Dziwi mnie( kwestia wyjatkowych uzdolnien dziecka)

[lilka69]

Czytajac to forum a takze MALE DIECKO I PRZEDSZKOLA zauwazam taka czestą
tendencje- mamy pisza: moje dziecko przewyzsza intelektualnie rowiesnikow. a
nierzadko nie tylko rowiesnikow lecz strasze dzieci.
to jak to jest, ze pozniej w szkole okazuje sie, ze az tak wielu geniuszow nie ma?

przyznam wam, ze moje dziecko jest do bolu przecietne. ponadprzecietnie(
jednak wylacznie na podstatwie porownan do znajomych dzieci) potrafi jedynie
konstruowac pojazdy z klocow lego. no ale to jest rzecz do wycwiczenia skoro
glownie i dlugo czas spedza przy lego.

czy mamy piszace o geniuszu swoich dzieci naprawde w niego wierza?
pisza o czesto mamy malych dzieci nie chodzacych jeszcze do szoly. mysle, ze
dopiero w szkole okaze sie , ze maly rzekomy geniusz stasio bardzo odbiega
intelektuanie od agatki, gosi i jasia.

(imiona zostaly przeze mnie uzyte na potrzeby watku bez zwiazkow z realnymi
dziecmi o tych imionach)

[yenna_m]

milosc jest slepa

ale dobrze, gdy matka buduje w ten sposob u dziecka wysoka samoocene

yenna m-rzecz godna nasladowania

[lilka69]

ja rowniez staram sie budowac u dziecka wysoka samoocene i wy chyba tez. to
OCZYWISTE. ale w rozmowie z koleznka , kiedy moje dziecko NIE slyszy oceniam
syna realnie- nie jest wyjatkowe.
zreszta juz wiele razy w zyciu przekonalam sie, ze uzdolnienie to jedno a
wpojona pracowitosc i konsekwencja to drugie. i to drugie jest wazniejsze. zatem
oby moj syn byl przecietny ale pracowity i z samodyscyplina!

[yenna_m]

gdy mialam dzieci w wieku niemowlecym i wczesnoprzedszkolnym - tez bylam slepo
zapatrzona. Na to chyba ma tez wplyw gospodarka homornalna kobiety.
Teraz generalnie uwazam, ze dzieci mam najnormalniejsze pod sloncem (ale
przefajne, choc i straszliwie niesforne i pomyslowe - w tym rozrabiackim
znaczeniu).
Jestem dumna z ich osiagniec. Osiagniecia sa na ich miare. I nie porownuję moich
dzieci z innymi. Nie da sie porownac Ani do Pawełka czy Adasia do Jasia. To
rozne osoby, z roznymi osobowosciami, predyspozycjami. Jasne, ze w jednych
rzeczach moje dzieci beda lepsze niz przykladowy Pawelek, a w innych Pawelkowi
nie dorownaja.

(Mam dzieci w wieku szkolnym.)

[kropkacom]

> czy mamy piszace o geniuszu swoich dzieci naprawde w niego wierza?

Na pewno Też mnie zastanawia ten fenomen przypisywania każdej umiejętności
jakiegoś geniuszu przez niektóre mamy.

[kura17]

a mnie sie wydaje, ze w pewnym sensie te mamy, ktore uwazaja swoje dzieci za
niezwykle, maja racje
ja obserwuje male dzieci, swoje, sasiadow, w przedszkolu i uwazam, ze maja
naprawde fantastyczne mozliwosci, ktore w dodatku wykorzystuja!
maja swietna pamiec, rewelacyjna zdolnosc kojarzenia, ucza sie niesamowicie
szybko, kreatywnosc kwitnie! i mowie o bardzo malych dzieciach wlasnie, gdzies
od roku poczawszy - te obserwowane przeze mnie rozwijaja sie fantastycznie,
szybko, rewelacyjnie!

ale, wg mnie, tak jest z WIEKSZOSCIA dzieci, czyli te "geniusze" nie odstaja od
powszechnosci, bo wlasnie SA powszechne. norma dla malych dzieci jest niezwykly
rozwoj - z moich obserwacji sama bym wymienila moj mozg na taki maly, tylko z
moim zasobem informacji, no i emocjami doroslej osoby

tak wiec rozumiem mamy, ktore chwala "genialnosc" swoich dzieci, ale nie rozumie
wyroznianie ich PONAD rowiesnikow, bo one sa tak samo fantastyczne w tym wieku

kura- teoria wzglednosci sie klania

[lilka69]

aby ocenic czy dziecko jest genialne trzeba miec odniesienie! odniesienie!!! i
to nie tylko do corki nielubianych sasiadow.
a ostatniego zdania twjego to juz calkowiecie nie rozumiem. ale dodam, ze jestem
intelektualnie przecietna( choc studia skonczone).

