DOŻYNKI ZAPRASZAM

[Gość: malop]

Wojewódzka Młoszowa



W niedzielę, 29 sierpnia, w Młoszowej zorganizowane zostaną dożynki
wojewódzkie, na które przyjedzie około tysiąc gości.
O powierzeniu Trzebini roli gospodarza tegorocznych dożynek zadecydował
zarząd województwa. Wybór padł na zespół pałacowo-parkowy w Młoszowej, który
może godnie przyjąć przedstawicieli wszystkich gmin i powiatów Małopolski.
Najpierw orszak dożynkowy przejdzie do kościoła św. Józefa Robotnika, gdzie o
godz. 12. odprawiona zostanie uroczysta msza święta w podziękowaniu za
tegoroczne zbiory. Dalsza część uroczystości odbędzie się już obok pałacu.
Starostowie dożynkowi – Halina Duda i Henryk Kozyra, wręczą chleb marszałkowi
województwa Januszowi Sepiołowi. Potem ludowe obrzędy zaprezentują panie z
Koła Gospodyń Wiejskich w Karniowicach. w programie przewidziane są też
okolicznościowe wystąpienia burmistrza Trzebini, starosty i zaproszonych
gości.
Na scenie zaprezentuje się dwadzieścia zespołów regionalnych z całej
Małopolski. w roli konferansjerów wystąpi pracownica trzebińskiego MGOKSiR-u
Edyta Gromadzik oraz aktor Stanisław Jaskółka, występujący w roli Zenka w
serialu „Plebania”. Około 19.30 dożynkowi goście obejrzą spektakl „Obudzeni w
Europie” w wykonaniu Teatru Ludowego Tradycja z Okleśnej. Godzinę później
rozpocznie się koncert Lombardu – sztandarowej grupy polskiej sceny rockowej.
Imprezę zakończy zabawa taneczna przy dźwiękach zespołu Kontra.
Przewidziano też kilka imprez towarzyszących, m.in.: wystawę dotycząca
historii Młoszowej, wystawę tegorocznych plonów oraz występ Estampidy.
Organizatorami imprezy są: Urząd Miasta w Trzebini, MGOKSiR oraz starostwo
powiatowe.
- Wojewódzkie dożynki będą bardzo dobrą okazją, by gościom z całej Małopolski
pokazać Trzebinię z jak najlepszej strony – twierdzi dyrektor MGOKSiR-u
Janusz Szczęśniak



Tegoroczne Dożynki Wojewódzkie odbędą się w Gminie Ogrodzieniec w
niedzielę,29 sierpnia.


Logo Dożynki 2004
© UM Ogrodzieniec
Już po raz piąty regionalne środowiska rolnicze będą prezentować swój bogaty
i różnorodny dorobek. Święto Plonów to okazja do promocji zarówno
materialnych jak i kulturalnych osiągnięć rolników. Efekty ich pracy stanowią
obecnie ważny element gospodarczego wizerunku województwa śląskiego.
Dożynki odbędą się dzięki współpracy Zarządu Województwa z powiatowymi i
gminnymi samorządami oraz ze Śląską Izbą Rolniczą. Patronat honorowy nad
Dożynkami objął Marszałek Województwa Śląskiego Michał Czarski.

W sobotę, 28 sierpnia zostanie otwarta Wojewódzka Wystawa Rolnicza.
Atrakcyjnie zapowiadają się przemarsz korowodu dożynkowego, występy zespołów
artystycznych, występ artystów Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk”, kabaretowa
biesiada i pokaz sztucznych ogni.

Ogrodzieniec

[mcmaxim]

szit, ktos mu wymienil bezpiecznik? czy wrocil z sanatorium?...

[Gość: malop]

mcmaxim - ciebie też zapraszam
między Młoszową a Ogrodzieńcem jest 40 minut jadzy
mozna porównać jedne i drugie dożynki

[mcmaxim]

malop, ale po jakiego ciezkiego ch...ja mam tam jechac, skoro jutro sa dozynki
8km od bielska w pieknej wisce rudzicy???? ciebie istotnie pogielo...

[mcmaxim]

jutro znaczy dzis - bo jeszcze nie poszedlem spac po weselu :D

[Gość: rad]

hehe chyba jednak bezpiecznik bo do sanatorium dobrowolnie nie pojedzie...

