Chora miłość dziecka do niani

[ankarzyk]

Jak powinno wyglądać rozstanie po 5 latach pracy,gdy dziecko jest za
bardzo przywiązane do niani?
Mamy nigdy nie było praca od 6.00 do 21.00 i dziecko cała swoją
miłość przelało na mnie.
Nawet jak chodziła do przedszkola, panie wychowawczynie mówiły, że
ona nie potrafi żyć beze mnie.
Czy powinnam utrzymywać kontakt z dzieckiem czy nie?
Nie widziałyśmy się już trzy miesiące i mała dzwoni do mnie co drugi
dzień,że tak bardzo tęskni za mną.Płacze mi do słchawki.
Serce mnie boli bo naprawdę przez te lata bardzo się do niej
przywiązałam.Raz widziałyśmy się miesiąc temu i później strasznie
płakała całą noc, że za krótko się widziałyśmy.
Nie wiem za bardzo jak to rozwiązać ,czy dzwonić do niej( ona bardzo
czeka na mój telefon)- zawsze to ona do mnie dzwoni i prosi mnie
żebym też do niej dzwoniła bo ona codziennie czeka na mój tel.
Spotkałyście się z czymś takim?Widywać się z nią czy nie?Dzwonić czy
nie?
Jakby nie było to tylko dziecko....

[e.mama.s]

Czemu chora? raczej normalne, że dziecko się do ciebie tak
przywiązało

[asia_i_p]

A ty chcesz kontaktów z tym dzieckiem?
Czy tych kontaktów chcą jego rodzice?
Czy szanujesz tych rodziców i jesteś gotowa uznać, że są najważniejsi dla
swojego dziecka?
Nie możesz pozostać emocjonalnie w roli zastępczej matki, bo to nie jest zdrowy
układ. Ale jeśli odpowiedź na te trzy pytania powyżej brzmi tak, to czemu nie
miałabyś zostać kochaną ciocią? W końcu 5 lat to kawał czasu, większość życia
tego dziecka. A im te kontakty z tobą będą częstsze, tym mniej będą emocjonalne
i powoli przesuniesz się właśnie na pozycję kochanej miłej cioci, a wtedy, jeśli
zajdzie taka potrzeba, będziesz mogła zniknąć z życia dziecka bardziej bezboleśnie.

[ankarzyk]

Odpowiedź na te pytania brzmi TAK.Mam swoją córcię i dziewczyny
bardzo się lubią.
Sytuacja i dla mnie i dla rodziców dziecka była krępująca bo nie
wiedzieliśmy za bardzo czy można zadzwonić.Ja do nich, a oni do
mnie.Teraz jesteśmy stale w kontakcie bo mała domaga się mojej
obecności.
Na pewno będę jej kochaną ciocią jeszcze długo.
A dlaczego nazwałam to chorą miłością?Bo nie wiem czy inne dzieci
też tak mają.

[minnie8]

Oczywiście,że inne dzieci tak mają.Moja córeczka została powierzona
w trzecim miesiącu życia pod opiekę mojej cioci bo musiałam wracać
do pracy.Ciocia Kobieta-Anioł.Ani przez chwilkę nie musiałam myśleć
czy z Małą dzieje się "coś nie tak".No i tak sobie dziecko dorosło
pod ciociną opieką(oczywiście opieka w rozsądnych godzinach 8-15
do wieku szkolnego.Dla mnie było czymś normalnym to,że córka bardzo
się z ciocią zżyła.I nie widzę w tym nic złego,że Młoda zapraszała
ciocię na wszlelkie przedszkolne/szkolne przedstawienia,że do Niej
wydzwania,że chce do Niej pojechać "na nockę".Martwiłabym się raczej
gdyby tak nie było...W końcu ta osoba prawie na równi ze mną
uczestniczyła w wychowaniu mojego dziecka.A teraz co?Jak już zrobiła
swoje to Mała ma o niej zapomnieć?I nie chodzi tu o to,że u nas była
to ciocia.Gdyby na jej miejscu byłaby jakaś inna Pani i dałaby nam
tyle serca to pewnie byłaby dalej obecna w naszym życiu

[iamhier]

do mini-ciocie,babcie,siostry i tak dalej........
dlaczego jakas obca baba ma dotykac MOJE DZIECKO w bólach zrodzone przeze
mnie....Ja mysle,ze bym ja zabiła......

