Przestańcie tresować dzieci w piaskownicy

[matijas77]

Dzieciaki nie muszą pożyczać zabawek, jeśli nie chcą. Moja córka nie bardzo
chce (2,5 roku), namawiam ją, tłumaczę, i kiedyś się okazało, że chętnie
pożycza, ale nie każdemu albo nie zawsze. Widzę czasem panie, które prawie
zmuszają dzieci, żeby pożyczały swoje zabawki innym, czasem dzieciaki płaczą -
ale te twardo, bo "trzeba się dzielić". Zdarzyło mi się ze trzy razy, że takie
panie puszczały do mnie jakieś komentarze, bo córka nie chciała pożyczyć
łopatki czy czegoś tam, a ich dziecko akurat się uparło. Ludzie, bez przesady
- a czy wy tak ochoczo pożyczacie swoje rzeczy obcym ludziom? Na przykład
gazetę na plaży czy koc w parku na pikniku?? Dziecku też chyba potrzeba
poczucia swojej własności i nie musi chcieć bawić się z każdym?! Trochę
umiaru. Złości mnie to, bo czasem nie można w piaskownicy wytrzymać, cały czas
pożal się boże nauka "trzeba się dzielić", "ale pożycz swoje grabki" itp.

[batutka]

dokładnie, zgadzam się z tym co piszesz
dziecko chętniej będzie się dzieliło z innymi, jeśli nie będzie do tego zmuszane
(sama się musiałam tego nauczyć, bo kiedyś też moją córkę do tego namawiałam)
oczywiście można delikatnie powiedzieć, że jeśli chce, to może się podzielić,
ale to tylko i wyłącznie powinna być decyzja dziecka, bo to jego zabawki
jeśli jakieś dziecko podchodzi do mojej córki i chce zabawkę, ja mówię, żeby się
nie pytał o to mnie, a moją córkę - jeśli będzie chciała, to pożyczy
zazwyczaj pożycza (choć nie zawsze oczywiście) - ale widzę, że jeśli wie, że to
ma być jej decyzja, robi to chętniej

[kalina886]

O właśnie. Mam dokładnie takie samo zdanie. Nie chce niech nie pożycza, w
końcu to jej własność.
A u nas jeszcze denerwuje mnie fakt, że niektóre dzieci pożyczają zabawki
bez pytania i jakoś im te babcie, nianie, mamy itp często nie
tłumaczą "nie rusz to nie twoje, albo zapytaj czy możesz".
U nas na placu jest 5 małych piaskownic i potem muszę chodzić i szukać bo
nie odkladają często w to samo miejsce z którego wzięły.

[memphis90]

> A u nas jeszcze denerwuje mnie fakt, że niektóre dzieci pożyczają zabawki
> bez pytania i jakoś im te babcie, nianie, mamy itp często nie
> tłumaczą "nie rusz to nie twoje, albo zapytaj czy możesz".
Ja staram się pytać, ale czasem zabawki leżą, a właściciela ani widu, ani
słychu... Wtedy pozwalam Lili się pobawić, ale pilnuję, żeby zabawka wróciła na
miejsce, albo pytam właściciela, kiedy się objawi. Z tym, że na moim placu zabaw
jakoś się utarło, że zabawki leżące można pożyczać.

[alika77]

mnie wkurzało to jakieś 2 czy 3 lata temu, teraz już się na to
uodporniłam poza tym młoda już większa i potrafi wyegzekwować
swoje, tzn. wie, że może się dzielić, ale nie musi i jeśli ma ochotę
to może odebrać od kogoś swoją zabawkę w każdej chwili - oczywiście w
grzeczny sposób, żadnego wyrywania czy wykłócania się. nigdy nie
spotkałam się z jakimś komentarzem, czasami może patrzą niebyt miło,
ale grzeje mnie to, niech patrzą.

[deela]

a ja się nie zgadzam
zabawki wrzucam do piaskownicy i są wspólne aż do pójścia do domu,
jak jeden bawi się tym a drugi koniecznie to chce to proponuję mu
inne autko albo łopatkę z tych co są dostępne i koniec, szczególnie,
że cudze zabawki są zazwyczaj o niebo "atrakcyjniejsze" od własnych
a co do pożyczania w ogóle, to nie pożyczanie tylko udostępnienie, a
jak do ciebie przychodzą goście to szklanki herbaty nie podasz bo to
TWOJA szklanka i TWOJA herbata i nie daj Bóg jeszcze cukier?
ludzie nie przesadzajcie, plac zabaw w tym piaskownica to miejsce
wspólnych zabaw, jak się dziecko koniecznie chce bawić samemu to
niech się bawi w domu to mu nikt nic na pewno nie ruszy
trzeba dzieci uczyć jakiś zasad życia społecznego
straszne rzeczy udostępnić łopatkę, którą się akurat nie bawi, nosz
koniec świata

[naomi19]

zgadzam się, robienie problemu z udostępninia zabawek innym dzieciom to juz
przesada, a raczej wytłumaczenie braku wychowania u swojego dziecka

[lukrecja34]

mam dokładnie takie samo zdanie jak deela i zbędnych problemów w piaskownicy nie
robię.
wkraczam tylko jak wyniknie jakaś szarpaczka o wózek czy wiaderko i wtedy staram
się tylko nie dopuścić do bójki-nic poza tym.niech się dzieciaki uczą dzielenia

[manala]

no z tą piaskownicą to mam mały problem -

moje dziecie (2,4) zdecydowanie woli zabawki innych dzieci niż
własne - uczę ją oczywiście, że musi zapytać i uszanować decycję
innego dziecka ale czasem ma z tym właśnie problem (i zaczyna się
buczenie)
swoich zabawek nie za bardzo lubi pożyczać więc najchętniej
zgarnełaby swoje (co by nikt nie ruszał) a sama bawiła zabawkami
innych dzieci
mówię jej wtedy, że jeśli chce brać zabawki od innych to musi się
też dzielić swoimi - nie uważam, że to tresura

[ylunia78]

manala napisała:

> no z tą piaskownicą to mam mały problem -
>
> moje dziecie (2,4) zdecydowanie woli zabawki innych dzieci niż
> własne - uczę ją oczywiście, że musi zapytać i uszanować decycję
> innego dziecka ale czasem ma z tym właśnie problem (i zaczyna się
> buczenie)
> swoich zabawek nie za bardzo lubi pożyczać więc najchętniej
> zgarnełaby swoje (co by nikt nie ruszał) a sama bawiła zabawkami
> innych dzieci
> mówię jej wtedy, że jeśli chce brać zabawki od innych to musi się
> też dzielić swoimi - nie uważam, że to tresura



no tak....znam to z autopsji i jest dokładnie tak samo.Tłumaczę,że dziecko chce
tylko obejrzeć zabawkę i za moment odda,ale nie zawsze mały to zrozumie.A za
5min idzie i chce"oglądać"zabawkę w/w dzieciaka.Potem rodzic zabija mnie
wzrokiem,myśląc"a przed chwilą Twoje nie chciało dać Mojemu )
No i uważam,że w tym wątku prawda leży i po jednej i drugiej stronie

[batutka]

lukrecja34 napisała:

> mam dokładnie takie samo zdanie jak deela i zbędnych problemów w piaskownicy ni
> e
> robię.
> wkraczam tylko jak wyniknie jakaś szarpaczka o wózek czy wiaderko i wtedy stara
> m
> się tylko nie dopuścić do bójki-nic poza tym.niech się dzieciaki uczą dzielenia
>

u nas jest tak, ze rzeczywiście na placu zabaw większość zabawek leży w
piaskownicy i dzieciaki biorą co chcą - nie ma najmniejszego problemu
mnie chodziło o inną sprawę - jeśli moja córka ma jakąś zabawkę, która akurat
się bawi, a ktoś chce jej wziąć tę zabawkę lub prosi, żeby dała ,to wtedy
decyzja jest jej: jeśli chce, to da, ale jeśli w danym momencie nie ma na to
ochoty, bo ładnie się tym bawi, to nie da
i nie ma tematu
aczkolwiek oczywiście zabawkami najczęściej ładnie się dzieli i wcale ją do tego
nie muszę namawiać - może właśnie dlatego chce się nimi dzielić, że ja nie naciskam

[alika77]

> a jak do ciebie przychodzą goście to szklanki herbaty nie podasz
> bo to TWOJA szklanka i TWOJA herbata i nie daj Bóg jeszcze cukier?

ale Ty mowisz o zupelnie innej sytuacji. piaskownica nie jest
prywatnym miejscem, do ktorego zapraszane sa inne dzieci. kiedy
mloda zaprasza kolege czy kuzynke do siebie, to nie ma, ze nie chce
sie dzielic, moze schowac przed wizyta kilka ulubionych zabawek, ale
reszta jest do wspolnej zabawy i do dyspozycji goscia i koniec
dyskusji. ale tu mamy sytuacje w miejscu publicznym, a to zupelnie
co innego. jak Ty bys poszla na plaze, a ktos chcialby sobie co
chwile pozyczac od Ciebie a to gazetke, a to parawan, a to materac
do plywania i moze jeszcze oczekuje, ze poczestujesz kanapkami, to
co, taka zachwycona bys byla i bez slowa i z usmiechem sie dzielila?
nie wierze. ja mloda ucze dzielenia sie i na ogol nie problemu, ze
jakies dziecko pozyczy sobie jej zabawke, ktora aktualnie sie nie
bawi, nawet jesli nie zapyta o pozwolenie, ale młoda wie, ze to jej
decyzja i dobra wola, a nie obowiazek.

[deela]

gazetkę bympożyczyła, parawan jeśli jest bardziej potrzebny to też, nadmiar
kanapek oddałabym głodnemu nie odejmując sobie jednocześnie od ust
> nie wierze.
nie wierz, nie obchodzi mnie to, ale weź pod uwagę, że młodzi jak idą do
piaskownicy mają swoje zabawki a reszta dzieci ma swoje i się nimi WYMIENIAJĄ,
co w przedstawionej przez ciebie zupełnie nietrafionej analogii zupełnie nie
występuje
mnie wkurzają takie mamuśki co siedzą w piaskownicy i jak kat pilnują zabawek
swojej dzieciny bo ona NIE LUBI jak się jej coś dotyka
raz, że aż tak to nie lubić sobie może dziecko autystyczne, dwa, że nie
pozwalają nawiązać dziecku ŻADNYCH relacji z innymi
reszta jak mówiłam, jak takie zaborcze a mamusia z miną strażnika więziennego
niczego nie chce go nauczyć tylko broni prawa dziecka do łopatki jak normalnie
nie wiem czego (dostępu do morza dla Polaków?) to niech sobie siedzą w domu i
tam nikt im niczego nie będzie ruszał
jak nam się trafia taki dziwaczny twór to biorę młodego za rękę i mówię mu, że
to są jacyś dziwni ludzie
zasada piaskownicy nie dotyczy młodszego (roczniak) bo ślini cudze zabawki, więc
może się bawić tylko naszymi i nie dotyczy rzeczy poza piaskownicą - cudzych
wózków, innych pojazdów itp
weź taką sytuację - na plac zabaw dwójka rodzeństwa przytargała trampolinę,
podstawiają se pod drabinki i skaczą, inne dzieci też chcą oczywiście skoczyć
ale NIE WOLNO bo to ICH
znalazłam tatusia i powiedziałam mu, żeby zabrał razem z tą trampoliną bo
bachory zabierają ją w ostatniej chwili, jak już ktoś skacze, więc o
nieszczęście raczej łatwo
miałam ochotę tą trampolinę jemu i jego głupim dzieciakom rozbić na łbie,
niektórzy naprawdę nie powinni z własnej obory wyściubiać nosa

[alika77]

> gazetkę bympożyczyła, parawan jeśli jest bardziej potrzebny to
też, nadmiar
> kanapek oddałabym głodnemu nie odejmując sobie jednocześnie od ust

słuszna uwaga na końcu - nie odejmując sobie od ust. czyli najpierw
zadbasz o siebie, a potem o innych. i tego właśnie uczę swoją córkę,
że trzeba najpierw zadbać o siebie, żeby móc dbać o innych. nie
wiem, czy ten cały wywód o zaborczych mamuśkach był adresowany do
mnie, powiem tylko, że moja córka nie ma najmniejszych problemów z
dzieleniem się i integracją z innymi dziećmi, jest nauczona, że może
się podzielić, ale nie musi, więc czasami się dzieli a czasami nie.
tak samo pyta inne dzieci czy może się pobawić ich zabawkami i jak
nie wyrażają zgody to ona na to przystaje, a nie wyje na cały plac
zabaw, bo ona musi koniecznie to mieć - bo takie scenki też nieraz
widziałam.
poza tym jeśli chodzi o wymianę zabawek i ich "odbieranie" to u nas
owo "odbieranie" następuje tylko wtedy gdy okazuje się, że wszystkie
zabawki córki zostały pozabierane przez inne dzieci, a nikt nie
przyniósł lub nie chce dać w zamian. jeśli jest normalna wymiana to
nie zdażyło się, żeby córka dopominała się o coś swojego, mając do
dyspozycji inną rzecz.
co do trampoliny to uważam, że przegięcie, albo masz ogródek i tam
ją stawiasz, albo niesiesz ją na plac zabaw, ale licz się z tym, że
inne dzieci będą chciały skakać i w związku z tym nie rób z tego
problemu. a już zabieranie dzieciakom trampoliny spod nóg jest dla
mnie totalnym przegięciem.

