co byscie zrobily?

[rewolucja128]

Czasem klocimy sie z mezem, niestety wtedy zdarza nam sie nawyzywac sobie od
swin, chamow itp, ale nigdy nie uzywamy "wiekszych" obelg. Wiem, ze to jest
bardzo zle, ze ponizamy siebie, ale czasem nie panujemy (glownie ja) nad
slowami. W swieta moj szanowny maz upil sie do nieprzytomnosci. Nie zdaza mu
sie to czesto, ale niestety akurat w swieta to zrobil. I jak wrocil do
sypialni, gdzie ja juz prawie spalam, byl w ogole bez kontaktu, nie bardzo
wiedzial co sie z nim dzieje. Kazalam mu sie polozyc, ale on wtedy zaczal sie
buntowac i chcial wrocic do pokoju, gdzie nadal trwala impreza. Co chwila
tracil swiadomosc i w ogole nie mozna bylo sie z nim dogadac. Byl jakos
dziwnie zdenerwowany, mial oczywiscie jakies zwidy i omamy, jak sie polozyl
krzyczal "sku..syny" i inne przeklenstwa nie wiadomo do kogo, bo oczy mial
zamkniete. Potem wstal i chcial wyjsc. Ja mu zabronilam. I wtedy
powiedzial "wypierd.. ty szmato". Powtorzyl to potem kilka razy, ale jakos
tak w otoczenie, nawet nie patrzac na mnie. Zatkalo mnie. Poryczalam sie.
Nigdy w zyciu tak sie nie czulam. Wiem, ze on mial omamy i nie do konca
wiedzial kto jest kto (mowil nawet cos do mojej siostry, ktorej ni ebylo w
pokoju...) i w ogole gdzie on jest i co sie z nim dzieje. Ale nigdy w zyciu
mi czegos takiego nie powiedzial. Rano nic nie pamietal i nie chcial
uwierzyc, ze powiedzial cos takiego. Przepraszal mnie caly dzien, nie
wyobrazal sobie, ze cos takiego przeszlo mu przez usta. Ale ja czuje sie
urazona i jest mi bardzo smutno. Nienawidze go za to i nie moge nawet na
niego patrzec. Wczoraj spalam oddzielnie. Mam go dosyc. Sama nie wiem, co
robic.

[weronikarb]

Przejdzie Ci. Wiesz przeciez ze nie mowil tego swiadomie, moze nawet nie do
Ciebie tylko do jakiejs zwidy. I o co masz zal? O to ze mowil cos po pijaku?
Widocznie nie bylas nigdy pijana, mnie sie zdarzylo i wiesz jak jest glupio jak
Ci opowiadaj o czyms o czym niemasz pojecia? Ja wiem i nigdy wiecej juz sie nie
upilam. Sluchaj nie potepiaj meza, chyba ze za to ze za duzo wypil, ale nie za
to co mowil bo jaki to ma sens? Zastanow sie i postaw tez w jego sytuacji.
REnata

[olaj10]

Mój mąż kiedyś jak sie upił do nieprzytomności (a zdarzyło mu się to raz w
ciągu 10 lat) wszedł do sypialni a ja za nim z miską, a on do mnie: A ty to kto?
hihihi, do dzisiaj się z tego śmieję!
Alkohol to cholera, która rozum zabiera...

Pozdrawiam
Ola

[karinka21]

Po prostu twój mąż nie może pić. Teraz powiedział w ten sposób, a następnym
razem cię uderzy i co? to będzie tłumaczył, że przez alkohol?

[szymanka]

Zgadzam się z Karinką. Komu odbija po alkoholu ten nie powinien pić.
Oczywiście wybacz mężowi, ale niech wie ile bólu Ci zadał swoim zachowaniem.
Porozmawiaj z nim, spokojnie, że nie życzysz sobie takiego zachowania i
konsekwentnie tego wymagaj.
Swoją drogą, obrzucanie się wyzwiskami w czasie kłótni, to droga do nikąd.
Traci się z oczu prawdziwy przedmiot sporu i taka kłótnia nic nie wnosi poza
późniejszym wzajemnym żalem. Jak sama się przekonałaś słowa mogą bardzo mocno
zranić, nawet bardziej niż gesty czy przemoc fizyczna.

