co się mogło stać i co będzie dalej

[wiu]

Witam, chciałam się poradzić na tutejszym forum co do przykrego
wydarzenia, które miało miejsce 3 dni temu, w niedzielę wieczorem.

Samochód przed nami (mąz twierdzi, że nawet jeszcze ten przed nim)
potrącił kota. Było to na podmiejskiej, asfaltowej drodze, w miejscu
gdzie samochody zwalniają z powodu skrzyżowania, ale jednak jadą te
ok.40 km/h. Kot przebiegał przez jezdnię. Pierwszy samochód go
potrącił (widziałam, jak go odrzuciło), mąż twierdzi, że drugi
samochód przejechał "nad nim". DOpiero my się zatrzymaliśmy. Mimo że
jestem w 9-10 tygodniu ciąży a poprzednie 3 straciłam, pod wpływem
impulsu rzuciłam się do pomocy. Nie mogłam tak zostawic biedaka.
Sama mam w domu 2 koty ze schroniska, znam je jako "osoby" i ... coś
mnei ścisnęło za gardło. Wiem, że kot to nie człowiek, ale ... w
takich sytuacjach reaguje się odruchowo. Mąż jest bardziej
sceptyczny jeśli chodzi o zwierzaki, musiałam więc sama podjąc
akcję. Zawieźliśmy kota do weterynarza, on podał mu kilka
zastrzyków, po których kot sie uspokoił (był w szoku, szybko
oddychał i leżał na boku). Problem jest taki, że w tracie transportu
trochę mnei podrapał. TO aledwie kilak rys na nadgarstkach, do
których (z racji posiadania już 2 kotuchów) jestem przyzwyczajona,
ale jedno z zadrapań jednak do krwi, no i to był obcy, wiejski,
wychodzący kot... Kot ostatecznie trafił do schroniska i jest tam
obserwowany pod kątem wścieklizny, a ja jestem już po pierwszej
dawce szczepionki p-tężcowej. Nie pogryzł mnie, tylko podrapał, ale
jednak.... Szkoda mi go, ale nie mogłam wziąć go do siebie. Teraz
dochodzi jeszcze niepewność, czy się nim tam w Schronisku dobrze
zajmą...? I czy naprawdę będą go obserwować...? Po upływie
odpowiedniego czasu będzie mi potrzebne zaśwwiadczenie o jego stanie
(i - oby! - braku objawów wścieklizny) do przedłożenia lekarzowi w
Poradni Chorób Zakaźnych i mojemu ginekologowi. Martwię się też, czy
ta już wzięta szczepionka p-tężcowi nie zaszkodziła Dzidkowi...
Siedzę w pracy i myślę o tym kocie, nei tylko z powodu zagrożenia,
jakie spowodowałam dla siebie. Jest mi smutno, bo nie moge iśc go
odwiedzić, a wydzwanianie co dzień do Schroniska obawiam się że już
przynosi przeciwny efekt. To młody, niespełna 2-letni, biało-czarny
kocur wykastrowany. Miał na szyi obróżkę. Wczoraj przez telefon
powiedziano mi, że powoli wychodzi z szoku, ale jeszcze ma sztywne
źrenice i jeszcze ma objawy obrzęku mózgu. Dostał znowu leki. Z
tego, co mi powiedział lekarz w lecznicy, do której najpierw
trafiliśmy, kot miał kręgosłup, żebra, łapki całe i "tylko" miał
złamaną "chyba" w jednym miejscu szczękę.

ROzgadałam się i troche ten mój post niezborny... chodzi mi o to, że
chciałam się zapytać, jakie szanse ma taki kot, czy może wyzdrowieć?
Jak on się może teraz czuć...?

A drugie pytanie, to ... co mi grozi?? I dziecku...?