[deela]

a gdzie ja wykluczyłam asertywność? asertywność to jedno, totalne sobkowstwo to
co innego, wszak nie da rady bawić się autkiem dwoma łopatkami, wiaderkiem, i 4
foremkami NA RAZ
no powiedzmy, że dwulatek-trzylatek ma za małą wyobraźnię, żeby z tego zrobić
jakiś tor przeszkód z czymśtam, a starsze dzieciaki już sobie radzą między sobą

deela przeginasz

[blue_romka]

w drugą stronę. Aut orka wątku nie ma na myśli siebie siedzącej i
pilnującej, żeby broń Boże nikt nie wziął zabawki jej dziecka. Ma na
myśli sytuację, w której to dziecko, MIMO zachęty rodzica
niespecjalnie chce się dzielić. W dodatku autorka przedstawiła to
łagodniej- dziecko się dzieli, lecz nie zawsze i nie z każdym. I ja
też bym w imię idei "trzeba się dzielić" nie zmuszała dziecka do
oddania komuś łopatki, jeśli ma z tym wyraźny problem. Nic na siłę.
Dziecku należy tłumaczyć, zachęcać, ale nie zmuszać. W końcu każde z
pomocą rodzica zbuduje w sobie tę chęć.

[deela]

a dlaczego przeginam, przecież to tylko przykład z życia wzięty,
ja uważam tak jak ktoś już napisał - zabawki z piaskownicy to żaden cud: ot
foremki, wiaderka, jakieś autko - przeważnie spisane na straty bo wiadomo, że w
piaskownicy i kółka się zatrą i tego typu rzeczy się zdarzą, więc naprawdę nie
ma o co tak strasznie wojować i "mojować" na siłę, nie chce niech nie użycza,
tylko jak mówiłam najlepiej niech siedzi w swojej prywatnej piaskownicy a nie
bezsensowną burdę o kawałek plastikowej foremki robić... litości, nie ta foremka
to inna nie to autko to inne, nie to wiaderko to inne

[blaszany_dzwoneczek]

Może i racja po części jeśli chodzi o łopatki, grabki, foremki itp. Generalnie
leżą w piaskownicy, dorzucamy swoje i nie wymagam od córki, żeby pytała o każda
foremkę, którą chce wziąć do ręki (zresztą na ogół nie wiadomo kogo pytać, a
chodzenie po placu zabaw i zaczepianie wszystkich czy to przypadkiem nie ich
foremka trwałoby znacznie dłużej niż zabawa rzeczoną i byłoby wysoce
niepraktyczne). Ale gdy widzę, że jakieś dziecko się bawi swoimi zabawkami, ma
je koło siebie, dopiero co przyszło do piaskownicy, przyniosło, Anielka chce się
czymś pobawić, to wtedy pytamy. I w drugą stronę tak samo. Na ogół mała daje się
bawić swoimi rzeczami bez problemu, ale jak się upiera, żeby odebrać coś
jakiemuś dziecku, albo mu nie pożyczyć, bo to jej, to nie robię afery, że
niegrzeczna, bawić się nie umie i wracamy do domu... Na wiosnę miała taką fazę,
nie chciała się dzielić, nawet głupią łopatką, nie zmuszałam, proponowałam
tylko, nie chciała to luz. Przeszło samo, sama załapała zasady współżycia
piaskownicowego i że opłaca się pożyczać, żeby móc też bawić się zabawkami
innych dzieci.
Natomiast uważam, że pożyczenie sprzętu typu rowerek, jeździk, wózek dla lalek,
hulajnoga... przyprowadzonej na plac zabaw i postawionej gdzieś, wymaga
każdorazowego zapytania o zgodę właściciela.

[blaszany_dzwoneczek]

Natomiast faktycznie rodzice czy opiekunowie ostro przesadzają nieraz z tą
presją dzielenia się. Przychodzi na przykład Anielka do piaskownicy, w której
bawi się młodsze od niej dziecko jakimś samochodzikiem (swoim albo
piaskownicowym). Moja mała chce przejąć ten samochodzik, zabiera, dziecko
protestuje. Na co opiekun dziecka: No podziel się, daj się pobawić dziewczynce,
co jesteś taki sobek... No żesz! Musiałam protestować w obronie tego dziecka,
córce kazałam oddać samochodzik,i jeszcze rodzicowi tłumaczyć, że jego dziecko
ma prawo się bawić w piaskownicy, a nie tylko trenować dzielenie w każdej
możliwej sytuacji.

[alika77]

ja również spotykam się z takimi sytuacjami i cóż, wychodzi z nas,
Polaków, po prostu niskie poczucie wartości, przekonanie, że wszyscy
muszą nas lubić, a żeby nas lubili, to musimy być mili, dzielić się
tym co mamy czy mamy na to ochotę czy nie i zgadzać się z innymi we
wszystkim. może pokolenie naszych dzieci będzie inne, obyśmy tylko nie
przegięli w drugą strone i nie wychowali myślących wyłącznie o sobie
egoistów.

[memphis90]

Zgadzam się- póki zabawki leżą, to niech się dzieciaki bawią czym kto chce. Ale
wydzieranie komuś zabawki z ręki czy zachowania "ja się bawię twoją zabawką, ale
ty mojej nie rusz" wymagają IMO reakcji ze strony rodzica. Jeśli moja córcia nie
ma ochoty się podzielić zabawką (szczególnie tą, którą się aktualnie bawi), to
nic na siłę; jeśli nie chce oddać swojej, ale chce zabrać cudzą- trzeba
"socjalizować"

[yagnik]

Popieram Deelę
Ja też robię podobnie, wrzucam wszystkie zabawki do piaskownicy i już, bawi się
kto chce. Zresztą to taki sam mechanizm jak w przedszkolu, dzieci dzielą się
zabawkami ze wszystkimi.
Nie zmuszam syna do niczego sam się chętnie dzieli, szczególnie z młodszymi
dziećmi. Nie popieram zmuszania do wymienienia się co spowoduje frustrację u
dziecka ale generalnie dobrze jest jak dziecko potrafi funkcjonować w
społeczeństwie Tzn. że jest przezwyczajone że bawi się z innymi dziećmi a co
za tym idzie bawią się _wspólnie_

Wiesz no też bez przesady. Ja w zimę miałam codziennie dzieci w domu bo moje
dziecko je zapraszało do domu. To co jakby nie pozwolił się im bawić swoimi
zabawkami to miałby siedzieć po turecku i grzecznie czekać? Bo to jego? Wszystko
z umiarem

[alika77]

> Ja też robię podobnie, wrzucam wszystkie zabawki do piaskownicy i
już, bawi się
> kto chce. Zresztą to taki sam mechanizm jak w przedszkolu, dzieci
dzielą się
> zabawkami ze wszystkimi.

nie wiem, może dziwna jestem, ale mieszkanie prywatne, przedszkole i
publiczna piaskownica to są dla mnie zupełnie różne miejsca, gdzie
obowiązują różne zasady. w przedszkolu z założenia wszystkie zabawki
są wspólne i jednyna zasada jaka powinna obowiązywać to po prostu
kultura, żeby zaczekać na swoją kolej, próbować się wymienić, a nie
wyrywać itd. W mieszkaniu obowiązuje zasada gościnności, skoro kogoś
zapraszam to automatycznie pozwalam mu bawić się swoimi zabawkami,
jeśli jest coś specjalnie cennego czy ukochanego to trzeba schować
przed przybyciem gościa i tyle. A piaskownica to dla mnie miejsce
publiczne, ale zabawki publiczne już nie są. Zdarzyło mi się kilka
razy, że ktoś zwinął zabawkę uznając ją za swoją, że szukałam
zabawek po całym plcu zabaw, bo zostały wyniesione z piskownicy i
porzucone np. gdzieś pod huśtawką albo że moje dziecko po prostu nie
miało czym się bawić, bo wszystkie zabawki włącznie z jej były w
użytku innych dzieci. nie widzę powodu, dla którego miałabym wydawać
pieniądze (niewielkie, ale jednak moje) na cudze dzieci czy targać
się z workiem zabawek po to, żeby inne dzieci miały się czym bawić a
mloda siedziała bez niczego.

[thegimel]

To roznoszenie zabawek jest irytujące. Jak mój młody coś wyniesie cudzego i
biega z tym po placu zabaw, zawsze pilnuję, żeby to nie zginęło i wróciło do
właściciela. Niestety nie wszyscy rodzice to robią. A ostatnio przychodzą do
piaskownicy duże już (7-8lat dzieci) i też oczywiście swoich zabawek nie mają, a
cudze próbują wynosić. Im się po prostu na to nie pozwala.

[yagnik]

> nie wiem, może dziwna jestem, ale mieszkanie prywatne, przedszkole i
> publiczna piaskownica to są dla mnie zupełnie różne miejsca, gdzie
> obowiązują różne zasady. w przedszkolu z założenia wszystkie zabawki
> są wspólne i jednyna zasada jaka powinna obowiązywać to po prostu
> kultura, żeby zaczekać na swoją kolej, próbować się wymienić, a nie
> wyrywać itd. W mieszkaniu obowiązuje zasada gościnności, skoro kogoś
> zapraszam to automatycznie pozwalam mu bawić się swoimi zabawkami,
> jeśli jest coś specjalnie cennego czy ukochanego to trzeba schować
> przed przybyciem gościa i tyle. A piaskownica to dla mnie miejsce
> publiczne, ale zabawki publiczne już nie są.

Hm, to ciekawe
To znaczy że np. w miejscu publicznym nie poczęstujesz innego dziecka jabłkiem
pomimo tego że stałby i patrzył Ci w "gardło" pomimo tego że jego opiekun
próbowałby go odciągnąć na siłę? To miejsce _publiczne_ przecież. Po co wydawać
na obce dziecko 40 gr prawda? Ale jakbyś zaprosiła do domu to inna bajka, to
wtedy już dałabyś wszystko co by mały gość zapragnął bo jest _w gościach_. Wiem,
celowo gram Ci na emocjach bo trochę zdumiewa Twój tok myślenia.
To tak jakbym ja powiedziała że miła to ja mogę być a i owszem ale dla gości i
tylko u siebie w domu a poza nim, w miejscu publicznym takim jak sklep "dzień
dobry" sąsiadce nie powiem bo to miejsce publiczne przecież nie muszę mówić
Czyż nie? A jednak mówię. Tak samo jak podzielę się np. jedzeniem u siebie w
domu z gościem i pasażerem w pociągu swoją kanapką. Dla mnie bez różnicy.

Nie przesadzajmy, dzieci to tylko dzieci, nie wynajdujmy sobie sztucznych
problemów. A dzieci naprawdę są beztroskie i nie rozumieją takich zawiłości
które tworzą sobie rodzice (w domu się dzielę na placu zabaw już nie).
Mój syn ma tylko jedną taką zabawkę którą się nie dzieli, samochodzik z którym
chodzi wszędzie oraz śpi, ale on od razu mówi prosto z mostu że samochodzikiem
się nie dzieli i koniec. Resztą jak najbardziej.

Nie wiem być może mnie inaczej wychowywano ale ja pamiętam ze swojego
dzieciństwa zgraję dzieci z okolicy które bawiły się wszędzie i wszystkim. I
nikt się nad tym specjalnie nie rozprawiał i jak jedna z mam miała coś do picia
to zwykle piły wszystkie dzieci.
Może żyłam w idealnym świecie?

[alika77]

> To znaczy że np. w miejscu publicznym nie poczęstujesz innego
dziecka jabłkiem
> pomimo tego że stałby i patrzył Ci w "gardło" pomimo tego że jego
opiekun
> próbowałby go odciągnąć na siłę? To miejsce _publiczne_ przecież.
Po co wydawać
> na obce dziecko 40 gr prawda?

wiem, dziwna jestme odpowiadając na Twoje pytanie: owszem,
poczęstuję, pod warunkiem, że wystarczy dla mojego dziecka. na
przykład zawsze jak idę po młodą do przedszkola, to kupuję jej
bułkę, bo jest już o tej porze głodna, ostatnio wyszła z szatni
razem koleżanka, która wyraźnie na tę bułkę miała ochotę, więc
podzieliłam bułkę na pół, bo wiedziałam, że młoda i tak całej nie
zję. ale kiedy innego dnia miałam tylko pół bułki, czyli akurat
tyle, ile moja córka je, to powiedziałam, że bardzo mi przykro ale
mam tylko kawałek dla córki i nie mam czym jej poczęstować.

> To tak jakbym ja powiedziała że miła to ja mogę być a i owszem ale
dla gości i
> tylko u siebie w domu a poza nim, w miejscu publicznym takim jak
sklep "dzień
> dobry" sąsiadce nie powiem bo to miejsce publiczne przecież nie
muszę mówić

no to zdziwisz się, bo ja mówię wszystkim sąsiadom dzień dobry i to
zazwyczaj pierwsza i z tego co wiem, to jestem postrzegana jako
życzliwa i miła osoba nie bardzo rozumiem, dlaczego grzeczność
utożsamiasz z dzieleniem się? jak nie chcę się czymś podzielić, to
automatycznie jestem niegrzeczna i niekulturalna? a jak chcę być
uznana za uprzejmą i kulturalną to muszę się dzielić, zawsze i
wszystkim? nie rozumiem. przecież nawet jak uczę młodą że nie ma
obowiązku się dzielić to jednocześnie uczę, że nie wolno wyrywać
zabawek, że jak chce coś swojego odzyskać to musi poprosić albo
zaproponować coś w zamian. nie stoję nad jakimś delikwentem
wrzeszcząc "oddaj mojej córce wiadrko, łobuzie!"

