John Tkacik, ekspert Heritage Foundation, o chi...

[Gość: atena]

Jeszcze do tego wiezniowie i darmowa praca a poza tym w takich krajach koszty
sie nie licza liczy sie efekt propagandowy. Dlatego Amerykanie znow moga sie
obudzic z reka w nocniku jak w przypadku lotu Gagarina. W 2030 moze byc na
Marsie juz kilka ekspedycji z czerwona gwiazda.

Moj scenariusz

[Gość: blondyn]

Jesli Chiny będą rozwijały się w tempie średnio dwa razy szybszym niż Stany
Zjednoczone wtedy za około 60-70 lat staną się największą gospodarką świata
należy wziąc pod uwage iż swiadomość społeczenstwa chinskiego będzie rosła
więc uswiadomią sobie korzyści skali jakie niesie za sobą prymat na arenie
międzynarodowej,(i Busch dobrze o tym wie, proszę zwrócić uwagę na ostatnie
posunięcia prezydenta USA, przykładowo wojna w Iraku to wojna o zasoby ropy,
ropy która będzie niezbędna dla szybko rozwijającej sie chinskiej gospodarki i
strategiczne położenie Iraku, ktoś powie a Rosja ze swoimi zasobami, jedno
słowo dywersyfikacja dostaw, moze jeszcze jeden przykład, który miał ostatnio
miejsce a dotyczył zalegalizowania taniej siły roboczej w USA a tym samym
zachęcenia rzeszy emigrantów z całego świata ażeby zwiększyć potencjał
wewnętrzny kraju ) czy do Chiny będzie należała XXI, niewątpliwie będą w
centrum zainteresowania, a co ze Stanami czy upadnie II Cesarstwo Rzymskie,
przeanalizujmy to!?
Oto moj scenariusz na najbliższ kilkadziesiat lat związku z rosnącą w siłe
chinską gospodarką i układem sił na arenie międzynarodowej, na początek weżmy
pod uwagę Rosję i Japonię które będą zmuszone zawrzeć sojusze raczej nie z
Chinami bo są i będą nie przewidywalne, Rosja będzie musiała ułożyć sie z USA a
nie z Europą ze względów geograficznych a za tym idzie, konflikty o strefy
wpływów, ponadto granica rosyjska- chinska to palący problem, więc Rosja
będzie potrzebowała od "zaraz" sojusznika którym będą Stany, a co z Japonią już
podjęto rozmowy o współpracy w budowie tarczy antyrakietowej, ponadto UE
dopiero za około 20 lat stanie się jednolitym i wiarygodnym podmiotem na
arenie miedzynarodowej z uwagi na różnorodność interesów narodowych min za
sprawą "rozdartej sosny" Wielkiej Brytanii, a moze jeszcze tandemu Polski i
Ukrainy, więc Japonia najprawdopodobniej ułoży się z USA, a Europa, no właśnie
motor niemiecko-francusko-włoski i być może Turcja w moim odczuciu zawrze
sojusz strategiczny jednak z Chinami, biorąc pod uwagę obecne nastroje z
kompleksami francuskimi naczele i z genetycznie uwarunkowaną wyższoscia narodu
niemieckiego, ale jest jeszzce ktoś kto może odegrać naprawdę wielką rolę w tej
zawiłej grze interesów to sa oczywiscie Indie i ich strategiczne położenie,
jeśli UE trzymac będzie z Chinami naturalne będzie że Indie wejdą w koalicję ze
Stanami, zresztą już pośrednio zaczęły wspólpracować z USA a może wejscie do
Iraku było skierowane w swoim zamiarze na proamerykanski wybor Indii (to równiż
gigantyczny rynek) kto wie, więc rozwój i dominacja Chin nie musi być taka
pewna, ale jedno jest pewne czeka nas wiek kto wie czy nie bardziej
dramatyczny niż wiek XX???