[lia.13]

to przyszłą żonę czy męża twego dziecięcia w bólach zrodzonego też zabijesz, bo
będzie je dotykał? To jest dopiero chora, zaborcza miłość matki.

[jagger2009]

iamhier napisała:

> do mini-ciocie,babcie,siostry i tak dalej........
> dlaczego jakas obca baba ma dotykac MOJE DZIECKO w bólach
zrodzone przeze
> mnie....Ja mysle,ze bym ja zabiła......
TYJESTES NIEDOROZWINIETA, BO NIE POKUMALAS O CO TU CHODZI

[modrooczka]

A dlaczego nie? Moje dzieci bardzo lubiły swoją nianię, ja też i teraz bywa u
nas na imprezach towarzyskich, czasem wieczorem z nimi zostaje jak my idziemy do
kina albo gdziekolwiek. Ja ze swoją nianią z dzieciństwa miałam kontakt przez
wiele lat, aż do jej śmierci (bo to była starsza osoba). Traktowałam ją jak
trzecia babcię. Jaki problem?

[heniahenkowska]

No właśnie, jakoś też tego problemu nie widzę.

[sapalka1]

Chora jak dla mnie jest jedynie matka dziecka. Od 6 - 21 być poza domem i nie
widzieć swojego dziecka? nawet jeśli dotyczy to "tylko" dni roboczych, to i tak
jest to weekendowa mamusia. Ciekawe jak wygląda sytuacja z tatusiem... Ręce
opadają. Jak wychowywać dziecko kiedy się go nie widzi. Nie jest to zupełnie nic
dziwnego, że dziecko przelało miłość na opiekunkę. Kontaktu między nianią i
dzieckiem nie nalezy gwałtownie zrywać. Dziecko straciło swoją ostoję, poczucie
bezpieczeństwa, gdy ktoś kochany odszedł. Częste, ale krótkie spotkania powinny
pomóc (ich ilość z czasem można ograniczać). Ale naprawdę pomógłby kontakt
matki/rodziców i dziecka. Nie tylko w weekend. Dziwne, że dziecko na opiekunke
nie mówiło "mama"

[ankarzyk]

mówiła i to przez parę lat...

[mamand]

pozwoliłaś, żeby mówiła do ciebie mamo?????

[sapalka1]

Dla mnie pytanie brzmi raczej jak matka mogła dopuścić do sytuacji, ze jej
dziecko mówi do niani "mamo" i dlaczego ten stan się utrzymał? Czy tak jasna
przesłanka, ze przebywa stanowczo zbyt mało z dzieckiem nie dała jej do
myślenia? Znam podobna sytuację, kolezanka robiła karierę dzieckiem między 7.00
i 19.00 zajmowała się opiekunka. Gdy dziecko zaczęło mówić "mama" do niani -
koleżanka zwolniła się z pracy i zaczęła szukac pracy, która pozwalałaby jej być
z dzieckiem zdecydowanie dłużej niż godzinę dziennie.

[mamand]

nie mam pojęcia dlaczego ten stan się utrzymywał

mądra niania powinna za każdym razem dziecku mówić "nie jestem twoją
mamą, tylko nianią, twoja mama jest teraz w pracy, ale bardzo cię
kocha",

ciekawa jestem, czy niania powiedziała rodzicom jak się zwraca do
niej jej podopieczna

[a1ma]

Na pewno nie powiedziała, bo tego samego dnia wyleciałaby z pracy.
Niania jest pracownikiem, nie jest jej rolą przejmowanie roli matki ani
ocena postępowania rodziców. Jeśli tego nie rozumie, to sytuacja naprawdę jest
chora, ale wcale nie ze względu na uczucia dziecka.

[mamand]

też tak uważam

dlatego pozwalanie, żeby dziecko się tak "myliło" jest niedopuszczalne

[sapalka1]

