europa vs USA

Gość: as Bieda w dobie globalizacji IP: *.pppool.de 22.05.03, 20:13

dr Lucyna Kulińska - Instytut Nauk Społecznych AGH

Bieda w dobie globalizacji

To, jak łatwo w Stanach Zjednoczonych wypaść poza nawias społeczeństwa wie
każdy, kto zetknął się z tym krajem. Wszystkie dobra konsumpcyjne bierze się na
kredyt. W takiej sytuacji utrata stałej dobrze płatnej pracy staje się
katastrofą. Licytowany jest dom, samochód, meble i w końcu nie jest się już w
stanie normalnie funkcjonować. Odchodzą "przyjaciele", rodzina raczej nie
pomaga, bo więzi z nią zrywa się wcześnie. Czy dotyczy to tylko USA? Oczywiście
nie. We wszystkich krajach, w tym w Polsce banki nęcą swych klientów kredytami
konsumpcyjnymi.

Nastąpiły zasadnicze zmiany w podejściu do problemu bezrobocia. W przeszłości
stanowiło ono tylko okres przejściowy, do chwili poprawy koniunktury
(powodowało, że pracownik trzymał się jeszcze w ryzach pewnej dyscypliny
psychicznej i fizycznej). Dziś sytuacja jest inna. Szansa na znalezienie
popłatnej pracy w przyszłości maleją do zera. To powoduje ogromne spustoszenia
w psychice dotkniętych bezrobociem ludzi. Do tego dodać należy zasadnicze
przesunięcie punktu ciężkości z produkcji na konsumpcję, co powoduje, że biedni
są już tylko ułomnymi konsumentami, a zatem ludźmi niepotrzebnymi, których
najchętniej wyrzuca się poza nawias życia. Najlepszymi miejscami dla nich są
więc więzienia, różne formy izolacji lub deportacji. Rośnie w następstwie
takiego podejścia w zastraszającym tempie liczba więźniów, buduje się coraz
nowe więzienia.

Wskaźnik biedy jest dziś w USA wyższy niż w roku 1965 i wynosi ponad 15% ludzi
żyjących poniżej progu ubóstwa. Statystyki są bezlitosne: 20% amerykańskiego
społeczeństwa żyje niemal całkowicie ze świadczeń państwowych, a następne 20%
zwiększa swe dochody o połowę dzięki pomocy państwa.

Stany Zjednoczone poznały dwa oblicza globalizacji - z jednej strony kwitnąca
giełda z zyskami przekraczającymi granice zdrowego rozsądku, z drugiej miejsca
pracy które nie gwarantują podstawowego utrzymania. Nożyce biedy i bogactwa
rozwierają się coraz szerzej. Imponujący wzrost gospodarczy nie porwał za sobą
35,6 miliona biednych. Badania wykazują, że w państwie tym 4 miliony dzieci w
wieku do lat 12-stu chodzi spać głodnymi, a dalsze 6,9 miliona jest zagrożone
głodem.

Są rejony w USA, które bardziej przypominają Bangladesz, niż bogatą Amerykę. Są
to ponure osiedla przyczep kempingowych u stóp Apallachów w Zachodniej
Wirginii, jest ubogi stan Kentucky czy osiedla blaszanych siedlisk w delcie
Missisipi i wschodnich dzielnicach Saint Louis. Są w końcu rezerwaty Indian,
pełne alkoholików i bezrobotnych.

Również samo zarabianie pieniędzy staje się coraz trudniejsze. Jak wynika z
najnowszych badań Economic Policy Institute, zyski w latach 90. były osiągane
również kosztem płac. Okazuje się, że uwzględniając koszty inflacji wielu
Amerykanów zarabia obecnie realnie mniej niż przed 10-ciu laty. Natomiast płace
najlepiej opłacanych menagerów w latach 1989-1997 uległy podwojeniu i wynoszą
116 pensji przeciętnego pracownika. 12% Amerykanów skupia w swoich rękach 88%
prywatnego majątku, zaś 1% ludności (2,7 mil.) - zyskuje taki sam dochód jak
najbiedniejsze 100 milionów. Nierówności zaczynają też boleśnie dotykać stan
średni. Jego dobrobyt rośnie bowiem o połowę wolniej. Obecnie trudno jest mu
osiągnąć nawet poziom dochodów z roku 1989. Większość pracuje na kilka etatów,
a ojcowie rodzin dorabiają w usługach np. kosząc sąsiadom trawniki. Pozostaje
jeszcze giełda, ale chociaż jej boom przyciąga wielu nowych chętnych, jednak
ich udziały rzadko przekraczają 5 tys. dolarów. Ciekawy jest fakt, że do roku
1995 60% gospodarstw domowych nie posiadało w ogóle żadnych papierów
wartościowych.