[kura17]

w ostatnim zdaniu chcialam powiedziec, ze uwazam, ze wedlug mnie wiekszosc
malych dzieci jest wlasnie "genialna", bo rozwija sie wprost niesamowicie. ale
skoro wszystkie dzieci sa genialne (czyli genialnosc jest srednia ), to nie sa
one niczym nadzwyczajnym...

i wlasnie w moim poscie o to chodzilo (tzn to chcialam wyrazic), ze trzeba miec
odniesienie, zeby porownywac do INNYCH. i moim skromnym zdaniem dzieci sa
"genialne", ale WSZYSTKIE (czy tez wiekszosc). jesli porownamy je do innych
dzieci, to te inne beda podobnie "genialne".

i zwroc uwage, ze daje cudzyslow przy slowie genialne, dla uproszczenia, bo wg
mnie chodzi o bardzo szybki rozwoj, fantastyczne mozliwosci, swietna pamiec, po
prostu swietne mozliwosci intelektualne. w tym wieku to norma - z moich obserwacji.

Kura

[malila]

doskonale wiem, o czym piszesz. Moja opinia jest bardzo podobna.
Wszystkie dzieci są genialne. I byliby genialni wszyscy dorosli,
gdyby nie przyjmowano właśnie jednego czy dwóch punktów odniesienia
dla genialności. W naszej kulturze za geniusza uchodzi osoba, która
ma niewiarygodne zdolności rozwiązywania zadań matematycznych bądź
daleko ponadprzeciętny talent muzyczny, ktore wpaowują się w model.
Reszta ma podążać w wyznaczonych przez nich albo przez kogoś, kto
się uznaje za autorytet, kierunkach. I to niszczy zdolności ludzi,
więzi ich potencjał. Widzę to za każdym razem, gdy pracuję z kimś
nad odnajdywaniem tego potencjału. Człowiek się odcina od własnych
rozwiązań, od wlasnych pomysłów, bo ktoś mu wytyczył ścieżkę i cel i
powiedział, że to jest najlepsze. A jak mu ta ścieżka nie pasuje, to
znaczy, że jest kiepski.

[bacha1979]

Fajnie to napisałaś kura i zrozumiałam co chciałaś przekazać. tez bym zamieniła
czasem swoja głowę z jakims rezolutnym dzieciakiem.

[bacha1979]

źle sie podpięłam.

[asia_i_p]

Też jestem dość przeciętna intelektualnie, ale o ile pamiętam, teoria
względności nie dotyczyła porównywania ludzi między sobą. To coś z fizyki chyba
było.

[yenna_m]

ale dla statystycznej mamy fakt, ze to konkretne dziecko jest jej, znaczaco
wplywa na obiektywizm

i ciagle uwazam, ze to dobrze

jesli mama nie stanie po stronie dziecka - to juz nikt po stronie tego dziecka
(w szkole, przedszkolu) nie stanie - taka prawda. Wiec dobrze, zeby ta mama
wierzyla w to, co mowi

moze to taki dar natury i element, ktory pomaga dzieciakom przetrwac i wprasowac
sie w spoleczenstwo? licho wie.

[a.nancy]

> ja obserwuje male dzieci, swoje, sasiadow, w przedszkolu i uwazam, ze maja
> naprawde fantastyczne mozliwosci, ktore w dodatku wykorzystuja!
> maja swietna pamiec, rewelacyjna zdolnosc kojarzenia, ucza sie niesamowicie
> szybko, kreatywnosc kwitnie! i mowie o bardzo malych dzieciach wlasnie, gdzies
> od roku poczawszy - te obserwowane przeze mnie rozwijaja sie fantastycznie,
> szybko, rewelacyjnie!

no i wlasnie te cechy niszczy formalna edukacja.

[przeciwcialo]

Co dla ciebie znaczy przecietne?

przeciwcialo

[lilka69]

to samo co wg slownika.
poczytaj.
a tymczasem zegnam sie poniewaz ide myc wlosy. przecietnej urody
oraz jade na zakupy. a to juz pobadprzecietne hobby.

