Kto powiedział, że z czasem będzie lepiej?

[madeleine.b]

O dziecko mi chodzi. Bo chętnie bym takiej osobie zaśmiała się w twarz. Im
dłużej moje dziecko jest na świecie, tym gorzej. Śpię 2-3 godz na dobę, a
teraz dla relaksu jestem chora i biorę antybiotyk więc jej nie karmię.
Usypianie trwa 2,5 godz. Ludzie szlag mnie trafia. Gdzie ja miałam mózg
decydując się na to wszystko

[mila.85]

Mam wątpliwości czy dojrzałaś do decyzji o dziecku skoro dajesz do zrozumienia,
że żałujesz (?)... Szkoda. Rozumiem frustrację, ale chyba byłaś na to
przygotowana. Btw nie w każdym przypadku z czasem jest gorzej, to zależy od dziecka.

[redowoman]

mila.85 napisała:

> Mam wątpliwości czy dojrzałaś do decyzji o dziecku skoro dajesz do zrozumienia,
> że żałujesz (?)... Szkoda. Rozumiem frustrację, ale chyba byłaś na to
> przygotowana. Btw nie w każdym przypadku z czasem jest gorzej, to zależy od dzi
> ecka.


zlituj się, od chwili urodzenia dziecka nigdy nie byłaś zmęczona, chora, nie
wyspana?
jesli tak - to gratulować Matce Polsce i jej cudnemu dziecku

ja tutaj widzę tylko po prostu chwilowe zmęczenie w czasie choroby a nie
niedojrzałość w zostaniu matką; PRAWIE każda z nas przez to przechodziła, więc
nie mart się - raz jest gorzej, raz jest lepiej ale zawsze jest dobrze

[czar_bajry]

Gdzie ja miałam mózg
> decydując się na to wszystko

Między nogami?

[ola_motocyklistka]

Rozumiem frustrację, łatwo nie jest. Nie rozumiem wyrzutów, i żalu z podjęciem
decyzji o dziecku.

[madeleine.b]

No rzeczywiście, zbyt trafnie tego nie ujęłam. Może to wina emocji. Nie żałuję
tej decyzji i kocham moje dziecko nad życie, ale dziś akurat dziś jest jeden z
tych dni kiedy wszystko jest nie tak. ten cały post też pod wpływem gniewu i
zmęczenia. A Wasze opinie, jakie by nie były, pomagają choć trochę się wyciszyć,
wygadać.

[czar_bajry]

Nie martw się z czasem będzie lepiej

[kropkacom]

Masz partnera czy jesteś samotną matką? Bo jeśli posiadasz takiego pana to
powinien, widząc w jakim jesteś stanie, odciążyć cię (nawet jeśli pracuje
zawodowo).

[madeleine.b]

Mam męża. W weekendy, owszem pomaga, ale w tygodniu wychodzi o 6.00 a wraca ok.
20.00/21.00, akurat jak mała jeszcze śpi albo już śpi (tudzież ja ją usypiam).
Ja też pracuję i w tym czasie mała jest z moją mamą. Niby jak się chodzi do
pracy to ma się czas odreagować, poprzebywać z dorosłymi itd. Tylko, że ja
pracuję w podstawówce. I jak wracam do domu to głowa mi pęka od tego zgiełku, a
potem jeszcze mała...Z jednej strony kosmiczne zmęczenie, a z drugiej ogromny
wyrzut, że przecież nie mogę jej dać zabawki i niech się bawi. Zresztą odkryła
właśnie magię stawania na dwóch nogach i wszędzie próbuje się podciągać,
wystarczy jej ręcznik wiszący w łazience. Do tej pory choć zabawki były ciekawe,
a teraz...może taka śpiewać i skakać i zaraz leci w kąt. Wyobrażam sobie jak
zacznie chodzić.
A z usypianiem nie było dotąd problemu, bo przy piersi pięknie odpływała.
Dopiero teraz, przy mojej chorobie jest klops.
A na domiar złego zaczynam być zazdrosna o własną mamę, bo ona małej poświęca
się bezgranicznie i ma tyle cierpliwości...a ja?
Coraz częściej łapię się na tym, że liczę w myślach do 10, żeby się uspokoić i
nie wrzasnąć na małą. Ona to chyba wyczuwa i kółeczko się zamyka

[hiacynta333]

