wakacje bez dziecka

[zolza78]

Czy ktoś z Was kiedyś wybrał się na tygodniowe wakacje bez dziecka? Chcemy
zostawić 1,5 roczniaka u rodziców i poleciec sobie gdzies na tydzień, żeby
NAPRAWDĘ odpocząc. Czy ktoś ma jakies doświadczenia?

Jak takie małe dzicko znosi rozłąkę? Trochę się boję tego pomysłu, chociaz
Mikuś chętnie zostaje z dziadkami...

[bri]

Jak znam życie Tobie będzie ciężej to znieść niż Mikusiowi

[zolza78]

co racja to racja

[slonko1335]

Powiem Ci tak ja o niczym innym nie marzę ale nie dałabym
rady....zamartwiałabym się i tyle z urlopu by było. Pewnie najgorszy pierwszy
raz a potem byłoby łatwiej. Dla mnie optymalne rozwiązanie to ja z mężem na
urlopie, a Alka z babcią albo dziadkami na drugim końcu miasteczka ale żebym
mogła klika razy się z nią zobaczyć

[gosiap_01]

Nie zdecydowaliśmy się na taki ruch, bo nie wyobrażam sobie że mogłabym znieść
tydzień bez Oli. Na razie najdłuższa nasza rozłąka trwała 4 dni bo musiałam iść
do szpitala i bardziej niż operacją martwiłam się cały czas Olą więc dziękuję
za dobrowolną rozłąkę. Czasem żartuję, że przydałby mi się weekend w spa ale
ciężko zabrać dziecko na zabiegi Efekt jest taki, że zabraliśmy Olę ze sobą
na wakacje na seszele i było sper (choć rodzina i znajomi pukali się w głowę i
wcale im się nie dziwię). Mamy znajomych, którzy zostawili swoją pociechę jak
jechali na narty ale ich córka ma 3,5 roku (i zniosła to bez problemu).

[mika_007]

dzień tak ,ale nie tydzień
poza tym osobiście wychodzę z założenia,że dlaczego dla własnej wygody mam
pozbawiać dziecko wakacji
pomijając fakt,że to MOJE dziecko i MOJA odpowiedzialność
dzieci jeżdżą ze mną -im tak samo odpoczynek i zmiana otoczenia/klimatu się
należy

[marghe_72]

mika_007 napisała:

> dzień tak ,ale nie tydzień
> poza tym osobiście wychodzę z założenia,że dlaczego dla własnej wygody mam
> pozbawiać dziecko wakacji
> pomijając fakt,że to MOJE dziecko i MOJA odpowiedzialność
> dzieci jeżdżą ze mną -im tak samo odpoczynek i zmiana otoczenia/klimatu się
> należy


się podpiszę

[bomba001]

rodzice maja prawo do urlopu, jezeli dziecko dobrze znosi rozlake to niby
mozna...ale:
u mnie niewykonalne. wakacje dzieci gora! miesiac poza miastem latem to
podstawa, jestem gotowa za to zabic, wiekszosc kasy idzie na wyjazdy, zimowe i
letnie weekendy dla dzieci.
jezeli potem/wczesniej spelnilas "wymog" pediatrow co do wyjadu dzieck to sie
nie zastanawiaj i jedz! jezeli kosztem wyjazdu dziecka- to raczej bym sie
zastanowila

[doska26]

Ja bym nie zostawila bo chyba bym osiwiala z tesknoty.Wydaje mi sie ze ty tez
tak naprawde na luzie nie wypoczniesz bedziesz tesknila.

[przyszla_mama1]

na tydzien to bym nie zostawila ale na 1-2 dni czemu nie... ) pewnie bym
wydzwaniala po pare razy dziennie a co to za wakacje wiszac na telefonie... mam
znajomych ktorzy zostawili 6 ms dziecko na tydzi i pojechali na wakacje ale wg
mnie oni sa nie odpowiedzialni bo dzieco teraz ma 8 lat i czesto spi u babci
zeby mama mogla sie wyspac do pracy itp.