[elan-o100]

zgadzam sie z deela, zabawki w piaskownicy powinny byc dostepne, bez
zadnych tam ceregieli w pozyczanie czy niepozyczenie.
moje dziecko przynosi zabawki do piasku a i tak najchetniej bawi sie
cudzymi, wiec on swoje udostepnia i liczy ze pozostali tez sie
podziela
ja wkraczam dopiero jak jest duzy konflikt i konczy sie placzem
ktoregos z dzieciakow niech dzieci ucza sie dogadywac miedzy
soba, mamy nie sa im do tego potrzebne,

deela, zgadzam się w 100%!

[zebra12]

Zabawki w piaskownicy traktuję jak wspólne. Każdy się bawi, czym
chce. Nie ma wydziarania, bronienia swego, bo zawsze lażą obok inne
grabki, łopatki, autka.
Ostatnio przyszła do nas młoda mamusia z około rocznym synkiem.
Widać nie tutejsza. Mały chciał żółtą foremkę, która leżała w pustej
piaskownicy, a mama w kółko powtarzała: to nie twoje Misiu, nie
ruszaj, tu masz swoję foremkę. Wciskała mu to w rękę, a on rzucał i
znów sięgał po tamtą. I tak się przepychali z 15 minut. A w
piaskownicy nie było dzieci, zabawki leżały luzem i nic by się nie
stało, gdyby się chwilę pobawił. Takie dzieci szybko się nudzą.
W każdym razie dziecko nie miało na pewno przyjemności z pobytu w
tej piaskownicy, a mama nawet na chwilę nie usiadła na ławce, bo
zajmowała się wciskaniem małemu do ręki jego włąsnego zestawu do
piachu.

[minerwamcg]

Popieram co pisze Deela, nie mam nic przeciwko temu, żeby inne
dzieci bawiły się zabawkami mojej małej, ale też jak ona sama weźmie
coś cudzego do ręki, to nie lecę i nie zabieram jej (tym bardziej,
że zapytać o pozwolenie jeszcze nie umie), jak właściciel będzie
chciał, to sobie weźmie. Najczęściej nie chce, zajęty zabawą czymś
innym Mała jest na razie dość bezkonfliktowa, jak jej ktoś coś
zabierze, to nie robi ryku, bierze inną rzecz. Nooo, chyba, że
sprawa nie dzieje się w piaskownicy tylko w domu a zabieranym
przedmiotem jest komórka mamy, pianka do golenia taty, okulary
babci... o, tak, wtedy jest ryk.

[blaszany_dzwoneczek]

minerwamcg napisała:

Mała jest na razie dość bezkonfliktowa, jak jej ktoś coś
> zabierze, to nie robi ryku, bierze inną rzecz.

Też mi się wydawało swojego czasu, jak miała jakieś 1,5 roku-2 lata, że mam
cudowne dziecko, bezkonfliktowe, cudownie się dzielące z innymi dziećmi... Do
czasu. Zaczął się nowy sezon piaskownicowy i okazało się, że jest problem jak
inne dziecko weźmie coś należącego do Anielki. Potrafiła lecieć z rykiem z
drugiego końca placu zabaw w obronie łopatki czy wiaderka. Tłumaczyłam, nie
zmuszałam, kilka razy jej jakieś dziecko odmówiło czegoś czym bardzo chciała się
pobawić i po jakimś miesiącu odpuściła sama. Teraz dość chętnie pożycza swoje
zabawki, choć nie zawsze i nie wszystko, i lubi jak się ją o pozwolenie zapyta -
wtedy zawsze się zgadza

[deodyma]

na jednym z placow zabaw w piaskownicy leza zabawki, ktore sa
wspolne i wszystkie dzieciaki sie nimi bawia.
bywa, ze dzieciaki je sobie wyrywaja, ale rodzice reaguja, wiec do
krwawszych starc na razie nie doszlo.
ostatnio maz poszedl z synem na plac zabaw, wzial jedna z zabawek i
wrocili bez niej, poniewaz okazalo sie, ze zostala polamana przez
kilkuletnia dziewczynke
drogie to nie bylo, mozna przezyc, ale jesli juz mialibysmy cos tam
brac ze soba dla malego, to jakis duperel, zeby w razie czego nie
zalowac.
drozszej zabawki na pewno brac ze soba nie bedziemy i tyle.

[thegimel]

Bo we wszystkim trzeba znać umiar i tyle. Nie ma co zmuszać dzieci do dzielenia
się, zwłaszcza najmłodsze. Ale zazwyczaj udaje się rozwiązać spór o np. łopatkę,
podrzucając inną. Zawsze cudza zabawka jest lepsza niż własna. Ale jeśli
sześcioletni chłopak na oczach swojej mamy próbuje wyrwać półtoraroczniakowi
jego własną zabawkę, interweniuję, zwracam uwagę starszakowi. Są pewne granice.

aaaaa

[camel_3d]

wracajac z przedszkola do domu czesto ide na plac zabaw i nie mamy zadnych
zabawek ze soba. jezeli maly chce sie czyms bawic pytam mamy czy moze, jezeli
jej dziecko nie daje to nie. nie powinno byc zmuszania. oczywiscvie moj maluch
musie wiedziec, ze skoro skoro sam sie bawi czyimis zabawkami to ma tez
obowiazek pozyczac innym dzieciom jezeli chca sie pobawic... o ile sam sie
akurat tym nie bawi.

[alika77]

oczywiscvie moj maluch
> musie wiedziec, ze skoro skoro sam sie bawi czyimis zabawkami to
ma tez
> obowiazek pozyczac innym dzieciom jezeli chca sie pobawic... o ile
sam sie
> akurat tym nie bawi.

dokładnie taką samą zasadę stosowałam (teraz już nie muszę), bo
zdarzało się jak młoda była młodsza, że pożyczyć od kogoś to i
owszem, ale swoim dzielić sie nie chciała w takiej sytuacji
musiała zdecydować, czy chce się podzielić czy woli oddać zabawkę.
czasami robiła tak, a czasami tak, ale szybko załapała, jakie są
zasady.

[thegimel]

U nas w ogóle ludzie lubią dzieci tresować, tego nie rób, tego nie ruszaj. Są
dzieci, którym patyków nie wolno pozbierać, bo brudne przecież. Mojego syna
uczę, że dzielić się trzeba-sam bardzo chętnie bawi się zabawkami innych dzieci.
Ale zazwyczaj spór dotyczy łopatek, foremek, łatwo go zażegnać podsuwając inną
zabawkę. Ale jeśli akurat młody się czymś bawi, to absolutnie nie musi tego
oddawać. Nie pozwalam mu też wyrywać zabawek innym dzieciom. Też zauważyłam
często, że rodzice każą oddać coś, czym dziecko się akurat bawi.

[franczii]

Tez musialam sie nauczyc tego, ze to moje dziecko decyduje o swoich zabawkach.
Teraz tylko tlumacze, ze sie powinno dzielic ale nie naciskam. Kiedys nie
potrafilm tak latwo przelknac kiedy syn nie pozwalal komus dotknac swojej
zabawki, troche mi bylo wstyd przed innymi doroslymi, nikt nie chce zeby jego
dziecko bylo sobkiem. Doszlo do tego ze moj syn kiedy mu ktos zabieral zabawke
byl chyba przekonany ze musi ustapic nawet jesli to dla niego frustrujace, to
byl dla mnie otrzezwiajacy kubel wody i predziutko dzielenie sie z innymi
przestalo byc priorytetem.

[aagnes]

Na poczatku sie przejmowalam, klarowalam, zeby pozyczala, oddawala
itd, a teraz juz nie mam sily, zunalam, ze dzieci jakos sie miedzy
soba same 'dogaduja' i lopatka jest tylko chwilowo doraznie 'jej', a
za minute kolejna jest jej. dopoki nie ma wrzaskow i awantury nie
reaguje. trudno najwyzej wyrosnie na jednoske aspoleczna i na pewno
skrzywiona i wypaczona

[phantomka]

A ja dziele sie wszystkim, czym moge. I kocem sie podziele i gazeta
i nawet jedzeniem. Ot tak juz mam, ze rzeczy materialne nie maja dla
mnie wielkiego znaczenia, to raz. A dwa, ze po prostu lubie to
robic.
I lubie, kiedy corka sie dzieli. Nie zmuszam, ale kiedy miala np. 3
lopatki, a nie chciala sie nimi podzielic, to wtedy tlumaczylam, z
reguly z sukcesem. I popieram, ze nie ma co zmuszac, wyrywac z rak.
Natomiast mowic o tym jak najbardziej. Znam duzo osob, ktore nigdy
nie dadza nic swojego, dla mnie to lekko dziwaczne podejscie.
---
Maryjka

[alika77]

a ja dzielę się czasami, kiedy mam ochotę czy potrzebę. nie
wszystkim, nie z każdym, nie zawsze. i nie widzę powodu, dlaczego
oczekiwać od dziecka, że ma się dzielić zawsze, wszystkim i z
każdym. aczkolwiek przegięcie w żadną stronę dobre nie jest, nie
można mieć podejścia, że moje i tylko moje i wara wszystkim od tego.
moja córka zazwyczaj bierze po kilka sztuk tej samej rzeczy, np.
dwie łopatki, dwa wiaderka itd., właśnie, żeby się podzielić, ale
bywały sytuacje, że wpadało do piaskownicy dwoje dzieci, każde za
łopatkę a moja córka zostaje bez niczego. no to sorry, po co ja
targam ten cały majdan, dla cudzych dzieci, których rodzice nie
pomyślą, że w piaskownicy przydają się zabawki?

[thegimel]

Też nie lubię się dzielić z dziećmi, które nic nigdy nie przynoszą. Kiedyś
sześciolatka zapytana czemu nigdy nic nie ma, a zabiera dzieciom zabawki
odpowiedziała, że nie nosi zabawek, bo jej się nie chce. Są też rodzice, którzy
nigdy nic nie przynoszą, tylko liczą, że dzieci się będą bawić innymi zabawkami.
Nikt nie robi problemu, jeśli ktoś nie zawsze ma zabawki, albo jeśli ktoś tylko
wpada na plac po drodze, ale czasami widać, że rodzice umyślnie nic nie
przynoszą. Jedna mama otwarcie stwierdziła, że nie nosi, bo jej się nie chce
pilnować potem. Jest to irytujące, bo człowiek idzie obładowany jak mały
osiołek, rowerek, dziecko, autko na sznurku, siata z prowiantem, wiaderko, etc,
wszystko wisi na rowerku, a komuś się nie chce choćby tego wiaderka
nieszczęsnego zabrać.

[mamasi]

dokładnie tak. Ja już się uodporniłam, jak mała nie chce pozycyć to
mówię że trudno. Kiedys byłam inaczej nastawiona, ale jak jedno
dziecko wyrwało mojej szpadelek (jeszcze niechcący oberwała)
popłakała się a mama dziecka stwierdziła że nic sie nie stało
przecież i spokojnie pozwoliła małemu bawic się zabraną zabawką. No
więc ja pozwoliłam mojej aby sobie tą zabawke odebrała

[thegimel]

Dokładnie. Poza tym wiele dzieci ma swoje ukochane zabawki, którymi się nie chcą
dzielić. Foremki, łopatki, autka i inne zabawki, które przynosimy na plac
wrzucam do piaskownicy i niech się bawią wszyscy. A co do wyrywania, trochę
inaczej traktuję mniejsze i większe dzieci. Jeśli mojemu synowi (1.5 roku)
wyrwie zabawkę dziecko mniej-więcej w tym samym wieku, to nie robię afery.
Opiekunowie dzieci zazwyczaj wtedy reagują, tłumaczą, że nie wolno wyrywać, a
spór da się zazwyczaj zażegnać szybko podrzuceniem innej zabawki. Ale zdarzało
się, że sześcioletnie dzieci wyrywały maluchom zabawki z rączek. Wtedy reaguję i
nie pozwalam.

[mama-ola]

Czy obserwowane przez Ciebie matki każą dać innemu dziecku zabawkę,
którą ich własne dziecko właśnie się bawi? No to by było
rzeczywiście niesprawiedliwe i niezrozumiałe.

Jeśli natomiast obce dziecko sięga po zabawkę, która leży, a nasze
dziecko się wówczas uaktywnia i chce wyrwać (bo to moje!), to jest
inna sprawa. Tutaj nauka dot. pożyczania jest jak najbardziej na
miejscu.

Jeśli moje dziecko wypatrzy w ręku obcego dziecka swoją zabawkę i
przychodzi do mnie z pytaniem, co zrobić, bo on akurat chce się tym
bawić, to uczę: spróbuj się wymienić. Generalnie moje dziecko ma
przecież prawo bawić się _swoimi_ zabawkami, prawda? A wyrywać nie
wolno. Wtedy jedyną drogą jest wymiana. Mój syn bierze wówczas jakąs
wolno leżącą zabawkę i prosi o wymianę na swoją zabawkę - i to się
udaje, i wszyscy są zadowoleni.

