Alkohol

[epistilbit]

proszę traktować ten post jako głośne myśli
nienawidzę rodziców, że woleli pić niż mnie
jestem taka potwornie zła i ściekła na nich i nigdy tego nie wybaczę
dziś mnie dopadło
a myślałam, że jestem ponadto
sama nigdy nie piłam i nie będę pić
jak NM przynosi alkohol do domu (dostaje najczęściej w podzięce-taki
zawód-nienawidzę tego zwyczaju) to musi przy mnie wylać do zlewu
jak kiedyś go widziałam na lekkim rauszu to wpadłam w histerię i kazałam się
wynosić natychmiast

kiedyś widziałam scenę jak młoda kobieta tłumaczyła, że ciągle kochała pijaną
matkę, myła ją, kładła do łóżka, bo matka przez parę sekund zanim się położyła
dotykała ręką jej policzka i to przypominało dobre chwile

co w tym alko jest że sprawia iż ludzie w dupie mają własne chciane i kochane
niegdyś dzieci?

a teraz gryzelda możesz się czepiać

[triss_merigold6]

Najkrócej: zmiany w mózgu, często nieodwracalne.

[epistilbit]

Ja wiem.
Ale inni jakoś potrafią "pić" kulturalnie całe życie, na sylwestrach, weselach,
jedno piwo do grilla. Zastanawiam się, co się stało, że ktoś przekracza tę
linię? I dlaczego niektórzy przestają?

[triss_merigold6]

Predyspozycja genetyczna do określonego sposobu
wywoływania/rozładowywania emocji + regularność + kody rodzinno-
środowiskowe.
Dlaczego ktoś przestaje? Bo chce i uczy się ciężką pracą
funkcjonowania bez alkoholu, motywacja musi być wewnętrzna.

Z niewielkiej grupy moich kiedyś bliskich znajomych alkoholikiem
został jeden - a balowaliśmy równo wszyscy. Ale on jakby częściej.
Nie założył rodziny, tylko luźne układy i pozostał w balangowo
kawalerskim życiu kolejne lata. Rodzice nie byli alkoholikami, brat,
który też się bawił w czasach studenckich, tez nie jest
alkoholikiem.

[epistilbit]

Niby wiem, to wszystko. Ale najbardziej w życiu się boję, że skończę tak jak
moja mama i zgotuję horror własnemu dziecku.

[triss_merigold6]

A masz podstawy, żeby tak sądzić? Nie, prawda. Nie wolno żyć z
projektowanym (z góry na przyszłość) poczuciem winy. Dlaczego
miałabyś skończyć jak Twoja matka skoro masz świadomość działania
mechanizmu uzależnień, no daj spokój.

[epistilbit]

Bo ja wiem, geny, środowisko, gdzie się wychowałam, fizycznie jesteśmy bardzo
podobne.

[triss_merigold6]

To jeszcze trochę za mało. Fizycznie jestem kopią mojej matki a
temperament i charakter mam zupełnie inny. Moja matka nie była
alkoholiczką (ojciec też nie) a parę lat pracy włożyłam w to, żeby
nie znaleźć się w takim układzie jak ona żyła, żeby nie być zależną
od jakiegokolwiek faceta w jakikolwiek sposób.

[kawka74]

Nie Ty jedna.
O swoich genach pisać nie będę.
Tyle że nie pozwalam, żeby cudze wyczyny (mojego ojca) rzutowały na moje postępowanie. Łatwe to nie jest, bo patrzysz przez zupełnie inne szkiełko niż ci, którzy nie mieli w domu alkoholika, ale da się zrobić.

[marzeka1]

Gdy czytam takie posty, robi mi się smutno, bo widzę, jak rodzice potrafią
piciem skrzywdzić dorosłe dziecko, że w dorosłości "odbija się" to na życiu.
Dlatego nie kupuję argumentu,gdy kobieta np. tłumaczy, że mąż chleje, ale nie
odejdzie, bo "kocha go mocno". A odejść powinna właśnie ze względu na dzieci, by
nie dorastały z syndromem DDA. Smutne.

[epistilbit]

Może zabrzmi to niepoprawnie politycznie i niefeministycznie, ale uważam, że
picie matki jest tysiąc razy gorsze niż picie ojca.