"Kultura
ubóstwa"

Należy zastanowić się co oznacza ten skrót myślowy. Czy chodzi o "kulturę
ubóstwa", czy po prostu o ubóstwo kultury. Niewątpliwie oznacza ono brak
należytej socjalizacji w warunkach upośledzenia ekonomicznego i
społecznego. "Nowa bieda" niekoniecznie związana jest z głodem, zimnem i
brudem. Wiąże się za to z patologią rodziny, aspołecznym stylem życia,
zanikaniem więzi sąsiedzkich. Prowadzi do skrajnego samolubstwa i braku
odpowiedzialności, czemu towarzyszy częsta w tych środowiskach skłonność do
agresji i braku samokontroli.

Predyspozycje takie kształtują się już od wczesnego dzieciństwa, które w
rodzinach z marginesu społeczeństwa przebiega prawie zawsze wśród awantur,
zaniedbywania dzieci, często także ich maltretowania czy seksualnego
wykorzystywania. Czasem zdarzają się w tych środowiskach postawy odwrotne,
zwane "patologiczną nadopiekuńczością", kiedy rodzice za wszelką cenę (nawet
przestępstw) otaczają swe pociechy luksusem i spełniają ich wszystkie
zachcianki.

Kolejną przyczyną jest rozkład rodziny, który w tych kręgach ma szczególnie
fatalne skutki w postaci braku ojców, a co za tym idzie niskich dochodów
samotnych matek i ich licznych partnerów, co prowadzi do upośledzenia opieki
nad potomstwem, oraz brak autorytetów i wzorów do naśladowania w swojej
przyszłej rodzinie.

Nauka szkolna nie poprawia tego stanu rzeczy, gdyż brak jest czynnika
stymulującego do kształcenia, a i predyspozycje z reguły nie są za dobre.

Pole wyborów dla młodych ludzi z grup "odrzuconych" jest niewielkie. W zasadzie
sprowadza się do trzech możliwości:

szukania niskopłatnych, często dorywczych legalnych prac, pracy "na czarno" lub
dla najlepszych ulicznego handlu lub stworzenia własnego stanowiska pracy.
poddania się losowi i życia na koszt opieki społecznej.
działalności przestępczej (kryminalnej) lub działalności ekstremistycznej.
Underclass nie jest ideologicznym wymysłem prawicy. Ona istnieje naprawdę.
Współczesna kumulacja ubóstwa i patologii, zasilana stale falami
niewykwalifikowanej siły roboczej z krajów byłego trzeciego świata stanowi
realne zagrożenie dla krajów zamożnych.

Uformowanie się na skutek procesów modernizacji i globalizacji nowej dużej
kategorii "ludzi zbędnych" należy traktować jako cechę społeczeństwa
postindustrialnego. Konsekwencje jakie wynikają z tego stanu rzeczy nie są
jeszcze do końca jasne, choć groźne symptomy wywołujące poczucie zagrożenia w
większości państw, wskazują, że problem wymaga szybkiego rozwiązania. Kto za to
zapłaci? Niewątpliwie władza ekonomiczna dawno już wyrwała się z opłotków
państwa narodowego. Wielkie koncerny realizują swoje interesy i zyski w skali
globalnej. Tymczasem cała polityka socjalna pozostała nadal na poziomie państwa
narodowego. Czy starczy mu woli i pieniędzy dla realizacji zadań związanych
zarówno z zagospodarowaniem nadwyżek siły roboczej, jak i
resocjalizacją "odrzuconych" - zobaczymy. Oby tylko nie sprawdziła się
przepowiednia Ralfa Dahrendorfa7, który już kilka lat temu prorokował, że nad
przyszłością cywilizacji Zachodu ciąży widmo autorytaryzmu.