[thegimel]

Mój mały jeszcze na szczęście nie ma z tym problemu, foremkami, wiaderkiem etc.
mogą się bawić wszystkie dzieci. Nie chce za to pozwolić pojeździć innym
dzieciom na swoim rowerku. Czasem jest to nawet wygodne- ostatnio pojeździła
sobie na nim spora już panna- skończyło się, że rowerek trzeba było spawać.
Zaprzyjaźnione dzieci mają zazwyczaj ze sobą jakieś autka, rowerki, etc. Robimy
więc zamiany. Ostatnio było chyba 5 różnych rowerków i każdy bajtel siedział na
cudzym
Za to jeśli mamy paluszki albo chrupki, częstujemy zawsze wszystkie dzieci
(pytając oczywiście rodziców, czy można dziecku dać, czy nie jest uczulone).
Ogólnie większych sporów w piaskownicy nie ma.

socjalizujcie swoje dzieci!

[super-mikunia]

Gdyby taką metodę wychowawczą obrały również panie w przedszkolu, żłobku, a
następnie nauczyciele w szkole nie wspominając o szanownych rodzicach to
mielibyśmy ludzi dorosłych, którzy nie wyszli z globalnego egocentryzmu
wczesnodziecięcego...Nie wychowujcie dzieci na niekontaktowych samolubów pliss!

[alika77]

> Gdyby taką metodę wychowawczą obrały również panie w przedszkolu,
żłobku, a
> następnie nauczyciele w szkole nie wspominając o szanownych
rodzicach to
> mielibyśmy ludzi dorosłych, którzy nie wyszli z globalnego
egocentryzmu
> wczesnodziecięcego...Nie wychowujcie dzieci na niekontaktowych
samolubów pliss!

a może wówczas mielibyśmy ludzi, który nie są na pozór szczerzy i
szczodrzy, a w głębi duszy zawistni i samolubni?

[super-mikunia]

> a może wówczas mielibyśmy ludzi, który nie są na pozór szczerzy i
> szczodrzy, a w głębi duszy zawistni i samolubni?

Bo zawistni i samolubni to są tylko ci którzy lubią się dzielić i pomagać i na
pewno robią to nieszczerze

Jakie dziecko taki rodzic. To jak Ty postępujesz i jaki obraz świata mu
przekażesz takie ono będzie.

Co do mojego poprzedniego postu: egocentryzm dziecięcy, niezauważanie czyiś
potrzeb to normalne u małych dzieci one nie robią tego celowo. To tylko rodzic
może sobie nadintepretować to "o jakie dziecko moje zaradne i szczere i harde -
nie chce to nie da, na pewno będzie w przyszłości dyrektorem korporacji, z takim
charakterem to dojdzie do czegoś, prawdziwy samiec alfa / ona sobie da radę w
życiu ".
Dziecko w tym wieku ma widzenie świata bardzo ograniczone właśnie przez swój
egocentryzm i rola rodzic,a by pokazywać rozszerzać znane mu schematy społeczne,
że można inaczej bo ono nie wie...

[blaszany_dzwoneczek]

super-mikunia napisała:

rola rodzic,a by pokazywać rozszerzać znane mu schematy społeczne
> ,
> że można inaczej bo ono nie wie...

Pokazywać owszem, ale nie zmuszać, nie socjalizować na siłę, - bo efekty tego
będą opłakane, dać dziecku samemu dojrzeć do dzielenia, żeby robiło to z własnej
woli i mądrze, a nie na rozkaz rodzica - o tym jest ta dyskusja, jeśli nie
zauważyłaś

[batutka]

blaszany_dzwoneczek napisała:


> Pokazywać owszem, ale nie zmuszać, nie socjalizować na siłę, - bo efekty tego
> będą opłakane, dać dziecku samemu dojrzeć do dzielenia, żeby robiło to z własne
> j
> woli i mądrze, a nie na rozkaz rodzica - o tym jest ta dyskusja, jeśli nie
> zauważyłaś
>
>
w 100% się zgadzam z dzwoneczkiem - zmusić można dziecko dzielenia
tylko czy to ma sens - można dawać dzieciakowi dobry przykład, można namawiać
(delikatnie), ale nie zmuszać dziecko do dzielenia, kosztem jego zabawy
nie chodzi o wychowywanie egocentryka, ale o nauczenie asertywności (między
innymi) - dziecko może się dzielić (i super, bo zabawa wtedy jest fajniejsza),
ale nie musi
jeśli odbywa się to kosztem jego zabawy, to może odmówić i nawet powinien

[super-mikunia]

dyskusja to się zaczęła od tego, że ludzie dorośli przecież tez nie dzielą się
swoimi "zabawkami" to czemu dzieci mają...


Ludzie, bez przesady
- a czy wy tak ochoczo pożyczacie swoje rzeczy obcym ludziom? Na przykład
gazetę na plaży czy koc w parku na pikniku?? Dziecku też chyba potrzeba
poczucia swojej własności i nie musi chcieć bawić się z każdym?!

[alika77]

> dyskusja to się zaczęła od tego, że ludzie dorośli przecież tez
nie dzielą się
> swoimi "zabawkami" to czemu dzieci mają...

nie, nie od tego zaczęła się dyskusja tylko od zabawek w
piaskownicy, a to to było tylko porównanie, że skoro dorośli nie
zawsze mają ochotę się dzielić wszystkim i ze wszystkimi, to
dlaczego oczekuje się tego od dzieci.
nie uważam siebie za skąpca i egoistkę, nie mam problemu z
dzieleniem się, pożyczaniem rzeczy czy częstoaniem, ale nie
pożyczyłabym obcemu ulubionej książki, a już na pewno stanęłabym
okoniem kiedy ktoś by mnie do tego nachalnie namawiał czy zmuszał,
więc dlaczego oczekiwać od dzieci, że mają się z chęcią dzielić
wszystkim i ze wszystkimi?

[super-mikunia]

mój post był odpowiedzią na główny nie na poboczne wątki... gdybym odpisywała na
jakieś tam dyskusje, które wynikły w trakcie to mój post znalazłby się pod
wspomnianym...

dlaczego mamy oczekiwać tego od dzieci błagam nie porównuj się do paroletniego
dziecka, swojego rozwoju do jego etapu rozwoju...

[alika77]

> dlaczego mamy oczekiwać tego od dzieci błagam nie porównuj się do
paroletniego
> dziecka, swojego rozwoju do jego etapu rozwoju...

pewne rzeczy są niezmienne, niezależnie od wieku: wszyscy chcemy być
kochani, szanowani i traktowani przez innych poważnie, tzn. bez
lekceważenia, a w tym zawiera się również nasze prawo do własności.

[super-mikunia]

tak, ale fajnie by było gdyby rodzice zauważali tą potrzebę nie tylko u swoich
dzieci... inne dzieci też chcą być szanowane, nie podchodzą po czyjeś zabawki ze
złymi zamiarami, aby je ukraść, nie chce być odtrącone chcą się po prostu
pobawić i ty swojemu dziecku powinnaś próbować to umieć wytłumaczyć... inne
dziecko tez ma uczucia i nie jest złe i nie jest złodziejem... ono nie wie co to
moje twoje...

[alika77]

> tak, ale fajnie by było gdyby rodzice zauważali tą potrzebę nie
tylko u swoich
> dzieci... inne dzieci też chcą być szanowane, nie podchodzą po
czyjeś zabawki z
> e
> złymi zamiarami, aby je ukraść, nie chce być odtrącone chcą się po
prostu
> pobawić i ty swojemu dziecku powinnaś próbować to umieć
wytłumaczyć... inne
> dziecko tez ma uczucia i nie jest złe i nie jest złodziejem... ono
nie wie co t
> o
> moje twoje...

nie wiesz, co ja mówię swojemu dziecku, więc nie mów mi, co powinnam
mówić, bo ja z tych przekornych i mam alergię na "powinnaś",
"musisz", "należy" itp. ja swojej córce tłumaczę, że inni ludzie też
mają uczucia, że nie można myśleć tylko o sobie, że może być im
przykro, że jak ktoś podchodzi do jej rowerka to nie znaczy, że chce
go zabrać tylko chce go obejrzeć itd. nie rozumiem, dlaczego
uważasz, że obrona swoich własności, oczekiwanie poszanowania swojej
osoby i swoich rzeczy jest równoznaczne z lekceważeniem innych? uczę
córkę, że jeśli sama nie będzie szanować siebie to inni tym bardziej
nie będą jej szanować, ale to działa również w drugą stronę - nie
będą jej szanować, jeśli ona nie będzie szanować ich, proste.

[super-mikunia]

Alergię? To polecam wziąć na noc ZYRTEC BTW użyłam również "fajnie by
było"

[super-mikunia]

nie rozumiem, dlaczego
> uważasz, że obrona swoich własności, oczekiwanie poszanowania swojej
> osoby i swoich rzeczy jest równoznaczne z lekceważeniem innych? uczę
> córkę, że jeśli sama nie będzie szanować siebie to inni tym bardziej
> nie będą jej szanować, ale to działa również w drugą stronę - nie
> będą jej szanować, jeśli ona nie będzie szanować ich, proste.

A ile lat ma twoje dziecko? Bo wiesz moje dywagacje dotyczyły zachowania w
piaskownicy,
czyli znajdujemy się na etapie konkretno-wyobrażeniowym, dziecko operuje
przedmiotami, a nie pojęciami...A ty napisałaś, że przeprowadzasz rozmowy ze
swoim dzieckiem n/t szacunku czymś kompletnie abstrakcyjnym dla dziecka w
piaskownicy, no sorry, chyba, ze chodzisz tam pobawić się z
nastolatkiem/nastolatką.
Wiesz dzieci w piaskownicach mają problem z rozumieniem pojęć "wolno", "nie
wolno" no i z ich zinternalizowaniem - gdyby było inaczej nie byłoby tego wątku

[alika77]

moje dziecko ma skoczone 4 lata i uważam, że jest dosyć bystre i
inteligentne na swój wiek - jakkolwiek nie "przeprowadzam z nią
rozmów" o szacunku, tylko w prosty, dostosowany do jej wieku sposób
tłumaczę tę oczywistą skądinąd zależność - traktuj innych tak, jak
sama chciałabyś być traktowana. Uważasz, że 4-latek jest za głupi,
żeby to zrozumieć? Moja na pewno nie, co widzę po jej zachowaniu.
Twoim zdaniem z 4-latkiem to można porozmawiać tylko o smerfach i o
tym, co jadło na obiad w przedszkolu? Nie wiem, w jakim wieku jest
Twoje dziecko, ale może po prostu nie doceniasz mądrości i
możliwości dzieci.

> Wiesz dzieci w piaskownicach mają problem z rozumieniem pojęć
"wolno", "nie
> wolno" no i z ich zinternalizowaniem - gdyby było inaczej nie
byłoby tego wątku
>

Moja nie ma takiego problemu, nie miała go również w wieku 3 czy 2
lat - nie twierdzę, że zawsze słuchała, ale wiedziała co oznaczają
te słowa i jakie są konsekwencje zlekceważenia uwagi "nie wolno".
ponadto wątek nie jest o rozumieniu bądź nie "wolno"/"nie wolno"
tylko o poczuciu własności, umiejętności dzielenia się i dobrym
wychowaniu. Chyba masz lekki poblem z rozumieniem czytanego
tekstu...

[super-mikunia]

Moja na pewno nie, co widzę po jej zachowaniu.
> Twoim zdaniem z 4-latkiem to można porozmawiać tylko o smerfach i o
> tym, co jadło na obiad w przedszkolu? Nie wiem, w jakim wieku jest
> Twoje dziecko, ale może po prostu nie doceniasz mądrości i
> możliwości dzieci.

moje dziecko ma 20 m-cy natomiast pracuję z dziećmi w wieku przedszkolnym i
szkolnym... mam chyba większy odnośnik jeżeli chodzi o ontogenezę dziecka jak w
teorii tak i w praktyce pracuję także na co dzień m.in. z rodzicami, którzy
przeceniają umiejętności swoich dzieci, nie rozumiejąc co do nich mówi dziecko i
czego od nich tak naprawdę oczekuje - jakby co

[alika77]

mam chyba większy odnośnik jeżeli chodzi o ontogenezę dziecka jak w
> teorii tak i w praktyce pracuję także na co dzień m.in. z
rodzicami, którzy
> przeceniają umiejętności swoich dzieci, nie rozumiejąc co do nich
mówi dziecko
> i
> czego od nich tak naprawdę oczekuje - jakby co

Twoje "chyba" zamieniłabym na "niekoniecznie", bo jestem pedagogiem.
Praktykującym - jakby co

[super-mikunia]

może i jesteś, ale tylko wirtualnie

[blaszany_dzwoneczek]

A Ty pożyczasz chętnie wszystko co masz każdemu przy każdej okazji? Ja pewne
swoje rzeczy pożyczam, a pewnych nie, jednym znajomym pożyczę, a innym nie. I
nie uważam, że jestem samolubna. Swoją drogą byłoby dla mnie dziwne, gdybym
stała gdzieś w parku ze swoim rowerem opartym o drzewo, i podszedłby do mnie
obcy człowiek i poprosił, że chce pożyczyć rower, bo ja go nie używam teraz, a
on bardzo by chciał się przejechać, pojechać do sklepu itp, albo czy może
pożyczyć mój laptop, bo przecież nie używam akurat... No raczej dziwna sytuacja
i raczej bym się nie zgodziła. Dlatego mogę zrozumieć opór dziecka, gdy
podchodzi do niego obce dziecko i chce wziąć jego zabawkę. Dla nas to TYLKO
łopatki, samochodziki, foremki, a dla dziecko może akurat je traktować tak
osobiście jak my nasze laptopy i inne "zabawki", których byle komu przecież nie
użyczamy.

