To może odświeżmy coś z poezji o W-wie?

[Gość: Raffix]

To może odświeżmy coś z poezji o W-wie?
Tylko, że mnie na razie do głowy przychodzą same żenujące fragmenty.
O, jak ten z Gałczyńskiego:

"Na Żoliborzu są ulice takie śliczne
takie topole, a w topolach taki wiatr
Gdy przyjdzie wieczór, świecą światła elektryczne
i tak mi dobrze, jakbym miała osiem lat"

Albo jeszcze inny (też z Gałczyńskiego i też nie z tych najlepszych)
"A niech wzejdzie, mój bracie
Księżyc na Mariensztacie
Albo liść zawiruje złotawy...
(TYLKO CO BYŁO DALEJ????)

[eela]

Wiersz Broniewskiego
Drogi zburzone,
miasta w ruinie,
historia
gnie nas i łamie,
lecz - "nie zginęła",
nigdy nie zginie,
my ją dźwigniemy
sami!

Sterczą pod niebo gruzy Warszawy,
wre robota nad rumowiskiem.
Z gruzów zwycięstwa,
z odłamków sławy
most budujemy
przez Wisłę.


Lud,
co przed wrogiem karku nie schylał,
dźwiga
za przęsłem przęsło.
Filar pod niebo!
Łuki na filar!
Wzwyż!


W dal!
W socjalizm!
W zwycięstwo!


Most - narodowi,
roboczym masom,
niech przezeń przejdą
wojskiem.
Trzeba zapału,
trudu i czasu.
Most budujemy:
Polskę.

[Gość: mysza]

U Felka jest dzis bal
harmonia z biglem rznie,
melodia plynie w dal,
w saksofon Heniek dmie,
Na stole pelno kiry,
migaja w tancu giry
i bawim sie jak nikt
bo zamaluje w slip

Brac z Mokotowa i Czerniakowa,
wnet cala Karolkowa juz gotowa.
Prysly tancerki,blysli majcherki,
parowki , kicha , serki sa dziurawe nerki.........

Uspokojenie

[Gość: kunce]

ten fragment ze Słowackiego większość z nas musiała wykuć na panięć:

Co tam zdrady! - Jest u nas kolumna w Warszawie,
Na której usiadaja podróżne żurawie,
Spotkawszy jej liściane czoło wśród obłoka;
Taka zda się odludna i taka wysoka".

...a czy ktoś z nas widział kiedyś żurawia na ruchliwej starówce?

[Gość: palker]

Gość portalu: kunce napisał(a):

> ten fragment ze Słowackiego większość z nas musiała wykuć na panięć:
>
> Co tam zdrady! - Jest u nas kolumna w Warszawie,
> Na której usiadaja podróżne żurawie,
> Spotkawszy jej liściane czoło wśród obłoka;
> Taka zda się odludna i taka wysoka".
>
> ...a czy ktoś z nas widział kiedyś żurawia na ruchliwej starówce?

Jak wielu, zapuszczam tam czasem żurawia:-)

[eela]

Własnie, wpuściłes mnie w maliny. Książki nie byo juz. :-(

[Gość: mysza]

Na Pradze i w Pradze,ten ktoś robi ruch,
jak duch za dwóch,bo zuch.
Targówek i Bródno jest z nim za pan brat,
tak jest już od dwóch lat.
Na Szmulkach czy na Pelcowiżnie zważ,
wciąż o nim się mówi przez cały czas,
w Grochowie,w Kamionku,w koszarach gdzie chcesz
w czternastce nawet też

W Targówku znów mowią,że Zydem jest on,
ma ton,bon ton jak Kohn.
Na Bródnie znów twierdzą,że wychrztą jest wszak,
ma brak,gdzie jak,lecz tak.
Na Szmulkach aż krzyczą,to Polak z krwi,
z Grochowa na odpust z nim wszyscy szli.
Wszyscy coś mówią,więc my mówmy stop !
Kto on jest (proza-nie wiecie) byczy chłop.

Tam gdzie Sciwiarski gra,wesoło musi być,
jego dowcipy kto zna,ten bez nich nie chce żyć.
Pragę Sciwierski w sercu ma,Praga swe serce ma w nim,
Bo gdzie on gra,tam humor wiedzie prym.

sł.Fryko.

[Gość: +]

O rany ! Julek i Mańka też
poszli do kina ,gdy padał deszcz,
i tak sie całowali,że z krzeseł pospadali.
O rany ! Julek i Mańka też !!