Ok to zjechana została niania za to, że dziecko mówiło do niej "mama", że nie
wyprowadzała dziecka z błędu i nie informowała pracodawców. Ale tak naprawdę nie
wiemy czy nie informowała i czy nie tłumaczyła dziecku. Jesli tego nie robiła -
to bardzo poważny błąd z jej strony.
Ale.
Jedno co wiemy to fakt, że dziecko tak rzadko widziało matkę, że zaczęło do
niani mówić "mamo", bo czuło potrzebę, bo to niania wychowywala to dziecko. Nie
rozumiem, ze tak łatwo przychodzi krytyka niani, ale już matki, która na tyle
godzin zostawia dziecko - nie. I owszem są takie zawody i tacy pracodawcy (o
ambicjach zawodowych nie wspomnę) - wymagający tylu godzin pracy. Ale po co
wówczas takiej kobiecie dziecko - skoro nie potrafi zmienić pracy/działu/umowy o
pracę/godzin pracy tak by być z dzieckiem? No nie rozumiem. Urodzić i oddać na
wychowanie?
A jesli nawet niania nie powiedziała pracodawcom o tym fakcie - co to za
rodzice, ktorzy tak malo czasu spędzają z własnym dzieckiem by nie zauważyć jak
dziecko mówi do niani (nawet jeśli dziecko unikałoby przy rodzicach mówienia do
niani "mamo" - w co wątpię - na pewno nie raz by się jednak pomyliło zwracając
się do opiekunki).

[a1ma]

Sytuację znamy tylko z punktu widzenia niani - nie przyszło Ci do głowy, że może
to właśnie dlatego niania jest tu dobrą wróżką, a matka wredną wiedźmą?

[sapalka1]

Ależ doskonale o tym wiem. Stąd mój komentarz o miłości niani poniżej.
Zresztą raczej wszystkie forumowe opowieści znamy z jednego źródła.
Niani nie bronię, natomiast dziwi mnie krtytka właśnie niani bez słowa
komentarza odnośnie godzin pracy matki dziecka. Skoro dziecko zaczyna mówić do
niani "mamo" to bez względu na zgłoszenie tego faktu pracodawcom, zabronienie
dziecku zwracania się w ten sposób do siebie (niani) - coś jest nie tak, nie
uważasz?
To pomijając ewentualne błędy niani - poważny błąd matki, że dopuściła do takiej
sytuacji. I matka jest tu winną osobą. I to matka powinna coś zmienić w swoim
rozkładzie dnia, by dziekco kojarzyło ją jako matkę.
Proste.
Ale mam wrażenie, że dla wielu matek robiacych karierę jest łatwiej zrzucić winę
na nianię, niż zastannowić się czy trochę zbyt mało czasu nie spędzam z
dzieckiem skoro do innej kobiety mówi "mamo".
Znam wiele rodzin, gdzie są nianie (wiele lat opiekujące się dziećmi - od
urodzenia) i tam gdzie matka zajmuje się dzieckiem po pracy, a nie jedynie
własną karierą zawodową - nie ma problemu. Dziecko wie kto jest jego mamą, a kto
opiekunką (bardzo kochaną ale opiekunką).

[iamhier]

do sapałka-a co ma kariera do ustawienia priorytetow kto tu jest matka,a kto
nie.....Niania sie opiekuje,ale nie wychowuje....

[lucusia3]

No ja myślę, że tu ustalenie priorytetów ma znaczenie zasadnicze. I to nie
ustalenie dla dziecka, bo ono przyjmuje instynktownie, to, co ma. Jeżeli dziecko
nie widzi nikogo innego przez cały tydzień niż panią, która go karmi, myje,
chodzi z nim na spacery, bawi się, czyta książeczki, to nawet obserwując inne
dzieci, wie, że to mama. A pani, która się pojawia sporadycznie na parę godzin,
to musi byc ktoś inny. Dziecko zasadniczo śpi między 21 a 7 rano, więc parę
godzin w weekend, zwłaszcza przy wyjeździe, gościach itp (co zapewne w domu się
zdarza) nie jest w stanie stworzyć zdrowej więzi.
Tym bardziej, że mamusia pewnie trybu życia nie zmieniła, więc dziecko jest
obecnie albo w przedszkolu z obcymi, albo samo w domu. Już mi szkoda tego
dziecka, bo obserwuje tego typu "sieroty" wśród przyjaciół moich podrośniętych
dzieci.

[sapalka1]

Otóz to.
Nic dodać, nic ująć

[girasole01]

Strasznie przykre jest to co piszesz... Nie wiem po co tacy ludzie
sie decyduja na dziecko... A co do Twojego pytania to uwazam tak,
jak poprzedniczka, ze powinniscie bardzo stopniowo ograniczac
spotkania. Dobrze by bylo, gdyby rodzice jednak zaczeli w koncu byc
rodzicami i poswiecac dziecku wiecej czasu. Nic dziwnego, ze dziecko
sie tak do Ciebie przywiazalo, skoro de facto zastepowalas jej oboje
rodzicow. W momencie Twojego naglego odejscia dziewczynka poczulaby
sie jak sierota.