Tak to niestety jest.Gdy kobieta jest w ciąży,nie może doczekać się
dziecka.Ktoś mi kiedyś powiedział,żebym się tak nie cieszyła na
przyjście dziecka,bo jeszcze zatęsknię za chwilami,gdy była w
brzuchu.Teraz masz małe jeszcze dziecko,które potrzebuje dużo
opieki,ale zatęsknisz jeszcze kiedyś za tym maleństwem,gdy będziesz
miała w domu zbuntowaną nastolatkę(ja mam w domu dwie,więc wiem o
czym mówię)Teraz nie przesypiasz nocy,bo płacze.Za kilkanaście
lat,że do domu nie wraca.Moje zdanie jest takie,że nie będzie
lepiej,ale za to inaczej

[echtom]

Na szczęście w międzyczasie jest parę lat wytchnienia na etapie
podstawówki

[bacha1979]

Ależ oczywiście, że będzie lepiej. Serio, serio, dziekco będzie coraz bardziej
kumate, samodzielne, mniej absorbujące itp. A teraz zaśmiej mi się w twarz!

[kiniox]

Każdy ma czasem doła i moim zdaniem Twoje słowa właśnie o tym świadczą, a nie o
braku dojrzałosci, czy o faktycznym żalu, że urodziłaś dziecko. Bardzo Ci
współczuję. Poproś o pomoc rodzinę, przyjaciół, kogokolwiek. Niech Cię wyręczą,
w czym się da i jak długo się da. Skoro nie karmisz, niech ktoś się zajmie
dzieckiem cały dzień, a Ty w tym czasie się wyśpij. To jest podstawa. Brak snu,
to jest jedna z najgorszych tortur. Nic dziwnego, że masz takie czarne myśli.
Będzie lepiej, a jeśli myślisz, że jest naprawdę źle, to tym większe
prawdopodobieństwo, że będzie lepiej. Trzymam kciuki.

[an_ni]

z jakim czasem? w ciagu 7 miesiecy?? w lesie jeszcze jestes
jeszcze troche musisz pocierpiec i w miedzyczasie nauczyc swoje
dziecko spac jesli to akurat jest waszym problemem

[siasiunia1]

Madeleine
moje dziecko w wieku 7 miesiecy było kochane w dzień (z wyjatkami oczywiście) za to masakryczne w nocy. Budzenie się o godz. 24, 2 oraz 4 oraz wstawanie o godz. 7-8 po tym całym cyrku całonocnym.
Jak poszłam do pracy to wory spod oczu ciągnęłam za sobą a czasami przy dobrym humorze zarzucałam na ramiona
I nagle....
dzieć w wieku rok i 10 miesięcy zaczęła spać całe noce (hura!!) zaczęła mówić na tyle zrozumiale że wiedziałam o co jej chodzi (a nie "YYYY!!" przez pół godziny zanim zrozumiałam że chce misia/kaszkę/piłke/bajkę). dzieć zasypia po zaśpiewaniu mu "aaa kotki dwa" oraz przeczytaniu 2 wierszyków Brzechwy (polecam, są takie czasami głupie że nawet rozhulane dziecko pada)
co cudne budzi się 9-10 (ale fakt faktem zasypia dopiero kolo 20.30.)
wiec tak im dalej tym lepiej? nie w sumie sinusoida. Bo bedzie samo sie ubieralo ale jak się ubierze to nas będą zęby boleć. Bedzie sobie samo robiło jedzenie ale zostawi kuchnię w takim stanie żęnas szlag trafi.będzie raz wspaniale raz okropnie. Ale w końcu tak to jest z tymi kogo się kocha nie? )
ale pamiętaj - jak jest źle to potem bedzie lepiej
trzymaj się

[net79]

Kochana będzie lepiej, oby nie było gorzej, a już będzie ok
nikt nie mówił z jakim czasem, ale zobaczysz będziesz wspominać z uśmiechem i
jako "stara wyjadaczka" będziesz mówić młodym mamom, że dadzą radę i z czasem
będzie lepiej;P Tylko spokój może nas uratować, a dla malca polecam od czasu do
czasu Sedalię (homeopatyk) w małej dawce (3-4 ml) przez jakieś trzy dni, coby
Mama mogła się zregenerować

[szyszunia11]

moje dziecko jest z 9 marca, więc w podobnym wieku i mam podobny nastrój do Ciebie! nie jesteś sama ja walczę ze swoimi emocjami i głęboko wierzę, że jednak kiedyś zacznę się wysypiać. A to znaczy, ze będzie lepiej.

[ik_ecc]

7-9 mies to byl dla mnie najciezszy okres. Lepiej sie zaczelo robic po
jakims 13-14 mies. Potem 3 lata to bylo duuuzy skok do przodu. Mysle,
ze chwilowo mozesz byc w najwiekszym dole.

