Mamy nowych profesorów

[mateusz_gorka]

Panom profesorom, a w szczególności prof. Pilarczykowi, który jest dla
mnie synonimem człowieka nauki - wielkiego duchem, składam
najderdeczniejsze gratulacje.

Mamy nowych profesorów

[fly79]

Brdzo, bardzo fajnie
Ja w szczególności składam gratulacje dla prof. Kisiela - mojego
wykładowcy z czasów studenckich - jego zabawne komentarze i bardzo
ciekawe wykłady (pomijając same treści merytoryczne wykładu) z
mechaniki płynów, były po prostu miłe i zawsze działo się coś
wesołego. Szczególnie określanie poziomu wody, kiedy prof., jako
młody chlopiec, kiedy wchodził do rzeki latem, a miał wtedy kilka
lat, to miał do pasa, a wszyscy dorośli po kolana ;) (WODY!!)
Historyjek bez liku.
Jeszcze raz pozdrawiam i życzę całej kadrze sukcesów.

[Gość: yy]

A prof. (forumowy xx), kiedy zostanie prawdziwym profesorem?

Co Panu xx jeszcze brakuje do tego tytułu?

[Gość: xx]

Zostala monografia :))

Mamy nowych profesorów

[Gość: maksymiukjanusz]

Bardzo serdeczne gratulacje dla Pana J.Pilarczyka, byłem i jestem
dumny że Pan był moim Promotorem. maks...

[Gość: Zorro]

Pytania do Władysława Bartoszewskiego

Władysław Bartoszewski niedawno został określony przez przywódcę
Platformy Obywatelskiej Donalda Tuska jako "najlepszy polski
życiorys" i jako "najlepsza polska biografia". Tenże pan Tusk już
jako premier RP powołał Bartoszewskiego na sekretarza stanu do spraw
zagranicznych w kancelarii premiera. W ostatnim czasie nadeszła
również wiadomość, że Senat KUL postanowił akurat teraz uhonorować
Władysława Bartoszewskiego doktoratem honoris causa, nie bacząc na
bezprzykładną serię wyzwisk i obelg, jakimi popisał się pan
Bartoszewski w ostatniej kampanii wyborczej. W związku z tymi
wszystkimi przedziwnymi uhonorowaniami człowieka, który dawno
przestał spełniać wymogi stawiane przed ludźmi o prawdziwym
autorytecie, pozwolę sobie wystosować do niego następujących 30
pytań:

- Dlaczego zgodził się Pan na uroczyste wręczenie Panu medalu ku
czci największego niemieckiego polakożercy lat dwudziestych Gustawa
Stresemanna?

- Dlaczego w 2006 r. jako sekretarz kapituły Orderu Orła Białego
sprzeciwił się Pan przyznaniu Orderu Orła Białego (pośmiertnie)
generałowi Augustowi E. Fieldorfowi i rotmistrzowi Witoldowi
Pileckiemu? Czy można w ogóle porównać Pana zasługi jako kawalera
Orła Białego z zasługami dwóch wspomnianych bohaterów?

- Dlaczego, będąc oficjalnym gościem Izraela jako polski minister
spraw zagranicznych, milczał Pan jak grób w parlamencie izraelskim w
czasie, gdy obrażano Pana kraj, gdy Polaków publicznie nazywano
współwinnymi wraz z Niemcami zagłady Żydów (robił to m.in.
wiceprzewodniczący parlamentu R. Rivlin)?

- Jeśli nie miał Pan odwagi na publiczną polemikę z antypolskimi
oszczerstwami, dlaczego nie wyszedł Pan z sali, jak doradzała Panu
większość polskiej delegacji?

- Dlaczego kłamał Pan (w 2000 r.), że Polaków zaatakował w Knesecie
tylko "głupi ekstremista"?

- Dlaczego używa Pan bezprawnie tytułu profesora w sytuacji, gdy
jest Pan tylko maturzystą, absolwentem gimnazjum? Jak wiadomo,
obowiązują twarde reguły: aby zostać profesorem, trzeba mieć
magisterium, doktorat i habilitację, a żadnej z tego typu prac Pan
nie obronił, nie mówiąc o skończeniu studiów.

- Dlaczego nie zdobył się Pan na publiczne wystąpienie w obronie
pamięci słynnej pisarki Zofii Kossak, której Pan tyle zawdzięcza,
jak Pan sam wielokrotnie przyznawał?