[agnzimka]

Mam za sobą trochę inne rozstanie-uczyłam jedenastolatki przez 2 lata, strasznie się zżyliśmy, na zakończeniu roku wszyscy płakaliśmy-dzieci,rodzice i ja sama. Wyprowadziłam się do innego miasta, obiecałam przyjeżdżać-niestety nie mogłam sobie na to pozwolić. Pisaliśmy do siebie z uczniami-maile, na gg. Po około roku wszystko wygasło. Dzieci na szczęście/niestety szybko zapominają. Tęsknota powoli wygaśnie. Nie wiem, co o sytuacji myślą rodzice Małej, może mogłabyś zostać przyszywaną ciocią, czasem odwiedzić, zabrać na lody, itd.

[grzalka]

moja córka miała cudowną nianię, z którą cały czas utrzymujemy kontakt ( a to
już 5 lat odkąd nie jest nianią)- została po prostu trzecią babcią

[aurita]

a ja nie bardzo rozumiem Twoj post... Ty sie do dziecka nie przywiazalas?
Moje nianie (mialam dwie, w tym jedna tylko rok) nadal utrzymuja z nami kontakt
a corka jak zobaczy nianie na ulicy to az piszczy z radosci. Wczoraj stwierdzila
ze MUSI zobaczyc ciocie, wiec dzis zadzwonie i sie do niej wprosze na herbate
W zeszlym tygodniu druga ciocia nas odwiedzila...
Mam wrazenie ze nie masz ochoty na kontakty z dzieckiem ktorym sie zajmowalas
przez tyle lat...? czy moze boisz sie reakcji rodzicow?

[ankarzyk]

Ja ardzo przywiązałam się do dziecka,dla mnie była jak druga córcia.
Cały czas za nią tęsknię...
Zastanawiałam się tylko czy wszystkie dzieci tak się przywiązują
mocno.Wiem, że u mnie sytuacja była trochę inna bo dziecko mamy nie
widywało.To co one straciły już nie odrobią.Ja chyba jeszcze bardzo
długo będę jej najbliższą osobą.
Ja mogłabym spotykać się z dzieckiem nawet codziennie kocham ją
bardzo.

[aurita]

czyli "boisz" sie rodzicow? hmm rodzice sa rozni, jezeli sa madrzy to powinni
pielegnowac taki kontakt a nie brutalnie go ucinac.
Porozmawiaj z rodzicami: tak od serca. Przeczytaj moze to co tutaj napisalas? bo
to piekne

[syriana]

strasznie sztuczne i okrutne jest to co zrobiliście (Ty i rodzice) temu dziecku
miłość wcale nie jest chora, jest zupełnie zwyczajna biorąc pod uwagę czas jaki spędziłaś przy małej

nie rozumiem czemu tak drastycznie urwaliście kontakt, co jest złego w spotykaniu się raz na tydzień czy z jakieś okazji z byłą nianią?
oczywiście, że powinnaś się rozmówić z rodzicami tej dziewczynki i ustalić reguły kontaktów czy wspólnych wyjść

oszczędź dziecku tego co przeżywa i nawiąż relację, zwłaszcza że sama tęsknisz

[iamhier]

do syria- ło jesu,jesu......jak ty sie tu szarogiesisz z ta swoja glupia-madra
"wiedza" na tym forum....Swoicj starych tez chcesz wychowywac??

[przeciwcialo]

Jak czytam takie cos to sie zastanawiam po kiego czorta ludzie
płodzą dzieci które daja innym na wychowanie.

[suazi1]

"Bo przecież to obciach i wstyd zostać z dzieckiem w domu i jeszcze
dać sie przerobić na kurę domową. Przeciez kobieta MUSI się
realizować zawodowo, a nie być przez jakiś czas na utrzymaniu męża" -
tak by Ci pewnie odpowiedziała niejedna feministka wojująca na tym
forum.

[ankarzyk]

Na początku chodziłam i obijałam się o ściany, bo nie wiedziałam czy
mam zadzwonić czy nie.Czy w ogóle mogę zadzwonić, czy wypada,czy
rodzice chcą żebym utrzymywała jakiś kontakt z dzieckiem,
czy mała tęskni....i tyle ..jescze pytań.
Teraz rodzice wiedzą, że zawsze mogą do mnie zadzwonić gdy ta będzie
tęsknić..
I na pewno nie jest to moja wina że tak jest.
Pięć lat to kawał czasu.Zresztą nie będę się tłumaczyć.
Wszystkie dzieci kocham, bo są najwspanialszymi istitkami na
świecie....

