowanych.

[madohora]

Wyrastają pojedynczo z kątów liści, osobno męskie i żeńskie. Hypancjum jest dzwonkowate, walcowate lub miseczkowate. Kielich składa się z 5 działek, szydlastych do lancetowatych, zwykle prosto wzniesionych. Korona kwiatu tworzona jest przez 5 płatków zrośniętych w dolnej połowie, w górnej części płatki są rozpostarte, czasem odwinięte, barwy żółtej do pomarańczowej. Korona osiąga od 2,5 do 9 cm długości (rzadko nieco więcej) i jest owłosiona. W kwiatach męskich rozwijają się trzy pręciki o nitkach wolnych lub nieco złączonych, osadzonych na dnie hypancjum

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Najwcześniejsze znane dowody udomowienia dyni pochodzą sprzed co najmniej 8000 lat, wyprzedzając udomowienie innych upraw, takich jak kukurydza i fasola w tym regionie o około 4000 lat. Dowody te znaleziono w jaskini Guilá Naquitz w Oaxaca w Meksyku podczas serii wykopalisk w latach 60. i 70. XX wieku, prawdopodobnie rozpoczętych w 1959 roku. Solidne dowody udomowienia C. pepo znaleziono w jaskini Guilá Naquitz w postaci zwiększającej się grubości skórki i większych szypułek w nowszych warstwach warstwowania jaskini. Około 8000 lat temu znalezione szypułki C. pepo mają konsekwentnie ponad 10 milimetrów ( 3 ⁄ 8 cala) grubości. Szypułki dzikiej dyni zawsze znajdują się poniżej tej 10-milimetrowej bariery. Zmiany kształtu i koloru owoców wskazują, że celowa hodowla C. pepo nastąpiła nie później niż 8000 lat temu. W tym samym czasie średnia grubość skórki wzrosła z 0,84–1,15 milimetra ( 1 ⁄ 32 – 3 ⁄ 64 cala). Najnowsze badania genomiczne sugerują, że Cucurbita argyrosperma została udomowiona w Meksyku, w regionie znanym obecnie jako stan Jalisco .

[madohora]

SZPILKI, IGŁY I GWOŹDZIE W CUKIERKACH NA HALLOWEEN - Gazeta - 02.11.2024

[madohora]

DLA NICH HALLOWEEN MOGŁO SKOŃCZYĆ SIĘ ŹLE - Interia - 02.11.2024

[madohora]

Kukurbityna to aminokwas i karboksypirolidyna występująca w surowych nasionach dyni . Podawana zakażonym myszom opóźnia rozwój przywr pasożytniczych, choć efekt ten można zaobserwować jedynie w przypadku rozpoczęcia podawania bezpośrednio po zakażeniu.

[madohora]

Halloween jest powszechnie obchodzony przy użyciu lampionów z dyni wykonanych z dużych pomarańczowych dyń z wyrzeźbionymi upiornymi twarzami i oświetlonych od środka świecami. Do robienia lampionów z dyni używa się dyń C. pepo , których nie należy mylić z dyniami, które w Stanach Zjednoczonych są zwykle używane do ciasta dyniowego, czyli C. moschata . Ogrody Kew uczciły Halloween w 2013 r. wystawą dyń, w tym wysoką piramidą wykonaną z wielu odmian dyni, w Waterlily House podczas festiwalu „IncrEdibles”.

[madohora]

PIEROGI Z DYNIĄ

CIASTO:
mąka, ok. 2 szklanki
sól, 1 łyżeczka
olej, 1 łyżeczka
jajka, 2 szt
ciepła woda, ok. 1 szklanka
FARSZ:
dynia (mus), 550 g
cebula, 1 szt
czosnek, 3 ząbki
ser feta, 200 g
Gałka muszkatołowa, szczypta
rozmaryn, sól, pieprz, papryka, oliwa, do smaku
Polewa:
masło
ser parmezan
szałwia (opcjonalnie)

Kawałki dyni gotujemy do miękkości na parze, w wodzie lub pieczemy pod przykryciem w piekarniku, miksujemy blenderem i lekko odciskamy z nadmiaru wody. Cebulę kroimy w drobną kostkę i podsmażamy na patelni do miękkości na odrobinie oliwy doprawiając ją pieprzem, rozmarynem i dodając przeciśnięty czosnek. Miękką cebulę łączymy z musem dyniowym i rozdrobnioną fetą. Doprawiamy solą, papryką i szczyptą gałki muszkatałowej.
Wszystkie składniki na ciasto mieszamy i wyrabiamy aż będzie elastyczne - jeśli jest zbyt luźne dodajemy mąki. Rozwałkujemy i wycinamy małe placuszki, na które nakładamy farsz i przykrywamy drugim placuszkiem. Brzegi możemy złączyć przygniatając je widelcem. Wrzucamy na wrzącą osoloną wodę i od momentu wypłynięcia gotujemy 4-5 minut.
Podajemy polane rozpuszczonym masłem (jeśli mamy do dyspozycji szałwię, to w czasie rozpuszczania masła ściągamy z wierzchu wytrącone białko -szumowiny- a następnie dodajemy listki świeżej szałwi i całość chwilę smażymy), posypujemy startym parmezanem.

[madohora]

Dyniowa niejeden ma smak

Zaczynamy od zupy dyniowej - bo jest i pyszna, i prosta w przygotowaniu, a obserwując jesienne menu restauracji zauważymy, że jest to sezonowy hit. Wystarczy dynię pokroić w kawałki, ugotować do miękkości, zmiksować na gładki krem i doprawić. I tu zaczyna się kulinarna przygoda. Dynia jest lekko mdła i mało wyrazista, dlatego by rozwinęła się na naszych talerzach, musimy podkreślić jej smak - albo na ostro, albo przeciwnie, na słodko. W wersji pikantnej dynia polubi imbir lub chili, na słodko świetnie skomponuje się z wanilią i miodem lub mlekiem kokosowym.

[madohora]

[madohora]

Dynia nie tylko w Halloween!

Dynia to wdzięczne warzywo, które może być składnikiem niezliczonej ilości dań, począwszy od zup, poprzez makarony, placki, sosy, a na deserach skończywszy. Możemy ją jeść bez wyrzutów sumienia ponieważ jest niskokaloryczna, a przy tym bogata w liczne witaminy i minerały.

[madohora]

Cukinia
Dynia letnia, obecnie najpopularniejsza grupa odmian, pochodzenie współczesne (XIX w.), półkrzewiasta, cylindryczna, o owocach o przeważnie jednakowej średnicy, podobna do fastigata

[madohora]

Cucurbita moschata Long of Neapol (Lungo di Napoli, Long of Naples), ujęta w poprzedniej grupie. Podobnie jak poprzednie i ich potomkowie typu „Butternut”, bardzo cenione jest spożywanie niedojrzałych owoców.

[madohora]

Cucurbita maxima „Galeuse d'Eysines”, francuska, z bardzo wyraźnym korkowym „haftem” lub „napisem”.

[madohora]

Cucurbita pepo, C. maxima, C. moschata, C. argyrosperma , które zbiera się w stanie dojrzałym i są jadalne, ale uprawiane są do innych celów, nie tracąc przy tym swoich właściwości do spożycia miąższu lub nasion: Spaghetti, olej, dekoracyjne (do dekoracji) ).

[madohora]

[madohora]

Cucurbita ecuadorensis , „dynia ekwadorska”, w Ekwadorze „alamama”, endemiczna dla Ekwadoru (dociera do północnego Peru). Zdjęcia: F. López Anido. Ślady, że była uprawiana (10 lub 12 tysięcy lat temu) i porzucona, jest zdziczała lub częściowo udomowiona, mieszkańcy zbierają i spożywają jej dzikie owoce. Ma powinowactwo genetyczne z C. maxima , w rzeczywistości niektóre geny odporności zostały przeniesione do C. maxima . W Ekwadorze „alamama”

[madohora]

[madohora]

Tykwa chińska , tykwa biała , tykwa woskowa (nazwa naukowa Benincasa hispida ) to gatunek z rodziny dyniowatych uprawiany w Chinach i okolicach, którego nie ma znanych dzikich przedstawicieli. Jest to jedyny gatunek z monotypowego rodzaju Benincasa

[madohora]

Najpopularniejsza odmiana jest ciemnozielona na zewnątrz, często z pojedynczą pomarańczową plamką z boku lub na górze; jednak pojawiły się nowsze odmiany, w tym golden acorn , tak nazwana ze względu na swój jaskrawożółty kolor, a także odmiany, które są białe. Golden acorn squash o pomarańczowym kolorze są czasami sprzedawane w okolicach Halloween do rzeźbienia w małe dynie . Dynia żołędziowa może być również pstrokata. Jak sama nazwa wskazuje, jej kształt przypomina żołądź . Dynie żołędziowe ważą zazwyczaj od jednego do dwóch funtów i mają od czterech do siedmiu cali długości. Łodyga ma kolczasty wygląd.

[madohora]

Cukinia ma delikatny smak i można ją znaleźć po prostu gotowaną z masłem lub oliwą z oliwek i ziołami lub w bardziej złożonych potrawach. Skórka jest zwykle pozostawiona na miejscu. Podczas smażenia cukinii zaleca się dociskanie pokrojonych kawałków, aby były bardziej suche, podobnie jak można to zrobić z bakłażanem , aby zachować kształt plasterków podczas gotowania. Cukinię można również jeść na surowo, pokrojoną w plastry lub rozdrobnioną, w zimnej sałatce, a także lekko gotowaną w gorących sałatkach, jak w przepisach tajskich lub wietnamskich . Dojrzała (większa) cukinia dobrze nadaje się do pieczenia w chlebie.

[madohora]

Cukinia jest niskokaloryczna (około 71 kilodżuli lub 17 kilokalorii na porcję). 100 gramów lub 3+1 ⁄ 2 uncji świeżej cukinii) i zawierają dużą ilość kwasu foliowego (24 μg/100 g), potasu (261 mg/100 g), prowitaminy A (200 IU [10 RAE ]/100 g) i witaminy C (12,9 mg/100 g).

[madohora]

Wczesne klucze botaniczne opisywały Cucurbita ficifolia jako bylinę uprawianą jako roślina jednoroczna w klimacie umiarkowanym. Nowsze badania wykazały, że C. ficifolia jest rośliną jednoroczną, która nie różni się długowiecznością od innych jednorocznych udomowionych gatunków Cucurbita . Podobnie jak te inne gatunki jednoroczne, C. ficifolia może mieć pokrój pnącza, który może zakorzeniać się w węzłach. Przy zapewnieniu odpowiednich warunków, w tym klimatu bez mrozu, może rosnąć w ten sposób przez nieokreślony czas. Łodyga rośliny może osiągnąć od pięciu do piętnastu metrów i wytwarza wąsy, które pomagają jej wspinać się po sąsiednich roślinach i konstrukcjach. Jej liście przypominają liście figowe, stąd jej łacińska nazwa gatunkowa ficifolia , co oznacza liść figowy.

[madohora]

Roślina jest jednopienna z niedoskonałymi kwiatami (co oznacza, że ​​jej kwiaty są albo męskie, albo żeńskie, ale obie płcie mogą występować na tej samej roślinie) i jest zapylana przez owady, zwłaszcza pszczoły. Kolor kwiatów jest żółty do pomarańczowego.

[madohora]

W Hondurasie, a szczególnie w mieście Siguatepeque, alcitrón jest gotowany i przetwarzany w wyrób cukierniczy o nazwie alcitrón.

[madohora]

Losowo amplifikowane polimorficzne DNA okazało się przydatne w ustalaniu pokrewieństwa gatunków, odmian i kultywarów C. pepo , pokazując, że niewiele, jeśli w ogóle, współczesnych kultywarów ma swoje korzenie w C. texana . Są one powiązane z C. fraterna lub wciąż nieznanym przodkiem w południowym Meksyku.

[madohora]

Zaproponowano, że udomowione formy C. pepo są kompilospecies C. pepo subsp. fraterna i C. pepo subsp. texana . Badanie z 1989 r. nad pochodzeniem i rozwojem C. pepo zasugerowało, że pierwotny dziki okaz był małym okrągłym owocem, a współczesna dynia jest jego bezpośrednim potomkiem. W badaniu tym zaproponowano, że krzywa szyja, ozdobna tykwa i przegrzebek są wczesnymi wariantami, a żołądź jest skrzyżowaniem przegrzebka i dyni.

[madohora]

Ten podgatunek był wcześniej uważany za odrębny gatunek C. texana przez niektórych ekspertów, zanim został ponownie sklasyfikowany jako podgatunek C. pepo . Popularną nazwą jest teksańska tykwa . Ten podgatunek jest mezofityczny i rodzimy dla Teksasu , głównie w regionie południowo-wschodnim, gdzie można go znaleźć w piaszczystych korytach rzek lub w ich pobliżu. Występuje wyłącznie na wolności. Jest prawdopodobnie protoplastą i bliskim krewnym udomowionego podgatunku Cucurbita pepo subsp. ovifera , chociaż są one rodzime dla różnych obszarów. Podgatunek fraterna jest również blisko spokrewniony. Został po raz pierwszy zebrany w 1835 roku przez JL Berlandiera w południowym Teksasie. Został formalnie opisany jako Tristemon texanus przez George'a Heinricha Adolfa Scheele w 1848 roku i przeniesiony do rodzaju Cucurbita przez Asę Graya w 1850 roku.

[madohora]

Jako jedna z najpopularniejszych upraw w Stanach Zjednoczonych, w 2017 roku wyprodukowano ponad 680 milionów kilogramów (1,5 miliarda funtów) dyni. Największymi stanami produkującymi dynie są Illinois , Indiana , Ohio , Pensylwania i Kalifornia . Dynia jest dynią stanową Teksasu

[madohora]

Na całym świecie istnieje ponad 45 różnych odmian dyni. To jedno z najsmaczniejszych i najbardziej odżywczych warzyw. Zawartość licznych witamin i przeciwutleniaczy sprawia, że coraz częściej i chętniej wykorzystuje się ją w kulinariach. Jeśli nie wyobrażasz sobie nadchodzącej jesieni bez choćby jednego dania z wykorzystaniem dyni, sprawdź przepis na pyszną dynię w occie. Wypróbuj, by zachować smak babiego lata przez cały rok!

[madohora]

W sezonie jesienno-zimowym jesteśmy szczególnie narażeni na złapanie przeziębienia lub grypy. By wpłynąć na wzmocnienie układu odpornościowego, warto włączyć do diety dynię. To warzywo bogate w cynk i witaminę C, czyli dwa składniki niezbędne do właściwego i zdrowego funkcjonowania.

[madohora]

Wychodzisz do pracy i jest jeszcze ciemno, opuszczasz biuro i już dawno zapadł zmrok. Jak tu zachować dobry humor?

[madohora]

Wrzosy wskazują prawdę. W norweskich legendach białe ich kwiaty mówiły o niegdyś popełnionych zbrodniach. Nie obrażaj się jednak za bukiecik wrzosów w tym kolorze od Szkota. Nie planuje zrobić ci krzywdy, tylko życzy wiele szczęścia.

[madohora]

Olej z pestek dyni to gęsty olej tłoczony z prażonych pestek, który ma czerwoną lub zieloną barwę. Kiedy olej z pestek dyni jest stosowany do gotowania lub jako sos sałatkowy, miesza się go zazwyczaj z innymi olejami ze względu na jego intensywny smak. Olej z pestek dyni zawiera kwasy tłuszczowe, takie jak kwas oleinowy i kwas alfa-linolenowy .

[madohora]

Kalabaza dynia pospolita Kuba i Indie Zachodnie Calabaza to odmiana pochodząca z Kuby i Indii Zachodnich . Uprawia się ją również na Filipinach i w Stanach Zjednoczonych .

[madohora]

[madohora]

Dynia polna Kentucky dynia pospolita Kuba , Meksyk lub Stany Zjednoczone Dynia Kentucky Field Pumpkin należy do odmian dyni uprawianych specjalnie do rzeźbienia dyni. Została sklasyfikowana jako część grupy odmian dyni piżmowej Cucurbita moschata, które historycznie uprawiali Seminole z południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych, a także rolnicy z Luizjany , Alabamy i Missisipi . Podobne odmiany zidentyfikowano na Kubie , a także na wybrzeżu i w południowym Meksyku

[madohora]

[madohora]

W ogrodniczym regionie centrum kraju (Córdoba, Santiago del Estero) nazywają ją „dynią” ​ (w pozostałej części kraju „ dynią pasiastą ” jak na Rynku Centralnym Buenos Aires, Narodowy Festiwal Zapallo, INTA, sklepy z nasionami ​lub „ dynia Cordobe ” lub „ dynia gringa ” ​) odmiana dziś tradycyjna, ale najwyraźniej postkolumbijska, o morfologii nieco podobnej do „Butternut”, ale z bardzo twardą skorupą, pochodząca z gatunku Cucurbita argyrosperma , która nie krzyżuje się z Cucurbita moschata (gatunek anco , druga „dynia”), i którą stosunkowo łatwo można od niej odróżnić po szypułce. Uprawia się ją w celu uzyskania dojrzałego zbioru i spożycia miąższu, w taki sam sposób jak inne dynie. Kiedy Millán opisał ją w 1968 r. który miał jedynie dość kompletne katalogi odmian amerykańskich i europejskich, porównał ją z bardzo starą, tradycyjną odmianą z południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych, zwaną „Green Striped Cushaw” („cushaw de zielone pasy” ​), jednak gatunek ten jest szeroko uprawiany w Ameryce Środkowej, gdzie występuje wiele odmian, których opis jest zwykle niedostępny. Odmiana ta wyhodowana w Argentynie została opisana przez Millána (1968). W tym regionie, „oba regiony są wrażliwe na zimno, dynię [Cordovan] sadzi się wiosną, ponieważ do owocowania potrzeba stosunkowo długich dni, a dynię Anco sadzi się latem, ponieważ dni są krótsze”. Mikroklimat Cordobanu, bardzo gorący latem, być może nie pozwala anco na owocowanie.

[madohora]

[madohora]

Hodowla gigantycznych dyń stała się inspiracją do licznych powiązanych z tym działań, w tym wyścigów łodziami z gigantycznymi dyniami i rzucania dyniami . Gigantyczne dynie są często wystawiane na festynach powiatowych i powiązanych wystawach.

[madohora]

Olbrzymie dynie to Cucurbita maxima , inny gatunek niż dynie używane do robienia lampionów z dyni lub ciast dyniowych , które zwykle są C. pepo . C. maxima prawdopodobnie wywodzi się z dzikiej dyni w Ameryce Południowej w pobliżu Buenos Aires . Na ich duże rozmiary prawdopodobnie wpłynęły wymarłe obecnie duże gomfotery i olbrzymie leniwce naziemne , które były głównymi konsumentami owoców

[madohora]

Genetyka to tylko część ogromnych rozmiarów, jakie mogą osiągnąć plantatorzy. Ulepszone techniki rolnicze, w tym przycinanie tak, aby na winorośli był tylko jeden owoc, maksymalizacja uprawy gleby i nowoczesna kontrola szkodników to ważne czynniki. Niektórzy konkurenci zakładają kaniulę przypominającą wlew dożylny , aby dostarczać bogate w składniki odżywcze płyny bezpośrednio do łodygi, która odżywia rosnące owoce. Dynie uprawiane na wysokich szerokościach geograficznych są zwykle większe, ponieważ mają dłuższe dni i chłodniejsze, ale krótsze sezony letnie. Jednak sezony można wydłużyć na północy, stosując klosze lub inne osłony. Czas od wysiewu do zbioru wynosi zwykle od 130 do 140 dni, w porównaniu do 90 do 120 dni w przypadku odmian niebędących gigantami. Ludowa mądrość z początku XX wieku głosiła, że ​​karmienie dyni mlekiem pomoże im rosnąć, ale prawdopodobnie nie ma to wpływu na wielkość. Współcześni plantatorzy mogą korzystać z profesjonalnej analizy laboratoryjnej gleby, aby zapewnić idealne odżywienie gleby. Olbrzymie dynie są żarłoczne, a niektórzy rolnicy mogą używać ponad 1000 funtów (450 kg) kurzego obornika do nawożenia dyń, idąc w ślady Warnocka, którego pierwsze mistrzowskie owoce były nawożone kurzym obornikiem. W ostatnich latach popularność zyskały grzybowe mikoryzowe i bakteryjne poprawki gleby Azospirillum

[madohora]

Cucurbita maxima , jeden z co najmniej pięciu gatunków uprawnej dyni , jest jednym z najbardziej zróżnicowanych gatunków udomowionych. Gatunek ten pochodzi z Ameryki Południowej z dzikiego podgatunku Cucurbita maxima subsp. andreana ponad 4000 lat temu. Cucurbita maxima , znana z współczesnych odmian, takich jak Hubbard, Delicious, Marblehead, Boston Marrow i Turks Turban, pochodzi z północnej Argentyny, w pobliżu Andów lub z niektórych dolin andyjskich. Drugorzędne ośrodki różnorodności obejmują Indie , Bangladesz , Mjanmę i południowe Appalachy .

[madohora]

Różne odmiany dyni tego gatunku zostały wprowadzone do Ameryki Północnej już w XVI wieku. Do czasów amerykańskiej rewolucji gatunek ten był uprawiany przez plemiona indiańskie na terenie dzisiejszych Stanów Zjednoczonych. Na początku XIX wieku wiadomo, że co najmniej trzy odmiany zostały wprowadzone komercyjnie do Ameryki Północnej z nasion uzyskanych od Indian.

[madohora]

Jednym z najczęstszych sposobów przygotowania dyni piżmowej jest pieczenie . Po ugotowaniu można ją jeść na wiele sposobów. Owoce przygotowuje się, usuwając skórkę, łodygę i nasiona, których zwykle nie je się ani nie gotuje. Jednak nasiona są jadalne, zarówno surowe, jak i prażone, a skórka jest również jadalna i zmiękcza się po uprażeniu. Nasiona można nawet uprażyć i wytłoczyć w olej, aby uzyskać olej z nasion dyni piżmowej. Olej ten można stosować do pieczenia, gotowania, do popcornu lub jako sos sałatkowy .

[madohora]

Pełnosmakowa i słodka, czerwona dynia kuri jest często gotowana z masłem i ziołami. Jest składnikiem wielu zup, gulaszów i zapiekanek. Można ją wykorzystać do wypieku ciast, szybkich chlebów, muffinów, ciasteczek, dżemów i placków z jej orzechowym miąższem. Można ją piec, gotować, podgrzewać w mikrofalówce, gotować na parze, smażyć lub smażyć. Ta dynia dodaje słodkiego smaku i tekstury potrawom smażonym na patelni. Jej wnęka nasienna jest idealna do nadziewania.

[madohora]

4. Może wspomagać trawienie
Zaledwie 100 g dyni zwyczajnej (pieczonej) zawiera około 2 g błonnika, co stanowi 7% zalecanego spożycia błonnika dla dorosłych. Istnieją silne dowody na to, że błonnik wiąże się ze zmniejszonym ryzykiem chorób serca, raka jelita grubego i cukrzycy typu 2, ale może również pomóc w trawieniu i zapobiegać zaparciom.

[madohora]

Nie siedzieli diabli w Polsce bezczynnie. Wchodzili w grzeszników nieszczęśliwych, trzęśli nimi, podrzucali, męczyli, tumanili, mroczyli umysł tak długo, aż opętana ofiara oddawała im swą duszę. W Roczniku Traskim, pod rokiem 1276 20). znajdujemy historię pewnego człowieka, którego na łożu śmierci namawiano do spowiedzi. Odrzekł, iż nie może, gdyż oddany jest potędze diabelskiej. "Zaraz też usłyszeli uderzenia, którymi go diabli traktowali, ale nikogo nie widzieli, tylko słyszeli trzask i plask uderzeń i widzieli rany, a sińce na ciele. Umierający zaś nie mógł głosu żadnego ze siebie wydobyć, tylko twarz marszczył i wykręcał i tak śród plag diabelskich życie zakończył." W szlachcica sandomierskiego Łukasza Słupeckiego, łotra i rabusia, wlazł diabeł 28 grudnia 1459 r. 21) i dręczył go nielitościwie.

[madohora]

Spalony w Koźminie, w r. 1690, klecha Grzegorz wyznał na mękach, że na Łysej Górze grywał na piszczałce, ożenił się tam z jakąś Jaśkową, w czerwień odzianą i w koronie. Diabeł mu ślub dawał. Każda czarownica miała kawalera bardzo urodziwego, tylko nogi miał końskie i kozłem śmierdział. W wyroku, zapadłym w Jarocinie w r. 1719, niejaki Wawrzyniec Dziad zeznaje, że jest Łysa Góra "jedna pod Cielczą na Golaźni, druga pod Roszkowem, gdzie grywał na wąsach" 39). Jan Kostera zaś, stracony w Dolsku, pod koniec w. XVIII, nie przeczy, że hulał z czarownicami na bankiecie, ma jednak pewne zastrzeżenia co do szczegółów: otóż w samej rzeczy grał podczas uczty - ale na piszczałce, nie na radlicy 40). Annę Ratajkę (proces w Wierzbowicach, r. 1699) nauczyła czarowania Jakomianka Jagna z tej samej wsi: "Przyłudziła mnie do siebie i przykrasiła mnie do szatana. Miałam z nim wesele takie jako drugie. Bywałam na Łysej Górze ku Kaliszowi na sobocie" 41). Stara Zwonniczka w Peregrynacji dziadowskiej 42) opowiada:

[madohora]

[madohora]

Najdawniejszy przepis prowincjonalnego prawa polskiego o czarodziejstwie znajdujemy w synodzie, odbytym w Budzie przez legata papieskiego Filipa w r. 1279. Czytamy tam: "Ze społeczności wiernych wyłączamy i wyklinamy wszystkich czarowników, którzy czynią czary przez wzywanie diabłów lub użycie rzeczy poświęconych, surowo zabraniając, aby nikt, prócz własnego ich biskupa, nie dawał im rozgrzeszenia, wyjąwszy w godzinę śmierci; inni zaś czarodzieje mogą być rozgrzeszeni przez miejscowych kapłanów, po naznaczeniu im odpowiedniej pokuty". Z wieku XV pozostało kilka zapisek, jak np. o tym, że "wyeszcza baba z Zakrzewa scilicet czari" (r. 1476) została pociągnięta do odpowiedzialności za gusła, w roku 1502 "Małgorzata Bilkowska oczyszczała się przed kapitułą poznańską z zarzutów sobie uczynionych"; są ślady, że za króla Aleksandra oskarżono o czary Sapieżynę, lecz aż do roku 1543 wiadomości te są nader skąpe. Dopiero sejm, z roku 1543 (Vol. legum I, f.578 § Differentias) zajmuje się sprawami czarnoksięskimi i oddaje sądzenie ich władzom duchownym.

[madohora]

Różnice sądowe między duchownymi a świeckimi na tym sejmie z radami naszymi obojga stanu i z posły ziemskimi tak postanawiamy, aby więcej jeden drugiego do prawa sobie nienależytego nie pozywał ani pociągał. Aby tedy wiedzieć, które kauzy do duchownego prawa, które do świeckiego przysługują, tym opisaniem oznajmujemy. Postanawiamy za przyzwoleniem panów prałatów duchownych i panów świeckich, i posłów ziemskich: naprzód prawu duchownemu należy sąd rozeznać różnicę około wiary chrześcijańskiej, o heretykach, o schizmatykach, bluźniercach bożych i apostatach. Nadto sądowi duchownemu podległy wróżki, czary, czarnoksięstwa", etc. (Czarownica powołana, str. 9).

[madohora]

Po pławieniu, "dla lepszego wyrozumienia z strony czarowania i inszych wielu rzeczy" wydawano oskarżone na tortury. Porządek sądów miejskich z r. 1618 zawiera następujący "dowód przeciw czarownikom i tym wszystkim, którzy się z czarnoksięstwy, a z gusły obchodzą":

[madohora]

W roku 1526 straszne męki zadawano dwiema białogłowom (piekarce z Krakowa i Kliszewskiej ziemiance), jakoby ony Janusza Xiąże Mazowieckie zgładziły ze świata: wkopali słup pod Warszawą y dwa łańcuchy przy nim, którymi je opak za ręce nago przywiązali, y drew koło nich stosami nakładłszy zapalili: piekły się przez cztery godziny, biegając około słupa, a gdy się z sobą zeszły, kąsały ciało na sobie wzajemnie, aż upieczone pomarły.".

[madohora]

Cała zaś książeczka kończy się następującą apostrofą:
Do czytelnika
Kto chce radzić o czarach z rozsądku zdrowego,
A nie szpecić człowieka sławy bezwinnego,
Niechże przeć ci uważnie, co ta księga radzi.
Sąd i zdanie doktorów wiedzieć nie zawadzi.
Kto się bowiem na własnym swym zdaniu funduje,
Jak po ledzie snadnie na sumnieniu szwankuje.

[madohora]

W niespełna 20 lat po Czarownicy powołanej ukazała się Instructio romana, którą Florian Kaźmierz Czartoryski, biskup kujawski, kazał przedrukować po łacinie i dołączył do niej list pasterski z wymienieniem liczby nadużyć sądów:

[madohora]

Na podstawie prawa kościelnego dowodzi Gamalski, że nawet inkwizytorom nie wolno używać tortur bez pozwolenia biskupa ani skazywać na nie z błahych podejrzeń, ani trzymać choćby przez jedną godzinę.

[madohora]

trzeba wierzyć poszczekującej babie, i owszem to wierzyć trzeba, że ta prawdy nie powie, która się Boga prawdziwego i samej istoty prawdy zaparła; nie zaraz zbierać, łapać, wiązać, kiedy czart, jak cygan, świadczy swymi dziećmi, ale zaczekać i ścierpieć, choćby powołani samą rzeczą byli kąkolem diabelskim... bo nie nowina czarownicom zmyślać, szalbierować, i choćby druga nie była taka, jednak wiele udaje i prawi, według przysłowia naszego: »jak na mękach« ; i samej sobie nie przepuszcza, a jakże ma drugim przepuścić? Do tego czart krąży, aby dusze niewinne pożarł; kat nie dosypia, aby sobie więcej roboty przysposobił i zapłaty nabył; a podobno i pan dziedziczny lepiej dopiekać i pociągać rozkazuje, aby mógł rapere pauperum dum attrahit, t.j. aby mógł konfiskować poddanych dobra albo przynajmniej przymusić, ut redimant vexam; o czym wiele przykładów i eksperiencji w naszym państwie znalazłoby się."

[madohora]

Podobne przestrogi przestrogi wychodziły nieraz z synodów duchownych.
Synod wileński r. 1643 nakazuje plebanom często upominać panów świeckich, żeby w sprawach o czary nie przekraczali przepisów prawa i nie dozwalali męczyć torturami z lada jakiego podejrzenia. Synod poznański r. 1720, płocki 1733 i żmudzki 1752 ganią barbarzyńskie sposoby śledztwa, to samo biskup Rupniewski w ustawie, wydanej na synodzie łuckim r. 1726:

[madohora]

Często się zdarza, że niewiasty i panny, nauczywszy się od innych pewnych znaków czarodziejskich i zabobonnych (w czym niekiedy nie ma grzechu śmiertelnego), mniemają, że najlepsze rzeczy czynią, a tymczasem za to niewinną krew dają i doczesne życie utracają..." Ponieważ jednak "osoby o czary podejrzane nie powinny być oskarżane, nim upomniane będą, ato z powodu ich prostactwa i niewiadomości, przeto wpierw przez miejscowego plebana napominane być mają, a jeśli nie poprawią się, mają być doniesione".

[madohora]

W niektórych częściach Włoch do XV wieku rodziny zostawiały posiłek dla duchów krewnych , zanim wyszły na nabożeństwo kościelne . W XIX-wiecznych Włoszech kościoły wystawiały „teatralne inscenizacje scen z życia świętych” w Dzień Wszystkich Świętych, w których „uczestnicy byli reprezentowani przez realistyczne figury woskowe”. W 1823 roku na cmentarzu szpitala Świętego Ducha w Rzymie zaprezentowano scenę, w której ciała niedawno zmarłych ułożono wokół woskowej figury anioła wskazującego w górę ku niebu . W tym samym kraju „proboszczowie chodzili od domu do domu, prosząc o małe prezenty w postaci jedzenia, którymi dzielili się między sobą przez całą noc”. W Hiszpanii nadal pieczą specjalne ciastka zwane „kościami świętych” (hiszp. Huesos de Santo ) i kładą je na grobach. Na cmentarzach w Hiszpanii i Francji, a także w Ameryce Łacińskiej , księża prowadzą chrześcijańskie procesje i nabożeństwa podczas święta Allhallowtide, po czym ludzie czuwają całą noc. W XIX-wiecznym San Sebastián odbyła się procesja na miejski cmentarz podczas święta Allhallowtide, wydarzenie, które przyciągnęło żebraków, którzy „odwoływali się do czułych wspomnień zmarłych krewnych i przyjaciół” w celu wzbudzenia współczucia.

[madohora]

W całej Irlandii i Brytanii, zwłaszcza w regionach celtyckojęzycznych, uroczystości domowe obejmowały rytuały wróżbiarskie i gry mające na celu przepowiedzenie przyszłości, zwłaszcza w odniesieniu do śmierci i małżeństwa. Często używano jabłek i orzechów, a zwyczaje obejmowały łowienie jabłek , pieczenie orzechów, wróżenie lub patrzenie w lustro, wlewanie stopionego ołowiu lub białek jaj do wody, interpretację snów i inne. Rozpalano specjalne ogniska i wykonywano z nimi rytuały. Uważano, że ich płomienie, dym i popioły mają moc ochronną i oczyszczającą. W niektórych miejscach pochodnie zapalane od ogniska były noszone w kierunku słońca wokół domów i pól, aby je chronić. Sugeruje się, że ognie były rodzajem magii imitacyjnej lub sympatycznej – naśladowały słońce i powstrzymywały rozkład i ciemność zimy. Używano ich również do wróżenia i odpędzania złych duchów. W Szkocji starszeństwo kościelne niektórych parafii zakazało palenia ognisk i gier wróżbiarskich. W Walii ogniska rozpalano również w celu „zapobieżenia upadkowi dusz zmarłych na ziemię”. Później ogniska te „odpędzały diabła ”.

[madohora]

Amerykańska historyczka i autorka Ruth Edna Kelley z Massachusetts napisała pierwszą książkową historię Halloween w USA: The Book of Hallowe'en (1919) i odwołuje się do soulingu w rozdziale „Hallowe'en in America”. W swojej książce Kelley porusza zwyczaje, które przybyły zza Atlantyku; „Amerykanie je pielęgnowali i sprawiają, że ta okazja jest czymś w rodzaju tego, czym musiała być w najlepszych dniach za granicą. Wszystkie zwyczaje Halloween w Stanach Zjednoczonych są bezpośrednio zapożyczone lub zaadaptowane z tych z innych krajów”.

[madohora]

Sheikh Idris Palmer, autor książki A Brief Illustrated Guide to Understanding Islam, orzekł, że muzułmanie nie powinni uczestniczyć w Halloween, stwierdzając, że „udział w Halloween jest gorszy niż udział w Bożym Narodzeniu, Wielkanoc, ... jest bardziej grzeszne niż gratulowanie chrześcijanom za ich pokłon w sprawie krucyfiksu”. Została również rzeźna przez Narodową Radę Fatwy Malezji ze względu na jej rzekome pogańskie korzenie, stwierdzając, że „Halloween jest celebrowany przy użyciu humorystycznego tematu zmieszanego z przerażeniem, aby zabawić i oprzeć się duchowi śmierci, który wpływa na ludzi”.[282 Dar Al-Ifta Al-Missriyyah, pod warunkiem, że świętowanie nie jest określane jako „eid”, a zachowanie pozostaje zgodne z zasadami islamskimi.