[mamajulki080506]

Hmm, też mam ten dylemat...tyle, że nie urlop, a wyjazd szkoleniowy do
Holandii..i podjęłam decyzje, ze mała zostaje na tydzień z moimi rodzicami (mąż
bedzie akurat w Chinach, niestety)...do tej pory była u nich 3 noce, my
wyrwaliśmy się z mężem do Gdańska i szczerze mówiąc, to wisialam na telefonie,
wyjazd skróciliśmy bo ja mialam już ściśnięty żołądek z nerwów...chyba gorzej
to przeżyłam niż Julka (13 mcy)...

Teraz też nie wiem jak bedzie, tym bardziej, że jeszcze ją karmię, wiem, ze
rodzice zajmą się nią najlepiej, jak tylko beda mogli...no ale to nie to samo,
co bycie z mamą...
Pewnie jednemu przychodzi łatwiej pozostawienie dziecka, innym gorzej, ale to
nie wynika z braku odpowiedzialności...

Sama musisz rozważyć, co bedzie lepsze, jak Ty zniesiesz rozłąkę...bo argumenty
typu "dziecku też należą sie wakacje" w przypadku takiego maleństwa do mnie nie
trafiają, lepiej będzie miał w znanym srodowisku...

A na forum ile mam tyle opinii

[bomba001]

szkolenie to co innego niz wakacje, zupelnie popieram. ja niestety tez
musialam, ale nigdy nie zalawoalam- duzi sie nauczylam...

[mamajulki080506]

dzięki, wyjeżdżam za dwa tygodnie, ale już czuję żołądek, tez mam nadzieje, że
dużo się naucze i że mała nie ucierpi na tym...zresztą znając siebie, to ja
bede bardziej przezywała niż ona (taką przynajmniej mam nadzieje)

odnośnie wakacji, rodzice wróca z nową energią, pełni zapału i rzeczywiście
wypoczęci, a jesli mały lubi zostawać u babci, to własciwie czemu nie...mozna
sprobować...

[marghe_72]

mamajulki080506 napisała:

> Hmm, też mam ten dylemat...tyle, że nie urlop, a wyjazd szkoleniowy do
> Holandii..i podjęłam decyzje, ze mała zostaje na tydzień z moimi rodzicami
(mąż
>
> bedzie akurat w Chinach, niestety

szkolenie to praca, obowiązek
wakacje - przyjemność

Nie chcę pozbawiać dziecka przyjemnosci

[jkl13]

My właśnie jesteśmy po takim "doświadczeniu". W maju wybraliśmy się na 5 dni w
Polskę bez dziecka, synka (2,5 roku) zostawiliśmy pod opieką dziadków, których
zna i lubi (mieszkamy z nimi).
Kuba nad wyraz dobrze zniósł tę rozłąkę. Dzwoniliśmy do niego codzinnie i za
każdym razem mówił do słuchawki "mama oć" (tzn. mama przyjdź), więc na pewno
trochę za nami tęsknił, ale obyło się bez płaczów, wrzasków czy
nieposłuszeństwa wobec dziadków. Po powrocie mieliśmy dodatkowy dzień wolny,
aby z nim pobyć i "wynagrodzić" ten czas, ale nie wiem, komu był on bardziej
potrzebny - Kubie czy nam.
A na wyjeździe mieliśmy tak intensywnie zaplanowany czas, że nie mieliśmy czasu
porządnie zatęsknić za synkiem.
Teraz mogę powiedzieć, że zdecydowanie polecam takie wyjazdy, właśnie na
tydzień czasu, bo to jest niesamowity zastrzyk energii w tym naszym zabieganym
życiu. W przyszłym roku też postaramy się gdzieś wyjechać na tydzień...

[mama007]

jeśli dziecko lubi dziadków i jest u nich bezpieczne, a Wy czujecie, że robicie
dobrze - jedźcie. z doświadczenia wiem, że tydzień bez dziecka to powrót do
niego z większą energią, z nowymi pomysłami, z docenieniem krzyku w środku
nocy, na który normalnie reagujemy 'o Boooożeeeee, znooooowuuuuuu nie
śpi.......'

