przedszkole... też zaczynacie?

[amy33]

Jak przygotowujecie dzieci do tego wielkiego dnia? Kto będzie
odwoził/odprowadzał Skarba przez pierwsze dni? No i czy, podobnie jak ja, już
zaczynacie przeżywać?? Ponoć mamy przezywają gorzej niż dzieci...

[binghley]

u mnie powoli rodzi sie obawa na razie czekam na dni adaptacyjne od 24ego
zobaczymy jak to bedzie moze te 2 godzinki na poczatek uspokoja małą i
oczywiście mnie

[deela]

nie bo w tym &^*(&^)*)*^%%% kraju nie dostalam przedszkola

deela

[lilka69]

he, he ,he

[deela]

lilka twoj rozum jest na poziomie slimaka
a raczej glonu
a z glonami nie rozmawiam wiec sie hustaj ode mnie

deela

[lilka69]

he he he

Współczuje.

[agusiak.1]

Denerwuja mnie komentarze w TV, że w Polsce mało dzieci chodzi do
przedszkoli, ale jakos nikt nie potrafi głośno powiedziec, że
dlatego tak jest poniewaz dzieci nie maja takich możliwości. Na
wioskach przedszkoli brak bo nie ma kasy, w miastach przedszkoli
brak, bo kilka lub kilkanaście lat temu pozamykano placówki bez
zamiaru otworzenia ponownie w przypadku większej ilości Maluszków.
Okropny kraj. I współczuje Ci serdecznie! W mojej miejscowości do
żłobka zgłosiło sie 35 dzieciaczków. 20 została przyjęta, a reszta
odpada. Może gdyby zgłosilo sie o 5 więcej to otworzyliby drugą
grupę, ale jakoś nie chce mi się w to wierzyc. Żal mi tych rodzicow
tej 15.

[slonko1335]

Nijak. MŁoda odkąd skończyła dwa lata chodziła dwa razy w tygodniu na rytmikę
dla maluszków, teraz raz w tygodniu ma 2,5 godzinne zajęcia rytmiczno-plastyczne
z jedzeniem przy stoliku w grupie, w ostatnim tygodniu sierpnia trzy dni
adaptacyjne w swoim przedszkolu (godzina dziennie). Alkę będzie odprowadzał
tatuś a zabierać będę ja albo babcia. Nie przeżywam i nie robię sprawy z samego
pójścia do przedszkola, sen z czu za to spędzają mi choróbska które będzie znosić.

[tusie-czek]

My zaczynamy za tydzien/poltora. To takie dziwne przedszkole. Zwyklego nie
dostalam wiec zostala mi niania ktora u siebie ma kilkoro dzieci. Wiec takie
male przedszkole. Ale musze odwiezc, przywiezc i jak na razie chyba maz bedzie
odwozil bo ja sie bardzo denerwuje. Przywozic bede ja pewnie bo moge akurat
teraz wyjsc wczesniej z pracy. A potem zobaczymy.

[dariafox]

Tak to już niedługo
Że idzie do przedszkola wie od dawna, jakiś miesiąc temu odważyłam się jej
powiedzieć, że nie ma tam rodziców - zupełnie się tym nie przejęła
Kupiłyśmy razem plecak, kapcie na zmianę i zapasowe ubranka - cieszy się.
Planujemy pierwszego dnia, że odprowadzi tata, bo ja mogę nie podołać
ewentualnej rozpaczy, ale chyba jednak pójdziemy w trójkę (babcia tez chce iść i
robić zdjęcia...). Potem na zmianę. Mam nadzieję, że JA nie wymięknę i po
ewentualnych płaczach nie zabiorę jej stamtąd...

[gdzie-idziesz]

nie, moja się nie dostała. Ja natomiast dostałam ostrzeżenie, że jeśli nie
wrócę pierwszego września do pracy to mogę pożegnać się ze stanowiskiem i po
powrocie dostanę wypowiedzenia. Więc powinnam szukać pracy. Polityka
prorodzinna, ech...
Trafia mnie, bo dziecko sąsiadów dostało się po znajomości, rodzice nawet na
rekrutację nie raczyli się zjawić. Myśmy trzy noce pod przedszkolem koczowali.
Wszystko przez brak znajomości, kasy, i nasz idiotyczny ślub sprzed kilku lat
(dzieci "samotnych" wszystkie się dostały)

[tusie-czek]

No to moze niania?

gdzie- idziesz

[lilka69]

mozesz "doniesc", ze ci samotni to nie samotni skoro jestes taka pewna

gdzie-idziesz - spróbuj się odwołać

[mama-ola]

Synek znajomej się nie dostał, ale się odwołała w urzędzie miasta
bodajże. Miejsce się znalazło bez żadnych łapówek. Podanie,
umotywowanie konieczności wystarczyło.
No i próbować znaleść miejsce można po 2-3 miesiącach, może się coś
wykruszy. Powodzenia

Zaczynamy ..