[madohora]

Hindusi pamiętają zmarłych podczas święta Pi Paktrusha, podczas którego Hindusi składają hołd i wykonują ceremonię „aby utrzymać dusze swoich przodków w spoczynku”. Jest obchodzony w hinduskim miesiącu Bhadrapada, zwykle w połowie września.[285] Obchody hinduskiego festiwalu Diwali czasami są sprzeczne z datą Halloween; ale niektórzy Hindusi decydują się uczestniczyć w popularnych zwyczajach Halloween. Inni Hindusi, tacy jak Soumya Dasgupta, sprzeciwili się obchodom, ponieważ święta zachodnie, takie jak Halloween, „nie mają negatywny wpływ na nasze rdzenne festiwale”.

[madohora]

Żywność, taka jak ciasta, często będą ozdobione kolorami Halloween (zazwyczaj czarnymi, pomarańczowymi i fioletowymi) oraz motywami na imprezy i wydarzenia. Popularne motywy obejmują dynie, pająki i części ciała.

[madohora]

[madohora]

Barmbrack (irlandzki breac[), również często skracany do łajdaka, to chleb drożdżowy z dodatkiem sułtanek i rodzynek. Chleb kojarzy się z Halloween w Irlandii, gdzie w chlebie umieszcza się przedmiot (często pierścionek), a osoba otrzymująca go jest uważana za szczęście.

[madohora]

Chociaż toffi z ogniskiem jest zwykle uważane za Halloween lub Guy Fawkes Night, ma również stowarzyszenie świąteczne. W Walii istnieje stara tradycja pigań, chrześcijańskiej nabożeństwa, w którym odbywa się od 15:00 do 6:00 rano, w którym śpiewane są kolędy (a czasami, ale nie zawsze, w towarzystwie komunii świętej). Po zakończeniu plygain ludzie nie spali, aby udekorować dom, grać w karty, jeść ciasto lub pikelety (zmiana crumpet) lub robić toffi z ogniska.

[madohora]

Składniki często obejmują masło lub margarynę, czarny treacle, cukier, a czasem biały ocet. Wąka jest kluczowym składnikiem, ponieważ jest mniej słodka niż cukier i ma nieco gorzki smak, który nadaje ognis temu, że toffi jest wyjątkowy. Jeden przepis wymaga 230 gramów (0,5 funta) masła, 230 gramów (0,5 funta) treacle i 450 gramów (1,0 funta) brązowego cukru. Mieszanina jest gotowana na średnim ogniu, aż do stopienia i może gotować (uruchomienie, szybko mieszane) przez 15 minut. Gorąca mieszanka jest następnie wlewany do masła (takich jak patelnia na ciasto lub specjalne formy).Przepisy wzywające do stosowania octu różnią się tymi składnikami. Na przykład jeden przepis z 1922 roku wymaga 550 gramów (1,21 lb) ciemnobrązowego cukru, 280 mililitrów (10 imp fl oz; 9 US fl oz) skarbu, jedna łyżka (15 mililitras; 0,53 imp fl oz) octu, jedna łyżka (15 mililiść; 0,53 imp fl oz) masła i fle fl oz;sodium bicarbonateSoda oczyszczona).[22] Biały ocet nadaje toffi nieco ostrzejszy smak i zmienia chemię toffi, tak aby nie była tak krucha.Pomaga również toffi ustawić. Inne przepisy wymagają około 2,8 litra (5 imp pkt) wody i zmieniają ilość pozostałych składników. Niektóre przepisy wymagają użycia złotego syropu zamiast treacle.

[madohora]

W ostatnich latach coraz popularniejsze staje się dekorowanie karmelowych jabłek na święta, takie jak Halloween. Metody stosowane do tego obejmują nakładanie cukru lub soli na zmiękczony karmel, zanurzenie schłodzone, stwardniałe jabłka w białej lub mlecznej czekoladzie lub malowanie wzorów na gotowe jabłka karmelowe z białą czekoladą w kolorze spożywczym.

[madohora]

Indyki cukierni są wykonane przy użyciu podobnego procesu do produkcji kukurydzy cukierkowej. Proces i produkt kukurydzy zostały stworzone przez George'a Renningera z Wunderlee Candy Co. w latach osiemdziesiątych [XIX wieku i stały się popularne jako uczta w latach 20. Cukierkowe dynie zostały po raz pierwszy wyprodukowane w połowie XX wieku przy użyciu procesu podobnego do kukurydzy cukierkowej. Syrop kukurydziany, barwniki spożywcze, miód i cukier są bite i podgrzewane w dużych czajnikach, aby wyprodukować ultrasłodki syrop. Ta syropowa mieszanka jest ogólnie nazywana przez cukierników "mellow creme", ponieważ powstałe cukierki ma łaską, kremową konsystencję.Miła skama creme została następnie podzielona na dwie nierówne ilości, a duża ilość otrzymują pomarańczowej barwiąc żywność i mniejsze otrzymywanie barwników zielonej żywności. Maszyna potentat łączy dwie kolorowe mieszanki w pleśń wykonaną ze skrobi kukurydzianej, a zespół jest wysyłany do oddzielnego suszarni, aby wyschnąć przez 24 do 36 godzin.[10] Po wyschnięciu cukierki są gwałtownie wstrząsane, aby usunąć nadmiar skrobi kukurydzianej i dodaje się ostateczną glazurę, aby nadać dyni cukierkowej blask Mosiężne dynie, żołędzie i inne kształty, które pochodzą z miękkowanej mieszanki kremowej, są często sprzedawane z kukurydzą cukierkową pod nazwą "mieszanka żniw".

[madohora]

Indyki cukiernicze są popularne częściowo ze względu na jego „ciekawą teksturę”.[10] Od 1988 r. większość dużych firm cukierniczych, w tym Mars Inc., nie sprzedawała specjalnych cukierków na Halloween.Jedynym wyjątkiem były Wyznania Bracha, które wyrobiły dynie cukierkowe wśród innych produktów sezonowych Ich "Mellow creme Pumpkin" wyglądał jak jesienny owoc; każda dynia zawierała 25 kalorii i 5 gramów cukru. W 1992 roku, Brach's Confections spodziewało się sprzedać ponad 30 milionów funtów łagodnych cukierków z kremem z kremem w sezonie jesiennym, w tym sezonowe łagodne dynie

[madohora]

Pod koniec lat 90. konkurenci Bracha zdali sobie sprawę, że rynek specjalnej dyni cukierkowej na Halloween się rozwija. Na przykład w 1997 r. dynie cukiernicze i inne skromne cukierki z [kremem z pomogły zwiększyć roczne wydatki na cukierki Halloween w Stanach Zjednoczonych do około 950 milionów dolarów rocznie. W odpowiedzi Mars, Inc. w 1998 roku ukazała się z Snickers Creme Pumpkin. Pokryta mleczną czekoladą ziemnymi i cukierkami karmelowymi została zapakowana w rozmiar 1,20 oz. z plastikowym opakowaniem z lampionką na opakowaniu. W tym czasie Snickers Creme Pumpkin sprzedawał się za 50 centów amerykańskich Dwa lata później, w 2000 roku, Frankford Candy & Chocolate Company, która została skonlikatesowana ConAgra Foods do produkcji Peter Pan Peanut Butter Pumpkins. Peter Pan Peanut Butter Pumpkins zawierał "bogaty i kremowy" środek z masłem orzechowym Peter Pan wciśniętym w szczegółową formę dyni. W tym czasie cukierek dyni Peter Pan był sprzedawany w 14 ozach. worki. Również w 2000 roku Zachary Confections rozszerzył swoją linię produktów o dynie cukierkowe.

[madohora]

"Chicken Feed" była oryginalną nazwą cukierków, z produkcją od końca lat 80.Po raz pierwszy została wynaleziona w 1880 roku przez pracownika Wunderle Candy Company, George'a Renningera. Wunderle Candy Company jako pierwsza wyprodukowana słodycze w 1888 roku. Firma Goelitz Confectionery Company, obecnie nazywana Jelly Belly, rozpoczęła produkcję produktu w 1898 roku.

[madohora]

Podczas gdy Jelly Belly nadal produkuje kukurydzę, największym producentem kukurydzy cukierków jest Brach's Confections należące do Ferrara Candy Company, Brach's produkuje około 7 miliardów sztuk kukurydzy cukierków rocznie i posiada 85 procent całkowitego udziału w branży kukurydzy cukierków w sezonie Halloween.

[madohora]

Wraz z innymi inspirowanymi rolnictwem smakołyzami pod koniec XIX wieku, amerykańscy cukiernicy starali się sprzedawać kukurydzę cukierni dla w dużej mierze wiejskiego społeczeństwa. Pod koniec XIX wieku cukierki "śmieszkania" formowane w wiele rodzajów kształtów inspirowanych naturą, w tym kasztanowce, rzepa i liście koniczyny, były dość popularne, ale to, co wyróżniało słodycz, to jasne i kultowe trzybarwne warstwy.

[madohora]

Receptura jest dziś podobna. Metoda produkcji, zwana „modelowanie skrobi kukurydzianej”, również pozostaje taka sama, chociaż zadania początkowo wykonywane ręcznie zostały wkrótce przejęte przez maszyny wykonane w tym celu.

[madohora]

Karmel kukurydza lub karmelowy popcorn (toffee popcorn w Wielkiej Brytanii) to konfekcja popcornu pokryta pulą na bazie cukieraków lub karmelowych, która ma zwykle mniej niż 1 mm grubości. Zazwyczaj roztwór cukru lub syrop jest wytwarzany i podgrzewany, aż się zrumieni i staje się gęsty, wytwarzając karmelizowany syrop cukierkowy. Ten gorący cukierek jest następnie mieszany z wyskakującym popcornem i może się ochłodzić. Czasami stosuje się termometr cukierniczy, ponieważ wytwarzanie karmelu jest czasochłonne i wymaga umiejętności, aby dobrze się wyprodukować bez spalania cukru. Proces ten tworzy słodką, chrupiące przekąski lub smakołyki. Po pokryciu syropem cukierkowym niektóre odmiany są pieczone w piekarniku, aby oskrzydlić mieszaninę. Mieszanki czasami zawierają orzechy, takie jak orzeszki ziemne, pekan, migdały lub orzechy nerkowca.

[madohora]

Dostępnych jest wiele komercyjnych marek i form kukurydzy karmelowej, takich jak Cracker Jack, Fiddle Faddle, Lolly Gobble Bliss Bombs i Crunch 'n Munch. W sklepach spożywczych, w kinach i sklepach spożywczych można również sprzedawać wstępnie pielęgnowane karmelowe kukurydzę.

[madohora]

Ach! W Święto Dziękczynienia, gdy ze Wschodu i z Zachodu,

Z Północy i z Południa przybywają pielgrzymi i goście;
Gdy siwowłosy mieszkaniec Nowej Anglii widzi wokół swej tablicy,
Jak odradzają się stare, zerwane więzy uczuć;
Gdy znużony troską mężczyzna znów szuka matki,
A zmęczona matrona uśmiecha się tam, gdzie przedtem uśmiechała się dziewczyna;
Co zwilża wargi i rozjaśnia oczy,

Co przywołuje przeszłość, jak np. bogate ciasto dyniowe?

[madohora]

Ciasto z dyni

[madohora]

Odmiana zupy dyniowej powstała na Haiti w okresie niepodległości. Zaprojektowano ją jako oświadczenie dla francuskich kolonistów, że naród haitański może współpracować, aby coś stworzyć. Tradycyjna wersja zupy dyniowej nazywa się Soup joumou .

[madohora]

Dynia pochodzi z Ameryki Północnej i Południowej . Była szeroko uprawiana i wykorzystywana jako pożywienie w większości Ameryki Północnej przez Indian Ameryki Północnej , a wiele plemion na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej jadło puree z dyni. Niektórzy Indianie Ameryki Północnej smarowali również puree z dyni zadrapaniami i skaleczeniami jako okład . Puree z dyni prawdopodobnie podano podczas obchodów „Pierwszego Święta Dziękczynienia” w 1621 roku w kolonii Plymouth w Ameryce, gdzie członkowie plemienia Wampanoag świętowali kultowe święto plonów z Pielgrzymami . Angielscy koloniści w Nowej Anglii szybko przyjęli dynię jako źródło pożywienia, a „sos dyniowy” (puree z dyni) był serwowany w zajazdach w Nowej Anglii już w 1704 roku. Puree z dyni dodawano również do różnych chlebów i ciast jako środek aromatyzujący, a także jako słodzik. W połowie XVIII wieku puree z dyni stosowano również jako składnik ciast. W holenderskiej kolonii Nowego Świata w Nowym Amsterdamie (dzisiejszy Nowy Jork ) puree z dyni mieszano z mąką kukurydzianą i smażono w formie naleśnika

[madohora]

Ten olej jest specjalnością kulinarną z terenów, które kiedyś były częścią Austro-Węgier , a obecnie znajdują się w południowo-wschodniej Austrii ( Styria ), wschodniej Słowenii ( Styria i Prekmurje ), środkowej Transylwanii , regionie Orăștie-Cugir w Rumunii , północno-zachodniej Chorwacji (zwłaszcza Medzimurje ), Wojwodinie i przyległych regionach Węgier . Jest również stosowany na całym świecie, w tym w Ameryce Północnej , Meksyku , Indiach i Chinach .

[madohora]

W Kanadzie faszerowaną dynię często przygotowuje się z sosem pomidorowym lub sosem spaghetti, a także z roztopionym serem na wierzchu.

[madohora]

POLSKIE CZAROWNICE - Interia - 16.11.2024

[madohora]

GOFRY Z DYNI

250 g mąki pszennej
250 g puree z dyni
2 jajka
3 łyżki masła
50 g cukru brązowego
200 ml mleka
1 łyżeczka proszku do pieczenia
1 łyżeczka sody oczyszczonej
pół łyżeczki cynamonu w proszku
pół łyżeczki gałki muszkatołowej
pół łyżeczki imbiru w proszku
odrobina soli

W dużej misce wymieszaj mąkę, proszek do pieczenia, sodę oczyszczoną, przyprawy i sól. W drugiej misce zmiksuj krótko jajka, masło w temperaturze pokojowej, cukier brązowy i mleko. Składniki powinny idealnie się połączyć.
Dodaj produkty mokre do sypkich i zmiksuj krótko, tylko do połączenia. Masa powinna być gęsta, ale lejąca. Jeśli będzie zbyt zbita, dodaj jeszcze odrobinę mleka.
Wlej ciasto do gofrownicy i piecz zgodnie z instrukcją obsługi aż do zbrązowienia.

[madohora]

PASZTET Z CIECIERZYCY I DYNI

150 g ciecierzycy
250 g purée z dyni (piżmowej lub hokkaido)
100 g kaszy manny
3 ząbki czosnku
1 cebula
1 łyżka oleju słonecznikowego
3 łyżki pestek dyni
3 jajka
1 łyżeczka kminu rzymskiego
1 łyżeczka curry
1 łyżeczka słodkiej papryki
½ łyżeczki gałki muszkatołowej
sól, pieprz (do smaku)
½ łyżeczki sody oczyszczonej
250 ml bulionu warzywnego

Opłucz dokładnie nasiona ciecierzycy. Zalej je około 500 ml wody. Dodaj sodę oczyszczoną. Pozostaw ciecierzycę do namoczenia na 12 godzin.
Ponownie opłucz ziarna ciecierzycy. Ugotuj do miękkości w około 750 ml świeżej wody. Pod koniec gotowania dodaj do wody niepełną łyżeczkę soli. Odcedzoną ciecierzycę odstaw do wystudzenia.
Pokrój dynię na kawałki, usuń z niej nasiona i miękisz. Upiecz do miękkości – przez około 30 minut w piekarniku nagrzanym do 180°C. Z przestudzonej dyni usuń skórkę, zblenduj miąższ. Odmierz 250 g – resztę miąższu wykorzystaj do innych celów.
Zalej kaszę mannę gorącym bulionem. Poczekaj, aż całkowicie go wchłonie. Co pewien czas zamieszaj.
Posiekaj drobno cebulę i czosnek. Podsmaż cebule na oleju. Pod koniec dodaj czosnek.
Rozdrobnij pestki dyni.
Połącz wszystkie przygotowane składniki – ciecierzycę, purée z dyni, mannę, cebulę, czosnek i pestki dyni. Dodaj jajka i wszystkie przyprawy (prócz soli i pieprzu). Zblenduj na jednolitą masę. Dopraw do smaku solą i pieprzem.
Przełóż masę do keksówki o długości 20 cm wyłożonej papierem do pieczenia. Wyrównaj. Wstaw do piekarnika nagrzanego do 180°C. Piecz przez około godzinę. Poczekaj, aż pasztet ostygnie i przełóż go na kilka godzin do lodówki.

[madohora]

Klasyczne i nieznane przepisy, czyli co zrobić z dyni?

Na słodko i na słono. Marynowana, gotowana, duszona, smażona i pieczona. Dynia w każdej postaci smakuje wyjątkowo! Jest to jedno z najbardziej uniwersalnych jesiennych warzyw, z których wyczarujesz pyszne potrawy. Co zrobić z dyni? Oto 15 pysznych klasycznych i mniej znanych pomysłów.

[madohora]

To przepyszne ciasto rodem z Ameryki pieczone i zjadane jest w ogromnych porcjach, zwłaszcza w okolicach święta Halloween. Z jednej zakupionej dyni można mieć podwójną korzyść: z miąższu przygotujemy tartę dyniową, a z wydrążonego i oczyszczonego warzywa - wyprodukujemy tradycyjne, ozdobne lampiony.

[madohora]

Słowo „dynia” zostało zapożyczone z języków tureckich . Turecki pochodził z języka perskiego, co dosłownie oznaczało „ośle ogórek”

[madohora]

Inny wariant, „kabak”, również pochodzi z języków tureckich; od niego pochodzi nazwa „cukinia”

[madohora]

podgatunek 'Metrovka' ( Оригинал Дыня Метровка ): Owoce owalne, pomarańczowożółte, lekko siatkowe, do 4 kg z delikatnym, słodkim, przezroczystym miąższem. Istnieją wersje z gigantycznymi owocami o długości do jednego metra.

[madohora]

inne wymienione odmiany: „Ok khandalyak”, „Joyltiy khandalyak”, „Kora kash”, „Kora kashka”, „Khandalak joyltiy mestniy”, „Pechak khandalyak”, „Tur khandalyak”, „Khandalak krupnoplodnaya”, „Khandalak-beshak” , „Khandalak kokcha 14”, „Chiligi khandalyak”, „Chiligi kovun”.

[madohora]

„Ak gurvak = Oq gurvak” (Khorezm i Karakalpakstan ). Owoce od 5 do 6 kg . Zawartość suchej masy 9 do 10 % , cukier 10,4 do 16°brixa. cykl wegetatywny od 90 do 100 dni. Nadaje się do suszenia. 'Ko'k gurvak' zbliżony do poprzedniego, owoc o zielonej skórce. „Ala gurvak = Ola-gurvak”, „Bosvoldi”, „Kara bosvoldi”, „Ak bosvoldi” to nazwy określające odmiany o podobnych cechach morfologicznych.

[madohora]

„Makhalliy”, „Makhalliy shirin pochok”, „Makhalliy ovoid” to seria podłużnych lub nawet bardzo długich, cylindrycznych melonów („Makhalliy shirin pochok”) dojrzewających w połowie sezonu. Bardziej krępe są odmiany „Zarkokil”, „Sarik pochok”, „Olacha”. „Ok par” „Oltin vodiy” charakteryzują się twardą skórką, co zapewnia im dobrą odporność na transport i dobrą konserwację, w przeciwieństwie do odmian „Non gusht” o miękkiej skórce.

[madohora]

Zbiór 35 okazów (2022) z rejonów Osz , Celal Abad, Batken i Biszkek pozwolił na ustalenie dużego zróżnicowania lokalnych odmian i klasyfikację na 3 główne skupienia, w tym dominującą grupę typowo kirgiską, pozostałe grupy z udziałem Turków melony

[madohora]

Kirgistan

Zbiór 35 okazów (2022) z rejonów Osz , Celal Abad, Batken i Biszkek pozwolił na ustalenie dużego zróżnicowania lokalnych odmian i klasyfikację na 3 główne skupienia, w tym dominującą grupę typowo kirgiską, pozostałe grupy z udziałem Turków melony

[madohora]

Tadżykistan

Tadżykistan jest wielkim miłośnikiem melona, ​​dał o sobie znać budując ogromną herbaciarnię o wysokości 43 m (pojemność 2000 osób) w kształcie melona (2015) . Na początku września w prowincjach Sughd i Khatlon obchodzone jest święto winogron, dyni i melonów ( Сайри харбуза, иди харбуза ( Sayri Kharbuza, va Kharbuza )) . Region Khatlon jest głównym ośrodkiem produkcyjnym, na który przypada 80 % całkowitej produkcji wynoszącej 600 000 ton

[madohora]

patison, Cucurbita pepo var. patissonina, odmiana dyni (zwyczajnej), jednoroczna roślina warzywna;

[madohora]

pokrój krzaczasty, wysokość do 60 cm, pędy rozgałęzione, bez wąsów czepnych; liście duże, ciemnozielone, klapowane, lekko ząbkowane; ogonki liściowe o dł. do 50 cm, sztywne, puste w środku; kwiaty rozdzielnopłciowe, wyrastają pojedynczo w kątach liści; owoc — nibyjagoda zrośnięta z dnem kwiatowym, w kształcie od kulistego do charakterystycznie spłaszczonego dysku, z tępymi karbowaniami na obrzeżach; młode owoce o średnicy 5–8 cm, spożywa się w całości (po ugotowaniu), u starszych tylko miąższ, są także używane na marynaty, rzadziej do kwaszenia; owoce zawierają 1,5% białka, 4% węglowodanów, 30 mg% wit. C, sporo wit. z grupy B; patison jest ciepłolubny, ale mniej wrażliwy niż ogórek; wymagania glebowe i wodne umiarkowane; plon ok. 60 t/ha.

[madohora]

SMAŻONA CUKINIA

1 cukinia, sól, tłuszcz do smażenia

Cukinię pokroić w plasterki, pozbawić pestek, każdy plasterek posolić z obu stron. Ułożyć na patelni. Usmażyć z obu stron na złoty kolor. Podawać gorące.

[madohora]

Plasterki cukini

[madohora]

Usmażone plasterki cukini

[madohora]

ZUPA KREM Z CUKINI

1 średnia cukinia, 1 marchewka, 1 pietruszka, kawałek selera, 2 ziemniaki, 0,5 l bulionu warzywnego, sól, pieprz do smaku, 2 łyżki masła

Marchewkę. pietruszkę, ziemniaki oraz seler obrać, umyć i pokroić w kostkę. Ugotować w bulionie warzywnym. Cukinię pokroić w kostkę, przesmażyć na maśle. Dodać do zupy i gotować aż wszystkie warzywa zmiękną około 10 minut. Wszystko zmiksować. Podawać z grzankami lub groszkiem ptysiowym.

[madohora]

Zupa z cukini

[madohora]

PLACUSZKI Z CUKINII I MARCHWI

1 średnia cukinia, 2 marchewki, 1 cebula, 1 surowe jajko, sól, pieprz, ostra papryka, mąka, tarta bułka, tłuszcz do smażenia

Cukinię oraz marchewki obrać, umyć. Zetrzeć na tarce o średnich oczkach. Cebulę obrać również zetrzeć na tarce. Masę przełożyć do miski. Dodać surowe jajko i dobrze wymieszać. Przyprawić do smaku solą, pieprzem oraz ostrą papryką. Dodać mąkę oraz tartą bułkę. Dobrze wymieszać. Na patelni rozgrzać tłuszcz i kłaść placuszki. Smażyć z obu stron na złoty kolor.

[madohora]

Cukinia, marchew i cebula

[madohora]

Trzemy na tarce o średnich oczkach, dodajemy jajko, mąkę i tartą bułkę

[madohora]

I smażymy placuszki

[madohora]

PRZEKLĘTY LAS NA POŁUDNIU OPOLSZCZYZNY - www.msn.com.pl - 29.09.2024

[madohora]

ODWIEDŹ FARMĘ DYNIOWĄ W LEGENDKII - www.wkatowicach.eu - 02.10.2024

[madohora]

Dynia warzywo – właściwości, witaminy i wartości odżywcze

Dynia zrobiła ogromną karierę w popkulturze. Kiedy z drzew lecą liście, jest zimno i pada deszcz, zaczyna się prawdziwa moda na dynię. Oprócz amerykańskiej tradycji Halloween, w kawiarniach możemy napić się dyniowej latte, a w restauracji zjeść dyniową zupę-krem. Ten jesienny szał można zrozumieć. Jest to bowiem warzywo idealna – piękna, smaczna i zdrowa!

[madohora]

Dynia (Cucurbita L.) zalicza się do rodziny dyniowatych, do której należy około 20 gatunków. W stanie dzikim można je spotkać w gorącym klimacie Ameryki. Typowy przedstawiciel to Cucurbita pepo, a więc dynia zwyczajna. Jest ona bardzo popularna w naszym kraju, podobnie jak dynia olbrzymia i makaronowa. Zaletą tego owocu jest to, że nie tylko wspaniale smakuje, lecz także może pełnić funkcje dekoracyjne. Łodygi dyni są płożące i mogą osiągać aż 5 m długości! Liście są osadzone na długich ogonkach, zaś kwiaty mają barwę złocistożółtą. Ogromne jagodokształtne owoce mają żółtawopomarańczową łupinę. Jadalną część rośliny stanowi miąższ, który ma wewnątrz liczne płaskie, matowe nasiona o jajowatym kształcie.

[madohora]

Uprawa i odmiany dyni

Piękny wygląd dyni sprawia, że wiele osób chce ją uprawiać w swoim ogrodzie. Do wyboru mamy wiele jej odmian, różniących się między sobą smakiem i kolorem. Najpopularniejsza w Polsce jest dynia zwyczajna o soczyście pomarańczowej grubej skórce i miąższu bez dominującej nuty smakowej. Znane są jednak również takie reprezentantki gatunku, jak niewielka Hokkaido, przypominająca kształtem gruszkę dynia Piżmowa, podłużna Lunga di Napoli, dynia Prowansalska, Muszkatołowa, czy Makaronowa. Niektórzy uprawiają też śródziemnomorską odmianę dyni olbrzymiej, która może ważyć nawet 600 kg! Do prawidłowego wzrostu roślina potrzebuje dużej ilości słońca i ciepła, dlatego jej hodowlę należy rozpocząć na odpowiednio nasłonecznionym stanowisku albo pod specjalną osłonką. Najlepsza dla dyni gleba jest bogata w azot i składniki odżywcze, o dużej przepuszczalności. Warzywo to wysiewa się na początku maja, prosto do gruntu. Nasiona dyni zwyczajnej powinny być ułożone w odstępie 60 cm od siebie. By roślina rozwijała się bez przeszkód, trzeba ją regularnie podlewać, dbać o odpowiednio pulchne podłoże i usuwanie chwastów. Kiedy owoce osiągną rozmiary piłki tenisowej, usuwamy ich zbędne zawiązki i skracamy pędy. Po około 20 dniach od momentu posadzenia dyni, owoce nadają się do zbioru.

[madohora]

Korzenie dyni są w Ameryce Południowej, gdzie hodowano ją już ok. 3000 lat przed naszą erą. Pierwsi odkryli ją Indianie zasiedlający tereny obecnego Peru. Zgodnie z ich wierzeniami, dynie powstały z ciał zmarłych bogów i z tego powodu były przedmiotem kultu. Nie przeszkadzało to jednak w praktycznym wykorzystaniu tego warzywa – dużą popularnością cieszyły się wykonane z niego misy, naczynia i rzeźby. Dynia stanowiła również jeden z głównych składników pożywienia Indian. Jednak to starożytni Grecy i Rzymianie byli specjalistami w jej przyrządzaniu, podając ją smażoną w miodzie tudzież utartą – w zalewie winnej.

[madohora]

W wieku XV, za sprawą wyprawy Krzysztofa Kolumba, z Nowego Świata dynia trafiła na ziemie europejskie. Początkowo traktowano ją jako egzotyczną dekorację, jednak z czasem zaczęto doceniać kulinarne i prozdrowotne zalety tej rośliny. Francuzi nazywali ją „potiron”, czyli „duży grzyb”, zaś Anglicy – „pumpkin”. W Polsce szybko stała się popularna, trafiając na stoły zarówno pańskie, jak i chłopskie. Jej nasiona były znanym afrodyzjakiem. Obecnie dynia ma ogromne znaczenie w gospodarce niemal całego świata. Jej wiele odmian wykorzystuje się do celów leczniczych, kosmetycznych lub dekoracyjnych. Co ciekawe, z dyni figolistnej wytwarza się słodycze, a także napoje bezalkoholowe i alkoholowe.

[madohora]

Dynia, mimo pulchnego wyglądu, jest uboga w kalorie (10 dag to tylko 28 kcal), a nawet pomaga schudnąć, z powodu dużej zawartości celulozy. Wspiera także naszą urodę, dzięki witaminie E i prowitaminie A. Poza tym, możemy w niej znaleźć pewne zasoby witaminy B2 oraz sole mineralne – magnez, potas, sód, wapń i żelazo. Źródłem cennych dla zdrowia składników są też pestki dyniowe, które dostarczają nam cynku, fosforu, manganu, kwasów tłuszczowych omega-3 i fitosteroli. Warzywo to jest wskazane przy diecie odkwaszającej organizm i wzmacniającej jego odporność. Niestety nie poleca się go diabetykom, ze względu na wysoki indeks glikemiczny (75). Idealne okazy dyni są dojrzałe, o nasyconej barwie – im bardziej oranżowy miąższ, tym więcej w nim witamin B1, PP i A. Na szczęście, zarówno surowa jak i gotowana dynia zawiera tyle samo cennych wartości odżywczych.

[madohora]

Badania przeprowadzone przez Harvard School of Public Health Department of Nutrition wykazały, że bogata w beta-karoten dynia pomaga zapobiec wystąpieniu raka prostaty. Broń antyrakową stanowią również pestki tej rośliny. Statystyki pokazują, że w krajach bałkańskich, gdzie spożywanie pestek dyni jest nawykiem niemal każdego mężczyzny, rak prostaty występuje dużo rzadziej niż np. w Ameryce, gdzie choroba ta dopada ponad 75 proc. populacji. Co więcej, dzięki błonnikowi, warzywo to zapobiega również rozwojowi nowotworu jelita grubego.

[madohora]

Jedzenie dyni jest dobre dla serca, dzięki zawartości błonnika, potasu i witaminy C. Udowodniono, ze spożywanie odpowiedniej potasu jest prawie tak samo ważne jak zmniejszenie spożycia sodu w procesie leczenia nadciśnienia tętniczego. Zwiększone spożycie tego minerału wiąże się także z mniejszym ryzykiem udaru, chroni przed utratą masy mięśniowej, utrzymuje prawidłową gęstość mineralną kości, a także zapobiega tworzeniu się kamieni nerkowych.

[madohora]

Zawarte w dyni antyoksydanty, takie, jak witamina C, E i beta-karoten, a także luteina, wspierają zdrowie naszych oczu i zapobiegają uszkodzeniom wzroku. Spożywanie warzyw bogatych w te składniki chroni nas również przez zwyrodnieniem plamki żółtej oraz powstawaniem kurzej ślepoty (pogorszenia się wzroku wraz ze zmierzchem).

[madohora]

Dynia, warzywo jesieni, to niskokaloryczny i wszechstronny składnik, który nie tylko doskonale wpisuje się w różne diety, ale także dostarcza cennych wartości odżywczych. 100 g dyni to zaledwie 26 kcal, co czyni ją idealnym wyborem dla osób dbających o linię.

[madohora]

Rośliny są jednopienne , co oznacza, że ​​na tej samej roślinie wytwarzają kwiaty męskie i żeńskie . Jednak wiele odmian jest andromonicznych (posiadających kwiaty męskie i hermafrodytyczne na tej samej roślinie). Kwiaty męskie są zebrane w kwiatostany nieliczne , żeńskie występują pojedynczo. Płatki kielicha są palpitacyjne i krótsze niż rurka kielicha. Korona jest bladożółta i ma średnicę od dwóch do trzech centymetrów .

[madohora]

[madohora]

Lasagne z dynią i szynką parmeńską
W wersji wegetariańskiej można zrezygnować z szynki – także będzie znakomite. Pokrojoną na większe kawałki oczyszczoną dynię posmaruj lekko oliwą i upiecz wraz ze skorupą tak, aby miąższ był miękki, ale się nie rozpadał. Płaty lasagne zmiękcz we wrzącej wodzie i wyłóż nimi nasmarowane masłem naczynie żaroodporne. Na patelni rozgrzej trochę masła i włóż listki świeżej szałwii.

Smaż na małym ogniu przez około minutę, aż staną się chrupiące. Miąższ dyni włóż do miski, dopraw papryką, gałką muszkatołową, solą i pieprzem. Delikatnie dodaj kilka łyżek serka ricotta (lub twarożku). W oddzielnej miseczce wymieszaj nieco śmietanki z utartym parmezanem. Plastry suchej szynki (parmeńskiej lub innej) pokrój na cienkie paseczki.

Piekarnik nagrzej do 200 stopni. Do naczynia wyłożonego płatami lasagne wyłóż połowę nadzienia dyniowego, połowę pokrojonej szynki i połowę usmażonej szałwii wraz z masłem. Ułóż kolejną warstwę płatów lasagne, wyłóż resztę nadzienia dyniowego, resztę szynki i szałwii (pozostaw trochę masła z kilkoma listkami szałwii na wierzch). Połóż ostatnią warstwę płatów ciasta, a na wierzchu rozprowadź mieszankę śmietanki i parmezanu z dodatkiem masła szałwiowego (listki szałwii odłóż). Skrop delikatnie oliwą z oliwek i piecz w piekarniku kilkanaście minut, aż uzyska złoty kolor.

[madohora]

Ośmiornica

[madohora]

Szara dynia

[madohora]

Według National Retail Federation, Amerykanie mają wydać 12,2 miliarda dolarów na Halloween w 2023 roku, w porównaniu z 10,6 miliarda dolarów w 2022 roku. Z tej kwoty przewiduje się, że 3,9 miliarda dolarów zostanie wydane na dekoracje domowe, w porównaniu z 2,7 miliarda dolarów w 2019 roku. Popularność dekoracji Halloween rośnie w ostatnich latach, a sprzedawcy detaliczni oferują szerszą gamę coraz bardziej rozbudowanych i ponadgabarytowych dekoracji.

[madohora]

[madohora]

Odmiana ta jest nazywana 'Cousa' w Robinson i Decker-Walters (1997) [ 5 ] s. 77: "Niektóre odmiany letniej dyni, np. cukinia warzywna ( Cucurbita pepo ), są spożywane, gdy są prawie dojrzałe. Na Bliskim Wschodzie prawie dojrzałe owoce 'Cousa' są faszerowane mięsem i innymi składnikami, a następnie pieczone".

[madohora]

Dynia to również źródło minerałów, takich jak cynk, fosfor, potas i magnez, które wspomagają funkcjonowanie organizmu. Pestki dyni, bogate w nienasycone kwasy tłuszczowe, białko i antyoksydanty, stanowią cenny dodatek do diety.