[sieczunia]

Ja zostawiłam córcie u dziadków (miała 13 m-cy) i zabrałam sie w trase z mężem
do Hiszpanii. (mąż jest zawodowym kierowcą TIR-a). Mielismy być poza domem
tydzień, ale niestety przedłuzyło sie do dwóch tygodni!
Ten pierwszy tydzien jakos zniosłam Wmawiałam sobie, że u babci mała czuje
sie bardzo dobrze i krzywda jej sie nie stanie, ale ten drugi tydień był juz
nie do zniesienia i strasznie się dłużył! Bardzo tęskniłam i wydzwaniałam po 2
x dziennie z pytaniami tj. jak sie czuje? co robi? czy ma apetyt? (przez co
póżniej był ogromny rachunek do zapłacenia za telefon)
Po powrocie na jej widok rozpłakałam sie ze szczescia, byłam szczesliwa, ze
mogę ją znów przytulić! Nie mogłam sie nią nacieszyć, jakbyśmy się nie widziały
miesiąc albo dłuzej. Obiecywałam sobie wtedy, ze juz nigdy tak długo jej nie
zostawie.
W lipcu wybieramy sie na wspólne wakacje z córcią, ale we wrześniu lecimy na
wakacje tylko we dwoje. Tym razem na tydzien.

Jesli decydujesz sie na wakacje bez dziecka to musisz byc pewna w 100%, ze jet
ono pod dobra opieką i czuje sie dobrze. Inaczej nici z twojego wypoczynku -
takie jest moje zdanie.

Pozdrawiam!

[zolza78]

Wielkie dzieki za wszystkie dotychczasowe wpisy!

Mam duże rozterki związane z tym wyjazdem - chciaż wiem, że u dziadków będzie
miał wyborna opiekę,bo zajmowaliby się tylko nim w 100% i nie spuszczaliby go z
oka.

Wiem tez, że będę tęsknić, ale potrzebuemy z mężem naprawdę wakacji, takich
prawdziwych.

Oboje pracujemy (wróciłam do pracy zaraz po macierzyńskim),nie ma nas w domu po
9, 10 godzin. Wychodzę o 8, wracam o 18. I, żeby jescze trochę pobyc z Malym,
przedłużyłam mu godzinę chodzenia spac do 21, czasem 21.30. Coś za coś. Chcę
być z nim te kilka godzin dziennie dłużej,ale o 21.30, jak się pewnie
domyślacie, nie mam już na nic siły. Kładę sie padnięta o 23 z hakiem (bo
jescze wieczorem kończę swoja pracę dyplomową i oczywiście o 5 rano juz
potworny ryk, bo nie ma butelki z mlekiem na czas O 6 już wsteje,żeby sie
wyszykowac do pracy i tak DZIEŃ W DZIEŃ. Mały jest cudowny, ale jak sobie
pomyslę,że ten krótki urlop ma wyglądac tak samo, tylko nad morzem Śródziemnym,
to wątpię, czy jest w ogóle sens wydawać pieniądze na wycieczkę zagraniczną...

Co do tego, że wakacje tez należą się dziecku - jasne, jestem jak najbardziej
za,ale moje będzie miało wtedy dopiero rok i 5 miesięcy i nie sądzę, żeby miało
to dla niego jakieś większe znaczenie, czy będzie u dzizadków na Mazurach, czy
na Krecie...

A jak pomyślę, że na tydzien trzeba zabierac pół mieskzania (wózek, jakieś
słoiczki, bo alergik i nie wszystko jada, nocnik, itp.)..., no nie wyobrażam
sobie tego zwyczajnie. Z drugiej jednak strony są tu wypowiedzi dziewczyn,
które zabrały ze soba takie małe dziecko i twierdza, że było ok. To chyba
zalezy od tego, kto, co lubi. My uwielbiamy eżeć godzinami na plaży,a jakoś nie
wyobrażma sobie, żeby skazac takiego malucha na siedzenie w takim słońcu.

Pozdrawiam serdecznie!