Moja Ojczyzna

[Gość: kunce]

Gdy o Ojczyźnie mojej myślę -
Myślę: Aleje, Zjazd, Powiśle...
Tobie Ojczyzną - wioska, ruczaj,
Mnie - Mokotowska, Bracka, Krucza.
Nie las, nie łąka, nie łan zboża,
A Krzywe Koło, Wspólna, Hoża.

To fragment wiersza mniej znanego poety, Andrzeja Nowickiego, napisany w obozie
jenieckim w 1940 roku.

[eela]

Gałczyński "Ulica Towarowa"

Tutaj wieczorem faceci grają na mandolinach
i ręka wiatru porusza ufarbowane wstążeczki.
W ogóle tu jest inaczej i gwiazdy są jak porzeczki,
i jest naprawde wesoło, gdy księżyc wschodzi nad kinem.

Anioły proletariackie, dziewczyny, wychodzą z fabryk,
blondynki smukłe i smaczne, w oczach z ukrytym szafirem;
jedzą pestki i piją wodę sodową niezgrabnie,
piers pokazując słońcu, piękną jak lirę.

A kiedy wieczór znowu wyłoni się z mandolin,
a księżyc, co był nad kinem, za elektrownia schowa,
mgłami i alkoholem ulica Towarowa
rosnie i boli

[Gość: mysza]

Wczoraj nocą (wszystko Sciśle
Z najlepszego żródła wiem)
Szedł jegomość przez Powiśle
Za Starego Miasta tłem.

W meloniku,kurtka krótka,
Wśród nadbrzeżnych zniknął traw.
Wzrok zamglony,siwa bródka:
Krótko mówiąc :Poldzio Staff.

Senna Wisła nagle drgnęła
I w księżycu z srebrnych wód
Cudna panna wypłynęła
Z rybią Luską koło ud.

I szepnęła "Mój chłopczyku
Nic się nie bój daj mi dłoń!
Tak jak stoisz w meloniku,
Pójdż gdzie mieszkam,w Wisły toń.

Pomarzymy o przeszłości
Co pod gruzem miasta śpi.
Nie mam widzisz znajomości
Wśród tych ludzi z nowych dni.

Chlupnął Poldzio i spod fali
Wyjrzał tylko jego nos.
Po czym całą noc gadali
Zaplątani w nimfy włos.

A nad ranem gdy Swit ściera
Mroki z sennych nieba lic
Poldzio znów był u Fukiera
Suchy jakby nigdy nic.

J.Lechoń.

Walczyk Warszawy

[Gość: mysza]

Wszystkie walce śpiewają o błękitnym Dunaju,
o Praterze Grenzingu i winie,
sentymentem wiedeńskim oddychają i łkają
i cesarska krew w żyłach ich płynie.
A ten walczyk się wyrzekł wszystkich węzłów rodzinnych
i dostojnych swych przodków C.K.
Bo ten walczyk jest inny i sentyment ma inny
chociaż walczyk i choć na trzy pa.

Ten walczyk to walczyk Warszawy
Ten walc się urodził w Warszawie
po Lazienkach się włóczył i Warszawy się uczył
od królewskich łabędzi na stawie.
Zadumał się w sercu Warszawy nad dawnych jej dziejów pamięcią
Westchnął cicho i szczerze przed Nieznanym Zołnierzem
i niziutko pokłonił się Księciu.

Melodyjnym zaklęciem zmarłe echa rozdzwonił
zbierał nuty na Tamce,Kercelaku,Kanonii
A na moście Kierbedzia cztery noce przesiedział
zasłuchany w Wiślaną harmonię.
I słuchał ten walczyk Warszawy upajał się każdym jej dżwiękiem
Modlitewny dżwięk dzwonów synkopami klaksonów
splatał w jedną serdeczną piosenkę.

Nauczył się walczyk Warszawy od placu Saskiego do krańców
u Fukiera pił wino,aż na Pragę popłynął,
po Bielanach zataczał się w tańcu.
Nasłuchał się walczyk Warszawy,rozwijał się dżwieczał,dojrzewał.
Z każdą chwilą radośniej z każdą chwilą donośniej
melodyjną piosenkę swą śpiewał.

