Studniówkowe kreacje

[imasumak]

Miałam srebrną, atłasową bluzkę koszulową i czarne, obcisłe spodnie, również atłasowe.
To tego czarne szpilki. Włosy rozpuszczone.

[imasumak]

Aha - był to rok 1990

[ruda_henryka]

byłam rocznik 95 w liceum w tradycjami itd... miałam cudownie krwisto czerwoną sukienkę babcia uszyła ) do kolan, góra z czerwonej koronki, czerwone szpilki, długie rozpuszczone włosy... Jak na tamte czasy wyglądałam bosko, na zdjęciach ze studniówki widać tylko mnie w czarno- szaro- srebrnej masie ))

[iza232]

Pewnie że pamiętam: granatowa aksamitna spódnica i biała atłasowa bluzka. Obie szyte na miarę, bo byłam strasznie chuda a w sklepach nie było wyboru.

[asia_i_p]

Czarno-biała, udająca trochę frak, z białymi mankietami i czarnymi szyfonowymi rękawami.

[zewszad_i_znikad]

A ja się wyłamałam: jak zwykle zero golizny, a tym razem nawet żadnej spódnicy. Miałam czarne spodnie, koszulę z kołnierzem Słowackiego, rękawiczki ecru (to jednak u mnie konieczność - mam ciężkie uczulenie i moje dłonie wyglądają naprawdę bardzo nieprzyjemnie), medalion i włosy zaplecione w koronę. Jako jedyna z uczennic i jedna z bardzo nielicznych kobiet miałam spodnie. Przy czym nie jestem pryncypialną "nieznośniczką" spódnic. Owszem noszę (ale dziś twardo nie lubię elegancji, kocham pstrokaciznę), chłopczycą to ja byłam w wieku 12 lat. Ale jest dla mnie zasadne wyłamanie się z tego stylu w sytuacji, w której ma on symbolizować sztywny podział płciowy i dorosłość jako świat, w którym należy posiadać drugą połówkę. Ja jej nie potrzebuję.
A swoją drogą dodam, że ze zdobyciem sukienki miałabym prawdziwy problem - uszycie koszuli było prostsze. Mam dwa stałe problemy związane z kupowaniem ubrań: po pierwsze duży rozmiar, po drugie uczulenie, nakazujące mi unikanie wszelkich włókien nieroślinnych. Ktoś widziała elegancką bawełnianą suknię? Bo ja nie.

[jael53]

Są bardzo eleganckie suknie - ze specjalnych bawełnianych tkanin: muślinu, batystu, organdyny. Ale bywają tak drogie, że już przy nich skromna jedwabna sukienka (choć raczej koktajlowa niż wieczorowa) jest wydatkiem nader oszczędnym.

[zewszad_i_znikad]

Zawsze warto wiedzieć. Jedwab jest dla mojej skóry absolutnie niedozwolony, poza tym zawsze jest jeszcze ten problem, że ja jestem wstydliwa, zbuntowana przeciw nakazowi bycia sexy i pragnienia podobania się (ponadto moja skóra naprawdę wygląda źle, choć to zależy od części ciała, czasu, pogody), więc sukienka dla mnie musi być nie za krótka, mało wydekoltowana, z zasłoniętymi plecami i przynajmniej krótkim rękawem. Ale te studniówkowe spodnie sobie chwalę. Koleżanki były obruszone, wśród nauczycieli żywej duszy to nie obeszło, nikt nie uważał spodni u dziewczyny za tak skandaliczny strój, w każdym razie dla mnie to było wyrazem przesłania: studniówka nie jest dla mnie bez znaczenia, bo jestem dumna, że kończę liceum, zatańczyć poloneza mogę, proszę bardzo - ale nie jestem częścią "rynku" randkowo-seksualnego.

[be_em]

matura rocznik 91' - czarna sukienka do kolan taka marszczona z długim rękawem, buty na obcasie, czerwona (!!!) szminka i loki
sukienki może nie, ale figurę z tamtych lat bym chciała

czekoladowa:) jeszcze nie było

[purpleeyes]

od mojej studniówki minęło 11 lat, miałam czekoladową sukienkę - tubę do kolan, szytą na miarę, bo miałam figurę Anji Rubik i niczego nie mogłam na siebie znaleźć, szczególnie w biuście, oraz fryz w stylu B.B. chyba teraz królują bardziej balowe suknie do ziemi?

