Opowieść o częstochowskich mostach

[Gość: Krzychu]

Zapomniano o wiadukcie kolejowym wysadzonym przez Rosjan w 1914 koło Ceby
(kolej Herbsko - Kielecka)

[Gość: Redakcja]

Nie zapomnieliśmy. W „papierowym” wydaniu mamy zjdęcie zrujnowanego wiaduktu.
Wysadzili go 3 sierpnia 1914 r. wycofujący się z Częstochowy żołnierze rosyjscy
i nigdy nie został odbudowany, a przebieg kolei Herby-Kielce nieco zmieniono.
Pozdrawiamy

[Gość: Krzysiek Kasprzyk]

No właśnie czegoś nie potrafię rozszyfrować na fotce z mostem na Krakowskiej i
widokiem na kościół na groszu. Na zdjęciu droga idzie pod górkę i wcina sie
jakby w dzisiejsza DK 1 na wyskości statoila. A przecież dawna krakowska (z tego
co znam z opowieści) skręcała łukiem w lewo (nie szła pod górę) i tam na
wysokości Ceby (tam gdzie zawsze stoi woda pod dzisiejeszym wiaduktem) był
przejazd kolejowy a trasa krajowa podążała dalej ul. Bardowskiego

[Gość: th]

Ul. Krakowska (przed wojną i jeszcze chwilę po niej Narutowicza) była kiedyś
dłuższa i tuż przed przejazdem kolejowym lekko skręcała na wschód, by biec
dalej dzisiejszą ul. Bardowskiego a następnie (od Sierowszewskiego do granic
miasta) obecną al. Wojska Polskiego. Zdjęcie faktycznie daje złudzenie, że
ulica Krakowska idzie na wprost, ale tak nie było.
Natomiast za przejazdem kolejowym, gdy skręciliśmy z ul. Krakowskiej w prawo w
ul. Bór, to po chwili mogliśmy skręcić z Boru w lewo w ul. Podgórną. Prowadziła
ona przez Ostatni Grosz śladem dzisiejszej al. Wojska Polskiego na odcinku Bór-
Górna. Oczywiście była wąska.

[tomqpl]

Skoro Podgórna była wąska, to którą śladem której dzisiejszej nitki Wojska
Polskiego biegła? Zachodnią (w stronę Katowic)?

[malarz2]

Brakuje w tym artykule jednego mostu kolejowego. Prowadzi on do Ciepłowni ponad
korytem Warty.

Pozdrawiam

[Gość: tetetka]

Artykuł b. ciekawy. Chwała za to Autorowi.

