Mamy - racjonalistki, są tu?

[broceliande]

Czytałam wątek o dziwnych pytaniach i było trochę dziecięcych pytań
i wypowiedzi na temat wiary, kościoła, księdza itd.
Chciałam dopisać, ale głupio mi jakoś było.
Bo ja "trochę" inaczej odpowiadam na pytania o śmierć, kościół i
resztę.
Na przykład mówię, że ze zmarłym (moja mama umarła, kiedy syn miał
cztery lata i pogrzeb był świecki) już się nie spotkamy i ten ktoś
jest w ziemi i naszej pamięci.
Czy jest tu ktoś, kto nie mówi o życiu wiecznym, niebie, Jezusie (to
znaczy ja mówię o Jezusie, ale nie w kontekście zbawiciela, grzechów
itd.) i w ogóle o sferze duchowej?

[deodyma]

chyba moge sie do nich zaliczyc...

[verdana]

Ja. U mnie mąż jest wierzacy, ja nie - wiec na kazde pytanie dzieci
dostawaly dwie rózne odpowiedzi.
I jakos im to nie zaszkodziło, przeciwnie.

[0golone_jajka]

i wyrosły na praktykujących czy niepraktykujących?

[demarta]

nie mam w zwyczaju wmawiać dziecku czegoś, do czego sama mam
stosunek conajmniej ambiwalentny. ale za to wyraziłam zgodę na
religię w przedszkolu - niech specjaliści tłumaczą, pokazują,
odpowiadają na pytania, w końcu taka ich rola. grunt, żeby syn
wiedział ogólnie o co w tym chodzi, a jak mu się to spodoba bardziej
niż mnie... no trudno, takie jego prawo

[kajak75]

ja chcialabym przekazac dziecku swoja wizje swiata, zanim zrobi to
ktos inny I wlasnie dlatego nie wysylam dziecka na religie
Widze zasadnicza roznice pomiedzy informacja, ze katolicy to i to
uwazaja za grzech, a skierowanym bezposrednio do dziecka
stweirdzeniem - zgrzeszyles, bo zrobiles to i to.

Liczne zywoty swietych dowodza tez, ze wychowanie religijne (lub
raczej jego brak) nie ma wplywu na wiare.

NIe przekonal mnie tez argument, ze bez chodzenia na religie dziecko
nie zrozumie calego dorobku naszej cywilizacji. To troche jak
tlumaczenie, ze dla zrozumienia kultury antycznej trzeba wierzyc w
Zeusa

[ik_ecc]

Jestem niewierzaca, z zasady mowie dziecku prawde, tzn. to co uwazam za
prawde...

[dorianne.gray]

Jest, ja dziecku mówię prawdę.

[anyx27]

Oboje z m. jesteśmy niewierzący i mówimy dziecku to, co sami uważamy za prawdziwe.

[mamciulka-nikulka]

Nie jestem osobą wierzącą w kontekście jednej słusznej religii. Natomiast wierzę
w życie po śmierci, które wcale nie musi być wieczne tego jeszcze nie wiem
Chyba nie nazwę siebie racjonalistką, bo mimo iż nie wierzę w Boga, kościół czy
księdza to jestem bardzo uduchowiona, mam niesamowitą intuicję, często mam sny
prorocze, poza tym wydaje mi się, że skoro człowiek wykorzystuje tylko niewielki
procent możliwości swojego mózgu to nie wszystko jest w naszym zasięgu.

[skanke]

"skoro człowiek wykorzystuje tylko niewielki
procent możliwości swojego mózgu" -pisałaś chyba tylko o sobie! dawno
dowiedziono, że ta teoria jest fałszywa!
ja swojemu mówię o aniołach- nie wiem czy istnieją, czy nie , działają na
dziecko mobilizująco.

[broceliande]

Racjonalizm polega na mówieniu tego, o czym wiesz.
A jak mobilizują dziecko anioły?

A o mózgu to może trochę poczytaj.

[skanke]

właśnie czytam, np. faculty.washington.edu/chudler/tenper.html i wiele
innych. jeśli czegoś nie rozumiemy, nie znaczy, że tego nie ma. anioły
mobilizują w ten sposób, że patrzą na dziecko a ono nie wie gdzie i kiedy,
anioły są mądre i pomocne i trzeba być grzecznym-wtedy nam pomagają- tak ich używam

[broceliande]

Nie wiem, jak można naukę pogodzić z bajkami o aniołach.
Mój mały żyje wśród realnych ludzi, dobrych i złych, i tego go uczę.

skanke

[szyszunia11]

trzeba być grzecznym-wtedy nam pomagają- tak ich uż
> ywam

chciałas powiedzić: "tak ich naduzywam"

[mamciulka-nikulka]

skanke napisała:

> "skoro człowiek wykorzystuje tylko niewielki
> procent możliwości swojego mózgu" -pisałaś chyba tylko o sobie! dawno
> dowiedziono, że ta teoria jest fałszywa!

A kto jest takim geniuszem, że już wszystkie tajemnice mózgu zgłębił i obalił tą
teorię???

[patka_s]

Mam pytanie:

Czy chrzciłyście/chrzciliście wasze dzieci?

[mamciulka-nikulka]

patka_s napisała:

> Mam pytanie:
>
> Czy chrzciłyście/chrzciliście wasze dzieci?

Ja nie ochrzciłam, na wybór wiary będzie miał jeszcze czas

[broceliande]

patka_s napisała:

> Mam pytanie:
>
> Czy chrzciłyście/chrzciliście wasze dzieci?

Dziwne pytanie.
Oczywiście nie ochrzciłam.
Myślę, że nawet jakby mąż nalegał, też bym się nie zgodziła.
Mały na jednych chrzcinach był i wytłumaczyłam o co chodzi

Dziwaczne pytanie

[triss_merigold6]

Dziwaczne pytanie. Nie chrzciłam dziecko, nie widzę powodu dla
ktorego dziecko wychowywane w ateistycznej rodzinie miałoby być
chrzczone.
Dziecku odpowiadam zgodnie z prawdą naukową bez metafizyki.

[panpaniscus]

Yyy że co?
W imię czego? Katolicki sakrament dla dziecka dwojga ateistów? Po co? Na
szczęście nawet KK się chyba na to nie godzi (ktoś musi przecież to dziecko w
wierze wychowywać).
Uważam w ogóle, że naznaczanie dziecka jakąkolwiek religią w dzieciństwie jest
nadużyciem.

ja nie chrzciłem

[0golone_jajka]

to oczywiste acz trudne do wykonania (co za paradoks!)

[dorota.alex]

oczywiscie, ze nie!