[nat.wroclaw]

boję się .. kurcze .. mam gulę w brzuchu i ryczeć mi się chce,
cienki bolek jestem jednym słowem.

W czerwcu mielismy dni adaptacyjne i na spotkaniu dla rodzicow
psycholog dala takie zadanie, by napisac na kartce jakie uczucia
kojarza nam sie z rozstaniem z rodzicami - wszyscysmy płakali. Echh
nie wiem co to bedzie, mam wrazenie, ze Mała jest kompletnie
nieprzygotowana do przedszkola: kiepsko je sama, nie pija z kubka
(cos tam wypije ale polowe wyleje), domaga sie butelki, uspokaja sie
i usypi przy pomocy psa - pluszaka, ktorego jej tam pewnie ktos
zabierze, zniszczy, wyrwie, zgubi, nie siada sama na kibelek, bo
nawet ten malutki w naszym przedszkolu jest dla niej za wysoki, nie
potrafi sama ubrac i zapiac kurtki czy bluzy (buty jako tako). Mała
jest z listopada i wszystko jakos jej przychodzi troche wolniej niz
innym maluchom. Zostawic jej na kolejny rok w domu nie mozemy -
babcie powiedzialy "basta", wiec przedszkole albo niania, na ktora
nas nie stac.

Boje sie strasznie tego, co młoda moze w zwiazku z tymi niedomogami
przezywac, najbardziej boje sie, ze Pani nie bedzie ciepla i
serdeczna, jak ciocia a raczej zadaniowa: ubrac sie, wysikac,
podetrzec, rad dwa!.

Jednym slowem - tak zaczynamy, ale u mnie zalamka

[ewio]

my też mamy obawy, choć idziemy do prywatnego przedszkola dopiero od grudnia.
Postanowiłam wykorzystac do końca urlop wychowawczy tzn. do stycznia. A od
grudnia do przedszkola na razie przez 3,2 godziny a od stycznia na cały dzień.
Mała jest nieśmiała i nieufna do obcych ludzi. Boję się, ze będzie ja to dużo
kosztowało.

[angrut]

No mój synek również od września idzie do przedszkola W czerwcu mieliśmy spotkania adaptacyjne i teraz od 24.08 do 28.08 - znów będziemy mieli. Małemu bardzo się podobało i nie chciał mi z przedszkola w ogóle wychodzić... więc uważam, że on jakoś bardzo nie będzie za mną płakał i przeżywał - pewnie bardziej ja Na początku ja go będę odprowadzała - ponieważ nie pracyję. Póżniej zajmie się tym mąż. Pozdrawiam

[aurita]

Smialo mozesz dawac pluszaka do przedszkola. W maluchach nikt dziecku pluszaka
nie zabierze a dziecko bedzie sie czulo mniej samotne.
Dziecko wsrod innych dzieci bedzie zupelnie inaczej funkcjonowac niz w domu
gdzie mozna babcie/mame zterroryzowac.
Panie pomoga w razie potrzeby.

Przyznam sie ze moja juz drugi rok idzie do przedszkola a ja nadal przezywam

[magda2663]

Ogólnie masakra płakac mi sie chce chociaz mój synek (5lat) chce isc
do przedszkola .Boje sie strasznie ze sie popłacze i moj mały tez ,
ze nie bedzie chciał zostac , przezywam strasznie wolała bym zeby
zaprowadził go mój mąż ale na to chyba tez sie nie odwaze.Niewiem
jak to bedzie boje sie przerazliwe.

[wisnia.wisnia]

No bez przesady, przedszkole to nie tortury. Moje dziecko poszło do przedszkola
w wieku 3 lat. Pamiętam, że płakała i nie chciała absolutnie zostać, a przez
pierwszy tydzień oberwała mi wszystkie guziki w płaszczu. A później siłą jej z
przedszkola nie mogliśmy wydrzeć, tak jej się podobało. Dziecko musi przebywać
między rówieśnikami, zwłaszcza, że Twój 5-latek to już taki starszak
przedszkolny. A płacz matki to już słabość i pokazanie dziecku, że mu się będzie
działa krzywa. Niech go mąż zaprowadzi i koniec. Przestań histeryzować.