[marzenia11]

Najpierw napiszę, że wszystko co uslyszysz tu to gdybanie i przypuszczenia, ale:
1. czapki z głów dla Ciebie i męża, że pomogliście zwierzakowi
2. skoro miał obróżkę i był wykastrowany przypuszczam z dużą pewnością, że był też szczepiony, a skoro wychodzący to pewnie też przeciw wściekliźnie - myślę, że możesz być spokojna, choć oczywiście trzeba czekac na wyniki
3.może warto wywiesić ogłoszenia na plocie w okolicy miejsca wypadku - może odnajdą się właściciele i zapytasz ich o szczepienia i w ogóle o kota - i także powiesz co się stało i gdzie zwierzak jest
4. nei przejmuj się wrażeniami ze schroniska - chcesz to dzwoń, masz prawo. A jak masz wątpliwości to po prostu zapytaj, czy nie przeszkadzają im Twoje telefony i już.
5, co do zastrzyku p/tężcowi - nie wiem czy i jak wplywa na ciążę, ale przed jego podaniem powiedzialaś, że jesteś w ciąży?

Jeszcze raz "czapki z głów" dla Ciebie.
Pozdrawiam cieplo i daj znać co sie dalej dzieje i jak się czujesz.

[wiu]

Dziwnie się czuję. To taka mieszanina smutku i niepokoju. O siebie,
Dzidka, Kota. Wszyscy wokół na mnie krzyczą, że dotykałam Kota: mąż,
ginekolog, rodzice, koleżanki. A ja nie mogłam inaczej. Trudno,
stało się. Nie cofnę tego. Na przyszłość zamierzam zterroryzowac
męża, żeby (sorry że to tak brzmi) to on wykonywał wszystkie
czynności przy potraconym kocie. Nie będę żałować tego, co zrobiłam,
bo nie mogłam inaczej i to już przeszłość. Pewne rzeczy człowiek po
prostu robi i się potem nie zastanawia i nie jęczy.

Mam już przygotowane ogłoszenia, jeszcze nie zdązyłam ich rozwiesić.
Faktycznie, było by świetnie gdyby włąściciel się odnalazł, bo:
- kot nie zostałby sam i miałyb większe szanse na wyzdrowienie,
- jego człowiek się nie będzie zamartwiał,
- no i przede wszystkim: mogłabym mieć dostęp do informacji o jego
ew.szczepieniach itd.

Za chwilę zadzwonię do Schroniska - może nie będzie ten sam lekarz
co wczoraj i przedwczoraj i nie uzna mnie za "upierdliwą".

Każdemu lekarzowi "po drodze" mówiłam o tym że jestem w ciąży.

[wiu]

Dzwoniłam przed chwilą - pani weterynarz (apropo - wypada tak pisać?
czy raczej "lekarz weterynarii"?) miała kłopot z onalezieniem karty
tego zwierzaka. Mam zadzwonić za kwadrans.Mam nadzieję, że:
- przeżył,
- czuje się lepiej,
- nie ma objawów wścieklizny,
- nie wyszły żadne "nowe" urazy,
- kwalifikują go do drutowania szczęki
No i zapytałm o nr zwierzaka - nie zrobiłam tego wczesniej, a oni po
tym zwierzaki identyfikują.

[marzenia11]

Myślę, że nie będzie źle ale to trzeba potwiedzić. natomiast najgorsze co możesz teraz zrobić to sie denerwować i zamartwiać, na pewno nie jest to dobre ani dla Ciebie, ani dla dziecka. Bądź dobrej myśli, a ja też Ciebie wspieram całym sercem.
Zrozumiała jest reakcja rodziny w końcu dla nich najwazniejsza jesteś Ty i Twoje dziecko, zwlaszcza mając na uwadze to co się działo u Ciebie wcześniej. Ale skoro już tak postąpilaś to denerwowanie Ciebie po fakcie jest bez sensu i wbrew temu o co im chodzi (czyli zdrowiu Twojemu i dziecka). Trzymaj się i czekam na dalsze wiadomości od Ciebie :)