[syriana]

oj już bez takich łzawych deklaracji, proszę
chyba miałaś kiepski kontakt z tymi ludźmi skoro jeszcze przed pożegnaniem nie
ustaliliście że znajomość nie wygasa automatycznie w dniu ostatniej wypłaty

żal dziecka bardzo
5 lat to kupę czasu dla dorosłych, dla niej to całe życie
przecież praktycznie Ty byłaś jej matką więc reaguje jakby została osierocona,
nic chorego w tym nie ma

[ankarzyk]

z matką kiepski o rzadko się widywałyśmy.

[rikol]

A zaplacisz potem emeryture kurze domowej? A moze maz zaplaci? Bez pracy nie ma
emerytury, czeka cie smierc glodowa.

[a1ma]

Argument kiepski bardzo, bo jakoś nie wierzę, żeby za nianię były odprowadzane
składki emerytalne. Więc ktoś głodować będzie i tak.

[imasumak]

Moja teściowa jest w podobnej sytuacji jak Ty.
Utrzymuje kontakt z dzieckiem, oczywiście za zgodą rodziców. Trwa to już z dobre
3 lata, jak przestała być nianią, a do tej pory dzwoni regularnie do tej
dziewczynki, chodzą razem do zoo, do kina, czasem ją bierze na noc. Dla tej
małej, moja teściowa jest po prostu trzecią babcią .
Na Twoim miejscu nie odcinałabym się od tego dziecka. Ustaliłabym z jeg
rodzicami jakiś kalendarz spotkań i na pewno bym dzwoniła.

[kj-78]

Najwazniejsze jest tu dziecko, nie znam sie, ale mysle, ze moze to
byc dla niej trauma na cale zycie. Osoba, z ktora spedzila prawie
cale swoje zycie nagle odchodzi z dnia na dzien... To niemozliwe,
zeby cos takiego nie odbilo sie na jej psychice. Moze straci
zaufanie do ludzi, bedzie miala problemy z zalozeniem rodziny w
przyszlosci? Ja za wszelka cene probowalabym utrzymac kontakty dla
dobra dziecka, chociaz przez pewien czas. "To tylko dziecko"
piszesz. Jak to TYLKO??? Dorosly sobie poradzi, wytlumaczy rozne
rzeczy, dziecko nie zrozumie co sie stalo i dlaczego... Strasznie
smutna ta cala sytuacja

[peggy1]

Ja sie nie zgadzam że dziecko zapomnie Ja pamietam i nadal
bardzo cieplo myślę o mojej niani, choć nie jest juz moją nianią od
ponad 20 lat (a od prawie 10 niestety nie zyje ). Odwiedzałam ja
już jako dorosła osoba prawie do śmierci. Dla dziecka 5 lat to całe
wczesne dzieciństwo. Ja bardziej pamiętam zabawy i opowieści nani
niż mojej mamy z "tamtego okresu" (mimo iz moja mama pracowala duzo
mnie niz "watkowa mama")

[ankarzyk]

Ja pamiętam swoje dzieciństwo do tej pory.
Mam nadzieję, że moja mała też będzie o mnie ciepło myślała tak jak
Peggy1

[ledzeppelin3]

Hehe i dlatego nie mam niani

[three-gun-max]

Och tak, napewno jeszcze zostanie psychopatą, będzie torturowała zwierzęta i podpalała budynki Za dużo psychologicznego bełkotu się naczytałaś. Za rok dziecko już nie będzie pamiętało niańki.

[volta2]

a mnie się jednak coś tu nie zgadza, wyjaśnisz?
czas pracy matki - kosmos, raczej nierealne, by ktoś tak pracował
dzień w dzień. nawet własna firma tego nie usprawiedliwa, tym
bardziej etat, nawet najbardziej korporacyny krwiopijca tak nie
ssie - dziewczyny, znacie takie kobiety - bo ja ani jednej(no, dobra
jedną znam, ale nie od 6 tylko 9 i do 20 max)

druga rzecz, skoro ty zajmowałaś się dzieckiem od 6 do 21, no,
załóżmy że ojciec przejmował opiekę o 17-tej, to i tak dużo, a masz
swoje dziecko - to znaczy że ty również strasznie to swoje
zaniedbałaś?
czy dzieci "chowały się" razem?
ale wtedy to raczej taka "chora" miłość byłaby niemożliwa?...

