Pierwszy kościół w Mokotowie

[andrzej_b2]

miasta.gazeta.pl/warszawa/1,95190,5926702,W_dawnej_oborze_miescilo_sie_kino_Moralnosc.html
Jerzy Majewski napisał:
„Projektantem świątyni był mało dziś znany architekt Ignacy Leopold Essmanowski...”

Tak zgoda, ale prawda jest bardziej złożona.
Konsekratorem nowopowstałego kościoła pw. Najświętszej Marii Panny w Mokotowie został arcybiskup metropolita Antoni Fijałkowski. Nim jednak kościół otrzymał kształt pokazany w wydani papierowym GS, podlegał kilkakrotnej przebudowie. W latach 1893 – 1899 wg, projektu Bronisława Gajewskiego, dokonano pierwszej przeróbki. Dobudowano nawę, po bokach dwie zakrystie oraz przybudówki na skarbiec i pomieszczenie dla bractw kościelnych. Elewację frontową obłożono wtedy czerwoną licówką z terakoty i przyozdobiono posągami. W najwyższej niszy stanęła figura Matki Boskiej, po bokach rzeźby apostołów śś. Piotra i Pawła. W 1902 r. w ołtarzu głównym umieszczono obraz Maki Boskiej Częstochowskiej. W 1911 r. Biskup Kazimierz Ruszkiewicz dokonał powtórnej konsekracji świątyni. Dopiero, gdy proboszczem był ksiądz Karol Bliziński kościół otrzymał ostateczny kształt. W 1923 r., wg projektu Władysław Kozłowskiego, dobudowano wolnostojącą dzwonnicę i kaplicę przedpogrzebową. Rok później bp Stanisław Gall dokonał poświęcenia tej budowli.
Pozdrawiam

[horpyna4]

Dodam pewien szczegół odnośnie wnętrza kościoła (tekst z 1893 roku):
"W kościele tym, o jednej nawie, skromnie lecz starannie utrzymanym,
są trzy ołtarze. Z tych odznacza się ołtarz po stronie prawej od
wejścia, w którym zamiast obrazu pomieszczono piękne okno kolorowe z
wizerunkiem Najświętszej Maryi Panny z Dzieciątkiem Jezus na ręku.
Witraż ten wykonany w Paryżu, sprowadzony był umyślnie dla tej
świątyni przez ś. p. Ksawerego Pusłowskiego."

[andrzej_b2]

To ja jeszcze kilka zdań o pracach przy samym kościele prowadzonych w latach 1926 – 1928.

Powiększono wtedy kaplicę M. B. Częstochowskiej przez dostawienie absydy. Jednocześnie zlikwidowano nadbudówkę w stylu oranżerii, nakrytą dziwnym dachem. Nad zakrystią wybudowano salę parafialną. Na żelaznej konstrukcji ze złoconego brązu postawiono wielki ołtarz, dzieło krakowskich inżynierów i artystów. Dopełnienie wystroju wnętrza stanowiła bogata polichromia. Dzwonnicę wyposażono w zegar elektryczny i zawieszono na niej trzy dzwony. W 1928 r. uroczystej benedykcji świątyni dokonał kardynał Aleksander Kakowski.
Z pożogi wojennej ocalała dzwonnica oraz frontowa ściana z inskrypcją Antoniego Wagi: „BOGU Z JEGO DARÓW, 1896 R.”, niestety rozebrana pod budowę nowego kościoła.
Pozdrawiam :-(

[palker]

Przyzwyczaiłem się do pewnej elegancji stylu Majewskiego,szczególnie z jego książek ale, jak zauważyłem, od czasu do czasu, musi on złożyć ofiarę na tabloidalnym ołtarzu gazety, pisząc coś tak niewymownie głupiego, jak początek artykułu
>>W dawnej oborze mieściło się kino Moralność
W dawnej oborze koło kościoła św. Michała mieściło się kino Moralność. Miało krzewić kulturę na odległych krańcach Mokotowa, ale świeciło pustkami. Nieliczne miejsca zajmowali dewoci<<
O koncepcji artykułu typu „2w1” nie będę dyskutował. Niech to będzie licentia poetica, ale sam zamysł uznaję za prostacki.