[lenka-80]

ja na twoim miejscu zadzwoniłabym jeszcze do jakiegoś lekarza, żeby sie upewnić
np. z Poradni Chorób Odzwierzęcych czy Zakaźnych i zapytała o ew. skutki albo
gdzieś do Punktu Szczepień żeby zapytać o to czy taka szczepionka może być
przyjmowana w ciąży. Myślę ze powinni wiedzieć. No i oczywiście najważniejsze
jest to co powiedział ginekolog. TO w końcu on prowadzi ciąże wiec chyba
najlepiej sie orientuje co można a czego nie można. Jesli chodzi o kotka to
ciesze sie ze są jeszcze ludzie którzy nie przechodzą obojętnie obok biednych
zwierzaków. Postąpiłabym tak samo. I tez pewnie wszyscy by na mnie krzyczeli :)
Ja sama ostatnio ratowałam kotka który był potrącony, leżał na środku ruchliwej
ulicy z podniesionym łepkiem. Ale ponieważ sama jestem w ciąży to mąż wyszedł na
środek, podniósł go i zabrał z ulicy. Okazało sie ze kotek był tylko w szoku i
najwyraźniej bał sie jeżdżących samochodów,bo jak tylko zabraliśmy go z ulicy to
zeskoczył z rąk męża i sobie poszedł :) Jeśli chodzi o schronisko. Hmm, rożnie
to bywa. Rok temu zawiozłam do schroniska bardzo chorą kotkę, która sie
przybłąkała. Nie mogłam jej zabrać do siebie bo już mam 2 koty i mieszkam w
bloku. Też wydzwaniałam. I tez mieli mnie dosyć. Szukałam jej domu ale nikt nie
chciał chorego kota. Wiem ze ja leczyli. I starali sie żeby wyzdrowiała. Jednak
ona była bardzo chora i osłabiona. Organizm sie poddał. Szkoda. Do dziś serce
mnie boli jak o niej myślę. Zrobiłaś wszystko co mogłaś zrobić. Myślę ze kotek
wyjdzie z tego jeśli jest młody i ma śliny organizm. Nie martw sie. Mnie tez
kiedyś podrapał dziki kot, taki którego dokarmiałam. Nie byłam wtedy w ciąży ale
nic mi sie nie stało. Z tego co piszesz, ten kot ma właściciela. Wiec pewnie był
szczepiony. Pozdrawiam Cię i mam nadzieje ze wszystko dobrze sie skończy.
Zarówno dla Ciebie i dla kotka.

[wiu]

Przed chwilą udało mi się dowiedzieć o zwierzaku (dane z
wczorajszego obchodu): jest w "niezłej" formie, chodzi, próbuje
jeść, ale objawy obrzmienia mózgu (źrenice nadal leniwie reagują na
światło) cofają się bardzo powoli. Jest na kroplówce. Po
dokładniejsze informacje mam dzwonić wieczorem... ale zrobię przerwę
i zadzwonię dopiero jutro. Dostałam nr zwierzaka, będzie łatwiej się
dopytywać :-))

[wiu]

...acha, jest na obserwacji "kwarantannowej" i z tego powodu
(podobno przepisy tak każą) nie moga mu robic na razie żadnej
interwencji "chirurgicznej" (rozchodzi się o tą szczękę).

[basset2]

wiu...zacznę od szczepień nawet zaleca sie szczepienia w II i III
trymestrze:

przeciw tężcowi - jeśli od ostatniego szczepienia minęło więcej niż
10 lat lub ciężarna nie była w przeszłości szczepiona przeciw
tężcowi
przeciw grypie - najskuteczniejszą metodą uniknięcia choroby i
zapobiegnięcia jej ciężkim powikłaniom jest szczepienie. Wirus grypy
jest niebezpieczny dla kobiet w ciąży, lecz nie udowodniono, ze
szkodzi dziecku. Szczepienia przeciw grypie zaleca się kobietom,
które w sezonie epidemicznym będą w II i III trymestrze ciąży.
Najlepszy czas na szczepienie to okres od początku października do
połowy listopada, ale można zrobić to nawet do marca. Warto szczepić
się nawet już w czasie trwania sezonu zachorowań na grypę.
Przeciwwskazaniami do podawania szczepionek są: alergia na składniki
preparatu, ostra infekcja i nadmierna reakcja uczuleniowa po
poprzednich szczepieniach...
myśle ze jeśli kotek był czyjś to zapewne szczepiony:)
Takich ludzi z takim sercem nie może spotkać nic złego:)))))
nie denerwuj sie na pewno wszystko bedzie dobrze z Toba i
dzidziusiem :))))))

[wiu]

Lenko-80,

Byłam na błyskawicznej konsultacji u swojego ginekologa, a potem w
Poradni Chorób Zakaźnych, a na końcu jeszcze u "swojego" internisty.
Szczepionka jest dopuszczona do stosowania u ciężarnych, podobno w
99,99 % nie ma niekorzystnych efektów.

wiu...