[marzeka1]

Fakt, zgadzam się. Tyle że NIE MUSISZ powielić tego, co miałaś w domu, masz
świadomość, jak to działa, masz uraz do alkoholu, niby dlaczego miałabyś wejść w
sytuację matki?
Gdybyśmy powtarzali schemat z domu, nigdy nie udałoby mi się stworzyć dobrego
małżeństwa (nie miałam dobrego wzoru, rodzice źle się dobrali), a udało się. Ty
także sama kształtujesz własne życie, głęboko w to wierzę,

[szyszunia11]

dodam jeszcze, zebys odrzucila ten fatalizm odnosnie powielania schematow. byc moze Twoi rodzice powielili jakis zly schemat, ale widac, ze jestes osoba na tyle swiadoma, ze tego nie zrobisz. To nie tak, ze jakas nadludzka sila wleje ci alkohol do gardla, bo inaczej byc nie moze skoro rodzice pili. Jesli nie chcesz - nie bedziesz pic. Tak jak ja, choc kilk lykow z zyciu wypilam, ale nigdy w wyniku namowy.

[epistilbit]

Prześledziłam kiedyś rodzinę matki. I tak pradziadkowie niepijący, dziadkowie
też nie, brat dziadka alkoholik spalił własną chałupę bo w fazie pomroczności
zobaczył Jezusa co mu kazał to zrobić (byłoby śmieszne gdyby nie tragiczne),
siostra mamy -obecnie trzeźwy alkoholik aktywnie działająca w ruchu AA.

[triss_merigold6]

Czyli typowo polskie klimaty. W tym kraju większośc ludzi ma w
bliższej lub dalszej rodzinie alkoholików.

"kulturalne picie"

[szyszunia11]

ja nie mam az takiej traumy po alkoholizmie ojca, boon to picie wiele lat ukrywal a ja glupia nie wiedzialam o co chodzi. Ale bardzo, ale to bardzo to namieszalo w naszej rodzinie, a najbardziej mi zal Mamy. Na szczescie nie zalamala sie, dzieki Bogu)
co do kulturalnego picia mam ogromnie mieszane uczucia. Bo malo ktory alkoholik zaczyna od czego innego. Duzo sie zastanawialam nad tym czym dokladnie jest to "kulturalne picie" a przede wszystkim: po co?>?

[epistilbit]

Ja też nie wiem. I np ten zwyczaj wręczania alkoholu, dla mnie obrzydliwość, NM
mówi pacjentkom, żeby w ramach prezentu przynosiły zdjęcia pociech (jest
ginekologiem) a tu co rusz któraś wyskakuje z butlą.

[gazeta_mi_placi]

Jak poznałaś NM? Chyba nie na fotelu?
A alkohol lepiej sprzedawać albo dawać innym na prezent.To często drogie napitki.

[epistilbit]

Na fotelu a co :~
owszem alkohol idzie dalej na prezenty, albo zaprzyjaźniony pan w restauracji
wymienia nam go na kolację, ale uwierz czasami jest taki wysyp, że autentycznie
głowa mała.

[triss_merigold6]

Eee ja piję kulturalnie a przynajmniej tak mi sie wydaje. 2 piwa
wieczorem w piątek albo w sobotę i koniec, na więcej nie mam ochoty.
Bardzo sporadycznie wino, wysokoprocentowych alkoholi zero. A w
latach balangowych potrafiłam pić do urwania filmu i wracac do domu
na autopilocie. Przeszło mi.

[marzeka1]

Ale wielu nie potrafi sobie postawić tej granicy, jesteś silną kobietą, Triss,
jak wnioskuję z twoich postów, czasem chyba aż za bardzo, ale w sumie dlatego,że
taka jesteś, nie grozi ci wdepnięcie w kanał.Dlatego "ci przeszło".

[szyszunia11]

triss_merigold6 napisała:

> Eee ja piję kulturalnie a przynajmniej tak mi sie wydaje. 2 piwa
> wieczorem w piątek albo w sobotę i koniec, na więcej nie mam ochoty.

a tak z ciekawosci - po co Ci te 2 kulturalne piwa?

[slonko1335]

szyszunia11 napisała:
> a tak z ciekawosci - po co Ci te 2 kulturalne piwa?

może lubi po prostu.