[madohora]

Macie ochotę na sycące zupy z dyni? Przygotowaliśmy dla was dwa warianty. Zupę krem, która wraz ze swoją delikatną teksturą jest idealnym pierwszym daniem oraz nie-krem – rzadziej spotykaną, ale równie smaczną.

[madohora]

Następnie wlejcie półtorej szklanki gorącego bulionu, przykryjcie garnek i zagotujcie całość. Gdy bulion się zagotuje, zmniejszcie ogień do średniego i gotujcie przez około 10 minut. W międzyczasie, jeśli używacie świeżego pomidora, sparzcie go, obierzcie ze skórki, pokrójcie na ćwiartki, usuńcie szypułki oraz nasiona. Miąższ pokrójcie w kostkę. Jeśli używacie 1/2 puszki krojonych pomidorów, możecie je dodać bezpośrednio do garnka. Po dodaniu pomidorów zamieszajcie całość i gotujcie jeszcze przez około 5 minut, aż warzywa będą miękkie. Na koniec zmiksujcie zupę w blenderze, dodając szklankę mleka, aż uzyskacie gładką konsystencję.

[madohora]

Teraz wlejcie 3 litry wody lub bulionu warzywnego do garnka. Dodajcie startą dynię, 3 listki laurowe, 1/2 ostrej papryczki (lub paprykę w proszku dla zaostrzenia smaku) oraz kawałek świeżego korzenia imbiru (lub 1/2 łyżeczki imbiru w proszku). Doprawcie solą i pieprzem do smaku. Gotujcie przez 10 minut, a następnie delikatnie dodajcie obrane ziemniaki. Kontynuujcie gotowanie, aż ziemniaki staną się miękkie.

[madohora]

Oprócz zupy przydałoby się jeszcze drugie danie. Przepisy na pyszne dania z dyni, które dla was przygotowaliśmy, powinny zadowolić zarówno mięsożerców, jak i wegetarian. W ten sposób każdy będzie mógł cieszyć się właściwościami tego warzywa.

[madohora]

Kotlety jajeczne z dynią
Nagrzejcie piekarnik do 200 stopni C. Będziecie potrzebować około 500 g dyni - obierzcie ją, usuńcie pestki i pokrójcie w kostkę o wielkości 1,5 cm. Dynię włóżcie do naczynia żaroodpornego i pieczcie przez około 40 minut, aż zmięknie. Po upieczeniu odmierzycie 300 g i zostawcie do ostygnięcia. W międzyczasie ugotujcie 4 jajka na twardo. Po ugotowaniu obierzcie je, przełóżcie do miski, doprawcie solą i pieprzem, a następnie rozgniećcie widelcem.

[madohora]

ZUPA Z DYNI PIŻMOWEJ

1,5 kg obranej dyni piżmowej
1 cebula
1 marchewka
1 seler naciowy
3 ząbki czosnku
750 ml bulionu warzywnego
1 zielone jabłko
1 łyżka oliwy z oliwek
¼ łyżeczki mielonego cynamonu
1 gałązka świeżego tymianku
1 gałązka świeżego rozmarynu
1 łyżeczka soli
¼ łyżeczki czarnego pieprzu
1 szczypta gałki muszkatołowej
Dodatkowo:
chili w proszku do podania
nasiona dyni do podania
kwaśna śmietana do podania

Wszystkie warzywa i jabłko drobno posiekaj.
W dużym garnku rozgrzej oliwę. Dodaj cebulę i podsmaż ją chwilę do zeszklenia. Dołóż marchewkę, seler i czosnek. Smaż wszystko razem przez 3-5 minut do miękkości.
Dolej bulion warzywny i dodaj dynię piżmową oraz jabłko. Dopraw do smaku wszystkimi przyprawami.
Gotuj zupę pod przykryciem przez ok. 20-30 minut, aż warzywa zaczną się rozpadać, a dynia będzie miękka.
Zmiksuj danie na krem za pomocą blendera zanurzeniowego lub po chwili ostygnięcia przelej ją do zwykłego blendera. Konsystencja zupy powinna być gładka.
Zupę z dyni piżmowej przelej do misek. Udekoruj łyżką kwaśnej śmietany, nasionami dyni i szczyptą chili. Podawaj na ciepło.

[madohora]

KOTLETY Z DYNI

500 g dyni jadalnej
50 g tartego parmezanu
½ łyżeczki czosnku granulowanego
2 jajka
1 łyżka suszonego rozmarynu
4 łyżki mąki
½ łyżeczki soli
½ łyżeczki pieprzu
olej do smażenia

Dynię umyj i pokrój na ćwiartki. Wyjmij rdzeń z nasionami, pozostawiając miąższ. Obierz dynię ze skórki.
Zetrzyj dynię na tarce o dużych oczkach i przełóż ją do miski. Odciśnij ewentualnie zgromadzoną wodę.
Do miski dodaj jajka, parmezan, mąkę, czosnek, sól i pieprz. Wszystko dobrze wymieszaj do połączenia składników.
Na patelni rozgrzej cienką warstwę oleju. Nakładaj kotlety z dyni za pomocą łyżki. Delikatnie je spłaszcz na grubość ok. 2 cm.
Smaż kotlety na złoty kolor z każdej strony, po ok. 3-4 minuty. Gotowe odkładaj na ręcznik papierowy, by oddały nadmiar tłuszczu.
Kotlety z dyni podawaj z ulubioną surówką, z dodatkiem świeżych ziół i sałaty.

[madohora]

LECZO Z DYNIĄ

500g kiełbasy
3 papryki czerwone
1 mała dynia hokkaido (po oczyszczeniu ok. 600g)
2 cebule
2 cukinie
1 butelka passaty pomidorowej
1 łyżeczka papryki słodkiej
1 łyżeczka czosnku granulowanego
sól, pieprz
olej

Kiełbasę kroimy w plastry. Papryki pozbawiamy gniazd nasiennych, kroimy na duże kawałki. Cebulę i cukinię kroimy w kostkę. Z dyni usuwamy pestki, kroimy w kostkę.
Na rozgrzanym oleju podsmażamy kiełbasę. Kiedy się zarumieni dodajemy warzywa. Solimy, dodajemy passatę, dusimy przez około 30 minut, do momentu aż warzywa zmiękną.
Pod koniec dodajemy pozostałe przyprawy.

[madohora]

[madohora]

Obecnie „anco” wydaje się preferowaną nazwą dla tej grupy ras w Argentynie (np. Region Ogrodniczy na północnym zachodzie Chubut, Krajowy Festiwal Zapallo, INTA​). INTA ​ jak agronomowie nazywają anday „andai” (lub można je znaleźć jako „anco-andai”) w odniesieniu do owoców z zakrzywioną i dłuższą szyjką; Z drugiej strony, te krótsze niż „Butternut” można znaleźć jako anquito , który jest najbardziej skomercjalizowanym typem w kraju od 1960 r., kiedy wyparł dynię kreolską

[madohora]

[madohora]

[madohora]

KOTLETY Z DYNI

600 g dyni
300 g ziemniaków
1 mała cebula
1 mała marchewka
1 papryczka chili
3 ząbki czosnku
2 łyżki mąki pszennej
2 łyżki mąki ziemniaczanej
2 garście świeżej kolendry
1 cm korzenia imbiru
1 łyżeczka soli
½ łyżeczki chili
½ łyżeczki kurkumy
kasza manna do panierowania
olej do głębokiego smażenia

Z dyni wyjmij pestki i włóknisty miąższ. Obierz ją, a to co pozostanie zetrzyj na tarce o średnich oczkach. Odstaw.
Ziemniaki obierz i ugotuj do miękkości w osolonej wodzie. Rozgnieć je tłuczkiem do uzyskania jednolitego puree.
Czosnek, imbir i papryczkę drobno posiekaj lub zetrzyj na tarce. Na patelni rozgrzej odrobinę oleju. Dodaj te składniki i smaż je przez kilka sekund. Następnie posiekaj cebulę i także dołóż ją na patelnię. Smaż całość przez 2-3 minuty.
Marchewkę zetrzyj na tarce o drobnych oczkach i dodaj ją na patelnię. Smaż całość przez kolejne 3-4 minuty. Dopraw mieszankę do smaku solą, chili i kurkumą. Wymieszaj.
Na patelnię dodaj dynię i gotuj wszystko przez 1-2 minuty. Zdejmij całość z ognia i odstaw do przestudzenia.
Dodaj do mieszanki puree ziemniaczane. Wymieszaj, a następnie dosyp obu rodzajów mąki i ponownie wymieszaj.
Kolendrę posiekaj i dodaj do masy. Wymieszaj.
Z masy uformuj płaskie kotlety o dowolnym kształcie. Panieruj je z obu stron w kaszy manny.
Na patelni rozgrzej olej do głębokiego smażenia. Kładź kotlety z dyni na tłuszczu i smaż je przez 1-2 minuty z każdej strony, do lekkiego zrumienienia. Gotowe odkładaj na papierowych ręcznikach.
Kotlety podawaj na ciepło, z lekką surówką.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Jeśli kochacie to warzywo, prawdopodobnie doskonale wiecie, w jakim okresie trwa sezon na dynię. Pewnie wyczekujecie go każdego roku. Jednak niezorientowani powinni dowiedzieć się, że chociaż dynia jest warzywem kojarzonym z jesienią (i Halloween), to sezon na nią rozpoczyna się już w lipcu. Trwa do października, kiedy najczęściej pojawiają się pierwsze przymrozki. Takie dynie powinny być od razu zjadane bądź przerabiane na przetwory, gdyż nie nadają się do zbyt długiego przechowywania, w przeciwieństwie do dyń letnich.

[madohora]

Na szczęście inaczej sprawy mają się w przypadku witamin i minerałów, których w dyni jest mnóstwo. Jak można się domyślić, dynia bardzo bogata w witaminę A. W 100 gramach surowej dyni jest aż 8513 jednostek tej witaminy. Nadal jednak w 100 gramach marchwi jest jej dwa razy więcej. Dynia zawiera również sporo potasu, fosforu, wapnia i niemało magnezu oraz kwasu foliowego i witaminy C.

[madohora]

Co dobrego kryje w sobie dynia? Właściwości tego warzywa z pewnością was zainteresują. Beta-karoten, który znajduje się w dyni, ma działanie umożliwiające obniżenie poziomu „złego” cholesterolu. To oczywiście wpływa pozytywnie na układ sercowo-naczyniowy, zmniejsza ryzyko powstania miażdżycy i chorób serca, takich jak zawał. Ze względu na wysoką zawartość potasu, reguluje ciśnienie tętnicze.

[madohora]

W celu dużej produkcji karmelowych jabłek można caramelowinąć wokół jabłka, a następnie podgrzewać jabłko, aby równomiernie stopić karmel. Tworzy to twardszy karmel, który jest łatwiejszy w transporcie, ale trudniejszy do jedzenia. Produkcja jabłek karmelowych w domu zwykle polega na topnieniu wcześniej skradzionych cukierków karmelowych do zanurzania lub robieniu domowego karmelu ze składników takich jak syrop kukurydziany, brązowy cukier, masło i wanilia. Karmel domowy zazwyczaj powoduje bardziej miększą, kremową powłokę.

[madohora]

ZUPA Z DYNI

około 2 kg dyni (waga przed obraniem),
600 g ziemniaków,
2 marchewki,
2 cebule,
1,5 litra bulionu drobiowego lub warzywnego,
3 ząbki czosnku,
mały kawałek imbiru,
szczypta gałki muszkatołowej,
1 łyżeczka kurkumy,
300 g śmietanki 30% lub 36% (może być też mleczko kokosowe),
sól i pieprz do smaku,
garść pestek z dyni,
olej rzepakowy do smażenia

Przygotuj dynię. Najpierw obierz ją ze skóry i pokrój na mniejsze części. Następnie posiekaj w kostkę. Ziemniaki także obierz i pokrój drobno.
Marchewki obierz i zetrzyj je na tarce o grubych oczkach. Cebulę także obierz i posiekaj drobno.
Na patelni rozgrzej olej rzepakowy. Podsmaż najpierw dynię i przełóż ją do dużego garnka. Na tej samej patelni przesmaż chwilę marchewkę i cebulę.
W tym czasie przeciśnij przez praskę obrane ząbki czosnku i obrany imbir (można to zrobić łyżeczką). Dodaj do marchewki i cebuli, smaż chwilę.
Całą zawartość patelni przełóż do garnka.
Wlej bulion, posól i popieprz. Gotuj pod przykryciem około 30-40 minut.
Teraz przyszedł czas na zmiksowanie zupy. Zrób to za pomocą blendera. Powinna być gęsta. Dolej śmietankę lub mleczko kokosowe. Dopraw gałką muszkatołową i kurkumą.
Jeśli zupa będzie zbyt mdła, dodaj odrobinę soku z cytryny.
Przelej zupę do misek. Udekoruj pestkami z dyni.

[madohora]

MUFFINKI DYNIOWE

250 g mąki pszennej
2 łyżeczki proszku do pieczenia
łyżeczka cynamonu
łyżeczka przyprawy do piernika
120 g cukru
120 ml oleju
2 jajka
250 g puree z dyni

Do jednej miski przesyp mąkę, dodaj proszek do pieczenia, cukier i przyprawy. Składniki wymieszaj.
W drugiej misce połącz mokre składniki. Wbij dwa jajka, dodaj puree z dyni, wlej olej. Składniki wymieszaj.
Suche składniki przesyp do mokrych. Ciasto mieszaj energicznie łyżką do połączenia.
W foremce na muffinki mieść papilotki. Każdą z nich napełnij ciastem do 3/4 wysokości.
Muffinki dyniowe piecz w piekarniku rozgrzanym do 190 stopni przez około 25 minut. Po upieczeniu wystudź. Przed podaniem udekoruj cukrem pudrem.

[madohora]

Wiele osób po wykonujących lampion z dyni bez zastanowienia wyrzuca resztki do kosza. Tymczasem istnieje wiele prostych i szybkich sposobów na wykorzystanie miąższu z dyni. Przedstawiamy te najpopularniejsze.

[madohora]

[madohora]

Jednopienna roślina jednoroczna o pełzających pędach. Uprawia się ją w sezonie letnim, charakteryzuje się dużą zawartością wody i słodkim smakiem. Roślina ma miękkie, owłosione łodygi , które rosną na poziomie gruntu. Liście mają karbowany ogonek i są dłoniaste, to znaczy wyglądem przypominają dłoń .

[madohora]

Jej wielkość zależy od odmiany i warunków uprawy . Ale zwykle jest większy niż inne owoce. Istnieją więc małe melony, które ważą około 400 g i inne bardzo duże, które mogą ważyć 20 kg i więcej. Łodyga jest cylindryczna, o wysokości od 1 do 3 m, z końcowym kwiatostanem w kształcie kolca, złożonym z kwiatów biseksualnych. Ziarno to ziarniak o średnicy około 4 mm. Ma kwiatostany w wiechach i 3 mm nasionach , kuliste i podłużne, w kolorze czarnym, czerwonawym i żółtawym. Posiada system korzeniowy, który w glebach przepuszczalnych może sięgać do 2 m głębokości. Kwiaty mają pręciki i słupki . W najczęściej stosowanych odmianach masa owoców waha się od ponad pół kilograma do mniej niż pięciu.

[madohora]

Podczas podlewania nie należy dopuszczać do kontaktu wody z liśćmi, gdyż roślina może łatwo gnić; Dlatego nie sadzi się jej na tarasach , preferuje się nawadnianie przez bruzdy. Można ją również uprawiać na suchym lądzie , a owoce mogą być nawet smaczniejsze, ale potencjalne plony są niższe. Konieczne jest wyrywanie (przerzedzanie liści), aby nie dopuścić do zbyt bujnego wzrostu i wytworzenia zbyt wielu kwiatów męskich i niewielu kwiatów żeńskich, które wydadzą owoce. Melony, które wcześnie owocują, uprawia się w szklarni . Rośliny te rosną pionowo i są podtrzymywane za pomocą lin.

[madohora]

Wyróżnia się kilka typów, a w każdym typie znajduje się wiele odmian, które różnią się wyglądem, właściwościami i sposobem uprawy. Najbardziej uprawianymi gatunkami są: żółty, ananas, kantalupa , włoska kantalupa, calameño (lub chilijska kantalupa), charentais, crenshaw, japoński hrabia, wschodni spedytor, galia, złoty melon , zielony melon lub opuncja melonowa (znana w języku angielskim jako spadziowa ), skóra ropuchy, tendral, zachodni spedytor.

[madohora]

Owoc ma działanie moczopędne , oddechowe, eupeptyczne , łagodzące i odżywcze . Skóra i korzenie mają działanie wymiotne . Porcja 100 g dostarcza ponad połowę zalecanej dziennej dawki witaminy C. Zawartość beta-karotenów, które przekształcają się w witaminę A , oba przeciwutleniacze, sprawia, że ​​jest skutecznym sprzymierzeńcem w walce z nowotworami i chorobami serca. Doskonale oczyszcza i nawilża. Ma wysoką zawartość wody. Dostarcza wielu węglowodanów , takich jak sacharoza , ale ze względu na niską zawartość energii jest idealna do odchudzania. Wapń, magnez, potas i fosfor to kolejne dobrodziejstwa dla organizmu.

[madohora]

Osoba zajmująca się uprawą melonów nazywana jest hodowcą melonów. Terminem melonero określano także mieszkańców hiszpańskiego miasteczka Villaconejos ze względu na światową sławę , jaką cieszą się z uprawy i sprzedaży melonów. W tym mieście znajduje się także Muzeum Melona , ​​potomek starego Muzeum Melonero .

[madohora]

Galia (Cucumis melo var. reticulatus) – jeden z wielu kultywarów melona cukrowego. Owoc posiada formę kulistą, skórka żółtobrązowa, pokryta charakterystycznym siatkowaniem. Owoce osiągają wagę do 1 kg. Miąższ biało-zielony, aromatyczny i słodki.

[madohora]

Kantalupa – uprawiana odmiana melona cukrowego (Cucumis melo subsp. melo var. cantaloupensis). Owoc posiada formę kulistą, skórka często podłużnie żebrowana, niekiedy pokryta wyrostkami i guzkami. Nazwa pochodzi od zamku Cantalupo pod Rzymem, gdzie po raz pierwszy w Europie rozpoczęto uprawę tej odmiany. Owoce osiągają wagę do 1 kg. Do tej odmiany zalicza się również ceniony melon szarantejski o wyjątkowo aromatycznym miąższu.

[madohora]

Mozga osobliwa (Phalaris paradoxa L.) – gatunek rośliny zielnej z rodziny wiechlinowatych. Występuje jako gatunek rodzimy w krajach basenu Morza Śródziemnego oraz południowo-zachodniej Azji, a jako gatunek obcy także w środkowej Europie, Ameryce Północnej i Południowej, w południowej Afryce, we wschodniej Azji oraz w Australii. W Polsce dziczeje przejściowo (jest efemerofitem).

[madohora]

Mozga drobna (Phalaris minor Retz.) – gatunek rośliny zielnej z rodziny wiechlinowatych. Występuje w południowej Europie, południowo-zachodniej Azji oraz w północnej Afryce. Jako introdukowany także w Europie Środkowej, w obu kontynentach amerykańskich, w południowej Afryce, wschodniej Azji, Australii i Nowej Zelandii. W Polsce pojawia się przejściowo – ma status efemerofitu.

[madohora]

[madohora]

Roślina ozdobna sadzona w parkach i ogrodach botanicznych.

[madohora]

Zielony melon , biały melon , casaba , melon miodowy lub melon opuncji to owoc z rodziny melonów Cucumis melo ( Cucumis melo ), który jest powszechnie uprawiany do celów gastronomicznych. Owoc jest podobny do pomarańczowego melona lub kantalupy , ale ma słodszy smak, zawiera więcej wody i ma blady lub jasnozielony kolor w środku. Ma swoje korzenie w południowej Francji i północnej Algierii .

[madohora]

Owoc ten rośnie w klimacie półsuchym i jest uprawiany na podstawie dojrzałości, a nie wielkości; Jest to dość trudne do zmierzenia, ale opiera się na kolorze owocu, ponieważ zmienia się z zielonkawo-białego (niedojrzały) na kremowy (dojrzały). Jakość zapewnia niemal kulista sylwetka i powierzchnia pozbawiona wad takich jak strupy czy blizny. Wreszcie zielony melon powinien wydawać się ciężki w porównaniu do jego wielkości, a jego skórka powinna być woskowata, a nie owłosiona.

[madohora]

Melon Galia również posiada kulisty kształt. Miąższ ma jasną zieloną barwę, a skórka żółtobrązową, pokrytą białą siateczką

[madohora]

[madohora]

Dowody na przemieszczanie się C. sativus na zachód są wyłącznie leksykograficzne aż do X wieku. Źródła syryjskie, perskie i bizantyjskie greckie sugerują obecność ogórków na wschód i północny wschód od Morza Śródziemnego (współczesny Iran, Irak i Turcja) w VI lub VII wieku. Arabskie pisma medyczne sugerują obecność ogórków w Hiszpanii już w połowie IX wieku, a w Tunezji na początku X wieku. Opisowe dowody w języku arabskim potwierdzają obecność ogórków w Andaluzji w drugiej połowie X wieku. Łacińskie tłumaczenia źródeł arabskich wskazują na obecność ogórków w południowych Włoszech w drugiej połowie XI wieku. Pisma te, wraz z rozbieżnościami leksykograficznymi w nazwach dyniowatych w późnośredniowiecznych pismach łacińskich, sugerują, że ogórek został wprowadzony do Europy przez dwie niezależne dyfuzje. Jedna dyfuzja wydaje się być drogą lądową z Persji do wschodniej i północnej Europy i poprzedzała podboje islamskie. Druga, późniejsza dyfuzja do zachodniej i południowej Europy, odbyła się prawdopodobnie głównie drogą morską z Persji lub subkontynentu indyjskiego do Andaluzji.

[madohora]

Cucumis sativus pochodzi z subkontynentu indyjskiego ( de Candolle, 1886 ; Bisht i in. , 2004 ; Sebastian i in. , 2010 ). Ogórki zostały przeniesione na wschód i uprawiane w Chinach 2000 lat temu ( Li, 1969 ; Keng, 1974 ). Do niedawna uważano, że ogórki rozprzestrzeniły się na zachód bardzo wcześnie, będąc znane starożytnym Egipcjanom, Grekom, Rzymianom i Żydom. Jednak bliższe przyjrzenie się temu poglądowi wykazało, że opiera się on na błędnych interpretacjach obrazów i błędnych tłumaczeniach tekstu, a zatem jest pozbawiony podstaw faktycznych ( Feliks, 1967 ; Janick i in. , 2007 ). Niektóre melony, Cucumis melo L., przypominają ogórki, są wydłużone i używane jako warzywa, gdy są młode, świeże lub marynowane. Jednakże C. sativus i C. melo różnią się od siebie pod względem niektórych cech wegetatywnych, płciowości roślin i różnych właściwości owoców.

[madohora]

Sikyos ze starożytnej greki był prawie zawsze błędnie tłumaczony jako ogórek. Jednak Teofrast w swoim Enquiry into Plants [ok. 300 p.n.e. (przed naszą erą)] ( Hort, 1976 ) , opisał sikyos jako roślinę zielną o długim okresie kwitnienia i owocach składających się z miąższu i włókien, przy czym nasiona w nich ułożone są w rzędach. Kwiaty utrzymują się przez długi czas, podczas gdy owoce się rozwijają. Jak dotąd opis ten mógł bardzo dobrze pasować zarówno do C. sativus , jak i C. melo . Jednak seksualność roślin różni się między tymi dwoma gatunkami. Rośliny C. sativus stają się coraz bardziej słupkowate w miarę rozwoju ( Shifriss, 1961 ). W ostrym przeciwieństwie, rośliny C. melo rodzą słupkowate lub obupłciowe kwiaty tylko na pierwszym lub dwóch pierwszych węzłach pędów, a wszystkie węzły wierzchołkowe są pręcikowe ( Rosa, 1924 ). Teofrast napisał: Niektóre kwiaty są bezpłodne, jak w przypadku sikyon , te, które rosną na końcach pędów, i dlatego ludzie je zrywają, ponieważ utrudniają wzrost sikyoi . Płodne kwiaty, oczywiście, nawiązują do kwiatów pręcikowych i, zgodnie z opisem, są one wyrastane na końcach pędów, które są odcinane. Usunięcie wierzchołków pędów stymulowałoby rozwój nowych pędów, kwiatów słupkowych i owoców. Zatem opis Teofrastusa pasuje do C. melo , a nie do C. sativus . Inne greckie pisma, w tym Regimen Hipokratesa (ok. 400 p.n.e.), O zagadnieniach medycznych Dioskuridesa (ok. 65 n.e.), O właściwościach środków spożywczych Galena (ok. 180 n.e.) i Medyczne zbiory Orybazjusza (ok. 360 n.e.), skupiają się na domniemanych właściwościach medycznych i farmakologicznych roślin i środków spożywczych, ale zawierają niewiele lub wcale nie zawierają opisu samych roślin ( Jones, 1967 ; Bertelli i in. , 1992 ; Grant, 1997 , 2000 ; Osbaldeston i Wood, 2000 ; Powell i Wilkins, 2003 ; Beck, 2005 ).

[madohora]

Qishu'im (l. poj. qishut) w języku hebrajskim było prawie zawsze błędnie tłumaczone jako ogórki. Qishu'im były znane w Izraelu od czasów biblijnych, ponieważ zostały wymienione w Księdze Liczb 11:5, a słowo oznaczające pole ogórków, miqsha , pojawia się w Księdze Izajasza 1:8. Były najczęściej wymienianym kabaczkiem w hebrajskich pismach czasów rzymskich, szczególnie w Misznie (ok. 200 r. n.e.), kodeksie praw żydowskich. Qishut było opisywane jako włochate, tak bardzo, że pojawia się w grze słów, keshut of the qishut ( Miszna , ' Oqazin 2:1), oznaczającej puch qishut . Co więcej, przed przygotowaniem qishu'im do spożycia należało zetrzeć jego włoski , a proces ten nazywano piqqus ( Miszna , Ma'asrot 1:5; Janick i in. , 2007 ; Paryż i Janick, 2008 ; Paryż, 2012 ).

[madohora]

Istnieją znaczące dowody ikonograficzne na obecność ogórka, C. sativus , we Włoszech, począwszy od około roku 1300 ( Paris et al. , 2011 ), a zatem takson ten musiał przybyć na Zachód między 500 a 1300 rokiem n.e. (dalej daty odnoszą się do n.e., o ile nie zaznaczono inaczej). Celem niniejszych badań było ustalenie węższych ram czasowych dla wprowadzenia ogórka na Zachód i zasugerowanie drogi jego dyfuzji.

[madohora]

Dokładna, realistyczna ikonografia może dostarczyć bezcennych dowodów botanicznych na obecność taksonu w określonych ramach czasowych i regionie, szczególnie w przypadku warzyw owocowych ( Eisendrath, 1961 ; Paryż, 2000 ; Janick i Paryż, 2006 ; Paryż i in. , 2006 ; Daunay i in. , 2008 ; Wang i in. , 2008 ). Większość średniowiecznych ilustracji to jednak słabe, często stylizowane kopie wcześniejszych obrazów ( Givens, 2006 ; Sillasoo, 2006 ), a ich brak dokładności zwykle uniemożliwia identyfikację taksonomiczną. Zmiana w kierunku obrazowania zaczerpniętego bezpośrednio z żywych roślin rozpoczęła się w południowych Włoszech w późnym średniowieczu ( Pächt, 1950 ; Collins, 2000 ). Być może pierwszym takim ilustrowanym średniowiecznym zielnikiem był Tractatus de Herbis (ok. 1300) pochodzący z południowych Włoch ( Collins i Raphael, 2004 ). Ten zielnik zawiera najwcześniejszy znany opis Cucumis sativus na Zachodzie (Ryc. 1 ). Ten dowód ikonograficzny pozwala ustalić najpóźniejszą możliwą datę przybycia C. sativus do Europy na 1300 rok ( Paris i in. , 2011 ).

[madohora]

Warzywa świeże, wilgotne i miękkie raczej nie zachowają się jako pozostałości archeologiczne. Nasiona ogórka są suche i twarde i znaleziono je na kilku stanowiskach archeologicznych w Europie wschodniej, północnej i środkowej ( Opravil, 1979 ; Wasylikowa, 1984 ; Moravec i in. , 2004 ). Nasion ogórka nie można jednak wiarygodnie odróżnić od nasion melona ( Bates i Robinson, 1995 ).

[madohora]

Pojawienie się nowego produktu spożywczego stwarza problem lokalnej populacji, jak go nazwać. Czasami wymyślana jest nowa nazwa, która opisuje nowy produkt spożywczy w odniesieniu do znanego produktu. Może to stanowić ważną wskazówkę dotyczącą pojawienia się nowego produktu. Czasami nazwa jest przejmowana z obcego źródła i chociaż nazwa ta może zostać zniekształcona, aby dopasować się do lokalnych możliwości wymowy, stanowi ona ważną wskazówkę co do źródła wprowadzenia. Czasami nowo wprowadzonemu produktowi spożywczemu nadawana jest egzotyczna nazwa oznaczająca obcy kraj. Jednak to obce określenie może być błędnie lub celowo mylące z powodów komercyjnych, a nawet politycznych. Egzotyczna nazwa, jeśli jest przedstawiona z potwierdzającymi dowodami jako dokładna i prawdziwa, może być ważną wskazówką.

[madohora]

[madohora]

KLUSECZKI SEROWE Z DYNIĄ

150 g twarogu
Jajko
2-3 łyżki musu z dyni
Mąka
Szczypta soli
Cukier waniliowy
1/2 łyżeczki cynamonu
Bułka tarta
Masło
Cukier brązowy

Twaróg rozgnieść widelcem, dodaj sól, cukier waniliowy, jajko i mus z dyni, wymieszaj. Stopniowo dodawaj mąkę do uzyskania odpowiedniej konsystencji ciasta.
Ciasto podziel na mniejsze kawałki z każdego uformuj rulon i podbij na dowolnej wielkości paski . Gotuj w osolonej wodzie około 3-4 minuty od wypłynięcia. Na suchą patelnię wsyp bułkę tartą upraż na złoty kolor, dodaj masło mieszaj do rozpuszczenia. Ugotowane kluseczki podaj polane masłem z bułką i posypane cukrem

[madohora]

Świeże pestki dyni zabijają owsiki, glisty, tasiemce. Jeśli chcesz się ich pozbyć, zjedz na czczo 2 łyżki świeżych, obranych z łupinek pestek. Po 2 godzinach zażyj środek przeczyszczający. Kurację można powtarzać trzy razy w dwudniowych odstępach. To zwykle wystarcza, aby pozbyć się niechcianych gości.
W medycynie ludowej stosowana była jako środek moczopędny i żółciopędny. Działała zbawiennie przy opuchliznach, zatruciach pokarmowych czy niestrawności. Ze względu na dużą ilość błonnika pomaga w uciążliwych zaparciach.
Olej z dyni tłoczony jest z pestek odmiany zwanej bezłupinową. Ma ciemnozielony kolor. Jest zdrowym dodatkiem np. do surówki z zielonej kapusty.
Olej z pestek dyni ma właściwości nawilżające i odmładzające, doskonale nadaje się do smarowania skóry, szczególnie suchej, łuszczącej się albo trądzikowej. Z kolei zawierający mnóstwo mikro- i makroelementów miąższ dyni idealnie nadaje się na maseczkę

[madohora]

Puszyste racuchy
Obraną i oczyszczoną dynię zetrzyj na tarce o dużych oczkach. Żółtko oddziel od białka i utrzyj z masłem. Białko ubij na sztywną pianę. Dyniową masę wymieszaj z utartym żółtkiem, przesianą mąką z niewielką szczyptą proszku do pieczenia i łyżeczką utartego świeżego imbiru. Dopraw solą oraz pieprzem. Delikatnie połącz z pianą z białka. Formuj zgrabne racuszki łyżką i smaż z obu stron na patelni z rozgrzanym olejem (na przykład ryżowym). Doskonale racuszki smażą się też na woku w głębszym tłuszczu, wtedy są bardziej puszyste. Pyszne z sosem pomidorowym lub grzybowym.

[madohora]

Blaszki okrągławe, jajowate, jajowato-lancetowate, nerkowate lub trójkątne, zwykle mniej lub bardziej dłoniasto klapowane, na brzegach ząbkowane

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Bez wątpienia Halloween to jedna z najbardziej oczekiwanych dat dla chłopców, dziewcząt i nastolatków , którzy wybierają swój najlepszy kostium i wyruszają w poszukiwaniu jak największej ilości cukierków po południu i wieczorem 31 października, ale właśnie tej dużej ilości cukierków i słodycze mogą być niezwykle szkodliwe dla najmłodszych w domu.

[madohora]

[madohora]

Dynia piżmowa jest

smaczna i zdrowa.

Pomarańczowa głowa sił

I urody ci doda.

Okrągła dyniowa głowa,

pyszne pestki chowa.

Do chrupania bądź gotowy

Bo sezon mamy dyniowy!!!

Biała Zuzanna kl.3b

Witamin: a jak anioł, c jak czołg,

D jak Dawid, b jak bąk.

Wszystkie one w dyni są,

Więc jedz dynie zdrowy bądź.

Teraz wiesz czemu dynie pyszne są.

[madohora]

Do jego przygotowania używa się melona, ​​najczęściej odmiany opuncji (z zielonym miąższem), który otwiera się od góry i wydobywa z niego nasiona. Następnie wykopuje się wnętrze, aby wydobyć sok i rozpuścić miąższ, po czym dodaje się wino białe lub pipeño , cukier i opcjonalnie lód .

[madohora]

LISTA ROŚLIN

[madohora]

Melon żółty Onteniente charakteryzuje się wyjątkowymi cechami genetycznymi uzyskanymi po ponad siedmiu wiekach nieprzerwanej uprawy na obrzeżach miasta, podczas której zachował czystość, co potwierdzają badania naukowe przeprowadzone przez Instytut Ochrony i Poprawy Różnorodności Rolnej Walencji (. COMAV). Badanie potwierdza, że ​​melon Onteniente jest wyjątkową odmianą genetyczną na świecie, uprawianą nieprzerwanie przez ponad siedem wieków na określonym terytorium Onteniente.

[madohora]

W XV wieku produkcja melonów odbywała się w zamkniętych sadach na obrzeżach miasta oraz w różnych częściach obszaru, takich jak Agrilent, Cantamilans i Llombo. Ponadto wytwarzano ją na polach suchych, gdzie ze względu na zwyczaj uprawiania polikultury trudniej ją udokumentować. Co więcej, w XVI i XVII wieku produkcja złotego melona była w oczywisty sposób zorientowana na lokalną konsumpcję i samozaopatrzenie rolników

[madohora]

Potwierdzają to niektóre dane pochodzące z umów najmu. W jednej z umów, odpowiadającej dziedzictwu Morery, sporządzonej w 1763 roku, weryfikujemy obowiązek właściciela partii dokonania dwóch zalewów melonów, zarówno wodą, jak i przez cały rok . Pozwala to również potwierdzić, że popularne nazwy wymienionych odmian mają charakter historyczny.