[basset2]

trzymam kciuki za zdrowie przyszłej mamy i jej bobasa :))))))
no i żeby kotkowi sie udało z tego wyjść:)))))

[lenka-80]

No to super. W takim razie nie denerwuj sie bo nic złego nie może sie stać. Z
kotkiem widać tez już lepiej. Bądź spokojna i dbaj o siebie i dzidzie :) Nerwy w
twoim stanie nie wskazane!!!! Pozdrawiam gorąco. Będzie dobrze.

[annb]

i juz polowa problemu z glowy
powiedz do jakiego schroniska trafil ten kot?
jakie miasto?
ja mam teraz na tymczasie polamanego kota
wyciagnietego przez wolontariuszy i operowanego poza schronem

wszystko sie da :)

[wiu]

to jest Schronisko w Krakowie przy ul.Rybnej 3

[moonalisa]

wszystko powinno się zagoic,chociaż podrapania po kocie goją sie troszkę
dłużej niż zwykłe.Trzymam za Ciebie kciuki i gorąco pozdrawiam przyszłą mamę:)

[wiu]

Zadrapanie jest suche, "płaskie" i małe (to które było do krwi.
Innych już prawie nie widać...

[marzenia11]

[helena_50]

Jeśteś WIELKA!
Życze Ci wszystkiego najlepszego.

[wiu]

w 5 dni od interwencji Kotuch "wraca do normy, je, pije, stan się
nie pogorszył.." (wg słów pani wet. ze schroniska przy ul.Rybnej).
Wygląda na to, że wszystko będzie dobvrze :-)). Ogłoszenia
rozwieszone, na razei nikt się nie zgłaszał.

Szczeką będą mogli się zająć dopiero po zakończeniu kwarantanny.

[marzenia11]

Z kotkiem już wiem - super :)- a jak Ty się czujesz?

[wiu]

u mnie wszystko OK.

Najświeższe info o kotuchu (robocze imię - Sebastian): znalazła się
jego właścicielka :-)) pojechała do Schroniska i odebrała go. Będzie
go leczyć w domu. Ma prowadzić kwarantannę dalej w domu - rozumiem,
że skoro wydali jej zwierzaka, to taka opcja wchodzi w grę. Podobno
w ogóle go nie leczyli, ale mogło jej chodzić o to, że nie robili
nic ze złamaną szczęką (a z tym czekali, bo podobno w trakcie
kwarantanny nie moga podejmowac żadnych interwencji chirurgicznych).
Trochę to dziwne, bo mówiła, że kot nie jadł i tylko trochę próbował
pić. A mnie mówiono przez telefon, że kot jest w niezłej formie i że
je i pije. Pani skarzyła się, że w Schronisku trzymali go w małym
pomieszczeniu w boksie, a obok kilkanaście innych kotów. To mógł byc
upalny dzień i np. mogło być duszno ... pewnie dlatego nie jadł.
Moje osobiste dwa sierściuchy tez z deka traca apetyt w gorący czas.
Pani powiedziała jeszcze, że 5-ego i 10-ego czerwca ma się zgłosić
na kontrolę i że jej wydadza tamto zaświadczenie, które mi będzie
potrzebne dla mojego lekarza.

Cieszę się, że kotuch wrócił do domu i że będzie miał dobrą opiekę.
Że jest ktoś, komu na nim zależy - bo w Schr. to pewnie nikomu ...
ile jest warte takie bezdomne kocie życie, prawda?

Żałuję, że nie zapytałam Pani, jak się wabi kotuch. ROboczo nazywam
go Sebastian. Będę jeszcze do nich dzwonić (tzn. do Pani i kotucha).