Ja na przykład bardzo. Do alkoholika nie pretenduję, zwłaszcza teraz gdy nie
piję wcale od lat dwóch i jeszcze kilkanaście nie będę (takie drobne wyrzeczenie).

Miałam ojca alkoholika, tylko ojca. Chyba nie był typowym alkoholikiem, nie
robił scen, nie urządzał piekła, nie wyzywał, zawsze byłam z nim bardzo związana.
Matkę nie alkoholiczkę, taką która się brzydzi każdym alkoholem.
Alkohol pije w moim otoczeniu wiele osób. Mąż piwko czasami, czasami gin z
tonikiem, teście piją, szwagrostwo, znajomi. Nikt nie upija się jak świnia, nie
rzyga po kątach, nie robi awantur. Teście piją alkohol codziennie 9teściowa
drinka do wieczornego filmu, teściu piwko lub koniaczek oboje), nie uważam ich
za alkoholików. Na każdej imprezie u nas w domu czy u nich jest alkohol, także
gdy jest to impreza dziecięca, na chrzciny było podane wino czy piwo jak ktoś
miał ochotę, niektóre panie piły drinki a panowie whisky.
Moim zdaniem to jest kulturalne picie.

"kulturalne picie"

[malgog]

Alkohol pije w moim otoczeniu wiele osób. Mąż piwko czasami, czasami
gin z
> tonikiem, teście piją, szwagrostwo, znajomi. Nikt nie upija się
jak świnia, nie
> rzyga po kątach, nie robi awantur. Teście piją alkohol codziennie
9teściowa
> drinka do wieczornego filmu, teściu piwko lub koniaczek oboje),
nie uważam ich
> za alkoholików. Na każdej imprezie u nas w domu czy u nich jest
alkohol, także
> gdy jest to impreza dziecięca, na chrzciny było podane wino czy
piwo jak ktoś
> miał ochotę, niektóre panie piły drinki a panowie whisky.
> Moim zdaniem to jest kulturalne picie.

słonko nie obraź się ale wg. mnie twoi teściowie są alkoholikami,
pomimo, że piją "kulturalnie"
alkoholizm to nie tylko rzyganie po kątach i upodlenie połączone z
obsikaniem
to także to "kulturalne" ale jednak systematyczne , codziennie picie
drinka do filmu czy piwka po kolacji
jeśli nie wierzysz poczytaj nawet info. z internetu...uwierz, wiem o
czym piszę

[bri]

> to także to "kulturalne" ale jednak systematyczne , codziennie
picie
> drinka do filmu czy piwka po kolacji
> jeśli nie wierzysz poczytaj nawet info. z internetu...uwierz, wiem
o
> czym piszę

Tylko jeśli zachodzą jeszcze inne czynniki. Samo picie nawet
regularne nie przesądza, że ktoś jest w nałogu.

[super-mikunia]

słonko nie obraź się ale wg. mnie twoi teściowie są alkoholikami,
> pomimo, że piją "kulturalnie"
> alkoholizm to nie tylko rzyganie po kątach i upodlenie połączone z
> obsikaniem
> to także to "kulturalne" ale jednak systematyczne , codziennie picie
> drinka do filmu czy piwka po kolacji
> jeśli nie wierzysz poczytaj nawet info. z internetu...uwierz, wiem o
> czym piszę


czyli wg Twojej definicji musielbyśmy zaliczyć do alkoholików całe populacje
Niemców pijących piwo do obiadu, Francuzów wino do lunchu i obiado-koacji oraz
Włochów i parę innych nacji...W tych kulturach pije się ciodziennie,
zwyczajowo...A czemu nie są alkoholikami?Bo potrafią poprzestać na jednym piwie,
kieliszku wina do obiadu...

[franczii]

Jesli ktos nie ma sklonnosci do alkoholizmu, nie ma alkoholika w najblizszej
rodzinie, nadcisnienia lub innych przeciwskazan to moze codziennie bezpiecznie
wypic 1-2 porcje alkoholu z korzyscia dla zdrowia. 1 porcja to: setka wodki lub
150ml wina lub

[franczii]

lub 350ml piwa badz napoju na bazie alkoholu

Alkohol szkodzi jednoznacznie jesli przekracza sie 15 porcji tygodniowo.
Informacje ze strony Przychodnia.pl

To jest kulturalne picie bo alkohol tez jest dla ludzi i nie ma co demonizowac.