[panpaniscus]

Ja jestem racjonalistką i ateistką, mój mąż także.
Właśnie przerabiamy ostatnio opowieść o Maryi i Józefie i małym Jezusku -
ulubiona książeczka córki o Bożym Narodzeniu jest w ciągłym czytaniu/oglądaniu.
Po prostu wzruszająca historyjka o kobiecie, mężczyźnie i ich dziecku - bardzo
odpowiednia dla dzieci.
Uważam, że warto, by dziecko miało pojęcie o "kulturze chrześcijańskiej".
Młoda chodzi do ewangelickiego przedszkola (mieszkamy w Niemczech, w naszej
okolicy to jedyne przedszkole), ale nie jest to związane z indoktrynacją
religijną, są otwarci na wszystkich. Właściwie jedyny quasi-religijny temat z
przedszkola to teraz, adwentowa opowieść o Maryi i Józefie, ale bez konotacji
religijnych, a raczej jako opowieść o wędrowcach szukających schronienia.
Poza tym - umierają zwierzęta i ludzie, urządzaliśmy pogrzeb ptaszkowi w zeszłym
roku, a potem nawiązywaliśmy do tego mówiąc o śmierci ludzi. Ale dla córki to na
razie totalna abstrakcja.
O sferze duchowej - tak, będę rozmawiać - choć za jakiś czas - ale absolutnie
nie religijnej.

[bri]

Ja robię podobnie. To znaczy mówię w co ja wierzę, ale opowiadam
też, w co wierzą katolicy.

[nangaparbat3]

Przypomniala mi sie rozmowa piecioletniej wowczas corki z kuzynką, było w
okolicach Bożego Narodzenia:
Niania mówi, ze to Bóg stworzył świat, ale jak mogl to zrobic, skoro sie na nim
urodzil?

U nas było agnostycznie, ale niania bardzo wierząca, a prababcia skrajna
racjonalistka, dziecko nie mialo chyba wyjscia i musialo myslec samodzielnie.

[bi_scotti]

Zero wiary w domu, zadnych opowiesci odnoszacych sie do rzymskiego-
katolicyzmu lub innych otaczajacych nas religii. Mamy w domu rozne
gadgets otrzymane lub przywiezione skads i niektore maja konotacje
religijne (ryngraf z Matka Boska Ostrobramska, menora z Jerusalem,
kilku roznych Buddow z roznych azjatyckich postojow, kilka figur z
hinduskiego Panteonu ...) ale traktowane sa wylacznie jako pamiatki
z podrozy po swiecie.
Smierc konczy zycie, potem nie ma nic, cialo albo jest spalone, albo
skonsumowane przez insekty w ziemi.
Zadne z dzieci nie chodzilo na zadna religie choc moje najstarsze i
najmlodsze dzieci same z siebie braly w high school kredyt z
historii religii na swiecie. Ale Oni oboje w ogole interesuja sie
kultura i sztuka z roznych rejonow wiec to bylo naturalnym
dopelnieniem tych zainteresowan.
Dla ducha to czytamy poezje, sluchamy muzyki i bywamy w muzeach,
teatrach - to naszym "duchom" i "duszom" zawsze swietnie robi

[skanke]

"Smierc konczy zycie, potem nie ma nic, cialo albo jest spalone, albo
skonsumowane przez insekty w ziemi"- o kurde, nie przesadzasz? naprawdę tak
mówiłaś swoim dzieciom?dla mnie za bardzo naturalistyczne.

[broceliande]

Ja też tak mówię.
I co?
Przecież to prawda.

[chalsia]

broceliande napisała:

> Ja też tak mówię.
> I co?
> Przecież to prawda.

ja też

[nangaparbat3]

Dzieci uwielbiaja naturalizm, to dopiero my, dorosli, cwic

mialo byc

[nangaparbat3]

to dopiero my, dorosli, cwiczymy je w pruderii.

[carrymoon]

ciekawe co zwolenniczki naturalizmu powiedzą 6cio letniej
dziewczynce, która przez miesiąc płacze co wieczor w poduszkę za
ukochanym dziadkiem.
Która pyta się "Jak to juz go nie ma? Nie ma smiechu, myślenia i
uczuć?"

Ja choć sama mam wiele wątpliwości starałam się jej przedstawić
swoją wizję świata. Że jest wiele wiar i ludzie różnie sobei
wyobrażają śmierć i to co poza nią. Ze tak na prawde nie wiem czy
jest coś po drugiej stronie ale też, że nie wiemy że tam nic nie ma.
Opowiadałam o reinkarnacji, o niebie o innych wyobrażeniach.

Czy pomogło, nie wiem. Ale na pewno łatwiej jej było zrozumieć, że
życie nei jest tylko podróżą do grobu gdzie zjedzą nas robaki

[broceliande]

carrymoon napisała:
carrymoon napisała:

> ciekawe co zwolenniczki naturalizmu powiedzą 6cio letniej
> dziewczynce, która przez miesiąc płacze co wieczor w poduszkę za
> ukochanym dziadkiem.
> Która pyta się "Jak to juz go nie ma? Nie ma smiechu, myślenia i
> uczuć?"


Ja powiedziałam pięciolatkowi, że babcia umarła i pogrzebiemy ją w
ziemi. Powiedziałam, że nigdy już jej nie spotka.
On ma fazę Scooby-doo i jakoś nie jest przerażony, że zamienimy się
w kościotrupy.

To prawda, że życie nie jest tylko podróżą do grobu i sądzę, że moje
dziecko to rozumie.

[carrymoon]

Broceliande ale problem nie polega na tym co stanie się z ciałem.
To jest proste i łatwe do wyjaśnienia. Procesy chemiczne, fizyczn
eitp. Temat jasny i tu nie mam problemów.

Ale nie potrafie uwierzyć, że nasze "Ja", nasz umysł, emocje i
wszystko to co składa się na tzw "duszę" człowieka po prostu znika.
Nie rozpatruje "duszy" w kategoriach KK. Jak zwał tak zwał ale jest
to COS, pryznajmniej dla mnie

I tak na prawdę nikt nie udowodnił, że "duszy" nie ma ale również
nikt nie udowodnił, że jest. Każdy wierzy w co chce. Nie ma jednej
słusznej prawdy i racji.

Moja się kościotrupów nie boi, zna doskonale wygląd kości, grobów
itp. JEst córką archeologa i miała okazję poznać dokładnei co dzieje
się z ciałem po śmierci.

I to nei jest problemem

[franczii]

> I tak na prawdę nikt nie udowodnił, że "duszy" nie ma ale również
> nikt nie udowodnił, że jest. Każdy wierzy w co chce. Nie ma jednej
> słusznej prawdy i racji.