[super-mikunia]

Takie tłumaczenie ja nie to dlaczego ono ma tak...Nie zniżajmy się do etapu
rozwoju dziecka, nie porównujmy naszego etapu rozwoju społecznego do etapu
naszego dziecka w wieku poniemowlęcym czy przedszkolnym...No ludzie.. Jesteśmy
jego rodzicami a nie kolegami z piaskownicy. My mamy czegoś od dziecka wymagać i
go wychowywać...

[alika77]

> My mamy czegoś od dziecka wymagać
> i go wychowywać...

czyli czego konkretnie chcesz od dziecka w tej piaskownicy wymagać?

PS. mamy również uczyć JE (a nie GO) poprawnej polszczyzny, żeby
mogło się w tej piaskownicy z innymi dziećmi dogadać...

[super-mikunia]

> PS. mamy również uczyć JE (a nie GO) poprawnej polszczyzny, żeby
> mogło się w tej piaskownicy z innymi dziećmi dogadać...

tyaa piszę szybko i nie czytam swoich wypowiedzi za co przepraszam...nie wynika
to z nieznajomości zasad ortograficznych i gramatycznych - akurat ten błąd -
lecz z pośpiechu. Jednakowoż nie twierdzę, ze czytam hobbistycznie do snu
gramatykę j. polskiego na przemian ze słownikiem ortograficznym i że już nigdy i
nie popełnię błędu wynikającego ze swej niewiedzy (więc czytaj uważnie, może
uda ci się jakieś ciekawsze smaczki wyłowić )lecz ten akurat nie zalicza się
do tej kategorii

[alika77]

To tylko rodzic
> może sobie nadintepretować to "o jakie dziecko moje zaradne i
szczere i harde -
> nie chce to nie da, na pewno będzie w przyszłości dyrektorem
korporacji, z taki
> m
> charakterem to dojdzie do czegoś, prawdziwy samiec alfa / ona
sobie da radę w
> życiu ".

a zauważyłaś, żeby ktoś tu napisał coś w tym tonie? żeby któryś post
mówil "moje dziecko to wszystkim zabawki w piaskownicy zabiera, a ja
siedzę i cieszę się, że tak sobie świetnie radzi"? bo ja takich
wypowiedzi tu nie zanotowałam.

> Jakie dziecko taki rodzic. To jak Ty postępujesz i jaki obraz
świata mu
> przekażesz takie ono będzie.

zgadza się. i ja swojej córce pokazuję, że trzeba mieć wzgląd na
innych, trzeba myśleć, co się mówi i robi, bo może kogoś zaboleć jak
usłyszy coś przykrego albo jak się bezmyślnie postąpi (i na ten
przykład kiedy moja córka jakiś czas temu widząc pana z naroślą na
szyi glośno zapytała co ten pan ma na szyi poprosiłam ją, żeby
następnym razem o takie rzeczy pytała mnie po cichu, bo komuś może
być przykro że się o nim mówi i proszę, zaskutkowało po tej jednej
prośbie, widząc niedawno bardzo grubego pana zapytała mnie na ucho,
dlaczego on jest taki gruby), tak więc młoda wie, że trzeba myśleć o
innych, dbać o innych, ale nie można zapominać o sobie, że jeśli
sama o siebie nie będzie dbała i nie będzie szanowała, to inni też
tego nie zrobią, tylko będą traktowali ją jak popychadło i uznawali,
że to jej obowiązek dzielić się, być miłą itd. Żeby szanować innych
i dbać o nich, trzeba najpierw nauczyć sie szacunku do siebie i
dbania o swoje potrzeby.

[thegimel]

Przesada w każdą stronę jest szkodliwa A jeśli chodzi o takt małych dzieci, to
potrafią być one szczere. Mając kilka lat i wiedząc już, że dzieci biorą się z
brzuszka mamusi, widząc grubego faceta, ryknęłam na całe gardło "Mamo, ten pan
jest w ciąży"

[franczii]

ale o jakiej metodzie ty piszesz?
Czy 2-3 latek musi zawsze i za wszelka cene zawsze oddac zabawke drugiemu dziecku?

[thegimel]

We wszystkim trzeba zachować umiar. Dzieci trzeba uczyć się dzielić, jak
najbardziej, ale nie można zmuszać i asertywności też trzeba uczyć. Jeśli mój
syn ma jedno autko, akurat się nim teraz bawi, to nie wymagam od niego, żeby to
autko dał komuś, kto akurat teraz chce mu odebrać. Z reguły tłumaczę, że Piotruś
się teraz bawi, a jak skończy to się da pobawić. Działa fajnie.

[franczii]

To moj 4letni syn, odkad w pore sie opamietalam ze nie nalezy zbytnio dzieciaka
przyciskac do tego dzielenia sie, kiedy wychodzimy z domu zawsze pamieta o
zabraniu 2 lub 3 zabawek, wlasnie po to, zeby moc sie bawic razem z jakimis
poznanymi w arku dziecmi A kiedy go cisnelam to zabawki dawal ale radochy z
tego dzielenia nie mial, byl to stres dla niego i dla mnie, widac nie rozumial
ze podzielic sie moze byc fajne.
Bo tlumaczenie jest dobre ale niekoniecznie dziecko zaczai po jednym razie.
Wyniki sa raczej dlugofalowe a nie natychmistowe jak w innych sferach zycia. A
zmuszanie daje wynik natychmiastowy i satysfakcje rodzicowi jakie to ma dojrzale
i niesamolubne dziecko ale czy wyrabia w dziecku poczucie ze dzielenie sie moze
byc fajne?

[thegimel]

Dokładnie Mój ma na razie 1,5 roku i o zabraniu dodatkowych zabawek sam nie
pamięta, ale zawsze biorę więcej, żeby coś mieć i jadę potem objuczona jak mały
osiołek Czasami mały drapnie coś jeszcze w ostatniej chwili, jakieś autko
dodatkowe, czy inny skarb, którym się bawi i nie chce oddać, to wtedy nie
naciskam, proponuje coś innego i tyle. Natomiast jeśli chodzi o chrupki,
paluszki, etc, zawsze staram się mieć więcej i częstować wszystkie dzieci.

[super-mikunia]

Nie absolutnie nic na silę, ale my rodzice możemy mu pokazać, że można inaczej,
że można się razem pobawić, albo on twoją zabawką, a ty jego.

[blaszany_dzwoneczek]

No i o tym właśnie w kółko tu trzepiemy: nic na siłę, zaproponować, wytłumaczyć,
ale decyzję pozostawić dziecku.

[bacha1979]

Do niedawna właśnie popełniałam ten błąd. Różny był efekt moich sugestii.
Zdecydowane łatwiej jeśli nic nie narzucam Miśce...

prosze poczytac

[kasiak37]

www.edziecko.pl/starsze_dziecko/1,79350,5809528,To_moje__Nauka_asertywnosci.html

[lambert77]

wszystko pięknie ładnie tylko powiedz mi czy hmmm "asertywnością" można nazwać
sytuację w której prawie pięciolatek siedzi na środku placu zabaw na wszystkich
swoich zabawkach niczym kwoka na jajach bojąc się że o to za chwilę jakieś
dziecko podstępnie pożyczy od niego łopatkę Dzieciak w ogóle się nie bawi
tylko pilnuje zabawek a jeżeli chce się pobawić to wszystkie zabawki targa do
babci która ma mu je pilnować. Asertywność czy początek choroby psychicznej ??
Co dziennie targam do piaskownicy torbę zabawek młody najczęściej bawi się
pożyczonymi a jego pożyczają sobie inne dzieciaki. Jeżeli nie chce jakiejś
zabawki pożyczyć a swoimi się nie bawi tylko mi się awanturuje to sobie zawsze
pogadamy, że następnym razem to nie ja będę ten od noszenia zabawek. Jeżeli
czymś się bawi a jakieś dziecko próbuje mu wyrwać/pożyczyć zabawkę nie reaguję
dopóki nie robi się to niebezpieczne. Najczęściej dzieciaki same rozwiązują
swoje problemy najlepiej. Poza tym jednym co to jak mówiłem siedzi na zabawkach
i udaje że go tam w ogóle nie ma

[franczii]

To wlasnie chyba est przeciwienstwo asertywnosci. Asertywny 5latek wie, ze
zabawka jest jego i do nie go wroci, ma prawo sie o nia upomniec w kazdej chwili.

[blaszany_dzwoneczek]

Możliwe też, że ów 5-latek był właśnie we wcześniejszym dzieciństwie zbyt
zmuszany do dzielenia się i stąd ten bunt. Możliwe, że nie miał szans sam odkryć
sensu i przyjemności dzielenia się, i kojarzy mu się ono jedynie z przymusem i
przykrym obowiązkiem. Tak sobie gdybam

[hanalui]

O jakzesz ciesze sie ze ja nie mam tego problemu. Piaskownice mam
olbrzymia lacznie z kaluzami po odplywie, dziec uwielbia grzebac w
owych kaluzach na piasek nawet nie zerka .
Co do innych rzeczy to zasada jest taka ze nie bawimy i nie
zabieramy cudzych zabawek od obcych dzieci. TO rodzice stoja na
strazy tego by dziecie nie bralo niczego od innego dziecka. Jesli
zdarzy sie ze dziec zabierze, rodzic natychmiast odbiera i oddaje
wlascicielowi zabawke. Nigdy nie slyszalam hasla o dzieleniu sie,
pokazywaniu czy czegos w tym stylu. Zwykle - to nie twoja zabawka,
nie wolno jej ruszac. Dzieci od malego maja kladzione ze nie zabiera
sie zabawek od obcych dzieci i nie trzeba sie dzielic zabawkami z
innymi dziecmi.
Jesli dzieci sa znajome, zaprzyjaznione to zasada podobna:
wlascieciel sie nie bawi - mozna korzystac, jesli wlasciciel chce
sie bawic - trzeba oddac i kropka, nie wazne czy sie podoba czy nie,
wlasciciel nie musi sie dzielic. Jak dla mnie proste, jasne i
klarowne.

[franczii]

Zwykle - to nie twoja zabawka,
> nie wolno jej ruszac.

A nie ucza, zeby dziecko zapytalo wlasciciela czy moze skorzystac? Albo zamienic
sie na chwile zabawka?
To co opisalas to jakis absurd w druga strone.

[zuzuua]

moje dziecko hasło "trzeba się dzielić" wyniosło z pzedszkola. ja uczę
(nie wiem czy słusznie), że jeśli się Zosia nie bawi swoimi zabawkami w
piaskownicy to wtedy jakieś inne dziecko może się pobawić. a potem jak
Zosia będzie się chciała pobawić to może "odebrać".
natomiast wkurzam się i to bardzo, że ja przynoszę wiaderko (łapatka,
grabki, foremki x 2) cięzarówkę i koparkę, a matkom nie chce się nawet
przynieść głupiej łopatki dla swojej pociechy tylko patrzą jak dziecko
siła sobie "pożycza" zabawkę, którą akurat bawi się moje dziecko. w
efekcie kolejny raz "została" zakopana foremka/łopatka/grabki i muszę
kupować kolejny "zestaw".
Zosia na szczęście jest już w takim wieku, że chętnie sama się dzieli
zabawkami i bawi z innymi dziećmi jako tako. i skończyły się dzieki
płaczę pt. "on mi zabrał łopatkę".

[hanalui]

Cytat franczii napisała:
> A nie ucza, zeby dziecko zapytalo wlasciciela czy moze skorzystac?
Albo zamieni
> c
> sie na chwile zabawka?
> To co opisalas to jakis absurd w druga strone.

Nie, nie ucza i nie uwazam aby ta lekacja byla przydatna w doroslym
zyciu, bo od obcych, podkleslam obcych osob nie pozyczamy, nie
zamieniamy sie z nimi zadnymi przedmiotami, nieprawdaz? Pozyczylabys
swoje auto pani ktora znasz ze sklepu, z widzenia? Pewnie nie.

Moj brat bedac dzieckiem wynienil tak zloty zegarek mamy, ktory
wyniosl z domu, na jakas durna zabawke, ktora nagle zapragnal
posiadac jak 6-7 latek. Mama sie potem musiala sie nagimnastykowac
by jakas tam srednio znana pani z osiedla laskawie oddala owa cenna
rzecz, co glupi dzieciak w ramach dzielenia sie i zamiany, ktorej go
od malego uczono zrobil.

Dlatego nie widze tez powodu by uczyc tego moje dziecko. CO innego
jesli to sa znajome osoby, zaprzyjaznione dzieci z ktorymi wspolnie
wychodzimy, spotykamy sie. I o dziwo dzieci jakos instynktownie
rozumieja ze z tymi znanymi, zaprzyjaznionymi nalezy sie dzielic,
bez tlumaczenia.

[franczii]

A jesli same dzieci sa tak inteligentne, ze wpadna na to, by poprosic?
A jesli same wpadna na to zeby zaproponowac zamiane? to co wtedy ci rodzice
robia? Ucza, ze nie wolno?

I o dziwo dzieci jakos instynktownie
> rozumieja ze z tymi znanymi, zaprzyjaznionymi nalezy sie dzielic,
> bez tlumaczenia.