Są to nie przez wszystkich zauważane socjokulturowe aspekty modernizacji, dotąd
z reguły poświęcane na ołtarzu skrajnego liberalizmu. Tendencje te wymagają
jednak zmiany hierarchii wartości, odbudowania wrażliwości społecznej, o co
jednak jest coraz trudniej w świecie zglobalizowanych ludzi, którzy coraz
bardziej zamykają się w swoich enklawach wiedzy i dobrobytu.

Drzewko
Od najstarszego
Od najnowszego

Gość: ryszardc Re: europa vs USA IP: *.dyn.optonline.net 22.05.03, 15:57

Przyszlosc USA to dolaczenie do Ameryki Centralnej lub Lacinskiej.
- Gość: as Bieda w dobie globalizacji IP: *.pppool.de 22.05.03, 20:13
  
  dr Lucyna Kulińska - Instytut Nauk Społecznych AGH
  
  Bieda w dobie globalizacji
  
  To, jak łatwo w Stanach Zjednoczonych wypaść poza nawias społeczeństwa wie
  każdy, kto zetknął się z tym krajem. Wszystkie dobra konsumpcyjne bierze się na
  kredyt. W takiej sytuacji utrata stałej dobrze płatnej pracy staje się
  katastrofą. Licytowany jest dom, samochód, meble i w końcu nie jest się już w
  stanie normalnie funkcjonować. Odchodzą "przyjaciele", rodzina raczej nie
  pomaga, bo więzi z nią zrywa się wcześnie. Czy dotyczy to tylko USA? Oczywiście
  nie. We wszystkich krajach, w tym w Polsce banki nęcą swych klientów kredytami
  konsumpcyjnymi.
  
  Nastąpiły zasadnicze zmiany w podejściu do problemu bezrobocia. W przeszłości
  stanowiło ono tylko okres przejściowy, do chwili poprawy koniunktury
  (powodowało, że pracownik trzymał się jeszcze w ryzach pewnej dyscypliny
  psychicznej i fizycznej). Dziś sytuacja jest inna. Szansa na znalezienie
  popłatnej pracy w przyszłości maleją do zera. To powoduje ogromne spustoszenia
  w psychice dotkniętych bezrobociem ludzi. Do tego dodać należy zasadnicze
  przesunięcie punktu ciężkości z produkcji na konsumpcję, co powoduje, że biedni
  są już tylko ułomnymi konsumentami, a zatem ludźmi niepotrzebnymi, których
  najchętniej wyrzuca się poza nawias życia. Najlepszymi miejscami dla nich są
  więc więzienia, różne formy izolacji lub deportacji. Rośnie w następstwie
  takiego podejścia w zastraszającym tempie liczba więźniów, buduje się coraz
  nowe więzienia.
  
  Wskaźnik biedy jest dziś w USA wyższy niż w roku 1965 i wynosi ponad 15% ludzi
  żyjących poniżej progu ubóstwa. Statystyki są bezlitosne: 20% amerykańskiego
  społeczeństwa żyje niemal całkowicie ze świadczeń państwowych, a następne 20%
  zwiększa swe dochody o połowę dzięki pomocy państwa.
  
  Stany Zjednoczone poznały dwa oblicza globalizacji - z jednej strony kwitnąca
  giełda z zyskami przekraczającymi granice zdrowego rozsądku, z drugiej miejsca
  pracy które nie gwarantują podstawowego utrzymania. Nożyce biedy i bogactwa
  rozwierają się coraz szerzej. Imponujący wzrost gospodarczy nie porwał za sobą
  35,6 miliona biednych. Badania wykazują, że w państwie tym 4 miliony dzieci w
  wieku do lat 12-stu chodzi spać głodnymi, a dalsze 6,9 miliona jest zagrożone
  głodem.
  
