nauka języka obcego

[freedom5]

Hej.Mam pytanie związane z nauką jezyków obcych(mam na myśli konkretnie
angielski).Jestem mamą 10-miesięcznej Juleńki i chciałabym zacząć uczyć ją
języków jak najszybciej sie da (podobno małym dzieciom ta umiejętność
przychodzi z łatwoscią).Nauka polegałaby na tym że ja bym mówiła do niej
wyłącznie po angielsku, a reszta osób z jej otoczenia po polsku.W ten sposób
Julka od początku byłaby dzieckiem dwujęzycznym.Co o tym myślicie? Czy to nie
byłoby krzywdzące dla niej? Kiedy można cos takiego rozpocząć?
Z góry dziekuję za odpowiedzi.
Ania

[maretina]

corka kolezanki od urodzeniazyje z trzema jezykami: grecki ( tata grek), polski
( mama) i niemiecki( mieszkaja w niemczech). nie zwariowala. ma 7 lat i
posluguje sie trzema jezykami biegle.... teraz uczy sie angielskiego w szkole.

[mruwa9]

Juz jestes spozniona. O jakies 12 miesiecy.
Czego to ludzie nie wymysla...

[freedom5]

Te złośliwości naprawdę nie są potrzebne.Co w tym dziwnego,że chcę dla swojego
dziecka jak najlepiej?A skoro mam taka możliwość (skończyłam anglistykę) to
dlaczego by nie spróbować, prawda? Przecież nioe będe jej kazała "odrabiać pracy
domowej" itd tylko bedę z nia poprostu rozmawiać. Czy to takie dziwne? A może to
zwyczajna zazdrość.....?

[weronka77]

Ja również jestem anglistą-metodykiem i od początku mówie do Juleczki w dwóch
językach.To znakomity pomysł.POlecam gorąco materiały audio i książeczki
Penguin Readers które zamawiam przez wydawnictwo Longman.Juleczka ma 1.5 roku i
już zaplanowałam anglo-języczne przedszkole ponieważ uważam że im wcześniej tym
lepiejPlanuję również naukę dwóch dodatkowych języków ale po kolei
POzdrawiam

[weronka77]

I jeszcze Ladybird

[mruwa9]

Jak juz dziewczyny ponizej napisaly, czym innym jest naturalna dwujezycznosc
wynikajaca z roznych narodowowsci rodzicow, lub zycia w innym kraju, niz kraj
pochodzenia rodzicow,a czym innym snobizm silenia sie na sztuczna dwujezycznosc
u calkowicie polskiego dziecka, zyjacego w Polsce, ktore na dodatek nie potrafi
jeszcze mowic po polsku. Czego oczekujesz od takiej edukacji? Prawidlowego
akcentu? A jaki Ty masz akcent, zeby sadzic, ze dziecko bedzie mowic jak native
speaker? Mnie sie zawsze wydawalo, ze celem nauki jezyka jest przede wszystkim
komunikacja. A nawet dla akcentu nie ma znaczenia, czy dziecko zacznie sie
uczyc jezyka w wieku 1 roku, 4 lat czy 7 lat. Przyklady dzieci emigrujacych w
tym wieku to potwierdzaja. Dlatego jesli odlegle efekty nauczania sa jednakowe,
niezaleznie od tego, czy dziecko zaczelo sie uczyc jezyka w wieku lat 3 czy 7,
to, jak mowi reklama, po co przeplacac? Zwlaszcza, jesli dziecko nie bedzie
mialo zywego, stalego kontaktu z obcym jezykiem (czesto bywajac w innym kraju),
to taka nauke mozna o kant d..potluc. Za chwile ktos wymysli nauke jezyka
obcego dla kobiet ciezarnych, bo plod slyszy i moze sie uczyc
jezyka..oczywiscie, mow sobie do Twojego dziecka w jakim jezyku chcesz, na
pewno maluchowi krzywda sie nie stanie, ale posylanie 2-3-latkow na kursy
angielskiego uwazam za wyciaganie pieniedzy od naiwnych.
Pozdrawiam.
P.S. Nie zapomnij zapisac dziecka na balet od wrzesnia. W koncu jako swiatly i
wyksztalcony rodzic musisz dbac o wszechstronny rozwoj potomstwa.