[Gość: malop]

Irad się pojawił z górnego śląska -wrócił

[Gość: rad]

troszke info bo z tym jesteś na bakier...
Pojęcie Śląska Górnego powstało w XV w., określało tereny księstw:
karniowskiego, opolskiego, raciborskiego, cieszyńskiego i pszczyńskiego.
Górny Śląsk w sensie geograficznym obejmuje wschodnią i południową część
Śląska, leżącą w dorzeczu pierwszego odcinka Wisły i górnej Odry
---
W wąskim pojęciu obejmuje jedynie ziemie Wyżyny Śląskiej, w szerszym rozumieniu
także Opolszczynę, Śląsk Cieszyński i Opawski a więc także ziemie leżące w
Czechach. Historycznie stolicę stanowiło Opole, a także siedzibami książąt
śląskich był Racibórz i Oświęcim. Obecnie kraina podzielona na 2 części
administracyjne: województwo opolskie - część zachodnia Górnego Śląska i
województwo śląskie - wschodnia część regionu wraz z kilkoma powiatami z
pogranicza Śląska (np. Żywiecczyzna, okolice Częstochowy). Pozostała część
Górnego Śląska leży w Kraju Północnomorawsko-Śląskim Republiki Czeskiej.
pl.wikipedia.org/wiki/G%C3%B3rny_%C5%9Al%C4%85sk
twoja prowokacja malopie z ziemi niczyjej sie nie udała...

[mcmaxim]

no coz, szit hapens - jak mowi qmpel... pozostaje liczyc, ze natura sama usunie
czlowieka porazonego - prawdopodobnie - dziedziczna glupota: zeby nie rozsiewal
dalej ;]

[Gość: rad]

> pozostaje liczyc, ze natura sama usunie czlowieka porazonego -
prawdopodobnie - dziedziczna glupota: zeby nie rozsiewal
>
> dalej ;]

ano obyyyy,
malop z ziemi niczyjej ma ciężki przypadek róznych chorób wiec nie pozostaje
nic jak czekać na naturalną selekcje.. ;)

[Gość: malop]

To jest moja ziemia
To jest Małopolska
jak Ogrodzieniec ,Żywiec ,Częstochowa ,Bielsko -Biała

Jaworzno czy Sosnowiec

[Gość: rad]

ehhh malopie teraz to do ciebie pasuje przydomek jelopie...bo nic nie wiesz ...
zebys choc troche zainteresował sie kulturą historią i geografią tak jak
wypisujesz tez bzdury...

mozd ciut za ostro ale niestety twoje posty w koncu na to zasługują... ja wiem
ze masz jakeis kompleksy... ale tak sie ich nieleczy..
PS rodzice pewno pracują w malopolskich katowicach ;)))

[mcmaxim]

a dziadka to on ma w palopolskim opolu :D

[Gość: malop]

