nerwica ?

[burbek]

Moja 3 letnie córeczka wpadła w jakąś manię. Za każdym razem po wyjściu z
ubikacji krzyczy, że ma mokro. Wyciera się sama albo ja, ale zawsze jest
płacz, że mokro. Rzuca się, krzyczy, histeryzuje, żadne argumenty do niej nie
docierają. Sprawdzam ja, później idzie do taty, majteczki ma suche, ale
płacze,że mokre. Chce się rozbierać i przebierać. Tak jest po każdej wizycie
w ubikacji. Spazmy, szlochy, rzucanie się na podłogę i płacz, że ma mokro.
Trwa to już 10 dni. Od 3 tygodni śpi bez pampersa, kilka razy zdarzyło się
jej posiusiać, ale wcale się nie przejmowała. Być może to moja wina, bo raz
nakrzyczałam na nią jak jednej nocy posikała się 2 razy. W dzień nie używa
już pampersów od 1,5 roku. Córeczka chodzi do przedszkola, które uwielbia,
ale pani zwróciła już uwagę na takie jej zachowanie, stwierdziła, że to na
tle nerwowym. Pewnie ma rację, ale co zrobić ? Nie krzyczę na nią, spokojnie
tłumaczę, tata tak samo. Z każdym siusianiem wpada w większą histerię. Boję
się, żeby nie wpadła w jakąś nerwicę. Co robić, pomóżcie !

[maak3]

w Twoim poście jest odpowiedź
napisałaś,że nakrzyczałaś na małą, kiedy zrobiła siku w nocy (nawet 5 latkom
może się to zdarzyć, a co dopiero 3 latce!!!)
ona może płakać po wyjściu z ubikacji, bo może bać się surowej reakcji ze
strony rodziców, a może w przedszkolu też reakcje na zmoczone majteczki są
wyolbrzymione?
ja zamiast męczyć siebie i dziecko podjęłabym grę: powiedziałabym bardzo
spokojnym głosem,że majteczki ma suche, ale jeśli jej przeszkadzają to możemy
zmienić i już, i panując nad swoimi reakcjami zrobić to bez jakichkolwiek
komenatrzy
może to byłby sposób
i przy każdej ''wpadce'' mówić spokojnie dziecku, że kazdemu dziecku może się
to zdarzyć(co jest prawdą!!!)

a gdyby cala sytuacja trwala zbyt długo to moglabyś się sama wybrać do
psychologa,żeby podpowiedział jak wyjść z tej sytuacji