[coppola1]

oczywiście!!!! Jak można tolerować takie zachowanie "tylko dlatego że się upił"
rany, sama nie wierzę że można coś takiego napisać!!!

[coppola1]

tolerując wcześniej hasła typu "cham" czy "swinia" sama dałaś mu zaproszenie do
gorszych wyzwisk

[wieczna-gosia]

Powiedzcie sobie- nie bylo tego tematu.
Ty przetlumacz sobie ze facet nie wie co gadal do kogo i po co ) i zapamietaj
ze z nawalencem nie dosc ze sie nie dyskutuje to sie go nie slucha )
A on niech ma nauke ze duzy z niego chlopak watroba coraz starsza i trzeba
zaczac sie kontrolowac bo pozniej zona kaze sie profilaktycznie zaszyc )))
Niech ci zrobi ladny jakis prezent i daj sobie spokoj- on sie nawet nie bardzo
moze czuc winny bo niby za co- oprocz tego ze sie schlal jak swinia of kors-
ale nie pamieta co ci nagadal ))

[gusia29]

Absolutnie nic. Maz mial wyrzuty sumienia i nie chcial tak napewno powiedziec,
czasami film sie urwie.
Nie zgadzam sie z opiniami, ze nastepny krok to bicie. Histeria.
Po jakims okresie bedziesz sie z tego smiala, nie mysle, zeby to sie kiedys
jeszcze powtorzylo. Glowa do gory.

A ja myślę tak ;-)

[tynia3]

Nie robiłabym z tego tragedii. Chodzi mi o to, że powinien widzieć Twoje emocje
w związku z zaistniałą sytuacją, ale tylko te, jakie naprawdę przeżywasz, a nie
tzw. "fochy" . Ta sytuacja, która teraz, na trzeźwo - że tak się wyrażę -
trwa między Wami, z całą pewnością jest dla niego wielką nauczką. Każdemu (choć
to może brzmi dziwnie) może się coś takiego zdażyć. Tak np. nasz znajomy
(fantastyczny mąż, świetny ojciec, super kumpel) ubzdurał sobie podczas
alkoholowego upojenia właśnie, że go żona zdradziła i całą noc się jej czepiał,
a ona zamiast się odwrócić na drugi bok, dyskutowałą z nim, potem ryczała. On
rano nic nie pamiętał, mało się pod ziemię nie zapadł, jak usłyszał swoją
historię, nie miał żadnego usprawiedliwienia, ale... nigdy mu się to wcześniej,
ani - jak dotąd - później nie zdażyło. Powiem Ci więcej. Nie często
imprezowałam "do bólu" , rzekła bym nawet, że na palcach jednej ręki mogę
zliczyć, kiedy mi naprawdę zaszumiało w głowie. Zawsze się kontrolowałam, więc
tym bardziej nie mogę powiedzieć, jak sama bym się zachowała, gdybym straciła
świadomość po alkoholu. Oczywiście wolę nie próbować i nie chcę tu nikogo
bronić, ale... rozumiem sprawę.
A! W kwestii, hihi, techniki kłócenia się . Zamiast zwrotu "Jesteś chamem"
warto użyć " Twoje ZACHOWANIE wg mnie jest chamskie". Po pierwsze dlatego, że
nie stwierdzasz jakiegoś ogólnego faktu, tylko mówisz o swoich odczuciach (b.
ważnych zresztą), a po drugie: nie można oceniać człowieka i tym samym blokować
go i utrudniać przeprowadzenie konstruktywnej rozmowy, można natomiast, a nawet
trzeba mówię o zachowaniu drugiej strony i tym, jake emocje ono wzbudza.
Pozdrawiam serdecznie i powiem Ci, że mam pewność, że jesteście b. udanym
malżeństwem i że hmm... z pewnością ta sytuacja, po jej szczęśliwym końcu
jeszcze Was wzmocni. Myślę, że powinnaś zaufać mężowi i ie liczyć mu kieliszków
na każdej kolejnej imprezie . Z pewnością jest mądrym facetem, a to, że
zgłupiał na moment, no cóż... bywa . Marta.