Tak i dlatego kazdy rodzic odpowiada na trudne pytania zgodnie z wlasnym
swiatopogladem. Skoro ty przekazalas dziecku wiare w to, ze istnieje dusza
niesmiertelna to musisz byc konsekwentna i trzymac sie tej wersji. Ja mojemu
dziecku nie bede o niesmiertelnosci duszy opowiadac. Ja rowniez miewam mnostwo
watpliwosci i temat tej niesmiertelnej duszy jest delikatnie mowiac bardzo
pokretny i sliski. Dlatego nie chce wprowadzac 3letniego dziecka w te zamety
watpliwosci doroslej osoby, raz mowic a moze jest a moze nie ma. Przyjdzie czas,
kiedy te watpliwosci same zrodza sie w jego glowie i to bedzie wlasciwy czas
zeby sie z tematem zmierzyc. Tak wiec temat niesmiertelnosci w ogole sie nie
pojawia w moich rozmowach z dziecmi. Kiedy moje dziecko sie zasmuci z powodu
smierci (na szczescie do tej pory tylko fikcyjnych postaci) i raz byl na
pogrzebie mojej ciotki, ktorej nie znal dobrze to ucze je ze tak to wyglada, ze
to element zycia, pocieszam ale nie mowieniem, ze tak naprawde to tylko cialo
umarlo bo duch sie ulotnil i gdzies tam sobie zyje. Gdyby smierc nas dotknela
naprawde to bede starala sie tej wersji trzymac i przejsc z dzieckiem przez
zalobe bez uciekania sie do opowiesci niesmiertelnosci.

[carrymoon]

franczii napisała:

> > I tak na prawdę nikt nie udowodnił, że "duszy" nie ma ale również
> > nikt nie udowodnił, że jest. Każdy wierzy w co chce. Nie ma
jednej
> > słusznej prawdy i racji.
>
> Tak i dlatego kazdy rodzic odpowiada na trudne pytania zgodnie z
wlasnym
> swiatopogladem.

Zgadzam się z Tobą w pełni

Ja rowniez miewam mnostwo
> watpliwosci i temat tej niesmiertelnej duszy jest delikatnie
mowiac bardzo
> pokretny i sliski. Dlatego nie chce wprowadzac 3letniego dziecka w
te zamety
> watpliwosci doroslej osoby, raz mowic a moze jest a moze nie ma.

no niestety u mnie te pyatnia już padły. Odpowiedziałam zgodnie z
własnym przekonaniem i wlasnymi wątpliwościami.

Carrymoon.

[broceliande]

Ja uważam, że życie na ziemi to jedyne, co mamy.
Nie oszukuję się, że "coś".
Umiera mózg i umiera wszystko, kim jesteśmy.
To jest mój pogląd, ale zaznaczam w rozmowie z małym, że nie jest to
jedyna teoria.

[truscaveczka]

carrymoon napisała:

> ciekawe co zwolenniczki naturalizmu powiedzą 6cio letniej
> dziewczynce, która przez miesiąc płacze co wieczor w poduszkę za
> ukochanym dziadkiem.
> Która pyta się "Jak to juz go nie ma? Nie ma smiechu, myślenia i
> uczuć?"
To samo, co dziecku, które nie przeżyło straty. Dziecko płacze, bo przeżywa
żałobę, jest to prawidłowe i przejdzie. Poradzi sobie.
> życie nei jest tylko podróżą do grobu gdzie zjedzą nas robaki
Dla mnie nie jest, choć mnie zjedzą Życie jest wartością samą w sobie, każdy
dzień jest cenny, może być znaczący, jeśli się postaramy. A potem się umiera i
już. Taki lajf. Moja czterolatka czesto bawi się w zabawy z elementami
"umierania" i wie, ze zemdlenie jest na chwilkę a "umarnięcie" na zawsze i tej
osoby potem nie ma.

[szyszunia11]

też pytanie, przecież ogólnie wiadomo, że emama to forum zapalonych katolików, racjonalistów nie zauwazono

[aluc]

tak, sączę im racjonalistyczny jad do małych móżdżków, a ta
szarańcza w Boga co prawda nie wierzy, ale w Świętego Mikołaja tak

[skanke]

zbyt wielka wiara w siebie samego to już choroba psychiczna, a poza tym " Są
trzy prawdy: cała prawda, też prawda i gó... prawda"

[aluc]

jakież to głębokie, zwłaszcza poza oryginalnym kontekstem

[skanke]

kontekst jest taki,że o śmierci to możemy sobie tylko gadać. nikt nie wie co
jest potem czy zgnijemy, pójdziemy do nieba czy narodzimy się na nowo. uważam
jednak, że mówienie małym dzieciom, że zjedzą nas robaki jest chore. wszystko
trzeba tłumaczyć na odpowiednim poziomie, by nie wywołać traumy i tyle.

[broceliande]

Przecież prawda jest taka, że ciało zjadają robaki.
Prawdą jest także to, że nie spotykamy się już ze zmarłymi.
O tym, że niektórzy wierzą, że dusza idzie do nieba i spotyka inne
zmarłe dusze, młody jest informowany.

No, ale jak wolisz o aniołkach... robisz, jak chcesz.
Mam napisać, że chore?

[papalaya]

małemu dziecku oczywiście tez mówisz, ze dzieci powstają w
następstwie seksu uprawianego przez mame i tatę, bo przecież taka
jest prawda...

[aluc]

a ty mówisz, że je znalazłaś w kapuście?????

[papalaya]

mój błąd, chyba faktycznie trzeba było 3-latkowi opowiedzieć, że
tata włada mamusi penisa do pochwy i umieszcza tam spermę, która
nastepnie zapładnia jajo...aby łatwiej to sobie wyobraził, powinnam
dydatktycznie puścić mu milusiego pornola...

ale obiecuję się poprawić, za parę dni powiem mu, ze nie ma Mikołaja
i elfów, więc nie musi pisać listów, bo tak naprawdę to my rodzice
podrzucamy noca prezenty...

pal licho magię dzieciństwa, prawda i tylko prawda czyli stary-
malutki i naukowe widzenie świata od najmlodszych lat, hehe...

[broceliande]

Widzę, że chcesz sobie pokpić, a nie podyskutować.
Szkoda.

[papalaya]

niestety, tu nie ma o czym dyskutować, ponieważ "dyskutantki" trwale
okopały się na jedynie słusznych materialno/naukowo/prowdziwych
pozycjach...

z impregnatu też można się jednak pośmiać...n'est ce pas???

[aluc]

magia dzieciństwa też została trwale zaimpregnowana i ofoliowana

zrób dziurki chociaż, bo się elfy poduszą

[papalaya]

dziękuję za radę, mam nadzieje, ze też przekazałaś dzieciom, że
mamusię zjedzą robaki hehe...