[kura17]

ja uwazam, ze przecietne male dziecko JEST "genialne".
kazde, lub prawie kazde.
znaczenie "genialne" wyjasnilam w poprzednim poscie

[przeciwcialo]

Lilka- przecietne dziecko w pewnych srodowiskach zna 2 jezyki obce,
gra na pieninie i uprawia szermierke lub jade konna.Przeciętność tez
do czegos trzeba odnieść.

[yenna_m]

lilka, ale nie wierze, ze kazde dziecko nie ma jakiegos daru, talentu, w ktorym
jest ponadprzecietne

chocby w brojeniu czytaniu, rysowaniu samolotow/ksiezniczek, zdolnosci w
manipulacji otoczeniem czy umiejetnoscia zachowania spokoju i te de - chodzi mi
o jedno, konkretne ponadprzecietne uzdolnienie

poza tym chyba kazdy czlowiek jest ponadprzecietny. Dla tych, ktorzy go kochaja.
I fakt odejscia tego czlowieka z zycia tychze osob powoduje powstanie pustki.

Nie widze nic zlego w byciu dla matki czlowiekiem ponadprzeciwtnym. Bo matka to
matka. Howgh

[matsuda]

może trochę realizmu: sama jestem wyjątkowo przeciętna, ojciec dziecka również
skąd więc dziecko ma być geniuszem? ( palec boży?!). mama moja mówiła, że
przeciętniacy odnoszą największe sukcesy, ponieważ nie są naciskane, sztucznie
przymuszane, dzieci trzeba motywować a nie porównywać z innymi i sztucznie
zachwycać się ich "geniuszem".

[figrut]

To nie jest tak, ze dopiero w szkole wychodzi czy dziecko jest ponad przeciętną,
czy też mieści się w przeciętnych.
Mam bardzo inteligentną córkę i widać to było zanim poszła do szkoły. Wybitnie
inteligentna nie znaczy genialna. Dwóch synów mam zwyczajnych, zupełnie
przeciętnych intelektualnie i widać to było "od zawsze".

[figrut]

Aha, nie jestem zaślepiona jako matka.

[aluc]

ja tam nie kwicze z zachwytu nad swoimi, ale jak mi panie nauczycielki
i inne psycholozki jedna po drugiej mówią, jacy to oni są
ponadprzecietni, to działa stara zasada "jak ci dziesięć osób mówi, zes
pijany, to nie dyskutuj, tylko się poloz"

inna sprawa, ze umiejętności opisywane na forach jako nadzwyczajne, dla
mnie mieszczą się w normie i to niezbyt szerokiej

[bazylea1]

moje naprawdę są wyjątkowo uzdolnione. może dlatego że chodziły do
żłobka. a, i państwowego przedszkola.

[przeciwcialo]

No i mam wyjasnienie zdolności najstarszego dziecka.
Hmmm....młodsze do złobak nie chodziły

[laloonka]

w taki właśnie sposób powstaje pokolenie narcyzów - bo matki uważają
ich za ponadprzeciętnych, aż w końcu same dzieci zaczynaja w to
wierzyc.

[kawka74]

Większość matek uważa swoje dzieci za najwspanialsze, najgenialniejsze i najzdolniejsze (czemu się wcale nie dziwię). Często taki wniosek wysnuwają dlatego, że ich dziecko jedną czy dwie rzeczy robi lepiej czy szybciej od innych.
A potem dzieci zwykle okazują się być zupełnie przeciętne.
Dobrze jest, gdy matka potrafi wspierać swoje dziecko (IMO rzecz konieczna, bez tego dziecko fatalnie funkcjonuje), a jednocześnie realnie oceniać jego możliwości i nie posyłać na lekcje gry na pianinie tylko dlatego, że tak wspaniale potrafi zagrać 'Wlazł kotek na płotek'.
W całej swojej karierze nauczycielskiej spotkałam tylko jednego autentycznie genialnego ucznia - dzieciak w piątej klasie podstawówki formą i treścią swoich prac przewyższał nie tylko rówieśników, ale i starszych kolegów. Co do innych przedmiotów - nie mam pojęcia, jak tam wyglądał rozkład talentów; słyszałam tylko o jednym wybitnie zdolnym młodym matematyku i jeszcze jednym dziecku faktycznie intelektualnie przewyższającym rówieśników, acz społecznie i emocjonalnie był na poziomie zdecydowanie niższym.