[agni71]

Ja zaczynam po raz trzeci, wiec jakos tak rutynowo do tego
podchodzę. Jeszcze przed nami dni adaptacyjne, zobaczymy jak
będzie...
Córka najmłodsza jest dośc mocno do mnie przywiązana, więc na to, ze
będzie płacz jestem przygotowana.
Na pewno najbardziej przeżywałam pójście do przedszkola najstarszej
corki.

angi71-a dlaczego?

[lilka69]

dlaczego dotyczy ostatniego twojego zdania.

[aurita]

lilka rusz glowa: bo to bylo pierwszy raz i nie wiedziala czego sie spodziewac

[angrut]

No i mój synek chodzi na dni adaptacyjne. W ogóle nie patrzy się czy ja jestem. Wczoraj zostawiłam go na 15 minut, a dzisiaj na 1,5 godziny - nie płakał w ogóle. Bardziej ja z innymi mamami to przeżywałam i co chwila zaglądałam do sali. Jutro mam zamiar zostawić go na 2 godzinki i zobaczymy jak będzie

[kasiak37]

Lilka jezeli masz tyle lat ile wynika z nicka to Twoje wypowiedzi sa na
zenujacym poziomie.

a ja doczekać się nie mogę :-)

[alika77]

taka ze mnie wyrodna matka dosyć mam już siedzenia z młodą w
domu, świra dostaję od wymyślania zabaw i chociaż kocham ją nad
życie to chciałabym chociaż raz za nią zatęsknić Tak więc czekam
na 1 września jak na zbawienie i ona chyba też, bo towarzyska
bardzo. Ostatnio zostawiłam ją w centrum handlowym w Pradze
(czeskiej, tak dla wyjaśnienia ) na 2 h w takiej "przechowalni"
dla dzieci i po 2 h jak po nią przyszłam zakomunikowała mi, że była
z panią siusiu, pan mówił, że nie wolno rzucać klockami, bo jakiś
chłopiec rzucał, a w ogóle to ona nie chce jeszcze iść

[zuzuua]

kupilam ksiazeczke "kamyczek. przedszkole" i czytam w kolko. przy
nocniku pomoglo... martwie sie tylko czy da rada z siusianiem do
ubikacji, bo tam nie ma nocnikow. i o jedzenie, ale ja mam malojadka.
pierwszego dnia odprowadzimy oboje - ja z mezem. a potem to maz sie
zdeklarowal, odbierac po poludniu bedzie babci i dziadek.
musze jeszcze tylko jakies kapcie dokupic...
mala jest z pazdiernika

[mama_kotula]

To ja mam tak jak Alika. Odliczam dni do pierwszego września, kiedy to pozbędę
się towarzystwa z domu na 7-8 godzin dziennie i będę mogła spokojnie popracować.
I wcale nie czuję się wyrodna. Ocipieć można przez 24h na dobę z moją upiorną
dwójeczką.

[kosmitka06]

My zaczynamy po raz 2 Mam wieeelką nadzieję, że się uda ale...
obawa jest!
Mała jest bardzo do mnie przywiązana i oczywiscie tu jest największy
problem. Tłumaczymy jej, że inne dzieci też będą tam bez rodziców,
że pobawi sie troszkę a mama w tym czasie pojdzie do pracy (ost.
nawet zaczeliśmy odmawiac kupienia zabawki czy czegoś co chciała-
mówiliśmy że kupię jak zapracuje pieniążki a żeby tak było to mała
musi zostac w przedszkolu).
Wie, że będę odwoziła ją ja albo dziadek, co do powroty to caaała
rodzinka
Przeżywam i to bardzo. Szkoda mi się jej robi jak płacze i mówi np.
chce do domu, nie chce tu byc- tak jak było w poprzednim przedszkolu.
Może damy radę, zobaczymy
Pozdrawiam

[miki2303]

itam
Moja córcia idzie do publicznego przedszkola, wcześniej chodziła na 5 godzin do
prywatnego. Nie wiem co będzie bo już płacze że nie chce iść do nowego
przedszkola. Dostała sie do publicznego jako 5 latka.
JEst do mnie strasznie przywiazana, ja oczywiście chyba w pierwszy dzień dostanę
zawału, tak to przeżywam. Trzymam kciuki za wszystkich.

Z małym strachem.