Chciałbym opisać historię kładek (bo było ich wiele a stawiane były ciągle w tym
samym miejscu) nad Kucelinką między ulicą Złotą a Wspólną.
Dojście do kładki prowadziło chyba od czasów miedzywojennych przez plac
Michalaków, który był jednocześnie – niestety wysypiskiem śmieci i to bardzo
długo bo do czasów zbudowania drewnianej kładki wysokowodnej.
Kładki w tym miejscu były budowane siłami finansowymi i pracą głównie
mieszkańców domów z ul. Złotej od nr. 60 do 110 i okolicznych uliczek Ceglanej ,
Wapiennej, Żwirowej.
Kładka była potrzebna ponieważ znakomicie skracała drogę do i z fabryk
włókienniczych, do których chodziło się wówczas pieszo lub dojeżdżało rowerami.
O komunikacji autobusowej jeszcze nie było mowy, chociaż i ona zaistniała jako
linia „0” ok. roku 1954.
Do zbudowanego w latach 50-tych ub. wieku, mostu betonowego w ciągu ulicy
Nowoolsztyńskiej, później Manifestu Lipcowego a obecnie Legionów lub do mostu na
ulicy Mirowskiej było po prostu za daleko.
Kładki budowano wielokrotnie bo niestety wiosenne przybory wody, czasem lipcowe,
zwykle zabierały je ze sobą.
Sama budowa kładki przebiegała następująco: nie oglądając się na nikogo
kwestowano po domach i zbierano pieniądze na zakup źerdzi świerkowych, które to
żerdzie kupowano w piątki na rynku zawodziańskim. Kupowano także słupki –
ostatnia zbudowana w ten sposób kładka stała na słupkach dębowych. W sobotę
wbijano słupki w dno rzeki, używano do tego młotów z pobliskich kamieniołomów,
przybijano poprzeczki (ankrami) i przybijano żerdzie do poprzeczek. Kładka miała
zwykle poręcz ale tylko z jednej strony. Po całym dniu pracy wielu osób kładka
była gotowa. Przez taką kładkę można było tylko przejść, również prowadząc
rower. Służyła ona do następnego dużego przyboru wody.
Do dawania datków i pracy prze budowie kładki nie trzeba było nikogo zachęcać,
każdy wiedział, ze dokłada się dla wspólnego dobra.
Potrzeba istnienia pewnej przeprawy przez rzekę w tym miejscu doprowadziła w
końcu do budowy kładki wysokowodnej swą wysokością równej wałom
przeciwpowodziowym, od strony ulicy Wspólnej. Ciekawostką jest, że podpory tej
kładki były chronione przed ew. krami lodowymi spływającymi rzeką czterema
izbicami. Tylko, że od momentu uruchomienia Huty na Kucelinie, Kucelinka już
nigdy nie zamarzła, wcześniej na całej długości zima pokrywał ją lód. Koszty
budowy izbic to pieniądze zmarnowane (dwa słupy chroniła izbica wystawiona na
czterech), by nie rzec wyrzucone w błoto.
Gdy i ta kładka po kilkunastoletnim okresie służby zużyła się, a izbice
całkowicie zmurszały, postawiono tą, która stoi do dziś.
Tym wspomnieniem o kładkach nad Kucelinką chciałbym się pokłonić dawnym
mieszkańcom ulicy Złotej i okolicznych uliczek.

A teraz prośba do Autora artykułu – może warto byłoby opisać historię
częstochowskich stadionów, przede wszystkim piłkarskich, podpowiadam, iż takowe
były na Zawodziu i to dwa.

[Gość: carlo]

Łomżyńska jest na gnaszynie, czy na lisińcu?

Gdzie most na sluzie ?? dokladny opis

[Gość: zzz]

Moze by ktos dokladniej opisal gdzie sa zaklady Warta (chodzi o wyspe ??)i ten
most na sluzie. Chetnie bym go sobie obejrzal :)

[Gość: th]

Jadąc od centrum ul. Krakowkską trzeba skręcić w lewo na wysokości ul.
Przechodniej. Po ok. 100 metrach - bezpoiśredniop za mostem nad zasypanym
kanałem (trzeba dobrze patrzeć, bo nie widać, że to most), tuż przy budce
strażniczej skręcamy w prawo. Po ok. 50 metrach docieramy do poszukiwanego
obiektu.

[Gość: zzz]

wielkie dzieki za info

[Gość: v1]

Ul. Łomżyńska ciągnie się od ul. Wielkoborskiej (Lisiniec) do ul. Energetyków
(Gnaszyn). Jest więc w obu tych dzielnicach, ale most znajduje się w Gnaszynie.

[Gość: teresa]

faktycznie, za mostem Krakowska skręcała w lewo .za mostem prosto w górę to już
była inna ulica,nie pamiętam nazwy.Zresztą,od mostu do wiaduktu kolejowego na
Ostatnim Groszu nie było żadnych zabudowań tylko krzewy po obu stronach
drogi.może ktoś mi przypomni nazwę ulicy która ciągnęła się od mostu aż do
al.Pokoju

[Gość: Krzysiek Kasprzyk]

Tereso, nie wiem czy chodzi ci o tę nazwę ale na planie z 1973, tranzyt już
omijał Bardowskiego dzisiejszą al. WP. choć trasy jeszcze nie było. A wówczas
ten ocinek nosił nazwę PPR