Na moje oko sprawa jest prosta

[zona_mi]

reklama serwisu z sygnaturki i tyle.

[culebre]

Ale wszystko wygląda obiecująco, napięcie trzeba dawkować: ja czuję pierwszy
powiew ekscytującej rozbudowy wątku o dotychczas nieujawnioną intymną zażyłość
między nianią a panem domu...

[girasole01]

Ja znam taka jedna. Prosto z pracy poszla na planowane cc i wrocila
do pracy po 2 tygodniach od porodu. Caly czas ma 2 lub 3 nianie,
pracuje od rana do nocy, a do tego jeszcze o swicie chodzi na
silownie. Plus dochodza do tego jeszcze bardzo czeste podroze
sluzbowe. Korporacyjny krwiopijca na wysokim szczeblu. Wiec sa
niestety tacy ludzie. A tacy ojcowie nie sa wcale taka rzadkoscia.
A co do autorki - moze ma dziecko juz odchowane, 20-paro letnie, nie
wiem. Albo wlasnie dzieci sie chowaly razem.

[iamhier]

do girasole-no to juz nie jest kobieta,to jakies monstrum.....

[kunegunda32]

Volta, mam kuzynkę która ma co prawda odchowane dzieci ale dokładnie tak
pracuje, jest handlowcem w Ovicie.

[a1ma]

Chory to jest Twój stosunek do dziecka, a nie jego "miłość" do Ciebie.
Nie widywać się, nie dzwonić, zostawić dziecko w spokoju i skończyć z obsesją,
która każe Ci wierzyć, że Cię "kocha". Kocha to ono własnych rodziców, i tyle.

[maggot.maggot]

powinnas sie nazywac ankarzyg!
obrzydliwy jest twoj poszyty milościa do dziecka post.
robisz sobie reklamę?
tfu!

[sapalka1]

Nie zgadzam się. Nie ma nic dziwnego w tym, że dziecko pokochało nianię,
zwłaszcza jeśli zajmowała się ona dzieckiem przez tak wiele godzin.
Ale.
Nie wierze w miłość niani (autorki watku) w tym wypadku. Te zapewnienia o
milości do dziecka wykluczają inne jej słowa i postępowanie. Osoba/niania
kochająca nie zostawia dziecka tak nagle. Nawet jesli doszłoby do konfliktu
między nią a pracodawcami - w takim wypadku "odstawia się" nianię stopniowo by
nie zaszkodzić dziecku i przygotować je do tak dużej zmiany(co innego jeśli
przyczyną rozstania z nianią byłoby np. odkryte przez rodziców bicie dziecka). I
o tym niania powinna wiedzieć i na to nalegać. Kochająca niania zwłaszcza.
Mam wrazenie, że zalożycielka wątku chce się pochwalić (niekoniecznie robić
sobie reklamę) jaką to ona nie jest wspaniałą nianią, za ktorą dziecko tak
strasznie teskni.
Co nie zmienia faktu, że jesli rodzice/matka tak mało czasu spędza z dzieckiem
to o jej miłości do dziecka też można różnie mówić.

[alpepe]

ty chyba nie masz dziecka. Normalne, że dziecko przyzwyczaja się do tego, kto
się nim opiekuje.

[zenon77]

Witam,
Temat trafił na jedynkę, więc i ja się wypowiem (choć raczej mamą
nie jestem i na to forum nie zaglądam).
A za co to dziecko ma kochać swoją matkę? Obie strony wpędziły się w
sytuację, która jest trudna dla wszystkich, ale przede wszystkim dla
dziecka! I jego dobro jest tu najważniejsze! Jeżeli Twoim zdaniem
najlepszym rozwiązaniem jest nagle zerwać wszystkie więzi, to
znaczy, że nie powinnaś opiekować się nawet żółwiem.
Należy rozwiązać problem - kto ma wychowywać dziecko? I nie mów, że
matka, która jest całymi dniami poza domem. W dawnych czasach
królowe i inne wielkie damy nie zajmowały się dziećmi (nawet ich nie
karmiły - instytucja mamki). Tylko, że nikt nie miał za złe bonom
przywiązywania się emocjonalnego do dzieci. One po prostu były
częścią rodziny.
"Chory to jest Twój stosunek do dziecka"
A jaki ma mieć, Twoim zdaniem, stosunek do dziecka osoba, która
spędzała z nim 15 godzin dziennie przez 5 lat?