- Dlaczego zgodził się Pan na zamieszczenie w książce - wywiadzie z
Panem - cytatu z kłamliwym twierdzeniem Stefana Niesiołowskiego, że
jakoby: "Zapisał (Pan) piękną kartę walki o Polskę z bronią w ręku".
W jakim to było oddziale? Przy jakiej ulicy? Jakich ma Pan świadków
tej rzekomej walki?

- Dlaczego tak mocno, a kłamliwie, przesadza Pan z eksponowaniem
swej roli jako rzekomo jednej z głównych postaci organizujących
pomoc dla Żydów w ramach Żegoty w 1942 roku? Miał Pan wtedy tylko 20
lat i był podwładnym faktycznej wielkiej organizatorki pomocy Żydom
Zofii Kossak.

- Dlaczego nie zareagował Pan na poturbowanie polskich, katolickich
wiernych przez moskiewską milicję?

- Dlaczego nie zrobił Pan nic, aby zaprotestować przeciwko brutalnej
obławie policyjnej na 300 Polaków we Frankfurcie nad Odrą,
potępionej nawet przez 7 niemieckich posłów?

- Kto upoważnił Pana jako ministra do przepraszania Niemców cytatem
z Jana Józefa Lipskiego za przesiedlenie?

- Na jakiej podstawie zaniżył Pan o milion osób - wbrew sprawdzonym
naukowo statystykom - liczbę Polaków, ofiar wojny, w swym
wystąpieniu w Bundestagu?

- Dlaczego Pan, w latach 60. tak zdecydowanie reagujący na początki
fali antypolonizmu, milczy w tej sprawie, gdy fala antypolonizmu
jest wielokrotnie większa?

- Dlaczego piętnował Pan w Izraelu antyżydowskich "polskich
ciemniaków", a nie wypowiada się Pan na temat skrajnych przejawów
żydowskiego antypolonizmu? Dlaczego nie reaguje Pan na coraz
silniejszą falę antypolonizmu w niemieckich mediach?

- Dlaczego Pan, były żołnierz AK i Powstania Warszawskiego, nie
zareagował na potworne oszczerstwa rzucane na powstanie w artykule
Cichego i na AK w tekście Yaffy Eliach?

- Dlaczego nic Pan nie zrobił w celu wystąpienia na arenie
międzynarodowej przeciw używaniu oszczerczego nazewnictwa: "polskie
obozy zagłady" i "polskie obozy koncentracyjne"? (Zrobił to dopiero
kilka lat po Panu minister Adam Daniel Rotfeld).

- Co skusiło Pana, jako 83-letniego staruszka niemającego zielonego
pojęcia o lotnictwie, do przyjęcia swoistej synekury, posady prezesa
Rady Nadzorczej LOT, znajdującego się skądinąd w bardzo trudnej
sytuacji finansowej? Czy w czasie Pana zarządu LOT-em może się Pan
pochwalić choć jednym, jedynym posunięciem, które przyczyniło się do
poprawy sytuacji finansowej firmy?

- Czy w czasie Pana pierwszego szefowania resortem spraw
zagranicznych zrobił Pan w ogóle choć jedną konkretną rzecz dla
obrony polskich interesów narodowych w polityce zagranicznej, czy
wystarczyło Panu bierne reagowanie na wszelkie przypadki brutalnego
dyskryminowania Polaków?

- Dlaczego Pan po tylekroć kłamliwie wychwalał kanclerza Helmuda
Kohla znanego z niechęci do Polaków i do uznania granicy na Odrze i
Nysie?

- Dlaczego Pan - antykomunista - zgodził się być ministrem w
postkomunistycznym rządzie Józefa Oleksego?

- Dlaczego nie zdobył się Pan na publiczne wystąpienie w obronie
pamięci słynnej pisarki Zofii Kossak, swojej byłej przełożonej?

- Dlaczego nie zdobył się Pan - "autorytet" w Niemczech i Izraelu -
na publiczne potępienie antypolskich oszczerstw najgorszego
polakożercy i katolikożercy Jana Tomasza Grossa?

- Czy nie wstydzi się Pan swej decyzji odwołania z funkcji polskiego
konsula honorowego wielkiego Polaka Jana Kobylańskiego, tylko
dlatego że zaangażował się on w obronę prezesa Kongresu Polonii
Amerykańskiej Edwarda Moskala?

- Czy nie wstydzi się Pan, że na stare lata dał się Pan wciągnąć w
niegodną Pana siwych włosów kampanię obelg w stylu "dewianci"
i "bydło"?