[Gość: Oskare]

Pracuje w USA juz od czterech lat... i wiedze ze ten kraj zmierza raczej ku
upadkowi - spolecznemu i potem, moze i gospodarczemu, a nie rozkwitowi. Jestem
naukowcem i ze swojego punktu widzenie widze, ze naukowa sila napedowa nie sa
amerykanie lecz obcokrajowcy pracujacy dla nich, amerykanie w nauce to margines,
najliczniejsza grupe stanowia azjaci, hindusi, biedni Europejczycy (Polacy i
Wlosi). Pracuja ciezko, bogaca sie i ucza. Pracuje z dobrze wyksztalcona chinka
z Pekinu i musze przyznac, ze napedzana swoimi nie malymi ambicjami uzyskuje
calkiem niezle rezultaty. Ten sam pociag do rozwoju podobno zagoscil w sercach
wszystkich chinczykow (tak przynajmniej ona twierdzi). Rezultaty cywilizacyjnego
rozwoju Chin na pewno beda mialy znaczenie ogolnoswiatowe. Oni sa bardzo licznym
narodem i maja ogromny potencjal, a o Chinach nadal mysla jako Panstwie Srodka.
Mozliwosc podboju Marsa przez Chiny w nastepnych 50 latach uznaje za zupelnie
mozliwa. Nawet najwieksze wyzwanie/idea popierana przez miliard ludzi jest tylko
kwestia czasu, aby zostala zrealizowana...wspomnijmy chocby Chinski Mur...wtedy
akurat sie izolowali, moze to dobrze, bo bysmy pewnie mowili po chinsku.

Wróżenie z fusów.

[Gość: Doktor]

Wasze prognozy opierają się na dwóch wątłych filarach: ekstrapolacji tego
co jest teraz (np.rozwój gospodarczy Chin i pewnych uprzedzeniach natury
etnicznej.

Ad.1)Nikt nie może zagwarantować, że rozwój Chin będzie ciągle taki sam.
Chinczycy mogą mieć w przyszłości problemy gospodarcze i społecznie.
Te drugie już widać: niezliczone masy bezrobotnych, ambitni noworysze...
Można dalej wymieniać.
Równie dobrze wszystko może iść dobrze, ale i tak każdy ekonomista wie,
że w gospodarce rynkowej kryzysy są nieuniknione, a nawet niezbędnie do
rozwoju.
Do tego w czasie samego podboju kosmosu może się wiele złego wydarzyć.
Przecież Amerykanie i Rosjanie pochowali wielu kosmonautów... Czemu
Chińczycy mieli by mieć takie szczęście, że bez problemów by latali
co najmniej na orbite...?
A klęski żywiołowe? Pęknięcie tamy na JangCy jest bardzo prawdopodobne, a
nawet jeśli tama wytrzyma to zmiany klimatyczne i przesiedlenia milionów
ludzi sprawią wystarczająco dużo problemów na 20-30 lat. I nie wziołem
to z sufitu, tylko z raportów WWF i pozarządowych organizacji ekologicznych.
No i jeszcze czynnik kulturowy... Kultura chińska jest silnie zamknięta w
sobie i silnie kolektywistyczna. Tymczasem do trwałego rozwoju na drodze
wolnorynkowej potrzebna jest świadomość indywidualna. Bogactwo, praca,
indywidualne osiągnięcia, wartość jednostki, prawa człowieka, demokracja...
To wynalazek indywidualistycznej kultury Zachodu.

ad.2)Bredzenia blondyna i innych można skwitować krótko: za dużo naoglądali się
filmów z Fu Manchu, i za dużo czytali Huntingtona.

Przewidywanie przyszłości to wróżenie z fusów. Poczytajcie sobie prognozy
RAND Corp. z lat 60-tych zeszłego wieku.

[Gość: blondyn]

