Zostawiać czy nie zostawiać?

odp. do phantomka, kasiabazia, mruwa9 , mama-ola

[daga_j]

phantomka - co to za dziecko, 1,5 roczne, które śpi 2 godziny w dzień? Moje
I bardzo to lubię, bo córka mi tak nie spała. Ale z łóżeczka to on wychodzi bez
problemu bo ma wyjęte szczebelki, wolę to niż jego kombinowanie by wydostać się
górą!

kasiabazia - już pisałam komuś, że nie da rady by spał w wózku, po pierwsze to
spacerówka, po drugie dojdę w 2 minuty do przedszkola, wniosę go w tym (razem
18kg będzie) na pierwsze piętro pod salę córki tak, zejdę do szatni, a po drodze
on ma się nie obudzić od hałasów przedszkolnych? Bo jak się obudzi to już spania
nie będzie a koło 17 maruda na całego - chyba każdy to zna?..

mruwa9 - kolejna osoba nakłaniająca mnie do usypiania 1,5 rocznego dziecka w
wózku? W spacerówce wąskiej, która na spacery super ale do spania nie, bo nie
kładzie się na 100% płasko, nie ma podnóżka podnoszonego, więc nogi zwisają.
Dajcie spokój z takim spaniem, jak takie duże dziecko miałoby być kładzione do
tego czegoś o 12 i spać jak mumia bez poruszenia aż odbiorę starszą siostrę.
jakim cudem się nie wybudzi przy wyjściu z cichego ciepłego mieszkania na dwór -
wiatr, słońce, hałas?

mama-ola - jw.

odp. do anyx27, mika_p, ligiacris, asia06

[daga_j]

anyx27 - to chyba Ty żyjesz w jakiejś krainie "przyjaźni" nie wiem jak to
nazwać. Wszyscy wokół chcą przychodzić i popilnować czyjegoś dziecka na godzinę,
cudownie! Ale ja takiego miejsca nie znam. Próbowałam zaprzyjaźnić się z
sąsiadami to raczej nie wykazują zainteresowania, panie w przedszkolu po pracy
marzą tylko o pójściu do domu, jest klub dla dzieci 0-3 lata ale żeby tam
zostawić synka musiałabym najpierw poświęcić wiele czasu by go przyzwyczaić do
tego miejsca czy osób, i podejrzewam, że sporo to kosztuje. Wiele matek naprawdę
musi sama zajmować się swoimi dziećmi całe dnie, dopóki ich mężowie nie wrócą z
pracy - no taka rzeczywistość. Do kolejnego jakby podsumowującego postu - tak
zgadzam się z tym. Złamałam moje zasady ten jeden raz i raczej już tego nie
zrobię, bo to co piszesz i w mojej głowie cały czas było. Adrenalina mi tak
skoczyła na ten 5 minutowy wybieg z domu, że potem długo dochodziłam do siebie
(fizycznie, mięśnie mi drgały i byłam jakaś oszołomiona).

mika_p - wspólnie z córką w pewnym momencie ustaliłyśmy, że będzie zostawała do
podwieczorków. Jak ją odbieram o normalnej porze, czyli zaraz po 14 to jest
wesoła, opowiada co robiła, zadowolona. Ona tylko rano czasami mówi, że nie chce
iść, ale wiesz, jak się ma takie dziecko to nie mogę jej pozwolić schować się mi
"pod spódnicę", trzeba delikatnie uczyć ją zwalczania własnych oporów,
przełamywania się. Ona zapamięta, że ktoś jej coś powiedział i woli się od tego
odciąć, nie pójść więcej do przedszkola, niejako uciec od problemu, zamiast
stanąć twarzą do tego i nie przejmować się. To się nazywa nieśmiałość, i nie
chcę córki w tym całkiem zamknąć, chodzenie do przedszkola jest dobrym sposobem
na poznawanie różnych trudnych sytuacji społecznych, rozmawiamy o tym jak
powinna się zachować, co komu na coś odpowiedzieć, zawsze dodaję jej otuchy. Są
dni, że jakoś szczególnie prosi by nie iść do przedszkola - nie jestem nieugięta
i pozwalam jej na to, spędzamy dzień inaczej ale poza tym jednak chodzi. Pani
przedszkolanka bardzo chwali zmianę jaka zaszła w Emilce, że jest odważniejsza,
że czasem coś komuś odpowie hardo, gdybym ja chowała w domu to by bardziej
zamknięta w sobie. A naprawdę jak bywa, że odbieram ją po obiadku i wracamy do
domu o 12:30, ja zajmuję się usypianiem synka, co trwa do 20 minut, ona wtedy
sobie rysuje, potem zagramy w jakąś grę, rozmawiamy no ale uważam, że ja jako
człowiek też mam prawo do chwili przerwy i nie ma lepszej pory niż jak synek
śpi, żebym właśnie napiła się kawy. Ciekawe czemu Ty możesz o 19:22 napisać
post, zamiast intensywnie bawić się z dzieckiem? Obiad też mam do ugotowania,
albo naczynia jakieś do pozmywania, ciuchy do poskładania, różne rzeczy robią
jak synek śpi i widzę, że nie bawię się wówczas z córką zbyt dużo i uważam że ma
o wiele ciekawiej w tych godzinach w przedszkolu wśród fajnych koleżanek!
Co do wyjścia synka z łóżeczka nie ma problemu, bo ma wyjęte szczebelki, nigdy
górą nie wyłaził. Ale tak - może uderzyć się w głowę, może zamek się zaciąć i
dlatego podsumowałam, że raczej jednak już go nie zostawię samego.

