Gość: Malina
IP: *.tnt1.chatham.on.da.uu.net
07.09.02, 18:53
TAK dla NIE!
W 33 numerze tygodnika NIE z 15 sierpnia 2002 roku został zamieszczony
artykuł redaktora Jerzego Urbana zatytułowany „Obwoźne sado-macho” o papieżu
Karolu Wojtyle.
Artykuł ten posłużył prawicowym politykom z Platformy Obywatelskiej, Prawa i
Sprawiedliwości i Ligi Polskich Rodzin oraz niektórych przedstawicieli
Kościoła Katolickiego do ataku na tygodnik NIE i jego redaktora naczelnego.
Abstrahując od treści artykułu, który potraktował papieża wyjątkowo
łagodnie żeby nie powiedzieć życzliwie, partie te podjęły próbę likwidacji
legalnie działającego tygodnika społeczno-politycznego. To co nas szczególnie
bulwersuje to sposób w jaki partie te próbują, poprzez zbieranie podpisów,
wywrzeć presję na Rząd i aparat sprawiedliwości RP.
Jest rzeczą zastanawiającą, że próbę wprowadzenia cenzury obyczajowej
i religijnej podejmują działacze partii prawicowych, którzy kilkanaście lat
temu z zapałem zwalczali cenzurę PZPR! Wygląda na to, że wolność słowa była
tylko jednym z wielu sloganów, wykorzystanym przez tych byłych działaczy
Solidarności i opozycji by przejąć władzę z rąk znienawidzonej przez nich
lewicy. Można by zaryzykować twierdzenie, że jest to następny krok po
czterech latach rządów Jerzego Buzka, który odkrywa prawdziwe oblicze
prawicowych polityków. Ich intencje i ich realne umiejętności.
Akcja zbierania podpisów przeciwko Redaktorowi Urbanowi oraz
tygodnikowi NIE jest tym bardziej nie na miejscu, że lewica nie podejmuje
prób likwidacji Radia Maryja, leżącego jakby na przeciwnym do tygodnika NIE
biegunie, mimo iż stacja ta bulwersuje regularnie nie tylko zwolenników
lewicy ale także niezaangażowanych politycznie obywateli brzydzących się
kłamstwami i bzdurami rozpowszechnianymi przez redaktora Rydzyka.
Inicjatorzy zbierania podpisów próbują stworzyć wrażenie, iż tekstem
tym jest oburzona znaczna część społeczeństwa. Akcja taka ma z definicji
charakter jednostronny. Nie daje ona możliwości wypowiedzenia się tym
obywatelom naszego kraju, którzy z treścią artykułu się zgadzają bądź też
jest im ona obojętna a nie zgadzają się oni na kneblowanie niezależnych
mediów! Aby umożliwić im zabranie głosu i pokazania rzeczywistych proporcji
zwolenników i przeciwników cenzury powstała ta właśnie strona internetowa.
Zapraszamy wszystkich przeciwników cenzury, wszystkich zwolenników
wolności słowa jak również sympatyków tygodnika NIE do wyrażenia swojej
opinii. Poniżej znajduje się logo „TAK dla NIE”. Klikając w nie możesz
poprzeć naszą akcję zbierania głosów popierających protest przeciwko próbom
przywrócenia w Polsce cenzury i likwidacji „niewygodnych” politycznie czy
obyczajowo mediów. Po kliknięciu w logo zostaniesz przeniesiony na stronę,
gdzie będziesz mógł wybrać jedną z dwu możliwości: pełną anonimowość i
zarazem ograniczenie w postaci możliwości oddania tylko jednego głosu z
jednego adresu IP lub też pełną jawność w postaci personaliów i numeru PESEL
z dowodu osobistego lub numer paszportu w przypadku obywateli innych krajów.
W takim przypadku możesz podać dowolną ilość personaliów z jednego adresu IP.