[majenkir]

papalaya napisała:
> dziękuję za radę, mam nadzieje, ze też przekazałaś dzieciom, że
> mamusię zjedzą robaki hehe...

Nie "mamusie" tylko cialo mamusi. Widzisz roznice?

[katia.seitz]

> Nie "mamusie" tylko cialo mamusi. Widzisz roznice?

Ja za bardzo nie widzę - o ile się nie wierzy w istnienie duszy poza ciałem.

[dorianne.gray]

To zupełnie proste - nie ma mnie poza moim ciałem, kiedy umrę, to
przestanę istnieć. Zostanie truchło, które sobie zgnije. Widzisz coś
bardziej prostego i logicznego?

[katia.seitz]

Ależ ja to rozumiem. Tylko zauważam, że takie rozumowanie wymaga założenia o
istnieniu w człowieku jakiegoś pierwiastka pozacielesnego, a więc - duchowego
(aczkolwiek śmiertelnego).

[dorianne.gray]

To zbędna metafizyka. Jest drobna różnica między ciałem żywym a
martwym, ale żeby w XXI wieku odwoływać się do pierwiastków
pozacielesnych, aby ją wyjaśnić, no proszę Cię...

Wystarczy trochę biologii i fizyki.

[katia.seitz]

> Wystarczy trochę biologii i fizyki.

Dobra, ale jeśli procesy psychiczne czy też mentalne redukujemy do biologicznych
i fizycznych, to de facto redukujemy je do działalności mózgu. To, co wyznacza
naszą odrębność, nasze "ja", tkwi w strukturach mózgu. A mózg ulega rozkładowi
wraz z całą resztą ciała. Tak więc, nie ma znaczącej różnicy pomiędzy
stwierdzeniem "ciało mamusi ulega rozkładowi" a "mamusia ulega rozkładowi".

[dorianne.gray]

Jest, bo jak mamusi mózg przestaje działać, to mamusia przestaje
istnieć.

[katia.seitz]

No więc czym jest mamusia, w odróżnieniu od ciała mamusi? Nie jest ona mózgiem,
tylko aktywnością pewnego organu ciała - mózgu? Czyli co - jest ona, czy nie
jest obiektem fizycznym?

Ja tak trochę się czepiam, bo zmierzam do tego, że niezależnie od kwestii
"metafizycznych", redukowanie wszystkiego do biologii jest problematyczne. Na
człowieka, oprócz jego biologii, składa się chociażby historia jego życia,
społeczne ukształtowanie itp.

[aluc]

można tak na przykład: mamusia jest kompozytem, ciałem wyposażonym w
świadomość, czy - jak chcą inni - potencjalną świadomość (zresztą,
potencjalną świadomość też można zredukować do zjawisk
biochemicznych)

tkanka bez świadomości jest już tylko tkanką, odcięty cycek mamusi
przestaje być mamusią, ciało pozbawione potencjalnej świadomości
przestaje być mamusią

[katia.seitz]

Niech będzie A czy świadomość można zredukować do zjawisk biochemicznych - to
już filozoficzne pytanie, trudno rozstrzygalne.

[aluc]

myśle, ze można
ale to, ze ludziom trudno się z tym pogodzić, to już zupełnie inna
sprawa

[morgen_stern]

I ja myślę, że można
Wierzę na przykład, że miłość to tylko szaleństwo hormonów, ale nie przeszkadza
mi to w cieszeniu się jej rozkoszami

[aluc]

pornola możesz sobie darować, wystarczy, jak zrobisz poglądowy
rysunek

poza tym gratuluję trzylatka piszącego listy do kogokolwiek, duża
rzecz

[papalaya]

rysunek??? idac z duchem postympu powinniśmy z mężem dać dziecku
lekję poglądową na żywo...dodatkowo mozna je wziąć na porodówkę, jak
rodzenstwo będzie przychodzić na świat...

nigdy nie pisalaś z dzieckiem listu do Mikołaja??? ups...nie
pisałaś...naukawe podejście do swiata wyklucza takie brednie, hehe...

papalayu papalayu

[aluc]

czytaj, a nie tylko papalay

[papalaya]

owaszem czytam, nawet duże...tobie polecam Opowieść Wigilijną
zamiast prenumenraty FiM...

co się tyczy mojego nicka, polecam czytanie dziecku bajek zamiast
dzieł klasysków, od razu zajarzysz, o ile w ogole do tego jesteś
zdolna, hehe...

[franczii]

a propos sw. mikolaja. moj syn poszedl do przedszkola no i oczywiscie dzieciaki
przezywaja, ze bedzie sw. Lucja a potem sw. Mikolaj na siwta. Mikolaja dziecko
moje zna z wizerunkow zwieszonych na kazdym sklepie, figurek choinkowych itp.,
kojarzy mu sie z prezentami oczywiscie ale zadnej ideologii ani na rzecz wiary
ani niewiary mlodemu nie wciskamy bo po prostu jeszcze pytanie nie padlo. Z
mezem ustalilismy, ze nawet gdyby uwierzyl w tego Mikolaja za sprawa przedszkola
to nie bedziemy sie z nim klocic ani na sile przekonywac, ze go nie ma. I
kiedys wujek sie go pyta: A Mikolaj to co ci przyniesie w prezencie? A maly
obrazony, ze ze zaden obcy facet mu nie bedzie zabawek kupowal tylko wlasna mama
i tata ewentualnie wujki i ciocie

[broceliande]

franczii napisała:


A maly
> obrazony, ze ze zaden obcy facet mu nie bedzie zabawek kupowal
tylko wlasna mam
> a
> i tata ewentualnie wujki i ciocie


My się staramy, żeby mały czuł, że prezenty są od rodziców i
dziadków, biorą się z miłości, nie spadają z nieba.
Ze mną było podobnie: niby wierzyłam w Mikołaja, ale wiedziałam, że
to od mamy i taty.

[panpaniscus]

O tak, znam to z własnego dzieciństwa Naszej córce się też tak chyba niejako
samodzielnie robi - rozmawiamy przy niej o prezentach dla innych osób, jedna z
jej zabaw w tej chwili to chowanie pod stołem rozmaitych prezentów (cokolwiek
owinięte w cokolwiek), wołanie nas i cieszenie się tym, jak się cieszymy.
Poza tym pisałyśmy list do św. Mikołaja - nie sądzę, żeby taki dualizm szkodził,
a znowuż calkowita negacja zwyczaju wydaje mi się krzywdząca. Mam znajomego z
mormońskiej rodziny, który jako ojciec dzieciom odbija sobie brak baśni czy św.
Mikołaja w swoim dzieciństwie.

[broceliande]

Oczywiście. Sex = dużo przytulania.
A jak inaczej?
Bociany?
Rozśmieszyłaś mnie.