[bomba001]

szczerze- jak tak malo jestes z dzieckiem to na pewno ja bym nie pojechala. co
do brania pol mieszkania- toinna sparwa, ale to nie znaczy, ze powinnas
rezygnowac z wyjazdow z dzieckie!
dla dziecka nawet lepiej jak bedzie na mazurach, ale poyt z dziecmi to nie
tylko powietrze lasy- to moze przede wszystkim pobyt RAZEm z nim.
ja bym nie pojechala, ale mnie nie stac na egoizm, nawet ten zdrowy))

[mama303]

bomba001 napisała:

> szczerze- jak tak malo jestes z dzieckiem to na pewno ja bym nie pojechala.

Tez jestem tego zdania. Wakacje to dla matek i ojców pracujacych czas żeby
naprawdę pobyć z dzieckiem. na wakacjach żyje sie inaczej, jest luz nie ma
pospiechu, stresu związanego z praca zawodową.
Dla dziecka to bez znaczenia czy jest nad morzem sródziemnym czy nad Bałtykiem
ale ma znaczenie czy jest z rodzicami.

[bomba001]

no dokladnmie tak twierdze, nie wazne gdzie lepiej w domu ale z rodzicami caly
czas (ktorych widuje malo) niz na krecie. nota bene sie zgadzam ze nie jest to
miejsce w sezonie mile dla dzieci, dla doroslych tez za goraco))

[luska1973]

Ja również podpisuję się pod Twoim postem. I tak się zastanawiam, że może to
nasze podejście jest "chore"
Osobiście mam wyrzuty sumienia, że jestem mało z dziećmi, a wracam z pracy o
16:30 i do wieczora poświęcam czas tylko im. Nie mam kompletnie czasu dla
siebie, ale do głowy by mi nie przyszło zostawić dzieci z dziadkami bo po
pierwsze - nie byłabym w stanie zmarnować 5 dni urlopu (o tyle mniej miałabym
dla dzieci), a po drugie - dziedkom też należy się odpoczynek (dzieci są z nimi
kiedy jestem w pracy). Dodatkowo urlop to jedyna możliwość dłuższego pobycia
mojego męża z dziećmi.
Nie będę mówić, ze urlop z 17 miesięczniakiem to błogie leżenie na plaży.
Faktycznie wróciłam wykończona, ale my mieliśmy pod opieką dwójkę 17-
miesięczniaków!!! (polecam moje posty z ubiegłego roku)
Bez problemów zapakowaliśmy się w 2 walizki biorąc 2,5 jumbo packa pampersów, 2
nocniki, czajnik, podgrzewacz do butelek, reklamówkę lekarstw. Pozostałe
miejsce wypełniliśmy ciuchami i kosmetykami i jakoś nam wystarczyło NA 2
TYGODNIE.
A dla dziecka nie jest "wszystko jedno". Nasze dzieci przez cały rok opowiadały
o Turcji i teraz nie dają nam spokoju - kiedy znowu pojedziemy

[jk1977]

witaj. ja juz podjelam decyzje i jade.a dziecko 12 m.zostawiam u dziadkow.tez
sie martwie ,ale bardziej o siebie.bo maluszek i tak bedzie szczesliwy.ja
akurat nie pracuje.ale ty pracujesz,wiec tym bardziej powinnas oderwac sie od
codziennosci.i nie sluchaj rad typu malo czasu spedzasz z dzieckiem,dziadkowie
tez musza odpoczac,wez male dziecko ze soba.masz prawo to tego odpczynku,tym
bardziej jesli dziecko juz dobrze zna sie z dziadkami.a wakacje z malym
dzieckiem to nie wakacje-moze niektore mamy sa lepiej zorganizowane.jak ja
wyjedzam na pare dni z malym to auto jest wypchane po brzegi i dzien wyglada
tak samo jak w domu.i nie mozna porownywac wyjazdu do cieplych krajow z
wyjazdem nad polskie morze.nie po to tyle kilometrow czlowiek leci zeby klasc
sie z maluchem o 21 spac.moje kolezanki zostawialy na pare dni swoje dzieci i
wszystko bylo ok-tylko dziadkowie bardziej zmeczeni.takze jedz ,dzwon ale ciesz
sie podroza,zabawa.MATKA POLKA tez ma prawo to rozrywki,macierzynstwo jest
piekne,ale to nie wiezienie.i nic zlego nie ma w tym ze sie dziecko podrzuca
najukochanszym dziadkom.