ligiacris - mój każdy dzień jest istną rutyną (+/- 30 minut różnicy w
codziennych czynnościach), czemu na koniec swojej wypowiedzi rzucasz taką
"zaczepkę": "jeśli wiesz co to rutyna". Nie no nie wiem!

asia06 - ale podwieczorek jest o 14, a ona lubi podwieczorki bo są smaczne

odpowiadam

[ligiacris]

No moze wyskoczylam na temat tej rutyny 'jak filip z konopii' nie
dokanczajac watka. Przepraszam. Do rzeczy. Moj dzien to rutyna
rowniez. Chodzi o to, ze jak np. moja corka kiedy miala kilka
miesiecy uwielbiala zasypiac o 17.00. Budzila sie o 19.00 i czy
myslisz ze w glowie bylo jej spac o np.21.00? No wiec nie.
Musialysmy 'wypracowac' nasza rutyne. Moim zdaniem
matka ma nadrzedna role w decydowaniu jak bedzie wygladal kazdy
dzien w zyciu diecka. Moim zdaniem od tego jestesmy i czasem
niestety trzeba tu i owdzie cos 'nagiac' aby pozniej nie miec
glupich mysli w stylu: 'jaka smiercia mogloby zginac moje dziecko
jesli zostawie je samo spiace na pol godziny'. Tego typu dywagacje
granicza dla mnie ze zdrowym rozsadkiem i sa absurdalne. I chyba to
najbardziej uderzlo mnie w Twoim liscie. Twoj tok myslenia jest
dla mnie poprostu irracjonalny. Nie podejmuje juz wiecej
dyskusji na ten temat, bo zauwazylam, ze caly ten watek nie daje i
tak zadnego rezultatu. Dostalas odpowiedzi - w wiekszosci negujace -
na swoje pytanie, a i tak wciaz sie usprawiedliwiasz. I znow, gdzie
logika? Zycze zdrowia Twojemu dziecku i pelnych bezpieczenstwa dni.
Pozdrawiam i juz nie podejmuje tematu.

[daga_j]

ostatnie słówko ligiacris - usprawiedliwiam i tłumaczę tylko tamto jedno
zdarzenie, ale dzięki właśnie np. takim wypowiedziom jak Twoja dokonuję wyboru -
nie nie będę już zostawiała dziecka samego nawet na 5 minut. Niestety jedyne co
mogę do tego dodać, to że stwierdzam to na 95%, bo tak samo mówiłam jeszcze parę
miesięcy temu a jednak zostawiłam raz, prawda, więc 95%, że już nie zostawię.

[mika_p]

daga_j napisała:
> Ciekawe czemu Ty możesz o 19:22 napisać
> post, zamiast intensywnie bawić się z dzieckiem?

We wtorek moje dziecko zasnęło o 18:55 - dwa dni w przedszkolu bez leżakowania,
z pobudką o 6:30 i padło.

Ja się rzadko bawię z dzieckiem intensywnie, bo nie lubię. Poświęcam intensywną
chwilę na rozkręcenie zabawy, a potem tylko słucham, komentuję, dopytuję i
ewentualnie włączam się na moment. A jak mam ochotę na dłuższą zabawę, to
dziecko poświęca mi intensywną chwilę, a potem nadzoruje, komentuje, dopytuje,
ale generalnie zajmuje się swoimi sprawami.
Ale ja mam już duże drugie dziecko, czteroletnie.

