poswiecenie

[zdziwik]

czy sa jeszcze kobiety ktore sa w stanie zrezygnowac z siebie oich marzen dazen celow etc itd dla domu i dzieci i sa one i dom calym jej swiatem tzn sa nr 1 a swoje pasje samorealizacje jest to nr 2
zaraz nie chodzi to uslugiwanie jasnie panu czyt. partnerowi tylko o to ze dom i dzieci sa nr 1i sa gotowe poswiecic sie temu i czerpac z tego radosc i satysfakcje z zajmowania ie tym co tez jest praca i to ciezka

[mona_mayfair]

Nie wiem, nie znam

[jkk74]

mona_mayfair napisała:

> Nie wiem, nie znam

mona jak nie, jak tak

ja osobiście nie jestem zwierzęciem zawodowym... pracuję od dwóch lat po... ponad 6 LATACH zajmowania się domem i rodziną!!! i mnie to naprawdę bawiło, sprawiało radość i dawało satysfakcję
wszystko zależy od charakteru... od tego czy będąc "kobietą domową" masz szacunek męża, dzieci i otoczenia... ja miałam zawsze, niezależnie od tego czy przynosiłam kasę do domu czy nie...
poza tym poza zajmowaniem się domem miałam też swój własny kobiecy świat... zawsze oprócz tego że byłam żoną i matką byłam też kobietą, zadbaną, uczesaną, podmalowaną...
i chyba to uchroniło mnie przez przemianą w byle jaką i nudną kurę domową...

[marzeka1]

Może i ciężka, ale obserwuję tak rozumiane poświęcenie dla domu i dzieci we własnej rodzinie, kobieta dla dzieci poświęciła wszystko: swoje ambicje, wygląd, związek z mężem, bo rola matki rodzicielki jest rolą życiową nr 1 i patrząc na nią, widzę, że nie warto, bo dzieci przyzwyczajone do obsługi totalnej, pyłek spod nóg strącany, żyje tylko dziećmi i domem (te rozmowy!), a dzieci, cóz, jakoś tego docenienia poświęcenia nie widzę, za to traktowanie matki jako domowego popychadła ("a co tam mama wie")- widzę.

[triss_merigold6]

Zapewne są, masochistek nie brakuje w tym kraju.

[miaowi]

To prawda. Nawet znam kilka. Całe szczęście niedużo.
Z tego masochizmu często leczy odejście pana i władcy, który znalazł nowy model. Nowe modele zwykle nie piorą i nie prasują, co dodatkowo podważa sens dotychczasowego poświęcenia takiego Anioła Miłosierdzia.

[triss_merigold6]

Cóż, wtedy Anioł Miłosierdzia może się przynajmniej pocieszać, że ta druga jest leniwą fleją.

[kawka74]

Po pierwsze - przecinki i kropki. Będzie łatwiej czytać.
Po drugie - uważam, że jeśli coś komuś sprawia satysfakcję, eliminuje to tym samym element poświęcenia. Jeśli zaś ktoś się poświęca, to wątpię, aby było to dla niego szczególnie satysfakcjonujące i radosne. No, chyba że sama świadomość własnego męczeństwa sprawia mu tę satysfakcję.

[zdziwik]

to czy sa jeszcze takie kobiety, ktorym to sprawia satysfakcje ( a nie jest zrodlem pasma udrek i cierpien), w zamian za uznanie w oczach partnera, meza etc. docenienie i ktore jak to pisala przedmowczyni 6 lat w domu i maja czas na swoj swiat, takie pogodzenie jednego z drugim jest widac mozliwe czy nie?

[lilithh]

Myślę że są.
Myślę też że byłoby ich zaaaacznie więcej - tylko ich ilość jest drastycznie ograniczona ilością partnerów z owym uznaniem w oczach...

[iwles]

czy satysfakcja w oczach mężą jest gorsza od satysfakcji w oczach szefa ?
i tu, i tu chodzi o sprawienie zadowolenia komuś.

[jkk74]

jest możliwe, o ile mąż widzi w tobie nie tylko matkę dzieciom i żonę mężowi, ale też kobietę i człowieka... i rozumie że to co robisz w domu dla rodziny to praca, ciężka praca... zwłaszcza w zakresie wychowywania dzieci...

u nas to działało od zawsze... każde z nas jest rodzicem, małżonkiem, ale i człowiekiem, jednostką... z własnymi egoistycznymi potrzebami... ja mogę wyjechać na 3 dni w ramach integracji firmowej... a tydzień później mąż wyjedzie na weekend na działkę do szwagra...
jak nie pracowałam tylko zajmowałam się domem jeździłam do koleżanki na weekend, wychodziłam na całonocne imprezy... ale i mąż miał swoje "5 minut" na oderwanie od rodziny...
zwłaszcza że na co dzień pracuje z przedszkolakami, wiec dzieci ma przesyt po całym tygodniu
tyle że trzeba mieć te odrobinę empatii w sobie aby to zrozumieć

[verdana]

A cóż to za poswięcenie, jeżeli się czerpie z domu i zajmowania się dziećmi satysfakcję?
Poswięcenie jest wtedy, gdy kobieta nienawidzi siedzieć w domu, marzy o pracy, swoją przyszłość widzi w karierze , ale uzna, ze jej obowiązkiem jest być nieszczęśliwą , zmarnowac sobie życie, bo dzieci i mąż ja potrzebują.
A potem okazuje się na 100%, ze przy okazji zmarnowała życie nie tylko sobie, ale całej rodzinie. Bo co to za przyjemność mieszkać z kimś, ktory uważa, ze zmarnowalismy mu zycie?

[szyszunia11]

kawka74 napisała:

> Po pierwsze - przecinki i kropki. Będzie łatwiej czytać.
> Po drugie - uważam, że jeśli coś komuś sprawia satysfakcję, eliminuje to tym sa
> mym element poświęcenia. Jeśli zaś ktoś się poświęca, to wątpię, aby było to dl
> a niego szczególnie satysfakcjonujące i radosne. No, chyba że sama świadomość w
> łasnego męczeństwa sprawia mu tę satysfakcję.

absoltunie się zgadzam. To jest cierpienie za miliony - dla siebie samego