Aż zabłądził raz walczyk w kąt najcichszy Lazienek
i na pomnik Chopina dlugo patrzył przez liście,
i nie wiedział sam czemu,chciał zaśpiewać i nie mógł
i rozpłakał się walczyk perliście.
I znalazł tam walczyk ton jeden,
swój ton najpiękniejszy choć łzawy,
jakaś piosnka do echa poprzez łzy się uśmiecha.
Czy słyszycie to walczyk Warszawy.

J.Jurandot.

Porządek panuje w Warszawie

[atob]

Olimpijski festyn w getto
Trwa spontaniczne flagowanie
Ze świątyń rozlewa się mszalne wino
Wyczekując na zmartwychwstanie
Światło pomnaża światło
Słychać salwy armatnie z taśmy
Błękitni listonosze,
Prazdnik Prazdnik

Porządek panuje w Warszawie
Porządek panuje w Gdańsku
Porządek panuje na Śląsku
Cała Polska taka taka spokojna

Tutaj i teraz przebiega linia frontu
Powietrze jest już nasycone
Wszystko zostało powiedziane
Ostatnie mosty zostały spalone
Nic nie zostanie zapomniane
Nawet wtedy gdy przyjdzie wiosna -
Wierzymy że kiedyś
Eksplodują szubienice
A ludzie pootwierają okna

Porządek panuje...

[Gość: Thierry]

Ulica Mila wcale nie jest mila,
Ulica Mila nie choc moja mila......
W.Broniewski

Maleńki znak

[Gość: mysza]

Kto dzieckiem miał nad Wisłą skwer
królestwo powiślańskich sfer
saneczki na Dynasach
swój dom w Bielańskich lasach
z ślimaka patrzał w okien blask
z Kierbedzia skręcał w Nowy Zjazd
choćby był potem królem
to wróci poprzez świat

Gdzie na mapie świata maleńki znak
gdzie się Wisła wplata w w-zetki trakt
tam Stare Miasto co tkwi nad rzeki brzegiem
gdzie domki są vis a vis
o krok od siebie
błądzi Nowym Swiatem stęskniona myśl
chciałaby w znajome zakątki iść
znależć mały sklepik,okienko jakieś,zaułek sień
i odnależć czas przeszłości swej cień.

Zaciera pamięć zdarzeń moc
zostawi jakiś świt,dzień ,noc
podróże zblakną w myśli,niepamięć wiele zniszczy,
lecz Ogród Saski jasny plac
i kasztan gdzie wyryłeś raz,splecione dwie litery
jest tu jest w jednym z miast.

Gdzie na mapie świata maleńki znak
tam marzenie wraca w ojczysty szlak
Warszawskie słońce tam lśni,księżyc warszawski
warszawskie snują się mgły na brzegu praskim
na Kamiennych Schodkach swój znajdziesz ślad
i on cię zawiedzie wśród zgiełku aut
przez wesoły Nowik przez Marszałkowską
i jeszcze dalej
do Alej gdzie zielony kwitł bez.

K.Wolińska.

[eela]

Warszawa da sie lubic,
Warszawa da sie lubić.
Tu szczęście mozna znaleźć,
Tutaj serce mozna zgubić.
Wiadoma rzecz, stolica
I każde słowo zbędnem.
I w ogóle, i w szczególe,
I pod każdem innem względem

[agnes6]

W tym ogrodzie za Ksiazeca
zmacil dusze ma dziewczeca
Potem cialo
zawiodl smialo
na Frascati.
Tam gdy z radia plynal walczyk,
wykorzystal Portugalczyk
mnie ze szczetem.
Kto? Vincente
Osculati!
A kiedy wschod
zaczal ciut
zlocic kwiaty
powiedzial mnie
twardo,ze:
"Ne zaplati"
Tak bezlitosnie tym zdaniem mnie zranil,
ze nagle serce uwiezlo mi w krtani.
Za oknem wiew
powial z drzew
na Frascati:
Osculati! Osculati!
A kiedy wstalam i wyszlam bez slowa -
nie wybiegl za mna, nie dofinansowal.
I nigdy nie
ujrzy mnie
z nim juz SPATiF
Osculati! Osculati.....

Jeremi Przybora

Wiersz dla Warszawy

[Gość: mysza]

Kiedy śnieg cicho prószył zimową pogodą
I smutnie nad dachami gasło słońce krwawe,
Z pomnika wzniesionego za najeżdżcy zgodą
Mickiewicz zamyślony patrzył na Warszawę.