[saskiaplus1]

A co Ci szkodzi spróbować? Znajomi angliści mówią do dziecka tylko po angielsku
i nie zwariowało im. Nie wiadomo, czy to zadziała, ale warto spróbować. Moim
zdaniem jest tylko jeden warunek - musisz naprawdę dobrze mówić po angielsku,
żeby się dziecko jakichś głupot nie nauczyło.
A swoją drogą trochę już późno. Ostatnio oglądałam program o badaniach
naukowych, z których wynikało, że dzieci przyswajają dźwięki z języka do 9
miesiąca życia. A zatem nie licz, że córka będzie mówiła doskonałe angielskie
"th"...

[ania800]

ja jestem jak najbardziej za mojej siostry syn ma 4 latai mówi biegle w 3
językach polski(matka polka) portugalski(ojciec portugalczyk) i niemiecki
(mieszkają w niemczech)
mój syn ma niecałwe 1,5 roku i tez go od 10 miesąca uczę starram się podczas
zabawy Mat mło mówi po polsku takie podstawy ale rozumieć już dużorozumie po
angielsku więc warto do tego uwielbia olądac Teletubieesie na BBC

POwodzenia
Jesli masz ochotę i czas uczyć dziecko to śmiało nie słuchaj ze zabierasz w ten
sposób dzieciństwo bo nie sadzasz Go w ławce na 8 godzin i szkolisz
i na złośliwośic tez nie patrz nie watro zgłowy sobie zawracać

[mika_p]

Uważam, ze to durny pomysł, a argumenty wypisałam już kiedyś tutaj:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=23334&w=31191196&a=31198467

[kangur4]

Ja też miałam podobny plan. I mimo, że był mniej ambitny, bo zakładałam że będę
do córki mówić w obcym języku (jestem dwujęzyczna) np. tylko w czwartki, jakoś
spalił na panewce. Zawsze zapominam, że dziś czwartek .

[niunia64]

Tez jestem po anglistyce, moja Misia ma 3 m-ce jak narazie puszczam jej kasety
ABC, z ktorych ja jeszcze sie uczulam, sa tam przerozne dzwieki, historyjki z
komiksow, takze slucha i rowniez mam zamiar uczuc ja jak najwczesnie, ale
raczej nie da sie mowic wylacznie po angielsku, mozna w domu wtracac jakies
zwroty (give me, come here, sit down, uczyc nazw zwierzaczkow, ale zeby
wylacznie to trzeba ogromnej konsekwencji i to musi byc naturalne, a przeciez
nie bedziesz udawala non-stop przed swoim dzieckiem, prawda?

[oda100]

u mnie w domu mowi sie w 3 jezykach. Musze powiedziec ze moj syn najlpiej
reaguje na ludzi mowiacych po polsku, bo najwiecej czasu spedza ze mna i widac
nieraz ze inny jezyk brzmi dla niego bardziej obco ( tym bardziej ze polski ma
mnostwo sz cz siii ciii)
moja siostra ma 3 letnie dziecko dwujezyczne, ktore rozumie wszystko po polsku,
ale mowi najchetniej jezykiem kraju w ktorym mieszka.