Podając swoje dane wyrażasz zgodę na przetwarzanie danych osobowych zgodnie z
treścią ustawy. Dane te nie zostaną ujawnione nikomu za wyjątkiem Sądu w
przypadku gdyby doszło do rozprawy sądowej rozpatrującej ew. zamknięcie
tygodnika NIE. W takim przypadku zostaną one przekazane Sądowi w ramach
protestu przeciwko próbom ograniczenia wolności słowa.
Klikając TAK dla NIE:
Opowiadasz się za wolnością słowa
Opowiadasz się przeciwko cenzurze obyczajowej i religijnej
Opowiadasz się za prawem do krytyki każdej osoby publicznej – niezależnie
od pełnionej funkcji czy godności
Opowiadasz się za prawem do krytyki negatywnych zjawisk społecznych i
obyczajowych
Opowiadasz się za prawem do życia w świeckim i neutralnym światopoglądowo
państwie
Strona ta daje Ci możliwość walki w obronie wolności słowa i mediów,
poprzez dodanie swoje głosu, a także możliwość wyrażenia swojej opinii na
forum TAK dla NIE. Zapraszamy wszystkich aby zabierali głos.
Przypominamy, że przyjęty system prawny Rzeczypospolitej oraz podpisane umowy
i konwencje międzynarodowe dają nam wiele praw. W szczególności:
I. KONSTYTUCJA RP
Art. 14
Rzeczpospolita Polska zapewnia wolność prasy i innych środków społecznego
przekazu
Art. 25
2. Władze publiczne w Rzeczypospolitej Polskiej zachowują bezstronność w
sprawach przekonań religijnych, światopoglądowych i filozoficznych,
zapewniając swobodę ich wyrażania w życiu publicznym.
Art. 53
1. Każdemu zapewnia się wolność sumienia i religii.
6. Nikt nie może być zmuszany do uczestniczenia ani nie uczestniczenia w
praktykach religijnych.
Art. 54
1. Każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i
rozpowszechniania informacji.
2. Cenzura prewencyjna środków społecznego przekazu oraz koncesjonowanie
prasy są zakazane. Ustawa może wprowadzić obowiązek uprzedniego uzyskania
koncesji na prowadzenie stacji radiowej lub telewizyjnej.
II. POWSZECHNA DEKLARACJA PRAW CZŁOWIEKA z 1948 r.
Artykuł 18
Każdy człowiek ma prawo do wolności myśli, sumienia i wyznania; prawo to
obejmuje swobodę zmiany wyznania lub wiary oraz swobodę głoszenia swego
wyznania lub wiary bądź indywidualnie, bądź wespół z innymi ludźmi,
publicznie i prywatnie, poprzez nauczanie, praktykowanie, uprawianie kultu i
przestrzeganie obyczajów.
Artykuł 19
Każdy człowiek ma prawo do wolności opinii i do jej wyrażania; prawo to
obejmuje swobodę posiadania niezależnej opinii, poszukiwania, otrzymywania i
rozpowszechniania informacji i poglądów wszelkimi środkami, bez względu na
granice.
III. KONWENCJA O OCHRONIE PRAW CZŁOWIEKA I PODSTAWOWYCH WOLNOŚCI
Art. 9
1. Każdy ma prawo do wolności myśli, sumienia i wyznania: prawo to obejmuje
wolność zmiany wyznania lub przekonań oraz wolność uzewnętrzniania
indywidualnie lub wspólnie z innymi, publicznie lub prywatnie swego wyznania
lub przekonań przez uprawianie kultu, nauczanie, praktykowanie i czynności
rytualne.
Art. 10
1. Każdy ma prawo do wolności wyrażania opinii. Prawo to obejmuje wolność
posiadania poglądów oraz utrzymywania i przekazywania informacji i idei bez
ingerencji władz publicznych i bez względu na granice państwowe. Niniejszy
przepis nie wyklucza prawa państw do poddania procedurze zezwoleń
przedsiębiorstw radiowych, telewizyjnych lub kinematograficznych.