  Są rejony w USA, które bardziej przypominają Bangladesz, niż bogatą Amerykę. Są
  to ponure osiedla przyczep kempingowych u stóp Apallachów w Zachodniej
  Wirginii, jest ubogi stan Kentucky czy osiedla blaszanych siedlisk w delcie
  Missisipi i wschodnich dzielnicach Saint Louis. Są w końcu rezerwaty Indian,
  pełne alkoholików i bezrobotnych.
  
  Również samo zarabianie pieniędzy staje się coraz trudniejsze. Jak wynika z
  najnowszych badań Economic Policy Institute, zyski w latach 90. były osiągane
  również kosztem płac. Okazuje się, że uwzględniając koszty inflacji wielu
  Amerykanów zarabia obecnie realnie mniej niż przed 10-ciu laty. Natomiast płace
  najlepiej opłacanych menagerów w latach 1989-1997 uległy podwojeniu i wynoszą
  116 pensji przeciętnego pracownika. 12% Amerykanów skupia w swoich rękach 88%
  prywatnego majątku, zaś 1% ludności (2,7 mil.) - zyskuje taki sam dochód jak
  najbiedniejsze 100 milionów. Nierówności zaczynają też boleśnie dotykać stan
  średni. Jego dobrobyt rośnie bowiem o połowę wolniej. Obecnie trudno jest mu
  osiągnąć nawet poziom dochodów z roku 1989. Większość pracuje na kilka etatów,
  a ojcowie rodzin dorabiają w usługach np. kosząc sąsiadom trawniki. Pozostaje
  jeszcze giełda, ale chociaż jej boom przyciąga wielu nowych chętnych, jednak
  ich udziały rzadko przekraczają 5 tys. dolarów. Ciekawy jest fakt, że do roku
  1995 60% gospodarstw domowych nie posiadało w ogóle żadnych papierów
  wartościowych.
  
  "Kultura
  ubóstwa"
  
  Należy zastanowić się co oznacza ten skrót myślowy. Czy chodzi o "kulturę
  ubóstwa", czy po prostu o ubóstwo kultury. Niewątpliwie oznacza ono brak
  należytej socjalizacji w warunkach upośledzenia ekonomicznego i
  społecznego. "Nowa bieda" niekoniecznie związana jest z głodem, zimnem i
  brudem. Wiąże się za to z patologią rodziny, aspołecznym stylem życia,
  zanikaniem więzi sąsiedzkich. Prowadzi do skrajnego samolubstwa i braku
  odpowiedzialności, czemu towarzyszy częsta w tych środowiskach skłonność do
  agresji i braku samokontroli.
  
  Predyspozycje takie kształtują się już od wczesnego dzieciństwa, które w
  rodzinach z marginesu społeczeństwa przebiega prawie zawsze wśród awantur,
  zaniedbywania dzieci, często także ich maltretowania czy seksualnego
  wykorzystywania. Czasem zdarzają się w tych środowiskach postawy odwrotne,
  zwane "patologiczną nadopiekuńczością", kiedy rodzice za wszelką cenę (nawet
  przestępstw) otaczają swe pociechy luksusem i spełniają ich wszystkie
  zachcianki.
  
  Kolejną przyczyną jest rozkład rodziny, który w tych kręgach ma szczególnie
  fatalne skutki w postaci braku ojców, a co za tym idzie niskich dochodów
  samotnych matek i ich licznych partnerów, co prowadzi do upośledzenia opieki
  nad potomstwem, oraz brak autorytetów i wzorów do naśladowania w swojej
  przyszłej rodzinie.
  
  Nauka szkolna nie poprawia tego stanu rzeczy, gdyż brak jest czynnika
  stymulującego do kształcenia, a i predyspozycje z reguły nie są za dobre.
  