[babcia47]

broceliande napisała:

> Przecież prawda jest taka, że ciało zjadają robaki.
nie nieprawda, bo na tej głębokości na jakiej grzebie się zmarłych
robaki nie żyją..w sumie ciało rozkładaja mikroorganizmy i grzyby,
ciecze wypływają i wsiąkają w podłoże (ok 90% ludzkiego
ciała)..chyba, że zwłoki zostaną porzucone na powierzchni. Ja swoim
dzieciom opowiadałam o materii krążącej w wszechświecie, babcie o
zmartwychwstaniu..dzieci wolały moją wersję i chyba łatwo im było
zaalceptowac i zrozumieć, ze gdy nasze ciała się rozpadną, to
zostaną wykorzystane np. przez drzewa jako pokarm, które podjadac
będą gąsienice, które może zje ptaszek i część składników wyladuje w
jajeczku a potem stanie się pisklęciem itd. Moje dzieci sa
niewierzace mimo ponad 10-letnich starań dziadków, za
zgoda "wierzącego" męża (w cudzysłowiu, bo poza deklaracjami, nic z
tej jego wiary nie wynika)

[dorota.alex]

Tez opowiadam o materii krazacej we wszechswiecie. No a poza tym
dzieci przeciez wielkorotnie widzialy rozjechana zabe lub zdechla mysz
i dobrze wiedza, ze kazde cialo jest zjadane przez robaki. I jakos nie
widze, zeby je ta wizja przerazala. Dla mnie osobiscie bardziej
potworna byla by mysl, ze cialo mialo by zostac pod ziemia w
niezmienionej formie. Chociaz jestem niewierzaca to formulka: z prochu
powstales i w proch sie obrocisz - ma w sobie cos kojacego.

[aluc]

akurat to, że zjedzą nas po śmierci robaki, jest absolutnie naukowo
dowiedzione

nie doceniasz dziecięcego racjonalizmu, mechanistycznego podejścia
do życia i świata, pasji badawczej, gotowości do przyjęcia logicznej
i empirycznej wiedzy

traumę na punkcie śmierci to mają dorośli, a nie dzieci, a
opowiadaniem bajek i uciekaniem od tematu tworzymy obszar tabu,
ciemny, nieznany i niepokojący, stąd do traumy już niedaleko

traumy to my mamy, a nie dzieci

[mamciulka-nikulka]

skanke napisała:

> kontekst jest taki,że o śmierci to możemy sobie tylko gadać. nikt nie wie co
> jest potem czy zgnijemy, pójdziemy do nieba czy narodzimy się na nowo. uważam
> jednak, że mówienie małym dzieciom, że zjedzą nas robaki jest chore. wszystko
> trzeba tłumaczyć na odpowiednim poziomie, by nie wywołać traumy i tyle.

Uważam, że tak jak w życiu człowiek jest w stanie kreować swoją rzeczywistość,
swoje życie, walczyć z chorobami, bądź się im poddawać tak samo może kreować to
co stanie się z nim po śmierci. Uważam też, że wierząc w to, że życie na ziemi
jest jednym z poziomów istnienia łatwiej jest godzić się z odejściem bliskich
nam osób, łatwiej jest pogodzić się ze śmiercią. Przynajmniej ja tak uważam.
Wtedy nie traktuję śmierci jak końca wszystkiego, tylko przejścia w kolejny
etap, który może okazać się jeszcze bardziej fascynujący. Tak mi dobrze z tym,
nie mogłabym nie wierzyć w nic, nie wyobrażać sobie co będzie dalej, lubię to
robić, dziecko mam jeszcze za małe na takie rozmowy ale będę chciała by samo
wyobrażało sobie różne warianty. A może będzie na tyle racjonalne, że odrzuci te
teorie o życiu po śmierci, reinkarnacji itp., zobaczymy.

[joanna_poz]

> Czy jest tu ktoś, kto nie mówi o życiu wiecznym, niebie, Jezusie
(to
> znaczy ja mówię o Jezusie, ale nie w kontekście zbawiciela,
grzechów
> itd.) i w ogóle o sferze duchowej?

nie mówimy.

[skanke]

a ja mówię i nie czuję się z tego powodu jakaś zacofana. wieśniactwem niedawno
było przyznawanie się do przynalezności do jakiegoś kk, a teraz w ogóle sama
wiara. to że wierzę i mam nadzieję nie oznacza, że jestem zacofana a to niejako
wynika z wszelkiego typu takich postów, i tyle

[default]

Dziecko zostało ochrzczone i poszło do komunii. Wiem, hipokryzja,
skoro jesteśmy ateistami (ja na pewno, a mąż praktycznie, chociaż
teoretycznie mieni się katolikiem, ale taki z niego katolik jak z
koziej d... itd.). No jakoś wyszło z rozpędu Dziecko nie
kontynuowało praktykowania wiary, aczkolwiek jestem zadowolona, że
miało wybór - zapoznała się z chrześcijaństwem, katolicyzmem -
bardzo ważną częścią naszej kultury i historii. Można nie wierzyć,
ale wypada znać. Ja jej niczego nie narzucałam, wyrobiła sobie
własne zdanie, chociaż na pewno nasz ateizm miał znaczny wpływ na
jej światopogląd. O śmierci - pierwsza śmierć w życiu mojego
dziecka - prababcia. Córka miała 3 lata. Zapamiętała, że ciało
idzie "do dołka", nie wiem, jak to sobie dalej interpretowała. Chyba
po prostu uznała to za normalną kolej rzeczy. Druga śmierć, z którą
się spotkała w życiu, to śmierć Dziadka, ukochanego, bardzo silnie z
nią związanego. No ale miała wtedy już lat ponad 20.... Toatalny
szok, długo nie mogła się pozbierać. Może dlatego, że była świadkiem
tej śmierci... Tak czy owak nie wierzymy w życie wieczne, no chyba
że mówimy o wiecznie żywej pamięci o naszych bliskich, o tym że
pojawiają się w naszych myślach, w naszych snach...

[franczii]

ja nie mowie, ze zmarly idzie do nieba. Nie mowie, ze idzie do raju, ze odchodzi
do lepszego zycia itp. na razie moj syn pytal tylko dlaczego ktos tam
(najczesciej w bajce) umarl. Odpowiadam, ze umarl bo byl stary, bardzo
zmeczony, chory, bolaly go nogi, rece, nie mogl chodzic ani pracowac, nie
cieszyl sie juz zyciem tylko chcial cigle odpoczywac i spac. Natomiast co sie
dzieje po smierci, to zamierzam tlumaczyc prawami natury, czyli ze w naturze
tak naprawde nie umiera a przemienia sie w co innego, idzie do ziemi, staje sie
jej czescia i z ziemi rodzi sie nowe zycie. De facto mozna to podciagnac pod
zycie wieczne

[franczii]

czytajac wczesniejsze wypowiedzi dodam, ze szczegoly dotyczace rozkladu pomijam,
przyjdzie czas, ze sie to stanie oczywiste

[mondovi]

są

[patka_s]

Przeczytałam wszystkie wasze wypowiedzi... Nie potrafię jednak
wyobrazić sobie waszego życia... Jest takie bardzo zwykłe i jakieś
puste.