[marghe_72]

jk1977 napisała:

> witaj. ja juz podjelam decyzje i jade.a dziecko 12 m.zostawiam u dziadkow.tez
> sie martwie ,ale bardziej o siebie.bo maluszek i tak bedzie szczesliwy.ja
> akurat nie pracuje.ale ty pracujesz,wiec tym bardziej powinnas oderwac sie od
> codziennosci.i nie sluchaj rad typu malo czasu spedzasz z
dzieckiem,dziadkowie
> tez musza odpoczac,wez male dziecko ze soba.masz prawo to tego odpczynku,tym
> bardziej jesli dziecko juz dobrze zna sie z dziadkami.a wakacje z malym
> dzieckiem to nie wakacje-moze niektore mamy sa lepiej zorganizowane.jak ja
> wyjedzam na pare dni z malym to auto jest wypchane po brzegi i dzien wyglada
> tak samo jak w domu.i nie mozna porownywac wyjazdu do cieplych krajow z
> wyjazdem nad polskie morze.nie po to tyle kilometrow czlowiek leci zeby klasc
> sie z maluchem o 21 spac.moje kolezanki zostawialy na pare dni swoje dzieci i
> wszystko bylo ok-tylko dziadkowie bardziej zmeczeni.takze jedz ,dzwon ale
ciesz
>
> sie podroza,zabawa.MATKA POLKA tez ma prawo to rozrywki,macierzynstwo jest
> piekne,ale to nie wiezienie.i nic zlego nie ma w tym ze sie dziecko podrzuca
> najukochanszym dziadkom.

macierzyństwo jest piękne, pod warunkiem , że nam życia nie komplikuje..?

[marghe_72]

zolza78 napisała:


> Co do tego, że wakacje tez należą się dziecku - jasne, jestem jak najbardziej
> za,ale moje będzie miało wtedy dopiero rok i 5 miesięcy i nie sądzę, żeby
miało
>
> to dla niego jakieś większe znaczenie, czy będzie u dzizadków na Mazurach,
czy
> na Krecie...

nie chodzi o miejsce a o osoby , z którymi będzie przebywać

Rozumiem, że chcesz odpocząć, że jesteście zmęczeni itp
ale czy dziecko aż tak bardzo w tym przeszkadza?

marge

[sebaga]

czasem warto też psychicznie odpocząć od macierzynstwa. Z dzieckiem się nie da.
I to wcale nie znaczy, że się jest złym rodzicem. Wyjazd bez dziecka to też nie
jest dla niego krzywda, jeśli zostaje z kimś kogo kocha. Uszanuj odmienne zdanie
zamiast krytykować.

[marghe_72]

sebaga napisała:

> czasem warto też psychicznie odpocząć od macierzynstwa. Z dzieckiem się nie
da.
> I to wcale nie znaczy, że się jest złym rodzicem. Wyjazd bez dziecka to też
nie
> jest dla niego krzywda, jeśli zostaje z kimś kogo kocha. Uszanuj odmienne
zdani
> e
> zamiast krytykować.

a Ty uszanuj moje.
JA uważam, że wyjazd na wakacje bez dziecka jest błędem. Ja bym nie umiała
pojechac się byczyć bez córki.
Powtarzam - JA.
Dziecko sie na świat nie prosiło.. my je na nie powołaliśmy i musimy je
uwzględniać w naszych planach.
Co do odpoczywania od dziecka, to się zghadzam, ale nie podczas wakacji. Niby
dlaczego dziecko nie miało by skorzystać z przyjemnosci i nacieszyć się
obecnoscią obojga rodziców?
Mozna to zorganizowac w tygodniu, można wyskoczyć na weekend
itp
Córkę zabieramy na wakacje od zawsze, mimo, że nie była "łatwym" dzieckiem..