[a1ma]

Zgadzam się, że dobra niania staje się częścią rodziny.
Ale dobra niania to taka, która dba również o uczucia dziecka wobec matki i nie
pozwala na zatarcie relacji - dziecko jest tylko dzieckiem, to jej rolą jest
wyznaczyć granice i nie pozwolić dziecku na utożsamianie jej z rodzicem. Jeśli
niania tego nie rozumie, to nie nadaje się do tej pracy, po prostu.

[sapalka1]

Ok i racja. Ale
Ale jak ta niania ma do jasnej anielki pielęgnowac ową więź? Mówić: mamusia ta
co ją na zdjęciu widzisz i którą zobaczysz w sobotę - to bardzo cię kocha?
Litości. Toż to sa puste słowa. I cokolwiek by nie powiedziała niania, to będą
puste słowa jesli to matka nie zadba o więź z dzieckiem. Bo założenie jest
takie, że o więź dziecka z matką musi dbać matka. Nie babcia, niania, tata czy
wujek, ale matka. Bez niej nawet jeśli byłaby wychwalana pod niebiosa - nie
będzie więzi. Jak dziecko ma zawiązać więź z kimś kogo widzi przez 2 dni na
tydzien? Opiekunka ma się opiekować dzieckiem, dbać o jego bezpieczeństwo itd,
ale o więź z dzieckiem mogą się troszczyć tylko i jedynie rodzice.
Bo co z tego, że niania powie: mama cię kocha, skoro za tym nie idą fakty?
A słabo wierzę w takim układzie też na pełne oddanie się dziecku przez matkę w
czasie weekendu. Bo przecież i pospac trzeba, i zakupy zrobic, i do kina wyjść,
i posprzątać, obiad ugotować, ze znajomymi się spotkać itd itd

[evenjo]

Chore jest to, że pani, która urodziła twoja podopieczną nie ma
chyba żadnej refleksji nad tym, co przeżywa dziecko. Że rozłąka z
tobą-jej faktyczną matką -jest tragedią i traumą, która ma i będzie
mieć wpływ na psychikę dziecka. Bezmyślność i bezduszność niektórych
ludzi są porażające. Uważam, że sąd powinien odebrać jej to dziecko.

powinnyscie sie spotykac

[ilse_net]

moja mama zajmuje sie juz 3 dzieckiem w swoim zyciu. wszystkie dzieci przyjezdzaja do niej ana urodziny mama jezdzi do nich, byla na ich komunii i odzwiedzaja sie przy roznych okazjach jezli niania jest z powołania jej praca nie konczy sie w dniu kiedy dziecko idzie do przedszkola poprostu zyskuje sie nowych czlonkow rodziny

[tacx]

> Jak powinno wyglądać rozstanie po 5 latach pracy,gdy dziecko jest za
> bardzo przywiązane do niani?
> Mamy nigdy nie było praca od 6.00 do 21.00 i dziecko cała swoją
> miłość przelało na mnie.

nie moja sprawa ale podam podobny przykład. Kumpela była niańką w 'dobrym domu"
unijnych urzędników w brukseli. Po 4 latach wyjechała. Po miesiacu zaczęły sie
telefony że dzieciaki są nie do opanowania, agresywne , płaczliwe i ż ema
natychmiast wracać. Kumpela popukała się w głowę i wróciła pożegnać się z
dzieciakami. Po prostu głupie matki nie zajmują się dziećmi i potem są efekty
jakie są.
Z tym ze w tamtym wypadku pani domu po prostu wolała pokazy mody i rauty niż
zajmowanie się dzieciakami wiec usprawiedliwienia zadnego nie ma praktycznie a
jak ktoś wybiera pracę to cóż.. jego strata i dzieciaków

[three-gun-max]

Jak mamusia ma dziecko gdzieś i jej rolę przejęła niania to nie dziwne że to ona jest przez nie uważana za mamę

[andrea4]

Jak można osądzać matkę dziecka, nie znając dokładnie sytuacji w domu i nie
mając możliwości wysłuchania jej? - to pytanie do Forumowiczów. Po przeczytaniu
wszystkich twoich wypowiedzi odnoszę wrażenie, że jest coś nie w porządku ale
nie z dzieckiem, tylko z relacją twoją i rodziców. jeśli matka tego jeszcze nie
zrobiła, to ty powinnaś zainicjować rozmowę z rodzicami, mająca na celu
uporządkowanie waszych relacji tak, aby dziecko nie było ani nie czuło się
pokrzywdzone. Odnoszę również wrażenie, że nie zabardzo protestowałaś, jak
dziecko nazywało cię mamą. Dlaczego?