Znane i zaprzyjaznione dziecko to dla 3-4 latka moze byc jak najbardziej
dziecko, z ktorym sie pozna i do ktorego poczuje sympatie w piaskownicy a
rodzice niekoniecznie musza sie znac, lubic i razem wychodzic. Poza tym nie
zdarza ci sie zabrac dziecka w miejsce, w ktorym nie zna ono nikogo? Gdyby bylo
jak piszesz to dziecko nie ma prawa w takim miejscu zawrzec zadnej nowej
znajomosci i bawic sie z nieznajomymi dziecmi, glupie to troche nie? Ja sie
ciesze jesli w calkiem nowym miejscu moj 4latek potrafi wejsc w grupe znajacych
sie miedzy soba dzieci i zyskac sympatie i dobrze sie bawic. Jako dorosla nie
musze pozyczac samochodu pani znanej z koelejki w miesnym bo sie z nia nie musze
integrowac ani zyskiwac jej sympatii ale prawidlowo funkcjonujacy kilkulatek nie
powinien siedziec na uboczu i z zazdroscia patrzec na to jak inne dzieci sie
razem bawia, potrzebuje akceptacji rowiesnikow, chce byc lubiany i bawic sie z
innymi. Ten przyklad z zegarkiem kompletnie nie przystaje bo wlasnie widac, ze
w tym wieku dziecko nie mialo pojecia co to znaczy cudza wlasnosc i czym moze
naprawde dysponowac. A jesli chodzi o dzielenie sie z dziecmi moich przyjaciol
to tez nie jest tak, ze bez tlumaczenia sie maja moje dzieci dzielic i tez
jakiies zasady obowiazuja.

[hanalui]

Cytat franczii napisała:
> Znane i zaprzyjaznione dziecko to dla 3-4 latka moze byc jak
najbardziej
> dziecko, z ktorym sie pozna i do ktorego poczuje sympatie w
piaskownicy a
> rodzice niekoniecznie musza sie znac, lubic i razem wychodzic.


Jak mowilam...nie ma u mnie piaskownic wiec nie mam
tego "walecznego" problemu. Sa place zabaw a tam wszystko jest
wspolne, rowerki, pilki, gadzety, przyniesione z domu ida w
odstawke, nawet jesli jakies dziecko niechcacy przymierza sie do
jakiejs wolnej zabawki rodzic to sam prostuje. Szczerze...nigdy nie
spotkalam sie z zadnym rodzicem by naklanial swoje dziecko do
dzielenia sie, za to czesto: oddaj to nie twoje, nie wolno tego
ruszac bo to jest ...itd.
Cytat Poza tym nie
> zdarza ci sie zabrac dziecka w miejsce, w ktorym nie zna ono
nikogo? Gdyby bylo
> jak piszesz to dziecko nie ma prawa w takim miejscu zawrzec zadnej
nowej
> znajomosci i bawic sie z nieznajomymi dziecmi, glupie to troche
nie?

Oczywiscie ze sie zdarza i o dziwo takie miejsca maja wspolne
zabawowe gadzety, zabawki czy co tam do zabawy i dziecko nie musi
dzielic sie swoim sprzetem

Cytat Ja sie
> ciesze jesli w calkiem nowym miejscu moj 4latek potrafi wejsc w
grupe znajacych
> sie miedzy soba dzieci i zyskac sympatie i dobrze sie bawic.


Moj nieuczony dzielenia 3 latek tez to potrafi, zwykle dzieciaki
wymyslaja cos razem, kombinuja cos wspolnie, wspolnie lataja za
jedna pilka, turlaja sie po trawie czy wspinaja na co sie da,
problem dzielenia sie wtedy nie istnieje bo zadne zadnemu niczego
nie zabiera, dzialaja wspolnie

Cytat ale prawidlowo funkcjonujacy kilkulatek ni
> e
> powinien siedziec na uboczu i z zazdroscia patrzec na to jak inne
dzieci sie
> razem bawia, potrzebuje akceptacji rowiesnikow, chce byc lubiany i
bawic sie z
> innymi.

Czyli powinien sie wkupiac w laski oferujac swoje zabawki czy mu sie
to podoba czy nie, bo rodzic mu tak nakazuje by nie byl sobkiem w
wieku 1.5-3lat ?
A ja zawsze myslalam ze kilkulatek samodzielnie dojdzie do wniosku o
wyzszosci i korzysciach plynacych z dzielenia sie i wspolnej zabawy,
dziwnym trafem moj dziec, jak i wiele innych ktore spotykamy jakos
same do tego doszly choc ja, i pewnie ich rodzice dzielenia nie
nakazywaly

Cytat Ten przyklad z zegarkiem kompletnie nie przystaje bo wlasnie
widac, z
> e
> w tym wieku dziecko nie mialo pojecia co to znaczy cudza wlasnosc
i czym moze
> naprawde dysponowac.

Alez oczysiwcie ze wiedzial, zegarek podobnie jak i zabawki byly
wlasnosci domu, jego, mamy - zabawkami, rzeczami domu nalezalo sie
dzielic

A jesli chodzi o dzielenie sie z dziecmi moich przyjaciol
> to tez nie jest tak, ze bez tlumaczenia sie maja moje dzieci
dzielic i tez
> jakiies zasady obowiazuja.

[franczii]

> Czyli powinien sie wkupiac w laski oferujac swoje zabawki czy mu sie
> to podoba czy nie, bo rodzic mu tak nakazuje by nie byl sobkiem w
> wieku 1.5-3lat ?

O nie, nie, o zadnym zmuszaniu nie ma mowy tylko o uczeniu.
Bo mnie uderzylo w pierwszym twoim poscie, ze dzieci uczycie tylko co moje a co
twoje a juz tego, ze mozna komus udostepnic na chwile co moje badz skorzystac z
cudzego nie uczycie i to mi sie wydalo absurdalne.
A zabawy sa rozne, czasem dzieci maja juz dosc sprzetow parkowych i wymieniaja
sie gadzetmi, ktore wcale nie ida w odstawke. Zwlaszcza te wieksze dzieci, ktore
zaczynaj kolekjonowac jakies duperelki, moj syn juz w wieku 3lat zaczal nosic ze
soba jakies pierdolki i znajdywal sobie kumpli w parku, ktorym sie tym chwalil,
pokazywal, opowiadal, dawal do zabawy innym zeby moc wspolnie odgrywac scenki. I
jak najbardziej zabawki oferowal, zeby przyciagnac dzieci o takich samych
zaintresowaniach

[hanalui]

Cytat franczii napisała:
> O nie, nie, o zadnym zmuszaniu nie ma mowy tylko o uczeniu.

Ale przeczytaj pierwszy post zalozycielki. Mowa jest po pierwsze o
malych dzieciach oraz o tym ze rodzice zmuszaja dzieci do dzielenia
sie, czy dziec tego chce czy nie w ramach tego zeby nie bylo
sobkiem. I tego tyczy sie moja wypowiedz

Cytat
> Bo mnie uderzylo w pierwszym twoim poscie, ze dzieci uczycie tylko
co moje a co
> twoje a juz tego, ze mozna komus udostepnic na chwile co moje badz
skorzystac z
> cudzego nie uczycie i to mi sie wydalo absurdalne.

No ale tak jak ci napisalam bez uczenia i nakazow dzielenia moj juz
ponad 3 latek dzieli sie zabawkami, sam bierze cos specjalnie dla
tego czy owego dziecka znanego z przedszkola, ogrodka. Ani go do
tego nie zachecalam ani nie zniechecalam.

Cytat
> A zabawy sa rozne, czasem dzieci maja juz dosc sprzetow parkowych
i wymieniaja
> sie gadzetmi, ktore wcale nie ida w odstawke. Zwlaszcza te
wieksze dzieci, ktor
> e
> zaczynaj kolekjonowac jakies duperelki, moj syn juz w wieku 3lat
zaczal nosic z
> e
> soba jakies pierdolki i znajdywal sobie kumpli w parku, ktorym sie
tym chwalil,
> pokazywal, opowiadal, dawal do zabawy innym zeby moc wspolnie
odgrywac scenki.

Swietnie, tylko jak mniemam nie musisz swojego dziecka do tego
zachecac specjalnie, nakazywac mu zeby dawalo to czy owo drugiemu
dziecku, bo dziecko samo juz chce to robic. I jak sama
zauwazasz - starsze dzieci, a zmuszane sa zwlaszcza maluchy 1.5-2
latki w ramach przystosowywanie do niebycia sobkiem i o tym jest
wlasnie post zalozycielski.

[ata99]

Przedmioty należące do dziecka są JEGO i tylko ono może zdecydować, czy
pożyczyć, czy nie. Tak buduje się poczucie szacunku do samego siebie,
własnej wartości i co paradoksalne chęć do pożyczania, kiedy przyjdzie
na to czas.

[batutka]

ata99 napisała:

> Przedmioty należące do dziecka są JEGO i tylko ono może zdecydować, czy
> pożyczyć, czy nie. Tak buduje się poczucie szacunku do samego siebie,
> własnej wartości i co paradoksalne chęć do pożyczania, kiedy przyjdzie
> na to czas.

AMEN
nic dodać nic ująć

[my_valenciana]

A ja jestem matką cerberką, która pilnuje zabawek dziecka. Moje dziecko
jest małe ma 1,5 roku -i puki co oddałby dzieciom wszystko co ma. Tak się
składa, że w piaskownicy są dzieci strasze z dużym poczuciem własności.
Wchodzimy do piaskownicy i w ciągu kilku minut mały nie ma ani jednej
zabawki bo wszystkimi bawią się inne dzieci. Ostatnio na pikniku synek
odstał balonik i co chwilę przychodziło jakieś dziecko usiłując zabrać mu
tego balona a mamusie ani gęby nie otworzyły, że nie wolno zabierać tylko
zapytać. Albo odwracały głowę że niby nie widzą albo bezczelnie patrzyły
jak ich starsze od mojego dziecko podchodzi i usiłuje wyrwać dziecku
balona. Jedno dziecko nawet przy tym przewróciło moje a mamunia w tym
czasie oglądała obłoki. No szlag mnie trafia jak widzę coś takiego.

[myelegans]

U nas w piaskownicy sa piaskownicowe zabawki, ktore tam po prostu mieszkaja cale
lato, jakies wiaderka, lopatki, plastikowe samochody i je sie tam zostawia.
Kiedy moje dziecko bylo male ja bylam jego adwokatem, jak sie czyms bawil, a
inne dziecko chcialo, mowilam innemu dziecku "teraz on sie bawi jak przestanie
dostaniesz, tymczasem masz tutaj autko"

Niektorymi zabawkami syn dzieli sie bez szemrania, ale jest kilka, ktore sa
szczegolne, w tym jego trojkolowiec goral, ktorego po prostu nie pozycza nikomu
i nie pozostaje nic innego tylko to uszanowac.

W piaskownicy, czy na plazy, jakos tak wychodzi, ze jak zabawka lezy i w danym
momencie wyglada na bezpanska i nikt sie nia nie bawi, to mozna nia na chwile
zawladnac. Jakies takie niepisane, miejscowe prawo, chyba, ze wlasciciel sie
uprze, albo idzie do domu. Dzieci jak dzieci pobawia sie 5 min czyms nowym i
przechodza dalej.

[klubgogo]

Ostatnio widziałam taką 6-latkę, która była nauczona, że zabawkami się nie dzieli. Wyrywała innym swoje foremki, przenosiła je w piaskownicy z kąta w kąt, popychała dzieci, które chciały pożyczyc na chwilę nędzną foremkę. Efekt byl taki, że pchane maluchy plakały, mamy ostentacyjnie zabierały swoje dzieci, i nikt, dosłownie nikt się z tą dziewczynką nie bawił.
Można pożyczyć, ale trzeba oddac, tak? a nawet jeśli zginie łopatka czy wiadereczko, to przecież ile ono kosztuje? A zabawek waryościowych raczej sie na plac zabaw nie zabiera.
Uczę dziecko pożyczania i dzielenia się, ale zabraniam wyszarpywania i zabierania zabawek z pozostawionych wózków, bo to już jest naruszeniem.

[batutka]

klubgogo napisała:

> Ostatnio widziałam taką 6-latkę, która była nauczona, że zabawkami się nie dzie
> li.

tu rozmawiamy nie tym, żeby dziecka uczyć się nie dzielić, ale o tym, żeby na
siłę nie namawiać do dzielenia, jeśli akurat dziecko nie ma na to ochoty
oczywiście cieszę się niezmiernie jak moja córka pożycza innym swoje zabawki i
sama poprosi czy może pożyczyć od innych, ale jeśli czymś się bawi, a ktoś tę
zabawkę chce jej zabrać, to przecież nie będę jej namawiała, żeby ją oddała -
dlaczego miałaby to robić? kosztem siebie, własnej zabawy?
zazwyczaj jak się skończy bawić, pożycza chętnie

[joanka-r]

Nigdy to nie był dla nas problem. Syn wysypywał z reklamówki swoje zabawki do piachu i bawili się wszyscy. Nigdy nie nakazywałam co ma robić...syn z tych co to odda ostatnią zabawkę a sam będzie bawił się patykiem. Po skończonej zwabie zbieraliśmy co nasze i po problemie. Reagowałam tylko wówczas gdy widziałam,ze jakieś dziecko celowo chce popsuć zabawkę.