do mika_p

[bomba001]

akurat jestem mamą dzieci dwujezycznych, nie jest to sytuacja naciągana, ale
naturalna- w domu posługujemy sie innym językiem. mój syn jest dwujezyczny (z
polskim jako wiodącym, ale mam nadzieję że proporcje sie wyrównają). nasi
znajomi, zachęceni nasza sytuacją,postanowili wprowadzic taka sytuacje na siłe.
z tym, że tylko ojciec mówił do dziecka po angielsku, miedzy soba rozmawiali po
polsku, czyli pełna sztucznośc. smialismy sie z nich, ale po cichu
zastanawiałam sie do czego ich bardzo kosekwentny, trawajacy juz 5 lat
eksperyment lingwistyczny doprowadzi. i rezultaty sa takie: mały wszysko
zasadniczo rozumie, co sie do niego mówi (sama sprawdzałam), potrafi
skonstruowac proste zdania, co czyni niechętnie (normalna sytuacja w
bilingwalizmie: najpierw "przyjmoiwanie", póxniej "produkcja" językowa),
potrafi zrozumieć prosty film/kreskówke po angilsku, jak sobie chłopcy
oglądają. powtarzam jenak, żelazna konsekwencja ojca i chłopiec bardzo
inteligentny. wniosek: można chyba cos takiego osiągnąć, ale mi by sie chyba
nie chciało...jest to sytuacja sztczna, choc dziecko dobrze zrozumiało, że
tatus tylko tak mówi, może robiło to juz "do brzucha".

[sewerynki]

ciesze sie ze napisalas o tym chłopcu. to drugi taki przypadek o ktorym slysze
zakonczony czesciowym sukcesem. jeden to moj profesor na studiach - ktory jako
juz dziadek teraz - swoj eksperyment naukowy odradza.
co innego rodzina naturalnie dwujezyczna, co innego sztucznosc, jestes pewna ze
po angielsku bedziesz umiala przekazac cala nature jezyka (wszystkie
zdrobnienia, mowe dziecieca - to sie chlonie od matki, nikt nie nauczy nie-
polaka jak mowic po polsku do niemowlecia) - powstaje problem emocjonalny - nie
przekazujesz emocji po angielsku tak jakbys potrafila po polsku - bo angielski
to nasz drugi nie pierwszy jezyk. i nie mowie tu o nie uczeniu dziecka przez
kogos innego - to jak najbardziej, ale uwazam ze kontakt matka-dziecko powinien
byc w pierwszym jezyku (jej)

[bomba001]

zgadzam sie w 100% napisałam o tym chłopcu, jako o eksperymencie lingwistycznym
rodziców (zapmniałam kto ten profesor był, taki znany, mówił do swoich dzieci
po angielsku, napisz)i matka i ojciec powinni sie porosumiewac z dzieckiem w
SWOIM jezyku. ale z drugiej strony patrząc na to z czysto jezykowego ptk
widzenia: efekt jakis jest.

[lumpetka]

Witam, ja również jestem po filologi angielskiej i przyznam się, że taki pomysł
również przyszedł mi do głowy. Jednak po rozmowie z mądrzejszymi odemnie i
kilku lekturach zrezygnowałam.
Przede wsztstkim poradziłabym Ci, żebyś skonsultowała się z logopedą i zapytała
jego o opinię. Takie eksperymenty "na własną rękę" mogą być szkodliwe dla
dziecka.
Padło tu kilka przykładów rodzin, dwu- lub kilku- języcznych gdzie dzieci
posługują się kilkoma językami. Z tego co zrozumiałam, są to rodziny w których
język obcy jest językiem pierwszym dla jednego z rodziców; lub rodziny te
mieszkają w kraju gdzie tym językiem posługuje się zdecydowana większość. I to
jest sytuacja naturalna. Jeżyki obce (2 lub więcej) mają sznsę rozwinąć się u
tych dzieci jako dwa osobne języki. W moim przypadku (rodzice Polacy, mieszkamy
w POlsce) sytuacja kiedy ja mówię do dziecka tylko po angielsku, do innych osób
już po polsku, reszta rodziny również po polsku, jest sytuacją sztuczną. Moim
zdaniem, w takim przypadku, dwa języki nie rozwiną się jako dwa różne systemy
językowe, ale jako jeden.
Dziecko oprócz języka uczy się także całej jego kultury oraz kontekstu używania
określonych zwrotów, w moim przekonaniu, nie będzie miało szans na to w tej
sytuacji.
Nie twierdzę, że nie ma sensu "pokazywać" dziecku obcy język. Wręcz przeciwnie.
Anglojęzyczne bajki, oryginalne wersje językowe kreskówek i programów dla
dzieci (Ulica Sezamkowa jest genialna) czy poprostu mówienie starszemu dziecku
słówek/zwrotów jest bardzo pomocne.
To tylko kilka z moich argumentów i, jak podkreśliłam, jest to tylko moja
opinia, czekam na ew. krytykę i polemikę ;D
Angielskiego "TH" można nauczyć się także będąc dorosłym ;D
Pozdrawiam.