[rodriga]

Ja nie mam i nie wyobrażam sobie wypijać codziennie dwóch setek wódki. To już
alkoholizm.

[franczii]

Ja tez nie mam a wodki wcale nie pije ale wino codziennie lub prawie codziennie
tak, do 200ml. Nie jestem alkoholiczka

[slonko1335]

Malgog ani myślę się obrażać, tym bardziej że uważam tak jak Mikunia, całe
populacje Niemców, Francuzów, włochów powinny być w takim układzie uznane za
alkoholików....Nie tak dawno także piłam jakiś alkohol niemalże codziennie - nie
dużo ale jakaś lampka winka do deski serów, piwko do chipsów i meczu czy drink
były, nie miałam najmniejszego problemu żeby z tym skończyć z dnia na dzień.

[a.nancy]

> to także to "kulturalne" ale jednak systematyczne , codziennie picie
> drinka do filmu czy piwka po kolacji

zakładając, ze jest danej osobie niezbędne, a brak owego piwka daje objawy
odstawienia. w większości przypadków jednak tak nie jest.

[kawka74]

Chyba nie był typowym alkoholikiem, nie
> robił scen, nie urządzał piekła, nie wyzywał, zawsze byłam z nim bardzo związan
> a.

Witamy w pułapce numer jeden.
Nie ma czegoś takiego, jak typowy alkoholik czyli taki, co to bije, wrzeszczy i wyzywa.
Ja też się momentami czułam bardziej związana z tatusiem, bo miał mnie w dupie na tyle głęboko, że na wszystko mi pozwalał i mogłam go naciągać na różne rzeczy, niczego mi nie kazał robić i niczego ode mnie nie wymagał. W przeciwieństwie do matki, która w zasadzie sama zajmowała się moim wychowaniem, ochroną przed skutkami picia tatusia, zarabianiem pieniędzy, płaceniem rachunków, itd.
Nie trzeba się awanturować, żeby spieprzyć komuś życie
A propos kulturalnego picia - zważywszy to, co ja napisałam, i to, co Ty napisałaś, można by spokojnie stwierdzić, że mój ojciec pił właściwie kulturalnie. Nie rzygał, nie awanturował się. A jednak był alkoholikiem, bo jego picie generowało w rodzinie potężny dyskomfort, niepewność jutra, ba, kolejnej godziny.

[slonko1335]

Kawka ja się nie czułam z nim momentami bardziej związana. zawsze była związana
ze swoim ojcem. Bardzo. Nigdy nie odczułam na własnej skórze skutków jego
pijaństwa, nie mam żalu. Kochał mnie bardzo i okazywał to na każdym kroku - nie
uważam żeby spieprzył mi życie, nie czuję się jak dziecko alkoholika, nie mam
obsesji na punkcie alkoholu. To jest dla mnie różnica między Twoim ojcem czy
rodzicami autorki wątku.

[kawka74]

Obsesji na punkcie alkoholu to ja też nie mam.
Co spowodowało, że mówisz o swoim ojcu 'alkoholik'?

[slonko1335]

Pił dużo i chętnie jak tylko znalazł okazję. Owszem upijał się do
nieprzytomności - na imprezie nigdy nie potrafił powiedzieć stop. Pił tak długo
jak mógł a potem spał i tyle. Nie było awantur, rzygania, bicia, wynoszenia z
domu, itd.

[kawka74]

Myślisz, że mój ojciec był inny?

[slonko1335]

Kawka nie wiem ale jak widać ja jakoś tak bardzo tego nie przeżyłam. Nie czułam
się zaniedbywana, niekochana, itp. Mój ojciec był dla mnie zawsze najważniejszą
osobą, byłam z nim bardziej związana niż z matką. Nie widzę, wielkiego wpływu
jego alkoholizmu na moje życie.

[kawka74]

Ja już widzę ten wpływ...
Czyli w Twoim domu nic się nie zmieniało, kiedy ojciec był pijany? Matka była zadowolona, dobrze się z tym czuła? Wszystkie obietnice dotrzymane? Plany zrealizowane? Ojciec nie wydawał pieniędzy na alkohol?