  Pole wyborów dla młodych ludzi z grup "odrzuconych" jest niewielkie. W zasadzie
  sprowadza się do trzech możliwości:
  
  szukania niskopłatnych, często dorywczych legalnych prac, pracy "na czarno" lub
  dla najlepszych ulicznego handlu lub stworzenia własnego stanowiska pracy.
  poddania się losowi i życia na koszt opieki społecznej.
  działalności przestępczej (kryminalnej) lub działalności ekstremistycznej.
  Underclass nie jest ideologicznym wymysłem prawicy. Ona istnieje naprawdę.
  Współczesna kumulacja ubóstwa i patologii, zasilana stale falami
  niewykwalifikowanej siły roboczej z krajów byłego trzeciego świata stanowi
  realne zagrożenie dla krajów zamożnych.
  
  Uformowanie się na skutek procesów modernizacji i globalizacji nowej dużej
  kategorii "ludzi zbędnych" należy traktować jako cechę społeczeństwa
  postindustrialnego. Konsekwencje jakie wynikają z tego stanu rzeczy nie są
  jeszcze do końca jasne, choć groźne symptomy wywołujące poczucie zagrożenia w
  większości państw, wskazują, że problem wymaga szybkiego rozwiązania. Kto za to
  zapłaci? Niewątpliwie władza ekonomiczna dawno już wyrwała się z opłotków
  państwa narodowego. Wielkie koncerny realizują swoje interesy i zyski w skali
  globalnej. Tymczasem cała polityka socjalna pozostała nadal na poziomie państwa
  narodowego. Czy starczy mu woli i pieniędzy dla realizacji zadań związanych
  zarówno z zagospodarowaniem nadwyżek siły roboczej, jak i
  resocjalizacją "odrzuconych" - zobaczymy. Oby tylko nie sprawdziła się
  przepowiednia Ralfa Dahrendorfa7, który już kilka lat temu prorokował, że nad
  przyszłością cywilizacji Zachodu ciąży widmo autorytaryzmu.
  
  Są to nie przez wszystkich zauważane socjokulturowe aspekty modernizacji, dotąd
  z reguły poświęcane na ołtarzu skrajnego liberalizmu. Tendencje te wymagają
  jednak zmiany hierarchii wartości, odbudowania wrażliwości społecznej, o co
  jednak jest coraz trudniej w świecie zglobalizowanych ludzi, którzy coraz
  bardziej zamykają się w swoich enklawach wiedzy i dobrobytu.
  - marcus_crassus to jest swiat,to jest zycie..naucz sie tego pppool 22.05.03, 22:39
  - Gość: mirmil pewnych rzeczy nigdy nie zrozumiem.... IP: *.uBRgrb01.supercable.es 23.05.03, 00:58
    
    Badania wykazują, że w państwie tym 4 miliony dzieci w
    wieku do lat 12-stu chodzi spać głodnymi, a dalsze 6,9 miliona jest
    zagrożone
    głodem.
    
    /////////////////\\\\\\\\\\\\\\///////////\\\\\\\\\\\\\/////////////\\\\\\\\\\\
    
    a oni wydaja pieniadze na wojny...
    - marcus_crassus a w pakistanie bieda jak cholera 23.05.03, 01:25
      
      a oni wydaja pieniadze na zbrojenia...
      
      a w takiej korei pln ludzie umieraja z glodu,albo z nieprzetrawionej trawy..a
      oni groza USA wybuchem wojny....
      
      a w takiej palestynie bieda,glod i brak pracy...i gina male dzieci...a arafat
      i jego kolesie wrzucaja sobie na konta kolejne miliony $ z pomocy
      zagranicznej...a rodziny 20 latkow sa dumne ze swoich synow-ktorzy wysadzili w
      powietrze autobus,oraz z tego ze jeszcze do niedawna taki wysadzony synek to
      czysty zysk dla gospodarstwa domowego w postaci kilkunastu tyisecy $ od wujka
      saddama...
      
      *******************************************************************************
      
      niezle sa jednak te USA:))
Gość: Tomson marcus_crassus vs intelekt IP: *.ds.pg.gda.pl 22.05.03, 20:24
Gość: ksiadz Re: europa vs USA/Europa w tyle?? IP: *.vc.shawcable.net 23.05.03, 00:42

Ktos tu chyba sie pomylil! Widocznie przekrecil wskazniki procentowe.
Europa do USA, to tak jak Mercedes do Chevroleta!

Najnowsze z forum Świat

Zaloguj się