[penelopa40]

wszystkie miałyśmy białe bluzki, najczęsciej długi rekaw i bezdekoltowe i czarne długie lub półdługie spódnice, żadne mini... panowie w garniturach, biale koszule, żadnych specjalnych fryzur nie zanotowałam, nie wiem czy ktokolwiek był u fryzjera z tej okazji... studniówka w sali gimnastycznej, wspominam beznadziejnie... okropny sztywny spęd...
aha, był to rok.... 1984, wielu z was jeszcze na świecie nie było...

[ylunia78]

czarna sukienka z takiego lejącego sie materiału a na ramiona takie dopinane cuś z koralikami złotymi,srebrnymi.Dzisiaj to widzę,że ten dodatek z lekka cygański był.Bleee!
Buty z rzekomo krokodylej skórki,ale pewnie kole krokodyla nawet nie leżały.Zimno jak cholera było.Duzym fiatem (bordowym)urwalismy się na dyskotekę

[gupia_rzona]

w dobie długich bezowatych kiecek na halkach, z tafty, w kolorach zielonym, granatowym bądź w kolorze wina, jako jedna z trzech dziewczyn w klasie miałam czarną krótką sukienkę z falbanką na dole i rozcięciem na lewej nodze. Chciałam długą i białą, ale po namyśle stwierdziłam że to petensjonalne.

[poppy_pi]

Ja miała długą suknię, góra w kolorze kremowym, dół w czekoladowym. Do dziś żałuję, że uległam modzie i poszłam w długiej sukni.

[mikas73]

Rocznik 92.
Mała czarna, aksamitna, szyta na miarę.Pełen makijaż. Czarne rajstopy. Butów nie pamiętam. Zrobiłam trwałą - loczek na loczku. Byłam z moim przyszłym, teraz już byłym, mężem.

[kocianna]

Studniowka w 1996. Kolory obowiązywały szkolne (LO "z tradycjami"), ale kroje... miałam sukienkę z klinów mocno przed kolana, kliny były na przemian ceratowe i aksamitne, na plecach sznurowana, na ramiączkach. Bolerko mama mi uszyła z czarnego aksamitu z wykroju z Burdy. Pierwsze buty na obcasie wyższym niż 4 cm Bez fryzjera, makijaż robiła mi mama.

To była ostatnia studniówka w szkole, później robiono już na zewnątrz...

Potem przez prawie dekadę pracowałam w liceum - fajnie było obserwować zmieniającą się modę... na pierwszą studniówkę w charakterze nauczyciela poszłam w gorsecie od własnej sukni ślubnej i szybko dokupionej spódnicy do ziemi - i nie wyróżniałam się z tłumu

[buba12]

rok 1982. stan wojenny, wiec studniowka musiała skonczyc sie przed godzina policyjna...
zaczela sie wiec wczesnym popołudniem.
kolory obowiazujace to iel i granat lub czern
w sklepach NIC
bylam ubrana w pozyczoną biała bluzkę stylizowaną na romantyczną koszulę
oraz... czarne satynowe spodnie - ale w kroju - ogrodniczki ) jedyna na studniowce mialam spodnie, ale nikt nie miał o to pretensji - moje 4 lata w lixceum spedzilam w wielkiej mierze przyzwyczajajac nauczycieli i kolegow do moich ekstrawagancji, wiec w 4 klasie juz nie spodziewali sie po mnie standardowych zachowań)
w sprawie włosów byłam prekursorką - były karbowane) moda na karbowanie przyszła dobre 15 lat pozniej

dopuszczalny byl lekki makijaz, wódka w składziku na piłki przy przebieralniach na wf...
polonez oginskiego...

strasznie smutna byla ta studniowka
2 lata wczesniej bylam na studniowce swojego chlopaka - tamta byla cudna, moja przygnebiajaca, ale taki to byl czas...

dzis z perspektywy czasu widze, że to ze wsklepach bylo nic, było korzystne dla panienek...