[slonko1335]

Oczywiście, że wydawał ale pływał, zarabiał dużo więc miał z czego wydawać.
Matka na pewno zadowolona i szczęśliwa nie była ale ona z tych usługujących
szarych myszek, zawsze wiedziałam że nigdy taka być nie chcę. Nie zrozum mnie
źle, moja mama to bardzo dobra kobieta, aż za dobra, byłam jej jedynym
wyczekanym dzieckiem, bardzo rozpuszczonym, miałam wszystko więc może dlatego
nie odczułam tak bardzo tego alkoholizmu. Co do obietnic niewykluczone, że
jakichś nie dotrzymał, nie pamiętam w każdym razie takich niedotrzymanych
ważnych dla mnie. Przyzwyczajona byłam ogólnie do jego nieobecności gdyż
wypływał w rejsy na pół roku, 8 m-cy. Zapijał się często w portach w Gdyni czy
Gdańsku gdzie statek cumował, trzeźwiał i jechał do nas.
jak teraz o tym myślę to pewnie dlatego nie mieszkam w domu z ogródkiem, tylko w
bloku bo przepijał większość wypłaty, tyle, że wtedy mi ten dom z ogródkiem do
szczęścia potrzebny nie był, zresztą dalej nie jest, głodni i nieubrani nigdy
nie chodziliśmy....
Gdy miałam lat 17 ojciec uległ wypadkowi, o ironio potrącił go pijany kierowca
który zbiegł z miejsca wypadku. Siedem lat leżał przykuty do łóżka i błagał o
śmierć wyjąc z bólu, to dla mnie było dużo większą traumą niż jego wyskoki...

[kawka74]

Jeśli nie miałaś go w domu codziennie, możesz to tak postrzegać.

[bri]

Ja lubię smak piwa, zresztą też innych alkoholi. Lubię też od czasu
do czasu uczucie lekkiego odprężenia po alkoholu. Piję niewiele i
chyba dość rzadko; alkoholowa impreza, na której ja nie piję albo
ograniczam się do kieliszka wina to dla mnie całkowita normalka.

Czego nie potrafię zrozumieć to zwyczaj upijania się niemalże do
nieprzytomności

[lola211]

Duzo sie zastanawialam nad tym czym dokladnie jest to
> "kulturalne picie" a przede wszystkim: po co?>?

Alkohol pity w niewielkich ilosciach jest wrecz zdrowy.Dobrze wplywa
na serce, uklad krwionosny.Pozwala takze sie odprezyc po ciezkim
dniu.Smakuje.
Po to sie kulturalnie pije.
Ja jestem fanka wina i traktuje je jako swietne uzupelnienie kolacji
czy obiadu.1 lampka wytrawnego czerwonego wina nie powoduje, ze sie
upijam, zaniedbuje rodzine, etc.

[mgla_jedwabna]

Szyszunia, alkoholizm nie zaczyna się od kulturalnego picia, ani nawet od picia w ogóle. Zaczyna się od problemów z sobą, których późniejszy alkoholik nie rozwiązuje, tylko zapija. A jak potem na terpaii pogrzebać w przyczynach to wychodzą np. takie historie: X zaczął od "kulturalnego picia" na imprezach, bo po kielichu łatwiej mu było poderwać dziewczynę. Y wypijała kieliszek wina po pracy, żeby rozładować stres, o którym nie mogła opowiedzieć rodzinie. Z miał problemy z zasypianiem, ale wieczorne piwo przed telewizorem likwidowało ten problem.

Gdyby ci ludzie popracowali nad nieśmiałością, zaufaniem w rodzinie, bezsennością itd., nie zostaliby alkoholikami. X nadal piłby okazjonalnie na przyjęciu (a nie na co dzień), Y wypijałaby swój kieliszek wina nie w samotności, lecz w czasie wspólnej kllacji z mężem (który chetnie wysłuchałby, co tam znowu w pracy, no i po stresie), a Z zasypiałby po dawce tabletek ziołowych na sen.

Mnie osobiście bardzo nie podoba się nerwowe zachowanie autorki wątku, która TŻowi każe wylewać przyniesiony alkohol do zlewu w jej obecności. Biedny TŻ - kontrolowany jak dziecko. Autorka wątku ma poważny problem ze sobą, jeśli prezenty od pacjentów wywołują u niej reakcję podobną do reakcji obsługi lotniska na widok bomby.