[madohora]

„Na początku stulecia inteligentny rolnik Juan Penadés Morán wysłał baronów z Goya Borrás, którzy mieszkali w Paryżu i z jednej z ich posiadłości, Barony, był dzierżawcą, w darze melonów, rodzaj selekcji, którą ten dzierżawca właśnie uprawiał w gospodarstwie. Miały tak wyśmienity smak, że baronowie rozdawali je przyjaciołom i wszyscy proponowali, aby co roku przywozić je do Paryża. Pierwszym punktem wysyłki był hotel w stolicy Francji; Następnie pan Penadés omówił tę sprawę ze sprzedawcą owoców i zorganizował roczną dostawę 20 000 melonów. To tam rozpoczął się ten piękny eksport. Melony są rzeczywiście doskonałe, złote, jak się je tu nazywa, nie tylko ze względu na ich żółty kolor i regularny kształt, ale także ze względu na wyjątkowy smak . Dzieci pana Penadésa Morána, a obecnie także jego wnuki, Micó Penadés, prowadzą interesy wraz z innymi kupcami z Onteniente. Melony Onteniente są wysyłane wszędzie; Zbiory zbierane są w sierpniu, ale dobrze wytrzymują aż do listopada i później. […] Rodzina Penadés wyprodukowała pół miliona melonów w ciągu jednego roku.
Pan Simó produkuje je również w dużych i małych ilościach, wszystkie z Onteniente .
Ilości produkowanego i wywożonego grochu są również porównywalne z ilością melonów. Obydwa zbiory odbywają się na suchym lądzie . (…)”

[madohora]

[madohora]

Nie mylić z „arbuzem” , ale wyrażenie to odnosi się również do niektórych odmian melonów o białym miąższu.

[madohora]

[madohora]

Rośliny zielne, zwykle jednoroczne lub wieloletnie pnącza, rzadko drewniejące półkrzewy, w przypadku jednego monotypowego rodzaju – niewielkie drzewa (Dendrosicyos). Rośliny często z bulwami korzeniowymi i kłączami, czasem bezlistne i z asymilującą, gruboszowato zgrubiałą łodygą. Pnącza wspinają się za pomocą pojedynczych lub rozgałęziających się (raz lub dwukrotnie) wąsów czepny pochodzenia pędowego. Owijają się one wokół podpór, przyczepiają się do nich lub wciskają w szczeliny, przy czym ich górna i dolna część zwijają się w przeciwnych kierunkach.

[madohora]

Nasiona dyni są pyszną przekąską, wypełnioną zdrowymi przeciwutleniaczami. Lubisz chrupkie pestki dyni? Zmiażdż je za pomocą wałka do ciasta, aż pękną białe skorupki. Gotuj je w wodzie, aż odpadną, pozostawiając zielone nasiona. Na patelni zagotuj 300 g cukru pudru, 50 ml wody i szczyptę soli, aż powstanie złota, karmelowa mieszanka. Dodaj zielone nasiona dyni i wymieszaj, a następnie wlej na blaszkę wyłożoną pergaminem. Piecz w piekarniku, rozgrzanym do 150 stopni Celsjusza przez 45 minut. Pozostaw, aby ostygły i stwardniały. Następnie pokrusz i ciesz się smakiem chrupkich, dyniowych pestek.

[madohora]

[madohora]

Już nie musisz iść do kawiarni na Pumpkin Spice Latte. Ten jesienny napój stał się niezwykle popularny. Jednak dyniowe latte z kawiarni ma mnóstwo cukru. Robiąc je w domu możesz delektować się pyszną kawą, bez zbędnych kalorii. Umieść 2 łyżeczki purée z dyni w dużym kubku. Dodaj niewielką szczyptę cynamonu, imbiru i gałki muszkatołowej oraz 30 ml espresso. Podgrzej 275 ml mleka, wlej do kubka i ubij do uzyskania pianki. Wierzch dyniowej latte udekoruj bitą śmietaną i cynamonem.

[madohora]

[madohora]

PLACKI DYNIOWE

dynia (dowolna) - ćwierć kilograma,
ziemniaki - 3/4 kilograma,
mąka pszenna - pół szklanki mąki,
jajka - cztery sztuki,
cebula (średniej wielkości),
czosnek - kilka ząbków,
ulubione przyprawy - słodka papryka, majeranek, oregano, gałka muszkatołowa, kminek,
pieprz i sól do smaku.
tłuszcz do smażenia.

Na początku obierz warzywa. Dynię i ziemniaki zetrzyj na tarce (tylko dynię na dużych oczkach), cebulę posiekaj, a czosnek przeciśnij przez praskę.
W misce wymieszaj mąkę z jajkami, po czym wrzuć uprzednio przygotowane warzywa. Dodaj ulubione przyprawy, w tym pieprz i sól. Wymieszaj całość.
Teraz rozgrzej tłuszcz na patelni i nakładaj porcje ciasta.
Placki smaż na złoty kolor przez około trzy lub cztery minuty na każdą ze stron.
Gotowe. Podawaj jeszcze gorące z kleksem z jogurtu naturalnego.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

W niektórych tabelach kolorów znajdziemy nazwę koloru melona , ​​która odnosi się do żółtego lub pomarańczowego koloru miąższu owocu.
Karta kolorów RAL wskazuje kolor RAL 1028 żółcień melonowa
W komercyjnych wzornikach kolorów znajdujemy 3824 melon.
Barwa miąższu melona jest w istocie dość zmienna i, podobnie jak inne jego cechy, była przedmiotem badań

[madohora]

Melon ( Cucumis melo L. , 1753 ) lub popone to jednoroczna roślina pnąca z rodziny dyniowatych, z której wyselekcjonowano niezliczoną ilość odmian .

[madohora]

Termin melon oznacza zarówno owoc , jak i samą roślinę , w zależności od kontekstu, w jakim jest używany.

[madohora]

[madohora]

W V wieku p.n.e. Egipcjanie zaczęli go eksportować do basenu Morza Śródziemnego i przybył do Włoch we wczesnej epoce cesarstwa, jak opisał Pliniusz ( I w. n.e. ) w swojej książce Naturalis Historia , który ujednolicił go za pomocą ogórka w kształcie pigwy , melopepy . Obecna wiedza na temat jego rozprzestrzeniania się w basenie Morza Śródziemnego została jednak poddana w wątpliwość przez niedawne odkrycia archeologiczne dokonane na Sardynii , gdzie nasiona melona można znaleźć w epoce brązu (między 1310-1120 p.n.e., w połowie ery nuragijskiej ), dlatego w dobrze wcześniej odnaleziono je na stanowisku archeologicznym Sa Osa w Cabras , w prowincji Oristano , niedaleko miejsca, w którym odnaleziono posągi Gigantów z Monte Prama .

[madohora]

Alexandre Dumas pisał : „aby melon był strawny, należy go zjeść z pieprzem i solą i wypić pół szklanki Madery , a raczej Marsali ” ; docenił melony znane we Francji jako Cavaillon jako obszar produkcji i poprosił bibliotekę miejską o wymianę między jego dziełami (około 400 tomów) a dożywotnim dochodem w wysokości 12 melonów rocznie, co miało miejsce aż do jego śmierci w 1870 roku . To na jego cześć założono bractwo Rycerzy Melonów z Cavaillon .

[madohora]

Inni ówczesni lekarze uważali je za szkodliwe i za śmierć czterech cesarzy i dwóch papieży obwiniali melony. Nawet rzymski przyrodnik Castore Durante ( 1529-1590 ) w swoim New Herbario z 1585 roku ostrzegał przed ich nadużywaniem , ponieważ „umniejszają one nasienie narządów płciowych” i odradzał ich stosowanie przez diabetyków , osób cierpiących na dyspepsję i wszystkich cierpiących na zaburzenia układu trawiennego , zamiast tego promując orzeźwienie , moczopędne i przeczyszczające dla wszystkich innych.

[madohora]

Uprawiany melon należy do gatunku Cucumis melo , którego polimorficzne owoce dały początek licznym odmianom ; najważniejsze to:

[madohora]

Stosowane są również jako warzywa:
🍈barattiere , często uważany za odmianę ogórka (ale zamiast tego jest to odmiana melona),We Włoszech uprawiany głównie w Apulii ;
🍈carosello , również przez wielu błędnie uważane za odmianę ogórka, we Włoszech uprawiane także głównie w Apulii ;
🍈melon orientalny , zwany tián guā w Chinach, chamoe w Korei, makuwa uri w Japonii.

[madohora]

Kwiaty żółte, z 5 płatkami, są na ogół jednopłciowe (oddzielna płeć na dwóch odrębnych kwiatach), wyrastane przez tę samą roślinę (roślina jednopienna, podczas gdy rośliny dwupienne mają kwiaty męskie i żeńskie na dwóch oddzielnych roślinach) i zwykle pojawiają się przed zjednoczonymi kwiatami męskimi te w wiązkach po 5-10, podczas gdy żeńskie są pojedyncze lub w parach i pojawiają się później na gałęziach trzeciego pokolenia. Pomimo obfitego kwitnienia, które trwa przez całe lato od maja do września, tylko 10% owocuje.

[madohora]

Skórka jest prawie gładka lub lekko pomarszczona, kolor może wahać się od bladożółtego do odcieni zieleni.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Melon o długim życiu
Puchar Świata
Intensywny
Cenny
Polis

[madohora]

Melony sycylijskie
RedMoon, czerwony miąższ
Magenta, miąższ czerwony
Tiburzi (lub Tibursi), miazga żółta
Proteus, miąższ żółty
Armatan, gładki
Cartucciaro di Paceco
Purceddu d'Alcamo (zielona fasada)
Fulgatore żółta okrągła

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Melon ( Cucumis melo ) to roślina dyniowata o pełzających łodygach i dużych owocach . Jego niedojrzałą postać spożywa się także jako owoc, a jego owoc w tym stanie nazywany jest kelek . Jest to jednoroczna roślina zielna . Ciało gada może rozciągać się na metry. Jej liście są duże i sercowate. Kwiaty jednopłciowe i jednopienne wyrastają z kątów liści . W zależności od rodzaju i odmiany owoce są duże i gruboskórne , mięsiste, soczyste i zawierają dużo nasion . Jej ojczyzną jest Azja Środkowa , Iran i Anatolia. Głównymi odmianami uprawianymi w Turcji są Topatan , Hasanbey , Van melon , Altınbaş Kızılırmak , melon Ankara, melon Kırkağaç ( Manisa ), ale istnieje również wiele lokalnych i zagranicznych odmian hybrydowych.

[madohora]

Pochodzenie melonów jest nieznane. Badania wykazały, że nasiona i [podkładki] należały do ​​towarów będących przedmiotem handlu na szlakach karawan w starożytnym świecie. Niektórzy botanicy uważają, że melony pochodzą z Lewantu i Egiptu, podczas gdy inni uważają, że pochodzą z Iranu, Indii lub Azji Środkowej. Jeszcze inne są pochodzenia afrykańskiego, a dzikie melony można spotkać w niektórych krajach afrykańskich w czasach współczesnych

[madohora]

Różne odmiany dekoracyjnej Cucurbita pepo , stosowane jako dekoracje jesienne. Liczne odmiany o małych, efektownych owocach i twardej skorupce, cieszące się popularnością w Stanach Zjednoczonych, zgrupowane w grupie dyni ozdobnych Cucurbita pepo i filogenetycznie ekstrahowane z kilku różnych odmian tego gatunku. Niektóre odmiany ozdobne, takie jak „Flat”, „Miniature Ball” i „Pear”, niewiele różnią się od odmian dzikich i naturalizowanych. Starożytne nazwy botaniczne: Cucurbita pepo var. ovifera i Cucurbita pepo var. aurantia i Cucurbita pepo var. verrucosa , Cucurbita pepo convar. mikrokarpina . W aranżacjach zazwyczaj miesza się je z jadalną „mini dynią”

[madohora]

Lagenaria sphaerica o małych, kulistych owocach można spotkać w niektórych sklepach z nasionami jako rzadkość. Sprzedają ją jako pnącze wieloletnie (kiełkuje co roku), którego roślina ma duże walory dekoracyjne.

[madohora]

Melon jest rośliną jednoroczną .Dobrze rośnie w klimacie subtropikalnym lub ciepłym, umiarkowanym. Melony preferują dobrze przepuszczalną, ciepłą, dobrze nawożoną glebę bogatą w składniki odżywcze ale podatną na mączniaka rzekomego i antraknozę . Ryzyko choroby zmniejsza się poprzez płodozmian w przypadku upraw innych niż dyniowate i unikanie upraw podatnych na podobne choroby, takich jak melony. Zapylenie krzyżowe spowodowało, że niektóre odmiany rozwinęły odporność na mączniaka prawdziwego . Owady przyciągane przez melony to m.in. chrząszcz ogórkowy , mszyca melonowa , ćma omacnica melonowa i piklerzyna .

[madohora]

W 100-gramowej porcji kantalupa dostarcza 34 kalorii ( 20% lub więcej dziennej wartości ) i jest bogatym źródłem witaminy A (68% dziennej wartości) i witaminy C (61% dziennej dawki), przy znikomym poziomie innych składników odżywczych . Melony składają się w 90% z wody i w 9% z węglowodanów , przy czym białko i tłuszcz stanowią mniej niż 1% każdego z nich.

[madohora]

[madohora]

Roślina jest wzniesiona, łodyga ma kwadratowy przekrój poprzeczny , pędy dorastają do 150 cm. Na liściu można rozpoznać 3-5 płatków , które wyglądem przypominają liście ogórka, ale są mniejsze. Łodyga i liście są owłosione.

[madohora]

Roślina jest jednopienna , na której pojawia się do 10 razy więcej kwiatów żeńskich niż żeńskich. Na kwiatach żeńskich widoczne jest duże jądro z małym lęgiem. Okres wegetacyjny w warunkach Republiki Czeskiej wynosi 110–120 dni.

[madohora]

Do nasion, które mają niezdrewniałe powłoki ochronne („łuska”) wybiera się dynię dyniową Cucurbita pepo („dynia oleista”, grupa pozbawiona lub półłuskana, „dynia styryjska”). Pochodzi z Europy Środkowej z niezdrewniałego mutanta nasion zaledwie 100 lat temu na początku XX wieku , a od połowy XX wieku jest uprawiana głównie w Austrii, na Węgrzech i w Słowenii w celu sprzedaży oleju spożywanego na surowo (np. w sałatkach lub dodawany do zup) i który w istocie jest nazwą pochodzenia („ styryjski olej z pestek dyni”), przed tą mutacją, w celu wyekstrahowania oleju z pestek dyni, najpierw usuwano osłony, a wyekstrahowany zarodek wyciskano.

[madohora]

[madohora]

​ W tej grupie znajduje się także Cucurbita pepo 'Fordhook Cucchini'. Kolor przeważnie od ciemnozielonego (preferowany w Stanach Zjednoczonych) do jasnozielonego (preferowany na Bliskim Wschodzie), chociaż żółte cukinie wynaleziono w latach 90-tych. „Cukinia” lub „wydłużona cukinia” w Argentynie (gdzie tak nazywa się grupę Cucurbita pepo Italian Marrow ), „włoska cukinia” w Chile i Peru, „Calabacín” w Hiszpanii, Kolumbii i Wenezueli, „ Calabacita” w Meksyku, czyli także „cukinia”. Synonimy naukowe: Cucurbita pepo var. cylindryczny .

[madohora]

Grupa Cucurbita pepo Cocozelle .grupy odmian C. pepo Cocozelle : „Owoce długie, z gwoździami (skupione), cylindryczne, bulwiaste pod koniec okwiatu. Stosunek w przybliżeniu lub przekraczający długi promień 3,5”. ​ Synonimy naukowe: Cucurbita pepo var. długi Jak widać na zdjęciach, układ gwoździ, jeśli występuje, jest bardzo zmienny.

[madohora]

Po prawej Cucurbita pepo Crookneck Group (zakrzywiona szyja) (nie mylić z nieformalnym Cucurbita moschata crookneck, który należy do innego gatunku i ma inną morfologię). Formalny opis (nieruchomy) to: „Wydłużony owoc z cienką, długą, lekko lub bardzo zakrzywioną szyjką, dalsza połowa owocu szersza”. Oprócz pochodzącej stamtąd odmiany Straightneck („prostej szyi”) są to jedyne grupy odmian, które obejmują owoce, które po dojrzałości są żółte i kręcone Grupa wydaje się być bardzo stara, uprawiana w głębi Północy Ameryka bez Chociaż pierwsi odkrywcy rozszerzyli jego dystrybucję podobnie jak w przypadku innych grup , nazwa Crookneck może sięgać roku 1828, kiedy wspomniano o „Summer Crookneck”. Często wspomina się także o „Żółtym Krzywoszyjku”. Najwyraźniej to z tej grupy nie raz wywodzi się grupa na poniższym zdjęciu, Prostoszyja. Te dwie grupy można postrzegać jako „żółtą dynię letnią” (Ameryka Południowa) lub „żółtą cukinię” (Meksyk i Hiszpania) ze względu na tłumaczenie angielskiego „żółta dynia letnia”, chociaż obecnie istnieją żółte cukinie. Obecnie są to wszystkie krzewy (pnie), choć kiedyś zwyczaj przodków był powszechny. Synonimy naukowe: Cucurbita pepo var. kręcz szyi , Cucurbita pepo torticollis

[madohora]

Cucurbita moschata trombetta lub tromboncino ( grupa ogrodnicza C. moschata Crookneck lub zakrzywiona szyja, nie mylić z grupą Cucurbita pepo Croockneck). Grupa nieformalna, na końcu okwiatu blizna wokół jamy nasiennej jest zaokrąglona, ​​po której następuje długa szyja, która zwykle zakrzywia się podczas uprawy ​, spożywa się go w stanie dojrzałym lub niedojrzałym, jest bardzo ceniony w przypadku spożycia w stanie niedojrzałym. We Włoszech istnieją dwie odmiany „Tromboncino” i „Tromba d'Albenga” (lub Trombetta di Albenga, jeśli jest niedojrzała), które być może są nie do odróżnienia i które podobnie jak jego potomek „Butternut” są uważane za lepsze od cukinii do spożycia w stanie niedojrzałym. Można go zobaczyć na stronie internetowej w języku hiszpańskim jako „zapallito trumpeta” (co wydaje się być kastyliizacją włoskiej trombetty ) i można go zobaczyć w tłumaczeniu z nazwami takimi jak „zapallito puzon Italiana” (z włoskiego puzonu squash ).

[madohora]

Cucurbita pepo typu Gema , grupa rozwinięta w Republice Południowej Afryki i droga w uprawie z powodzeniem w innych miejscach , o szczególnym i wysoce akceptowanym smaku (i „unikalnym” genotypie ), z zawartością cukru, która ją karmelizuje poprzez smażenie jest uznawanyw Europie za delikatesy , w publikacjach wymieniane są dwie odmiany: „Little Gem” i „Rolet”. „Little Gem” jest opisywana jako okrągła, gładka, z cienką, ale twardą skórką, miniaturowego rozmiaru („miniaturowa dynia”), o bardzo cenionym smaku, ze złotą skórką, gdy jest dojrzała. Odmiany te można znaleźć w formalnej dyni (np. Paris 1989), której formalny opis (niezmienny) brzmi: „ Cucurbita pepo o kształtach kulistych lub owalnych, pomarańczowa”, chociaż odmiany te są wybierane do spożycia w stanie niedojrzałym i nie ma selekcji ze względu na dojrzały kolor skorupy; Można je również znaleźć w ogólnej grupie „tykwy” lub wśród innych cukinii.

[madohora]

Te, które nie zostały jeszcze nazwane, mają zastosowanie regionalne i są to:

[madohora]

Cucurbita maxima zipinka , także „zapallo silpingo”, landrace Argentina. W Argentynie, w okolicach Salty, do użytku lokalnego, ponieważ jest smaczna, ale nie ma zastosowania komercyjnego ze względu na mały rozmiar. Cucurbita maxima odm. zipinka .

[madohora]

[madohora]

Cucurbita maxima ładuje dynię z Tacna w Peru . Na tym obszarze znajdują się dwa okręgi, które uprawiają go być może jako subpopulacje, dlatego występuje również jako „zapallo de Pachía” i „zapallo de Curibaya”. Podobno tak się nazywa, ponieważ ma duży, na wpół spłaszczony kształt, dzięki czemu idealnie nadaje się do załadunku na ciężarówki i transportu. Różnią się one od „rynkowego” makra, który jest najpowszechniejszy, jego skorupa ma jasny, prawie biały kolor.

[madohora]

Cucurbita moschata dynia sambo , Peru i Ekwador lub sambo, tradycyjna odmiana z Peru i Ekwadoru, która jest zielona i fizycznie podobna do żołędzi i kabochy, ale z twardszym miąższem. W Ekwadorze, według niektórych wzmianek, nazwa zambo używana jest także w odniesieniu do Cucurbita ficifolia.

[madohora]

[madohora]

C. moschata auyama Candelaria . Ahuyama znana jako Candelaria wyróżnia się w dolinie Cauca w Kolumbii tym, że owoc może ważyć do 50 kg, ma intensywny pomarańczowy kolor, duże nasiona i cienki miąższ

[madohora]

[madohora]

Cucurbita pepo Tsol, Tsool, Tzol, (Maya) lub „mensejo” ​, na Jukatanie także „Średnia dynia”, uprawiana na Jukatanie i Gwatemali.​ W Jukatanie i Chiapas rośnie na wysokościach bliskich poziomowi morza, na cienkich, wapiennych glebach. W Gwatemali w niskich i wilgotnych częściach Petén poniżej 500 m. ​ W ogrodach rodzinnych lub małych gospodarstwach, rzadko przesadzana na polach kukurydzy. Jest rośliną o krótkim cyklu życia, której owoce są cenione zarówno jako niedojrzałe do spożycia jako warzywo sezonowe, jak i dojrzałe. Z „miękkim i wyrafinowanym miąższem i pysznym smakiem”, delikatniejszy w uprawie niż inne (więcej usuwania chwastów, lepsze nawadnianie) i spożywany prawie wyłącznie w postaci niedojrzałej jako warzywo sezonowe, najlepsze w zupach.

[madohora]

Cucurbita pepo güiche ​ lub güicha (najwyraźniej nazwa Zapoteków), odmiany z Oaxaca w Meksyku. Uprawia się ją na wysokościach powyżej 2000 metrów, i na silnie zerodowanych glebach tzw. Mixteca Alta w stanie Oaxaca.

[madohora]

Cucurbita pepo typu bubango , najważniejsza tradycyjna uprawa Wysp Kanaryjskich, jest spożywana w stanie niedojrzałym.
Cucurbita maxima typ „Dobry smak”
Cucurbita maxima typ "Roteña"
Cucurbita maxima typu „Totanera” lub „Murciana”. Tradycyjnie uprawiany w gminie Totana w Murcji
Cucurbita maxima typu „Baskijsko-Majorka”.

[madohora]

Cucurbita ficifolia Ameryka Południowa
W gastronomii wykorzystywana jest do produkcji słodyczy: słodkiej alcayoty, kajota w pasmach, dżemu dyniowego, mazamorry dyniowej, anielskich włosów.
Niedojrzałe: spożywane jako warzywo sezonowe. W Chiapas nasiona przygotowuje się z miodem, aby uzyskać słodycz zwaną palanquetas.

[madohora]

[madohora]

Orzeł Azja
Drzewo uważane jest za święte. Dojrzały owoc jest spożywany.

[madohora]

Lagenaria siceraria typu cucuzza lub longissima , odmiana wyhodowana we Włoszech. Zbiera się ją w stanie niedojrzałym, przechowuje się w lodówce około 2 tygodni, a do spożycia należy ją obrać i wydrążyć gąbczasty środek z największymi nasionami, a resztę miąższu gotuje się podobnie jak cukinię, chociaż miazga jest twardsza. Ma wiele nazw synonimicznych i jest dostępna w Ameryce Północnej pod następującymi nazwami odmianowymi: L. siceraria „Longissima”, L. siceraria „Baton”, L. siceraria „Long Club”,„Italian Edible” , L. siceraria „Italian Edible”, L. siceraria 'Cucuzzi', L. siceraria 'Cucuzzi Caravazzi', L. siceraria 'Snake', L. siceraria 'Flute', L. siceraria 'Serpent'. Nie mylić z tykwą bardziej znaną jako tykwa wężowa , czyli Trichosanthes cucumerina .

[madohora]

[madohora]

Acutangula Luffy . Rodzaj „luffa” ( Luffa ), do którego należy luffa lub luffa, obejmuje również rośliny zbierane w stanie niedojrzałym w celu spożycia jako warzywo sezonowe w podobny sposób jak cukinia lub cukinia. Ta na zdjęciu to udomowiona odmiana gatunku Luffa acutangula („lufa kątowa”), zwana Luffa acutangula var. acutangula​, który podobnie jak cały rodzaj, w stanie dojrzałym jest suchym owocem z nasionami osadzonymi w tkance włóknistej, której skorupa pęka samoistnie poprzecznie, oddzielając wieczko od reszty owocu, odsłaniając nasiona (to pyxidio.​ Niedojrzały owoc przeznaczony do spożycia jako warzywo jest dostępny na rynku między Azją Wschodnią a Południową, a w Ameryce jest uprawiany w sposób bardzo ograniczony, praktycznie wyłącznie do spożycia przez imigrantów pochodzenia azjatyckiego. W języku hiszpańskim przetłumaczyli to jako „dynia z krawędziami”. Ponieważ niedojrzałym owocem w języku angielskim jest czasami dynia luffa , można go postrzegać jako „luffa cukinia” lub „luffa cukinia”. Odmiany: 'Ma Family Luffa', 'Pusa Nasdhar', 'Satputia' (='Hermaphrodita') opisane są w Decker-Walters (ed. 1996-2010) gdzie nazywają ten gatunek " Luffa Ridge " "). Dhari Tori w Indiach.

[madohora]

Trichosanthes dioica to gatunek uprawiany w Indiach, którego owoce spożywa się w stanie nie w pełni dojrzałym, gdy nasiona nie są zdrewniałe. Tam jest znany jako parwal , palwal lub parmal , a po angielsku jako „szpiczasta tykwa”. Podobnie jak u pozostałych rodzajów, owoc jest mięsisty i niepękający, gdy dojrzeje, skórka zmienia kolor na pomarańczowy lub czerwony. W języku hiszpańskim w Internecie można znaleźć tłumaczenie „spiczasta dynia” lub „spiczasta dynia".

[madohora]

Galeria „ dyni niespożywczych ” (uprawianych w celu wykorzystania zdrewniałej skorupy do celów niespożywczych, takich jak dekoracje, instrumenty muzyczne, pojemniki itp.). W języku hiszpańskim „ozdobny” oznacza dekoracyjny, w języku angielskim „ozdobny” niedawno rozszerzył swoje znaczenie na „do zastosowań niespożywczych”.

[madohora]

Crescentia i Amphitecna do użytku innego niż żywność
redagować
Oba są blisko spokrewnionymi rodzajami bignoniaceae , zwanymi „drzewami dyniowymi”.

[madohora]

W Hiszpanii owoce L. siceraria , z których w starożytności wytwarzano pojemniki na wino i inne płyny, nazywają „tykwa winnicowa” lub „tykwa pielgrzymia”.

[madohora]

Cucurbita pepo typu „mini dynia” lub „mała dynia” lub „dynia miniaturowa”. Patrz sekcja Zapallos i pipiany o alternatywnym zastosowaniu podstawowym

[madohora]

Z wyjaśnieniem, że rośliny mogą być nieudomowione i uprawiane w celach ozdobnych lub jako ciekawostka itp., z zachowaniem cech nabytych w stanie dzikim (Parodi 1935). I odwrotnie, można je udomowić, a nie uprawiać, po naturalizacji w regionie, po angielsku nazywa się je „dzikimi” ( dzikimi ).

[madohora]

[madohora]

Cucurbita pepo subsp. fraterna (= Cucurbita fraterna ), hybryda ze wszystkimi Cucurbita pepo , występująca tylko w regionach Meksyku. W Meksyku nazywają ją „szaloną dynią” lub „calabacilla”, podobnie jak inne dzikie dynie o małych i toksycznych owocach

[madohora]

Lagenaria , cały ten rodzaj dyniowatych charakteryzuje się owocami przypominającymi dynię, chociaż uprawiana jest praktycznie tylko Lagenaria siceraria i jedyna udomowiona lub przystosowana do naszego rodu. Pozostałe 4 gatunki są afrykańskie i dzikie,

[madohora]

Crescentia , nieuprawne gatunki z rodzaju, takie jak nieuprawne odmiany Crescentia cujete i Crescentia alata , nazywane są również „drzewami dyniowymi”. Dynie pochodzące z dzikich populacji są mniejsze, mają mniej zaokrąglony kształt i cieńsze łupiny. W Meksyku dzikie drzewa Crescentia cujete nazywane są güiro ( uas w języku Majów), a nazwa ta różni się od nazw nadawanych odmianom uprawnym.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Benincasa hispida zbiera się, gdy jest w pełni dojrzała i można ją jeść gotowaną, przygotowywaną na różne sposoby lub jako zapiekankę, słodko-kwaśną zupę. Wykorzystuje się je także w wyrobach cukierniczych.

[madohora]

Dynia krzywoszyja , znana również jako dynia żółta , jest odmianą Cucurbita pepo , gatunku obejmującego również niektóre dynie i większość innych letnich kabaczków . Rośliny są krzaczaste i nie rozprzestrzeniają się jak rośliny dyni zimowej i dyni zwyczajnej. Najczęściej używana jako dynia letnia , charakteryzuje się żółtą skórką (która może być gładka lub nierówna) i słodkim żółtym miąższem, a także charakterystycznym zakrzywionym końcem łodygi lub „krzywą szyją”. Nie należy jej mylić z odmianami Cucurbita moschata o krzywej szyi , takimi jak dynia zimowa 'Golden Cushaw', lub pnąca dynia letnia ' Tromboncino '. Jej nazwa odróżnia ją od innej podobnie wyglądającej odmiany C. pepo , dyni o prostej szyi , która również jest zwykle żółta. Istnieje jedna podobna, niejadalna odmiana C. pepo : C. pepo var. ovifera .

[madohora]

Dynia Pattypan (lub 'patty pan') to odmiana dyni letniej ( Cucurbita pepo ) wyróżniająca się okrągłym i płytkim kształtem oraz falistymi brzegami, nieco przypominającymi latający spodek . Nazwa "pattypan" pochodzi od "patelni do pieczenia pasztecików". Jej francuska nazwa, pâtisson , pochodzi od prowansalskiego słowa oznaczającego ciasto robione w falistej formie. Dynia Pattypan jest również znana jako scallop squash, granny squash, custard squash, [ciblème w języku francuskim Cajun ,button squash, scallopini, lub po prostu "squash" w australijskim angielskim , lub schwoughksie squash (wymawiane "shwooxie squash"), szczególnie jeśli jest uprawiana w rejonie Poughkeepsie w stanie Nowy Jork.

[madohora]

Dynia prosta jest odmianą uprawną Cucurbita pepo uprawianą jako rodzaj letniej dyni , która zwykle ma żółty kolor. Jest również znana jako dynia żółta , chociaż inne dynie, takie jak dynia krzywa , mogą być również znane pod tą nazwą. Ma łagodnie słodki i wodnisty miąższ oraz cienką, delikatną skórkę, którą można pozostawić na owocu w wielu rodzajach przepisów. Prawie na pewno została udomowiona we wschodnich Stanach Zjednoczonych, chociaż inne odmiany tego samego gatunku ( cukinia i dynia ) zostały udomowione w Mezoameryce . Ta dynia rośnie na pnących roślinach osiągających 60–90 cm (2,0–3,0 ft) wysokości, które dobrze rosną w łagodnej pogodzie. Jest dobrze znana jako pozycja w kuchni amerykańskiej, gdzie jest smażona, gotowana w mikrofalówce, gotowana na parze, gotowana lub pieczona. Często jest używana w przepisach zamiennie z cukinią. Dobra żółta letnia dynia będzie mała i jędrna z delikatną skórką bez skaz i siniaków. W niektórych regionach jest dostępny przez cały rok, ale szczyt jego występowania przypada na wczesny i późny okres lata. Podobną niejadalną odmianą C. pepo jest C. pepo var. ovifera .

[madohora]

Cukinia czasami zawiera toksyczne kukurbitacyny , przez co jest niezwykle gorzka i powoduje poważne zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Przyczynami są stresujące warunki wzrostu i zapylenie krzyżowe z ozdobnymi dyniami

[madohora]

Nazwa cukinia jest używana w języku angielskim amerykańskim , australijskim , kanadyjskim i nowozelandzkim. Jest zapożyczona z języka włoskiego, gdzie zucchini jest zdrobnieniem liczby mnogiej słowa zucca , „szpik”

[madohora]

Nazwa courgette jest używana w brytyjskim , hiberno- , malezyjskim , nowozelandzkim i południowoafrykańskim angielskim. Jest zapożyczona z języka francuskiego, gdzie courgette jest zdrobnieniem od courge , „szpik”.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Purre z dyń

[madohora]

CIASTECZKA NA HALLOWEN

1 szklanka cukru pudru
2 szklanki mąki
szczypta soli
200 g masła
3 żółtka
cukier wanilinowy
pomarańczowa masa do dekoracji

Zacznij od wymieszania mąki, soli, cukru pudru i cukru waniliowego. Następnie dodaj żółtka, masło i zagnieć na jednolitą masę. Powstałe ciasto włóż do lodówki na jedną godzinę.
Po upływie tego czasu ciasto rozwałkuj i powycinaj kształty dyń, przy pomocy foremki. Tak przygotowane ciastka przełóż na blachę wyłożoną papierem do pieczenia i piecz przez 10 minut w temperaturze 180 stopni. Od czasu do czasu kontroluj kolor ciastek, który powinien być tylko lekko brązowy.
Teraz z masy cukrowej przy pomocy tych samych foremek ponownie wytnij kształty dyń i dociśnij do kształtu upieczonych ciastek. Masę cukrową możesz wcześniej od spodu delikatnie zwilżyć wodą.

[madohora]

Melon , czyli melon pospolity ( Cucumis melo; Melo sativus ) to roślina jednoroczna z rodziny ogórkowatych z rodziny Cucurbitaceae . Jadalna kultura melona, ​​​​czasami używana jako lek.

[madohora]

Ojczyzną jest Afryka i Wschodnie Indie . Pierwsza wzmianka ( łac. pepones ) pojawia się w Biblii . Melon zaczął rozprzestrzeniać się na naszym terytorium od XVI wieku. Dojrzały melon ma zwykle słodki, prawie miodowy smak .

[madohora]

Jest powszechnie uprawiana na Ukrainie, głównie w południowych regionach kraju.

[madohora]

Owoce zawierają kwasy organiczne , cukry (16-18%), substancje pektynowe , witaminy (E, C, B6 , B2 , karoten , kwas nikotynowy, pantotenowy i foliowy), błonnik , substancje azotowe i mineralne.

[madohora]

W celach kosmetycznych sok z kantalupa służy do usuwania plam pigmentacyjnych, trądziku i zmarszczek.

[madohora]

Cucumis melo to jednopienna roślina zielna z pełzającymi smołami. Uprawia się ją ze względu na owoce , melon , owoc sezonowy o dużej zawartości wody i słodkim smaku. Gaj melonowy był uprawiany już w starożytnym Egipcie w III tysiącleciu p.n.e. , a jego uprawa rozprzestrzeniła się na większość kontynentów.

[madohora]

Kolor naskórka i skóry różni się w zależności od grupy. Naskórek może być biały, szary, zielonkawy lub żółtawy, o gładkiej, szorstkiej lub siateczkowej teksturze. Magaya jest aromatyczna, ma lekką konsystencję i różne kolory: mariellu, zielony, różowy i odcienie pomiędzy. W centrum znajduje się jaskinia zawierająca wiele dużych osobników pokrytych lepką substancją.