- Czy popierał Pan awansowanie swego syna na pełnomocnika rządu ds.
bezpieczeństwa energetycznego w randze ministra w rządzie
Marcinkiewicza? Kto pierwszy zachęcił premiera Marcinkiewicza do
rozważenia kandydatury Pana syna - pracującego przez wiele lat jako
historyk w żydowskim instytucie w Oxfordzie - na to stanowisko,
twierdząc, że Pana syn jakoby "od wielu, wielu lat zajmuje się
energetyką"?

- Dlaczego dziwnie nie mówi Pan w swoich wywiadach o tym, że Pana
syn pracował przez wiele lat w żydowskim instytucie w Oxfordzie i w
polsko-żydowskim roczniku "Polin"? Przecież chyba nie było nic
wstydliwego w jego pracy?

- Dlaczego Pan nie wpłynął na swego syna, by w 1989 r. nie wydawał
jako "Editor" polakożerczej książki Samuela Willenberga "Surviving
Treblinka", w której znalazły się m.in. oszczercze twierdzenia, że
AK-owcy, uczestnicy Powstania Warszawskiego, mordowali Żydów i
gwałcili Żydówki?

- Dlaczego w ostatnich kilkunastu latach milczał Pan, nie
protestując publicznie w sprawie oskarżeń przeciw Polakom (m.in. w
tak bliskim Panu "Tygodniku Powszechnym"), że radośnie bawili się na
karuzeli w pobliżu ruin płonącego warszawskiego getta? Przecież
jeszcze w 1985 r. prostował Pan to kłamstwo na łamach
paryskich "Zeszytów Historycznych"?

- Dlaczego kłamie Pan w wywiadzie-rzece udzielonym Michałowi
Komarowi, jakoby złożył Pan rezygnację po objęciu na KUL funkcji
dziekana przez prof. Ryszarda Bendera? W rzeczywistości był Pan
podwładnym w jego katedrze aż 11 lat, w tym kilka lat w czasie, gdy
był on dziekanem.
Prof. Jerzy Robert Nowak

[Gość: do Zorro]

Zorro nie bądź zerem i nie ośmieszaj się kopiowaniem cudzych tekstów i
wypowiedzi, mędzisz tym na forum

[Gość: Zorro]

Jeśli masz coś do powiedzenia to się wypowiadaj .. i jeszcze jedno
dlaczego nazwał Polskę brzydką panną bez posagu, która powinna być
dla wszystkich miła? ten łasy na zaszczyty "profesor"

Mamy nowych profesorów

[Gość: bilder]

Partyjni.....na pl warunki.....to super....ale ja ich jeszcze nie
znam....za duzo tytulow a za malo w palic....

[Gość: angrusz]

Przyłączam się do gratulacji dla prof. Pilarczyka

Mamy nowych profesorów

[Gość: zagadka]

a kto wie ilu jest profesorów tzw belwederskich w częstochowie?

Gratulacje

[Gość: K2]

szczególnie dla Pana prof. Kisiela

do Zorro

[Gość: klocek]

A jaki ma związek nominacja trzech profesorów na PCz z prof.
Bartoszewskim? Czyżby to byli profesorowie "Bartoszewskiego?" Czy
też może ów Zorro chce byc Katonem, ktory ponoć kończąc kazde
przemowienie w Senacie, stawiał pytanie: "ceaterum censeo
Carthaginam delendam esse?" Gratulacje dla nowomianowanych!

[Gość: Gero]

To są już starzy faceci! Oni mają po 60-65 lat. Czego tu gratulować?
Optymalna kariera naukowa to "24lata + 3 x 8 lat = 48 lat". W wieku
24 lat kończymy studia i później co 8 lat awans:
doktorat/habilitacja/profesura. Kto na Uczelni nie załapie się z
profesurą (tytuł!) do 55 roku życia - ten nieudacznik i kiep! Nie
mówiąc już, że dzisiaj doktorat w ramach studiów III stopnia
uzyskuje się po 4-ch a nie po 8 (jak dawniej) latach. Oczywiście, są
na Uczelni gerontokraci-adiunkci co to mają 65 lat. Na ogół cechuje
ich dobre samopoczucie, są wyluzowani i lubiani przez studentów (bo
na zajęciach opowiadają dowcipy i nie stresują studentów nadmiernymi
wymaganiami)

[Gość: xx]

W krajach ktore maja duze osiagniecia w nauce i technice

liczy sie to co czlowiek zrobil, a nie tytul.

W tamtych wlasnie krajach wystarczy zrobic doktorat, a potem juz
pracowac i miec osiagniecia w konkretnej dzialalnosci - naukowej,
wdrozeiowej, dydaktycznej.

Tytulomania to jedna z polskich specjalnosci.

