złośliwe dziecko

[olimka1]

Mam taki właśnie problem z moich maluchem i nie wiem juz jak sobie z
nim poradzić. Może coś poradzicie?
Sprawa wygląda tak: 1,5 letni chłopczyk, ogólnie jest bardzo
pogodnym, wesołym i towarzyszkim dzieckiem, ale do tego również
bardzo żywiołowym, nie potrafi usiedzieć na chwilę ani dłużej bawić
się jedną zabwką. Ale o ile to jest jeszcze dla mnie zrozumiałe, to
martwi mnie inna rzecz. Mianowicie typowa złośliwość, np. je ciastko
i na raz zaczyna go wypluwać i rzucać o podłogę, jak go proszę,
tłumaczę itd. żeby tego nie robił to specjalnie zaczyna go np.
dodatkowo jeszcze deptać. Albo proszę go żeby mi coś oddał (np.
portfel, pilot od tv który gdzies tam znalazł, to nie daje mi go
ręki tylko z całej siły ze złością rzuca o podłogę. Albo zaczyna
jakąś zabawką czy po prostu ręką z całej sily uderzać o szybę w
drzwiach chiciaż wie, że nie może tego robić i ze złośliwą miną
patrzy ile wytrzymam. Zaczyna mnie to już naprawde martwić, bo takie
sytuacje coraz bardziej się nasilają i boję się, że za jakiś czas
sobie z nim nie poradze. Oczywiście zdarza mu się też uderzyć mnie
ze złością w twarz. Poradźcie coś proszę.

[dragica]

Po pierwsze-mysle,ze malo ktory 1.5 roczniak potrafi usiedziec na miejscu i
bawic sie jedna zabawka dluzej niz kilkanascie minut.Po drugie-musisz byc
konsekwentna.Jak rzuca rzeczami-jesli wiesz,ze zaraz czyms rzuci,odwroc jego
uwage,zabierz przedmiot z reki,jak rzicu-wyjasnij,ze to nie jest dobre
zachowanie i te odbierz rzecz,ktora rzucil.Dziecko w tym wieku powoli wchodzi w
bunt dwulatka,sprawdza gdzie sa granice-i ty musisz jasno wyznaczyc zasady
dobrego zachowania.Jak moja corka zaczyna sie tak zachowywac,tlumacze jej jak
zegarynka /jovana,pilot nie sluzy do uderzanie nim o szybe,jovana pilot nie
sluzy...itd/.Poza tym zawsze ja pochwale,jak zrobi cos dobrego-wyrzuci pieluche
do kosza na smieci,pozbiera zabawki.

[mozyna]

I jak wtedy reagujesz?

[joshima]

IMO to nie jest złośliwość tylko sprawdzanie gdzie mama tak naprawdę stawia
granicę i na ile sobie jeszcze można pozwolić. Normalne zachowanie w tym wieku.

Cóż można poradzić? Spokój cierpliwość i konsekwencje. Rozgniata ciastko na
podłodze, to nie dostaje drugiego. Rzuca pilotem, to mu go nie dawaj i
poinformuj dlaczego. Wali o szybę, zabierz zabawkę i zabierz go od szyby.
Spokojnie bez krzyku, ale tak, żeby wiedział, że to nie zabawa. Zawsze go
informuj, że postąpił brzydko i chwal kiedy postąpi właściwie. I tak do skutku

Taki wiek

[deodyma]

dziecko Cie sprawdza, jak daleko moze sie posunac.
nasz syn tez tak robil, ale szybko sobie z nim poradzilismy.
jesli czyms plul, rzucal itd..., nie dostal tego ponownie.
za kare szedl na krzeslo i siedzial na nim, dopoki sie nie uspokoil
i nie zrozumial, ze tak sie nie robi.
jest to bardzo energiczne i zywe dziecko, ktore na miejscu minuty
nie usiedzi, ale tez nigdy mu sie nie nudzi i co chwila znajduje
sobie jakies zajecie.
bywa, ze nie chce, zebysmy sie z nim bawili, gdyz sie wscieka
chce sam i koniec.

[lupa_87]

Typowe dl a1,5 roczniaka - i latanie i próba sił. Uprzedzać co sie
stanie jak bedzie tak robił znowu, jak zrobi przypomnieć, że
uprzedzałaś i za co kara, zastosować adekwatną karę i tak w kółko i
w kołko i w kółko. Kary oczywiście typu włożenie na chwilę do
łóżeczka, zabranie zabawki którą rzuca, posadzenie na ławce koło
piaskownicy ....

[joshima]

deodyma napisała:

> za kare szedl na krzeslo i siedzial na nim, dopoki sie nie uspokoil
> i nie zrozumial, ze tak sie nie robi.
I naprawdę uważasz, że w tym wieku sobie przemyślał sprawę i zrozumiał?

[deodyma]

glupi nie jest i jesli mu sie mowi, ze czegos robic nie wolno i tego
nie robi, to chyba rozumie?
tylko ze moje dziecko ma wiecej, niz poltora roku

[joshima]

Pisałaś w czasie przeszłym, domniemywam więc, że stosowałaś tę metodę, gdy Twoje
dziecko było w wieku dziecka założycielki wątku. Jeśli nie to o kant d.py rozbić
taką poradę.

[slonko1335]

Mój zachowuje się tak samo (poza biciem nas-wie już od dawna, że tego mu nie
wolno)i wcale nie uważam, że jest złośliwy. Sprawdza co mu wolno i tyle.

[olimka1]

Dzięki wam za wszytkie rady i wsparcie. Będę zatem nadal cierpliwie
tłumaczyć, czasem jednak jest taka chwila, że wydaje się że wszystko
się robi źle i dobrze wtedy usłyszeć że ktoś też ma takie problemy i
sobie z nimi radzi.