[mamam_net]

W mojej osiedlowej piaskownicy jest chłopiec którego mama również uważa, że
nie należy dziecka zmuszać aby dzielił się zabawkami z innymi. Maluch potrafi
zwinąć wszystkie zabawki jak tylko podejdzie do niego jakieś dziecko, woli
siedzieć i się patrzeć, niż żeby ktokolwiek dotykał jego wiaderka. Trochę się
mamusi wymknęła sprawa spod kontroli, co?
Co prawda mamusia chodzi z chłopcem w drugi koniec piaskownicy, tam gdzie nie
ma nikogo, ale dzieciaki jak to dzieciaki- szybko się przemieszczają
i "znajdują" małego dzikuska bez problemu. Ostatnio chłopiec pilnując swoich
zabawek nie pozwolił innemu dziecku dotykać piasku na którym on się bawi. Czy
nie sądzicie, że przydało by mu się trochę wychowania (czy też tresury jak to
niektórzy nazywają)??

mamam_net

[batutka]

mamam_net napisała:

> W mojej osiedlowej piaskownicy jest chłopiec którego mama również uważa, że
> nie należy dziecka zmuszać aby dzielił się zabawkami z innymi.

a Ty uważasz, że dziecko należy do tego zmuszać, tak?
powiedz mi w takim razie co robisz jak Twoje dziecko bawi się czymś z
przejęciem, podoba mu się zabawa, jeszcze jej nie skończył,a w tym momencie
podchodzi inne dziecko i chce od Twojego tę zabawkę
namawiasz, zmuszasz syna, żeby oddał zabawkę, żeby skończył swoją zabawę?

jeszcze raz, bo rozmowa schodzi na inne tory: nie chodzi o namawianie dziecka do
tego, żeby się nie dzieliło, nie chodzi o to, żeby wychowywać dzieciaka na egoistę
dziecko jednak też ma prawo odmówić, jeśli to jego zabawka i jeśli się nią bawi
podam przykład - mojej starszej córce kupiłam rowerek
pierwszego dnia było szaleństwo, nikomu na ten rowerek wejść nie dała
rozumiałam to, bo to nowa rzecz, niech się nacieszy
na drugi dzień było już lepiej, podpowiedziałam jej, że dzieci chwilę usiądą i
jej ten rowerek oddadzą, że jeśli ona się czymś podzieli, to i inni chętniej
dzielić się z nią będą, że zabawa jest fajniejsza, jeśli się dzielimy
dodałam też, że oczywiście rowerek jest jej i że to jej wolna wola
córka bez problemu pozwoliła usiąść innym dzieciom na rower
nie miała takiego poczucia, że robi coś na siłę, że ja ją do tego zmuszam
może gdybym wychowywała córkę w przekonaniu, że jej zabawkami nie mogą się bawić
inni i jeszcze ją namawiała do tego,żeby się nie dzieliła, to ok - pewnie
zachowywałaby się podobnie jak chłopiec, o którym wspomniałaś
ale ponieważ wie,że nie musi, to tym chętniej się dzieli
to paradoksalne, ale tak jest i zauważyłam to u innych dzieci - dzieci
niezmuszane do dzielenia, chętniej się dzielą
nie mylić z naukami rodziców pt'"nie dziel się, bo to Twoje"

[batutka]

dodam jeszcze jedno: jak wychodzę z córkami na plac zabaw, wrzucamy wszystkie
swoje wiaderka, foremki do piaskownicy - nigdy nie uczyłam dzieci, żeby swoje
wiaderka trzymały tylko obok siebie, a inni nie mogą się nimi bawić
to jest naturalne dla moich córek, że te zabawki są wrzucane do piaskownicy, w
której są też inne zabawki, innych dzieci
zabawki się mieszają, dzieciaki pół dnia bawią się nie swoimi zabawkami i nikt z
tego powodu problemu nie robi
na koniec dnia dzieci zbierają swoje rzeczy i wracają do domu
nasz plac zabaw to w ogóle jedna wielka komuna
no, ale są zabawki szczególne, jakieś dziewczynki przychodzą ze swoimi lalami,
misiami i wcale nie dziwię się, jeśli nie chcą och oddać innym dzieciom

[mamam_net]

Według mnie co innego jak dziecko przyniesie jakąś zabawkę i świetnie się nią
bawi. Inaczej też wygląda sytuacja, gdy dziecko zamiast bawić się z
rówieśnikami skupia się na pilnowaniu swoich szpargałów, żeby tylko nikt nie
ruszał, ucieka od innych dzieci. W takiej sytuacji moim zdaniem przydałoby się
trochę zaangażowania rodzica w to, aby przekonać dziecko, że dzielenie się z
innymi nie jest złe i tak naprawdę nikt mu nie zje tych zabawek którymi się
nie bawi a przy okazji może się pobawić czym co przyniosło inne dziecko.

Na naszym placu zabaw jest sytuacja podobna do tego co opisujesz- dzieciaki
wrzucają zabawki do piaskownicy i wszyscy się bawią w miarę zgodnie, potrafią
się dogadać, wymieniają się nawet 2-3 latki. Tym bardziej razi mnie w oczy
sytuacja którą opisałam.
Chciałam tylko przez to powiedzieć, że nie zawsze warto wpajać dziecku "to
twoje zabawki, jeśli nie chcesz to nie musisz ich nikomu dawać, możesz je
nawet schować na drzewie jeśli nie chcesz żeby ktoś na nie patrzył".

[hanalui]

Cytat mamam_net napisała:

> Według mnie co innego jak dziecko przyniesie jakąś zabawkę i
świetnie się nią
> bawi. Inaczej też wygląda sytuacja, gdy dziecko zamiast bawić się
z
> rówieśnikami skupia się na pilnowaniu swoich szpargałów, żeby
tylko nikt nie
> ruszał, ucieka od innych dzieci.

Ale co ci to przeszkadza ze pilnuje, moze to wlasnie dla niego
swietne zabawki, ktorymi nie chce sie dzielic? Moze to dla dziecka
tez fajna zabawa, zeby nikt nie ruszal, gdzie jest powiedziane ze o
kazdej porze dzieci musza sie bawic z innymi dziecmi. Skoro ucieka
od innych dzieci to moze chory, moze nie lubi tych dzieci, moze nie
lubi tlumu i wrzasku, moze skoro 5 latek to niekoniecznie chce sie
bawic z jakimis maluchami, moze zwyczajnie taki przekorny i zlosliwy
jak to 5-6 latki byc potrafia

Cytat W takiej sytuacji moim zdaniem przydałoby się
> trochę zaangażowania rodzica w to, aby przekonać dziecko, że
dzielenie się z
> innymi nie jest złe i tak naprawdę nikt mu nie zje tych zabawek
którymi się
> nie bawi a przy okazji może się pobawić czym co przyniosło inne
dziecko.

Ty tez sie dzielisz wszystkimi swoimi rzeczami bo jest to fajne?
Skoro dzieciak nie chce sie dzielic to nie musi i tyle. To jego
zabawki i nic ci do tego, a skoro i nawet jego rodzicom nie zalezy
to widocznie tak ma byc i tyle, czy ci sie to podoba czy nie

Cytat Tym bardziej razi mnie w oczy
> sytuacja którą opisałam.

Razi cie bo na cala piaskownice roznych dzieci to akurat jedno
dziecko nie chce dac zabawek ., gdzie fura innych i dzieci, i
zabawek, i wszyscy tak zgodnie sie dziela ? Ani nie
zabiera/wydziera zabawek innym, ani nie sypie piaskiem, bawi sie w
katku i pilnuje swojego dobytku i nawet takie grzeczne dziecko i
mama, ktora jest z nim na uboczu razi twoje oczeta, no zesz szok.

[joanka-r]

hanalui a czy ty przypadkiem nie jesteś mamuska takiego małego egoisty? Taki piesek ogrodnika sam nie zje i drugiemu nie da. Cieżko widzę karierę tegoż dzieciaka w przedszkolu.

[hanalui]

joanka-r napisała:

> hanalui a czy ty przypadkiem nie jesteś mamuska takiego małego
egoisty? Taki pi
> esek ogrodnika sam nie zje i drugiemu nie da. Cieżko widzę karierę
tegoż dzieci
> aka w przedszkolu.
>

Nie wydaje mi sie by byl egoista bo bez problemu pozycza swoje
rzeczy i dzieli sie z innymi, choc nigdy nie uslyszal ode mmnie ze
trzeba sie dzielic Uniknelam wydzieranie swojemu wlasnemu dziecku
zabawki w ramach nauki dzielenie sie by jakas pipka nie pomyslala
sobie ze moje dziecko egoista lub ja chytra snobka
A w przedszkolu tez ma sie dobrze juz ponad 2 lata .

[hanalui]

Cytat mamam_net napisała:
Maluch potrafi
> zwinąć wszystkie zabawki jak tylko podejdzie do niego jakieś
dziecko, woli
> siedzieć i się patrzeć, niż żeby ktokolwiek dotykał jego wiaderka.
Trochę się
> mamusi wymknęła sprawa spod kontroli, co?
> Co prawda mamusia chodzi z chłopcem w drugi koniec piaskownicy,
tam gdzie nie
> ma nikogo,

A w czyms ci przeszkadza ze to dziecko woli patrzec niz sie bawic
z innymi dziecmi? Czy moze ma zwyczajnie atrakcyjne zabawki a
ciebie zazdrosc zzera ze nie chce sie podzielic z twoim dzieckiem?
Jak widac jego mamie to nie przeszkadza ze sie nie bawi z innymi
dziecmi/twoim dzieckiem i chodzi na drugi koniec by takich jak ty
nie draznic

Cytat > i "znajdują" małego dzikuska bez problemu. Ostatnio
chłopiec pilnując swoich
> zabawek nie pozwolił innemu dziecku dotykać piasku na którym on
się bawi. Czy
> nie sądzicie, że przydało by mu się trochę wychowania (czy też
tresury jak to
> niektórzy nazywają)??

Nie nie sadzimy...pewnie maly "dziekus", jak mniemam, ma mniej niz 3
lata i u takich dzieci to normalne, nienormalnym jest za to twoj
brak zrozumienia

[mamam_net]

Przede wszystkim nie napisałam, że mi coś przeszkadza czy nie przeszkadza.
Cieszę się, że to tak naprawdę nie mój problem. Po prostu opisałam sytuację
która moim zdaniem wymknęła się spod kontroli- mama chłopca też na początku
uważała, że dziecko nie musi się dzielić z innymi. To prawda- nie musi, ale
może fajniej było by gdyby nauczył się bawić w grupie? To mu się przyda
później w wielu sytuacjach. A gdy woli siedzieć i pilnować swojej łopatki niż
po prostu bawić się zgodnie z dziećmi to chyba znak, że coś tu nie gra?

Pewnie, że jak moje dziecko się bawi jakąś zabawką z pełnym zaangażowaniem to
nie namawiam, żeby oddał ją komuś bo zdaję sobie sprawę, że są pewne granice i
sama nie chcę aby rozdawał swoje rzeczy na prawo i lewo. Ale jak przynosi do
piaskownicy pełno zabawek to nie bawi się wszystkim na raz i chętnie porzycza
innym dzieciom swoje zabawki.
Sytuacja, gdy dziecko nie chce czegoś dać innemu tylko dla samej zasady żeby
nie dać nie podoba mi się. Uznaję je za osobę zupełnie nie przystosowaną do
funkcjonowania w grupie. Uważam, że po to dziecko ma rodziców aby mu
pokazywali jakie zachowanie jest słuszne a jakie nie. Według mnie to jest
właśnie wychowywanie dziecka.

p.s. dziecko ma prawie 5 lat więc twoja teoria się nie sprawdziła. A z resztą
do jakiego wieku takie zachowanie powinniśmy tolerować? Dodam, że to nie jest
odosobniony przypadek bo takich dzieci jest sporo. I wolałabym to wytłumaczyć
tak samo dwu jak i siedmiolatkowi.

[hanalui]

mamam_net napisała:
> p.s. dziecko ma prawie 5 lat więc twoja teoria się nie sprawdziła.
Musze wierzyc ci na slowo ale mysle ze sobie to podkolorowalas, bo
jakos srednio widze zdrowego 5 latka siedzacego dzien w
dzien na uboczu z mamusia w piaskownicy i pilnujacego piasku, raczej
mi to wyglada na 2-3 latka.

[asia_i_p]

No i w tym zdrowego jest klucz. Jeśli chłopieć miał takie odruchy i wobec
zabawek i wobec piasku, najprawdopodobniej ma jakieś zaburzenia - i co, matka ma
mu na czole przypiąć kartkę "moje dziecko ma zaburzenia ze spektrum autyzmu",
żeby Maman_net wiedziała, że to nie złe wychowanie?

[hanalui]

mamam_net napisała:
> Cieszę się, że to tak naprawdę nie mój problem.