To taki ostatnio przeczytany artykuł o Czechowicach Dziedzicach




Moje Czechowice
czyli kłopoty z tożsamością





Utożsamiam się z regionalizmem i decentralizmem na tyle silnie, że znaczną
część swego czasu, wysiłku i pieniędzy wkładam w wydawanie biuletynu
etnopluralistycznego "zaKORZENIEnie". Tymczasem ja sam mam problemy z
odnalezieniem swej tożsamości, swoich korzeni. Przypuszczam, że problemy te
są dość typowe w Polsce po PRL... Zacznijmy od problemów z identyfikacją
regionalną. Może moim "heimatem" jest historyczna dzielnica - Śląsk
Cieszyński? Niestety, ten maleńki kraik od dawna już nie istnieje, jego
stolica egzystuje przecięta granicą międzypaństwową. Swego rodzaju
substytutem Śląska Cieszyńskiego było Podbeskidzie. Ostatnio przez łamy
regionalnej prasy przetoczył się spór o nazwę. Podbeskidzie odsądzano od czci
i wiary jako sztuczny twór PRL-u. Czy słusznie? W końcu taką dajmy na to
Galicję też ktoś kiedyś wymyślił... Czechowice historycznie ciążyły ku
Bielsku, ale w 1975 roku znalazły się w województwie katowickim z powodu
swojej kopalni. Po latach kontrowersje te odbiły się echem w postaci rozłamu
w czechowickiej "Solidarności" - na frakcje "bielską" i "katowicką". Mógłbym
wreszcie utożsamiać się ze "Śląskiem" (cudzysłów konieczny) tj. z moim
obecnym województwem. To jednak jest dopiero syntetyk - pomysł w stylu
francuskich jakobinów szatkujących Francję na "naukowo przemyślane"
departamenty. W tym "Śląsku" tylko mniejszość obszaru to historyczny Górny
Śląsk - resztę stanowią ziemie małopolskie (Zagłębie, Żywiecczyzna,
Częstochowskie) tudzież "mój" Śląsk Cieszyński. A podkreślić muszę, że poza
nazwą nie mamy nic wspólnego z Górnoślązakami (choć śląscy narodowcy z Ruchu
Autonomii Śląska w swym imperializmie radzi by nas zasymilować). I nic tu nie
pomogą drukowane przez katowicki dodatek "Wyborczej" naklejki "Kocham Śląsk".
A niby dlaczego? Dajmy więc sobie spokój z regionem! Zejdźmy do jeszcze
niższego poziomu... Ba, kiedy nie jest pewne, z jaką miejscowością miałbym
się identyfikować. Urodziłem się w Bielsku-Białej, całe życie mieszkałem w
Czechowicach-Dziedzicach, ostatnio przeniosłem się do podczechowickiej wsi
Kaniów. Niby to samo, ledwie trzy kilometry od poprzedniego domu, zresztą
przez pewien czas wieś ta była w administracyjnych granicach Czechowic. Tym
niemniej historycznie to już inny region - nielubiana przez czechowiczan
Galicja. Położone za Białką (Białą) wsie były "u nas" obiektem dowcipów w
stylu wąchockim (jak ten o zwijanym asfalcie). W rodzinnej tradycji zapisała
się anegdota, jak to Babcia rozpoznała galicyjskie pochodzenie zagubionego w
tłumie dziecka po... rysach twarzy. Nic dziwnego. Już we wczesnym
średniowieczu w tym właśnie rejonie, gdzieś na linii Białki, zetknęły się ze
sobą dwie prące w górę rzek fale osadnictwa: śląska i wiślańska (małopolska).
Białka rozdzielała nie tylko obszary dialektyczne, ale także diecezję
wrocławską i krakowską. Od 1316 roku stanowiła granicę polityczną: najpierw
między księstwami cieszyńskim i oświęcimskim, potem (po inkorporacji księstwa
oświęcimskiego w 1456 roku) między Królestwem Polskim a Śląskiem. Od 1772
roku pełniła rolę granicy administracyjnej między dwoma prowincjami imperium
Habsburgów - Śląskiem Cieszyńskim i Galicją. Granicą między województwami
śląskim i krakowskim była aż do 1950 roku. Ta specyfika pogranicza jest tu
akurat elementem stałym. W okresie zaborów Czechowice leżały w kącie
wyznaczanym z dwóch stron przez granice - na Wiśle biegła granica państwowa z
Prusami, która wewnętrzną granicą administracyjną pozostała do 1975 roku. Tak
więc Czechowice-Dziedzice leżą na styku trzech regionów historyczno-
etnograficznych: Śląska Cieszyńskiego, Śląska Górnego i Galicji. Najłatwiej
przychodzi mi utożsamić się z Czechowicami, gdzie mieszkają moi Rodzice,
krewni i przyjaciele. Ale w tej miejscowości też nie jestem autochtonem. Mój
Tata pochodzi z mazowieckiej, położonej niedaleko Sochaczewa wsi Koszajec; do
Czechowic trafił po ukończeniu AGH. Z moją Mamą sprawa jest jeszcze bardziej