[madohora]

Jest to zły precedens dla innych upraw, zwłaszcza seronda ceres .

[madohora]

Istnieje wiele typów, a w każdym z nich znajduje się wiele odmian, które różnią się wyglądem, właściwościami i sposobem uprawy. Najbardziej uprawianymi gatunkami są mariellu, ananas, kantalupa, włoska kantalupa, calameño (lub chilijska kantalupa), charentais, Crenshaw, japoński hrabia, Eartern Shipper, galia, złoty melon , zielony melon lub melon z tuńczyka (znany w języku angielskim jako spadziowy ), muchomor , tendral, zachodni spedytor.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Charakterystyczny zapach niektórych rodzajów melonów wynika z mieszaniny lotnych aldehydów , alkoholi , estrów i octanów (zwłaszcza octanu benzylu , octanu heksylu i octanu 2-metylobutylu ). Ich powstawanie podczas dojrzewania jest kontrolowane przez hormon roślinny etylen . Uważa się, że związki zawierające siarkę odgrywają również ważną rolę w ogólnym aromacie.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Wraz z nadejściem sezonu letniego na stołach Apulii łatwo jest znaleźć barattiere, lokalną odmianę Cucumis melo o cechach jakościowych pośrednich między ogórkiem a melonem, której typowy obszar uprawy znajduje się na południe od Bari, zwłaszcza pomiędzy Polignano a Mare, Monopoli i Fasano.

[madohora]

Tak Pietro Santamaria , profesor ogrodnictwa na Wydziale Nauk Rolno-Środowiskowych i Terytorialnych (Disaat) Uniwersytetu w Bari, przedstawia typowe apulijskie warzywo, które w ostatnich latach również dorosło do zaszczytów badań naukowych.

[madohora]

„Po pobraniu próbek wszystkie analizy przeprowadzono w zakładach Cnr-Ispa, częściowo w laboratoriach centrali w Bari, a częściowo w laboratoriach firmy eksperymentalnej „Noria” z Mola di Bari – informuje Francesco Serio , badacz w Cnr-Ispa –. Podczas zbioru komercyjnego mierzono niektóre parametry biometryczne, produkcyjne i morfologiczne, a także dotyczące barwy, suchej masy, głównych cukrów i kationów nieorganicznych.

[madohora]

Na zawartość sodu wpłynęło oczywiście użycie wód słonawych, o których wiadomo, że zawierają mniej lub bardziej duże ilości chlorku sodu, ale które przyczyniają się do „poprawy smaku produktu”.

[madohora]

Celem testu było opracowanie protokołu uprawy Barattiere bez użycia syntetycznych substancji chemicznych do nawożenia i obrony przed pasożytami, umożliwiającego ekonomicznie korzystną i jednocześnie zrównoważoną produkcję pierwotną, szczególnie pod kątem wykorzystania produktów zewnętrznych .

[madohora]

Wreszcie, dodaje Santamaria, w projekt BiodiverSO zaangażowało się kilku producentów w działalność związaną z ochroną i utrzymaniem in situ w izolacji zasobu genetycznego „Barattiere”, jak na przykład Pasquale Legrottaglie , właściciel przedsiębiorstwa rolnego o tej samej nazwie w Monopoli (Ba), które spośród różnych populacji barattiere występujących na terytorium Apulii uprawia barattierę o kulistych, lekko zwężających się owocach, w kolorze jasnozielonym, o średniej masie 400-500 g, z gładkimi i pozbawionymi kłaczków owocami skórka i wybarwiony miąższ są jasnozielone, jędrne, o słodkim smaku, soczystej konsystencji i intensywnym zapachu.

[madohora]

Pasquale starannie przechowuje nasiona, które uzyskał podczas uprawy owoców barattiere w zeszłym roku, a biorąc pod uwagę cel projektu, jakim jest pomoc w ograniczeniu tempa erozji różnorodności biologicznej i podtrzymaniu tradycji, przekazał nam trochę nasion, które następnie rozdano podczas różne imprezy organizowane w okolicy.”

[madohora]

Barattiere jest rośliną andromoniczną, ale na głównej łodydze znajdują się tylko kwiaty męskie. Jest to interesujący aspekt do rozważenia w uprawie. W rzeczywistości zaleca się przycięcie pędu głównego (przycinanie zielone), aby pobudzić wzrost pędów pierwotnych, a zwłaszcza wtórnych, na których częściej występują kwiaty hermafrodytyczne.

[madohora]

„W przeszłości – podsumowuje Santamaria – uprawę niedojrzałych melonów prowadzono w suchych warunkach, zwłaszcza na bardzo głębokiej glebie, w niektórych obszarach zwanych „ostrzami lub prądami”, zdolnymi jednak do magazynowania deszczu, który spadł zimą. Obecnie uprawa Barattiere odbywa się zazwyczaj w warunkach nawadniania, co zwiększa produkcję i otwiera nowe, większe rynki.”

[madohora]

Wyobrażamy sobie, że będzie okrągły, letni, bardzo słodki i przede wszystkim pomarańczowy. A jednak melon bardzo nas oszukuje: świeże owoce z dużej rodziny dyniowatych (takich samych jak, że tak powiem, dynie, cukinie i ogórki) pojawiają się przez cały rok, czasem w przebraniu. Jest tak wiele odmian melona , ​​że ​​​​czasami prawie trudno je rozpoznać: od bardziej znanych melonów kantalupowych i siatkowych, pachnących i bardzo słodkich, po żółte, białe i zielone zimowe, mniej słodkie i soczyste, ale bardzo orzeźwiające .

[madohora]

Cucumis melo , naukowa nazwa melona, ​​to jednoroczna roślina pnąca, którą lubimy od zarania cywilizacji. Znajdujemy je opisane pismem klinowym przez Sumerów, w języku aramejskim w Starym Testamencie oraz w płodnej grece Pliniusza Starszego, starożytnego Piero Angeli. Rozmawiają o tym Galen, grecki luminarz medycyny i Apicjusz, kucharz i gastronomik starożytnego Rzymu. Następnie znajdujemy go na stołach VIP-ów, takich jak Karol Wielki, Marco Polo i Giovanni Boccaccio.

[madohora]

Dziko rosnące melony występują głównie w Afryce i Azji, ale także w Australii i regionie Pacyfiku. Melony bardzo łatwo szaleją w obszarach, w których są uprawiane. W przypadku Austrii stwierdzono, że rośnie dziko rzadko i niekonsekwentnie, jednak preferuje się go na składowiskach osadów ściekowych.

[madohora]

W Europie melony cukrowe dzielą się na trzy główne grupy:

Melony ozime są stosunkowo duże (1,5–3 kg), nie mają zapachu i są bardzo słodkie. Należą do nich „Amarillo liso”, „Piel de Sapo”, „Tendral” i melon spadziowy („Kanarek żółty”). Dojrzewają późno i mają długi termin przydatności do spożycia. W odróżnieniu od dwóch pozostałych grup owoce nie dojrzewają .

[madohora]

OECD rozróżnia następujące 16 handlowych rodzajów melona na podstawie cech owoców Niemieckie nazwy są zgodne z Niemiecką Federalną Agencją ds. Rolnictwa i Żywności:

[madohora]

W tradycyjnej klasyfikacji melon piżmowy łączy się z niektórymi gatunkami afrykańskimi ( Cucumis hirsutus, Cucumis humifructus i Cucumis sagittatus ). Jednak badania filogenetyczne wykazały, że melon piżmowy należy do kladu z gatunkami azjatyckimi i australijskimi.

[madohora]

[madohora]

Krótko mówiąc, każdy znajdzie coś dla siebie i dzisiaj opowiemy Ci o 13 odmianach melona, ​​które powinieneś znać , najpopularniejsze i szczególne rodzaje, te, które łatwo znajdziesz na rynku oraz najrzadsze, najstarsze, nawet Slow Food Prezydium.

[madohora]

Melon kantalupowy
Gdyby melon był religią, równie dobrze moglibyśmy się nawrócić. W pewnym sensie jest to kantalupa, ponieważ jego rozpowszechnienie było możliwe dzięki wymianie między religijnymi katolikami. Ta bardzo słodka i soczysta letnia odmiana wzięła swoją nazwę od mikroskopijnej gminy w prowincji Rieti, Cantalupo w Sabinie. Mieścił się tu (jest) zamek papieski o tej samej nazwie, będący niegdyś celem misjonarzy z Dalekiego Wschodu, którzy oprócz wiary najwyraźniej przywieźli ze sobą ten kulisty owoc o gładkiej powierzchni i jasnopomarańczowym miąższu . Prawdziwy cud natury, żeby pozostać w temacie. Jest tak pyszna, że ​​grzechem (biblijnym) byłoby nie wykorzystać jej do przygotowania najlepszych przystawek z melonem , znacznie wykraczających poza „zwykłą” szynkę.

[madohora]

Siatkowy melon
Jak każdy odnoszący sukcesy influencer, melon w siatce wyróżnia się swoim wyglądem zewnętrznym. Odmiana ta ma kształt owalny lub kulisty i charakteryzuje się gęsto usieciowaną powierzchnią . Zwróć uwagę na kolor , którego odcienie pomogą Ci zorientować się w (często trudnym) wyborze najlepszego rodzaju na każdą okazję: szaro-zielona skórka mówi nam, że miąższ jest bardziej soczysty, idealny do słodkich przepisów np . -upiecz sernik melonowy ; kiedy tony zmienią kolor na zielonkawo-żółty, możemy spodziewać się smaku z bardziej cytrusowymi tonami, przypominającego pomarańczę. Przyjrzyj się zatem uważnie, ale nie za bardzo: w rzeczywistości zaciąg należy do odmian, które nie przechowują się długo.

[madohora]

Wiadański melon ChOG
Mantua to prawdziwy ośrodek nerwowy zajmujący się produkcją wysokiej jakości owoców i warzyw. Po dyni, z której można przygotować wspaniałe tortelli , kiwi i Sermidzie, bardzo słodkiej odmianie cebuli , letnie pola zapełniają się melonami. Viadanese to odmiana marki ChOG o zwartym miąższu pomarańczy, gładkiej skórce i intensywnym aromacie: doskonała do całego posiłku, nawet do risotto rybnego oraz jako dodatek do duszonych mięs i carpaccio wołowego.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Wężowy melon
Różnorodności grupy flexuosus nie można nazwać inaczej. Melon wężowy, o długim, gładkim i giętkim kształcie przypominającym gada, jest lokalnie znany pod najróżniejszymi nazwami: sycylijskie cetrangolo, abruzzo torterello , ormiański ogórek . W przeciwieństwie do ogórka, do którego, przyznajemy, bardzo przypomina, ma słodszy smak i jest bardziej strawny. Mimo to w kuchni regularnie stosuje się go jako substytut: a co, jeśli powiemy Ci, że doskonale sprawdza się sam na zakończenie posiłku lub do wzbogacenia wody detoksykującej z witaminami i świeżością w celu oczyszczenia i opróżnienia organizmu?

[madohora]

Gorzki melon
Na koniec zostawiliśmy gorzkiego melona, ​​czarną (a raczej jasnozieloną) owcę z gatunku Cucumis melo . Ta azjatycka odmiana należy do grupy momordica i tym razem jej nazwa nie jest przypadkowa: jest to jeden z najbardziej gorzkich owoców na świecie , do tego stopnia, że ​​powszechnie używa się go jako rośliny leczniczej . Swoje właściwości terapeutyczne zawdzięcza przede wszystkim charantynie , związku chemicznemu o działaniu podobnym do insuliny i dlatego stosowanemu w leczeniu chorób przewlekłych, takich jak cukrzyca typu 2. Mało tego: gorzki melon ma również silne działanie przeciwutleniające, przeciwzapalne i bogate w kwas foliowy.

[madohora]

[madohora]

Jednym z najczęściej używanych warzyw w sezonie letnim jest z pewnością karuzela, produkt często dodawany do sałatek, aby dodać im dodatkowego charakteru. Karuzela wraz z ogórkami należy do rodziny dyniowatych.
Można powiedzieć, że caroselli wyglądem przypominają ogórki i są uprawiane głównie w regionie Apulii. W rzeczywistości różnica w smaku między karuzelą a ogórkiem jest nawet niewielka: karuzele są znacznie słodsze w porównaniu do kwaśnego smaku ogórków.

[madohora]

Oprócz właśnie zaproponowanej tabeli należy dodać, że zawartość cukru w ​​tym warzywie zmienia się znacznie w zależności od stopnia dojrzałości, osiągając maksymalnie 2 G.

[madohora]

Mają także doskonałe właściwości odświeżające i trawienne. To doskonałe produkty dla wszystkich, którzy przestrzegają diety niskokalorycznej lub cierpią na szczególne patologie, takie jak cukrzyca czy hiperglikemia. Zarówno ogórki, jak i karuzela są produktami idealnymi do spożycia w sezonie letnim, gdyż są bogate w wodę. Są one często używane, zwłaszcza przez osoby, które często czują się wyczerpane lub brakuje im energii. Jedną z innych właściwości, które
jest działanie moczopędne. Tak naprawdę bardzo często sięgają po nie kobiety, które borykają się z problemem zatrzymywania wody i szukają idealnej sylwetki przed wakacjami.

[madohora]

Decydując się na zakup karuzeli od firmy owocowo-warzywnej warto zwrócić uwagę na stan skórki. Wydaje się lśniące, gdy warzywo jest świeże. Ponadto bardzo ważne jest, aby zwrócić uwagę na wielkość jeśli znajdziemy zbyt małe owoce, prawdopodobnie nie są bardzo dojrzałe, natomiast jeśli są zbyt duże, możliwe jest, że są zbyt dojrzałe i dlatego nie są bardzo dojrzałe smaczny. Co więcej, jeśli są zbyt duże, możesz spotkać się z produktem pełnym zdecydowanie irytujących nasion.

[madohora]

Melon koreański ma owalny kształt z głębokimi, równomiernie rozmieszczonymi białymi, liniowymi szwami biegnącymi wzdłużnie wzdłuż żółtej skórki. W jego półprzezroczystym białym miąższu znajdują się trzy zagłębienia nasienne o wysoce skoncentrowanej słodyczy. Dojrzały miąższ melona będzie miał lekko słodki smak podobny do gruszki lub melona. Jego zapach jest delikatny i czysty. Chociaż melon jest powszechnie podawany w postaci obranej, wiadomo, że jest całkowicie jadalny, ponieważ jego skórka jest bardzo cienka, a nasiona małe. Jest bardzo łatwo psujący się i zaleca się jego spożycie w ciągu tygodnia od zbioru.

[madohora]

Melony Sun Jewel są bogate w witaminy A i C. Podobnie jak większość melonów, są bogatym źródłem naturalnego nawilżenia, którego zawartość wynosi aż do trzech czwartych.

[madohora]

MELON Z WINEM

1 melon, białe wino, cukier do smaku

Odcinamy podstawę melona, ​​aby stał. Uważaj, aby nie zrobić w nim dziur, bo trzeba pomyśleć, że melon będzie naszym pojemnikiem. Wycinamy również górną część, która posłuży nam jako pokrywka.
Po odsłonięciu melona wydrążamy go, czyli usuwamy cały miąższ. Miąższ siekamy i mieszamy z winem i cukrem do smaku.
Napój wlewamy do melona i zostawiamy w lodówce na co najmniej 3 godziny.
Następnie, gdy jest zamrożony, jest gotowy do podania.

[madohora]

MELANCJA

1 gotowy melon (bardzo dojrzały), białe wino, cukier, lód i bardzo długa słomka.

Zrób dziurę w jednym z końców melona i usuń wszystkie nasiona. Następnie dodaj białe wino, lód i małą łyżeczkę cukru. Odstawiamy na 10 minut i popijamy sorbetem.

[madohora]

MELON Z KREWETKAMI

Koreańskie melony są zachwycające. Mają melonowy smak podobny do kantalupa, ale z kremowym miąższem i odrobiną więcej chrupkości. Nasiona są jadalne, więc zostawiam je nienaruszone, aby cieszyć się słodkim miąższem, który je otacza, i dla dodatkowej tekstury. Koreański melon w połączeniu z krewetkami stanowi prostą, ale orzeźwiającą przystawkę lub popularny dodatek do wiosennego lub letniego bufetu.

[madohora]

Melon jest rośliną jednoroczną , płożącą. Dobrze rośnie w klimacie subtropikalnym lub ciepłym, umiarkowanym. Melony preferują ciepłą, dobrze nawożoną glebę z dobrym drenażem, bogatą w składniki odżywcze, ale są podatne na mączniaka rzekomego i antraknozę . Ryzyko choroby można zmniejszyć poprzez płodozmian z uprawami innymi niż dyniowate , unikając upraw podatnych na podobne choroby co melony. Krzyżowe zapylenie spowodowało, że niektóre odmiany rozwinęły odporność na mączniaka prawdziwego . Owady przyciągane do melonów to m.in. stoneczka ogórkowa , mszyca melonowa , ćma melonowa i stoneczka ogórkowa .

[madohora]

Inne odmiany uprawiane w Afryce są gorzkie i uprawiane ze względu na jadalne nasiona.

[madohora]

Oprócz spożywania ich na świeżo, melony są czasami suszone . Inne odmiany są gotowane lub uprawiane dla ich nasion, które są przetwarzane w celu uzyskania oleju melonowego. Jeszcze inne odmiany są uprawiane tylko ze względu na przyjemny zapach. Japoński likier Midori jest aromatyzowany melonem.

[madohora]

Dobrze rozwija się na glebach zasadowych , zwłaszcza odmian cukrowych, które wymagają obecności w glebie węglanu wapnia , który zwiększa zawartość sacharozy w łodygach i liściach. Preferuje gleby zdrowe, głębokie, niezbyt ciężkie i niezbyt gliniaste, gdyż glina ma tendencję do zagęszczania się i zaczyna utrudniać rozwój korzeni.

[madohora]

Albo spróbuj koreańskiego melona i krewetek w sałatce. Pokazany tutaj z karambola, marynowanymi kostkami rzodkiewki, ogórkiem, papryczkami serrano i czerwoną cebulą.

[madohora]

Szukaj
Składać
Przepisy  Desery  Mrożone desery
Koreańskie lody melonowe
9 komentarzy
Opublikowano 24 lipca 2012 r . - Zaktualizowano 10 czerwca 2017 r. - przez Steve Cylka
Przejdź do przepisuUdział

Wydaje się, że raz w roku nasze lokalne sklepy spożywcze zaczynają oferować jakiś nowy rodzaj owoców. Niektóre z nich są dość egzotyczne i jestem całkowicie zdumiona różnorodnością owoców na planecie Ziemia. Czasami kupuję nowy owoc i nie mam pojęcia, jak go przygotować. W zeszłym tygodniu kupiłam owoc, który pojawia się w lokalnych sklepach w mojej okolicy i nazywa się koreański melon.



Melon koreański jest mniejszy od kantalupa i ma jasnożółty kolor z liniowymi grzbietami biegnącymi wzdłuż zewnętrznej części owocu. Przeprowadzając małe badania online, odkryłem, że melon koreański jest w rzeczywistości całkowicie jadalny, ponieważ jego skórka jest niezwykle cienka, a pestki małe. Po przecięciu jednego z nich odkryłem, że to, co przeczytałem na temat cienkiej skórki, jest prawdą. Odkryłem, że najlepiej jest usunąć skórkę z miąższu obieraczką do ziemniaków. Tak, skórka jest aż tak cienka. Próbowałem zjeść kilka pestek, ale okazały się trochę twardsze, niż bym chciał. Nie były tak delikatne jak pestki ogórka i prawdopodobnie nie będę kimś, kto regularnie zjada tego melona w całości. Chyba jestem trochę staroświecki, jeśli chodzi o to, ponieważ lubię miąższ melona pokrojony na małe kawałki.

[madohora]

KOREAŃSKI MELON MARYNOWANY

• 5 funtów (2,25 kg) koreańskich melonów (chameh; 참외)
• 2 całe anyż gwiazdkowy
• 2 plasterki świeżego imbiru (około 2 łyżek)
• 1 laska cynamonu
• 1 łyżka gochugaru
• 4 daktyle
• 3 szklanki białego octu
• 2 szklanki wody
• 3 szklanki cukru

Obierz melony, pokrój je na pół i usuń pestki. Pokrój melona w kostki o wymiarach 1-2”. W dużym garnku wymieszaj wszystkie składniki oprócz melona. Doprowadź do wrzenia, mieszając, aby rozpuścić cukier. Pozostaw garnek do wrzenia przez 5 minut, a następnie zdejmij z ognia. Dodaj melona i daktyle, przykryj garnek i odstaw.
Po 1-2 godzinach zdejmij pokrywkę, doprowadź garnek do wrzenia, a następnie gotuj na wolnym ogniu (nieco poniżej wrzenia) przez 45-60 minut lub do momentu, aż kostki melona staną się nieco przezroczyste na brzegach. Ponownie zdejmij garnek z ognia i pozwól melonowi i płynowi osiągnąć temperaturę pokojową. Przełóż do pojemnika z pokrywką i wstaw do lodówki. Po schłodzeniu marynowany kantalupa nadaje się do spożycia, chociaż smak poprawia się po kilku dniach.

[madohora]

[madohora]

Melon z winem to tradycyjny letni napój w Chile, chociaż pochodzi z Hiszpanii i jest popularny także w Argentynie. Miłość, jaka istnieje w kraju do tego napoju, jest taka, że ​​15 stycznia został nawet ogłoszony „międzyplanetarnym dniem” melona z winem.

[madohora]

LIKIER

[madohora]

Melon cięty w kształcie kwiatu. Pochodzący z tropikalnej i subtropikalnej Afryki melon od czasów starożytnych podbijał serca smakoszy. Już w starożytności dziki melon był ceniony ze względu na swój smak. Wiadomo, że owoce melona przynoszono w prezencie bogom w Egipcie, a w Babilonie przypisywano im boską właściwość zatrzymywania w sobie Światła.

[madohora]

Zupa melonowa. Wszystkie odmiany melonów można podzielić na 3 duże grupy: czterdzieści, piżmo i zima. Czterdzieści melonów wyróżnia się okrągłym kształtem, siateczkową skórką z żyłkami, aromatycznym i słodkim miąższem o barwie od żółtej do białawej. Uprawia się je głównie w szklarniach.

[madohora]

Melony zimowe mają jasnożółty lub zielonkawy miąższ i kolor, kształtem przypominają podłużne piłki do rugby. Takie melony są dobrze przechowywane przez ponad miesiąc, ale zauważalnie tracą aromat i soczystość. Przykładami takich melonów są odmiany cassaba i melon hiszpański.

[madohora]

Miąższ melona zawiera dużo żelaza, potasu, wapnia, magnezu, witamin z grupy B, C i A, karotenu i pektyny. Dzięki nim melon jest środkiem zapobiegającym chorobom układu krążenia, obniża poziom cholesterolu we krwi i zapobiega rozwojowi miażdżycy, uspokaja układ nerwowy, normalizuje pracę jelit, a także usuwa toksyny.

[madohora]

Jak wybrać najsmaczniejszy melon? Aby to zrobić, musisz dokładnie zbadać owoc, powąchać go i trzymać w dłoniach ... Przyłóż melon do nosa. Im bardziej pachnie, tym jest smaczniejszy. Zwróć uwagę na sam zapach: powinien być bogaty, przyjemny.

[madohora]

Jeśli otrzymasz melon, który nie jest całkiem dojrzały, pozostaw go do dojrzewania w suchym, wentylowanym miejscu w temperaturze pokojowej na trzy do pięciu dni. Cały melon można przechowywać w lodówce przez tydzień, a pokrojony melon tylko 2-3 dni. Jednocześnie nie zapominaj, że silny zapach melona może posmakować innych produktów, dlatego przechowuj go w celofanie lub folii.

[madohora]

Melona można pokroić w kulki i wymieszać z lodami. Przyzwyczailiśmy się do podawania melona w bardzo prosty sposób – świeżego i pokrojonego na kawałki. Ale melon stać na więcej, może nas zaskoczyć nieoczekiwanym połączeniem smaków. Istnieje wiele przepisów, które mogą zmienić nasze postrzeganie melonów.

[madohora]

Świeży melon świetnie komponuje się z owocami morza, szynką peklowaną, czerwonymi owocami czy arbuzem. Oto przykład prostej, ale oryginalnej przekąski

[madohora]

[madohora]

CIASTO Z MELONEM

300 g truskawek,
- 1 melon,
- 2 żółtka,
- 150 ml tłustej śmietany,
- 60 g cukru pudru,
- 1 opakowanie wanilii.

Melona umyj i obierz , pokrój na kawałki o grubości 1-2 cm. Melona i jagody ułóż na dnie naczynia do pieczenia. Cukier ubić z żółtkiem na gęstą białą pianę i dodać śmietanę. Mieszać do uzyskania jednorodnej masy. Tą masą wylewamy na przygotowane nadzienie. Piec w nagrzanym piekarnik

[madohora]

To szok witamin i potasu, zapewnia uczucie sytości; Ma niską kaloryczność i niski indeks glikemiczny: to tylko niektóre z wielu zalet tego owocu o intensywnym letnim zapachu.

[madohora]

Zawiera 8g węglowodanów prostych na 100g karmy. Czyli choć nie należy przesadzać z ilością, są to węglowodany w stanie naturalnym i pozbawione środków chemicznych, dzięki czemu nie powodują chorób
Zawiera witaminy B2, B3, B5, B6, B12, B9, B7, E, A i K. Wśród najbardziej godnych uwagi:

[madohora]

Witamina C. Uczestniczy w gojeniu ran, tworzeniu tkanek, naprawie i utrzymaniu chrząstki, kości i zębów. Pomaga w wchłanianiu żelaza. Jest silnym przeciwutleniaczem, który zapobiega uszkodzeniom komórkowym powodowanym przez wolne rodniki. Wspomaga odporność na choroby wywoływane przez wirusy i bakterie.

[madohora]

Potas. Wśród minerałów zawartych w melonie znajdują się żelazo, magnez, wapń, fosfor, cynk, miedź, mangan i selen, ale najważniejszy w melonie jest potas, ponieważ zawiera go w dużych ilościach. Potas jest niezbędny do produkcji białka, utrzymania prawidłowego wzrostu ciała, kontrolowania równowagi organicznej i kontrolowania tętna. Bogaty w potas i bardzo niski w sód, owoc ten staje się idealnym pożywieniem, które można polecić pacjentom z nadciśnieniem. Poziom potasu może być obniżony u osób z alkoholizmem, urazami, ograniczeniami w jedzeniu owoców i warzyw, gorączką; stąd znaczenie spożywania tego owocu. Należy go ograniczyć u osób z niewydolnością nerek.

[madohora]

Wzmacnia układ odpornościowy. Dzieje się tak za sprawą obfitej obecności substancji zwanej „cytruliną”, którą organizm wykorzystuje do produkcji aminokwasu „argininy”.

[madohora]

[madohora]

Melony to wrażliwe na mróz rośliny jednoroczne z miękkimi, owłosionymi, zwisającymi łodygami i chwytającymi je wąsami . Mają duże, okrągłe lub klapowane liście i żółte, jednopłciowe kwiaty o średnicy około 2,5 cm (1 cala). Botanicznie owoce są rodzajem jagody znanej jako pepo i różnią się znacznie pod względem wielkości, kształtu, faktury powierzchni oraz koloru i smaku miąższu, w zależności od odmiany. Zazwyczaj ważą 1–4 kg (2–9 funtów). Melony kantalupa i melony siatkowe są dojrzałe, gdy wydzielają słodki, owocowy zapach, w którym to momencie „ślizgają się” lub łamią, łatwo przy połączeniu owocu i łodygi. Melony miodowe i kasaby są dojrzałe, gdy żółkną, w którym to momencie są ścinane z winorośli. Nazywane są melonami zimowymi, ponieważ dojrzewają późno i dojrzewają powoli w przechowywaniu przez wiele tygodni, stając się bardziej miękkie, ale nie zauważalnie słodsze. Rośliny melona są podatne na wiele chorób , w tym mączniaka rzekomego , antraknozę , więdnięcie wywołane przez Fusarium i mączniaka prawdziwego , chociaż niektóre odmiany są bardziej odporne niż inne.

[madohora]

Melon to egzotyczny owoc o orzeźwiającym smaku. Idealnie gasi pragnienie w upalne, letnie dni. Lekki o niewielkiej zawartości kalorii oraz wielu właściwościach zdrowotnych.
W melonie możemy znaleźć minerały i witaminy takie jak: witamina A, C, D, E, P, witaminy z grupy B, beta-karoten, kwas foliowy, pektyny, błonnik, potas, żelazo, magnez, jod, wapń i fosfor.
Melony występują w różnych kolorach w zależności od ich odmiany wyróżniamy: biały, pomarańczowy, żółto-zielony, brązowy. Miąższ natomiast może być koloru białego, żółtego, pomarańczowego, czerwonego lub zielonkawego.

[madohora]

Gdy melon zacznie osiągać określoną wielkość, można go ułożyć na płytce lub dywanie żwirowym, aby zabezpieczyć go przed wilgocią gleby i zapewnić mu maksymalne ciepło sprzyjające dojrzewaniu owoców.

[madohora]

Minimalny poziom cukru nadający się do sprzedaży to 10 w skali Brixa . Poniżej 9 jest to dynia

[madohora]

Melonik lub melonik oznacza kapelusz, którego kształt poza krawędziami przypomina pół melona

[madohora]

Dojrzałe jagody spożywa się bezpośrednio lub dodaje do sałatek owocowych, niedojrzałe gotuje się i marynuje jako warzywa. Miąższ zawiera białka, tłuszcze, węglowodany (7,5%), błonnik, potas, sód, wapń, miedź, cynk, kwas cytrynowy, kwas jabłkowy, prowitaminę A, a zwłaszcza witaminę C (33 mg/100g). Ma działanie dietetyczne i jest stosowany w leczeniu chorób wątroby. Między innymi zjadane są nasiona.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Za miejsce narodzin melona uważa się Afrykę i półwysep Hindustan . Znanych jest wiele podgatunków i odmian, w tym Melon Hamiya .
Melon to roślina ciepło i światłolubna, odporna na zasolenie gleby i suszę, nie toleruje wysokiej wilgotności. Uprawiana w krajach o suchym, ciepłym klimacie.

[madohora]

Melon pospolity to jednoroczna roślina zielna z pełzającymi, zaokrąglonymi łodygami wyposażonymi w wąsy .

[madohora]

Wśród uczonych toczy się dyskusja na temat tego, czy abattiasz w Biblii ( Lb 11:5 ) odnosi się do melona czy arbuza. Obie rośliny były znane w starożytnym Egipcie i na innych zaludnionych obszarach. Niektórzy botanicy uważają, że melony pochodzą z Lewantu i Egiptu, podczas gdy inni uważają, że pochodzą z Persji, Indii lub Azji Środkowej, więc pochodzenie jest niejasne

[madohora]

O uprawie melonów w Moskwie w XVI w. donieśli S. Herberstein i J. Fletcher , w 1606 r. Jacques Margeret opisał Moskwę „duże melony, lepsze niż gdzie indziej jadłem” . Za cara Aleksieja Michajłowicza melony i arbuzy uprawiano w szklarniach nawet pod Moskwą - w Izmailowie (obecnie obszar miejski), ale później uprawę melonów i melonów w szklarniach praktykowano bardzo rzadko.

[madohora]

Cucumis melo subsp. agrestis - dziki melon
Cucumis melo subsp. melo
Cucumis melo subsp. melo var. cantalupensis – kantalupa
Cucumis melo subsp. melo var. chito – melon pomarańczowy
Cucumis melo subsp. melo var. conomon - ogórek melonowy lub melon ogórkowy
Cucumis melo subsp. melo var. flexuosus - melon serpentynowy
Cucumis melo subsp. melo var. inodorus - Cassaba i Spadź
Cucumis melo subsp. melo var. mirza - torpeda melona/mirza
Cucumis melo subsp. melo var. momordica – Złap melona
Cucumis melo subsp. melo var. Teksas

[madohora]

Jest składnikiem „ ciast schumaakwe ” i jest stosowany zewnętrznie na reumatyzm i obrzęki. Okład z nasion i kwiatów jest stosowany na zadrapania kaktusa. Świeżą dynię kroi się na spiralne paski, składa w motki i wiesza do wyschnięcia na zimę. Kwiaty są gotowane w tłuszczu i używane jako przysmak w połączeniu z innymi produktami spożywczymi. Świeżą dynię, całą lub w kawałkach, praży się w popiele i wykorzystuje do jedzenia. Z tykw można zrobić kubki, chochle i czerpaki i wykorzystywać je do różnych celów. Z tykw można również zrobić tańce falliczne symbolizujące owocowanie lub grzechotki ceremonialne. Z tykw robi się również pojemniki do przechowywania cennych przedmiotów.

[madohora]

Naukowcy zauważyli, że termin „dynia” i pokrewne określenia, takie jak ayote i calabaza, są stosowane do szeregu odmian dyni zimowej o różnych rozmiarach i kształtach. Termin „dynia tropikalna” jest czasami używany w odniesieniu do odmian dyni z gatunku Cucurbita moschata .

[madohora]

W pomarańczowym miąższu dyni kryje się mnóstwo beta-karotenu, czyli barwnika roślinnego należącego do grupy karotenoidów. Nazywa się go prowitaminą witaminy A, która odpowiada za prawidłowe funkcjonowanie całego organizmu. To właśnie jemu dynia zawdzięcza swój charakterystyczny kolor i silne działanie przeciwzapalne. Będąc silnym przeciwutleniaczem, beta-karoten wpływa na obniżenie ryzyka zachorowania na choroby nowotworowe, w tym raka piersi, płuc czy prostaty.

[madohora]

Potrzebujesz do tego kilku bursztynowych koralików nasyconych słońcem i świecę z miodowego wosku. Nim zaczniesz czarować, rozpal kadzidła z lawendy lub bazylii – one sprzyjają pomyślności. Na niebieską bądź czerwoną nitkę nawlekaj bursztynki. Niech każdemu towarzyszy w twoich myślach obraz szczęśliwych, radosnych domowników. Zaplącz sznurek korali na świecy. Zapal ją. Powiedz głośno, że ma przynosić dobry los. Używaj jej przy rodzinnych spotkaniach albo wtedy, gdy chcesz rozproszyć swój smutek. Gdy jej nie palisz, powinna stać na honorowym miejscu w domu.

[madohora]

Jeśli chcesz, spotkaj się z koleżankami po fachu, by wspólnie zaglądać w przyszłość. A jeżeli wolisz w pojedynkę, to przed wschodem słońca zapisz na kartce nurtujące cię pytanie. Następnie spal ją nad świeczką i cały dzień zachowaj czujność. Przypadkowo usłyszana rozmowa, komentarz rzucony przez znajomego, zdanie z książki – to wszystko może nieść w sobie odpowiedź. Nie wierz w zbiegi okoliczności, zwłaszcza tego dnia!

[madohora]

Przemyśl je dokładnie – nie chcesz chyba, by na dobre się na ciebie obraził. Jeśli dzielisz z kimś sprzęt, pewnie czeka cię trud wypracowania kompromisu. Ale zawsze urządzenie może mieć dwa imiona. Jeżeli chcesz, by wasze kontakty ułożyły się jak najlepiej, spraw sprzętowi jakiś prezent z okazji imienin – nową podkładkę pod mysz albo szmatkę do monitora. Trzeba mieć nadzieję, że Adam Alfred będzie dla ciebie życzliwszy niż tępy laptop.