[asiaiwona_1]

Matura '98. Sukienka winna czerwień, długa, z rozpierdakiem na boku. O ile dobrze pamiętam jako jedyna byłam "czerwona" i przynajmniej się wyróżniałam z tych wszystkich małych czarnych itp. A studniówkę wspominam baaaardzo fajnie, mimo, że poszłam na nią z chłopakiem, którego poznałam w dzień studniówki, a wcześniej widziałam go tylko na zdjęciach i "wzdychałam" do tych zdjęć

[nople]

Krótka, czarna, a i bielizna nie była czerwona (mimo takiej tradycji

[dagbe]

Ja sobie wymyśliłam strój rodem z "Ani z Zielonego Wzgórza"
Biała bluzka z koronki na podszewce - dopasowana, ze stójką i obowiązkowymi bufiastymi rękawami, mankiet do łokcia. Do tego czarna spódnica z koła ze sztywnego materiału, przepięknie się układała w tańcu. W pasie srebrna szarfa z kokardą z tyłu. Fryzura naturalna - naonczas miałam bujne rude loki i grzech byłoby z tym iść do fryzjera
Z wielkim sentymentem oglądam zdjęcia i film. Wyglądałam bardzo ładnie mimo braku makijażu i biżuterii. Synowie ocenili, że wcale nie dziwią się swojemu ojcu, że się we mnie zakochał
Liceum też z tradycjami - studniówka na sali gimnastycznej, stroje czarno-białe, chociaż kiecki się zdarzały.

Ech... To były czasy...

Pozdrawiam,
Dagmara

[kub-ma]

dagbe napisała:
- naonczas miałam bujne rude loki

I wszyscy chłopcy leżeli u Twych sóp.

[dagbe]

kub-ma napisała:

> dagbe napisała:
> - naonczas miałam bujne rude loki
>
> I wszyscy chłopcy leżeli u Twych stóp.
>
Prawie wszyscy Nie każdemu się podobał piegowaty rudzielec...

Pozdrawiam,
Dagmara

[misself]

kub-ma napisała:

> Pamiętacie swoją studniówkową kreację?

Niestety pamiętam.
Przechodziłam wtedy etap "brzydkiego kaczątka" - tak emocjonalnie, jak i fizycznie.
Uważałam, że jestem płaska jak deska, gruba i niezgrabna.
Miałam sukienkę krótką co prawda, ale workowatą.
Miała zieloną podszewkę, jako protest przeciwko zarządzeniu dyrekcji, że sukienki mają być czarne albo granatowe.

Teraz bym zupełnie inaczej to wszystko rozegrała
Łącznie z fryzurą i partnerem

[raczek47]

rocznik 93-obowiązywały kolory biało-czarne;z ciekawosci aż siegnęłam po album ze zdjęciami. Ja odrobinę sie wyłamałam, bo miałam sukienkę srebrno-czarną, nie pamiętam wzoru-jakieś kwiaty albo mazaje;dekolt w łódkę, krótkie bufiaste rękawy, marszczona w pasie, do kolan, dół w bombkę.Buty całkiem płaskie, też czarno-srebrne.
Sukienkę miałam pożyczoną od koleżanki, bo w domu bida wtedy była; ona uszyła sobie "kreację", dziś powiedziałabym ,że jak dla starej babci-czarny materiał w białe kropeczki,zakryta góra z białym kołnierzykiem i dół długi do ziemi, lekki klosz.
Tylko jedna laska, z którą przyszedł kolega się wyróżniała-miała zieloną welurową suknię w wytłaczane wzory , z krótkim rękawem i zielone rękawiczki;nie była z naszej szkoły i wszystkie patrzyłyśmy na nią bykiem(jednak z pewną zazdrością).
Moja fryzura-naturalne loki do pół pleców;ale panowała moda na banany.

[kub-ma]

raczek47 napisała:
> Moja fryzura-naturalne loki do pół pleców;

Matko, jak ja zawsze marzyłam o naturalnych lokach do połowy pleców!
Na studniówce też miałam loki, ale niestety nie do połowy pleców i tym bardziej nie były naturalnie skręcone.

