warunki mieszkaniowe a drugie dziecko

[pacynka27]

2+2. Mamy domek 150 m2. Trzy sypialnie (14, 17 i 18 m2) i salon 45 m2. Mieszkamy
tu od 8 m-cy. Wcześnij zajmowaliśmy domeczek 30m2
Nie uzależniałam posiadania dzieci od warunków mieszkaniowych. Kiedy zaszłam w
druga ciążę nawet nie śnił mi się własny dom. Niestety poroniłam. Potem pojawiła
sie perspektywa budowy. Zachodząc w trzecią ciążę wiedziałm że wkrótce
przeprowadzka i dzieciaki będą miały swoje pokoje. Na tych starych 30m2
mieszkaliśmy we czwórkę przez 9 m-cy. Nawet nie było to uciążliwe.
Śmiać mi się chce, gdy wspominam przeprowadzkę. Zapełniłam syka klamotami jego
pokój, córki rzeczy też przeniosłam, wypełniłam po brzegi naszą garderobę a tu
się okazało, że właściwie nie widac żeby z tego 30 metrowego domku coś ubyło. Te
małe mieszkania mają jednak dar rozszerzania się gdy przyjdzie taka potrzeba
Teraz myślę o trzecim dziecku. Niestety nie brałam tego wczesniej pod uwagę i
mamy za mało sypialni. Dwoje młodszych musiało by mieć wspólny pokój. Pożyjemy
zobaczymy

[kasia236]

Mamy 36m2,duży pokój z aneksem we wnęce,duży przedpokój z
szafami,spora łazienka.Mieszkamy 2+2 ,chłopiec 5lat i dziewczynka 2
latka,dzieci śpią razem na rozkładanej sofie,jest spora a po
złożeniu też mogą się na niej położyć nawet we dwoje.
W pokoju nie mamy regałów,jest sporo miejsca,dzieci bawią się w
chowanego i w ganianego ! Przeprowadziliśmy się jak syn nie miał
roku,na drugie zdecydowaliśmy się bo chcieliśmy 2 max3 lata
różnicy,wyszło 3 i miesiąc Mamy w perspektywie 3 pokoje,i napewno
stąd decyzja o drugim dziecku.
Uważam że jednopokojowe mieszkanie przy małych dzieciach to same
plusy.
Śmiejemy się z mężem że w 3 pokojach,też wszyscy będziemy gromadzić
się w jednym a serio,to pięciolatek potrzebuje już kawałek swojego
konta.
My pragnęliśmy mieć dwójkę dzieci,myślę że gdybym była w twojej
sytuacji,zdecydowałabym się na drugie dziecko,a sama z mężem
zajęłabym mały pokój,a dzieciakom dała większy.
Przecież nic nie stoi na przeszkodzie żeby dzieciom do pokoju wtawić
np.szafę z naszą garderobą żebyście mieli się jak ruszyć w tej
maliźnie./mały pokój/
Coś za coś,myślę że wasza decyzja zależeć będzie przede wszystkim od
tego jak mocno będziecie chcieli aby wasza córeczka miała
rodzeństwo,wszystko inne jest do przerganizowania.


Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą...

Pozdrawiam

[wuzetka4]

Dla mnie zycie w 3 osoby w jednym pokoju jest mordęgą,ciągle
zabawki porozwalane,nie ma jak kogoś zaprosić w gości,nie
mówiąc,że chcialabym choć 10 minut raz czasem odespać w
dzień ,po nieprzespanej nocy,ale ja mam perspektywę zmiany
metrażu,mieszkamy obok teściów ,którzy maja 54 m ,teście sa po
siedemdziesiątce .

[silje78]

czy tą perspektywą jest śmierć teściów i wprwadzenie się do ich
mieszkania? tak to przynajmniej zabrzmiało...

[izabellaz1]

silje78 napisała:

> czy tą perspektywą jest śmierć teściów i wprwadzenie się do ich
> mieszkania? tak to przynajmniej zabrzmiało...

No zabrzmiało czarnohumorzasto

[lukrecja34]

ale zapewne tak to właśnie wygląda..i mnie to akurat nie dziwi

[mama_kotula]

izabellaz1 napisała:

> silje78 napisała:
>
> > czy tą perspektywą jest śmierć teściów i wprwadzenie się do ich
> > mieszkania? tak to przynajmniej zabrzmiało...
>
> No zabrzmiało czarnohumorzasto
>

No, mąż się na pewno ucieszy, jak przeczyta że jego ukochana czeka z utęsknieniem na śmierć jego rodziców
Chyba, że on też ma to. W perspektywie.

[kasia236]

Mnie to akurat nie dziwi,my też wiemy od zawsze że mieszkanie po
Babci (91 l)będzie dla nas i naszych dzieci,nie widzę w tym nic
złego,taka kolej rzeczy że przechodzi z pokolenia na pokolenie


Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą...

Pozdrawiam

[jaga987]

My mieszkamy na 49 metrach. Jest to sypialnia, w której śpimy wszyscy w trójkę i pokój dzienny, otwarty z kuchnią. Ciężko go przystosować do spania, bo jakoś dziwnie spać prawie w kuchni, a do tego nie ma przedpokoju i z klatki schodowej wchodzi się prosto do pokoju. Mimo to postaraliśmy się i będzie drugi dzidziuś. Zaczęliśmy szukać większego mieszkania (póki co wynajmujemy), a jak się nie uda, to wtedy będziemy główkować . Najbardziej boję się tego, że jak będziemy spać wszyscy w jednym pokoju, a maluch będzie się budził do jedzenia i trzeba go będzie przewijać, to starszak się wybudzi. W perspektywie mamy domek, ale za 2-3 lata dopiero. Fajnie jednak mieć osobne sypialnie, mimo że nie jest to najważniejsze

[joanna_poz]

mieliśmy 44 metrowe mieszkanie, ale było ono świetne dla 2 osób.
kiedy okazało sie, że pojawi się na świecie syn, nie mieliśmy
złudzeń, że w trójkę będzie nam w takim mieszkaniu wygodnie.
i nie było, choć mieszkalismy tam tylko do czasu jak synek skończył
poł roku.
wtedy przeprowadziliśmy się do domu 130 metrowego. na szczęscie
sytaucja finansowa nam na to pozwoliła.

w hasła: "mieszkamy na 40 metrach z dzieckiem/ dwójką dzieci i jest
świetnie" jakoś nie wierzę.. najczęsciej się głosno nie narzeka,
szczególnie jeśli nie ma persektyw na zmiany.