[madohora]

Radzieccy hodowcy wyhodowali wcześnie dojrzewające i niskotemperaturowe odmiany arbuzów i melonów, które uprawiano nie tylko na południu, ale także w Kirowie , Gorkim , Moskwie , Leningradzie i innych regionach. regiony

[madohora]

Owoce upraw melona mają wielką wartość odżywczą i dietetyczną. Zawartość cukru (5-13%) oraz witamin A, B, C, PP, kwasu foliowego i soli mineralnych decyduje o ich wysokich walorach odżywczych. Rośliny krzewiaste są również wykorzystywane jako rośliny lecznicze. Produkuje się z nich miód arbuzowy i melonowy, różne wyroby cukiernicze, dżemy, dżemy, marmolady, pikle, owoce kandyzowane itp.

[madohora]

Melon spadziowy jest komercyjną odmianą melona piżmowego ( Cucumis melo ) i charakteryzuje się żółtymi owocami. Ten handlowy gatunek nie dojrzewa i należy do odmiany inodorus .

[madohora]

Galia to handlowa odmiana melona cukrowego ( Cucumis melo ) należąca do grupy melonów siatkowych . Kilka odmian nazywa się Galia, a nie tylko oryginalna odmiana Galia .

[madohora]

Smak Charentais jest melonowy, świeży i średnio słodki. Głównym regionem uprawy melona Charentais jest Francja .

[madohora]

uprawy na glebach gliniasto-wapiennych

[madohora]

Po wcześniejszym przygotowaniu pola5ze szczególnym uwzględnieniem ściółkowania (pozwalającego w ten sposób zatrzymać wilgotność i ciepło ziemi oraz chroniącego melon przed bezpośrednim kontaktem z ziemią), rośliny umieszcza się na otwartym polu najwcześniej pod koniec marca i do ok.25 czerwca. Aby uniknąć strat roślin związanych z ryzykiem przymrozków w kwietniu, producenci stosują tunele foliowe chroniące młode pędy.

[madohora]

[madohora]

Na tym obszarze geograficznym około stu producentów produkuje melon Quercy. 3 firmy pakujące zatwierdzają, sortują, pakują i sprzedają melony3. Są zgrupowani w Międzyprofesjonalnym Syndykacie Quercy Melon, który akredytuje ich w IGP Melon du Quercy. Każdego roku na obszarze geograficznym wynoszącym 500 ha produkuje się prawie 20 000 ton przy średnim plonie 20 ton/ha, średnia powierzchnia gospodarstwa wynosi 2,7 ha

[madohora]

Zbiór odbywa się zawsze rano, kiedy melon jest w optymalnej dojrzałości, aby uzyskać melon wysokiej jakości. Dlatego melony zbiera się w stanie dojrzałym według trzech kryteriów: wysuszenia lub zażółcenia liścia i wąsów znajdujących się najbliżej owocu; tłuste słoje lub lekkie pęknięcia na nasadzie szypułkowej i zmiana koloru kory

[madohora]

Producenci Melon du Quercy są zrzeszeni w Syndicat Interprofessionnel du Melon du Quercy. Melony sprzedawane są przez trzy duże stacje owocowe: Planavegne SA w Fontanes, Capel w Montpezat-de-Quercy i Boyer SAS w Moissac

[madohora]

[madohora]

Jako gatunek melona, ​​melon Bailan zawiera związki bioaktywne (BC), takie jak polifenole, karotenoidy i kwasy tłuszczowe. Melony są uważane za naturalne środki lecznicze, które pełnią rolę zapobiegawczą w przypadku chorób przewlekłych.

[madohora]

Carosello to odmiana miejscowa melona ( Cucumis melo ) występująca w południowych Włoszech . Jest powszechna w regionie Apulia we Włoszech

[madohora]

Dojrzały melon żurawiowy waży średnio od czterech do siedmiu funtów i ma charakterystyczny smak wynikający z jego terroir . Jego kształt waha się od okrągłego do lekko stożkowego, z siateczkowatą, nakrapianą skórką i pomarańczowym miąższem. Melon żurawiowy jest dostępny tylko w wybranych sklepach w Kalifornii, ponieważ melony dojrzewające na krzaku nie mają okresu przydatności do wysyłki.

[madohora]

Można go kupić od późnej wiosny do wczesnego lata na różnych targowiskach rolniczych i azjatyckich w Kalifornii . Jest poszukiwany ze względu na swoje wyjątkowe ubarwienie. Można go kupić także w supermarketach w Australii i innych krajach.

[madohora]

Autonomiczny Region Xinjiang Uygur ma różne obszary chronione do uprawy melona Hami, wśród których powiat Yiwu , Hami, ma obszar o długości 150 kilometrów. Metoda przechowywania melona Hami w niskich temperaturach jest również wyjątkowa. Spośród nich melony Gold Queen Hami można przechowywać w temperaturze 3°C przez 18 dni i nadal zachować oryginalny smak.

[madohora]

[madohora]

Melon montrealski był pierwotnie szeroko uprawiany między rzeką Świętego Wawrzyńca a Mount Royal , na równinie montrealskiej. W okresie świetności, od końca XIX wieku do II wojny światowej , był jedną z najpopularniejszych odmian melona na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Większość odmian ogórków jest wysiewana i wymaga zapylania. W tym celu tysiące uli miodowych jest corocznie przenoszonych na pola ogórków tuż przed kwitnieniem. Ogórki mogą być również zapylane przez trzmiele i kilka innych gatunków pszczół. Większość ogórków wymagających zapylania jest samoniezgodna , a zatem wymaga pyłku innej rośliny, aby utworzyć nasiona i owoce. Istnieją pewne samozgodne odmiany, które są spokrewnione z odmianą 'Lemon cucumber

[madohora]

Fitozwiązki zawarte w ogórkach mogą zniechęcać roślinożerców, takich jak owady, nicienie lub dzikie zwierzęta, do naturalnego żerowania . Jako możliwy mechanizm obronny ogórki wytwarzają kukurbitacynę C , która powoduje gorzki smak w niektórych odmianach ogórków. Ten potencjalny mechanizm jest przedmiotem wstępnych badań w celu ustalenia, czy ogórki są w stanie odstraszyć roślinożerców i stresy środowiskowe , wykorzystując wewnętrzną obronę chemiczną , w szczególności w liściach, liścieniach , szypułce , karpopodium i owocach.

[madohora]

Ogórki uprawiane komercyjnie na rynek północnoamerykański są zazwyczaj dłuższe, gładsze, bardziej jednolite w kolorze i mają znacznie twardszą skórkę. Natomiast te w innych krajach, często nazywane europejskimi ogórkami , są mniejsze i mają cieńszą, delikatniejszą skórkę, często z mniejszą liczbą nasion, dlatego często są sprzedawane w plastikowej osłonce w celu ochrony. Tę odmianę można również nazwać ogórkiem telegraficznym , szczególnie w Australazji .

[madohora]

[madohora]

Łacińska nazwa cucumis ma oczywiście nieindoeuropejskie, substratowe pochodzenie: uważana jest za „wędrowiec ” z jakiegoś nieznanego języka śródziemnomorskiego

[madohora]

Ogórek to chyba jedyne warzywo, którego owoce ludzie spożywają w zielonej, niedojrzałej postaci. Składa się w 95-98% z wody, dlatego zawiera minimum kalorii. Ogórek jest źródłem soli alkalicznych, które mogą spowolnić proces starzenia i powstawanie kamieni w nerkach i wątrobie.

[madohora]

Jak wskazują obrazy z czasów rzymskich , C. melo subsp. melo grupa Chate była łodygą, z której bardzo wcześnie wybierano dłuższe owoce, stąd zarówno qishu'im z X–VI w. p.n.e. w Izraelu , jak i cucumis z I w. n.e., rzymscy pisarze Columella i Pliniusz, w większości należały do ​​C. melo subsp. melo grupy Flexuosus. Te warzywne melony są zdecydowanie najczęściej spotykanymi dyniowatymi na starożytnych obrazach i tekstach śródziemnomorskich, a zatem musiały być szeroko uprawianą i cenioną rośliną.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Arbuz jest rośliną jednoroczną o płożącym się lub pnącym pokroju. Łodygi mają do 3 metrów (10 stóp) długości, a nowe przyrosty mają żółte lub brązowe włoski. Liście mają od 60 do 200 milimetrów ( 2+1 ⁄ 4 do 7+3 ⁄ 4 cala) długości i40 do 150 mm ( 1+1 ⁄ 2 do 6 cali) szerokości. Zwykle mają trzy płaty, które są płatkowane lub podwójnie płatkowane. Młody wzrost jest gęsto wełnisty z żółtobrązowymi włoskami, które zanikają wraz z wiekiem rośliny. Podobnie jak wszystkie gatunki z rodzaju Citrullus , oprócz jednego, arbuz ma rozgałęzione wąsy . Rośliny mają jednopłciowe kwiaty męskie lub żeńskie, które są białe lub żółte i wyrastają na40-milimetrowych ( 1+1 ⁄ 2 cala) owłosione łodygi. Każdy kwiat rośnie pojedynczo w kątach liści, a układ płciowy gatunku, z kwiatami męskimi i żeńskimi wytwarzanymi na każdej roślinie, jest jednopienny . Kwiaty męskie dominują na początku sezonu; kwiaty żeńskie, które rozwijają się później, mają dolne zalążnie. Słupki są połączone w jedną kolumnę.

[madohora]

Przed 2015 rokiem za gatunek dziki najbliższy Citrullus lanatus uważano bezwąsowego melona Citrullus ecirrhosus Cogn. z południowoafrykańskich regionów suchych, na podstawie błędnie zidentyfikowanego okazu z XVIII wieku. Jednak po analizie filogenetycznej uważa się obecnie, że najbliższym krewnym Citrullus lanatus jest Citrullus mucosospermus (Fursa) z Afryki Zachodniej (od Senegalu do Nigerii), który jest czasami uważany za podgatunek w obrębie C. lanatus . [ 16 ] Populacje arbuzów z Sudanu są również zbliżone do arbuzów udomowionych. [ 17 ] Gorzki melon wełnisty został formalnie opisany przez Carla Petera Thunberga w 1794 roku i otrzymał nazwę Momordica lanata . W 1916 roku japońscy botanicy Jinzō Matsumura i Takenoshin Nakai ponownie przypisali go do rodzaju Citrullus .

[madohora]

Koloniści europejscy przywieźli arbuza do Nowego Świata . Hiszpańscy osadnicy uprawiali go na Florydzie w 1576 roku. W Massachusetts uprawiano go od 1629 roku, a do 1650 roku uprawiano go w Peru , Brazylii i Panamie . W tym samym czasie Indianie uprawiali tę roślinę w dolinie Missisipi i na Florydzie . Arbuzy szybko zaakceptowano na Hawajach i innych wyspach Pacyfiku , gdy przywieźli je tam odkrywcy, tacy jak kapitan James Cook . W Stanach Zjednoczonych w okresie wojny secesyjnej arbuzy były powszechnie uprawiane przez wolnych czarnoskórych i stały się jednym z symboli zniesienia niewolnictwa. Po wojnie secesyjnej czarnoskórzy byli oczerniani za ich związek z arbuzem. To nastawienie przerodziło się w rasistowski stereotyp , zgodnie z którym czarnoskórzy mieli rzekomo ogromny apetyt na arbuzy, owoc od dawna kojarzony z lenistwem i nieczystością.

[madohora]

Citrullis lanatus , odmiana caffer , rośnie dziko na pustyni Kalahari , gdzie znana jest pod nazwą tsamma . Owoce są wykorzystywane przez lud San i dzikie zwierzęta zarówno jako źródło wody, jak i pożywienia, co pozwala im przetrwać na diecie składającej się z tsamma przez sześć tygodni.

[madohora]

[madohora]

Tradycyjnie siew w gruncie odbywa się w rzędach, w małych słupkach oddalonych od siebie o 80-90 cm, w których umieszcza się 2-3 nasiona na głębokość około 5-6 cm; zamiast tego rzędy muszą być oddalone od siebie o około 1 metr. Gdy sadzonki osiągną wielkość około 12-15 cm, należy przeprowadzić przerzedzanie, pozostawiając najlepszą, biorąc pod uwagę fakt, że podczas wykonywania tej operacji należy unikać podważania pozostałej sadzonki.
Uprawę można również rozpocząć od przesadzenia sadzonek chlebem ziemnym, samodzielnie wyhodowanym w pojemnikach o strukturze plastra miodu; po przesadzeniu okres zbiorów wydłuża się o 10-15 dni w porównaniu z siewem bezpośrednim na otwartym polu.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Smak dyni żołędziowej został opisany jako łagodny, subtelnie słodki i orzechowy. Najczęściej jest pieczona , ale można ją również podgrzewać w mikrofalówce, smażyć lub gotować na parze. W przypadku przepisów na wytrawne potrawy można ją faszerować ryżem, mięsem lub mieszankami warzywnymi. Jeśli pożądane jest słodsze danie, często używa się syropu klonowego do napełniania połówek przed pieczeniem lub używa się go w sosie lub polewie, aby poprawić smak dyni. Skórka jest jadalna, a nasiona dyni można również jeść, zwykle po uprzednim uprażeniu. Dynię żołędziową można wykorzystać do przygotowania zupy z dyni

[madohora]

Cukinia, podobnie jak wszystkie kabaczki , ma swoje korzenie w Ameryce, a konkretnie w Mezoameryce . Odmiany zielonej, cylindrycznej dyni zbieranej niedojrzałej i zazwyczaj nazywanej „cukinią” były uprawiane w północnych Włoszech, nawet trzy wieki po wprowadzeniu dyniowatych z Ameryki. Wydaje się, że miało to miejsce w drugiej połowie XIX wieku, chociaż pierwszy opis odmiany pod nazwą cukinia pojawia się w pracy opublikowanej w Mediolanie w 1901 roku. Wczesne odmiany zwykle miały w swoich nazwach nazwy pobliskich miast.

[madohora]

Cukinię zazwyczaj podaje się gotowaną. Można ją przygotować na wiele sposobów, w tym gotować na parze, w wodzie, grillować, faszerować i piec, grillować, smażyć lub dodawać do innych przepisów, takich jak suflety . Surową startą cukinię można również łączyć z mąką i przyprawami w chlebie cukiniowym, podobnym do chleba bananowego lub dodawać do mieszanki do ciasta , aby zrobić ciasto cukiniowe, podobne do ciasta marchewkowego . Jej kwiaty można jeść faszerowane i są przysmakiem, gdy są smażone na głębokim tłuszczu (np. tempura ).

[madohora]

W Egipcie cukinię można gotować z sosem pomidorowym, czosnkiem i cebulą

[madohora]

We Włoszech cukinię podaje się na wiele sposobów: smażoną, pieczoną, gotowaną lub smażoną na głębokim tłuszczu, samą lub w połączeniu z innymi składnikami. W domu i w niektórych restauracjach można jeść kwiaty, również smażone na głębokim tłuszczu, znane jako fiori di zucca (por. fritter z kwiatów dyni ).

[madohora]

W Rosji, na Ukrainie i w innych krajach WNP cukinia jest zazwyczaj panierowana w mące lub semolinie , a następnie smażona lub pieczona w oleju roślinnym, podawana ze śmietaną . Innym popularnym przepisem jest „kawior z cukinii”, pasta z cukinii zrobiona z termicznie przetworzonej cukinii, marchwi, cebuli i koncentratu pomidorowego, produkowana w domu lub przemysłowo jako przetwory warzywne.

[madohora]

Faszerowana cukinia jest obecna w wielu kuchniach. Typowe farsze w bliskowschodniej rodzinie dolma to ryż, cebula, pomidory, a czasem mięso.

[madohora]

Dynię makaronową można przyrządzać na wiele sposobów, w tym piec, gotować, gotować na parze, smażyć na powietrzu lub w kuchence mikrofalowej. Po ugotowaniu miąższ tego owocu można przyrządzić w taki sposób, aby jego „nitki” wyglądały jak tradycyjne makarony spaghetti i były tak długie. Można go podawać z sosem lub bez, jako zamiennik makaronu, a jego pestki można prażyć, podobnie jak pestki dyni .

[madohora]

[madohora]

[b]]color=green]PALUCHY WIEDŹMY[/color][/b]

2 jajka, temp. pokojowa
¼ łyżeczki ekstraktu z wanilii
120 g masła, temp. pokojowa
½ szklanki cukru pudru
5 łyżek cukru drobnego do wypieków
szczypta soli
1 2/3 szklanki mąki tortowej
ok. 150 g całych migdałów
lukier czerwony w pisaku np. Dr Oetker

Migdały zalewamy wrzątkiem i zostawiamy na 10 min. Po tym czasie ściągamy skórkę i przekrawamy na pół.
Oddzielamy białko od żółtka z jednego jajka. Białko później posłuży nam do posmarowania wierzchu paluchów. W miseczce łączymy żółtko razem z całym jajkiem oraz ekstraktem z wanilii.
W oddzielnej miseczce za pomocą miksera łączymy masło razem z cukrem pudrem, cukrem drobnym oraz solą. Następnie dodajemy wymieszane jajka z wanilią i miksujemy przez ok. 2 minuty. Mąkę przesiewamy i dodajemy do masy. Powstałe ciasto owijamy w folię spożywczą, wkładamy do lodówki na pół godziny lub całą noc.

Ciasto po schłodzeniu dzielimy na dwie części. Jedną część wkładamy ponownie do lodówki, natomiast z drugiej formujemy paluchy.
Stolnicę lekko podsypujemy mąką, odrywamy niewielką część ciasta i formujemy wałeczek, który powinien być odrobinę chudszy i krótszy od naszych palców. Za pomocą małego nożyka wykonujemy wcięcia w dwóch miejscach. Bliżej paznokcia dwa, natomiast ok. cm dalej trzy wcięcia ( odwzorowanie zgięć ). Następnie za pomocą dwóch palców dosyć mocno ściskamy ciasto pomiędzy wcięciami, tworząc kształt palca. W miejscu paznokcia umieszczamy połówkę migdała lekko zamoczoną w białku, aby nie odpadł podczas pieczenia i dosyć mocno dociskamy.
Tak powstały paluch przekładamy na blaszkę wyłożona papierem do pieczenia. Wszystkie uformowane paluchy smarujemy białkiem. Pieczemy w temp. 200 C przez 10 min. Po ostudzeniu miejsce skórek przy paznokciu pokrywamy czerwonym lukrem.

[madohora]

W swoim regionie pochodzenia w Meksyku i Ameryce Środkowej ma dzikie i zdziczałe odmiany i populacje (które czasami można znaleźć pod poprzednią nazwą gatunku: Cucurbita sororia , Cucurbita palmeri , [ Cucurbita kellyana ) którego pyłek może dotrzeć nawet z kilku kilometrów do uprawianych odmian własnego gatunku, powodując, że jego nasiona rozwiną się jako rośliny o gorzkich i niejadalnych owocach. Nadal zachowuje możliwość uzyskania bardzo niskiego odsetka mieszańców, być może w obu kierunkach, z gatunkiem siostrzanym Cucurbita moschata​; nie jest mieszańcem z innymi gatunkami. Dostępny jest zsekwencjonowany genom tego gatunku.

[madohora]

Według wszystkich tych danych Merrick (1990) zaproponował dwie hipotezy wyjaśniające pochodzenie i ewolucję istniejącej zmienności form uprawnych C. argyrosperma . Pierwsza z nich sugeruje, że każda z odmian uprawnych była udomowiony niezależnie od populacji podgatunku sororia , natomiast drugi proponuje jako pierwszą wyselekcjonowaną odmianę argyrosperma i od niej wywodzą się pozostałe dwie odmiany uprawne. Druga z tych hipotez jest tą, którą autorka w niej utrzymuje działa, potwierdzając je w szeregu trendów obserwowanych w zakresie zmienności morfologicznej owoców i nasion występujących na niektórych obszarach, na których współistnieją co najmniej dwie odmiany uprawne.”

[madohora]

Spośród odmian pierwsza ( znana jest odmiana „Silverseed” ) jest uprawiana głównie dla nasion i jest produkowana w północnym Meksyku i na Florydzie ; ta ostatnia jest uprawiana w Gwatemali ze względu na miąższ owocowy, podczas gdy druga (obejmująca odmiany takie jak „Green Striped Cushaw”) jest uprawiana w Stanach Zjednoczonych i Japonii ze względu na owoce. Odmiany podobne do tej ostatniej, ale incertae sedis , uprawiane są w Peru i Argentynie . W Starym Świecie jego obecność jest minimalna.

[madohora]

Cucurbita maxima to nazwa naukowa gatunku dyniowatych roślin występujących w umiarkowanych obszarach Ameryki Południowej , które wraz z innymi pokrewnymi gatunkami ( Cucurbita pepo , C. moschata , C. argyrosperma ) tworzą grupę gatunków dyni, których odmiany uprawne, z których zbierane są ich dojrzałe lub niedojrzałe owoce, mają nierozróżnialne zastosowania kulinarne (są to dynie, cukinia, cukinia, auyamas, ahuyamas, pipianes, ayotes itp.).

[madohora]

Dynia Arikara to tradycyjna odmiana C. maxima . Owoce ważą od dwóch do pięciu kilogramów. Kształt owoców może być w kształcie łezki lub okrągły i są zabarwione nakrapianym wzorem w kolorze pomarańczowym i zielonym. Jest pożądany zarówno ze względu na swoje właściwości odżywcze, jak i sezonową dekorację. Odmiana ta wywodzi się od plemienia Arikara z Dakoty, wśród którego jej uprawa sięga czasów poprzedzających osadnictwo białych.

[madohora]

Dynia Candy Roaster to lokalna odmiana, która została pierwotnie wyhodowana przez lud Cherokee w południowych Appalachach. Kolejna dziedziczna odmiana, jest dość zmienna pod względem wielkości (5-125+ kg), kształtu (okrągły, cylindryczny, łezka, blok itp.) i koloru (różowy, brązowy, zielony, niebieski, szary lub pomarańczowy), a jednak najbardziej mają delikatny miąższ pomarańczowy. Odmiana ta cieszy się niesłabnącą popularnością, szczególnie w południowych Appalachach.

[madohora]

Wszystkie dynie olbrzymie (ponad 45 kilogramów) należą do tego gatunku, w tym największe dynie, jakie kiedykolwiek udokumentowano, które osiągnęły rozmiar 2624 funtów (1190 kg).

[madohora]

Jak zwykle w przypadku dyniowatych, najlepiej rozwija się w temperaturze 25-30 °C i zamiera wraz z mrozem. Razem z C. pepo ma najbardziej tolerancyjne odmiany w niższych temperaturach, podczas gdy C. argyrosperma i C. moschata są najbardziej tolerancyjne. odmiany bardziej tolerancyjne na wyższe temperatury. Reszta jak u pozostałych gatunków, u Cucurbita pepo, C. maxima, C. moschata, C. argyrosperma .

[madohora]

Nie rozpoznano żadnych nazwanych odmian rolniczych. Badania sugerują, że C. ficifolia reprezentuje wcześniejszą gałąź ewolucyjną niż inne główne uprawiane gatunki Cucurbita , ale badania biosystemowe wykazały, że C. ficifolia nie różni się tak bardzo od innych udomowionych gatunków Cucurbita , jak stwierdzili pierwsi botanicy. Zauważono, że tworzy międzygatunkowe mieszańce z Cucurbita maxima , Cucurbita moschata i Cucurbita pepo . Międzygatunkowe mieszańce były na ogół bezpłodne po pierwszym pokoleniu, chyba że zastosowano techniki takie jak hodowla zarodków.

[madohora]

Zapisy archeologiczne sugerują, że C. ficifolia była niegdyś najbardziej rozpowszechnioną odmianą dyni w Ameryce, uprawianą od północnego Chile i Argentyny na północny zachód do Meksyku. Uważa się, że C. ficifolia rozprzestrzeniła się najpierw z Ameryki Południowej na wybrzeże Malabar w Indiach w XVI i XVII wieku, a następnie dotarła do Europy. Niektóre z jej popularnych nazw, w tym dynia azjatycka , dynia malabarska , dynia syjamska i tajski kabaczek , odzwierciedlają tę drogę rozprzestrzeniania się do Europy.

[madohora]

W Chile dżem często robi się z owoców. W Kostaryce tradycyjnie robi się empanady nadziewane cukrowym nadzieniem w okresie Wielkanocy .

[madohora]

Kwiaty, liście i delikatne pędy są wykorzystywane w Meksyku i innych krajach jako warzywo zielone .

[madohora]

[madohora]

Jest gatunkiem żywicielskim dla ćmy z rodziny dyniowatych , stonkowatych i stonki ziemniaczanej . Są one również preferowanym źródłem pyłku dla pszczół z rodziny dyniowatych .

[madohora]

C. pepo jest jednym z najstarszych, jeśli nie najstarszym udomowionym gatunkiem. Najstarsze znane miejsca występowania znajdują się w południowym Meksyku w Oaxaca 8000–10 000 lat temu oraz w Ocampo, Tamaulipas , Meksyk około 7000 lat temu.

[madohora]

Różnice morfologiczne w obrębie gatunku C. pepo są tak duże, że jego różne podgatunki i odmiany zostały błędnie zidentyfikowane jako całkowicie odrębne gatunki. Te ogromne różnice mają swoje korzenie w jego szerokim zasięgu geograficznym.

[madohora]

W przeciwieństwie do większości dzikich dyniowatych , niektóre okazy C. fraterna znaleziono bez gorzkich owoców. Jego zwykłym siedliskiem są suche górskie zarośla . Kwitnie we wrześniu, a owoce dojrzewają w grudniu.

[madohora]

Uważa się, że użycie słowa „dynia” pochodzi z Nowej Anglii w Ameryce Północnej i pochodzi od słowa oznaczającego melon lub rodzimego słowa oznaczającego okrągły. Termin ten jest czasami używany zamiennie z „ dynią ” lub „dynią zimową” i jest powszechnie używany w odniesieniu do niektórych odmian Cucurbita argyrosperma , Cucurbita ficifolia , Cucurbita maxima , Cucurbita moschata i Cucurbita pepo .

[madohora]

Według Oxford English Dictionary angielskie słowo „dynia” pochodzi od starogreckiego słowa πέπων ( zromanizowanego pepōn ), oznaczającego „melon”. Zgodnie z tą teorią termin ten przekształcił się poprzez łacińskie słowo peponem i środkowofrancuskie słowo pompon w angielskie słowo pompion z początku okresu nowożytnego , które zostało zmienione na „dynia” przez angielskich kolonizatorów z XVII wieku, wkrótce po tym, jak natrafili na dynie po przybyciu na tereny dzisiejszych północno-wschodnich Stanów Zjednoczonych.

[madohora]

Najstarszym dowodem na istnienie Cucurbita pepo są fragmenty dyni znalezione w Meksyku , datowane na okres od 7000 do 5500 p.n.e. Dynie i inne gatunki dyni, obok kukurydzy i fasoli , są wykorzystywane w metodzie Trzech Sióstr , stosowanej w wielu tubylczych społecznościach Ameryki Północnej . Jednak większe współczesne odmiany dyni są zazwyczaj wykluczane, ponieważ ich ciężar może uszkodzić inne uprawy. W ciągu kilku dekad po rozpoczęciu kolonizacji Ameryki Północnej przez Europejczyków w Europie opublikowano ilustracje dyni podobnych do współczesnych odmian Small Sugar pumpkin i Connecticut Field pumpkin.

[madohora]

Uprawa dyni w zachodniej części Stanów Zjednoczonych, stanowiąca około trzech do czterech procent krajowych zbiorów, odbywa się głównie na potrzeby rynku ekologicznego . W hrabstwie Terry w Teksasie istnieje znaczący przemysł dyniowy, skoncentrowany głównie na dyniach miniaturowych. Rolniczka z Illinois, Sarah Frey, jest nazywana „Królową Dyń Ameryki” i sprzedaje rocznie około pięciu milionów dyń, głównie do użytku jako lampiony na Halloween.

[madohora]

W Ameryce Północnej dynie są częścią tradycyjnych zbiorów jesiennych, spożywane pieczone, jako puree z dyni oraz w zupach i chlebie dyniowym . Ciasto dyniowe jest tradycyjnym daniem podstawowym kanadyjskich i amerykańskich świąt Dziękczynienia . Purée z dyni jest czasami przygotowywane i zamrażane do późniejszego wykorzystania.

[madohora]

Dynię w occie z powodzeniem można jeść solo, ale warto wzbogacić nią inne potrawy. Sprawdzi się jako uzupełnienie sałatek lub dodatek do dań obiadowych. Świetnie komponuje się z różnego rodzaju mięsami, ziemniakami, kaszą i ryżem. Możesz wykorzystać ją do przygotowania nietuzinkowych pierogów, placuszków i naleśników. Swoje miejsce odnajdzie także w kanapkach oraz imprezowych koreczkach.

[madohora]

Dynia piżmowa

[madohora]

Koniecznie zaproś do swojego domu suszone albo żywe wrzosy. Pomogą ci znosić wahania nastrojów i ochronią przed złością, także własną. A herbatka z dodatkiem kilku kwiatków lub miodu wrzosowego nie tylko poprawi ci przemianę materii i oczyści organizm, ale też wedle ajurwedy (indyjskiej starożytnej medycyny) nauczy słuchać innych i dostrzegać więcej.

[madohora]

Na swatowskie obowiązki świętego skazać mogło jego imię. Wywodzi się od słów: „mężczyzna”, „mąż” i „odważny”. Cechy wymagane od orędownika małżeństwa. A może znaczenie miało wiele cudów, które święty zdziałał. Zapewne moc boska była potrzebna, by ubogiej i niezbyt urodziwej dziewczynie męża znaleźć. Inni twierdzą, że to raczej nawiązanie do starogermańskiego kultu Freya – boga płodności. Tak czy siak, z biegiem czasu św. Andrzej stał się opiekunem małżeństw, podróżników, rybaków, rycerzy i… rzeźników. Pomimo tak rozlicznych fuch ludzie modlą się do niego przeważnie w sprawach matrymonialnych i proszą o potomstwo. Wierni zwracają się też do św. Andrzeja o umocnienie wiary i pomoc w oderwaniu się od spraw codziennych. Święty zakończył życie na krzyżu w kształcie litery X. Dlatego dziś znaki ostrzegające przed przejazdami kolejowymi w tym kształcie nazywa się krzyżami św. Andrzeja.

[madohora]

Tradycyjną amerykańską dynią wykorzystywaną do rzeźbienia dyni jest odmiana polowa z Connecticut . Dynia polowa z Kentucky należy również do odmian dyni uprawianych specjalnie do rzeźbienia dyni.

[madohora]

W Finlandii co roku w październiku odbywa się festiwal dyni zwany Tygodniami Dyni (Kurpitsaviikot), podczas którego na lokalnym polu turystom prezentowane są tysiące dyń różnej wielkości i rzeźbionych dyni

[madohora]

Zwyczaj rzeźbienia dyni w kształcie dyni wywodzi się z folkloru, opowiadającego o zagubionej duszy błąkającej się po ziemi.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Galeux d'Eysines dynia olbrzymia Francja Galeux d'Eysines jest wymieniony w katalogu warzyw Vilmorin-Andrieux Les Plantes Potagères w 1883 roku. Znany jest z narośli wielkości orzeszka ziemnego na skórce, spowodowanych gromadzeniem się cukru. Jego nazwa mogła pierwotnie brzmieć Brodé galeux d'Eysines , co można przetłumaczyć jako haftowany strupami, od Eysines . Niedojrzałe dynie mogą być wytrawione słowami lub wzorami, które stają się brodawkami, gdy dojrzewają. Galeux d'Eysines został podobno przywieziony do Stanów Zjednoczonych w 1996 roku z festiwalu dyni Foire aux Potirons w Tranzault we Francji przez autorkę Amy Goldman .

[madohora]

Dynia jarrahdale dynia olbrzymia Australia Odmiana o niebiesko-szarej skórce, nazwana na cześć zachodnioaustralijskiego miasta Jarrahdale . Jarrahdale jest bardzo podobna do Queensland Blue. Łatwo się kroi, a jej miąższ jest pomarańczowy i słodko-smakujący.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Być może już od czasów prekolumbijskich ]​​​​​​​​​ho​​ho​​hodowała grupa ras cucurbita , Cucurbita moschata , którą nazywano „anco” ​ w języku keczuacy​ i „andai” w języku Guaraní, tradycyjne wśród ludności kreolskiej co najmniej w 1820 r ​. Nazwy „dynia” nie stosowano do żadnej jadalnej odmiany dyni ​ aż do pojawienia się komercyjnej odmiany Cucurbita moschata „Butternut”, wyhodowanej w Stanach Zjednoczonych w 1936 r. i która była podobna do ras lokalnych, ale z prostą, długą i grubą szyją. W Paragwaju oraz w argentyńskim regionie, w którym mówi się o Guaraní nazywa się je zamiennie „calabaza” i „andai” (lub „anday), w regionie Pampas zamiennie nazywana „dynią i „anco”, natomiast w regionie ogrodniczym w centrum kraju (Kórdoba i Santiago del Estero) znana jest tylko nazwa „anco”(„dynia” to dynia Cucurbita argyrosperma , patrz następna sekcja). W nieodnalezionej dacie ze Stanów Zjednoczonych przybyły odmiany podobne do „anday”, czyli z zakrzywioną szyją, ale dłuższe i grubsze, do których nadano tę samą nazwę, i uważano je również za „dynie”.

[madohora]

[madohora]

Cucurbita moschata ' „Doskonały wigor roślin i owoce średnio-duże. Lepiej niż inne odmiany INTA przystosowuje się do upraw bez uzupełniającego nawadniania uprawianych na północy kraju. Roślina bardzo silna i ekspansywna, owoce gruszkowato-cylindryczne o masie od 1,2 do 1,7 kg, wewnętrzna barwa średnio pomarańczowa, zewnętrzna barwa kremowo-ochrowa, mała jama nasienna w stosunku do proporcji miąższu, odporna na transport i dobrą konserwację; Cykl uprawy od wschodów do dojrzałości handlowej trwa od 120 do 130 dni; Posiada odporność, która poprawia konserwację. Jeśli lato będzie bardzo deszczowe, to jedno z tych, które najlepiej się sprawdza wraz z Dorado INTA i Cuyano INTA.