[delecta]

Moja pannica właśnie jest na studniówce.
Przykro mi to pisać, ale jeśli chodzi o jej dzisiejszy wygląd - to tragedia
Sukienka wypożyczona z salonu (szyta na nią), do kolan, eksponująca zgrabne nogi i naprawdę dobrana do sylwetki. Inna rzecz, że za cenę wypożyczenia można było kupić 2 niezłe sukienki - ale chciała bardzo - niech ma.
Buty ok.
A co dalej, to gorzej: fryzura wyszła makabrycznie, niedopasowana do twarzy i rodzaju włosów. Mam wrażenie, że wsuwki zaczynały wypadać już w domu. Makijaż straszny - ma doskonałe kosmetyki i uznała, że koleżanka najlepiej ją umaluje - wyszło okropnie Chłopak czeka jedną nogą w przedpokoju, drugą w pier...dolniku, czyli w pokoju panny - z rozbebeszoną pościelą, opakowaniami po rajstopach i rozwalonymi kosmetykami. Taksówkarz trąbi, a panienka szuka jakiejś torebki, a raczej żąda, żeby natychmiast wydać jej którąś ze swoich, jakbym balowych miała 10, bo nie ma gdzie włożyć swoich drobiazgów. Na gołych plecach kurtka w kratkę, gryząca się stylem i kolorem z całością.
Najbardziej z całości zwracały uwage czerwone oczy, bo panna zakupiła wczoraj pierwsze w życiu soczewki. W centrum handlowym Widać, że jej przeszkadzają.
Przykro mi bardzo, że ten dzieciak na własne życzenie wygląda jak nieszczęście i chyba trochę zdaje sobie z tego sprawę. Szkoda mi jej, szkoda wywalonej kasy.
Natomiast chlopak prezentował się doskonale.
Już czuję, jak ją kumpele w tej chwili obrabiają. A ona nawet nie zauważy kpiących spojrzeń, bo w soczewki źle założyła, a okulary zostawiła w domu.

[hellulah]

Helloł. a gdzieś Ty była przed jej wielkim wyjściem i jeszcze większą, jak to opisujesz, wtopą?! (wczoraj, pół roku temu, dwa lata...)

Chyba sobie gdzieś wkleję ten Twój post ku pamięci - jako przykład, do czego nie doprowadzić brakami w szeroko pojętym wychowaniu. Sorry, ale skoro Ty obsmarowałaś dzieciaka, ja chyba mogę (mogę? no mogę?) skrzywić się i pochylić nad Twoim w tym pandemonium udziałem.

[delecta]

Hellulah, pytasz gdzie byłam? Moim zdaniem tam, gdzie trzeba, przy córce, w takiej odległości, na jaką pozwoliła. Nie jest to pierwsza studniówka w rodzinie i nie pierwsza impreza, na któej córka musiała wyglądać balowo. Radzi się mnie, jesli chodzi o zwykłe ubrania, jak i o kreacje na wyjścia większego kalibru (m.in. dwukrotne świadkowanie, ślub siostry, nawet bal w kręgach dyplomacji). Zajmuje mi to sporo czasu, ale daje również okazję do wspólnych sympatycznych pogaduszek, (choć czasem bywa nerwowo, jak kreacja wygląda nieźle na wieszaku, ale na sylwetce gorzej).
U sprawdzonej wielokrotnie fryzjerki też byłyśmy, obgadałyśmy fryzurę, ale na samo czesanie panna chciała iść bez mamusi (i słusznie, jak się wydawało).
Mnie i starszej córce ogólny efekt niespecjalnie sie podobał, ale powiedziałyśmy, że fajnie wygląda, bo po co psuć jej humor.
I ze studniówki wróciła zadowolona.

Ps. O ewentualnych "brakach" z mojej strony "w szeroko pojętym wychowaniu" ,mogłabyś mówić po kilku sesjach z moją rodziną. Zachowaj siły na "pandemonium" we własnym środowisku i oby nie było potężniejsze, niż sytuacja, którą opisałam.