Swoją drogą, co bys zrobiła, gdybyś pracowała?
Posyłałam do przedszkola starszaka, teoretycznie pracowałam na przykład do 16,
przedszkole pół godziny marszu od miejsca pracy, a wystarczyło 10 minut przed
końcem roboty odebrać telefon i pół godziny z głowy, niekiedy jechałam taksówka
do przedszkola i odbierałam dziecko jako ostatnie w całym przedszkolu.
Jak starszak był w zerówce, urodziła się Mała i też było wiadome dziecku, że
mama może mieć kłopoty logistyczne i nie przyjechać zaraz po podwieczorku, mimo
że teoretycznie miałaby taką mozliwość.
Teraz do przedszkola uczęszcza Mała, zazwyczaj jest odbierana po obiedzie, ale
bywa i tak, że odbieram ją po pracy, kiedy w połaczonej juz grupie 3- i 4-latków
zostaje może pięcioro dzieci.

[daga_j]

No to pozazdrościć, że Ci dziecko czasem usypia już o 19. Ale pewnie następnego
dnia wczesna pobudka
Natomiast gdybym pracowała to oczywiście, że byłoby inaczej, miałabym silny
argument dla córki, że odbieram ją później (ale mam nadzieję, że gdybym
pracowała czy też gdy będę pracowała to może babcia mogłaby odbierać Emilkę
wcześniej, nie mieszka zbyt blisko ale może by podjeżdżała albo dziadek, nie
wiem - coś wymyślimy, chociaż wtedy Emi już będzie w szkole, a młodszy w
przedszkolu)
Co do zabaw to robię podobnie jak Ty, trochę się pobawię, a potem patrzę czy
bawi się samo, daję pomysły.

[anyx27]

daga_j napisała:

> anyx27 - to chyba Ty żyjesz w jakiejś krainie "przyjaźni" nie wiem
jak to
> nazwać. Wszyscy wokół chcą przychodzić i popilnować czyjegoś
dziecka na godzinę
> ,
> cudownie! Ale ja takiego miejsca nie znam. Próbowałam zaprzyjaźnić
się z
> sąsiadami to raczej nie wykazują zainteresowania,

ja mieszkam na nowym osiedlu, gdzie jest duzo młodych mam - może
dlatego łatwiej

panie w przedszkolu po pracy
> marzą tylko o pójściu do domu,

to zależy od przedszkola -Jula chodzi do prywatnego, więc Pań jest
więcej niż dzieci - u Julki w grupie siedmioro, ale na co dzień
jest 4-5. Panie mają zupełnie inny komfort pracy.
Przecież przedszkolanka nie musi być z tego samego przedszkola -
można rozejrzeć się za jakimś prywatnym w okolicy i poszukania tam
jakiejś pani.

jest klub dla dzieci 0-3 lata ale żeby tam
> zostawić synka musiałabym najpierw poświęcić wiele czasu by go
przyzwyczaić do
> tego miejsca czy osób, i podejrzewam, że sporo to kosztuje.

a w jakim wieku jest synek? nie zostaje sam np. w markecie na placu
zabaw, kiedy wy robicie zakupy?

Wiele matek naprawd
> ę
> musi sama zajmować się swoimi dziećmi całe dnie, dopóki ich
mężowie nie wrócą z
> pracy - no taka rzeczywistość.

ja to rozumiem, ale jesli nie mozemy liczyc na pomoc "doraźną", to
moze wtedy warto pomyśleć o złobku/przedszkolu? przeciez to nie musi
być 8-9h dziennie. Ja tez pracuje w domu, ale Jula chodzi do
przedszkola 3-4razy w tyg po 5h. i ona jest zadowolona i ja

[anyx27]

dodam jeszcze na koniec, że moja Jula, jak miała trochę ponad rok
przestała spać w dzień - zauważyłam, ze już nie ma takiej potrzeby,
wieć jej nie zmuszałam. od tej pory chodzi spac o 21, wstaje o 8-9 i
jest spokój