[agusiak.1]

Nasz synek zaczął chodzic do żłobka gdy mial 15 miesięcy. Nie było
żadnych problemów. Ja tylko sobie kilka łez upuścilam gdy 1 wrzesnia
oddałam go do żłobka. On nie płakał wcale tylko dopiero w drugim
dniu i trwało to przez trzy dni. Potem było dobrze. Teraz synek
idzie do nowego przedszkola i troszke sie obawiam bo przez ponad dwa
miesiące siedzieliśmy sobie razem w domku. Od kilkunastu już dni
opowiadam mu o przedszkolu, o nowych koleżankach i kolegach, o
ciekawych zabawkach. Tłumacze, że mama musi pójśc do pracy, ale po
pracy zaraz po niego przyjdzie. Póki co nie protestuje. Zaznaczam,
że mały skończył w czewcu dwa latka. A do przedszkola posyłam go
wczesniej,(będzie dwa lata w tym samym oddziale) bo zgodzono sie go
przyjąć,a żłobek mi sie nie podobał ze względu na brak spacerów
przez cały rok. Boje się tych pierwszych dni, ale jakos to trzeba
przeżyć i nie dac maluchom poznac, że sie denerwujemy.

[emilka_x]

My zaczynam żłobek,nie wiem jak będzie,trochę się tego boję,ale wszystko co
nieznane niesie jakiś strach.Czuję że pierwszy dzień pójdzie dobrze,gorzej
będzie z kolejnymi,na pewno będzie płacz,na szczęście jest dwutygodniowy okres
adaptacyjny.Gorzej z tymi chorobami,w pierwszym roku to na pewno wszystko co
możliwe mi przyniesie.

[kasialip5]

My też zaczynamy 30 sierpnia. Jestem przerażona, a synek nie może się już
doczekać. Boję się jak mój trzylatek zareaguje na przedszkole, na szczęście
będzie spędzał tam tylko 4 godziny dziennie, więc może nie będzie tak źle.
Pozdrawiamy wszystkie przyszłe przedszkolaki i ich mamusie

rok temu

[karolina_zet]

dokladnie rok temu tez zaczelam - a wlasciwie moja corka i to raczej
zlobek - bo miala wtedy dokladnie rok. Bardzo to przezywalam i
plakalam, choc przygotowalam jak najlepiej jak potrafilam.
Corka przyjela zlobek bardzo spokojnie, choc po kilku wizytach
adaptacyjnych zaczela chodzic na 10 godz dziennie 5 dni w tyg
Do teraz ma ciezsze dni, gdy rano tuli mnie dluzej niz zwykle ale
nigdy nie plakala, obylo sie bez histerii, stresu nocnego, itp.
Mysle ze lubi to miejsce, swoje panie i kolezenstwo. Przede
wszystkim uwielbia wszelkie zabawy zakazane w domu
Dacie mamuski rade!

[ewcia1980]

Sam fakt pójścia corka do przedszkola bardzo mnie cieszy.
Przeraza mnie natomiast:
- wizja chorob
- organizacja dnia bo szykuje sie nam duzo zmian : starszaczka do
pzredszkola, młody do żłobka, ja wracam do pracy.

Co do wozenia i odbierania dzieciaków to dopiero ustalamy to z meżem
bo ja ucze w szkole wiec godziny pracy mam "ruchome"
A w pierwszym tygodniu maz bedzie cały czas w domu zeby odbierac
dzieciaki z placówek troche szybciej.

[larenata]

Witam na tym forum

Mój trzylatek dostał się do przedszkola z listy rezerwowej. W mieście zabrakło
miejsca dla kilkudziesięciu maluchów i władze zdecydowały się otworzyć jeszcze
jeden dodatkowy oddział. Przyjęto tam chyba po 4 dzieci z każdego przedszkola z
list rezerwowych. Dobrze, że nasz Miłek był w miarę szybko zapisany na
rezerwową, to się dostał. Jakaś masakra z tymi przedszkolami. Moja córka ma 5
lat i nigdy nie dostała się do przedszkola W tym roku zapisałam ją do zerówki.