[mamamonika]

Hej,
szczerze mówiąc nie uważam, żeby robienie z siebie delikatnie mówiac głupola po
wypiciu alkoholu zasługiwało na jakąś szczególną ochronę czy tolerancję na
zasadzie - facet, święta, nie przesadzajmy. Z takim podejściem same sobie od
czasu do czasu wpuszczamy do domu oblesnego uślinionego pijaka (nie mówie o
ludziach z tzw problemem, tylko powszechnym przyzwoleniu na "zalanie twarzy" od
czasu do czasu i oczekiwaniu w stosunku do partnerki, żeby przyjęła to z
wyrozumiałoscia a najwyżej lekkim politowaniem). A niby dlaczego? Jesli ktos
traci nad soba kontrolę - to znaczy, że było tego za dużo, i chyba nikt się
dobrze nie bawił (łącznie z samym zainteresowanym). My się na szczęście z moim
mężczyzną pod tym względem zgadzamy - po co robić z siebie kretyna i jeszcze to
odchorować.
pozdrawiam
Monika (bez kaca

[martynka30]

A ja myślę, że akurat nie to co Cię martwi jest problemem. To, że twój mąż nie
mając nad sobą żadnej kontroli coś tam wykrzyczał to naprawdę pryszcz, za to
samo upicie się do nieprzytomności -jak sama to nazwałaś- to może okazać się
problemem.
Nie musi. Ale może.
Jak w ten sposób upija się licealista czy początkujacy student - cóż wielu
osobom tak się zdarzyło czy zdarzało, łącznie z niżej podpisaną, ale dorosła
osoba powinna już wiedzieć ile może wypić bez ryzyka utraty świadomości. No i
na to, że twój mąż chyba nie umie kontrolować ilości wypijanego alkoholu to ja
bym zasłony milczenia nie spuszczała. Tym bardziej, że brak samokontroli przy
piciu wraz z skłonnością do agresji po alkoholu może okazać się wybuchową
mieszanką. No chyba że to był pierwszy raz, który się nie powtórzy. Abstynentką
nie jestem, powiem więcej nawet trochę boję się abstynentów, ale omamy(!!!)
poalkoholowe, agresja -nawet jak na razie tylko słowna- to grubsza sprawa.
Hej dziewczyny a z wami co? Naprawdę uważacie, że problem tkwi w tym co
powiedział, a nie dlaczego? I że to "dlaczego" nie jest problemem? Czy ja się
czepiam?

[pesteczka5]

Cześć,
jeśli to jednorazowy problem (pijaństwo, i epitety)- okaż mężowi, ze ci smutno,
ale puść w niepamięć. Nie dręcz się już. Ładny dowód skruchy nie zawadzi

Ale zastanów się nad stopniem lamentów - mój zawsze poprawny mąż tak się
przejął tym, co powiedział majacząc (było mi bardzo smutno)- nie był pijany,
był do nieprzytomności przepracowany i niewyspany - że do późnej starości będę
pamiętać, ile kosztował brylant w platynie, który noszę na palcu))) Można by
okna wymienić)

[od79.bieszczady]

Nic. Jeśli wczesniej sobie nia żałowaliście to o co chodzi? My z mężem jak się
kłócimy to cały blok słyszy a przecież żyć bez siebie nia umiemy i bardzo sie
kochamy. Gorzej ten alkohol. Pewnie nie uwierzysz ale mój mąż nie upił sie
nigdy. Pije jedno piwo na całe wieki i ja tez i tak jest dobrze. Nikt nikogo
nie namawia żeby wcale nie pić samo wyszło że upic sie to idiotyzm. Wiesz co?
Zacznijcie rozmawiac o tym co do siebie mówicie. To pomaga wierz mi. Powodzenia
Olka

[verdana]

