u_brzoska...

[a-nulla]

Dopiero teraz, czytając wątek o szpitalu wojewódzkim, odkryłam
historę Twojej malutkiej córeczki. Wzruszyłam się, podziwiam Was,
cieszę się niezmiernie ze szczęśliwego finału. Naprawdę jestem pod
wrażeniem..

A tak poza tym, to zupełnie przypadkiem wczoraj odkryłam, że jesteś
żoną mojego kolegi z dzieciństwa, z którym mieszkałam na jednej
ulicy i że Twoją córeczkę też nieraz widziałam:)

[akastel]

A dla mnie Twoja córeczka i cała Twoja rodzina jesteście po prostu
gwiazdami. Jak moja Ninka była na oddziale patologii noworodka w
czerwcu tego roku, to naoglądałam się mnóstwa zdjęć Twojej córeczki.
Dla wszystkich rodziców, przebywających tam ze swoimi maluchami,
byliście źródłem wielkiej nadziei. No i jakiś czas później okazało
się, że bywasz na forum, aż mi się łza w oku zakręciła.

[weteranka13]

Bardzo, bardzo się wzruszyłam czytając Waszą historię.
Idąc przez życie ocieramy się o cuda...
Cuda, które dają poczucie bardzo głębokiej nadziei.
Które pozwalają zachować odpowiedni dystans.

Niewiele jest zwycięstw dorównujących Waszemu!!!!!!

W-13

[baska121]

Bardzo sie wzruszylam do łez .
Moja siosta w 1976 r urodzila córeczke o wadze 600 g i ktorej tez nie dawano
zadnych szans .Byla wówczas najmniejszym dzieckiem w woj.Krakowskim .Dzis
Małgosia jest szczesliwa zona i mamą 2-ki dzieci .Nigdy nie miala kłopotów ze
zdrowiem i powiem szczerze rozwijala się lepiej od mojego syna a byli
rówiesnikami i on ważył 2850 .
Zycze Wam wszystkiego dobrego i dużo zdrowia

[u_brzoska]

Dziewczyny,
bardzo Wam dziekuję za cieple slowa. Dopiero teraz dotarlam do tego postu, bo
jestem na rubiezach (sluzbowo) i nie moglam sie dorwac do net-u.

Wiem, ze historia mojego dziecka jest niewiarygodna. Rowniez dla mnie, dla
mojego meza. Czas kiedy corcia przyszla na swiat i walczyla o zycie, byl
najgorszym w moim nielekkim zyciu. Ale teraz i szczescie jest ogromne. Sami nie
mozemy czasem uwierzyc przez co przeszlo nasze dziecko i jak bardzo chcialo zyc.
Rowniez pewne oczywiste dla "normalnych" :) mam kwestie u nas byly niewiadoma -
czy bedzie widziec, czy bedzie slyszec, potem - czy bedzie chodzic... Duzo tego
bylo... :( Ale to juz za nami.
Jeszcze raz Wam dziekuje.
A-nulla - ujawnij sie :) Albo rzuc jakims szczegolem, podpytam meza :)

[a-nulla]

Co do kolegi z dzieciństwa, to mieszkaliśmy z Twoim mężem na jednej
ulicy i jesteśmy prawie w tym samym wieku. Mam na imię Ania. Już
dość dawno kontakt trochę nam się urwał, ale czasem się jeszcze
gdzieś widujemy. Zresztą teraz też jesteśmy podobno prawie
sąsiadami:). Przesyłam pozdrowienia!