skomplikowana: urodziła się w belgijskim Liege w rodzinie polskich
imigrantów. Jej matka pochodziła z małopolskiej Przegini, zaś ojciec - ponoć
z czeskiej Ostrawy, skąd miał uciec do Czechowic po konflikcie polsko-
czechosłowackim 1919 roku. Jestem więc czechowiczaninem najwyżej w jednej
czwartej. A jak mam określić swą przynależność regionalną - jako Mazowszano-
Ślązako-Małopolanin? Nie jestem w tym kłopocie osamotniony. Nie dysponuję
wprawdzie żadnymi danymi statystycznymi, ale skłonny jestem przypuszczać, że
większość dorosłych mieszkańców Czechowic to ludność napływowa. Pochodzą
najczęściej z podbeskidzkich wiosek, ale też z miejscowości takich jak
Gołdapia czy Hrubieszów. Asymilują się wszakże szybko. Na kopalni opowiadano
sobie o góralu, który na dwa lata przed emeryturą przeprowadził się do
Czechowic, a wtedy, widząc niedawnych ziomków dopiero ładujących się do
przewozu pracowniczego, powiedział z satysfakcją i charakterystycznym
góralskim akcentem: "My jus po łobiadku a warsawioki dopiro do domu jadom".
Ba, znam nawet rodzinę chorwackiego pochodzenia, która dotarła do Czechowic
jeszcze za Habsburgów. Odrzućmy wobec tego więzy krwi. Jako dziecko
wykoncypowałem sobie teorię o pochodzeniu naszej rodziny od ormiańskiego
kupca Cypriana Tomaszewicza (jedyną przesłanką była tu wszakże zbieżność
nazwiska), ale nawet gdyby była to prawda nie mam zamiaru wstępować w szeregi
fedainów walczących o Nagorno-Karabach. Żyję Tu i Teraz, więc w swoim realnym
otoczeniu powinienem się ukorzeniać. W Czechowicach-Dziedzicach. Ale sprawa
znów zaczyna się komplikować. Co to znaczy Czechowice-Dziedzice? Właściwie to
nawet sama nazwa zaistniała niejako przypadkowo. O mały włos to Czechowice
byłyby sołectwem w gminie Zabrzeg (dziś jest odwrotnie). Przystanek Cesarsko-
Królewskiej Uprzywilejowanej Kolei Północnej Cesarza Ferdynanda pierwotnie
miał być zlokalizowany właśnie w Zabrzegu. Tamtejszy wójt nie zgodził się
jednak na to. Historycy w okresie PRL sugerowali, że za jego oporem krył się
interes klasowy: oto bogaci chłopi zabrzescy nie chcieli stracić parobków,
którzy z pewnością zatrudniliby się na kolei. Ale zabrzeski wójt swą decyzję
uzasadniał bardziej przyziemnie - obawiał się, że moralność miejscowych
panien nieco spadnie, gdy na owej stacji będą zatrzymywać się pociągi
wojskowe. Za to ówczesny wójt z Dziedzic, zafascynowany koleją warszawsko-
wiedeńską, wykorzystał odmowę zabrzeżan by sprzedać pod budowę dworca
kolejowego staw zwany Bachorkiem. I tak zaczęła się nowoczesność... Jako
jednostka administracyjna Czechowice-Dziedzice mają do tego historię bardzo
krótką, zaledwie pięćdziesięcioletnią. Do 1950 roku były to dwie osobne
miejscowości. Dziś trudno już mówić o odrębnej tożsamości dziedzickiej, ale
przed laty była ona jeszcze na tyle silna, że wymusiła na władzach
wprowadzenie w 1958 roku dwuczłonowej nazwy miasta (wcześniej przez osiem lat
były to po prostu Czechowice). Natomiast wyraźnie zaznacza się odrębność
mojej rodzimej dzielnicy - Żebraczy czy też (potocznie) Kopalni. I nie wyraża
się ona tylko w rytualnych bijatykach między "Kopalnia Hools" a blokersami z
Osiedla Północ. Wybierając się do centrum zawsze mówiło się "idę do
Czechowic" - mimo, że administracyjnie była to od dawien dawna północna część
Czechowic. Nie wzięło się to jednak z niczego. Historycznie Żebracza
przynależała do księstwa oświęcimskiego. Dopiero wielka powódź z 1565 r.
zmieniła na stałe bieg Białki tak, że wieś znalazła się na drugim brzegu
rzeki i w ten sposób zmieniła swą przynależność państwową z polskiej na
czeską. W dodatku swą tożsamość Żebracz zawdzięcza przede wszystkim
kopalni "Silesia", do budowy której w 1900 roku ściągnięci byli głównie
górnicy z Zaolzia. Sercem Żebraczy była Kolonia Robotnicza

[mcmaxim]

i c w zwiazku z tym?... to nic nie znaczy, poza tym ze rodowici mieszkancy
danego obdszaru musza dbac o jego tradycje. amen.

...

[Gość: rad]

malopie jak juz taki dokładny jesteś z tą granica na Białej to przy okazji moge
ci przytoczyć historie Oświęcimia, Zatora....

ehhh naparwde nie wiem skad u ciebie wszelkie kompleksy...