[dorianne.gray]

To cudownie, że poprawiamy Ci samopoczucie - jak to niewiele trzeba,
aby sprawić przyjemność drugiemu człowiekowi.

[aandzia43]

patka_s napisała:

> Przeczytałam wszystkie wasze wypowiedzi... Nie potrafię jednak
> wyobrazić sobie waszego życia... Jest takie bardzo zwykłe i jakieś
> puste.

Oj, ja bym się nie przyznawała publicznie do takiej niemocy umysłowej. Tragiczny
brak wyobraźni i szare wizje... Może skorzystaj z jakiejś metody usprawniającej
myślenie.

[patka_s]

Haha Na jakiej podstawie stwierdzasz tę "niemoc umysłową"? Uważam
po prostu, że życie duchowe jest niezbędne do normalnego
funkcjonowania człowieka. Mam chyba takie prawo?

[aandzia43]

patka_s napisała:

> Haha Na jakiej podstawie stwierdzasz tę "niemoc umysłową"? Uważam
> po prostu, że życie duchowe jest niezbędne do normalnego
> funkcjonowania człowieka. Mam chyba takie prawo?

Utożsamianie życia duchowego z religijnym świadczy o braku wiedzy i wyobraźni.

[mamciulka-nikulka]

aandzia43 napisała:

> patka_s napisała:
>
> > Haha Na jakiej podstawie stwierdzasz tę "niemoc umysłową"? Uważam
> > po prostu, że życie duchowe jest niezbędne do normalnego
> > funkcjonowania człowieka. Mam chyba takie prawo?
>
> Utożsamianie życia duchowego z religijnym świadczy o braku wiedzy i wyobraźni.


Ale to właśnie ty utożsamiasz życie duchowe z religijnym.
Ja nie jestem osobą wierzącą w konkretną religię, sektę czy kościół. Natomiast
jestem uduchowiona, nie myślę, że wraz ze śmiercią kończy się wszystko, zjadają
nas robaki i tyle. Moja wyobraźnia pozwala mi stworzyć przyszłość jakiej bym
sobie życzyła i daje mi to coś co mnie uszczęśliwia, podnosi wartość życia tu i
teraz.

[cherry.coke]

> Ale to właśnie ty utożsamiasz życie duchowe z religijnym.
> Ja nie jestem osobą wierzącą w konkretną religię, sektę czy kościół. Natomiast
> jestem uduchowiona, nie myślę, że wraz ze śmiercią kończy się wszystko, zjadają
> nas robaki i tyle. Moja wyobraźnia pozwala mi stworzyć przyszłość jakiej bym
> sobie życzyła i daje mi to coś co mnie uszczęśliwia, podnosi wartość życia tu i
> teraz.

Mylisz zycie duchowe z uduchowieniem. Uduchowienie to to, co opisujesz,
natychmiast zycie duchowe to refleksje, rozwazania moralne i etyczne,
zastanawianie sie nad roznymi istotnymi kwestiami ze sfery niematerialnej itp.
Jedno i drugie moze byc zwiazane z wiara lub konkretna religia, ale wcale nie musi.

[mamciulka-nikulka]

cherry.coke napisała:

> Mylisz zycie duchowe z uduchowieniem. Uduchowienie to to, co opisujesz,
> natychmiast zycie duchowe to refleksje, rozwazania moralne i etyczne,
> zastanawianie sie nad roznymi istotnymi kwestiami ze sfery niematerialnej itp.
> Jedno i drugie moze byc zwiazane z wiara lub konkretna religia, ale wcale nie m
> usi.

A mi się wydaje, że podział, który przedstawiasz jest trochę tak na siłę.
Duchowość (m.in. też życie duchowe, nazwę to tak jak przykładowo życie
towarzyskie) można rozumieć na różne sposoby, jest ich trochę, nie można
powiedzieć, że jest tak czy tak, bo każdy może to rozumieć i stosować na swój
sposób, wystarczy spojrzeć w Wikipedie gdzie przedstawionych jest kilka pojęć
duchowości:
-duchowość jako nadnaturalna właściwość człowieka
-duchowość jako naturalna właściwość człowieka
-duchowość jako spirytualizm
-duchowość jako praktyka życia (życie duchowe)

[franczii]

a tobie co daje podstawy sadzic, ze osoby nie wierzace w pieklo/niebo po smierci
tudziez sw, Mikolaja nie maja zycia duchowego?

[sanciasancia]

Gratuluję strzału w stopę.

[carrymoon]

sanciasancia napisała:

> Gratuluję strzału w stopę.

wyjasnij proszę

[sanciasancia]

Proszę bardzo, wyjaśniam.
Łączenie życia duchowego wyłącznie z wyznawaniem religii/wiarą jest właśnie
przykładem "niemocy umysłowej", przed posiadaniem której patka próbuje się bronić.
Strzał w stopę, podręcznikowy.
ps. Jechałam ostatnio pociągiem z księdzem prawosławnym i udawało się mu nie
łączyć duchowości wyłącznie z wiarą, więc jestem głęboko przekonana, że inni
wierzący też mogą.

[carrymoon]

sanciasancia napisała:

> Proszę bardzo, wyjaśniam.
> Łączenie życia duchowego wyłącznie z wyznawaniem religii/wiarą
hmm jeśli tak odczytujesz to co ja piszę to prawdfopodobnie źle
sformułowałam to co czuję.
Staram się (choć jak widać mi nie wychodzi) nie łączyć konkretnej
religii z własnymi przekonaniami. Wychowana jestem w KK ale nie
uważam jej za jedyną słuszną drogę. Raczej szukam duchowości w
sobie. Próbuje spośród wielu wiar, przekonań i spojrzeń na świat
znaleźć swoją własną drogę, swój własny duchowy świat.

A to, że nie wierzę że ot tak po prostu znikam. To moje wenętrzne
przekonanie i wcale nie muszę tej pozostałości nazywać duszą. Ot
jest mi łatwiej i już. Można nazwać to energią, aurą itp.
Na pewno nie wyobrażam sobei ducha postaci dzwoniącego łańcuchami

[carrymoon]

dlatego też mojej małej przedstawiłam kilka wizji świata po śmierci,
tego jak inni sobie to wyobrażają.
Powiedziałam również że ja wierzę, że nie znikamy ot tak sobie, że
pozostaje po nas coś. Ale że nei potrafię powiedzieć jak i co po nas
pozostaje.