Mam nadzieję, że nie będa mi robili problemów z wydaniem
zaświadczenia..?

[marzenia11]

Ależ się cieszę :)) to dobre informacje. Dawaj znać na bieżąco. Czy właścicielka podziękowała Ci za uratowanie kota?

[po.prostu.ona]

Zacznę od gratulacji - jesteś wspaniałą osobą i aż się cieplej na
sercu robi, że tacy ludzie istnieją!
Na miejscu właścicielki kota ozłociłabym Cię, bo nie tylko
uratowałaś zwierzaka, ale też naraziłaś się na masę nieprzyjemności.
Mam nadzieję, że ta osoba nie zmarnuje Twego poświęcenia, niestety
znam masę przypadków, kiedy odnaleziony właściciel rannego
zwierzęcia, po zorientowaniu się jakie będą koszty leczenia,
rezygnował z dalszego zajmowania się nim :-(
Mój weterynarz "dzięki" takim ludziom został właścicielem psa i
dwóch kotów.

[wiu]

Witam po przerwie,

Rozmawiałam dzisiaj z właścicielką Kota - długo nie chciał jeść, ale
już zaczyna mu się poprawiać. Dzisiaj już dostał antybiotyk, bo
właśnie skończył się okres kwartantanny w zw. z wścieklizną i już
można go leczyć. Właścicielka jest optymistką. Umówiłyśmy się na
przekazanie zaświadczenia od weterynarza - muszę z tym wrócić do
Poradni Chorób Zakaźnych, żeby "zamknąc sprawę".

[marzenia11]

Fantastycznie :))) uratowałaś kocie zycie i jesteś zdrowa. Mam nadzieję, że czujesz się dobrze i wszystko jest ok i idzie w dobrym kierunku. Cieszę się też, że wlaścicielka zaopiekowala się zwierzakiem tak jak trzeba. Pozdrawiam Cię serdecznie :)

[misia007]

Wspaniale wiadomości.Gratuluję

[brzozasyberyjska]

bardzo się cieszę, możesz być z siebie dumna :)

[wiu]

Spotkałam się dzisiaj z właścicielką Bajtka (robocze imię -
Sebastian - chyba się za bardzo nie pomyliłma :-)) i odebrałam
zaświadczenie o braku objawów wścieklizny po przepisowej obserwacji.
Pani opowiedziała mi kilka ciekawych rzeczy. Mianowicie,
kiedy "pobrała" Kota ze schroniska i zawiozła go do weterynarza,
tenże nie chciał go nawet obejrzeć, nawet nie dał jej wyciagnąć
zwierzaka z koszyka, jak tylko usłyszał, że był podejrzany o
wściekliznę i w trakcie kwarantanny. DOdał, że nie powinna go w
ogóle brać ze schroniska. Pani wróciła więc do schroniska, ale tam
dla nich Kot był już "obcy" i usłyszała, że "kotów z zewnątrz nie
przyjmujemy", tzn., skoro go wzięła, to nie może z powrotem oddać na
kwarantannę. Pani pojechała potem do drugiego weterynarza, bo
zwierzak był w kiepskim stanie - podobno tylko leżał w
transporterze, nie ruszał się, nie reagował na wodę i pokarm. Drugi
weterynarz okazał się wyrozumialszy - dał kotu kroplówkę, żeby w
ogóle miał jakieś szanse. Podobno sa takei przepisy, że kotów na
kwarantannie sie nie leczy - no niby rozumiem, może chodzi o to,
żeby nie "zafałszowywać" obserwacji p-ko wściekliźnie.
Ale...leczenie a podtrzymanie chocby życia zwierzaka to chyba dwie
różne sprawy, prawda? Ten drugi weterynarz powiedział Pani, że gdyby
Kot nie dostał kroplówki, to nie jedząc/nie pijąc szybko by się
wykończył. Kolejne wizyty u tego lekarza wykluczyły wściekliznę. Kot
nie miał jeszcze drutowanej szczęki, bo okazało się, że jest złamana
tylko w jednym miejscu, i to szczęśliwie "centralnie" (z przodu,
dolna szczęka) i zwierzak zaczynał już nią normalnie mamlać. Przy
okazji wyszło, że wcześniejsze kłopoty z jedzeniem wynikały z
zapalenia w jamie ustnej (miał przygryziony przez wypadek i
martwiczy koniuszek języka) i zmian na śluzówce. Pani zajęła się tym
zapaleniem, Kotu się poprawiło i zaczął jeść. Jeszcze podobno trzeba
mu pomagać, bo mu czasem wypada z "paszczy", ale Kot dziarsko sobie
poczyna, miauczał o wypuszczenie z domu (wychodzący) i odbył juz
spacer. Nie widziałam go, kiedy spotkałam się z Panią, bo
akurat "puścił się" na zewnątrz, ale wg relacji Pani już z nim
dobrze. Jedyna pamiątka to poplamiony fioletem pyszczek (jak się
pierze kota...? czy to zejdzie z białęgo futerka??). Pani chciała mi
zwrócić koszty za weterynarza i transport, ale nie wzięłam,
krępowałam się.