[mamavinca]

Doskonale Cie rozumiem! Ja tez codziennie sobie powtarzalam ze
gdybym wiedziala co mnie czeka to bym sie nigdy nie zdecydowala na
dziecko! Ocieralam sie o depresje bo ciagle chodzilam niewyspana.W
tej chwili moj syn ma 17 mcy. Spi w nocy jak kamien, grzecznie
potrafi sie sam bawic a najfajniej jest jak wola mama i cos mi tam
po swojemu opowiada. Teraz to lzy w oku sie kreca ale nie rozpaczy
jak kiedys lecz radosci.I juz mysle o drugim dziecku! Glowa do gory,
ten trudny okres szybko mija.

[marghe_72]

Z czasem będzie lepiej, naprawdę.
Ale daj czasowi trochę czasu a sobie prawo do bycia zmęczoną i
zniecierpliwioną.
Masz czas tylko dla siebie?
Masz kogoś do pomocy (chociażby chwilowej) nad dzieckiem?
Jesteś samotną matką czy ojciec dziecka jest gdzies w poblizu ?

[asia_i_p]

Mnie się możesz zaśmiać.
Ale z "dłuuuuuuuuugim czasem" to naprawdę działa. Moja córka ma teraz cztery
lata i jest naprawdę fajnie, a ponieważ właśnie w niepamięć powoli odchodzi bunt
czterolatka, to z każdym dniem coraz fajniej.

[blekitny.zamek]

Wiem,że nie jest Ci do śmiechu,ale trochę mnie rozbawił Twój post.
Mogę Cię zapewnic,że z czasem nie będzie lepiej..powiedzenie "małe dzieci,mały
problem,duże dzieci duży problem" nie powstało bez przyczyny.
ciesz się,póki małe,przytulaj ile wlezie..
tak na pocieszenie-każde dziecko prędzej,czy póżniej zaczyna przesypiac całe noce.
powodzenia

[osa551]

Kto powiedział, że z czasem będzie lepiej?

madleine i mnie "z czasem" przy pierwszym dziecku trwało ponad dwa lata

[suzannka23]

Ha, ha, u mnie też. A nawet teraz jak ma prawie trzy budzi się w
nocy, bo "piciu" albo "zaaaabierzcie mnie do siebie, ja nie chcę
spać sam".

[moniay]

Ja też mam takie dni . ALe jak tak czytam to forum to chyba tylko ty
i ja bo inne matki są wypoczęte , macierzyństwo dla nich to ZAWSZE
cudownosć nawet gdy ma się 40 stopni gorączki a dziecko krzyczy i
płącze bo chce np : siódmego batonika . Odnoszę wrażenie , ze nie
warto zadawać tu takich pytań bo cie ukamieniują typu : trzeba było
się zastanowić przed , albo - jesteś niedojrzała albo - współczuję
twoim dzieciom . A ty masz po prostu gorszy dzień który pogarszają
forumowiczki takim podejściem . Brrrr...

[moniay]

sorry . Widac ,że tylko drugi post była taki drastyczny a mnie
właśnie przy nim szlag trafił )))
Inne matki są normalne . jeszcze raz sorry

[mamiliuli]

z tego co widzę po Twoim suwaczku Twoja Malutka ma teraz najgorszy czas - jest ciekawa świata ale nie potrafi zrobić jeszcze niczego sama i wykańcza Matkę
Pamiętam, że jak moja najstarsza miała tyle też wróciłam do pracy i ta mieszanka nieludzkiego zmęczenia (bo mała zaczęła się budzić w nocy co godzinę) i wiecznych wyrzutów sumienia, że inni zajmują się dzieckiem sto razy lepiej niż ja zwyczajnie nie dawała mi żyć... A ile razy się wtedy wyżyłam na mojej Mamie właśnie za to, że była lepszą opiekunką niż ja (choć robiła to bardzo rzadko)...
Jesteś dla swojej Córeczki najlepszą Mamą na świecie i nikt nie kocha jej tak jak Ty - i ona też Ciebie właśnie kocha najbardziej - i nawet najlepsza Babcia nie jest Mamą i Malutka to wie...
Wytrzymaj jeszcze trochę - obie przyzwyczaicie się do Twojej pracy i będzie zdecydowanie lepiej chociaż na pewno inaczej niż sobie to wyobrażałaś powodzenia

[embeel]

pamietam twoje wczesniejsze posty min. o chlustaniu i wiem, ze sporo
razem przeszlyscie. Mala jest teraz w trudnym okresie ale pomysl,
czy taki maly drapiacy sie na wszystko szkrab nie jest mimo wszystko
rozkoszny?