[Gość: nie zawsze]

"biada" polskiej nauce w tym, że często tytuł profesora czy dr-a otrzymują
palanci i ludzie bez klasy, potem tym tytułem szpanują, natomiast, jak by się
dało ten czynnik / o którym wspominam/ wyeliminować,to polska nauka
/kultura/tylko zyskałaby na poziomie, zaś ludzie z tytułem odpowiadaliby swojej
klasie. To trochę tak, jak sutanna u księdza, krojona i dopasowania do osoby,
ale nie stanowi wartości tej osoby, ale dobry ksiądz bez sutanny byłby przecież
często mylony z osobą świecką.
Ja jestem zwolennikiem tytułów i wszelkiego rodzaju odznaczeń, bo to
dowartościowuje człowieka,który poświęca się bezinteresownie na rzecz swojego
kraju,instytucji, społeczeństwa. Nie rozumiałem w 90-ch latach czemu wybitni
artyści na terenach byłego ZSSR wyrzekali się /wstydzili się niepotrzebnie/
wysokiego tytułu "Народный Артист СССР", przecież wiadomo, że ten tytuł był
nadawany w ZSSR za najwybitniejsze osiągnięcia artystyczne - był to szczyt
uhonorowania działalności i służenia swojemu narodowi. I proszę....kto
obserwuje, ten wie, że teraz nie wzierając na to, iż ZSSR się rozpadło, ten
tytuł na nowo ożył i posługują się nim artyści bez wstydu, więcej z dumą.
Współcześni artści otrzymują teraz odpowiednio inny tytuł, ale dzięki temu
poziom artystyczny /w nauce-naukowy/ jest bardzo wysoki i ciągle rośnie, bo cóż
człowiek jest tylko człowiekiem i chce być doceniany i zauważony, wyróżniany i
lubiany. W Polsce, aby powiedzieć kim jest twórca czy odtwórca trzeba dużo się
nagadać i "słodzić" i to rodzi snobizm, a gdzyby był nadawany tytuł
wystarczyłyby 2-3 słowa. Pozostaje tylko mieć życzenie, że te 2-3 słowa będą
budzić należny szacunek i nie będą szargane. Tytuł mądremu człowiekowi pozwala w
tej szarej rzeczywistości, gdzie pieniądz rujnuje wszystko co nieuchwytne i
jeszcze żywe podążać ku sztytom ludzkiej doskonałości. Tytuł często uszlachetnia
osobowość i nie pozwala jej się zniżyć - zejść niżej określonego poziomu.
Stymulacja ludzkich działań tylko w Polsce jest sprowadzona do zera i widzimy
tego wyniki /ja zabieram głos w dziedzinie sztuki muzycznej/. Chałtura i
bylejakość się mnoży i płodzi w tak zadziwiająco szybkim tempie, że wydaje się,
że nie ma już odwrotu.

[Gość: papa]

Polska jest niewatpliwie zagłębiem intelektu. Czy jednak Polsce
potrzebni są lą ludzie, którzy mają taką cechę? Czy produkt
intelektualny jest Polsce potrzebny? Czy Polsce jest potrzebna nauka
na konkurencyjnym poziomie? Czy Polska stwarza ludziom młodym
warunki do rozwoju intelektu? A czy inne kraje takie warunki
stwarzają? Czy owoce stażu, który naukowiec młody czy stary odbedzie
gdzieś na zachodzie, ktos w Polsce zagospodarowuje? Czy Polska
potrafi czymś innym oprócz surowców handlować? W jakim celu
naukowiec młody czy stary wyjeżdża na staż zagraniczny? Czy tylko po
to aby zrobic doktorat, habilitację czy dostać profesurę? A może
tylko po to aby napisać artykuł z listy filadelfijskiej? W jakim
celu powstało ta wiele jezyków porozumiewania sie? W jakim celu
koduje sie niektóre informacje? Czy Polska i my mamy coś z rozwoju
nauki? Cz profity zbieraja inni ? Tych pytań jest wiele.

Jeśli ktoś dostaje tytuł profesora, szczególnie w Cz-wie, to
uszanuj to zdarzenie, przynajmniej milczeniem, jeśli nie jesteś w
stanie wybaczyć tego sukcesu. Pamiętaj, że w Polsce uprawianie nauki
to tylko hobby, które jest konsekwencją prowadzonej polityki
właściwie na każdym szczeblu. A czy hobbysta ma w planie bycie
adiunktem czy profesorem, to juz zupełnie inna sprawa, najczęściej
prywatna.

A tak tylko na marginesie, gratuluje tytułu życzę trzem nowym i
młodym duchem Profesorom zdrowia.