chcę się rozwieść

[Gość: goga56]

Po kolejnej nieprzespanej nocy( znów mąż zapomniał wrócić do domu),
postanowiłam złożyć pozew rozwodowy. mój staż małżeński to 11 lat,
kilkuletnie dziecko. Mąż wykańcza mnie psychicznie. brak mi sił i ochoty, do
walki o to małżeństwo. właśnie zauważyłam,że znikły wszystkie pieniądze
przeznaczone na opłaty domowe. czy je przepije, czy wyda na panienki nie
wiem. Wiem tylko, że mam dość takiego małżeństwa. Chcę rozwodu, ale nie wiem
od czego zacząć. Czy lepiej rozwieść się bez orzekania o winie, czy z jego
winy. Nie wiem nawet, czy ktoś będzie chciał wystąpić jako świadek. Pomóżcie,
co zrobić, gdzie udać się po poradę itp. Interesuje mnie też, jak postępować,
by dziecko nie cierpiało z naszego powodu.

[Gość: prawnik]

tel. [phone] -porada bezpłatna

[Gość: mika]

dziecko zawsze ucierpi:-( nie da się zrobić tak , żeby nie ucierpiało. nawet
jeśli rozwiedziecie się "kulturalnie" to i tak będzie tęskniło za tatą itp. nie
napisałaś ile lat ma twoje dziecko. z drugiej strony teraz też cierpi bo
tatusia nie ma w domu a jak jest to na kacu (tak zrozumiałam z tego co
piszesz). ja rozwiodłam się szybko czyli bez orzekania o winie i podziału
majątku (sami to zrobiliśmy), ale w pozwie o rozwód napisałam jak było a że
było z winy męża i sam sobie na to zapracował to miałam o czym pisać. ty tak
czy inaczej będziesz miała skomplikowaną sprawę właśnie z racji dziecka (ja nie
miałam dziecka z moim ex). dużego pożytku z tego twojego męża nie ma z tego co
poczytałam (oczywiście to jest twoja wersja a jest też zapewne i jego -ale to
już wasze sprawy). zastanów się na spokojnie czy więcej będzie plusów czy
minusów takiej decyzji - tylko ty wiesz jak jest. jeżeli nie widzisz szans na
to żeby twój mąż zmienił swoje zachowanie i dawałas mu już wielokrotnie szansę
to rozwiedz się. w moim przypadku własnie tak było - znosiłam to co robił,
dawałam szansę, on przepraszał obiecywał ze się zmieni a potem od nowa to samo.
szkoda mojego życia na coś takiego więc mu podziękowałam za współpracę.
to są trudne decyzje ale może lepiej taką podjąć niż męczyć siebie i dziecko a
i mąż będzie miał święty spokój i będzie mógł chlać i puszczać się ile chce -
widocznie takie ma priorytety w swoim życiu. jeżeli ty masz inne to nie ma
sensu tego ciągnąć.
trzymaj się

[Gość: goga56]

wiem, że dziecko będzie cierpiało. ale to tylko 3 letnie dziecko, które jeszcze
nie rozumie naszych spraw, dlatego chcę by to wszystko odbyło się w miarę
kulturalnie. mąż zawsze będzie jego ojem, tym bardziej, że synek wie,że jest
przez niego kochany. Ale widzę też reakcje dziecka, kiedy się kłócimy. My już
nie potrafimy normalnie rozmawiać. Mąż obiecuje poprawę, a kiedy ma wolny dzień
od pracy znowu znika na noc. to trwa już dłuższy czas, dlatego nie pozwolę się
dalej wykorzystywać. A miłość moja do męża już się wypaliła.

[Gość: goga56]

dziękuję za nr telefonu. Napewno zadzwonię.