[kass1]

Wg mnie po rostu głupi pomysł, popieram w całości argumenty napisane przez
mike_p, co innego dzieci dwujęzyczne, gdzie dujęzyczność wynika z naturalnej
sytuacji, a nie takie szkolenie na siłę. Poza tym bilingwizm, mimo, ze to z
niezaprzeczalnie skarb, nie ma też mniej pozytywne strony, o czym na pewno
wiedzą mamy po filologii, nie tylko ang. Zdarza się, że miesza sie języki, nie
rozmumie idiomów. A w takiej sztucznej sytuacji, która chcesz stworzyć jest
wieksze prawdopodobieństwo, ze dziecko będzie po prostu kaleczyć język. Nie
mówiać juz o pozbawieniu go całej warstwy uczuciowej, którą można przekazać w
całości tylko w swoim języku. Bo z postu nie wynika, że ty jestes naturalnie
dwujęzyczna. To byłaby tylko nauka słowek i zwrotów.

[cerezanita]

Zgadzam się z mike_p i innymi koleżankami. Dodam jeszcze, że wczoraj w Gazecie
był artykuł o najnowszych wynikach badań nad samoświadomością niemowląt. Wynika
z nich między innymi, że dziecko przyswaja i identyfikuje jako własny ten język,
który słyszy w pierwszych tygodniach (!) życia. Twoje dziecko już jest więc
jednojęzyczne i choć wczesna nauka języka obcego może być cenna, i oczywiście
kiedyś może świetnie znać jeden lub kilka języków obcych, to nie będzie już
dwujęzyczne. Moim zdaniem nie ma potrzeby wymuszania na dziecku takiej
dwujęzyczności.

[guruburu]

oj... Czy to znaczy, ze moje dziecko jest 4 języczne? Biedactwo
Bo od urodzenia słyszy 4 języki? Na poważnie - chyba mieszacie dwa zjawiska, co
juz zostało zresztą zauważone - naturalną wielojęzyczność (no i co z tego, ze
zacznie później mówić? Mieszanie języków jest przejściowe a zresztą dzieci
zawsze eksperymentują z jezykiem, nawet 'tylko' jednym z wczesnym
osłuchiwaniem dziecka z obcym jezykiem. Samo 'osłuchanie', z tego co pamietam,
z podstaw jezykoznastwa, ma sens, bo właśnie wpływa dobrze na wymowę w obcym
języku.
A z idiomami, związkami frazeologicznymi to często osoby jednojęzyczne też mają
problemy...

[asia_i_p]

A masz idealny akcent? Bo jeśli nie, to lepiej byłoby chyba wspomóc się
kasetami, bo takie dziecko kopiuje z dokładnością magnetofonu. Też jestem
anglistką i planuję moją Anię uczyć wcześnie, ale nie opierać się tylko na moim
mówieniu, zwłaszcza, że chciałabym żeby polskiego też uczyła się ode mnie, ale
próbować ją uczyć w stylu Helen Doron. Wiem, że dziecko kojarzy język z osobą,
ale ja nie chcę rezygnowac z polskiego, więc prawdopodobnie będziemy używać
pacynki albo maskotki, do której się będzie mówić po angielsku.