[bei]

Znam takie dziecko- moich znajomych.
w wieku 9 lat uczył sie w LO, rok poźniej z matematyki, fizyki
przjęli go wykładowcy uniwersyteccy, jako 9latek przerobił program
wiolonczeli-szkoła srednia.
Gdy mial dwa lata- wpędzał mnie w kompleksy- ciociu, a czyją stolicą
jest Reykjavík, prawda, ze Isladnii?, a czy krokodyl mlecznych zębów
ma 68 czy mniej?, czy moze byc ablacja granitu?, a szkłaaa??

Wyrosł z niego bardzo madry facet.

[figrut]

> w wieku 9 lat uczył sie w LO, rok poźniej z matematyki, fizyki
> przjęli go wykładowcy uniwersyteccy, jako 9latek przerobił program
> wiolonczeli-szkoła srednia.
I to właśnie jest dziecko genialne, a nie tylko wybitnie inteligentne. Geniuszy
jest naprawdę bardzo mało. Dzieci bardzo inteligentnych sporo.

[mniemanologia]

Mój spryciarz jest przeciętny, a z mową to wręcz do tyłu.

[lysa.spiewaczka]

A ja pracowałam kiedyś w księgarni i tam każda mama i każda babcia(
zwłaszcza) prosząc o radę nt temat książeczki dla wnuczka/i
podkreslała z dumą, że jest nad wiek roziwniete, domagając się
pozycji z kilku pułapów wiekowych wyżej. Troszkę się z tego
podśmiewaliśmy, aż pewnego dnia na zebraniu w przedszkolu było
ćwiczenie dla rodziców...
Należało wymienić kilka zalet i wad swojego dziecka. Powiedziałam
coś w ten deseń, że moja córka jest bystra,samodzielna, ma poczucie
humoru itd. Po sali poszedł szmer...."UUUU nieźle se ceni córunie".
Zrozumiałam wtedy, że smiać sie nie będę już więcej z tych którzy
mają poczucie wyjatkowości własnych dzieci, bo ja mam tak samo. A co
mnie to

[karra-mia]

a ja powiem tak: mój syn jest mądry, genialny wręcz, ale to dla
mnie, nie w porównaniu z rówieśnikami, bo nigdy go nie porównywałam
i nie mam zamiaru tego robić. Moja mama porównuje mnie do dziś i
zawsze wypadam gorzej na tle innych wg niej... niefajne uczucie
nawet dla dorosłej osoby, bo wiem, że tak nie jest, a jednak
najbliższa osoba sprowadza mnie do partery w taki sposób.

[suazi1]

Myślę, że niektóre mamuśki są po prostu ślepo zakochane w swoich
dzieciach, a to co uważają za objawy geniuszu, to tak naprawdę
przeciętniactwo. Jakoś na myśl mi jeszcze nie przyszło piać z
zachwytu, że moja 22-miesięczna córka jest genialna, bo potrafi sama
wyjąć ze zmywarki umyte naczynia i (o ile sięga) schować je do
szafek. Bardziej wpienia mnie to, że dalej złośliwie
cichaczem "ładuje" w pampersa, zamiast zasygnalizować swoja potrzebę
(mimo, że cały czas wałkujemy ten temat).

[mal_art]

Mnie też bawią mamy doszukujące się na siłę znamion geniuszu w zupełnie zwykłych
dzieciakach. Słusznie ktoś wyżej określił, że małe dzieci są genialne bez
wyjątku, więc to, że dzieciątko genialne oznacza, że jest dość przeciętne
Jeśli to tylko takie macierzyńskie zaślepienie i duma, a nie od razu zapisywanie
dziecka do szkoły muzycznej i na uniwersytecki kurs przygotowawczy do Harvardu w
wieku 3 lat, to OK. Ale - też wyżej ktoś pisał o samoocenie, że to dobrze, żeby
dzieci miały wysoką.
Wcale nie dobrze.
Dobrze to jest, jak ktoś ma adekwatną samoocenę. Wie, że śpiewa ładnie,
rysuje tak sobie, z matematyki leży i kwiczy, ale płynnie czyta. Że ma ładne
oczy, ale niekoniecznie figurę modelki. Po prostu ocenia siebie realistycznie, a
nie patrzy w lustro rozmodlonym wzrokiem i pieje z zachwytu nad własnym
geniuszem. I to nad wypracowaniem adekwatnej samooceny powinni pracować rodzice
- pokazać mocne strony, wspierać w słabszych, nie pozwolić skrzywdzić, ale nie
wychwalać bez powodu.