Mysle ze jednak masz z tym problem skoro to tak doglebnie
przeanalizowalas i wiesz ze co ta matka chciala itd.
Mnie tam cudze dzieci nie interesuja, chyba ze w szkode wlaza lub
przyczyniaja sie do szkody mojego dziecka, a jesli sobie siedza w
kacie i tam sie bawia to ich sprawa i jego rodzica, a nie moja

[mamam_net]

Dobrze, niech Ci będzie- jeśli uważasz, że mam z tym problem to niech tak
zostanie. Nawet jeśli by tak było to nie o moich problemach rozmawiamy na
forum małe dziecko.Nie będę Ci też udowadniać ile lat ma dziecko o którym
mówię choć chyba wiem to lepiej niż Ty. Po co miałabym coś kolorować? Tak
sobie?
Autorka wątku uważa, że inne mamy tresują swoje dzieci zmuszając aby dzieliły
się zabawkami z innymi. A ja uważam, że warto od czasu do czasu przypomnieć
dziecku, że warto się dzielić z innymi i zachęcać je do tego, bo w przeciwnym
wypadku może dojść do sytuacji którą opisałam i dziecko wyląduje z dala od
innych, pilnując swoich zabawek i "swojego" piasku.
p.s. tak zaciekle mnie kontrujesz, że chyba udeżyłam w Twój czuły punkt, co? W
takim razie przepraszam

[rysia-mama]

Mój synek nazwałby twoją córkę 'chitrą snopką'
To że sama jesteś niemiła i niekontaktowa tłumaczy dzwne zachowania
twojej córki

[hanalui]

Cytat rysia-mama napisała:

> Mój synek nazwałby twoją córkę 'chitrą snopką'

I dumna jestes z tego? Rozumiem ze czesto dzieciowi kladziesz do
glowy takie hasla, bo raczej tego dziecie samo nie wymyslilo tylko
dosyc czesto musi slyszec z ust zdegustowanej na "nie" mamusi

A tu na sasiednim forum wateczek o tym ze jacys ludzie do ktorych
nalezy plac zabaw zamkneli go bo jest ich wlasnoscia i o dziwo
wiekszosc wypowiedzi ze mieli do tego swiete prawo, a tu o durnych
zabawkach i nich sie dzieciaki dziela

[blaszany_dzwoneczek]

No bo dorosły ma prawo do swojej własności i do dysponowania nią według własnego
uznania, a dziecko nie, jak widać w powszechnej opinii, bo jest TYLKO dzieckiem
- wszakże dzieci i ryby głosu nie mają...

[deela]

ale sobie problemy wymyślacie
chyba skonam ))))
macie rację co poniektóre, lepiej dać się zarżnąć niż użyczyć komuś wiaderko
którego się akuratnio nie używa
albo wiem, wpierdzielić bezczelnemu, że nieużywane ale JEJ/JEGO wiaderko ruszył
wszak to święte prawo własności i niezbywalne prawo do decydowania o własnej
zakichanej nic nie znaczącej własności, od której wara i precz wrednym obcym
nienauczonym bachorom
jak ja rzadko trafiam na takie indywidua, większość ludzi jest jednak normalnych
i normalnie wychowują swoje dzieci, nie dorabiają durnych ideologii do jakże
prostej dziecięcej czynności jaką jest zabawa w piaskownicy, to wy macie problem
i wpajacie go swoim dzieciakom

[blaszany_dzwoneczek]

Wiesz co, przeczytaj sobie jeszcze raz większość wypowiedzi w tym wątku, bo ciut
nie na temat piszesz.

[rysia-mama]

Rozumiem, że do przedszkola dzieciak egoista będzie tachał wór
swoich zabawek bo oczywiście swoich się nie daje, a cudzych nie
pożycza:p

[blaszany_dzwoneczek]

Następna co czytać ze zrozumieniem nie umie... Czy wy naprawdę nie możecie
trzymać się tematu? Zalecam przeczytać jeszcze raz cały wątek. Wiele osób się
wypowiedziało, w tonie "swoich się nie daje, a cudzych nie
> pożycza" wypowiedziała się jedna. Odrzucając więc skrajności, może by tak
zamiast szczekać od pieca jak dwie panie powyżej, skupić się na głównym temacie
dyskusji, czyli metodzie dochodzenia do tego, żeby dziecko chciało się dzielić
najlepiej z własnej woli, a nie z przymusu i z rozkazu rodzica, a przy okazji
nauczyło się też bronić własnego interesu, gdy zajdzie potrzeba.

[hanalui]

Cytat blaszany_dzwoneczek napisała:
skupić się na głównym temacie
> dyskusji, czyli metodzie dochodzenia do tego, żeby dziecko chciało
się dzielić
> najlepiej z własnej woli, a nie z przymusu i z rozkazu rodzica, a
przy okazji
> nauczyło się też bronić własnego interesu, gdy zajdzie potrzeba.


Ale tego tak naprawde nie trzeba tego dziecka uczyc, przychdzi taki
okres kiedy zaczyna kumac ze mozna sie zabawkami dzielic, ze sie
chce tymi zabawkami pochwalic, pokazac, wymienic, widzi korzysci z
tego plynace i wtedy idzie jak po masle, dzieciak sam chce to robic.
Widzisz u mnie nikt nie miesza dzieciom w glowach...od poczatku
wyjasnia sie malemu dziecku ze nie jego zabawka i dlatego sie nia
nie bawi, druga strona tez nie inicjuje typu "podziel sie", po 2-3
razach dziecko kuma ze to nie jego i nie ma co startowac do cudzych
rowerkow,samochodow itd
A po watku wynika ze czesc dzieci sie dzieli, czesc nie, ta zabawka
tak, tamta nie i tak dzieci maja namieszane w glowach bo wczoraj
moglo sie bawic ta cudza zabawka, a dzis nie moze, bo sie innemu
dziecku odwidzialo, mama tego dziecka nie mogla wydrzec zabawki.

Wiszisz...i mysle ze problem jest nie z dziecmi tylko z ich
mamuskami, to one nie chca byc postrzegane jako te, co maja dziecko
egoiste, to one nie chca byc nazwane jak tu jedna "madra"
nadmienila "chytre snobki" stad te namawiania, wydzierania wlasnemu
dziecku zabawki zeby przypadkiem w glowie tej drugiej strony taka
mysl nie zaswitala

[leneczkaz]

Mój ma fazę właśnie na 'to masika!' i mu mówię, że nie musi się dzielić ale nie
ma prawa dotykać też zabawek innych dzieci. Bawi się w kącie z 10 min. i
kapituluje

[asia_i_p]

U nas w piaskownicy są kompletnie inne obyczaje. Wszystkie dzieci korzystają ze
wszystkich wrzuconych zabawek i raczej niewiele mam wymaga obowiązkowej formułki
"Czy mógłbyś mi pożyczyć?". Córka chętnie pożycza sprzęt piaskowy, ale
przyniesionego aktualnego pluszowego przyjaciela nie pozwala tknąć, nikt o to
nie ma pretensji.

[matijas77]

Cieszę się z odzewu. Ja mam problem z córką, ktora czasem ma fazy,
że by siedziała i pilnowała, zamiast się bawić. Zwykle jest tak, że
się bawimy i ktoś dołącza, i się zabawa rozkręca. Ale w sumie
chodziło mi o coś takiego, co któraś z was zauważyła wyżej: mamy
(nianie, babcie) pragną chyba między sobą wyjść na takie szlachetne
i prospołeczne, i głośno podkreślają "bo trzeba się dzielic", "no
podziel się" itd. A może ja się mylę, bo zamiast bardzo nalegać to
tłumaczę małej, że fajnie pożyczyć, zamienić się, bawić razem, i
czekam, aż wpadnie na to sama, myśląc, że dojrzeje do tego? Wcale
nie uważam, że to błahy problem, bo w sumie piaskownica i
przedszkole to podstawowae miejsca socjalizacji . Na marginesie to
jestem autorem wątku a nie autorką ;0.

[blaszany_dzwoneczek]

A ja podrzucę sytuację z piaskownicy z ostatnich dni.
Moja córka 2 lata i 9 miesięcy bawiła się z młodszą o pół roku dziewczynką.
Generalnie fajnie się bawiły, głównie zabawkami mojej córki, Anielka nie
oponowała gdy koleżanka brała jej zabawki, jednak raz na czas owa dziewczynka
usiłowała wyrwać mojej z ręki łopatkę czy też wiaderko, którym moja córa
aktualnie się bawiła, a gdy Anielka stawiała opór, dziewczynka ją pouczała nadal
usiłując wyrwać zabawkę: "podziel się, trzeba się dzielić!" i była wyraźnie
zaskoczona, że druga strona się opiera mimo takiego argumentu

Z obserwacji.

[leneczkaz]

Ja po wakacjach w dwóch miejscach zauważyłam:

W małym miasteczku nad jeziorem wszyscy się wszystkim dzielą (miejscowi),
zabawki krążą po plaży a mamusie wręcz donoszą zabawki cudzym dzieciom. My
przyszliśmy z pustymi rękami to się wręcz krępowałam jak armie mnie napadły
podtykając piłki, wiaderka, łopatki (bo chyba moje takie biedne, że nic nie ma
;p). Dla mnie super. Dzieci nauczone tych samych schematów. 0 spięć.

Łeba i skupisko z całej polski. Każdy ma własne zabawki a cudzych nie ruszaj pod
groźbą śmierci. Jak by się dało to by pod prąd podłączyli. Kradzieże zabawek na
porządku dziennym, tak samo jak wyjące i bijące się o zabawki dzieci.
Siedzą te wszystkie biedne dzieci, każdy za własnym parawanem, bo walnięte
mamusie 'nie każą się dzielić'. Dramat i żal.

leneczkaz

[colalight77]

leneczkaz napisała:

Siedzą te wszystkie biedne dzieci, każdy za własnym parawanem, bo walnięte
> mamusie 'nie każą się dzielić'. Dramat i żal.

Dziewczyno - czy Ty w ogóle umiesz czytać? A jak czytasz, to czytasz ze
zrozumieniem? Chyba nie! Tu nikt nie pisze, że każe dziecku nie dzielić się,
tylko, że jeśli dziecko czymś się akurat bawi, a ktoś inny chce mu to wziąć, to
dzieciak ma prawo odmówić pożyczenia

weźże naucz się czytać ze zrozumieniem, bo się kompromitujesz

[leneczkaz]

Ty serio taka 'inteligentna'?

Napisałam o matkach z plaży w Łebie:
Siedzą te wszystkie biedne dzieci, każdy za własnym parawanem, bo walnięte
> > mamusie 'nie każą się dzielić'. Dramat i żal.

A Ty mi odpisujesz:
Tu nikt nie pisze, że każe dziecku nie dzielić się,
> tylko, że jeśli dziecko czymś się akurat bawi, a ktoś inny chce mu to wziąć, to
> dzieciak ma prawo odmówić pożyczenia

Ja o niebie, Ty o chlebie. I jeszcze się ośmieszasz.

[hanalui]

Cytat leneczkaz napisała:
> Siedzą te wszystkie biedne dzieci, każdy za własnym parawanem, bo
walnięte
> mamusie 'nie każą się dzielić'. Dramat i żal.


Trza leneczka wlasne zabaweczki nosic a nie zerowac na innych i
jeszcze miec pretensje

[joanka-r]

leneczkaz na wakcje trzeba jeździć za granicę. Od kilku lat jeździmy na wakacje na południe Europy i tam nikt ci nic nie ukradnie. W porze sjesty schodzisz z plaży zostawiasz ponton, leżaki, karimaty, zabawki wracasz po 17 i dalej są na swoim miejscu. Jeszcze ci ktoś na materac mamień położy aby nie odfrunął na wietrze.

[nowi-jka]

bo wszystko trzeba robic z głową
ja tłumacze ze jak sie ta zabawka nei bawi to moze pozyczyc albo ma
dwie łopatki to jedn amoze dac
reaguje tez na sytuacje gdy zabiera wtedy gdy dziecko siezaintereswoała
a wczesneij sie ta zabawka nie bawiło
natomiast ma swoja koparke której nigdy nikomu nie chce pozyczyc i tej
mu pozyczac niekarze
ale on zawsze az sie pali doinnych zabawiek wiec niech wie ze jak chce
obce to niech da swoje
i wg mnie to nie tresura tylko wychowanie

[kamelia78]

A ja takiego problemu nie mam. Na plac zabaw idziemy z pustymi
rękami i wszystkie inne dzieci z rodzicami również ,bo w piaskownicy
i na placu wiaderek,łopatek,traktorów,autek do jeżdżenia pod
dostatkiem. Mieszkamy na osiedlu ogrodzonym siatką i plac zabaw
ogrodzony jest również,dzieci zostawiaja swoje zabawki,nikt sie nie
boi,że ktoś coś komuś zabierze, wszystko jest wspólne i problem
dzielenia odpada. Każdy może bez pytania wziąść to na co ma
ochotę,problem pojawia sie tylko wówczas gdy kilkoro dzieci na raz
chce np. jeździć tym samym autkiem.

[kubolowa_mama]

a ja uwazam, ze trzeba zachowac zdrowy rozsadek- raz moj mlody zabiera zabawki,
raz jemu zabieraja. gorzej jest jak ktores dziecko placze, wtedy rodzic MUSI
wkroczyc i rozdzielic towarzystwo- nie istotne jest w tej sytuacji, czy obce
dziecko ryczy o zabawke mojego (jesli to obce ryczy o zabawke mojego, to
widocznei ona jest cudowna i niech sie nia bawi, a moje dziecko nie moze mu jej
zabierac!) ja sie spotkalam jednak z bardzo nie fajna sytuacja, kiedy moj mlody
zabral zabawke lerzaca na piachu i jakas wyjatkowo nadpobudliwa babcia zaczela
mu ja wyrywac, przy okazji szarpiac moje dziecko i krzyczac, ze ma oddac i isc
sobie w inny kat piaskownicy. dodam tylko, ze mlody mial wtedy 18 miesiecy.
wniosek jest jeden- pozwolmy dzieciom sie bawic, nie wtracajmy sie, reagujmy
tylko wtedy, gdy ktores zaczyna kwekac- ma ochote dac- da, ma ochote wziasc-
wezmie, ktos mu zabierze a ten nie ryczy tez dobrze, ale nie wtacajmy sie gdy
nie trzeba!