Tak samo z powstaniem świata zna kilka wersji, wie, że świat to nie
tylko 7 dni i robota skończona namawiam ją do rozmowy, pytania i
wyrażania swoich wątpliwości a także do szukania odpowiedzi na
pytania

Carrymoon

[katia.seitz]

I jak twoja mała przyjmuje takie wyjaśnienia? Pytam, bo u nas pewnie Olgierd
będzie słyszał podobne rzeczy. I trochę się martwię, czy taki brak jasnego,
klarownego wyjaśnienia ("jest tak i tak") mu nie zaszkodzi. Czy nie jest tak, że
w pewnym wieku powinniśmy otrzymać jednoznaczną odpowiedź, a na wątpliwości
przychodzi czas później. Z drugiej strony, nie wyobrażam sobie "ściemniania"...

[carrymoon]

Katia.seitz moja ma teraz 7 lat. Chodzi na religię, wierzy w Boga
ale nie przyjmuje za pewnik i 100% prawde tego co tam mówią. Próbuje
sama szukac wyjasnień, często pyta.

Nie wiem może sama jej zaszczepiłam taką niewiarę w narzucone idee.
W każdym razie dużo lepiej przyjeła informację, że moim zdaniem nie
umiera "energia, dusza, aura" (jak zwał tak zwał) choć nie potrafie
jej powiedzieć co się później z tym dzieje.
W aniołki, diabełki itp juz dawno nie wierzy ale też nei uznaja
nieistnienia.

Chyba najbardziej spodobała jej się wizja reinkarnacji

[aluc]

no co ty

pomyśl o tych wszystkich grzechach, jakich z radością się
dopuszczamy, bez elementarnego poczucia winy i wiszącej nade łbem
kary boskiej

[franczii]

i bez koniecznosci opowiadania o tym obcemu facetowi w sukience, brr

[broceliande]

patka_s napisała:

> Przeczytałam wszystkie wasze wypowiedzi... Nie potrafię jednak
> wyobrazić sobie waszego życia... Jest takie bardzo zwykłe i jakieś
> puste.

Ależ skąd
Świat jest taki piękny, że nie trzeba bogów, aniołów krasnoludków.
Są na świecie jako bajki, ale nie mogą go tłumaczyć.

[default]

patka_s napisała:

> Przeczytałam wszystkie wasze wypowiedzi... Nie potrafię jednak
> wyobrazić sobie waszego życia... Jest takie bardzo zwykłe i jakieś
> puste.

Wiesz, równie dobrze można ocenić Twoje życie jako puste, bo wyprane
z własnych przemyśleń/marzeń/idei - podporządkowane tylko jakiemuś
bliżej nie sprecyzowanemu "bóstwu". Którego zalecane zasady
postępowania wymyślił ktoś zupełnie poza Tobą. I jeśli się temu
podporządkowujesz, to właśnie Twoje życie jest puste, bez śladu
własnej inwencji.

[szyszunia11]

patka_s napisała:

> Przeczytałam wszystkie wasze wypowiedzi... Nie potrafię jednak
> wyobrazić sobie waszego życia... Jest takie bardzo zwykłe i jakieś
> puste.

a ja uważam Patko, ze to spore naduzycie co piszesz. Nie mamy prawa w ten sposób oceniać wartości czyjegoś życia, pisząc, że jest puste niemalże kwestionujesz jego sens. A przecież osoba niewierząca może być np. wielkim filantropem, który swoje zycie wypełnia służbą innym. Tez nazwałabys jego zycie zwykłym i pustym? Może nie wierzy, bo nie spotkała w zyciu ludzi, którzy przekazaliby dar wiary, ale szuka prawdy, idzie za swoim sumieniem i własnie dlatego Bog w tajemniczy sposób może przez nią działać? Nie spiesz się tak z ocenami. Owszem, ja moge powiedzieć, że wiara nadaje sens wszystkiemu, co w zyciu robię, kazdej chwili zycia, ale nie mam prawa oceniać innych, czy tez deprymować wartosci ich istnienia.

[wespuczi]

nie opowiadamy
moje jeszcze nie zadaja pytan, mam zamiar odpowiadac zgodnie z tym jak mysle.

ja jestem oczywiście

[0golone_jajka]

ale ja tata jestem, co nie przeszkadza mi w krzewieniu racjonalizmu na forum

[chalsia]

> Czy jest tu ktoś, kto nie mówi o życiu wiecznym, niebie, Jezusie (to
> znaczy ja mówię o Jezusie, ale nie w kontekście zbawiciela, grzechów
> itd.)?

ja

[bea.bea]

ja, nie tylko dlatego, ze zwłoki w trumnie i w ziemi jakoś bardziej dla mnie są
realne niż dusza nieśmiertelna, ale tez dlatego, ze uważam taki duchowy pogląd
jest na tyle abstrakcyjny, ze 2, 4, czy 7 6 cio letnie dziecko go nie zrozumie,

[generation-me]

Zgłaszam się!
Na pytanie o śmierć odpowiadam podobnie do Ciebie. Nie ma nas
fizycznie na świecie, jesteśmy cały czas w sercach ludzi, którzy nas
kochali. Na przykład ostatnio córce mówiłam (1 list), że kocham
mojego dziadka i mimo, że nieżyje, mogę z nim "porozmawiać" w
myślach, przypomnieć sobie go, usmiechnąć się do wspomnieć.
Jak syn czy córka będą chciały szukac pocieszenia w aniołkach,
niebie czy reinkarnacji, proszę bardzo, ale jako świadomi ludzie.
Nie mam ochoty indoktrynować, żeby kogoś (nawet własne dziecko)
uchronić o przykrej wiedzy o naszym końcu. Wszystkich nas to czeka i
nie ma co dzieciom kłamać, że można "żyć wiecznie".

[carrymoon]

generation-me napisała:
Wszystkich nas to czeka i
> nie ma co dzieciom kłamać, że można "żyć wiecznie".


a tego to nie jesteś w stanie logicznie i sensownie udowodnić. To
tylko Twoje przekonanie więc nie zarzucaj kłamstwa tym, którzy
wierzą inaczej.

tak się porobiło

[skanke]

że jeśli ma się trochę wyobraźni, wierzy się to cała reszta będzie ci wmawiać
żeś ciemnota i zabobon. ludzie wierzący (nie mam na myśli religijnych) wcale nie
są głupkami i nie musicie tak bardzo udowadniać swego racjonalizmu, który
ostatnio wręcz bezmyślnie stał się modny. nie każdy racjonalista jest
inteligentny-mądry (przykład na przykładzie) i nie każdy wierzący debilem.
polska tolerancja, buchachacha...