Cieszę się, że Kot i Człowiek się odnaleźli i że tamto przykre
wydarzenie już "zażegnane".

Trochę się zastanawiam, czy on powinien już wychodzić.... a jak
znowu mu coś się stanie? W sumie to nie jest jeszcze całkiem
wyleczony. Ale pani mówiła, że strasznie miauczał, kręcił się i
napraszał na wyjście. To chyba dobra oznaka, że wrócił mu wigor,
prawda...? Mój tata też - jak był na zwolnieniu chorobowym w domu i
kiedy w końcu od bezczynności zaczynało go "nosić", to była to
oznaka, że wraca do formy :-))

Ta cała sprawa spowodowała też, że zastanawiam się nad
zaletami/wadami wychodzenia/niewychodzenia kotów z domu. Moje dwa
sierściuchy będą niewychodzące, bo w moim stanie lepiej izolować dom
od zarazków/pasożytów/świństw, które moga wnieść z zewnątrz (a są na
karmie dietetycznej z powodu przeszłych kłopotów zdrowotnych jednego
z nich). Poza tym one sa niewychodzące od kilku lat i podejrzewam,
że ich odporność "na świat zewnętrzny" kulałaby... No i po tym
ostatnim wypadku z Sebastianem/Bajtkiem w ogóle rozważam, gdzie
kotom lepiej.... tak przynajmniej są: 1) bezpieczne 2) izolowane od
różnych paskudztw 3) na "czystej" diecie.

Ale zdaję sobie sprawę, że jest wiele kotów wychodzących, którym
może wieść się dobrze.... Tylko od czego to zależy??? Na pewno od
małego albo żadnego ruchu samochodowego....

CO o tym sądzicie?

[mary4]

Trzymam kcuki za zdrowie kota, ja podobnie bym postąpiła na Twoim
miejscu.
Pozdrawiam Ciebie i maleństwo

[mist3]

Ja mam kotkę niewychodzącą i wielu moich znajomych również. Jeśli widziałabym,
że kotka jest nieszczęśliwa to pewnie starałabym się jej znaleźć dom z ogrodem,
żeby mogła wychodzić.
Tak naprawdę przeżyć mogą koty 'mądre' tzn. takie, które nie pchają się tam
gdzie nie trzeba. Większą szansę (choć oczywiście nie 100%) mają koty
wysterylizowane - najczęściej trzymają się domu, nie wdają się w bójki o samicę,
a w przypadku kotek - nie są narażone na zarażenie się białaczką w trakcie
zapładniania. Ale jeszcze raz powtarzam - to nie jest reguła.
Nawet jeśli kot boi się samochodów, nie włóczy się daleko (a więc nie ma szans
złapania się sidła kłusowników) to jeszcze pozostaje, niestety, 'czynnik ludzki'
- zawsze może się znaleźć jakiś 'człowiek', który na kocie będzie chciał
wypróbować sadystyczne swe skłonności. A kot dobrze traktowany w domu jest
bardziej ufny wobec ludzi, choć na szczęście to nie jest regułą.