Oczywiście zgodzę się z faktem iż nie ma monopolu na przewidywanie
przyszłości, jednakże można przedstawić pewne hipotezy na podstawie wydarzeń z
przeszłości.
Jedna aluzja, sam sobie przeczysz mówiąc o ekstrapolacji tego co jest, a
następnie wspominasz o hermetycznym usposobieniu Chińczyków, nie wspomnę o
demokracji.
Obecnie chińska gospodarka rozwija się w tempie 3 razy szybszym niż
amerykańska, wiec zakładając moją średnią, chciałem tylko lepiej zobrazować
potencjalny scenariusz zdarzeń, mój scenariusz.
Jestem gotów bronić tezy iż Chiny są wstanie stać się dominującą gospodarką
XXI, bezwzględu na kryzysy ekonomiczne które są cykliczne i mogą wystąpić a
wynikają z polityki niezrównoważonego wzrostu gospodarczego, jednakże należy
mieć na uwadze ogromny potencjał wewnętrzny Chin już teraz szacuje się iż klasę
srednią reprezentuje ok 50 mln obywateli, gigantyczny exodus ludzi ze wsi do
miast, gdzie można zdobyć wykształcenie, pracę, mieszkanie, gdzie kształtuje
się klasa a tym samym świdomość społeczna, mowi się o liczbie rzędu 10 mln
rocznie, to jest naród który się kształci proszę zwrócić uwagę na polski
przykład i porownać swiadomość polaków na przestrzeni 15 lat!!! Różnica jest
chyba widoczna..
To jest kraj który przyciąga największe, najbardziej spektakularne inwestycje
zagraniczne i będzie takim beneficjentem jeszcze długo to jest rynek wschodzący
a więc rynek który potrzebuje, łaknie konsumpcji, dóbr, usług, które obecnie
są standardem w krajach zachodnich gdzie rynki już dawno się nasyciły, jednak
nadal jeszcze pozostają dobrem rzadkim w państwie Środka, a światowa gospodarka
niestety nie jest wstanie w krótkim czasie pociągnąć do przodu bez innowacji,
rewolucji, których tak na dobrą sprawę nie ma, a jeśli są przykład z UMTS
świadczy iż człowiek z natury rzeczy jest konserwatystą, nie do końca
akceptującym zmiany w zawrotnym tempie, trudno jest nakłonić konsumenta do
wymiany sprzęt agd, rtv co (1-2 lata)
Chiny mają oczywistą przewagę jakim jest efekt skali, weźmy pod uwagę dwa
podmioty które świadczą podobne usługi lecz udział w rynku przedstawia się jak
1:4, a tymi usługami niech będzie "catering", wnoski muszą się same nasunąć
a co się tyczy kultury kolektywistycznej również mam odmienne zdanie, uważam że
obywatelski kolektyw to następny etap na drodze ewolucji systemu
demokratycznego (w rozumieniu technokratycznym) coraz częściej mówi się o
społeczeństwie obywatelskim, jednak jak rozumiemy owe pojęcie, otóż czyż takie
inicjatywy i akcje jak choćby WOŚP, CARITAS, PAH, czy ułomne w moim odczuciu
organizacje samorządów terytorialnych, bądź wyrastające jak grzyby po deszczu
samorządy zawodowe to nie kolektyw ludzi mających wizje organizacji
społeczeństwa pod flagą narodową, nie można wykluczyć iż to właśnie
cywilizowany kolektyw może przyczynić się do rozwiązania wyzwań z którymi
chińskie państwo musi się uporać.
Oczywiście indywidualizm jest oryginalny, i wnosi wiele wartości dodanej,
dlatego strażnikiem wolnosci, praw i obowiązków musi być akt generalny
zawierający podstawowe zasady jak wolnosć, równość, sprawiedliwość, torelancja,
itp.
Zas jesli chodzi o problemy ekologiczne, społeczne, humanitarne, tak na
marginesie USA są największym trucicielem na ziemi i jakoś im z tym dobrze, nie
można wykluczyć ani przewidzieć, kataklizmów, czy wybuchu nastrojów społecznych
szacuje się że w Chinach to rzeczywiście problem ok 150 mln bezrobotnych, kraj
cierpi na deficyt ziemi, jednak nie ma państwa bez problemów, zresztą nie tak
dawno chińscy chłopi wydzierżawili kazachską ziemie i niewykluczone ze podobnie
będzie na Syberii. Ponadto mimo problemów w dziedzinie ekologii, polityki
społecznej nie można zapomnieć o pewnym oczywistym fakcie mianowicie koncerny
międzynarodowe potrzebują nowych rynków zbytu i nawet SARS nie był wstanie
zachamować tej pogoni i rywalizacji o najludniejsdzy rynek świata co również
przyczynia się do poprawy statystyk w gospodarce światowej i co istotne
poprawie nastrojów światowych który wpływa na rozwój obecnych potęg
gospodarczych.

[Gość: Doktor]

Zgodze sie z blondynem tylko w jednym: w skali wielkosci, i ze nie ma kraju bez
problemow. Reszta to, z calym szacunkiem, zwykla spekulacja.

Slyszales o pewnym chinskim ekonomiscie mieszkajacym na Zachodzie, ktory wydal
w zeszlym roku ksiazke krytycznie oceniajaca wzrost gospodarczy Chin, i jako
ewentualna przyczyne kryzysu uznal brak transformacji politycznej... Kompletnie
zapomnialem jak ten facet sie nazywal.