Co do zarwanych nocy to nie pierwszy i nie ostatni raz. moj maz
twierdzi, ze wyspimy sie, kiedy mloda pojdzie na studia. I tej
wersji sie trzymam.
O mame nie badz zazdrosna, to dobrze, ze mala jest z kims, kto ma
dla niej duzo milosci i uwagi. I moze sprobuj po pracy mimo wszystko
wygospodarowac troche czasu dla siebie, nie rzucac sie od razu w wir
bycia mama, moze lepiej sie poczujesz i bedziesz miala wiecej
cierpliwosci? Powodzenia!

[przeciwcialo]

Nie wiem gdzie miałas móżg? nawet nie chce wiedziec.
dzieci to nie bobaski z reklam ale zywe istoty i tak jak dorosli
maja rózne charaktery.
Z doswiadczenie napisze ze im mniej zamieszania robi sie wokół
rzeczy koniecznych tym łatwiej wszystkim.

przeciwciało

[szyszunia11]

przeciwcialo napisała:

> Z doswiadczenie napisze ze im mniej zamieszania robi sie wokół
> rzeczy koniecznych tym łatwiej wszystkim.

co przez to rozumiesz?

[aandzia43]

Madeleine, będzie lepiej! Niedługo skończy się tortura braku snu i koszmarne
zmęczenie. Dziecko zacznie przesypiać noce, usypianie będzie polegało na
przeczytaniu książeczki. Sama przyjemność, luzik
Aha, i niekoniecznie każdy nastolatek stwarza problemy wychowawcze.
Nastoletniość mojego dziecka nie jawi mi się jako koszmar. Niemowlęctwo
natomiast tak. (Dziecko dorosłe)

[asieksza]

Czy będąc u lekarza powiedziałaś, że karmisz? Ja z tych długo
karmiących i też zdarzyło mi się czasem chorować. Brałam antybiotyki
ale takie, które można brać w czasie karmienia. Ostatnio nawet jak
byłam u lekarza i powiedziałam, że małą karmię przed snem nocnym to
stwierdził, iż lek w tak małej ilości przenika do pokarmu, że w
zasadzie mogę przyjmować większość leków. Chyba ,że choroba to był
pretekst do odstawienia malucha i taką decyzję podjęłaś sama - wtedy
po prostu trzeba się przemęczyć.Ja teraz przechodzę odstawienie
dziewczyn od butli i też z zasypianiem nie jest kolorowo, histeria
na porządku dziennym i wieczornym też ( na szczęście dotyczy
starszej bo z młodszą poszło bez oporów ) Przed tobą jeszcze czas
kiedy dziecię zacznie się samo przemieszczać i wtedy trzeba mieć
oczy dookoła głowy plus odpowiednio zorganizowaną przestrzeń, to też
nie łatwy czas. Przed tobą bunt dwulatka kiedy to wszystko sam sam (
co bywa denerwujące w przypadku kiedy się np gdzieś spieszysz ),
bieganie z nocnikami...Każdy okres ma swoje uroki. Tak to już jest
jak mamy noworodka to myślimy on ciągle śpi i śpi , a jak już trochę
podrośnie to myślimy jak to było fajnie jak spał można było tyle
zrobić, odpocząć. Dobrze wiem co to zmęczenie. Sama miałam takie
chwile zwłaszcza gdy miałam w domku dwa maluchy ( między moimi
dziewczynami jest rok i 10 dni różnicy) i obie mnie potrzebowały na
już, a ja miałam ochotę zaszyć się w jakimś kącie i zatkać sobie
uszy. Jak odzyskasz siły po chorobie na pewno inaczej spojrzysz na
świat. Jak maluszek śpi to sama połóż się koło niego, pośpij ,
poczytaj , pooglądaj film, niech to będzie czas dla Ciebie. Ja jak
moje dziewczynki były mniejsze dużo bawiłam się z nimi w łóżku, sama
leżałam a dziewczynki były koło mnie, oglądałyśmy książeczki,
ćwiczyłyśmy ( często kładłam małą na swoich nogach , podawałam ręce
a ona się podciągała). Weekend przed nami więc zaangażuj męża do
przejęcia domowych obowiązków. Wytrzymaj jeszcze troszkę a na pewno
będzie lepiej. Starsze dziecko potrafi się zająć bajką, rysowaniem ,
układaniem klocków i pomimo, że nie śpi już w dzień tego czasu dla
siebie potrafimy wygospodarować więcej. Trzymam kciuki i wracaj do
zdrówka.