[bazylea1]

ja bym nie pojechała na cały tydzien bo szkoda mi urlopu, uwazam ze dopóki
dzieci są małe to powinny jezdzic z rodzicami, szczególnie gdy rodzice są
zapracowani i normalnie mało się widują z dziecmi. co nie wyklucza krótszych
wypadów tylko we dwoje - my jezdzimy co jakis czas na weekend albo nawet
spędzamy go w domu podczas gdy dzieci są u babć. z dzieckiem na wakacjach da
się odpocząć - chocby dlatego że ma się jedzenie podstawione pod nos i odpada
wiele domowych obowiązków a na miejscu jest równiez tatuś z którym można się
dzielic opieką i miec troche czasu dlasiebie. tylko trzeba bardzo dobrze taki
urlop zaplanowac, np dowiedziec się o bezpieczenstwo terenu i atrakcje dla
dzieci.

ale nie potepiam odmiennych decyzji - jesli uwazasz ze w ten sposób naprawdę
odpoczniecie to czemu nie. dziecko na pewno dobrze zniesie rozłąkę, pytanie
tylko czy Wy bedziecie sie dobrze bawic. od tygodnia u babci na pewno nic sie
złego dziecku nie stanie.

[sebaga]

Marzy mi się wyjazd tylko z mężem, niestety narazie jest to niemożliwe, bo
mieszkamy w UK i jesteśmy tu sami Ale jak tylko będę miała sznasę i pewność,
że mały zostaje w dobrych rękach (czyli u mojej mamy) to jedziemy!!!

[kasialu]

Ja ma dwulatka i trzylatkę. Szalone dzieciary, abosrbujace na maxa! Nieraz
padam na twarz bo w nocy albo pić, albo siku albo coś sie śni wiec płaczą itp
itd - wszystkie to znamy. Jednak jak wypoczynek wakacyjny to tylko z nimi! Dla
mnie wyjazd bez dzieciaków nie wchodzi w grę ponieważ pracuję, a urlopik to
jedyna okazja na ciągłe bycie razem. Oczywiscie bywam zmęczona nawet na
urlopie, ale decydując się na dziecko wiedziałam, ze na kilka lat wypadawm w
pewnym sensie towarzysko i wcale mi to nie przeszkadza. Do tego omijaja mnie
zazwyczaj imprzki pracowe ponieważ albo gorączka albo szczepienie .... i tak to
już jest

[ssz2]

Ja jak najbardziej polecam taki wyjazd, jeśli Ty czujesz , że potrzebujesz
odpoczynku. Ja bardzo tego potrzebowałam, bo w tej chwili moją najukochańszą
pracą , aczkolwiek 24 h na dobę jest opieka nad dziećmi (jestem na
wychowawczym). Naprawdę rodzic to też człowiek. Niedawno wróciłam z
tygodniowego wyjazdu, dzieci zostały u dziadków. Starsze dziecko (5 lat) chyba
gorzej zniosło rozstanie niż młodsze (1,5 roku), ale po dwóch dniach pobytu z
nami pytała kiedy pojedzie do babci, bo było super.
Ogromnym plusem takiego wyjazdu tylko we dwoje jest to, że przypominasz sobie,
że z mężem ciąglę tworzycie parę i możecie tylko sobie poświęcić 100% czasu.
Dla mnie w tych zabieganych czasach to bardzo cenne, by przypomnieć sobie , że
oprócz tego że jestem matką jestem też kobietą życia mojego faceta. Oprócz tego
z pewnościa naprawdę zatęsknisz za dzieckiem

[iv721]

to chyba indywidualna sprawa! ja też jestem tak jak Ty pracującą mamą i w
zasadzie moje życie wygląda podobnie. I właśnie dlatego nigdy nie wpadłam na
pomysł, zby wyjechać gdzieś z mężem tylko we dwoje. Przeciwnie, zawsze jeździmy
z Synkiem.Tak na prawdę Synuś spędza więcej czasu z nianią w tygodniu niż z
nami. ALe ja chyba jestem w druga stronę skrzywiona, bo wszystkie wyjazdy bez
dziecka (takie zawodowe) to dla mnie bardzo bolesna rozłąka - najdłuższy trwał
trzy dni!!!Poza tym czas tak szybko płynie, że za chwilę, to Dzieci nie będą
chciały z nami jeździć

