dziwne sposoby na wykonywania polecenia?

[dare-czka]

zauwazylam,ze moj synek jesli go o cos prosze np,zostaw to,nie rob
tak itp nie slucha sie,dopiero gdy mowie ze mi bedzie przykro jesli
tego nie zrobi i koniecznie musze udawac ze placze to wtedy
natychmiast wykonuje polecenie a jak je wykona oczywiscie jest
chwalone i widze ze wtedy jest z siebie dumny.Czy to dobry patent na
to aby sie slucahal gdy go o cos prosze?troche to glupie bo nawet na
ulicy musze udawac ze mi przykro i plakac,ale wtedy naprawde to
dziala,ma ktos podobnie,synek ma 2 lata

[podkrecone]

a może troche inaczej powiedzieć np przy sprzątaniu zabawek umiesz
powkładać wszystkie zabawki do pudełka? naprawde?? pokażesz mi?? ale
super!!

[joshima]

dare-czka napisała:

> Czy to dobry patent na
> to aby sie slucahal gdy go o cos prosze?
IMO nie. Nie uczysz, że czegoś się nie robi, bo to niebezpieczne czy niefajne.
Uczysz go tylko poczucia winy. Moim zdaniem to głupie. Dziecku trzeba mówić
prawdę, nie zabraniać wszystkiego a tylko tego co naprawdę konieczne. A jeśli
nie wykonuje jakiegoś polecenia, a powinien to trzeba ruszyć tyłek i mu pomóc,
przypominając, że przecież prosiłaś.

[kamelia04.08.2007]

to co robisz pachnie manipulacja, bo chcesz wywolac poczucie winy

[mniemanologia]

To szantaż emocjonalny. Nie rób tak.

[mikams75]

dziecku przy kazdym zakazie wlacza sie przekora.
Ja mowie raz czy dwa "nie rob tego" i odwracam uwage tzn. kaze zrobic cos
innego, co ma byc jeszcze fajniejsze niz to co wlasnie zabronilam. I
koncentrujemy sie na nowej czynnosci.

[dare-czka]

dzieki za odp.,nie pomyslalam,ze to moze byc tak odebrane jako
szantaz emocjonalny czy cos takiego,oczywiscie nie robie tego z
premedytacja zeby celowo wzbudzic poczucie winy,ale teraz juz
zaprzestane calkiem

[joshima]

A ja po dwóch czy trzech powtórzeniach, po prostu biorę dziecko za rękę
odprowadzam na bok i mówię: "Mama prosiła..." To chyba lepsze niż odwracanie
uwagi, nawet jeśli wzbudzi protest, bo dziecko ma szanse zatrybić, że właśnie
została postawiona jakaś granica. A poza tym jest traktowane poważnie a nie jak
jakiś głupek, którego trzeba oszukiwać odwracając uwagę.

[mikams75]

troche sie zagalopowalas z interpretacja.
Mowie, ze czeges nie wolno, powtarzam dobitnie, tlumacze czemu tak nie wolno. Im
wiecej tlumacze tym w dziecku budzi sie wiekszy opor.
Przyklad: ciagnie mame za wlosy. Mowie, ze nie wolno, ze to mame boli. Dziecko
swoje. Powtarzam kilkakrotnie coraz ostrzej. Dziecko rozumie dobrze o co chodzi,
sprawdza uparcie kto "silniejszy". Zamiast sie szarpac z dzieciakiem, to
pokazuje jak mozna mame poglaskac. Dziecko zalapuje i glaszcze i sie przy tym
uspokaja.
Nie widze zebym w tej czy podobnej sytuacji robila z dziecka glupka czy oszukiwala.

[carinica011]

z moich obserwacji wynika, że joshima ma problem z nadinterpretacją, ale nie
bierz tego na poważnie, zdecydowana większość maniaczek komputerowych
zasiadających na forum ma skłonność do moralizowania innych zamiast zająć się
własnym dzieckiem a braki na tym polu przelewa w marzenia o wychowaniu dziecka i
wychodzą później takie bzdury...

[dare-czka]

podam przyklad sprzed 30 minut-po kapieli przed spaniem chce wprowadzic u niego
nawyk sprzatania zabawek,samochodzikow itp,powtarzam kilkakrotnie-doskonale
rozumie o co go prosze,definitywnie mowi nie,im wiecej powtrzam wiekszy sprzeciw
z jego strony,az w koncu sam sobie wlacza tv,przyciskiem przy ekranie zeby byla
jasnoscwylaczanie tv spotyka sie z histerycznym placzem,a nie chce aby usypial
zaszlochany wiec przewrywam caly ten cyrk.I jak to zrobic zeby bylo ok?udawac ze
mi przykro i plakac-mam pewnosc ze to zrobi,ale raczej nie chodzi o to zeby go
brac na litosc czy tym podobne,byc konsekwetna-ale to nie jest az tak wazne zeby
doprowadzaz nie dziala-probowalam,moze to błachy przyklad,ale od takich wlasnie
sie zaczyna nie-sluchanie

[dare-czka]

cos mi sie urwalo-chcialam powiedziec ze np przy sprzataniu zabawek nie widze
powodu zeby byc mega konsekwetna bo to mala sprawa nie warta jego lez,a zachety
typu"pokaz jak ladnie sprzatasz"tez nie dzialaja

[joshima]

IMO to nie jest mała sprawa. No chyba, że zamierzasz sprzątać po nim dopóki
będziecie mieszkać pod jednym dachem

[black_edith]

> przy sprzataniu zabawek nie widze
> powodu zeby byc mega konsekwetna bo to mala sprawa nie warta jego
lez

no i tu jest przysłowiowy pies pogrzebany - ty dzielisz sprawy na
ważne i nieważne, takie, w których trzeba być konsekwentną i takie,
w których niekoniecznie, może dla ciebie to proste i logiczne, ale
dla dziecka wszystkie sprawy z założenia są takiej samej wagi. Jeśli
ty jesteś konsekwentna bądź nie według sobie wiadomego klucza, mały
odbiera cię po prostu jako niekonsekwentną i nieprzewidywalną, twoje
zakazy i polecenia są wtedy "o dupę potłuc".
A swoją drogą: sprzątanie po sobie zabawek, to nie jest mała sprawa,
to kwestia utrzymania porządku i nauczenia tego dzieciaka, nauka
porządku i sprzątania po sobie nie zaczyna się w wieku nastu lat,
tylko właśnie teraz. Oczywiście twój syn jest za mały, żeby robić to
samodzielnie, proponuję nie rzucać mu polecenia, tylko sprzatać z
nim lub mu przy tym asystować, np. mama trzyma pojemnik, dziecko
zbiera zabawki i wrzuca do pojemnika, ewentualnie jeśli dziecko
dobrze sobie z tym radzi i nie rozprasza się (tzn. w trakcie
sprzatania nie zaczyna się bawić), to można je zostawić samo.

[joshima]

Posprzątać pół godziny wcześniej i zająć dziecko jakimś spokojnym
'nierozbrykującym' zajęciem.

Poza tym nie napisałaś jak to sprzątanie wygląda. Każesz mu sprzątać, czy
zapraszasz do wspólnego sprzątania.

mikams75

[joshima]

> Nie widze zebym w tej czy podobnej sytuacji robila z dziecka glupka czy
oszukiwala.

Gdybyś tak napisała od początku ja też bym nie widziała.