Nie tyle przeraża mnie sam ta historia, ile tolerancja dla alkoholu,
pojawiająca się na tym forum. "Upił się, no to mu wybacz, nie wiedział co
mowi". Prędzej darowałabym facetowi, który wykrzyczałby coś takiego w czasie
kłótni, w amoku. Natomiast nie wierzę, ze upicie się do tego stopnia było jego
pierwszym wybrykiem. Choćby dlatego, ze nie byłas tym zszokowana i wiedziałaś
co robić. Wybaczyć można tylko wtedy, jeśli mąż zazwyczaj w ogóle nie pije, nie
zna swojej odpornosci na alkohol, był to pierwszy raz, gdy nadużył alkoholu.
Wydaje się jednak, ze dla większości z was upicie się jest okolicznością
łagodzacą. Dlaczego? Człowiek musi odpowiadać za siebie zawsze, przecież nikt
mu tej wódki siłą do gardła nie wlewał. Uważam, ze wasza rodzina jest zagrożona
alkoholizmem. Już teraz, zamiast zwymyślać go od ostatnich, szukasz pomocy i
usprawiedliwień, choćby na tym forum - wchodzisz gładko w rolę "zony
alkoholika". Nie ukrywam, ze ja przy kolejnym takim upiciu się wywaliłabym
faceta z domu na zawsze.

[tynia3]

verdana napisała:

> Uważam, ze wasza rodzina jest zagrożona alkoholizmem. Już teraz, zamiast
zwymyślać go od ostatnich, szukasz pomocy i usprawiedliwień, choćby na tym
forum - wchodzisz gładko w rolę "zony alkoholika".

Chyba się trochę rozpędzilaś . Pozdrawiam.

[rewolucja128]

Dlugi weekend - kilka imprez. Po jednej znowu byl nieprzytomny. Cos tam
bredzil, krzyczal i przeklinal przez sen. Nigdy taki nie byl, chociaz przed
slubem czesciej pil. Dopiero jak sie pobralismy troche "sporzadnial".
Powiedzialam, ze mam tego dosyc i wole zyc sama niz z mezem pijakiem i ze
nastepnym razem spakuje mu walizki (mam nadzieje, ze dotrzymam slowa!!!). Nie
wiem dlaczego tak sie dzieje, ze on jak juz jest impreza, to pije do konca.
Nigdy nie szuka okazji do wypicia, zreszta ja mu na to nie pozwalam. Ale jak
juz sie trafi impreza, to niestety pije, az padnie Do tego w pewnym momencie
zaczyna miec majaki, gada jakies bzdury. Oczywiscie teraz obiecal, ze juz nie
bedzie, ale ja w to nie wierze. Sama nie wiem, jak do niego trafic. Mam
nadzieje, ze przy kolejnej takiej wpadce dotrzymam slowa.

[verdana]

Zdecydowanie nie przesadziłam. Mąż rewolucji to alkoholik. Jeśli znosi się
wybryki alkoholika to najlepsza droga do uzależnienia. Uważam, ze spakowanie
walizek jest jedynym wyjściem przy następnej takiej okazji. Ale następnej, a
nie 100 z kolei.

[tynia3]

Bardzo Cię proszę, nie stawiaj diagnozy przez internet. Z opisu Rewolucji różne
rzeczy wynikają, np. że z pewnością powinni poczynić jakieś kroki, że problem
alkoholu powinien być w Ich małżeństwie rozwiązany, ale czy Jej mąż jest
alkoholikiem, tego nie wiemy! Oczywiście, gdyby nim był, to spakowanie się jest
najlepszym rozwiązaniem. Ale jeśli nie jest alkoholikiem..., jeśli to chwilowe
(przez "chwilowe" nie rozumiem tu trwające latami usprawiedliwianie) ? Może
warto porozmawiać, choćby w towarzystwie psychologa, a dopiero poźniej się
pakować. Owszem, jest problem, ale nie przypisujmy komuś od razu choroby, bo
możemy mu krzywdę zrobić, albo - co gorsza - naprawdę go w nią wpędzić, bo
skoro dowie się, że jest alkoholikiem, to co mu zależy... dostosuje się.
Najpierw trzeba poszukać przyczyny. Pozdrawiam.