[franczii]

no tak, ale tolerancja to nie tylko w jedna strone dziala. Wierzacy tez rzadko
bywaja wzorem milosci i tolerancji, nie mowiac o innych cnotach
chcrzescijanskich np. pokora w ocenianiu bliznich patrz kilka postow wyzej jak
kolezanka podsumowala niewierzacych: pusci i bez zycia duchowego.

[skanke]

ale ja wyraźnie zaznaczyłam, żeby nie utożsamiać wiary z przynależnością do
jakiegokolwiek kościoła, wyznania, itp. wiara jako nadzieja, alternatywa,
ponadczasowość, duchowość...nie jest niczym złym. skoro racjonaliści mówią o
robakach ( w to wierzą) czy my wierzący nie możemy mówić o elfach, aniołach?
wierzymy w to, w sens ich istnienia- i nie zawsze jesteśmy zacofani choć
niestety wyśmiewani na tym forum(przynajmniej) a to smutne.

[tojasmu]

A ja jestem wierząca, bo niemożliwe jest według mnie, aby nasze zmysły pojmowały
wszystko. Głęboko wierzę w życie po śmierci, w spotkanie moich przodków, w
spotkanie miłosiernego Boga.
Pozdrawiam wszystkich wierzących i nie

[dorota.alex]

Znaczy sie wiare w to, ze po smierci "zjedza nas robarki" stawiasz na
rowni z wiara w elfy i anioly? W robaki nie trzeba wierzyc - sa
faktem, istnieniem obiektywnym, mozliwym do zaobserwowania przez
kazdego. Jezeli w tym sensie wierzysz w elfy - no to ja tego nie nazwe
zacofaniem... najwyzej skrajnym infantylizmem

[mamciulka-nikulka]

franczii napisała:

> no tak, ale tolerancja to nie tylko w jedna strone dziala. Wierzacy tez rzadko
> bywaja wzorem milosci i tolerancji, nie mowiac o innych cnotach
> chcrzescijanskich np. pokora w ocenianiu bliznich patrz kilka postow wyzej jak
> kolezanka podsumowala niewierzacych: pusci i bez zycia duchowego.

Nadinterpretcja.
Po pierwsze koleżanka nie przyznała się do żadnej konkretnej wiary, nie pisała
nic o chrześcijaństwie.
Po drugie nie napisała, że racjonaliści są puści i bez życia duchowego, tylko,
że życie bez duchowości wydaje jej się takie zwyczajne i puste, a to jest spora
różnica.
Po trzecie tu znowu się kłania rozumienie różnicy pomiędzy życiem religijnym a
duchowym, bo jeśli mówimy o tym, że po śmierci nie ma nic tylko jedzą nas robaki
to dla mnie też takie rozumienie świata i życie jest szare i smutne.

[franczii]

> Po drugie nie napisała, że racjonaliści są puści i bez życia duchowego

No rzeczywiscie nie napisala tak. napisala za to : wasze zycie jest puste
I napisala: zycie duchowe jest konieczne do normalnego funkcjonowania czlowieka
wiec zalozyla, ze wszystkie wypowiadajace sie w tym watku takiego zycia nie maja

> Po trzecie tu znowu się kłania rozumienie różnicy pomiędzy życiem religijnym a
> duchowym, bo jeśli mówimy o tym, że po śmierci nie ma nic tylko jedzą nas robak
> i
> to dla mnie też takie rozumienie świata i życie jest szare i smutne.
A dla mnie jest tez roznica pomiedzy zyciem duchowym (rozumianym rzecz jasna
jako glebsze przemyslenia) a niesmiertelnoscia. To ze nie ktos nie wierzy w
niesmiertelnosc duszy nie oznacza, ze nie ma tzw. zycia duchowego

[panpaniscus]

> Po trzecie tu znowu się kłania rozumienie różnicy pomiędzy życiem religijnym a
> duchowym, bo jeśli mówimy o tym, że po śmierci nie ma nic tylko jedzą nas robak
> i
> to dla mnie też takie rozumienie świata i życie jest szare i smutne.

A tego nie rozumiem zupełnie - ja po prostu skupiam się na życiu tu i teraz, po
śmierci mnie po prostu nie będzie, moje ciało w jakiś sposób się rozłoży, ale
mnie nie będzie, więc po co w ogóle się zstanawiać? W jaki sposób to miałoby być
szare i smutne? Szare i smutne to mi się wydaje umartwianie się i działanie na
wląsną szkodę w tym życiu w imię wyimaginowanych korzyści w nieistniejącym życiu
po śmierci. Odkładanie życia na po-życiu.

[broceliande]

carrymoon napisała:

> generation-me napisała:
> Wszystkich nas to czeka i
> > nie ma co dzieciom kłamać, że można "żyć wiecznie".
>
>
> a tego to nie jesteś w stanie logicznie i sensownie udowodnić. To
> tylko Twoje przekonanie więc nie zarzucaj kłamstwa tym, którzy
> wierzą inaczej.
>
>

Ciało umiera na 100 procent, nawet jeśli masz żyć to albo samą duszą albo
musisz znaleźć jakieś inne ciało.
To logiczne.

[skanke]

teraz umiera, poczekajmy jeszcze z kilkanaście lat a średnią wieku będzie nie 70
ale 100, huk wie co będzie dalej i niech każdy rządzi się sam bez wytykania i
wyśmiewania

[aluc]

żelazna logika tego argumentu powalila mnie na ziemie, leze i kwicze

[broceliande]

skanke napisała:

> teraz umiera, poczekajmy jeszcze z kilkanaście lat a średnią wieku
będzie nie 7
> 0
> ale 100, huk wie co będzie dalej i niech każdy rządzi się sam bez
wytykania i
> wyśmiewania


Ja mam nadzieję, dość bezinteresowna, bo raczej nie dożyję tych
czasów, że będzie się żyło i 200 lat zamiast siedemdziesięciu.
Ale to jest przedłużenie życia ciała, a cialo i tak musisz porzucić.
nie jest to żadnym dowodem na poparcie Twojej tezy, że żyje sie po
śmierci.
To może zapewnić nam nauka.
Na tym można sie oprzeć.

[dorianne.gray]

skanke napisała:

> teraz umiera, poczekajmy jeszcze z kilkanaście lat a średnią wieku
będzie nie 7
> 0
> ale 100, huk wie co będzie dalej i niech każdy rządzi się sam bez
wytykania i
> wyśmiewania

O rany...

[lampka_witoszowska]

tak, są
ja jestem racjonalistka dlatego mówię dziecku o Bogu
ile ludzi, tyle spojrzeń, jak widać