spanie z rodzicami

[aagata18]

Ostatnio mam mały problem z moim 2 latkiem.
Bez najmniejszego problemu sam zasypia w swoim pokoiku ale gdy w
nocy się przebudzi to chce iść do nas do łóżka i jak próbuję mu
tłumaczyć, że nie, to płacze i nie można go uspokoić... Raz nawet
przez godzinę próbowaliśmy, bezskutecznie. Przestaje płakać jak
tylko wychodzimy z jego pokoju w kierunku naszej sypialni. Wcześniej
zdażało się to raz, dwa w tygodniu, a od półtorej tygodnia
codziennie - w oklicach godziny 12- 2.
Mały bardzo lubi swój pokój, jest z niego bardzo dumny, wszystkim
gościom chce go pokazywać, także nie chodzi tu o niechęć do miejsca
w którym śpi.
Mogę tylko podejrzewać, że ma to związak z sikaniem, że budzi się
jak mu się zachce. Wcześniej się tak nie budził, bo mu nie
przeszkadzało sikanie w pieluszkę, a ostatnio, mówi jak mu się chce
i już preaktycznie nie sika w pieluszkę.
Ale nie mam pojęcia co zrobić, żeby odzwyczaić go od spania z nami...

[atenette]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=575&w=94746869&a=94746869

[semi-dolce]

Może się czegoś boi? Moze ma złe sny?

Ja bym nie odzwyczajała, przyjdzie czas to będzie spał sam.

[olimpia_b81]

aagata18 napisała:

Wcześniej
> zdażało się to raz, dwa w tygodniu, a od półtorej tygodnia
> codziennie - w oklicach godziny 12- 2.

bo sie przyzwyczail do tego,
dzeci lubia spac z rodzicami-ci niekoniecznie,
mysle ze bez konsekwencji,ze NIE i juz przez pare nocy sie nie
obejdzie,zagadaj go moze,pospiewaj,potrzymaj za raczke,kup nowa
przytulanke i tlumacz,ze teraz musi spac z nia bo ona lubi sie do
niego przytulac itd itp-wyobraznia ci podpowie
chyba ze ci to nie przeszkadza

[marcinblonie]

Mamy tak samo.... dokładnie. Ale poddaliśmy się po wielu nocach wędrowania z
łóżka do łóżka....trochę to niewygodne jak od północy śpimy we troje, mała
oczywiście w poprzek na nas... ale jak rano się budzę i widzę moją córeczkę jak
smacznie chrapie, to warto się męczyć. Nie interesują mnie głosy, że to źle, że
trzeba być stanowczym i do skutku uczyć dziecko samodzielnego spania. Chociaż to
trochę męczące, naprawdę warto zobaczyć "sisię" i po cichu powiem, że jak małej
nie ma u nas, jak się budzę to jestem zaniepokojony i lecę sprawdzić do pokoiku
czy wszystko OK.

[budzik11]

To normalne, wszystkie dzieci tak mają (albo przynajmniej te nieoduczone na
siłę), że lubią spać z rodzicami, czy przychodzić do nich nad ranem. U nas rano
lądują obydwoje dzieci, mimo, że każde ma swój pokój i swoje łóżko, w którym
zasypia.

[hellious]

U nas to samo, ale jakos mimo ze to nie wygodne, nie zamierzam odzwyczajac, bo
mlody budzi sie z placzem, jakby sie czegos bal, czy cos wstretnego mu sie snilo
i mysle ze zostawienie go samego w pokoju w takiej sytuacji byloby okrutne
nikt nie lubi byc sam, jak mu zle i sie boi, zwlaszcza taki maluch.

[martina412]

Haj.
U nas tez ale to moja wina bo maly jeszcze nie umie przyjsc ma 14
miesiecy i nie chodzi sam . To ja go biore gdzies miedzy 1 a 3 w
nocy jak chory to nawet wczesniej. Ale na oduczanie nie mam sil moj
maz mowi zeby zostawic go w lozeczku a mnie go w koncu zal i znowu
biore malego no i chyba tak zostanie az maly zmadrzeje do spania sam.

[batutka]

na pocieszenie powiem, ze moj maz jako dziecie, jak budzil sie w nocy, to
wlasnie szedl do rodzicow do ich lozka - tak do 12 roku zycia

[ik_ecc]

Spanie z rodzicami nie jest takie szkodliwe jak by sie moglo wydawac:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=566&w=88297371&a=88297371

[aniaolawa]

a my kochamy spac z naszym synkiem. zawsze usypia w naszym łóżku ,
potem go przekładamy i jak się obudzi , to wędruje do nas , bo ma ze
swojego łóżęczka bezpośrednie wyjście na nasze łóżko , tak ,że
kładzie się między nami. wędruje do nas zazwyczaj nad ranem o 5-6
godzinie, pociumka cycusia i dalej spi. on się czuje bezpieczniej ,
a my uwielbiamy się z nim budzić. i nie uważamy tego za jakiś
problem.

[karolina_zet]

nasza corka bez problemu zasypia w swoim lozeczku ( jest ono jeszcze
w naszym pokoju) i spi tam prawie cala noc. Rano przebudza sie i
zabieramy ja do siebie gdzie jeszcze dosypia - jest to bardzo mile
gdy budzimy sie wszyscy w trojke obok siebie - corka pieknie sie
smieje i daje nam buziaki. ma 21 miesiecy.

[ingebjorg]

Nasza córka też śpi z nami. Kiedyś spała całą noc sama ale pewnego
razu chorowała i zabrałam ją wtedy do naszego łóżka. Spodobało jej
się i zaczeła się wędrówka (ma niecałe 15 miesięcy). Aby się nie
budzić w nocy (oboje w pracy byliśmy potem nieprzytomni) zdjeliśmy
bok jej łóżeczka i jak się obudzi to przechodzi do nas. Ma ulatwione
zadanie bo jak rozłożymy swoje łóżko to praktycznie styka się z
łóżeczkiem córki więc młoda spokojnie sobie przechodzi Nam to nie
przeszkadza więc wszyscy jesteśmy zadowoleni. Na odzyczajanie
przyjdzie jeszcze czas.

[ala_1982]

Nasz synek ma prawie 17 miesięcy i od urodzenia śpi z nami. To był nasz świadomy
wybór i jesteśmy z tego wszyscy zadowoleni.karmię go jeszcze piersią,więc to
dodatkowa zaleta. Uwielbiamy się wspólnie budzić i nie mamy zamiaru narazie nic
zmieniać

[mama-ola]

Ja nie zabraniałam przychodzić, wręcz przeciwnie - mocno
podkreślałam, że zawsze może przyjść, jak ma taką potrzebę. Jest to
męczące i niewygodne dla rodzica, to się zgadza, ale potrzeby
psychiczne dziecka wydawały mi się ważniejsze. Ja przychodziłam do
rodziców do 4 roku życia co najmniej i dobrze pamiętam, co czuje
takie dziecko, więc nie chciałam synowi tego robić. Poza tym kiedyś
te nasze dzieci z tego wyrosną

U nas dobrą metodą okazało się odnoszenie śpiącego dziecka do jego
łóżka. Jak obudził się raz czy drugi we własnym łóżku i rano się z
nim o tym porozmawiało (zobacz, śpisz u siebie, jak fajnie i
wygodnie, dobrze się spało, prawda? itp. itd.), to przychodzenie
stało się rzadsze. (Teraz tylko sporadycznie).