[weronka77]

W moim przypadku było trochę "okrutnie". Mój tato "znęcał" się nade mną mówiąc
tylko o wyłącznie po angielsku.Nie ulegał ani na chwilę,nawet jeśli niezbyt
wiedziałam o co mu chodzi.Na szczęscie była jeszcze mama.Efekt jednak był bo
dość wcześnie opanowałam język i póżniej pozostało już tylko szlifowanie
gramatyki,słownictwa itd.Dlatego też wybrałam jako "specjalizację" metodykę
ponieważ znajomość języka to jedno a umiejętność przekazania tej wiedzy to
drugie.Bardzo zalezało mi na poznaniu wszelakich metod nauczania
angielskiego,tak żeby w przyszłości moim uczniom w możliwie naturalny i
bezstresowy sposób pomóc w opanowaniu języka jak również osiągnąć jak najlepsze
wyniki na maturze,egzaminach ,testach.Uczę już 9 lat-przedział wiekowy uczniów
to od 3 lat do...75 Różne poziomy zaawansowania,potrzeby językowe no i
przede wszystkim motywacje.Myslę że "brutalność" taty wiele mi pomogła,ale
przede wszystkim jego determinacja.Julkę ucze w sposób naturalny,porozumiewamy
się w domu na przemian dwoma językami-Nasz tata w wieku 38lat postanowił
pokonac swoje opory i lenistwo do nauki brawo!Juleczka przyswaja w sposób
naturalny piosenki,wierszyki-znakomitą pomocą sa materiały Ladybird Phonics and
Rhymes-Bedtime and Playtime.Jula podobnie jak ja jest typem "słuchowca",od
maleńkości wprowadzałam muzykę-to drugie moje "zboczenie",jako absolwentki
szkoły muzycznej w klasie skrzypiec Uważam że na pewno każda z mam potrafi
na podstawie obserwacji maluszka dobrać odpowiednią stymulująca metodę a nauka
języków im wcześniej- tym lepsze efekty.

[kocianna]

Ja jestem dwujęzyczna naturalnie i o bilingwiźmie pisałam swoją pracę
magisterską. Angielskiego "douczyłam się" (jestem anglistką) i też się
zastanawiałam mocno nad dwu- (trój-?) języcznością córeczki. Zrezygnowałam.

Po pierwsze - nie mogłam się zdecydować na język. Zdecydowanie lepiej i
naturalniej mówię po rosyjsku, a angielskiego, po 6 godzinach dziennie uczenia
go innych ludzi, mam zwyczajnie dość. Jednak mówienie do dziecka wyłącznie po
rosyjsku (zgodnie z zasadą One Parent, One Language) mogłoby nas narazić na
szykany ze strony otoczenia - wiem, co mówię, bo tego doświadczyłam jako dziecko
i doświadczam teraz, kiedy np. śpiewam Małej piosenki po rosyjsku czy mówię
wierszyki. Choć myślę, że użytkowniczki innych języków nie powinny miec takich
problemów.

Po drugie, kiedy dziecko jest starsze, zaczyna rozumieć, że mamusia doskonale
potrafi porozumiewać się w innym jezyku, więc po co się wysilać? W sytuacji
naturalnej mamusia mówi w innym języku gorzej (np z obcym akcentem) i to
wystarczy, żeby zaakceptować fakt, że mówi się do niej inaczej. Poza tym, w
sytuacji naturalnej są jeszcze ukochani dziadkowie - dla mnie osobiście byla to
ogromna motywacja, chociaz widziałam ich raz do roku.

Na razie 13-miesięczna Lidzia ma lingwistyczny misz-masz. Bajeczki na dobranoc
ma czytane w takim języku, jaki akurat pod rękę mamusi wpadnie. Jedna babcia
mówi do niej po rosyjsku, bo tak mówiła do wszystkich małych dzieci . W radiu
leci Deutche Welle, bo tego słucha mój mąż. Myślę, że postaram się ją osłuchać i
pokazać, że tę samą rzecz można nazywać na różne sposoby, a potem zobaczymy.

