Dodaj do ulubionych

"Na sygnale" do znajomych

IP: *.* 14.05.02, 14:35
Moja córcia ma 20 m-cy. Mniej więcej odkąd skończyła roczek histerycznie reaguje na wszystkich gości, którzy się u nas pojawiają. Podobnie jest kiedy wybieramy się z nią na wizytę do znajomych. Wczepia się we mnie kurczowo i straszliwie płacze. Trwa to różnie 5 minut, pół godziny, Czasami wcale nie chce się pokazać (kiedy jesteśmy u siebie). Próbowaliśmy róznych sposobów - uprzedzać fakty, nic nie mówić, traktować fakt, że ktos się pojawił tak jakby nic nowego sie nie wydarzyło - nie skutkuje. Nie jest to przyjemne dla nas i chyba też dla naszych znajomych. Dobrze, że okazują nam zrozumienie. Poza tym po co to maleństwo ma wylewać tyle łez zupełnie niepotrzebnie. Żadna krzywda ją nigdy nie spotkała, a jak juz się "oswoi" to przecież szaleńczo się bawi.Może któraś z Was ma podobny problem. Może macie jakieś sposoby. Pomóżcie.BeataJeszcze jedno. W tłumie - np. na spacerze, w parku czy na zakupach w markecie - wszystko jest w porządku. Czuje się aż tak dobrze, że nawet nie zawsze kontroluje sytuację, czy ktoś za nia biegnie.
Obserwuj wątek
    • Gość: juliiaa Re: "Na sygnale" do znajomych IP: *.* 15.05.02, 11:31
      poleclalabym ci ksiazke Zimbardo "niesmialosc".bo tak wyglada ze twoja coreczka jest bardzo niesmiala...Lepiej juz teraz zareagowac bo w przyszlosci moze miec bardzo duze trudnosci z kontaktami ze swoimi rowiesnikami...Fajny tam byl jeden przyklad pomyslu matki dla niesmialego 2 latka zrobila mo w torbie otworki na oczy i zawsze w towarzystwie ja nakladal..i udawal ze go nie widza z czasem oswajal sie z ludzmi o torba juz nie byla potrzebna...mniej wiecej tak bylo..mam nadzieje ze nic nie przekrecilam..:))
      • Gość: beattta Re: "Na sygnale" do znajomych IP: *.* 15.05.02, 20:13
        Cześć Lauro!Dziękuję za sugestię. Też zastanawiałam się czy to nie są oznaki nieśmiałości, ale nie rozumiem dlaczego objawiają się one w domu lub u znajomych a w miejscach publicznych raczej nie. Przykładowo w parku lub przychodni sama zaczepia wybrane osoby, potem tylko trochę się zawstydza ale nie ma takich szlochów. Osoby nieśmiałe (przynajmniej te, które miałam okazję spotkać) raczej lepiej się czuły w wąskim gronie niż w tłumie, a bynajmniej nie zaczepiały nikogo na pogaduchy. A moja Julka odwrotnie.W każdym razie spróbuje poszukać tej książki - mam nadzieję, że znajdę tam jakieś rozwiązanie. Jeszcze raz dziękuję za zainteresowanie.PozdrawiamBeata
    • Gość: guest Re: "Na sygnale" do znajomych IP: *.* 15.05.02, 20:19
      U nas jest tak samo. Martusia (2 latka) placze, jak jestesmy u znajomych lub jak ktos do nas przychodzi. Trzymam ja wtedy na kolanach i przede wszystkim nie przejmuje sie tym, co pomysla znajomi. Ona i jej uczucia sa dla mnie najwazniejsze. Czasem nazywam to, co ona moze czuc, np. mowie - Martusia sie wstydzi, mama tez sie czasem wstydzi, a Marta raz sie uspokoila i pytala, a tata tez? Potem wymieniala wszystkich czlonkow rodziny.Bardziej meczy mnie sytuacja, w ktorej Marta ciagnie mnie do innego pokoju, gdy sa u nas znajomi. Jesli nie ide, wpada w histerie. Zwykle nie ustepujemy jej, pozwalamy sie jej wykrzyczec, a jak znajomi ida poswiecamy jej wiecej czasu niz zwykle. Ewa.
      • Gość: beattta Re: "Na sygnale" do znajomych IP: *.* 16.05.02, 20:21
        Czyli nie tylko ja zmagam się z tym problemem. Mam nadzieję, że są to chwilowe okresy u naszych dzieci i miną tak szybko jak szybko się pojawiły.Moja Julcia też ma w zwyczaju odciąganie mnie od gości kiedy źle się czuje. Podobnie jak Ty staram się nie dać zwariować i nie ustępować ale czasami nie daję rady i na chwilę z nią wychodzę do innego pokoju. Potem znowu kolejne podejście i za którymś razem się udaje. Czasami adaptacja trwa bardzo krótko. Wczoraj przyszła do nas komisja w sprawie remontu balkonu i o dziwo Julka najpierw chwilkę popłakała a potem popatrzała na nich, chwyciła mnie za rękę, zamknęła oczy i poszła w ich kierunku. Minęła panów i zaczęła się bawić tak jakby nikogo obcego w domu nie było. Ewo, podobnie jak dla Ciebie ważniejsze są dla mnie uczucia mojego dziecka niż moich znajomych. Napisałam na forum, bo zawsze znajdzie się ktoś w podobnej sytuacji i czasami ma nawet jakis "patent". Jeśli masz ochotę to napisz na priva, może wspólnie osiągniemy zwycięstwo.PozdrawiamBeata beattta@interia. pl

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka