2 lata i4 m-ce-mało mówi!

[zuziazosia]

Witam!
Mam pytanie do mam dzieci własnie w tym wieku.
Moja córka za parę dni skończy 2 lata i 4 m-ce i mówi bardzo niewiele.
Są to :mama , tata, Ania, am am, bum bum.Łączy jedynie dwa wyrazy
typu mama tam, Ania daj.itp.Rozumie wszystko co się do niej mówi,
jest zdrowa, wesoła,żywa.Naśladuje różne dżwięki, a jak się jej powie
żeby coś powtórzyła to się śmieje, tak jakby się wstydziła.Czy to nie jest
póżno, czy może już wcześniej coś powinna mówić i to pełnymi
zdaniami.Powiedzcie jak u Was to wygląda u Waszych dzieci.Dziękuję za wszelkie
wypowiedzi...

[nasyceni]

moj syn w lipcu skonczy 2 lata oto jego
slownik:mama,tata,baba,dziadzia,dzidzia,jola,ala,gaga
(gabi),nie,tak,am,papa,psipsi,aa,titit,momo(motor),pampa
(lampa),tu,tam,bebe,ble,koko,hau,miau,mu,buba(kuba) byc moze cos
pominęłam,łączy wyrazy typu mama am lub mama nie,zdaje sobie sprawe
ze niektore maluchy w tym wieku juz wierszyki recytują ale ile bym
do niego nie mówiła,śpiewała,recytowała,namawiała do dialogu on mówi
po swojemu i tyle na ile ma ochotę,czekam cierpliwie

[lipcowa_mama83]

Mamy tak samo. Tez synek kończy 2latka w lipcu i mniej wiecej podobnych wyrazów
używa

Doczekamy sie dziewczyny doczekamy...

[bast3]

Spokojnie, każde dziecko ma swój czas na naukę wszystkiego. Mam
kuzyneczkę która do 3 roku życia zaledwie mama i tata mówiła, a
później jak się rozgadała to nie było mocnych na nią. I od razu
całymi zdaniami. A teraz jaki mózgowiec w szkole, taka zdolna.
Więc nie ma się czym przejmować i cieszyć się tych chwilowym
spokojem. Ja od synka już teraz ciąge szłyszę "a to co to jest...??
i tak przez cały dzień.

[rybcia312]

Moj pierwszy synek mowil dokladnie tak samo w tym wieku-praktycznie poza
prostymi slowkami nie mowil nic-ruszylo dopiero po trzecich urodzinach,a na
dobre rozwina sie w przedszkolu.Teraz ma 5 lat i mowi calkowicie normalnie,
za to moj drugi synek -w styczniu skonczyl dwa latka-gada teraz pelnymi
zdaniami,a w styczniu na swoich urodzinach duzo gorzej niz teraz nie
mowil.Wydaje mi sie,ze jest to cecha idywidualna dziecka i nie ma sie za bardzo
co przejmowac-poprostu,tyle im wystarczy,a pozniej to sie wyrowna.
Sama tak sobie mysle-ciekawe jak bedzie mowila moja coreczka-za 3 dni skonczy
pol roczku...

[tijgertje]

Jak moj mlody mial 2 lata to mowil kilka pojedyczych slow, a syn
sadsiadow w tym samym wieku (poltora tygodnia starszy) nawilal cale
opowiesci, to sie przejmowalam. Moj maz nie mogl sie doczekac, kiedy
mlody w koncu zacznie gadac. Dlugo mowil krtkimi 2-3 slownymi
zdaniami, jak skonczyl 4 lata to mu sie odmienilo, teraz caly czas
szukamy tego guziczka, ktorym mozna go wylaczc, bo nawija nawet
przez sen 2 miesiace po 4-tych urodzinach bylismy na badaniach u
logopedy, bo w przedszkolu uznali, ze jest opozniony z mowa, okazalo
si, ze jest na poziomie 5-latka, tylko w przedszkolu za duzo sie
dzieje, on wszystko MUSI widziec i chcialby za duzo na raz
powiedziec, jednoczesnie obserwujac reszte klasy, oprzez co sie
wyslowic nie moze. Nic sie nie przejmuj, moze twoja mala wezmie
przyklad z mojego urwisa

[tijgertje]

A, jeszcze jedno: moj mlody jest typem perfekcjonisty, mam wrazenie,
ze wielu rzeczy nie robi po prostu dlateo, ze boi sie popelnic
bledu, dopiero jak cos juz naprawde dobrze robi, to sie przelamuje.
Tak wlasnie z gadaniem ma, jak musi powtorzyc jakis trudny wyraz,
to mowi, ze nie umie, ale widac, ze mysli intensywnie, za jakis czas
rzuca nim w zdaniu jakby uzywal go od lat

[koza_w_rajtuzach]

Rozgada się jeszcze). Moja mała co prawda mówiła w podobny sposób co Twoja
córka w wieku 15 mc, ale na długo zatrzymała się w mówieniu i prawie się nie
rozwijała pod tym względem. Jak chciałam, aby coś powtórzyła to uśmiechała się i
kręciła głową, tak jakby się wstydziła. A nie były to jakieś trudne wyrazy i
wiele z nich już wcześniej jej się wymsknęło. Aż tu nagle w wieku 2 lat i 5
miesięcy obudziła się i po prostu zaczęła mówić, normalnie, zdaniami. A takie
rzeczy mi teraz opowiada, że codziennie pękam ze śmiechu D.

A ja napiszę zupełnie inaczej

[marychna31]

Mój synek ma dwa latka i 3 miesiące i taki mniej więcej zasób słów
jak Twoja córeczka. Wszyscy w koło, włącznie z pediatrą naszego
synka, mówią nam/mówili, że dziecko rozwija się zupełnie normalnie,
że mnóstwo dzieci długo nie mówi a potem się rozkręca itp. itd.

Jednak my z mężem drążyliśmy temat bo wydawało nam się, ze jest coś
nie tak. Niepokoiły nas oczywiście również inne rzeczy niż kiepski
rozwój mowy ale wszyscy w koło wciąż nam powtarzali, ze dzieci są
różne, rozwijają się w swoim tempie itp. Od dwóch miesięcy mamy
diagnozę: autyzm dziecięcy.

Chcę przez to napisać, że powinnaś zaufać swojej intuicji i jeśli
cokolwiek Cię niepokoi KONIECZNIE to sprawdz u specjalisty. U
zdrowego dziecka nikt nie zdiagnozuje choroby. Chore, wcześnie
zdiagnozozwane dziecko ma ogromne szanse na w miarę harmonijny
rozwój. Wizyta u specjalisty (psychiatry, logopedy, psychologa) dla
tak małego dziecka, w specjalnie do tego przygotowanym gabinecie,
nie będzie stresująca tylko będzie okazją do dobrej zabawy A Ty
się uspokoisz

W takich kwestiach warto dmuhać na zimne

do marychna31

[zuziazosia]

A co jeszcze Cię niepokoiło, jakie inne objawy miało dziecko poza póżną mową?

[marychna31]

Zuziazosia, przepraszam, ze dopiero teraz ale mam mało casu.

Co nas zniepokoiło?

Jak synek miał półtora roku zaczął chodzić na zajęcia muyczne dla
maluchów i tam obserwowaliśmy, że zachowuje się inaczej niż reszta
rówieśników: często (ale nie zawsze) nie interesował się tym, co się
dzieje na zajęciach a np. pochłaniał go kluz w zamku. Chciał o wiele
częśiej niż inne dzieci dotykać dzieci, wąchać je, chciał, żeby one
biegały - bardzo się wtedy śmiał.

Z obcymi słabo nawiązywał kontakt wzrokowy, często nie reagował na
swoje imię.

Bardzo interesował się literkami i cyframi. Szybko, bez naszych
starań, nauczył się rozpoznawać i nazywać wszystkie litery i cyfry.
Na spacerze literował napisy na reklamach, odytywał numery domów itp.

NIe przychodził się do nas przytulać, nie wtulał się w nas, jak
wykły to robic dzieci.

NIe dzielił pola wspólnej uwagi. Tzn. kiedy zobaczył coś
interesującego nie szukał z nami kontaktu wzrokowego, żeby sprawdzić
czy my też to widzimy i czy tez nam się podoba.

Jeżeli chodzi o język to stosował i stosuje echolalię: tzn. często
powtarza słowa lub całe frazy właśnie usłyszane bez rozumienia
kontekstu. Na przykład: kiedy ja pytam :chcesz pić, moje dziecko
zamist odpowiedzieć mówi: chesz pić.