Wracając do kościoła św.Michała. Oprócz dzwonnicy bez dzwonów, i w bardzo kiepskim stanie, z wojennej pożogi uratowała się również rzeźba figuralna stojąca obecnie przed frontonem kościoła. Dzwonnicy przywrócono świetność (i 3 dzwony) dopiero w roku 2005.
Jak ktoś ma ochotę to zapraszam do obejrzenia kilku zdjęć z moich zbiorów
fotoforum.gazeta.pl/5,6,59708,postkeeper.html
pozdrawiam

[christinus]

Z tą samą intencją przytacza Majewski wspomnienia Teodora Niewiadomskiego,
usiłując wykazać, że seansami w przykościelnym kinie zainteresowane były jedynie
babcie w chustkach na głowie, czyli dzisiejsze „mohery”. Podobna dyrektywa
obowiązywała w mediach przez cały PRL: jeśli już pokazywano mszę świętą, to
trzeba było obrazem wbić do głów, że nie biorą w niej udziału osoby przed
siedemdziesiątką.

Puławskiej 95

[andrzej_b2]

palker napisał:

> Jak ktoś ma ochotę to zapraszam do obejrzenia kilku zdjęć z moich zbiorów

Galeria zdjęć jest bardzo interesująca. Mnie szczególnie zainteresowało przedwojenne zdjęcie podpisane „Kościół św. Michała”. Widać na na nim takie szczegóły jak bruk na Puławskiej, szyny i sieć tramwajową, zaś z lewej strony fragment domu Puławska 95, o którym Jerzy Majewski napisał:
„Od wąwozu ulicy Dolnej kościół oraz dziedziniec z salką teatralną oddzielała trzypiętrowa kamienica z użytkowym poddaszem przy Puławskiej 95 należąca w latach międzywojennych do niejakiego Marczaka. Na parterze kamienicy tuż obok kościoła mieścił się skład trumien Zielińskiego...”

Dziś byśmy powiedzieli, że kamienica p. Marczaka była bogato wyposażona w infrastrukturę usługową. Oto skład trumien Józefa Zielińskiego, przekształcony w zakład pogrzebowy w końcu lat 30. przejął Stanisław Pietrzak, obok był zakład fryzjerski Feliksa Borkowskiego i sklep spożywczy W. Jaworskiej, następnie Sz. Nowicki prawie przez cały okres międzywojenny prowadził zakład elektrotechniczny a L. Ruskiewicz warsztat mechaniczny. W podwórku była składnica spożywcza Edwarda Śmiecińskiego.

Pozdrawiam

Ps. Może ktoś ma jakieś informacje o figurze Chrystusa sprzed kościoła, o której pisze Palker?

[christinus]

Polecam ciekawą stronę parafii św. Michała
fidkar.fides.org.pl/lektury/sw-michal/Historia_www_pliki/v3_document.htm

Figura Chrystusa

[andrzej_b2]

christinus napisała:

> Polecam ciekawą stronę parafii św. Michała
> fidkar.fides.org.pl/lektury/sw-michal/Historia_www_pliki/v3_document.htm

W ostatnim linku, na zdjęciu z lat 30. i w 1945 roku, widać figurę Chrystusa zawsze przed przed frontonem kościoła, później niestety zniszczonym. Potwierdza to też zdjęcie:
www.audiovis.nac.gov.pl/obraz/36006
Figura więc przetrwała wojnę i nie wiedzieć dlaczego nie ma o tym mowy w żadnym znanym tekście.
Pozdrawiam

[m-szkocki]

Taką fotkę znalazłem:
images32.fotosik.pl/415/94df2ab186be69b4m.jpg" border="0" alt="images32.fotosik.pl/415/94df2ab186be69b4m.jpg">