Jutro idę z synem na spotkanie adaptacyjne. Cały czas gadam i gadam, jakie to
przedszkole jest fajne, ale wczoraj mi płakał, że nie chce iść, bo woli zostać w
domu. Tak więc może być jazda

[tusia-mama-jasia]

Tak, też zaczynamy od 1 września.
Przygotowujemy się jak najbardziej - od marca do czerwca synek
chodził do klubu dla maluszków, gdzie czasem zostawiałam go na
chwilke w ramach wprawki, teraz od tygodnia chodzimy na zajęcia
adaptacyjne do naszego przedszkola - zna juz swoje panie, salę i
ogródek i jest zachwycony. Razem kupowalismy kapcie, pizamkę,
podusię - to tez w ostatnich dniach. Staramy siębyc duzo z dziecmi
znajomymi /wakacje, wycieczki, spotkania/ i obcymi na placach zabaw.
A od kilku miesięcy - rozmawiamy o przedszkolu, czytamy książeczki,
bawimy się w przedszkole dla pluszaków czasami, chodzimy obejrzec
sobie nasze przedszkole w ramach spaceru od czasu do czasu /zabawy w
liczenie okien itp/, zeby oswoic trasę i budynek.
No i przede wszystkim trenujemy samodzielność na każdym froncie -
teraz już jest ok, Młody je i pije sam ładnie i czysto, sika na
stojąco, spuści wodę, umyje rączki. Sam zdejmuje i zakłada wszystkie
części garderoby oprócz koszulki /no i przy zakładaniu skarpetek
marudzi, bo to taaaakie trudne /, komunikuje się ze światem myslę
całkiem nieźle /jak ostatnio pokazał jednemu starszakowi światła na
torze dla samochodów mówiąc "a tu jest zlokalizowany sygnalizator"
to się wszyscy trzęśli ze śmiechu ;P/. Zastanawiam się jak będzie
funkcjonował społecznie - jest jedynakiem no i jeden z najmłodszych
w grupie /30 października/. Ale na razie bawi się typowo dla siebie -
tzn. równolegle i bezkonfliktowo. Przyjął do wiadomości, ze mnie w
przedszkolu nie będzie, obgadaliśmy, co należy /ze pani pomaga, że
mama przyjdzie po obiedzie itp/. I mam nadzieję, że będzie ok
Oboje mamy pozytywne nastawienie.
W pierwszy dzień odprowadzimy oboje z mężem, żeby takie małe święto
było i jakaś drobna niespodzianka czekała na smyka po powrocie do
domu, potem przez miesiąc ja będę prowadzać i odbierać, bo do pracy
od 1.10 wracam.

[gosia2122]

My tez zaczynamy
U nas w przedszkolu nie ma dni adaptacyjnych, synek przychodzi 1-go
i zostaje do 15:00.
Mam nadzieje ze będzie wszystko ok. Przyznam ze mam trochę stracha,
a to dlatego ze bardziej się boje ze ja się rozrycze a nie synek
Kupiliśmy już cala wyprawkę, teściowa naszywa właśnie imienniki na
ubranka. Jeszcze tylko brakuje nam bucików, idziemy jutro kupić

[koza_w_rajtuzach]

Będę odprowadzała córkę z młodszym synkiem. Wiadomo, że trochę się stresuję, ale
też cieszę, bo córce często ciężko znaleźć sobie miejsce i ogólnie lgnie do
dzieci. Mam tylko trochę obawy czy nie za dużo szumu wokół przedszkola
zrobiliśmy. Mąż chyba codziennie zagaduje ją o te przedszkole, ja niestety też
czasem nie mogę się powstrzymać, żeby o tym nie pogadać . Od kilku dni córka
zaczęła wpadać w histerię z różnych błahych powodów i od razu pomyślałam, że to
może dlatego, że wyczuwa, że już lada moment będzie pierwszy dzień tego
wielkiego dnia... A może to nie ma związku.

zaczelam 2 tyg. temu, bo...

[ingrid0]

mieszkam w Stanach i w moim stanie rok szkolny zaczal sie 13
sierpnia. Synek ma 3,5 roku i nie mowi wogole po angielsku, bo w
domu rozmawiamy po polsku.
Strasznie sie balam jak to bedzie. Pierwszego dnia, kiedy go
zostawilam, to chcialo mi sie plakac w drodze do domu. Mialam
ogromne poczucie straty. On natomiast przez ramie pomachal mi na
dowiedzenia, buziaka nie chcial i ruszyl do swoich zajec. Kiedy
chcialam go odebrac po 6ciu godzinach, to odmowil powrotu do domu.
Obiecalam, ze wroci tu jutro. Dal sie przekonac i wyszedl. Z trudem,
ale uwierzyl mi, ze w wekkendy przedszkole jest zamkniete, a pani
odpoczywa...
Minely juz prawie 3 tygodnie, a on ciagle uwielbia tam chodzic.
Powoli lapie tez slowka angielskie. Mysle, ze byl juz gotow, zeby
pojsc do przedszkola, bo mlodszy brat (2 lata) to nie to samo co
rowiesnicy, no i musi sie nauczyc angielskiego, zeby tu zyc.