[bond08]

Piszesz że twoje relacje z matką dziecka nie były z byt częste. A co
z ojcem dziecka czy aby kontakty nie były za częste. Może ty
poprostu próbowałaś zastąpić tą zapracowaną kobietę, a teraz kiedy
sprawa się "rypła" próbujesz grać na emocjach podopiecznej.

[shamsa]

moim zdaniem troche ty sama dałaś ciała, ze pozwoliłaś na takie zżycie. to nie
bylo twoje dziecko, a pewnie tak je traktowalas. sadze ze teraz jestes
odpowiedzialna za jej uczucia.

zycie malej jest jakie jest i trzeba bylo pielegnowac jej uczucia do matki, a
hamowac te do siebie.

Dlaczego chora?

[the_rapist]

Bo widzisz, problem polega na tym, ze rodzice dziecka wynajeli Ciebie do opieki nad nim tak jak sie wynajmuje hydraulika czy malarza pokojowego - odwalic robote, na ktora sami nie maja czasu. A przeciez 5 lat w zyciu dziecka oznacza "od zawsze". I tego rodzice prawdopodobnie nie przewidzieli, po prostu dzieciak sie zzyl z Toba i jestes dla niej jak czlonek rodziny. Moim skromnym zdaniem powinnas utrzymywac kontakty na rozsadnym poziomie tzn telefony, moze nawet spotkanie co jakis czas. Dziecko zacznie dorastac, pozna nowych przyjaciol. Na pewno nie powinnas definitywnie zerwac kontaktu, to byloby swinstwo dosc duzego kalibru.

[iamhier]

Ja jestem dzieckiem wychowanym przez nianię i napisze tak....osobiscie wolalam
nianie niz mame.....Generalnie prawda jest taka,ze na kontakt z dzieckiem
doglebny emocjonalny to liczyc nie ma co.Jestem juz dorosla i wiem,ze to bariera
nie do przeskoczenia...niestety.....

[croyance]

Az sie nasuwa cytat 'jestesmy odpowiedzialni za to, co oswoimy' ...

[roterro]

Ja cie rozumiem.
Znam dorosla osobe, ktora twierdzi, ze byla bardziej zwiazana z
niania niz z matka -i do dzis jest wdzieczny niani za kontakt i
opieke, bo byly dla niego wazniejsze niz to co dostawal od niezbyt
nim zainteresowanej matki. I nie wynika to z jakiegos
wyimaginowanego 'bledu' niani, po prostu troszczyla sie o niego
bardziej i spedzala wiecej czasu niz matka. Tak bywa.
Ta milosc nie jest chora, to zupelnie normalne, ze dziecko sie do
ciebie mocno przywiazalo. Nie funduj jej traumy znikajac z jej
zycia, daj i jej i sobie prawo do tego kontaktu, to chyba prawie
nieludzkie zerwac milosc.

[kotecek7]

Ej, cos mi tu od poczatku nie pasuje. Skoro niania opiekowala sie dzieckiem od 9
do 21 i pisze gdzies nizej ze ma "corcie" to kto sie zajmowal jej corcia? I komu
ta corcia mowi dzis mamo?

[jagger2009]

Najlepiej uzgodnic z jej rodzicami jak czesto powinien byc kontakt,
nie jest zdrowe dla psychiki dziecka urywac drastycznie tylko powoli
jak przy odstawianiu leku nie od razu

[nangaparbat3]

Jak zatrudnialismy nianie, chcialam, by mieszkala w poblizu, tak aby kiedy
przestanie u nas pracowac, corka mogla miec z nia kontakt.
I rzeczywiscie, corka ma 18 i widujemy sie z niania do dzisiaj, jest
zaprzyjaźniona z moja mamą, własciwie jak członek dalszej rodziny.
A corka przebywala z niania od kiedy miala dwa lata - i tylko przez kilka (4-7)
godzin dziennie.
Myśle, ze jesli tylko rodzice dziewczynki nie maja nic przeciwko temu,
powinnyscie byc w kontakcie. Z czasem miłosc przygaśnie - pewnie nie do końca,
ale na tyle, ze wystarczą Wam sporadyczne kontakty.