Jeszcze jeden potrącony kot prosi o wsparcie

[swave1]

Witam i pozdrawiam wszystkich.
Na początku głęboki szacunek za zachowanie i pomoc zwierzakowi dla
autorki wątku.Korzystajac z tego chciałbym i ja poprosić o wsparcie
w sprawie potrąconej kotki mojej sąsiadki.Mija już tydzień od
feralnego zdarzenia - potrącona przez samochód,uderzona w głowę też
na początku w szoku z objawami wstrząśnienia mózgu i uszkodzenia
szczęki została przez następne 4 dni pod opieką wet.: kroplówka
żywieniowa i w końcu prześwietlenie które nie wykazało złamania
ale ... ale coś jest ze szczęką nie tak.
Lekarz wet. stwierdził że zrobił wszystko co się dało teraz trzeba
czekać.Nie kwestionuję wiedzy lekarza ale być może jest jeszcze coś
co można by zrobić aby uratować kotkę a problem jak widzę niestety
jeszcze jakiś jest :
- nie przyjmuje pokarmu i co gorsza nie pije wody (staram się jej
podawać ale się broni )
-wydzielina śliny z cuchnącą ropą z pyszczka i niewielkie wybroczyny
krwawe z nosa
-po upływie 6 dni od zdarzenia widać że dolna szczęka przesunięta
jest do tyłu tak że nie da się zamknąć pyszczka bo zęby nachodzą
(kły) na siebie

Jak wspominałem zdjęcie RTG nie wykazało złamania a lekarz po
oględzinach nic na temat niepasowania szczęk nie mówił.Pomimo że
wybieram się jeszcze raz do lecznicy może ktoś ma już podobne
doświadczenia i może coś doradzi?Czy stan niepasowania szczęk może
być przejściowy na skutek np:opuchlizny tak jak przy zwykłym
zwichnięciu ?Czy jednak trzeba tu jakiejś zewnętrznej interwencji ?
Jeszcze raz pozdrawiam wszystkich i z góry dziękuję za wsparcie :)

[marzenia11]

Moim zdaniem wybierz sie do innego weta - bo objawy z pyszczka sa niepokojace tzn. takie, ze jednak cos tam sie dzieje i skoro ten wet nie moze juz nic zrobic to trzeba pojsc na konsultacje do innego.

Poza tym moze zaloz watek na weterynarii - tam sa dyzurni lekarze i moze podpowiedza Ci co robic dalej.

Pozdrawiamk i trzymam kciuki za zdrowie kotka, daj znac co sie dzieje dalej.

[brzozasyberyjska]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=525

do swave1

[g.i.jane]

Trzeba koniecznie zmienić weta bo ten chyba nie wie co mówi. Jeśli
jesteś z Warszawy to mogę polecić świetną zwierzęcą dentystkę Panią
Katarzynę Jodkowską. Przyjmuje na Powstańców Śląskich, w Lancecie na
Sadybie i w SGGW na Nowoursynowskiej. Niestety terminy są odległe
ale jeśli sprawa pilna to Pani Doktor na pewno zgodzi się rzucić
okiem między pacjentami.

Udało się :)

[swave1]

Dziękuję za zainteresowanie i pragnę donieść że udało się uratować
małą kotkę.Najtrudniej było z karmieniem tym bardziej duża radośc i
satysfakcja kiedy mała zaczęła powoli z dnia na dzień jeść
sama.Przeszło 2 tygodnie trwała walka z bakteriami,zwalczenie
wycieku ropnego z pyszczka i nosa i karmienie "na siłę" - podawanie
pokarmu w formie papki za pomocą strzykawki(wciskanej z
boku "doustnie" :).Cóż proces dochodzenia do zdrowia zapewne jeszcze
potrwa nie krócej niż miesiąc i w tym czasie okaże się co ze szczęką
(na razie sprawia wrażenie "wbitej" - jest przesunięta do tyłu i
mała nie może zamknąć pyszczka )jakkolwiek RTG wykazuje że wszystko
jest ok ...Może faktycznie trzeba czasu - zobaczymy :)Pozdrawiam
wszystkich,
Swave1