[karro80]

Ja uważam swoje dziecko za 8 cud świata.

Dlaczego?- ano dlatego, że jako jedno z dwojga bliźniąt ważących
trochę więcej niż pół kilo przeżyła i pokonała tak cholernie wiele,
że aż się wierzyć nie chce.

Intelekualnie i sprawnościowo jest w normie- i to jest wyczyn w tym
przypadku taki, że mózg staje.
I czasem trudno o obiektywną ocenę, choćby nie wiem jak się starać.

[an_ni]

wiesz, dzieci w wieku przedszkolnym (ale nie w wieku niemowlecym)
maja niesamowite skoki rozwoju intelektualnego, nieograniczona albo
bardzo szeroka wyobraznie, dobra pamiec, mnostwo checi, nawet te
przecietne maja bardzo duzy potencjal do nauki i przy odrobinie
zachety moga naprawde sie rozwinac
ale gdzies czytalam ze te roznice miedzy dziecmi wczesnie uczonymi i
pobudzanymi intelektualnie a tymi mniej zadbanymi okolo wieku
wczesno szkolnego sie zacieraja - dzieci nieuczone wczesniej np
czytac i pisac i tak szybko nadrabiaja
wyjatki oczywiscie sa i w jedna i druga strone ale srednia tak wypada
a potem w wieku szkolnym wchodza zle nawyki, lenistwo, zaniedbania i
stad tyle przecietniakow

[babcia47]

mój był badany w poradni wychowawczo-zawodowej, wówczas do tego
uprawnionej przez pedagoga, psuchologa i metodyka pod katem
przeniesienia o klase wyżej..nie wyszło z powodu opóźnienia jakie
spowodowała dyrektorka tej placówki, która przed podpisaniem wniosku
zarzyczyła ze sama też cchce go "przesłuchać'..ale robiła to tak
długo, ze przeprowadzenie całej akcji było juz bez sensu, wydała
decyzję na poczatku maja gdy do klasyfikacji zostało ok 5
tygodni..syn musiałby w tym czasie "zaliczyć" zarówno program 1 jak
i 2-giej klasy..potem dałysmy juz sobie z wychowawczynia spokój a
proces edukacji sprawił, ze mu się "odechciało"..choc do konca
studiów nigdy nie miał problemów z nauka nawet, gdy sobie bimbał..na
trzecim roku zaczał pracowac i przeszedł na indywidualny tok, na
czwartym załozył własna forme i rodzine, do konca miał stypendium
naukowe za osiagane wyniki

[babcia47]

ps, badania w poradni wykazały, ze był wówczas pod
wzgledem "psychicznym" tzn chyba rozwoju intelektualnego i
społecznego na poziomie klasy trzeciej, pod wzgledem posiadanej
wiedzy 2-3 a z matematyki i logicznego rozumowania 4-tej

[kali_pso]

> to jak to jest, ze pozniej w szkole okazuje sie, ze az tak wielu
geniuszow nie
> ma?


Eeeee...to nie widziałaś, że to ta szkoła wytrybowuje z geniuszu?P

[kocianna]

Nieustajaco podziwiam wlasne dziecko i jestem z niej dumna...
ale faktycznie nie przyszlo mi do glowy porownywac ja z innymi dziecmi.

Tak, biore dla niej ksiazeczki dla starszych dzieci i chodze na przedstawienia
dla starszych dzieci... ale w szkole sie wyrowna

[piegowata9]

O tym, że mam genialne dziecko przekonane były... przedszkolanki.
Może dlatego, że "na wejściu" jako pięciolatek uraczyła panią
wykładem na temat pielęgnic i ich zwyczajów rozrodczych Później
wychowawczynie wielokrotnie sugerowały mi konieczność wysłania
dziecka wcześniej do szkoły. Nie skorzystałam, wolałam, żeby młoda
dwa razy zaliczyła zerówkę. Szkoda mi było jej dzieciństwa. Z drugiej
strony miałam wrażenie, że jestem postrzegana jako rodzic, który
dziecku nie daje szansy.
Zgodnie jednak z moimi oczekiwaniami, szkoła zrewidowała tę
"genialność" dosyć szybko. Jest zdolna, ma sukcesy, ale też walczy z
problemami typowymi dla dzieci w jej wieku.
Biologią interesuje się do dziś.