Moje doświadczenie nauczycielsko-lektorskie wskazuje, że nastolatek po 4 latach
intensywnej nauki umie to samo, co nastolatek po 10 latach mniej lub bardziej
intensywnej nauki, poziom językowy dziecka w 3 klasie SP uczącego się od
pierwszej klasy nie różni się wcale od poziomu dziecka, które uczyło się od
początku przedszkola... więc poważnie się zastanawiam, po co, a jeśli już, to
komu ja mam płacić...

[marla6]

A czy któraś z was wie jak wyglądają zajęcia językowe dla dzieci powyżej roku
prowadzone metodą Helen Dorn(nie jestem poewna co do pisowni)?

[18buzka]

witam
moje zdanie jest takie ze tak malych dzieci moze uczyc (i nalepiej w sposob
naturalny)tylko native speaker. setka moich znajomych skonczyla angistyke na
polskich uczelniach (na 5), ale ich angielski jest bardzo daleki od orginalu.
chyba jedyny sensownym wyjsciem jest wylacznie anglojezyczna niania-tylko skad
ja wziac?????
pozdrawiam
buzka

[weronka77]

Polecam przedszkole Rainbow dla maluszków i ich mam z Krakowa

[bomba001]

a ja nie polecam) efekty raczej mierne, dzieci nie rozmawiaja ze soba po
angielsku, a nauczyciele raczej słabo mówia. i jeszcze ogródka nie maja.

[weronka77]

? Przedszkole rekomendowane przez doktor Annę Niżegorodcew z UJ( była dyrektor
metodycznego collegge'u angielskiego),pięknie położone i maluszki w dużej
mierze anglojęzyczne,jak również lektorzy z Gama Bell autorzy i prowadzący
programy edukacyjne w telewizji? ;-( To gdzie mam posłać Julkę?Na innych foracj
jest o nim masę pozytywnych opinii jak również rekomendacje na internetowej
stronie są wiarygodne i zachęcające..

[bomba001]

mniemam,, że niżegorodcew poleci wszystko za co sie jej zapłaci... jak na
przeykład helen doron, na temat której nie ma wiarygodnych badań (mam na myslui
nauke dla dzieci roczych). pieknie położone?? fajna okolica, sama tam
mieszkam), ale dziecka tam nie posłałam. maluszki anglojezyczne?? nie
widziałam ZADNEGO, chyba, że sie cos zminilo. to chyba w przedszkolu
btyryjskim, 900 euro msc, czy cos takiego. tak jak rozmawiałam z wykladowcami,
widziałam pokazówkę, to dalekie od ideału. ale oczywiście każdy sam wybiera.
przedszkole bez ogródka?? przciez dzieci maja sie wybiegać, ect, a nie siedziec
w dusznych i raczej malych salach (to jest zwykły dom!)nie jest warte
pieniedzy. i catering na obiad, dzieci same wybierają (sic!) mojej przyjaciółki
syn miał anemię, okazało sie, że odokolo roku ybiera tylko pierogi ze słodkim
serem lub wisniami... gratuluje pomysłu!

[kira_koslin]

Szczerze? Tom uwazam za bzure totalną aby matka niue mowila do dziecka w
naturalnym języku i co do kiedy tak zamierzasz mowic do dziecka, do 10 lat, do
18 czy całe zycie? Dla mnie to sztuczne, nienaturalne i chyba trudne dla
matki....

U nas w domu ja mowie do mloedego po polsku a mąż po angielsku bo jest
amerykaninem wiec rzeczywiscie mlody ma szanse na dobre operowanie dwoma
jezykami, natomiast podejrzewam ze i tak polski bedzie jego naturalnym językiem
chociązby ze wzgledu na to ze mieszkamy w Polsce.