[szyszunia11]

jeszcze jedna rzecz mi się nasunęłą. Nie znosze takich doświadczoncyh mądrali, co to z błyskiem satysfakcji w oku mówią, że będzie gorzej. Juz od poczatku ciązy z takimi głosami sie spotykałam. A poczatki ciązy to była dla mnie wegetacja, płacz, leżenie z mdłościami całymi dniami w łóżku. Więc owszem, pojawiły się pod koniec inne dolegliwości, nawet szpital, ale BYŁO LEPIEJ mogła funkcjonować. Podobnie dziecko - jako nie odróżniający dnia o dnocy noworodek non stop przy piersi był dl amnie małym morderca, teraz, mimo, że jest bardzo męczący i absorbujacy daje mi jednak więcej swobody, choćby dlatego, że już nei karmię piersią, że budzi się w nocy, ale jednak śpi, wie, że to noc! W pierwszych 3 miesiących mielismy z mężem (kiedy tylko on mógł) dyzury- ja od północy do 5 nad ranem, on do 10 rano, w tym czasie druga osoba spi. I było powiedziane: ile ci się uda przespać na twoim dyzurze to Twoje może zmiany nie przychodziły szybko, ale jednak. A przykład z dziesiejszej nocy:
wróciłam do domu ze spotkania ok. 22.30. Mały spał najedzony. Zajęłam się praca do północy. Gdy tylko sie połozyłam bardzo zmęczona - obudził się, nie zjadł wiele, oczy jak 5-złotówki i "kołysz mnie w foteliku samochodowym" No to się poryczałam, bo mi ostatnio nerwy puszczają, pomyślałam o porannej pobudce, o kolejnym dniu "na kacu". Zasnał dopiero o 1.00. I....spał do ok. 6, potem sobie zjadł i dalej spał, potem się obudził, ale sobie tylko gadał, więc dolezałam do 9.00. Nawet się wyspałam Dawniej coś takiego by było nierealne. Trzeba dostrzegać małe sukcesy - jest coraz lepiej. Czas4em krok w tył, a potem dwa kroki naprzód.

[aandzia43]

Podobnie dziecko - jako nie odróżniający dnia o dnocy noworodek non stop przy
> piersi był dl amnie małym morderca,

Ajajaj, no coś ty! Zaraz ci napiszą, że miałaś niewłaściwe motywacje do
macierzyństwa, skoro tak pomyslałaś choć przez moment;-P
Krwiożerczy pasożyt - takie miałam chwilami pomysły na temat mojego niemowlęcia.
W tej samej sekundzie było największą miłością mojego życia. Na początku bywa
ciężko.

[szyszunia11]

> Ajajaj, no coś ty! Zaraz ci napiszą, że miałaś niewłaściwe motywacje do
> macierzyństwa, skoro tak pomyslałaś choć przez moment;-P

spoks, wcale nie twierdzę, że miałam właściwe, ale gdybym czekała na te właściwe, to mogłabym się nigdy nei doczekać

Madeleine

[szyszunia11]

jakbyś miała ochotę, to pisz do mnie na priv, naprawdę też miewam mega doły i nic mnie nie zgorszy w tej dziedzinie może być tylko lepiej

[przeciwcialo]

Dlaczego tak długo trwa usypianie?
Może nie trafiacie z pora spania?

[pati9.78]

Ja tak nie powiedziałam na pewno. Wręcz odwrotnie, zawsze mówię, że
dziecko to nie bajka, a dwa pierwsze no moze trzy lata życia to
więcej trosk, by nie powiedzieć koszmaru, niz radości.

[ania_kr]

Witaj, Ja mam syna z 3 marca, to ten sam wiek co Alicja? Ciężki czas. Kuba
ciągle czegoś chce zrozumiał, że wiele mógłby - bo zaczął się przemieszczać. Na
nieszczęście na ogół chce tego czego mu nie wolno i często wpada w szał -
nauczył się piszczeć, wrzeszczy - uszy puchną. Wspina się ciągle na mnie i nie
chce być sam.
U nas też jest gorzej, częściej budzi się w nocy - po 5-6 razy, ciężko usypia,
mało śpi w dzień, jest bardziej wymagający.
Ja mam nadzieję, że to minie i znów będzie lepiej, bo już parę razy się
przekonałam przez te przeszło 7 mcy, że są lepsze tygodnie/miesiące i gorsze.
Ps. Czy korzystasz z przerwy na karmienie piersią pracując w szkole? Mnie w
styczniu czeka powrót do pracy w szkole...