[madohora]

Pomarańczowa barwa miąższu, związana z wyższą zawartością karotenu , jest genetycznie niezależna od słodkiego smaku, który wiąże się z wyższą zawartością cukru.
Ogrodnicy i Rynek Centralny znają ją pod nazwą „ anquito Cokena ” lub nazwą odmiany Cucurbita moschata 'Cokena INTA',

[madohora]

[madohora]

Długie odmiany cukinii . Być może w przypadku małego rodzinnego ogrodu z intensywną uprawą producent woli tradycyjne odmiany, które są bardziej zmienne pod względem kształtu i koloru i których produkcja jest mniejsza, ponieważ priorytetem jest dla nich jakość owoców Niektóre odmiany (wyróżniające się pewnymi ważnymi cechami) dla ogrodnika, jednorodne, stabilne i posiadające nazwę zarejestrowaną w Rejestrze Odmian zarejestrowane dla Argentyny

[madohora]

Hybrydują z innymi odmianami Cucurbita maxima ; oprócz dzikiej populacji w Argentynie, którą można znaleźć pod nazwą podgatunku Cucurbita maxima subsp. andreana lub jako gatunek Cucurbita andreana

[madohora]

Najbardziej tradycyjny i znany co najmniej od 1780 r. był bardzo popularny w Argentynie co najmniej od 1820 r. do 1940 r. (Millán 1943). Podobnie do tego, co w Urugwaju nazywano „Bugango”, „bubango”, „gubango” lub „de Guinea”. Millán (1943​) znalazł błędy przy stosowaniu nazwy Angola w niektórych katalogach. Przynajmniej w Urugwaju w 1914 r. zanikał już w zamian za bardziej produktywny, z większą ilością miąższu i mniejszym smakiem , a w 1943 r. nie był już dostępny w tym kraju. Ma grubą skorupę, którą wycina się piłą, choć w niektórych źródłach jest mowa o jej kolorze, podczas uprawy kolor był zmienny, co potwierdził Millán w 1943 roku. Jego zawartość składników odżywczych, Gęstość skorupa czyni go odpornym na działanie czynników atmosferycznych, a jego cylindryczny kształt sprawia, że ​​idealnie nadaje się do zabrania na łódź w celu spożycia w podróży i prawdopodobnie w ten sposób dotarł do Argentyny. „Według Péreza Castellano (1914​) niedojrzałe zwykle są bez smaku, natomiast dobrze przyprawione, ze skórką tak twardą, że trzeba je łamać piłą, wydzielają przyjemny zapach kiedy są zepsute. Larrañaga w '1820​ „komukolwiek zaproponowano pieczone zamiast chleba, uważał je za równie wyśmienite jak najlepsze słodkie ziemniaki”. Pérez Castellano dodaje, że dobrze przyprawione „przechowują się przez cały rok, nie tracąc nic ze swoich walorów – coś, czego Kreole nie mają; ponieważ nieważne, jak dobre są i nieważne, ile są przechowywane pod dachem, bardzo odczuwają zimno, pogarszają się i szybko gubią

[madohora]

W Narodowym Festiwalu Zapallo, który ma już ponad 40 lat, jedną z kategorii jest „Angola”, na zdjęciu z 2014 roku rywalizuje konkurs na wzór Czarnej Angoli. [ cytat 17 ]​ W nowoczesnym podręczniku uprawy Pro Huerta jest opisane: „długi cykl, duże, wydłużone owoce, ciemnozielona barwa i blady miąższ, bardzo dobra trwałość, idealna na słodycze

[madohora]

Ten rodzaj dyni trafił na rynek centralny w Buenos Aires z Brazylii w latach 90. XX wieku, w ostatnich latach (do 2013 r.) popyt na nią wzrósł ze względu na „właściwości organoleptyczne, wielkość dostosowaną do popytu regionalnego i dobre zachowanie podczas przechowywania”, pektynowa konsystencja sprawia, że ​​wydaje się słodka, chociaż zawartość cukru nie jest tak wysoka, [ljego skorupa jest znacznie twardsza niż anco, ale można kroić nożem kuchennym. Uprawia się go na wsi, chociaż większość zasianych nasion nadal pochodzi z importu

[madohora]

[madohora]

Calabaza jest spożywana na wiele różnych sposobów, np. w gulaszach, ciastach i cukierkach. Może być również stosowana zamiast odmian dyni . Smak jest gładki i nieco słodki. Calabaza jest dobrym źródłem beta-karotenu, z którego część może być przekształcona w witaminę A.

[madohora]

Istnieją dwie odmiany lub kultywary:
Turban Turka : średniej wielkości trójkolorowa tykwa z czerwoną czapeczką i czerwonym, zielonym i białym turbanem.

[madohora]

Ogólnie przyjmuje się, że wszystkie odmiany dyni pochodzą z Mezoameryki, ale mogły być niezależnie uprawiane gdzie indziej, choć później.

[madohora]

Wtedy wynajdywano na ciele piętna diabelskie: "Ręce od plec i nogi od kolan sine, krwawe, zmęczone" (jeszcze by też!) i "z takowych jawnych dowodów i znaków" urząd nakazywał spalić czarownicę na drogach rozstajnych albo, co jest bardzo charakterystyczne, "na miejscu zwyczajnym, gdzie czarowników palą". Aktowi egzekucji towarzyszyły nieraz wyrafinowane męczarnie

[madohora]

W Szkocji i Irlandii przebieranie się — dzieci przebrane w kostiumy chodzące od drzwi do drzwi w poszukiwaniu jedzenia lub monet — jest świeckim zwyczajem Halloween. Został on odnotowany w Szkocji w Halloween w 1895 roku, kiedy przebrani przebierańcy niosący latarnie zrobione z wydrążonych rzepek odwiedzali domy, aby zostać nagrodzeni ciastami, owocami i pieniędzmi. W Irlandii najpopularniejszym zwrotem, który dzieci krzyczały (do lat 2000.) było „ Pomóżcie imprezie Halloween ”. Autor Nicholas Rogers przytacza wczesny przykład przebierania się w Ameryce Północnej z 1911 roku, kiedy to gazeta w Kingston w Ontario w Kanadzie doniosła o dzieciach „przebierających się” po okolicy.

[madohora]

Przebieranie się w kostiumy i „ guising ” było powszechne w Szkocji i Irlandii podczas Halloween pod koniec XIX wieku. Tradycja ta, będąca terminem szkockim, nazywana jest „guising” ze względu na przebrania lub kostiumy noszone przez dzieci. W Irlandii i Szkocji maski te znane są jako „fałszywe twarze”, termin ten zanotował w Ayr w ​​Szkocji w 1890 roku Szkot opisujący guiserów: „Myślałem, że jest Halloween... mali callans (chłopcy) już to robili, strojąc się w swoje fause-faces (fałszywe twarze) i trzymając kawałki rzepy lanthrons (latarnie) w haun (dłoni)”. Kostiumy stały się popularne na imprezach halloweenowych w USA na początku XX wieku, zarówno wśród dorosłych, jak i dzieci, a także w latach 20. i 30. XX wieku, gdy w Kanadzie i USA popularne stało się zbieranie cukierków.

[madohora]

Halloween

[madohora]

Aż do XIX wieku ogniska Halloween były również używane do wróżenia w częściach Szkocji, Walii i Bretanii. Kiedy ogień wygasł, w popiołach kładziono krąg kamieni, po jednym dla każdej osoby. Rano, jeśli jakiś kamień został zgubiony, mówiono, że osoba, którą on reprezentował, nie przeżyje roku. W Meksyku dzieci tworzą ołtarze, aby zaprosić duchy zmarłych dzieci do powrotu ( angelitos ).

[madohora]

Dom strachu jako amerykańska ikona kulturowa może być związany z otwarciem The Haunted Mansion w Disneylandzie 12 sierpnia 1969 roku. Knott's Berry Farm zaczął organizować własną atrakcję na noc Halloween, Knott's Scary Farm , która została otwarta w 1973 roku. Ewangeliccy chrześcijanie przyjęli formę tych atrakcji, otwierając jeden z pierwszych „domów piekielnych” w 1972 roku.

[madohora]

Jednym ze zwyczajów, które utrzymują się we współczesnej Irlandii, jest pieczenie (lub częściej w dzisiejszych czasach, zakup) barmracku (irlandzki: b'iren breac), który jest lekkim ciastem owocowym, w którym przed pieczeniem umieszcza się zwykły pierścień, moneta i inne uroki. Uważa się, że jest szczęśliwym, który go znajduje. Mówi się również, że ci, którzy dostaną pierścień, znajdą swoją prawdziwą miłość w ciągu dnia. Jest to podobne do tradycji królewskiego tortu na festiwalu Epifania. Żywność o tematyce Halloween jest również produkowana przez firmy prowadzące do nocy, na przykład Cadbury uwalniające Goo Heads (podobne do Creme Eggs) w upiornym owijaniu

[madohora]

Bonfire toffee (znany również jako treacle toffee, Plot toffee lub Tom Trot) tot jest twardą, łamaną toffi z Halloween i Guy Fawkes Night (znaną również jako "Bonfire Night") w Wielkiej Brytanii. Toffe smakuje bardzo mocno z czarnych treacles (molasses), a tanie wersje mogą być dość gorzkie. W Szkocji smakołyk znany jest jako claggum, z mniej słodkimi wersjami znanymi jako clack. W Walii jest znany jako loshin du (losin du or taffi triog).

[madohora]

Bonfire toffee jest spożywany głównie w północnej części Wielkiej Brytanii, gdzie preferowane są słodycze ciemniejsze w kolorze

[madohora]

Dynia słodka to mała, ukształtowana dynia, łatka cukiernia z creme głównie z syropu kukurydzianego, miodu, wosku carnauba, czekolady i cukru. Tradycyjnie zabarwiona pomarańczową podstawą i zwieńczana zieloną łodygą, aby cukierkowe dynie były w dużej mierze rozpoznawalne w Halloween, cukierkowa dynia jest uważana za ścisłą crem przez cukiernikówmarshmallow ponieważ cukierki mają piankowy smak.Czasami nazywane pierwszym kuzynem kukurydzy cukrowej, cukrowe dynie są wykonane przez proces odlewania skrobiowego podobnego do tego dla cukierków[3]Brach'strademarked.Mellowcreme Popularna cukierkowa dynia Wykodowanie Bracha jest obecnie własnością Ferrara Candy Company.

[madohora]

Candy corn ma reputację generujących reakcje polaryzacyjne, a artykuły odnoszą się do niej jako „najciekawsze słodycze Halloween”, które ludzie „miłością” lub „naiwem”

[madohora]

Początkowo cukierek był ręcznie wykonany. Producenci najpierw połączyli cukier, syrop kukurydziany i wodę, i ugotowali je, tworząc gnojowicą. Dodano Fondant do tekstury i pianki dodano, aby zapewnić miękki kęs. Ostatnią mieszaninę ogrzewano i wlewano do kształtowanych form. Podczas procesu wylewania wymagane były trzy przepustki, po jednym dla każdej sekcji kolorowej.

[madohora]

BARMBARCK

4 szklanki białej mąki
1/2 poziomu łyżeczki mielonego cynamonu
1/2 łyżeczki mieszanej przyprawy
1/4 poziom łyżeczki gałki muszkatołowej
Sch szczypta soli
1/2 kij masła
3/4 uncji drożdży (lub 2 łyżeczki suszonych drożdży)
Niedosłony 1/2 szklanki cukru (dodobszony)
1 1/4 szklanki mleka tepi
1 jajko, bite
1 szklanka sułtanów
1/2 szklanki porzeczki
1/4 szklanki posiekanej kandowanej skórki

Uroksy
1 groszek
1 pierścień
1 srebrna moneta
1 krótki kawałek zapałki, każdy owinięty w papier odporny na tłuszcz

Glaze (usło
1-1 1/2 łyżki cukru
2-3 łyżki wrzącej wody

1. Mąkę, przyprawy i sól przesiać do miski, a następnie wcierać w maśle.
2. 2. Drożdże posmarować 1 łyżeczki cukru i 1 łyżeczki mleka łzowego; wkrótce należy lekko spienić.
3. Wlać pozostałe mleko tepid i jajko do mieszaniny drożdży i połączyć z suchymi składnikami i cukrem. Ubić dobrze drewnianą łyżką lub ugniatać ręką w misce, aż ciasto będzie sztywne, ale elastyczne.
4. Złóż w suszonych owocach i posiekaną skórkę, przykryj miskę wilgotną szmatką lub czystą folią spożywczą i pozostaw w ciepłym miejscu, aż ciasto podwoi się. Ugniataj ponownie przez kolejne 2-3 minuty i podziel między dwie natłuszone puszki z bochenkiem 1 funta.
5. Dodaj uroki na tym etapie, upewniając się, że są dobrze rozłożone. Przykryć się ponownie i pozostawić do wzroście w ciepłym miejscu przez około 30 minut do 1 godziny lub do momentu, aż ciasto wejdzie na szczyt puszki. Piec w rozgrzanym piecu 350o przez około 1 godzinę. Test z szpilwerem przed wyjęciem z piekarnika.
6. Chłodzić górę z cukrem rozpuszczonym w wrzącej wodzie. Okazuje się, że ostygł na tacce i po zimniej pokrojeniu w gęste plasterki i masło hojnie. Barmbrack utrzymuje się dobrze, ale nawet gdy jest nieświeży, jest bardzo dobry tost i masło.

[madohora]

W 1493 roku Krzysztof Kolumb powrócił do Europy z nasionami kukurydzy, chociaż to objawienie nie powiodło się z powodu niewystarczającej edukacji na temat tego, jak uprawiać kukurydzę. Kukurydza cukrowa występuje jako spontaniczna mutacja w kukurydzy polowej i była uprawiana przez kilka plemion indiańskich . Europejska uprawa kukurydzy cukrowej miała miejsce, gdy plemiona Irokezów uprawiały pierwszą odnotowaną kukurydzę cukrową (zwaną „Papoon”) dla europejskich osadników w 1779 roku. Wkrótce stała się popularną żywnością w południowych i centralnych regionach Stanów Zjednoczonych.

[madohora]

Alternatywne wersje przepisu obejmują pomarańczowy cranachan, trifle cranachan , korzenny rum i kruche ciasto. W przypadku cranachan z korzennym rumem mieszankę rumową miesza się z bitą śmietaną i umieszcza na kruchym cieście, a następnie dodaje się maliny. Jeśli nie ma malin, można użyć rodzynek namoczonych w whisky. Czekoladowy cranachan można zrobić z posiekanych prażonych orzechów laskowych, jasnego cukru muscovado i czekolady.

[madohora]

Słowo „champ” zostało również zaadaptowane do popularnych zwrotów w języku hiberno-angielskim , oznaczających „tak gruby jak mistrz”, co oznacza bycie głupim, zrzędliwym lub ponurym.

[madohora]

Pochodzenie słowa jest niejasne. Pierwsza sylaba „col” prawdopodobnie pochodzi od irlandzkiego „cál”, oznaczającego kapustę. Druga sylaba może pochodzić od „ceann-fhionn”, oznaczającego białą głowę (tj. „biała głowa kapusty”). Takie użycie można znaleźć również w irlandzkiej nazwie łyski , ptaka o białej głowie, znanego jako „cearc cheannan” lub „białogłowa kura”.

[madohora]

Praktyka dawania i jedzenia ciast dusz nadal trwa w niektórych krajach, takich jak Portugalia (gdzie jest znana jako Pão-por-Deus i odbywa się w Dzień Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny ), a także na Filipinach (gdzie jest znana jako Pangangaluwa i odbywa się w Wigilię Wszystkich Świętych). W innych krajach souling jest uważany za początek praktyki „ cukierek albo psikus” . W Stanach Zjednoczonych niektóre kościoły podczas święta Allhallowtide zapraszają ludzi, aby przyszli i otrzymali od nich słodycze, oferując „modlitwę za dusze ich przyjaciół, krewnych, a nawet zwierząt domowych” podczas tej czynności. Wśród katolików i luteran niektórzy parafianie mają swoje ciasta dusz błogosławione przez księdza przed rozdaniem; w zamian dzieci obiecują modlić się za dusze zmarłych krewnych ofiarodawcy w listopadzie, który jest miesiącem poświęconym szczególnie modlitwie za dusze zmarłych . Wszystkie pozostałe ciasta dusz dzielone są między członków rodziny rozdającej dary lub rozdawane ubogim .

[madohora]

Rogers (2003) uważa, że ​​Souling był tradycyjnie praktykowany w północnej i zachodniej Anglii, w hrabstwach Yorkshire , Lancashire , Cheshire , Staffordshire , obszarze Peak District w Derbyshire , Somerset i Herefordshire . Palmer (1976) stwierdza, że ​​Souling miał miejsce w dniu Wszystkich Świętych w hrabstwie Warwickshire .Jednak Hutton (2001) uważa, że ​​Souling miał miejsce w hrabstwie Hertfordshire .

[madohora]

Tradycje związane z Souling obejmowały wizyty Soulerów w domach z „wydrążonymi latarniami z rzepy” ze świecą w środku, która symbolizowała duszę uwięzioną w czyśćcu. Smith (1989) zauważa, że ​​w niektórych częściach Yorkshire „dzieci nadal pojawiają się na progach domów z latarniami z rzepy i przebrane za czarownice, duchy i szkielety”. W północnej Anglii ludzie czasami chodzili na Souling w przebraniu, ubrani w długie, czarne płaszcze. Czasami dzieci chodziły na Souling w przebraniu. Według publikacji Folk-lore Society z 1940 r. dzieci chodziły na Souling w kostiumach.Takie przebieranki w kostiumach były albo hołdem dla świętych , albo imitacją duchów.

[madohora]

Granie w gry wróżbiarskie z jabłkami było również popularne w inne dni poświęcone świętym, takie jak dzień św. Klemensa 23 listopada, znany jako noc gryzienia jabłka, w miejscach takich jak Wednesbury ( Sandwell ) i Bilston ( Wolverhampton ), kiedy ludzie chodzili na „Clementing” w podobny sposób jak Souling. Zwyczaj Clementing był również przestrzegany w Aston, Sutton Coldfield, Curdworth, Minworth i Kingsbury. W XIX wieku św. Klemens był popularnym świętym w West Bromwich , a w latach 50. XIX wieku dzieci i inni w sąsiednim Oldbury również żebrali o jabłka w dniu św. Klemensa i pieniądze w dniu św. Tomasza, który przypada 21 grudnia. W Walsall jabłka i orzechy były dostarczane przez lokalną radę w dniu św. Klemensa.

[madohora]

W hrabstwie Cheshire nadal odbywają się przedstawienia soulingowe, a grupy takie jak Jones' Ale Soul Cakers występują corocznie. Wsie Antrobus i Comberbach w hrabstwie Cheshire również słyną z wystawiania przedstawień soulingowych.

[madohora]

W Pembrokeshire ludzie chodzili do Souling po chleb i ser. W Gower daniem kojarzonym z Dniem Zadusznym jest souly cake, czyli bułeczka z owocami i przyprawami. Według Duncana (2010) piekarze dawali swoim klientom souly cakes (małe bochenki), które trzymali w domach, aby przynosiły szczęście. Według Duncana takie ciasta są nadal pieczone w Walii.

[madohora]

[Refren]
Dusza! dusza! ciasto-dusza!
Proszę dobra Missis, ciasto-dusza!
Jabłko, gruszka, śliwka lub wiśnia,
Cokolwiek dobrego, co nas wszystkich rozweseli.
Jedno dla Piotra, dwa dla Pawła,
Trzy dla Tego, który nas wszystkich stworzył.

[madohora]

Amerykańska kompozytorka muzyki halloweenowej Kristen Lawrence znalazła dwa historyczne melodie związane z ciastami soulowymi, gdy badała piosenki soulowe na swój album A Broom With A View z 2009 roku . Gdy Lawrence usłyszała tradycyjną melodię z Cheshire, uderzyło ją, że początkowe nuty były takie same jak w średniowiecznym śpiewie gregoriańskim Dies Irae , „Dzień Sądu”, wzywającym ludzi do pokuty i modlitwy za zmarłych. Wydawało się prawdopodobne, że melodia z Cheshire może być ludowym zniekształceniem śpiewu, gdy dzieci i żebracy prosili o ciasta w zamian za modlitwę za zmarłych.

[madohora]

Nadzienie do ciasta ma kolor od pomarańczowego do brązowego i jest pieczone w pojedynczej skorupce, zwykle bez górnej skórki. Ciasto jest zazwyczaj aromatyzowane przyprawą do ciasta dyniowego , mieszanką zawierającą cynamon , imbir , gałkę muszkatołową i goździki lub ziele angielskie . Ciasto jest zazwyczaj przygotowywane z dyni w puszce, ale można użyć świeżo ugotowanej dyni.

[madohora]

Obecnie w większości Kanady i Stanów Zjednoczonych tradycją jest podawanie ciasta dyniowego po obiedzie z okazji Święta Dziękczynienia.

[madohora]

Ach! W Święto Dziękczynienia, gdy ze Wschodu i z Zachodu,

Z Północy i z Południa przybywają pielgrzymi i goście;
Gdy siwowłosy mieszkaniec Nowej Anglii widzi wokół swej tablicy,
Jak odradzają się stare, zerwane więzy uczuć;
Gdy znużony troską mężczyzna znów szuka matki,
A zmęczona matrona uśmiecha się tam, gdzie przedtem uśmiechała się dziewczyna;
Co zwilża wargi i rozjaśnia oczy,

Co przywołuje przeszłość, jak np. bogate ciasto dyniowe?

[madohora]

Największe na świecie ciasto dyniowe powstało w New Bremen w stanie Ohio podczas New Bremen Pumpkinfest 25 września 2010 r. Ciasto składało się z 550 kilogramów (1212 funtów) dyni w puszce, 410 litrów (109 galonów amerykańskich) odparowanego mleka, 2796 jajek, 3,2 kg (7 funtów) soli, 14+1 ⁄ 2 funta (6,6 kg) cynamonu i 525 funtów (238 kg) cukru. Gotowy placek ważył 3699 funtów (1678 kg) i miał 20 stóp (6 m) średnicy.

[madohora]

Hobak-juk – koreańska odmiana juk (owsianki) przygotowywana z dyni i mąki z kleistego ryżu . Jest to gładka i naturalnie słodka owsianka, którą tradycyjnie podaje się osobom starszym lub pacjentom w trakcie rekonwalescencji.

[madohora]

Kadu bouranee to afgańskie danie z dyni, które powstaje w wyniku smażenia dyni z różnymi przyprawami. Podawane jest z kwaśną śmietaną i suszoną miętą. Kadu bouranee jada się z chlebem lub ryżem.

[madohora]

Puree z dyni to danie warzywne, które powstaje w wyniku gotowania lub macerowania bezskórnego miąższu (miąższu) dyni , a następnie tłuczenia, odcedzania, mielenia lub przecierania do uzyskania pożądanej konsystencji. Tradycyjnie podaje się je jako dodatek , chociaż ma wiele zastosowań w gotowaniu i pieczeniu.

[madohora]

Szybki chleb to chleb zakwaszany chemicznym środkiem spulchniającym , a nie biologicznym, takim jak drożdże lub zakwas . Zaletą szybkiego chleba jest możliwość szybkiego i niezawodnego przygotowania, bez konieczności czasochłonnej pracy wykwalifikowanej i kontroli klimatu wymaganej w przypadku tradycyjnego chleba drożdżowego.

[madohora]

Olej z pestek dyni jest olejem kulinarnym, stosowanym zwłaszcza w Europie Wschodniej.

[madohora]

Analiza oleju wyekstrahowanego z nasion każdej z dwunastu odmian C. maxima , spokrewnionych, ale różnych gatunków dyni, wykazała następujące zakresy zawartości procentowej kilku kwasów tłuszczowych

[madohora]

Dynia faszerowana – składa się z dyni, która została nadziewana różnymi składnikami i pieczona lub pieczona, jest to danie w kuchni amerykańskiej.

[madohora]

Do drugiej połowy XIX wieku było to powszechne zjawisko w mieście Buenos Aires i na obszarze jego wpływów

[madohora]

Zupa joumou – łagodnie pikantna zupa pochodząca z kuchni haitańskiej, której tradycyjnym składnikiem jest duża dynia zimowa przypominająca dynię .

[madohora]

Zupa joumu

[madohora]

Historia fakthong kaeng buat jest nieznana. Według niektórych badań danie mogło zostać wprowadzone przez miejscową ludność północno-wschodniej Tajlandii. (Napasorn Phrayalaw, 2012)

[madohora]

Tradycyjnie po'e przygotowywano przez gotowanie i rozgniatanie bananów na gładką masę, a następnie mieszanie ich z mąką z maranty . Mieszankę zawijano w liście bananowca i pieczono w piecu ziemnym , aż uzyskała konsystencję przypominającą pudding, krojono na mniejsze kawałki i podawano z kremem kokosowym . W nowoczesnych wersjach przepisu banany zastępuje się innymi owocami, takimi jak papaja , mango lub dynia a jako zagęszczacz stosuje się maniok lub skrobię kukurydzianą .

[madohora]

Dżem z dyni piżmowej lub murabba – to słodki dżem owocowy na bazie dyni piżmowej pochodzący z Tabrizu w irańskim Azerbejdżanie

[madohora]

Produkuje się wiele stylów piwa dyniowego, w tym jasne piwa typu ale , piwa pszeniczne , portery i stouty . Często produkowane jako piwo sezonowe jesienią jest produkowane przez kilka browarów, w tym Sea Dog Brewery , Shipyard Brewing Company , Saint Arnold Brewing Company i Blue Moon

[madohora]

Māmina chanpurū to odmiana chanpurū zawierająca moyashi , czyli kiełki fasoli mung

[madohora]

Bogobe jwa lerotse – owsianka przygotowana na bazie melona lerotse

[madohora]

Egusi , pisane również jako egushi ( jorubański : Ẹ̀gúṣí), to bogate w białko nasiona niektórych roślin dyniowatych ( dynia , melon , tykwa ), które po wysuszeniu i zmieleniu są wykorzystywane jako główny składnik kuchni zachodnioafrykańskiej . Egusi to słowo pochodzące z języka joruba, a popularna metoda jego przyrządzania jest głęboko zakorzeniona w tradycjach kulinarnych joruba.

[madohora]

Gelo di melone ( gelu di muluni po sycylijsku ), znany również jako gelo d'anguria , to typowy sycylijski deser , tradycyjnie przygotowywany w Ferragosto . Pudding arbuzowy w galaretce , popularny także podczas obchodów Świętej Rozalii w Palermo .

[madohora]

Wycinam nią też jabłka do sałatki, dynie, melony, arbuzy

[madohora]

Zupa z zimowego melona jest przygotowywana z zimowego melona jako głównego składnika i jest częścią kuchni chińskiej i kuchni Hongkongu . Jest często serwowana na chińskich bankietach . Zupa z zimowego melona może mieć lekko słodki smak. Niektóre przepisy mogą wykorzystywać kilka składników oprócz zimowego melona, które mogą obejmować szynkę, marchewkę, pieczarki i kurczaka. Zupa z zimowego melona może być podawana na gorąco, jednak opisano ją jako mającą chłodzący wpływ na organizm po spożyciu.

[madohora]

Na tej liście nie ma calabazy ( karabasy ). Chociaż jest szeroko uprawiana w regionie Ilocos, historycznie jej gotowanie było pomijane w pinakbet, ponieważ gotowanie jej w glinianym garnku nad ogniem opalanym drewnem trwało dłużej niż w przypadku innych warzyw.

[madohora]

Jeśli chodzi o warzywa, to masz sporo przygotowań! Pokrój 4 kawałki bakłażana na pół, a 2 kawałki gorzkiego melona na ćwiartki. Zrób to samo z jednym kawałkiem kamote. Pokrój pół pęczka fasolki szparagowej; każdy kawałek powinien mieć około 2 cali. Na koniec pokrój cebulę i pomidory w kostkę. Zaczynamy gotować!

[madohora]

Subak hwachae – odmiana hwachae , czyli tradycyjnego koreańskiego ponczu owocowego , przyrządzanego z arbuza

[madohora]

Istnieje inna wersja, w której mężczyzna poszedł szukać żony po tym, jak zarobił wystarczająco dużo pieniędzy, aby ją odkupić. Podczas poszukiwań wypił filiżankę herbaty w lokalnej herbaciarni, gdy nagle rozpoznał ciastko, które podawano z herbatą. Mężczyzna i jego żona spotkali się ponownie w herbaciarni.

[madohora]

Olej z pestek arbuza jest ekstrahowany przez tłoczenie nasion Citrullus lanatus (arbuza). Jest szczególnie popularny w Afryce Zachodniej , gdzie nazywany jest również olejem ootanga .

[madohora]

Plasterki arbuza są zazwyczaj przygotowywane poprzez grillowanie , smażenie na patelni , pieczenie lub pieczenie . W zależności od metody, gotowanie może trwać od kilku minut do ponad dwóch godzin. Po dobrym ugotowaniu większość wody z owocu odparowuje, koncentrując smak i konsystencję, a jednocześnie pozostawiając arbuza delikatnym.

[madohora]

Scooby Snack (Midori, likier bananowy , rum kokosowy i sok ananasowy )

[madohora]

Azja Środkowa jest ważnym rezerwuarem różnorodności genetycznej melona. Uważa się, że grupa Inodorus pochodzi z Anatolii i Bliskiego Wschodu jest przystosowany do klimatu kontynentalnego . Szlaki handlowe sprzyjałyby pozyskiwaniu i uprawie melonów o wysokich walorach kulinarnych, fitochemicznych i leczniczych, nadających się do handlu na odległość w postaci świeżych lub suszonych owoców. Michel Pitrat (2016) podzielił grupę Inodorus na trzy części: Casaba (lub cassaba ), Inodorus i Ibericus9które są melonami Półwyspu Iberyjskiego .

[madohora]

W Uzbekistanie suszy się plastry melona – Qovunqoqi, Qurritilgan qovun – o gęstym miąższu („kizilurug”, „Aq urug”, „Kokcha”, „Gulobi” itp.) o grubości od 3 do 4 cm , pozbawione nasion i skórki na słońcu w dobrze wentylowanym pomieszczeniu. Qovunqoqi pochodzi od qovun melon, a qoqi od starego uzbeckiego qaq sec i oznacza suche kawałki mięsa lub melona. koqi (perski, tadżycki) suszony mówi się o suszonych owocach i warzywach.

[madohora]

Występuje około dwudziestu rodzajów dyni. Wyróżnić można te uprawiane z przeznaczeniem do spożycia oraz ozdobne. Jedną z najbardziej znanych odmian jest dynia zwyczajna. Z czasem straciła na popularności na rzecz swoich mniejszych kuzynek, między innymi dyni hokkaido, piżmowej i masłowej. To właśnie one najczęściej goszczą w kuchni. Najbardziej nietypową dynią jest odmiana makaronowa, której miąższ po ugotowaniu przypomina długie nitki i jest zamiennikiem tradycyjnego makaronu.

[madohora]

SAŁATKA Z DYNI

2 kg dyni po obraniu
Kilka baldachów kopru
10 ząbków czosnku

Zalewa

2 szklanki wody
1 szklanka octu
1 szklanka cukru
3 łyżki musztardy miodowej
3 łyżki musztardy chrzanowej
1 łyżka soli

Z podanych składników ugotuj zalewę.
Dynię umyj, osusz i zetrzyj na tarce na plasterki.Czosnek obierz.
Do słoików wkładaj koper i po 2 ząbki czosnku, a następnie dynie całość zalej zalewą zakręć słoiki i pasteryzuj około 15 minut.Po wyjęciu odwracaj do góry dnem. Przechowuj w chłodnym miejscu.

[madohora]

W warunkach Ukrainy uprawia się trzy rodzaje dyni – zwykłą , wielkoowocową (lub wołoską) i muszkatołową

[madohora]

Przed siewem pożądane jest ogrzanie nasion do temperatury 50-60 stopni w celu zapobiegania chorobom wirusowym . Ocieplenie odbywa się 25-30 dni przed namoczeniem i siewem.

[madohora]

Wiersz Oleny Pchilki „Dynia spaceruje po ogrodzie” zyskał dużą popularność na Ukrainie , na podstawie którego w 1997 roku powstał ukraiński komiks kukiełkowy dla dzieci pod tym samym tytułem

[madohora]

Cucurbitaceae zwane także dyniowatymi lub rodziną dyniowatych , to rodzina roślin obejmująca około 965 gatunków w 101 rodzajach . Do tych o największej wartości rolniczej, handlowej lub odżywczej dla ludzi należą:

[madohora]

Większość roślin z tej rodziny to jednoroczne pnącza , ale niektóre to zdrewniałe liany , cierniowe krzewy lub drzewa ( Dendrosicyos ). Wiele gatunków ma duże, żółte lub białe kwiaty. Łodygi są owłosione i pięciokątne. Wąsy czepne występują pod kątem 90° do ogonków liściowych w węzłach. Liście są wystające , naprzemianległe, pojedyncze dłoniasto klapowane lub dłoniasto złożone. Kwiaty są jednopłciowe , z kwiatami męskimi i żeńskimi na różnych roślinach ( dwupienne ) lub na tej samej roślinie ( jednopienne ). Kwiaty żeńskie mają dolne zalążnie . Owocem jest często rodzaj zmodyfikowanej jagody zwanej pepo

[madohora]

„Mirzachul” (Mirza Cho'l) Мирзачульская дыня ( Mirzachul'skaya dynya ) melon długi szeroko rozpowszechniony na całym obszarze

[madohora]

melony owalne w połowie sezonu 80–90 dni przed dojrzałością: zielony, zielony miąższ „Makhalliy dagbedi” bogaty w suchą masę, do wyschnięcia. „Ok bosvoldi” 3 do 4 kg , 85 do 90 dni. Żółty 'Zarmiton' z białym miąższem, słabo zachowany. „Makhalliy” od 3,5 do 5 kg , Andiżan i Namangan , w pobliżu „Assati”, „Toshkent Assatisi”.

[madohora]

Grupa Gurvak (гурбек)
Region Khorezm , w pobliżu brzegów rzeki Amu Darya, rozciąga się w północnym Turkmenistanie. Te kuliste lub lekko owalne melony w połowie sezonu, których okres wegetacyjny wynosi od 75 do 105 dni. Miąższ jest biały lub jasnożółty, a poziom cukru w ​​stanie dojrzałym wynosi od 7,4 do 10,4° Brixa. Średnia konserwacja, wykorzystanie lokalne.

[madohora]

„Rokhat” ( Cucumis melo ssp. sztywnyus (Pang.) Fil. var. ameri) 2–3 kg . jasnożółty ozdobiony zielonkawo-pomarańczowymi wstążkami, miąższ różowo-biały. Bardzo słodki „Toshloqi” o zielonej skórce. 'Lazzatli' długa, żółta z ciemnozielonymi plamkami, ważąca od 4 do 6 kg przy zawartości suchej masy od 15 do 18 % (dobra do suszenia). Odmiana odporna na mączniaka rzekomego . 'Kamol kal' podobny do poprzedniego, ale krótszy i owalny. 'Suyunchi 2' również odporna na mączniaka rzekomego, o pięknej pomarańczowej skórce nakrapianej zielonym, pomarańczowym miąższem o zawartości suchej masy 14 % . 82 do 89 dni, jest odporny na transport. „Ok urug 1157”, „Makhalliy amiri” jasna skóra z ciemnymi plamami. 'Amiri' zielona skórka z jasnymi plamami od zielonego do zielonkawego miąższu, dość cienka w środku 16 % suchej masy i bardzo słodka 12°brix. 'Khitoyi amiri' 'Kok tinni 1087' zbliżony do poprzedniego, ten drugi jest lekko brodawkowaty. Żółta odmiana 'Ok sut' z zieloną dekoracją, piękny biały miąższ.

[madohora]

Turkmenia

Turkmenistan ma tradycję produkcji melonów, które są również suszony ( Gavun kak ) i przetwarzane (dżemy, soki, syropy ) . Fundacja Slow Food umieściła w Arce Smaku suszoną odmianę „baharman” (= „vaharman”). Melon ten wraz z suszoną „Torlı payendeke” otrzymały najlepsze oceny od paneli oceniających

[madohora]

Odmiana „Myhmansovar” produkuje ogromne owoce (od 20 do 25 kg )

[madohora]

Awicenna , Abd al-Razzāk ibn Muḥammad Jazāʾirī. Tłumaczenie Lucien Leclerc. Kachef er-roumoûz (odkrycie zagadek) . Paryż, Baillères. 1874

[madohora]

Williama Capusa . Uwagi agronomiczne dotyczące Azji Środkowej w Annales Agronomics. G. Masson, 1882

[madohora]

Aby dać wyobrażenie o obfitości tego owocu, wystarczy powiedzieć, że arba melonów kosztuje jednego rubla (2 franki. 60). »

[madohora]

W Europie i Ameryce Południowej dynia jest głównie serwowana jako warzywo i stosowana zamiennie z innymidynia zimowa. W Stanach Zjednoczonych i Kanadzie ciasto dyniowe jest tradycyjnym deserem na Święto Dziękczynienia i Boże Narodzenie . Dynia w puszce jest powszechnie wytwarzana z C. moschata i może być mieszana z innymi dyniami zimowymi , takimi jak dynia piżmowa (również C. moschata ).