[daga_j]

no ja nie mieszkam na nowym osiedlu, i niestety choć za sąsiadów mam/miałam (bo
jedni się wyprowadzili) dwa młode małżeństwa, jedno z dzieckiem tylko miesiąc
młodszym od mojego synka to nie pałali chęcią zaqprzyjaźnienia się. To ja zawsze
zagaduję, oni pozostają na "dzieńdobry", a poza tym oboje pracują, ich dzieckiem
zajmują się na zmianę, pewnie zależy jakie mają zmiany w pracy albo któraś
babcia (bo z jedną mieszkają). czasem takim osobom zazdroszczę, jak widzę ich
dizecko na spacerku podczas gdy moje kisi sięw domu bo ja gotuję i nikt mnie nie
wyręczy, a oni mogą sobie dzielić zadania między siebie, no ale z drugiej strony
mieszkałam z teściami i jednak wolę moją samotność.
Fajne masz przedszkole, że mało dizeci, dużo pań, fajnie, no u nas jest jakieś
prywatne przedszkole ale z jednej relacji wiem, że są tam dość tradycyjne grupy.
Synek ma 1,5 roku i powiedzmy, że mogłabym orzystać z tego klubu ale jak mówię
jest to najpierw sporo inwestycji w przyzwyczajanie (np. z moją teściową dopiero
od niedawna synek spokojnie zostaje na 2 godzinki - korzystam z tego może raz w
miesiącu), a poza tym mam probnlem tylko co któryś dzień podczas drzemki, to po
co mi taki klub, miałabym go tam na dzienne spanie zaprowadzać? Żlobków u nas
nie ma, ja nie mam takiej potrzeby by dawać gdzieś synka pod kilkugodzinną
opiekę bo nie pracuję zawodowo, a po co mam ryzykować częstsze choroby, swoje
już przeszedł bo starsza siostra przynosi pewnie (miał i biegunkę i zapalenie płuc).
W supermarkecie w naszym mieście nie ma sali zabaw, a w obcych bywamy rzadko by
go tam zostawić, płakałby.
Póki co cieszę się, że synek śpi w dzień bo to dla zdrowia dziecka w jego wieku
jest ważne i cenne i dlatego kombinuję tak by on był wyspany i córka odebrana o
przyzwoitej porze. jednorazowy wyskok, że go zostawiłam pozostanie jednorazowy.

[naomi19]

Ja to w ogóle na jakimś innym świecie żyję, bo do niedawna, w ogóle
nie wiedzałam, że można małe dziecko zostawić samo w domu. Nigdy mi
to nie przyszło do głowy i gdyby ktoś mi powiedział, że sa takie
matki, to bym się kazała postukać w głowę.
Umówiłam się z kobietą (sprawy zawodowe) na mieście. Porządna
rodzina, mili ludzie, znam ich trochę. Duży dom, cała rodzinka
superowi ludzie, kulturalni itp. Pytam, jak tam malutka (2miesiące).
I tu pada odpowiedź: a dobrze, zasnęła, także mogłam wyjechać po
panią. ??????
Przez kolejną godzine (nauka z kilkulatkiem) miałam nasłuchiwać czy
dziecko przypadkiem nie płacze (piętro wyżej), bo ona wychodzi, a
nmikogo nie ma w domu.

Później zaczęłam zwracać na to szczególną uwagę i zauważyłam, że
WIELE osób tak robi.


daga- na Twoim miejscu zrobiłabym cokolwiek- wybudziłabym,,
kładłabym o 11 (po kilku dniach przyzwyczai się), odebrałabym córkę
poźniej z przedszkola, zadzwoniłabym po sąsiadkę, żeby posiedziała z
maluchem przez 10 min. Cokolwiek. Gsdyby coś się stało, nie mogłabyś
sobie tego wybaczyć.

daga_j

[beja11]

daga_j, przyglądając się z boku całej tej dyskusji zauważyłam, że
otrzymałaś wszystkie możliwe rady, dziewczyny podały Ci chyba
wszystkie możliwe sposoby rozwiązania tej sytuacji, ale nadal nie
jesteś usatysfakcjonowana. Negujesz wszystkie stanowiska, zarówno
te "za" jak i "przeciw". Więc o co Ci naprawdę chodzi??

[daga_j]

gdzie neguję "za" i "przeciw"? Raczej każdemu odpisuję, że kierowała mną
desperacja, że męczące to było i przykre czasem budzić synka, to już pisałam w
pierwszym poście a osobom krytykującym zostawianie dziecka raczej przytakiwałam,
mówiąc, że właśnie na różne opinie tu czekałam, bo zrobiłam to JEDEN raz i w
pewnym stopniu Wasze publiczne poparcie lub negacja pomogą mi zdecydować co
dalej. I w kilku miejscach wyraźnie powiedziałam, że już małego nie zostawię
(choć przyznałam, że to na 95%, bo przecież do niedawna myślałam, że nigdy go
nie zostawię na 100% a zrobiłam to ten raz)
Tym, którzy mówili "ja też zostawiam" - pisałam, że rozumiem (to nie jest
równoznaczne - popieram, rób tak dalej).