[Gość: carmen]

dla 3 letniego dziecka jestescie calym swiatem.w tym wieku nie ma uksztaltowanych postaw i przekonan,nie ma nikogo innego oprocz was.postepuje tak jak wy,a jesli sie rozwiedziecie caly jego swiat sie rozwali,i bedzie mialo wplyw na cale dalsze zycie.to chlopiec czy dziewczynka?zreszta obojetne to jest,dziecko nie bedzie mialo wzoru prawdziwej rosdziny w przyszlosci,jego poczucie bezpieczenstwa trszke zostanie zachwiane...siedze w tym temacie kilka lat wiec troche sie znam.ale z drugiej strony zycie z takim ojcem tez bedzie mialo wplyw ale ojciec zawsze bedzie...a jak sie rozwiedziecie nie bedzie

[Gość: poważny człowiek]

Bardzo trudny temat .Kochasiów i kochanek jest coraz więcej.Jak to przeciąć
sami sobie doradżmy.Zycie robi się nieopowiedzialnych ludzi.Obie strony są
winne.To też rodzaj nowej demokracji.Kochanek goni kochankę i odwrotnie-fajny
temat.Coraz więcej osobom te mariaże się podobają.

[Gość: goga56]

A czy ja napisałam coś o kochankach. Nie. Ja chcę tylko rozstać się z mężem i
szukam pomocy jak to zrobić, by synek jak najmniej na tym ucierpiał. On rośnie
i kiedyś zacznie zadawać pytania. Już teraz pyta gdzie tata. Czy mam być w
związku, tylko ze względu na dziecko? Czekać aż dorośnie i zacznie robić to co
jego tatuś? Sama wiem dobrze, że dziecko będzie cierpiało, też w tym temacie
dobrze się orientuję. Może jednak jest ktoś, kto także miał podobną sytuację i
znalazł wyjście. Ja sama próbowałam już wszystkiego, próśb, rozmów. Chciałam
iść z mężem do poradni małżeńskiej itp. Zawsze jednak słyszałm, że głupoty
opowiadam. A może mam czekać aż kiedyś mąż znów pod wpływem alkoholu, podniesie
na mnie rękę, a awantury nie pozwolą dziecku spać? Już to przechodziłm kilka
lat temu. Teraz kiedy jest dziecko a mąż i tak się nie zmienił ja już
postanowiłam. Chcę się rozwieść. Niech mój syn ma dwoje kochających go rodziców
osobno, a nie kłócących się wciąż o wszystko. A smrodu alkoholu w domu też mam
serdecznie dość.

[Gość: giga]

Carmen, co Ty piszesz? Luzne dywagacje zostaw dla siebie. Miałaś zająć jakieś
stanowisko w tej sprawie, a nie pleść trzy po trzy. Siedż sobie dalej w tej
sprawie i nie męcz.

[Gość: wierny]

Drogie dziecko moge tak mowic do Ciebie ja przezyłem ze swoja żoną 31lat
wykształciłem dzieci są dorosłe mieszkają z nami są do 'wzięcia" nie byłem
nigdy świety {oczywiscie gdy byłem młody i piękny } , święta to była moja żona
Miała dużo cierpliwosci do mnie i do mojego zachowania znajomi madrze jej
doradzali, gdyby ich słuchała to dzisiaj byli byśmy niewiadomo gdzie i z kim .
Żony mądrośc polegała na miłości do córeczki [miała wtedy 6 latek}i chyba
troche domnie tez bo wybaczyła mi ,a moja fascynacja kobitkami wypaliła
się .Było mineło nigdy ,nie wracaliśmy do tego co narozrabiałem. W latach 80
rozwody były na porzadku dziennymi trwały krótko mogła to zrobic ,te lata
upokorzenia wynagrodzilem jej w dwujnasób kocham ją do tej pory mimo ze mamy
oboje pod 60 kę. Nie rób tego dziecko to jest złe wyjcie dla Ciebie ale jeśli
już chcesz rozwodu to zgłoś sie do Kurii oni to szbciej załatwią niz Sąd tylko
trzeba miec szmal wtedy będziesz miała rozwód kościelny

[Gość: Magda]

Napisz do mnie na priv, pomoge Ci napisac pozew i pogadamy. Zajmuje sie tym
zaowodowo. Pozdrawiam!
P.s. Mimo, że daleka jestem od rozbijania małżeństw i pracuje po to, aby było
jak najmniej rozwodów ale z drugiej strony moja praca polega na pomocy ofiarze
przemocy w rodzinie...dlatego Ci pomoge a chyba podjęłas słuszną decyzję, z tego
co piszesz.

[Gość: goga56]

Dzięki Magda. czy możesz konkretniej napisać jak się z tobą porozumieć na priv.
dopiero od niedawna mam internet i jeszcze nie jestem w nim biegła

[Gość: ja]

I właśnie dlatego nie będę miał żony !!!

Ehhh