[madohora]

Cucurbitaceae , rodzina roślin kwiatowych z rodziny dyniowatych , należąca do rzędu Cucurbitales i obejmująca 98 rodzajów i około 975 gatunków roślin jadalnych i ozdobnych. Członkowie rodziny to jednoroczne lub wieloletnie zioła rodzime dla obszarów umiarkowanych i tropikalnych, w tym ogórki , tykwy , melony , dynie i kabaczki . Większość gatunków jest niezwykle wrażliwa na temperatury bliskie zera, co ogranicza ich zasięg geograficzny i obszar uprawy. Dyniowate mają ogólnie niską zawartość składników odżywczych, jednym wyjątkiem są dynie zimowe (niektóre odmiany Cucurbita maxima , C. moschata i C. pepo ).

[madohora]

Powierzchnia dyni jest rzeźbiona tak, aby przypominała twarz . Światło świecy umieszczonej w środku można zobaczyć migoczące przez wycięte oczy, nos i zazwyczaj groteskowo uśmiechnięte usta dyni. Zwyczaj ten pochodzi z Wysp Brytyjskich , gdzie zamiast dyni używa się dużej rzepy lub innego warzywa.

[madohora]

cukinia, Cucurbita pepo, var. giromontina, odmiana dyni zwyczajnej (dynia), jednoroczna roślina warzywna;

[madohora]

tykwa pospolita, kalebasa, Lagenaria vulgaris (Lagenaria siceraria), gatunek jednorocznej rośliny warzywnej z rodziny dyniowatych, pochodzący z obszarów międzyzwrotnikowych Afryki i Azji, uprawiany tam od dawna;
pędy długie z wąsami czepnymi, liście okrągławe lub nerkowate; uprawiana ze względu na owoce kształtu butelkowatego, gruszkowatego, też cylindryczne, o zdrewniałej okrywie, po wydrążeniu używane jako naczynia (tzw. tykwy); jadalny, gąbczasty miąższ młodych owoców.

[madohora]

dyniowate, Cucurbitaceae, rodzina z klasy dwuliściennych

[madohora]

odmianą dyni zwyczajnej jest też cukinia, kabaczek, patison; ponadto uprawia się odmiany dyni piżmowej, C. moschata; dojrzały miąższ niektórych gat. używa się jako dodatek do ciast, do wyrobu marmolad, na marynaty. Ze względu na dekoracyjne, barwne owoce różnego kształtu (często ze smugami, brodawkami, plamkami) rozpowszechnione są, zwłaszcza w USA, Bułgarii, Niemczech ozdobne odmiany dyni zwyczajnej, var. citrullina, var. pomifera, a do okrywania ogrodzeń, balkonów stosuje się najczęściej odmianę — var. ovifera, której łodygi, dł. do 10 m, tworzą gęstą ścianę zieleni. Wysuszone owoce dawniej służyły jako naczynia na wodę, tzw. tykwy; świat. zbiory d. wynoszą 20,3 mln t (200), wraz cukinią, kabaczkiem i patisonem; gł. producentami są: Chiny (5,8 mln t), Indie (3,7), Rosja (1,1), Ukraina (1,1), USA (0,9), Egipt) (0,7), Iran (0,6), Włochy (0,5), Kuba (0,5), Turcja (0,4); w Polsce zbiory osiągają ponad 36 tys. t.

[madohora]

Dyniowe placuszki na słodko - a teraz coś na śniadanie. Dynia świetnie sprawdzi się w daniach na słodko, takich jak poranne placuszki, które możecie zrobić z niewielkiej ilości tego warzywa. Wystarczy 400 gramów dyni, którą zetrzecie na tarce o grubych oczkach. W niewielkim garnku duście ją z masłem na wolnym ogniu, dodając odrobinę cynamonu. Powinna być miękka, ale nie rozpadająca się. Wystudźcie ją, a później przełóżcie do miski, gdzie połączycie dynię ze szklanką mleka i szklanką mąki oraz łyżeczką sody oczyszczonej. Teraz wystarczy smażyć placuszki na rozgrzanym oleju i podawać z cukrem pudrem lub sosem czekoladowym.

[madohora]

Naukowcy z Harvardu udowodnili, że spożycie naturalnie występującego w warzywach (np. w dyni) żelaza jest w stanie zwiększyć płodność kobiety. Co więcej, występująca w tej roślinie witamina A w formie beta-karotenu, jest również niezbędna w czasie ciąży i laktacji do syntezy hormonów.

[madohora]

Kurczak zapiekany z dynią
Najpierw przygotujcie marynatę: posiekajcie ząbek czosnku i wymieszajcie go z 4 łyżkami oliwy z oliwek, 3 łyżkami musztardy miodowej, 2 płaskimi łyżkami miodu, 1/2 łyżeczki przyprawy do mięs (lub kurczaka), 1/3 łyżeczki słodkiej papryki, szczyptą curry, szczyptą soli oraz pieprzu. Pierś z kurczaka pokrójcie w kostkę lub paseczki i wymieszajcie z połową przygotowanej marynaty. Następnie przesmażcie mięso na patelni, aż nabierze złotego koloru.

[madohora]

[madohora]

Badania filogenetyczne w zasadzie potwierdziły podział Mungera i Robinsona: odmiany „zachodnich” odmian cantalupensis i inodorus wyraźnie oddzieliły się od pozostałych, przeważnie niesłodkich odmian. Obie odmiany również zasadniczo różniły się od siebie, chociaż niektóre odmiany zgrupowano w drugim kladzie. Pozostałe odmiany były również zasadniczo rozpoznawalne jako oddzielne klady.

[madohora]

Charakter gleby, wpływ klimatu oraz wiedza producentów sprawiły, że melon Haut-Poitou zyskał rozgłos wśród konsumentów i restauratorów. Vienne jest obecnie pierwszym francuskim departamentem pod względem uprawy melonów we Francji.

[madohora]

Festiwal melonów w Quercy4odbywa się w wiosce Belfort-du-Quercy ( Lot ) i odbywa się co roku15 sierpniaod 1991 r. Zrzesza 2500 osób na 508 mieszkańców gminy

[madohora]

Odmiany Kabocha . W przypadku małego rodzinnego ogrodu z intensywną uprawą producent może preferować odmiany tradycyjne, bardziej zróżnicowane pod względem kształtu i koloru, a których produkcja jest mniejsza, ponieważ stawiają na jakość owoców. Niektóre odmiany (wyróżniające się pewnymi cechami ważnymi dla ogrodnika, jednorodne, stabilne i posiadające nazwę zarejestrowaną w Rejestrze Odmian

[madohora]

W Argentynie nazywają to dynią angielsk lub dynią Hubbarda , z których najczęściej wspomina się o dyni czerwonej dynia Hubbarda (czerwona muszla) , lub jakoodmianyCucurbitamaxima'Golden Hubbard obecnie istnieje rasa kreolska („wiejska”) wywodząca się z odmiany amerykańskiej, tak samo jak istnieje rasa kreolska wywodząca się z odmiany amerykańskiej ' Zielony Hubbard” („Zielony Hubbard”).

[madohora]

Grupa dyni Hubbarda jest opisywana jako dynia strażnicza, co oznacza, że ​​jest spożywana w stanie dojrzałym, z bardzo twardą skorupą i dobrze zachowaną, owalna ze spiczastymi końcami, które mogą być zakrzywione, i ma białe nasiona.

[madohora]

Odmiany typu Hubbard . W przypadku małego rodzinnego ogrodu z intensywną uprawą producent może preferować odmiany tradycyjne, bardziej zróżnicowane pod względem kształtu i koloru, a których produkcja jest mniejsza, ponieważ stawiają na jakość owoców. Niektóre odmiany (wyróżniające się pewnymi cechami ważnymi dla ogrodnika, jednorodne, stabilne i posiadające nazwę zarejestrowaną w Rejestrze Odmian

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Odmianę tę skrzyżowano ze względu na jej wielkość na początku lat 60. XX wieku. Wyhodowano okazy ważące nawet 300 funtów.Poszczególne owoce są okrągłe lub lekko spłaszczone.

[madohora]

[madohora]

Kwiat ( flor de calabaza ) jest używany jako składnik quesadillas , empanadas i innych dań kuchni meksykańskiej i nowomeksykańskiej , a także w pupusas w kuchni salwadorskiej . Kwiaty ( bulaklak ng kalabasa ) są również powszechnie spożywane faszerowane ( relieeno lub relleno ) lub jako składniki zup w kuchni filipińskiej , wraz z młodymi liśćmi ( talbos ng kalabasa ).

[madohora]

[madohora]

Uprawa gigantycznych dyń wywodzi się z północnoamerykańskiej tradycji rolniczej. Smithsonian zauważa, że ​​„nieprawdopodobnie” gigantyczne dynie wywodzą się od Henry'ego Davida Thoreau , który w 1857 roku wyhodował dynię ważącą 123 funty (56 kg), którą szczegółowo opisał w swojej niedokończonej pracy Wild Fruits . [ 2 ] Pierwsze konkursowe gigantyczne dynie wyhodował William Warnock z Ontario w Kanadzie. Jego pierwszy rekord wynosił 365 funtów (166 kg), zmierzony na Chicago World's Fair w 1893 roku . W 1900 roku 400-funtowa (180 kg) dynia Warnocka została wystawiona na Paris World's Fair i zdobyła brązowy medal. Cztery lata później pobił swój własny rekord i zaczął udzielać innym plantatorom porad, jak osiągnąć duże plony dyni. Rekord Warnocka przetrwał około 70 lat, zanim nastąpił renesans uprawy dyni, a rekordy zostały szybko pobite. Uprawa gigantycznych dyń to nadal głównie zajęcie Amerykanów, zwłaszcza w północno-wschodniej części Stanów Zjednoczonych, choć ostatnio rekordzistami byli Europejczycy.

[madohora]

Olbrzymie dynie mogą rozrastać się nawet o 23 kg (50 funtów) dziennie. Jest to możliwe dzięki kilku adaptacjom genetycznym. Komórki olbrzymich dyni rosną większe niż zwykłe dynie i składają się z większej ilości wody (do 94%). Brakuje im również genów, które zatrzymują wzrost owoców, co skutkuje ciągłą ekspansją. Gdy dynie urosną do tak dużych rozmiarów, nie mają już tendencji do bycia okrągłymi, lecz spłaszczają się pod własnym ciężarem. Często tworzą łukowaty kształt na spodzie dyni, aby zapewnić dodatkowe wsparcie, gdy „rozkładają się”. Niektóre dynie mogą nawet zapaść się pod własnym ciężarem, a ich transport jest znacznym wyzwaniem ze względu na ich kruchość. Mistrzowie uprawy często uprawiają wiele dyń, ponieważ dynie, które pękają pod własnym ciężarem, zostaną zdyskwalifikowane z konkursu.

[madohora]

[madohora]

Wszystkie olbrzymie dynie (ważące ponad 300 funtów lub 140 kilogramów) należą do tego gatunku, w tym największe dynie, jakie kiedykolwiek udokumentowano, które w 2021 r. osiągnęły rozmiar 2702,9 funta (1226,0 kg)

[madohora]

Zalecane odstępy mogą się różnić w zależności od konkretnej odmiany, ale generalnie rośliny są sadzone w odstępach około 3–5 stóp w rzędach oddalonych od siebie o około 6–10 stóp. Głębokość sadzenia około 1–2 cali.

[madohora]

[madohora]

Chociaż botanicznie jest owocem (konkretnie jagodą ), dynia zwyczajna jest wykorzystywana kulinarnie jako warzywo, które można piec , smażyć , przecierać do zup, takich jak zupa z dyni , lub rozgniatać, aby używać go do zapiekanek , chlebów , muffinów i ciast . Należy do tej samej rodziny dyniowatych co ponca, waltham, pumpkin i calabaza

[madohora]

Przed przybyciem Europejczyków , C. moschata była rozprzestrzeniona po całej Ameryce Północnej , gdzie mogła być uprawiana, ale dynia zwyczajna jest współczesną odmianą dyni zimowej . Została wyhodowana przez Charlesa Leggetta ze Stow w stanie Massachusetts , który w 1944 roku skrzyżował odmiany dyni zwyczajnej i dyni gęsiej.

[madohora]

Optymalny okres spożycia dyni zwyczajnej wynosi od 3 do 6 miesięcy od zbioru. Najlepiej przechowywać ją w temperaturze 10 °C (50 °F) i wilgotności 50 procent. Aby uzyskać najlepszy smak, dynię zwyczajną należy pozostawić do dojrzewania na 2 miesiące od zbioru.

[madohora]

W Republice Południowej Afryki dynia piżmowa jest powszechnie używana i często przygotowywana jako zupa lub grillowana w całości. Grillowana dynia piżmowa jest zazwyczaj doprawiana gałką muszkatołową i cynamonem lub faszerowana (np. szpinakiem i fetą), a następnie zawijana w folię i grillowana. Grillowana dynia piżmowa jest często serwowana jako dodatek do braais ( grillów ), a zupa jako przystawka .

[madohora]

Red kuri uprawiana jest głównie w Japonii , Kalifornii , na Florydzie , w południowo-zachodnim Kolorado , Meksyku , Tasmanii , Tonga , Nowej Zelandii , Chile , Prowansji i Republice Południowej Afryki . Jest szeroko przystosowana do klimatów, w których sezon wegetacyjny wynosi 100 dni lub więcej. Większość upraw z Kalifornii, Kolorado, Tonga i Nowej Zelandii jest eksportowana do Japonii.

[madohora]

Dynia, pochodząca z Ameryki Północnej i Środkowej, została przywieziona pierwszym europejskim osadnikom przez Indian Ameryki Północnej

[madohora]

PIERNICZKI DYNIOWE

Pierniczki
1 szklanka puree z dyni*
150 g masła
1 jajko
1,5 szklanki cukru
2,5 - 3 szklanki mąki pszennej (zależy od gęstości puree)
2 łyżeczki domowej przyprawy do piernika
1,5 - 2 łyżeczki imbiru Skworcu
1 łyżka skórki pomarańczowej (lub więcej)
1 płaska łyżeczka soli
0,5 łyżeczki sody
2 łyżeczki proszku do pieczenia (można dać mniej)
Dodatkowo
lukier królewski (u mnie stosunkowo płynny)
skórka pomarańczowa, cukier miętowy, różany (ewentualnie inna kolorowa posypka)

Mąkę przesiewamy do miski i mieszamy z proszkiem oraz sodą. Dodajemy cukier, sól, przyprawy, dokładnie posiekaną skórkę pomarańczową, wbijamy jajko i dodajemy posiekane masło. Dynię rozmrażamy najlepiej kilka godzin wcześniej (proces można przyśpieszyć wkładając miseczkę z puree do piekarnika). Dodajemy do pozostałych składników i wyrabiamy ciasto. Jeżeli jest ono zbyt lejące, klei się do rąk - dodajemy mąkę. Pomocne tez powinno być schłodzenie ciasta w lodówce (godzina, dwie) przed formowaniem.
Ręce oprószamy delikatnie mąką i formujemy z ciasta kulki nie większe od orzecha włoskiego. Pieczemy w piekarniku nagrzanym do 175 stopni przez 12 -15 minut. Pierniczki ''przepieczone'' stają się twardsze.
Upieczone pierniczki polewamy przygotowanym lukrem, zanim zdąży zastygnąć pierniczki posypujemy siekaną skórką pomarańczową lub przygotowanym cukrem cukrem miętowym (zielony) czy różanym (różowy). Możecie do dekoracji używać też dowolnych posypek, nie polecam czekoladowych, bo smak może się za bardzo ze sobą ''gryźć''.

[madohora]

Dynia Lakota to odmiana północnoamerykańska. Ma kształt gruszki i jest czerwono-pomarańczowy z zielonymi paskami. Swoją nazwę zawdzięcza plemieniu Lakota, Indian Sioux, którzy uprawiali odporną dynię ozimą. Jest ceniony za delikatny pomarańczowy miąższ i orzechowy smak podczas gotowania i pieczenia.

[madohora]

Znalazły się na liście tzw. superfoods, czyli nieprzetworzonej żywności pochodzenia naturalnego, bogatej w składniki korzystne dla organizmu. Pestki dyni są bogate w kompleksy witamin oraz cenne składniki odżywcze. Zawierają m.in. witaminę E, C, A, K i B6, a także kwas foliowy, fosfor, cynk, wapń i żelazo. Dzięki obecności fitosteroli oraz kwasów omega-3 obniżają poziom cholesterolu LDL we krwi oraz zapobiegają rozwojowi miażdżycy.

[madohora]

Pestki dyni, znane również jako pestki dyni , są jadalne i bogate w składniki odżywcze. Mają około 1,5 cm (0,5 cala) długości, są płaskie, asymetrycznie owalne, jasnozielone i zwykle pokryte białą łupiną, chociaż niektóre odmiany dyni wytwarzają nasiona bez niej. Pestki dyni są popularną przekąską, którą można znaleźć w łuskanych lub półłuskanych sklepach spożywczych. Na porcję uncji pestki dyni są dobrym źródłem białka , magnezu , miedzi i cynku .

[madohora]

Cucurbita pepo to gatunek prekolumbijskiej uprawy w Ameryce Północnej, był to jedyny gatunek, który z powodzeniem sprowadził do Europy uprawy „ pniowe "​, a z Europy rasa pniowa została sprowadzona do Argentyny, który był znany w Buenos Aires w 1943 roku jako: Zapallito de Italia, Largo, de Génova, Nápoli, Nápole, Tronco Alargado itp., a w Salta i Tucumán jako Angolita lub Zapallito Angola (nie mylić z dynią angolską, która to kolejna rasa, przewodnik) ​, a która według Millána należała do „bostońskich greckich” lub być może „cukiniowych”, byli już sprzedawcy którzy w tamtym czasie sprzedawali nasiona pod tymi samymi nazwami, najwyraźniej pochodziły z importu i nie odpowiadały tej rasie.

[madohora]

Kościół chrześcijański tradycyjnie obchodził Halloween poprzez czuwanie . Wierni przygotowywali się do ucztowania w następujący dzień Wszystkich Świętych modlitwami i postem. To nabożeństwo kościelne znane jest jako Wigilia Wszystkich Świętych lub Wigilia Wszystkich Świętych ; inicjatywa znana jako Noc Światła ma na celu dalsze rozprzestrzenianie Wigilii Wszystkich Świętych w całym chrześcijaństwie . Po nabożeństwie często odbywają się „odpowiednie uroczystości i rozrywki”, a także wizyta na cmentarzu, gdzie często umieszczane są kwiaty i świece w przygotowaniu na Dzień Wszystkich Świętych W Anglii, imprezy Światła są organizowane przez kościoły po nabożeństwach w Halloween, skupiając się na Jezusie jako Światłości Świata . W Finlandii, ponieważ tak wiele osób odwiedza cmentarze w Wigilię Wszystkich Świętych, aby zapalić tam świece wotywne , „nazywane są one valomeri , czyli morzami światła”

[madohora]

Według Alfreda J. Kolatch w Drugiej Żydowskiej Księdze Dlaczego, w judaizmie, Halloween nie jest dozwolone przez żydowską Halakha, ponieważ narusza Leviticus 18 :3, który zabrania Żydom korzystania z gojowskich zwyczajów. Wielu Żydów obserwuje Yizkor komunalnie cztery razy w roku, co jest niejasno podobne do przestrzegania Allhallowtide w chrześcijaństwie, w tym sensie, że modlitwy są odmawiane zarówno za „męczenników, jak i dla własnej rodziny” Niemniej jednak wielu amerykańskich Żydów obchodzi Halloween, odłączone od jego chrześcijańskich początków. Rabin Reform Jeffrey Goldwasser powiedział, że „nie ma religijnego powodu, dla którego współcześni Żydzi nie powinni świętować Halloween”, podczas gdy prawosławny rabin Michael Broyde argumentował przeciwko przestrzeganiu przez Żydów święto. Purim był czasami porównywany do Halloween, częściowo ze względu na niektórych obserwatorów noszących kostiumy, zwłaszcza postacie biblijne opisane w narracji Purim.

[madohora]

Komercyjnie produkowane barmary były sprzedawane w Irlandii od końca XIX wieku. W dzisiejszych czasach te sprzedawane na rynek Halloween nadal zawierają pierścień zabawek, ale ze względu na przepisy dotyczące bezpieczeństwa żywności nie zawierają innych przedmiotów tradycyjnie zawartych.

[madohora]

Jabłka cukierkowe (lub jabłka toffi w języku angielskim Commonwealth) to całe jabłka pokryte cukrową sugarpowłoką cukierkową, z kijem włożonym jako uchwyt. Są to powszechna uczta na jesiennych festiwalach na zachodniej półkuli północnej, takich jak Halloween i Guy Fawkes Night, ponieważ festiwale te odbywają się w wyniku corocznych zbiorów jabłek. Chociaż jabłek cukierków i jabłek karmelowych mogą wydawać się podobne, są wykonane przy użyciu wyraźnie różnych procesów.

[madohora]

[madohora]

PLACEK Z DYNIĄ I ORZECHAMI

50 dag obranej dyni
1,5 kg jabłek
30 dag masła
30 dag cukru
1 małe opakowanie cukru waniliowego
5 jajek
40 dag mąki
1 małe opakowanie proszku do pieczenia
8 łyżek mleka
5 dag + 2 łyżki brązowego cukru
5 dag orzechów włoskich
masło i mąka do przygotowania blachy

Dynię ścieramy na tarce o grubych oczkach. Jabłka myjemy (nie obieramy ze skórki), usuwamy gniazda nasienne i kroimy na grube plasterki (najlepiej na ćwiartki i każdą ćwiartkę na 3-4 części).
Masło ucieramy z cukrem i cukrem waniliowym. Gdy masa jest już puszysta i jasno kremowa wbijamy kolejno jaja ciągle ucierając.
Mąkę przesiewamy z proszkiem do pieczenia i porcjami wsypujemy do masy maślanej. Wlewamy mleko. Całość bardzo dokładnie miksujemy. Pod koniec dodajemy startą dynię.

Blachę o wymiarach 32 x 39 cm smarujemy masłem i wysypujemy mąką. Wykładamy ciasto i równomiernie je rozprowadzamy po blaszce. Rozkładamy jabłka, delikatnie je wciskając w ciasto. Placek wstawiamy do piekarnika rozgrzanego do 175 st. C i pieczemy ok 15 min.
W tym czasie przygotowujemy orzechową kruszonkę.
Stapiamy 5 dag brązowego cukru na jasny karmel. Siekamy orzechy i mieszamy je z karmelem. Smażymy je jeszcze przez chwilę. Rozsmarowujemy na cieście i posypujemy resztą brązowego cukru. Pieczemy kolejne 20 min. Gotowy wystudzony placek możemy podać z bitą śmietaną.

[madohora]

SERNIK DYNIOWY

Spód: 250 g herbatników kakaowych
50 g masła
Masa: 1 kg twarogu sernikowego
1,5 szklanki cukru
4 jajka
1 szklanka dyniowego puree
1/2 łyżeczki cynamonu
1/4 łyżeczki imbiru
1/4 łyżeczki gałki muszkatołowej

Herbatniki rozdrabniamy na proszek, mieszamy z masłem i wykładamy nimi dno tortownicy, wyrównujemy i dociskamy. Wstawiamy do lodówki na 30 min. Przygotowujemy masę serowo - dyniową. W dużej misce ucieramy ser z cukrem, stopniowo dorzucając po jednym jajku. Otrzymaną masę dzielimy na dwie części. Pierwszą rozprowadzamy równomiernie po wychłodzonym spodzie ciasteczkowym, a do drugiej dodajemy dyniowe puree oraz przyprawy i mieszamy delikatnie łyżką. Po czym przekładamy ostrożnie na masę serową. Masa serowo - dyniowa jest cięższa więc będzie się trochę zapadać, ale dzięki temu uzyskamy ciekawy efekt Ciasto wstawiamy do rozgrzanego piekarnika na 1 h. Studzimy powoli, stopniowo uchylając drzwiczki piekarnika.
Dyniowe puree - dynię myjemy, kroimy razem ze skórą na mniejsze kawałki, usuwamy pestki. Kawałki dyni układamy skórką do dołu na dużej blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Wstawiamy do piekarnika i pieczemy przez ok. 30 min. do miękkości (wbity widelec powinien łatwo wchodzić w miąższ). Wyjmujemy z piekarnika i całkowicie studzimy. Wyjmujemy łyżką upieczony miąższ ze skórki i miksujemy go blenderem na gładkie puree.

[madohora]

Kiedy nastaje jesień, dynia zaczyna być jednym z najbardziej popularnych składników wielu dań. Aby organizm lepiej przyswoił zawarte w niej witaminy, należy podczas przygotowywania posiłku dodać do dyni odrobinę tłuszczu. Jednym z popularniejszych propozycji na kulinarne wykorzystanie tego warzywa jest zupa krem z dyni z mlekiem kokosowym i jej prażonymi pestkami, pieczona dynia piżmowa z orzechowym nadzieniem, mufinny z dodatkiem musu dyniowego tudzież ciasto dyniowe.

[madohora]

[madohora]

Choć cukinia jest łatwa w uprawie, podobnie jak wszystkie kabaczki, wymaga dużej liczby pszczół do zapylania . W rejonach, w których spada liczba zapylaczy lub stosuje się duże ilości pestycydów , takich jak rejony oprysków przeciw komarom , ogrodnicy często doświadczają poronienia owoców, które zaczynają rosnąć, a następnie wysychają lub gniją. Dzieje się tak z powodu niewystarczającej liczby ziaren pyłku dostarczonych do żeńskiego kwiatu. Można to skorygować poprzez ręczne zapylanie lub zwiększenie populacji pszczół.

[madohora]

Wśród dyń, dynia została sprowadzona za granicę i nazwana Cucurbita moschata „Butternut”, zarejestrowana w Stanach Zjednoczonych w 1936 r. i pomyślnie importowana, uprawiana z cechami niektórych prekolumbijskich ras dyni tego samego gatunku, które w Argentynie były znane jako „anco” (keczua) lub „andai” (guarani). Nazwę „dynia” rozszerzono na rasy Cucurbita moschata , a także na rasę Cucurbita argyrosperma uprawianą w centrum kraju, pierwotnie również importowaną i o nieco podobnej morfologii. Podobnie jak w przypadku dyni, termin „dynia” jest czasami używany w węższy sposób, odnosząc się jedynie do określonego gatunku i morfologii Cucurbita moschata „Butternut”.

[madohora]

Dynia pochodzi z Ameryki Północnej i jest szczególnie popularna w okresie Święta Dziękczynienia i Halloween. Choć powszechnie uważana za warzywo, dynia jest naukowo owocem, ponieważ zawiera nasiona. Bogata w witaminy, minerały i przeciwutleniacze dynia jest niezwykle zdrowa. Co więcej, jako warzywo niskokaloryczne sprzyja odchudzaniu. Składniki odżywcze i zawarte w niej przeciwutleniacze mogą wzmocnić układ odpornościowy, chronić wzrok, zmniejszyć ryzyko niektórych nowotworów i promować zdrowie serca i skóry. Dynia jest bardzo wszechstronna, więc łatwo ją wkomponować w słodkie, jak i pikantne potrawy. Spróbuj włączyć dynię do swojej diety już dziś, aby czerpać korzyści zdrowotne.

[madohora]

DYNIA MARYNOWANA NA SŁODKO

1 kg dyni
2 gruszki
2 pomidory pomarańczowe
2 cytryny
50 ml miodu
200 ml octu winnego
150 g cukru
kawałek imbiru
sól i pieprz
opcjonalnie po gałązce rozmarynu

Dynię umyj, obierz, a następnie usuń pestki. Miąższ pokrój w kostkę. Imbir obierz i drobno posiekaj. Cytryny sparz wrzątkiem. Z pomidorami zrób tak samo, aby łatwiej je obrać ze skórki. Pokrój w kostkę. Gruszki umyj, obierz, pozbądź się gniazd nasiennych i posiekaj w kostkę. Połącz w garnku dynię, pomidory i gruszki.
Teraz zagotuj ocet winny z cukrem. Przelej do przygotowanych warzyw i owoców. Jeśli marynata nie zakrywa całości, dolej trochę wody. Zagotuj, zmniejsz moc palnika i zostaw tak na około pół godziny. Na ostatnie kilka minut dołóż miód, imbir, wyciśnij sok z cytryn i zetrzyj z nich skórkę. Wymieszaj. Dopraw też odrobiną soli i pieprzem.
Gorącą dynię marynowaną na słodko przełóż do słoików. Opcjonalnie możesz dodać po gałązce rozmarynu. Mocno zakręć i odwróć do góry dnem. Przykryj ściereczką i poczekaj, aż słoiki ostygną.

[madohora]

ZUPA Z CUKINI

1 kg cukinii
2 średnie cebule
3-4 ząbki czosnku
łyżka masła
1,5- 2 litry przygotowanego wcześniej doprawionego rosołu
garść natki pietruszki
sól
pieprz
śmietana do gotowania Rama ok. pół buteleczki
odrobina kurkumy
opcjonalnie odrobina ostrej papryki
groszek ptysiowy lub grzanki

Obraną i posiekaną cebule należy zeszklić na maśle, dodać posiekany czosnek i delikatnie razem podsmażyć. Dodać pokrojoną w kostkę i wydrążoną cukinię i jeszcze chwilę smażyć.
Warzywa dodajemy do gorącego przyprawionego rosołu. Gotujemy do czasu gdy cukinia będzie miękka. Doprawiamy solą, pieprzem, odrobiną kurkumy, dodajemy posiekaną natkę pietruszki, śmietanę. Osobiście daje jeszcze odrobinę papryczki chili, wtedy zupa jest ostrzejsza, ale nie jest to konieczne.
Zupę miksujemy za pomocą blendera, możemy zostawić kilka ugotowanych kawałków cukinii do dekoracji. Tak przygotowana zupę podajemy z groszkiem ptysiowym lub grzankami.

[madohora]

Zupa z cukini

[madohora]

JESIENNA FARMA DYŃ - www.katowice24.info - 03.10.2024

[madohora]

TATAR Z CUKINI

1 większa cukinia
1 cebula szalotka
100 g suszonych pomidorów w oleju
1 łyżka oliwy (może być smakowa)
1 łyżeczka czerwonego octu winnego
1 łyżka octu balsamicznego
świeżo zmielony pieprz
szczypta suszonego tymianku

Cukinię umyj, osusz i pokrój na około 0,5 centymetrowe plastry. Na patelni rozprowadź cienką warstwę oleju z suszonych pomidorów, a następnie smaż plasterki cukinii z każdej strony przez 5 - 7 minut. Posyp je suszonym tymiankiem i kiedy przestygną, posiekaj drobno.
Pomidory suszone odsącz lekko z oleju i również posiekaj na drobne cząstki. To samo zrób z cebulą. Połącz pomidory, cebulę i cukinię, a następnie dopraw całość pieprzem i solą. Dodaj ocet balsamiczny, ocet winny i wymieszaj całość delikatnie, lecz dokładnie. Podawaj jako przystawkę na zimno.

[madohora]

ZUPA KREM Z DYNI

dynia 800 g
ziemniaki 200 g
marchewka 150 g
cebula 150 g
czosnek 2 ząbki
imbir 5 g
masło 30 g
bulion warzywny 300 ml
mleko 250 ml
sól 6 g
pieprz 3 g

Przygotowanie: dynię obieramy ze skórki i przekrajamy na pół. Usuwamy gniazda nasienne. Oczyszczony miąższ dzielimy na mniejsze części. Ziemniaki i marchewkę skrobiemy i kroimy w kostkę. Cebulę pozbawiamy łupinki i siekamy. Czosnek przeciskamy przez praskę.
Gotowanie: roztapiamy masło w dużym garnku. Wrzucamy cebulę i czosnek. Podsmażamy je, aż uwolnią wyraźny aromat. Dodajemy pozostałe warzywa, czyli dynię, marchewkę i ziemniaki, a także imbir, pieprz i sól. Zalewamy całość bulionem warzywnym. Gotujemy przez około 20 minut.
Zupa krem z dyni: kiedy wszystkie warzywa zmiękną, miksujemy je z dodatkiem pełnotłustego mleka. Podajemy danie w głębokich talerzach. Możemy udekorować je gęstą śmietaną, płatkami chili i natką pietruszki.

[madohora]

Dynia to wdzięczne warzywo, które może być składnikiem niezliczonej ilości dań, począwszy od zup, poprzez makarony, placki, sosy, a na deserach skończywszy. Możemy ją jeść bez wyrzutów sumienia ponieważ jest niskokaloryczna, a przy tym bogata w liczne witaminy i minerały.

[madohora]

Dynia pochodzi z Ameryki Południowej, do Europy trafiła za sprawą Krzysztofa Kolumba. Obecnie najczęściej kojarzona jest z zabawą halloweenową, która staje się coraz bardziej popularna w naszym kraju. Warto jednak wiedzieć, że dynia służyć nam powinna nie tylko jako ozdoba, ale przede wszystkim jako składnik najróżniejszych dań.

[madohora]

To pomarańczowe warzywo jest często pomijane w naszym codziennym jadłospisie - najprawdopodobniej w związku z trudnościami, jakie przysparza jej obieranie - a szkoda, gdyż ma dużo wartości odżywczych. Bogata jest w liczne witaminy oraz makro i mikroelementy.

[madohora]

Kolor miąższu świadczy o bogactwie prowitaminy A (beta-karotenu), który pozwala przedłużyć efekt opalenizny i wygładzić zmarszczki. Działa on nie tylko na naszą urodę, ale przede wszystkim na zdrowie. Beta karoten bowiem zmniejsza ryzyko zachorowania na nowotwory, a podczas wystąpienia tej choroby wspomaga leczenie. Warto wspomnieć, że dynia zawiera również bardzo dużo witamin z grupy B, PP i C, które uszczelniają naczynia wieńcowe oraz są wykorzystywane w profilaktyce przeciwmiażdżycowej.

[madohora]

Warzywo to, bogate jest w żelazo, potas, fosfor oraz wapń, działa zatem krwiotwórczo. Jej spożywanie wskazane jest osobom, które są narażone na intensywny wysiłek fizyczny (pomaga przywrócić odpowiedni poziom elektrolitów w organizmie). Co ważne, dzięki dużej zawartości witaminy A wpływa zbawiennie na nasze przemęczone oczy i zapobiega „kurzej ślepocie". Dodatkowo utrzymuje włosy, paznokcie i skórę w bardzo dobrej kondycji, a u dzieci zapobiega krzywicy.

[madohora]

Zawarta w dyni witamina E wspaniale wpływa na naszą cerę i utrzymuje prawidłową wilgotność skóry. Co bardzo istotne dynia nie tuczy i bogata jest w białko!

[madohora]

Zawartość dużej ilości celulozy pomaga w odchudzaniu, przyspiesza przemianę materii, dzięki czemu organizm bez problemu pozbywa się nagromadzonych tłuszczy. Dynia zawiera także pektyny i kwasy organiczne.

[madohora]

Co interesujące pieczona i gotowana wzmacnia odporność układu oddechowego, jest więc idealna dla dzieci. Można podawać ją bez obaw już od ósmego miesiąca życia w formie zupy lub papki. Leczy biegunkę zatem powinno stosować się ją przy zakażeniu rota wirusem.