[zolza78]

tylko, że wtedy my już nie będziemy tacy młodzi i witalni. czas niestety
nieubłaganie płynie. Za 10 lat Miki pojedzie pewnie na swój pierwszy obóz,ale
my będziemy mieli po cztery dychy... Przyznasz, że to jednak nie to samo, co
teraz.

[mama303]

zolza78 napisała:

> Za 10 lat Miki pojedzie pewnie na swój pierwszy obóz,ale
> my będziemy mieli po cztery dychy... Przyznasz, że to jednak nie to samo, co
> teraz.

Głupstwa gadacie, koleżanko.

[iv721]

i właśnie teraz chcę jeździć z Dzieckiem, żeby później nie żałować, że czas tak
szybko upłynął a my go nie spędzaliśmy razem! Ale to wybór każdego z nas. Moim
zdaniem na wszystko jest odpowiednia chwila. Dla mnie i mojego męża teraz jest
czas na RODZINĘ (i wakacje wspólne z Dzieckiem właśnie)później nadejdzie znowu
czas dla nas tylko we dwoje, taki powrót do przeszłości. Ja po prostu czułabym
się fatalnie bez Synka na urlopie. Ale to mije uczucia. Każdy ma prawo do
swoich życzę udanego urlopu !

[zolza78]

czytasz w moich myślach.

właśnie. poczuć się nie tylko matką. ale też żoną swojego męża.

[koza_w_rajtuzach]

Nie zrobiłabym tego dziecku.

[royalmail]

Dziecko świetnie znosi rozłąkę, zostawiając je pod dobrą opieką nie ma się czym
zamartwiać. Natomiast masz rację, rodzicom dobrze robi taki wyjazd na
odświeżenie relacji uczuciowo-emocjonalnych i w stosunku do siebie samych i do
dziecka. Lepsi stokroć wypoczęci pogodni rodzice, niż sterane, umęczone i
nerwowe, warczące na siebie małżeństwo, którego swiętym obowiązkiem jest
bezustannie tkwić przy dziecku.

[mama303]

royalmail napisała:

> Dziecko świetnie znosi rozłąkę

Każde dziecko /no prawie każde/ przezywa rozłakę, tylko oczywiscie nie opowie o
tym i dlatego nam się wydaje że swietnie.

[peggy1]

"nie sluchaj rad typu malo czasu spedzasz z
dzieckiem,dziadkowie
> tez musza odpoczac"

Najlepiej jest nie słuchac. Siedzenie po 9-10 godzin z wnuczkiem to taki
wychowawczy na emeryturze. Bardziej dziadkom przyda sie odpoczynek od dziecka
niz rodzicom.

[zolza78]

w moim przypadku dziadkowie widzą swojego wnuka - dosłownie - od święta.
Mieszkają 300km od nas i bywamy u nich trzy, cztery razy do roku.

[marghe_72]

zolza78 napisała:

> w moim przypadku dziadkowie widzą swojego wnuka - dosłownie - od święta.
> Mieszkają 300km od nas i bywamy u nich trzy, cztery razy do roku.

[royalmail]

mama303 napisała:

>
> Każde dziecko /no prawie każde/ przezywa rozłakę, tylko oczywiscie nie opowie
o
>
> tym i dlatego nam się wydaje że swietnie.

Idąc tym tokiem rozumowania, pępowina nie powinna być odcinana przy porodzie, a
dopiero jak młodzian będzie trzymał w ręku dowód osobisty i umowę o pracę.
Załatwioną oczywiście przez mamusię.

[mama303]

royalmail napisała:

> Idąc tym tokiem rozumowania, pępowina nie powinna być odcinana przy porodzie,
a
>
> dopiero jak młodzian będzie trzymał w ręku dowód osobisty i umowę o pracę.
> Załatwioną oczywiście przez mamusię.