Wyglada na to, że w domu autorki wątku jest wielki problem, nawet jeśli nie ma w nim ani grama alkoholu. Może terapia dla DDA?

[przeciwcialo]

Pewnie te dzieci takie chciane i kochane nie sa skoro wóda
ważniejsza.

[epistilbit]

Rozbierałam swoje dzieciństwo na czynniki pierwsze, do któregoś momentu było
normalnie, a potem nagle psst i się zaczęło. Chciałabym uchwycić ten moment,
żeby go np w sowim życiu nie przegapić.

[verdana]

Strasznie mi przykto Ci to pisac, bo rodzice skopali Ci zycie, a Ty
robisz, co uważasz za sluszne, aby tego samego dzieciom nie zrobic.
Ale chcialam Cie ostrzec - taki bezkompromisowy stosunek do alkoholu
to takze "problem alkoholowy". W domu bez problemow pije się
czasami, kulturalnie, albo nie pije wcale, ale nie wylewa alkoholu
do zlewu, nie uznaje kazdego picia za pierwszy krok do alkoholozmu.
Dzieci uzaleznione od alkoholu zazwyczaj wychowuja sie albo w
rodzinach alkoholikow, albo - niestety nie durzo żadziej - w takich
jak Twoja - w rodzinach fantycznych abstynentow.
proponuje NIE wylewac alkoholu, nie robic z picia co pewien czas
kieliszka wina problemu, jesli nie chcesz, aby Twoje dzieci
powtorzyly los Twoich rodziców.

[epistilbit]

Ja wiem. Długa droga przede mną, ale kiedyś stanowczo twierdziłam, że dzieci mieć nie będę, bo zgotuję im piekło, bo na pewno się stoczę. Powoli się przełamuje, ale są dni np dziś nie wiem czemu w kolejce, w autobusie ni stąd ni z owąd staje przed oczami mi scena z dzieciństwa i się łamię.

Tak na plus to może napiszę, że uważam że miałam szczęście, w odpowiednim momencie znalazła się ciocia, mam mieszkanie, mam pracę, mam ukochanego syna, studia kończę, ale te koszmary dzieciństwa.

[jamesonwhiskey]

>to musi przy mnie wylać do zlewu
> jak kiedyś go widziałam na lekkim rauszu to wpadłam w histerię i
> kazałam się
> wynosić natychmiast

niestety cos ci sie na glowe rzucilo,
ale moze jakas terapia czy cos i wyjdziesz z tego

proponuje ci jeszcze abys chodzila po monopolach i np. rzucala kamieniami w
butelki , albo mozesz wysadzic jakis polmos

w poprzednim poscie ktos napisal, robisz kisiel z mozgu swojemu dziecku
bo nie bedzie nauczone jak z tym alkoholem sie obchodzic
a twoej histerie mu w tym nie pomoga i historia zatoczy kolo

[osa551]

Może znajdź sobie terapię dla dorosłych dzieci alkoholików.

Twoje zachowanie vs. alkoholu przynoszonego do domu, jest jakąś tam eskalacją
Twoich lęków. Może to lepiej przepracować z psychologiem niż się męczyć całe życie?

[takastrofa]

Też właśnie chciałam zaproponować jakąś terapię dla dda

[super-mikunia]

Znam mnóstwo dzieci alkoholików. Paru, któzy ojcowie byli takimi zwykłymi
menelami, stojącymi od rana w bramaie z winem. Zaszli bardz daleko, zajmują
wysokie stnaowiska są bradzi dobrze sytuowani - popadli w pracoholizm...Piją
okazjonalnie, czasami mniej lub bardziej na jakiś imprezach - żadne nie odmawia
sobie alkoholu i ne ma z nim problemu ot tak jak wszyscy w otoczeniu. Są
przykładnymi ojcami, pracoholikami...Bycie DDA niesie ze sobą mnóstwo
konsekwencji, dzięki terapi można okiełznać te wszystki swoje lęki

[monik181]

Witam. Ja właśnie jestem na etapie żalu, rozgoryczenia i nie wiem
czego jeszcze po odwiedzinach u mamy w szpitalu psychiatrycznym,
gdzie właściwie cały czas śpi po psychotropach. Cierpi na psychozę
Korsakowa.