Jak byś chciała jeszcze o cos spytać to pytaj śmiało. Odpowiem na
pewno, chociaz nie obiecuje kiedy bo z czasem kiepsko
pdr.

jeszcze jedno

[marychna31]

przypomniało mi się jeszcze jedno bardzo charakterystyczne.

Mój synek nie bawi się w zabawy symboliczne. Tzn. jak mu dam pusta
filiankę to czasami uda, ze pije i mówi "mmmm" ale nie bawi się np.
w tankowanie swoich aut, karmienie misiów czy lal, nie ustawia sobie
scenek z figurek, nie buduje domów z klocków. NIe bawi się w zabawy
naśladowcze.

[monika9990]

ój Kacperek w wieku 2 lat to na wszystko mówił didi. Jak skończył 2 i pół
zaczęłam się denerowować i zaczęliśmy ćwiczyć. Naśladownictwo zwierząt,
powtarzanie zgłosek, dmuchanie w słomkę. W sieci jest wiele propozycji. Jak
skończył 4 lata i 2 miesiące to jak zaczął to już pełnymi zdaniami i czasem aż
mi szczęka opadała jak coś powiedział. Teraz ma 5 lat i jest jednym z
mądrzejszych dzieci w przedszkolu. Dodam, że mieszkamy w Hiszpanii i musi myśleć
w dwóch językach.

[zuziazosia]

a może ktoś jeszcze coś napisze...

[alfa36]

Mój synek w wieku 2 lat mówił mało: tata, mama, baba. Kiedy skończył dwa i pół roku rozkręcił sie i właściwie z dnia na dzień coraz więcej mówił. Teraz ma 2 lata 9 miesięcy i mówi wszystko i to bardzo ładnie. Powoli wypowiada nawet "r". Piszę nawet, bo ja w wieku 6 lat mialam z tym problemy. Do dzis pamiętam, żek z tatą ćwiczyłam "r" na slowie rak i pamiętam te wygibasy z ustawianiem języka.

[kowalikm]

U nas to samo 2 lata + 3 miesiące. Niesamowita zmiana dosłownie w ciągu paru
dni. Dziadkowie nie mogli go poznać. Zaczął budować zdania, powtarza jak papuga,
zapamiętuje dziwne słowa, ale najważniejsze że już rozumie co mówi - gorzej z
nami np.
wychodzę z pod prysznica w bieliźnie a on - "mam kolarz" (potem zrozumiałam,
że mam się ubrać bo golas jestem",
Gada dużo krótkich zdań (dosłownie od tygodnia): Gdzie ciepa (przyczepa), Mama
to nie nolno - golocie.
Gada jak nakręcony - nadalal nie mogę wyjść z szoku. Dzięki temu minął prawie
"bunt" i rzadziej słychać nieee , nie ma też pokładania na podłogę.

Kiedyś byliśmy u pani psycholog (jak miał 3 miesiące), potem u logopedki, bo
ominął etap gugu, gaga. Wszystko fizycznie było ok. Doczekałam się w końcu na
pierwsze "mama", "daj" itp.

Z tego co mi wiadomo zasada (o ile można nazwać to zasadą) jest taka, że jeśli
nie widać jakiś niepokojących objawów to spokojnie można czekać do 3 roku (tak
jak z chodzeniem - jedne zaczynają przed roczkiem inne ok. 1,5 roku potrzebują).

Mnóstwo moich znajomych martwiło się, że nie gada (szczególnie chłopcom jakoś to
ciężej idzie). Na pewno do 3 roku jest ok....

Jeśli jednak masz się martwić (ja jestem zwolennikiem latania do lekarza z byle
czym) skonsultuj się z logopedą i powiedz co Cię niepokoi.

[zuziazosia]

Bardzo dziękuję za wszystkie odpowiedzi...

[zuziazosia]

Byłam dziś z córką u pediatry bo miała katar i infekcję wirusową.Przy okazji
powiedziałam, ze córka mało mówi jak na ten wiek i jest b.nieśmiała.Lekarz
powiedział mi że może to jest genetyczne i też ktoś w rodzinie może późno
zaczął mówić, i jeśli nie ma innych objawów to powiedział że są takie dzieci,
które późno zaczynają mówić i mam czekać.Jeśli chce to mogę pójść ewentualnie do
logopedy i zapytac np.co robic jakie ćwiczenia aby zachęcic małą do gadania,
może coś podpowie jak stymulować u niej mowę.Nic innego u niej nie zauważyłam
poza tym, ze jest nieśmiała , mało mówi.