To nie jest mój tok rozumowania. Rozmawiamy o maleńkim dziecku, które nie umie
jeszcze opowiedzieć jak przeżywało rozłąkę. Im starsze dziecko tym bardziej
jest gotowe na rozłąkę i do tego umie o tym opowiedzieć.

[asinek68]

NEVER !!!
Jestem codziennie sama z Olą od wczesnego ranka do późnych godzin wieczornych.
Nie raz jestem padnięta, szczególnie w te upały. Rzadko odpoczywam w dzień jak
śpi, bo wiadomo - w domu ciągle jest coś do zrobienia. Ale nie wyobrażam sobie
zostawienia jej na tydzień u dziadków i byczenia się spokojnie na plaży.
Uschlibyśmy z tęsknoty za nią (
Zresztą do tej pory też odpoczywaliśmy z zadrą w sercu, bo w domu zostawał nasz
ukochany kot - no ale tu siła wyższa...

[joanna_poz]

Mając od 3 lat dziecko jakoś ten pomysł nie przyszedł mi do głowy

Pracuję zawodowo, spędzam poza domem 10 godzin dziennie, w tym czasie synek
jest z nianią. Zatem i on i ja (i tata) czujemy raczej deficyt wspólnie
spędzanego czasu.
Nie muszę odpoczywać od dziecka, bo i nie mam, kiedy się nim zmęczyć.
Nie bardzo rozumiem takiego argumentu ze strony rodziców pełnoeatowo
pracujących (tych którzy są z dzieckiem 24 h - jasna sprawa).
A co najważniejsze po prostu CHCEMY spędzić z synkiem urlop razem.
Od 3 lat co roku wyjeżdzamy razem samolotem gdzieś nad ciepłe morze - zawsze z
urlopu wracam wypoczeta, choć mały swoją energią mógłby obdzielić kilkoro
dzieci. Błogie leżenie na leżaczku może już nie wchodzi w rachubę, ale jakoś
udaje nam się efektywnie wypocząć.

[marghe_72]

joanna_poz napisała:


>
> Pracuję zawodowo, spędzam poza domem 10 godzin dziennie,

ja nie pracuję, więc teoretycznie nie czuję niedosytu
ale rodzina to nie tylko ja + dziecko
to tez ojciec, którego nie ma po 10 godzin dziennie w domu.. i wakacje są
idealnym momentem na nadrobienie zaległosci w relacji tata - córka.

[joanna_poz]

zgadzam się z Tobą całkowicie.

[stara_dominikowa]

zolza, szukasz usprawiedliwienia? chcesz to jedź, sama znasz swoje potrzeby i
własne dziecko. jedni nie rozstają się z dzieckiem do matury, inni na całe
tygodnie "sprzedają" małolata dziadkom. sama sobie odpowiedz, gdzie pomiędzy
jest twoje miejsce.

jeśli uważasz, że TY dasz radę to jedź

[ania.silenter]

Kiedy Ola miała 2,5 roku a Ada 14 miesięcy pojechaliśmy na 3 dni do Berlina.
Hmmm...dziwne uczucie. Jakbyś się składała z dwóch osób - jedna się cieszy z
koncertu (byliśmy na koncercie Rogera Watersa z Pink Floyd) i wyjazdu a druga
myśli wciąż o dzieciach.
Nie ukrywam, że ten wyjazd był mi bardzo potrzebny)).

[coronella]

marze o takich wakacjach. serio. jestem z dziecmi cały czas, musze trochę odpocząć. Może w tym roku nam sie uda.
Moje dzieci czesto zostaja u moich rodziców, wiem, że lubia to, że maja tam dobrze, zostawiłabym ich bez żadnego stresu. Myślę, że i im tez by sie przydał odpoczynek od rodziców
Ja baabzm sie tzlko jednego+ e nam sie cođ tam stanie. Ale ja sie takich ryecyz caz cyas boj, wic nic ponad norme.