Patrząc w Zamku królewską potrzaskaną głowę,
W kościotrupy kościołów jak potworne sztolnie,
Mierzył to co zrobiło Herculanum nowe,
Które na śmierć męczeńską poszło dobrowolnie.

I wtedy w sercu z brązu zadrgał wielki temat,
Którego niktpoza nim godnie nie wypowie,
I w tym wichrze od Wisły rozpoczął poemat:
"Warszawo wiecznie wolna.Ty jesteś jak zdrowie".

[antyeela]

pani eela napisała:

> Warszawa da sie lubic,
> Warszawa da sie lubić.
> Tu szczęście mozna znaleźć,
> Tutaj serce mozna zgubić.

pani eela znalazla swoje szczescie i ukojenie na forum
i zgubila serce dla jednego takiego

Zdzicha to Ty?

[niemirek]

antyeela napisał(a):
> pani eela znalazla swoje szczescie i ukojenie na forum
> i zgubila serce dla jednego takiego
Zdzicha to Ty? Ujawnijże się.

do niemirek

[antyeela]

nie mirek

[eela]

Albo zdzicha albo sloggi

[Gość: Raffix]

eela napisał(a):
> Albo zdzicha albo sloggi
Jakoś wciąż trudno mi uwierzyć, że Sloggi mógłby działać w taki sposób. Niektóre
dopiski "antyeeli" są wyjątkowo nieprzyjemne.

[Gość: Raffix]

Gałczyński przedwojenny:
W każdym razie Żoliborz socjalizm przenika,
to znaczy, że służąca ma czas na kulturę,
a kultura to jest po prostu czas płynący jak muzyka.
Zresztą Marysia wyglądałaby z gramofonem cudacznie,
bo proszę: załóżmy - wyjdzie na ulicę, a tu deszcz padać zacznie
"i z nieba aż do ziemi spuszcza długie smugi
jak..."
(...)
Mechanik mieszka gdzieś na ulicy Suzina...
Suzin, Suzina - kto to jest?
Filareta, filomata?

Wieczór po Żoliborzu jak Wergiliusz z latarką lata...
8 Suzina.
A ja myślałem, że Suzina to jest dziewczyna.

Rozmowa ze starym Żydem

[Gość: Raffix]

Rozmowa z rodakiem

Stary Żyd mnie zapytał koło Jaffskiej Bramy:
- Ogród Saski jest jeszcze? Ciągle taki samy?

Jest fontanna? Przy wejściu od Czystej ulicy,
Tam sklep z wodą trzymali dawniej cukiernicy.

- Wszystko jest tak jak dawniej: fontanna i kioski.
Tylko stoi tam jeszcze tam książę Poniatowski.

-Poniatowski! Polskie wojsko jak to się mówiło...
Nie wiem, jak tam teraz, dawniej dobrze było.

Ja jestem trochę słaby. Jak ja się poprawię,
Ja chcę jechać; ja pragnę zamieszkać w Warszawie.

Nawet mam tutaj kupca; jak się wszystko sprzeda,
To może będzie dosyć... Tylko syn mi nie da.

On bardzo wykształcony; też nazwisko Lewi,
Jak ja mówię o Polsce, on nic z tego nie wie.

Ja mu mówię, tłumaczę sam,jak tylko umiem:
"Przecież tam jest Warszawa!" To on nie rozumie

[Gość: mysza]

miliard światów wiruje w przestworze,
w mlecznej drogi mgławice i mgły.
potem ziemia jest,lądy i morza,
a na ziemi wśród krajów i miast,
skrawek drobny:Warszawa i Hoża...
co to znaczy wśród światów i miast...?

Ty codziennie na Hożej,a ja czasem na Polnej
siedzę sama i wpatruję się w noc,
i podobno jest trzecia,która mieszka na Solnej,
czwarta,piąta,tysięczna,ach moc...
W każdym mieście,w Paryżu w Kopenchadze,Londynie,
nawet w Tokio,w Kaliszu,w Yokohamie,czy wiesz,
pęka serce z miłości jakiejś biednej dziewczynie,
więc na Hożej tak musi być też.

Przeogromna jest ziemia i morze,
świat bez miary i kresu gdzieś gna,
a maleńki pokoik na Hożej,
jeszcze mniejsze jest serce i łza,
lecz ty jeden zrozumiesz o Boże,
w majestacie gwiażdzistych twych szat,
że ważniejsze jest serce na Hożej
niż te gwiazdy,mgławice i świat.

J.Tuwim