[dorek3]

Ale gdzie tu genialność?
Mój 6-latek nałogowo ogląda Discovery i Animal Planet.Ewidentnie interesuje przyrodą i geografią i dużo mu z tego w głowie zostaje. Często więc potrafi uraczyć wiadomościami, których dziecko zainteresowane bajkami (jak brat bliźniak nie ma), niektóre kwestie również i mi są obce. Ale ja w tym żadnej genialności nie widzę .Aczkolwiek prowadzam na zajęcia typu Uniwersytet Dzieci czy do Centrum Nauki Kopernik, bo ich to zwyczajnie rajcuje.

[piegowata9]

Rozumiem, że swoje pierwsze pytanie kierujesz do wspomnianych przeze
mnie przedszkolanek....
Ja uważałam i uważam, że mam normalne, bardzo fajne dziecko. Ma
określone predyspozycje, a czas pokaże, czy zdecyduje się je w życiu
wykorzystać. Tyle.

[diabel.lancucki]

wierza, wierza, nawet wbrew logice. trzylatek kolezanki z pracy wiersze pisala
(tak opowiadala), a jak go przyprowadzila na impreze firmowa to okazalo sie, ze
prawie nie mowi

Staram się trzeźwo oceniać moje dzieci

[zebra12]

Nie jestem i nigdy nie byłam w nie zapatrzona. Porównuję je do masy
innych, z którymi się spotykam, bo takiego porównania nie da się
uniknąć pracując z równolatkami. Widzę więc, że jakieś genialne nie
są, ale uczą się bardzo dobrze, mają swoje pasje. I to jest cenne.
Nie wiem, czy poradziłąbym sobie z prawdziwym geniuszem. Ja tam
cieszę się z ich świadectw z paskami i to mi wystarczy.

[nangaparbat3]

Ja uważam, ze szkola zdecydowanie blokuje potencjał dzieci. W kazdym razie
twórczy potencjał.

[ninusia4]

nangaparbat3 napisała:

> Ja uważam, ze szkola zdecydowanie blokuje potencjał dzieci. W kazdym razie
> twórczy potencjał.

Słuszne spostrzeżenie.

W Polsce rodzi się około 16% dzieci zdolnych (tyle samo dziewczynek co chłopców).
Wśród osób dorosłych jest tylko 3% ludzi twórczych, w tym 2.4% to mężczyźni.

Cztery okresy krytyczne
To takie okresy w rozwoju osobowościowym, kiedy odpada duża ilość dzieci zdolnych

1.Piąty rok życia
Po 4 roku życia czyli po chwili, kiedy pojawia się świadomość własnego „ja”
dzieci gdy są zmuszane do uczenia się czegoś, czego nie chcą, nie lubią –
odmawiają. Mówią, że nie umieją czegoś wykonać, żeby dorośli dali im spokój

2.Dziesiąty rok życia
Wtedy odpada około 80% dzieci zdolnych i to głownie dziewczynek, ponieważ:
-pojawiają się wtedy pierwsze prawdziwe zainteresowania
-zmiana systemu oceniania w szkole z opisowego na ten z ocenami
-w związku z zainteresowaniami oceny się pogarszają, bo dziecko interesuje np.
matematyka a polski nie
Dlatego dziewczynki?
-bo są bardziej uległe i posłuszne
-nie mówią „nie”, jak chłopcy
-bo jest nierówne traktowanie chłopców i dziewczynek przez nauczycieli, którzy
faworyzują chłopców

3.Piętnasty rok życia
Tu pojawia się wpływ grupy rówieśniczej. Jeśli jest w grupie trend, żeby się nie
uczyć to dzieci zdolne często się do grupy dostosowują.

4.Czterdziesty rok życia
Ludzie w tym wieku za wcześnie zaczynają „odcinać kupony z życia”, jakby
wszystko co najlepsze było już za nimi, jak emeryci

Mam nadzieję, że to wam wiele drogie mamy wyjaśnia

[mniemanologia]

Tak a propos:
forum.gazeta.pl/forum/w,566,101724004,,Ile_czasu_do_syntezy_.html?v=2