imprezy, spotkania towarzyskie

[szymanka]

W sobotę byliśmy na imprezie. U znajomych. Z okazji zdanej magisterki przez
pana domu. Szczerze mówiąc wynudziłam się jak mops. Średnia wieku ok. 30-tki.
Łącznie jakieś 20 nieznanych sobie osób. Raczej pary małżeńskie. Przez pół
nocy towarzystwo siedziało przy zastawionym stole, jadło, piło i gadało.
Tematy rozmów: o dzieciach, samochodach, bankach, urządzaniu mieszkań, pracy,
lekarzach itp.
W połowie imprezy zjawiła się jeszcze jedna para. Też koło trzydziestki, ale
że tak powiem bez zobowiązań. Dzieci nie mają, nie dorabiają się, nie
urządzają mieszkania... Widać było, że zupełnie inaczej wyobrażali
sobie "imprezę". Pogłaśniali muzykę, tańczyli, wydurniali się. Wreszcie
zapalili po skręcie, na co większość towarzystwa zrobiła wielkie oczy. Po
jakichś dwóch godzinach, ulotnili się. Pewnie na inną imprezę.
I tak mi przyszło na myśl: starzejemy się? Nie żebym popierała narkotyki ale
siedzieć pół nocy przy stole? Rany, jak przypomnę sobie co wyprawialiśmy
kiedyś na imprezach, w czasach licealnych czy studenckich... Gdzie te
całonocne balangi, psychodeliczne klimaty, durnowate pomysły, brzuch bolący
ze śmiechu...? Czy teraz potrafimy gadać tylko o pieluchach i pieniądzach?
Przyznam, że nie chodzimy często na takie imprezy. Z różnych przyczyn: brak
czasu, nie ma komu zostawić dziecka itp. Poza tym takich większych imprez
jest mało, przeważają kolacje w kameralnym gronie.
A jak u Was teraz wygladają imprezy? Jak się bawicie?

[gagunia]

wydaje mi sie, ze to zalezy w jakim towarzystwie jestes. my z mezem bedac
miesiac temu w miescie spotkalismy 2 kolegow ze studiow, nie widzianych z 1,5
roku czyli od kiedy zaszlam w ciaze. w ciagu 3 minut namowili nas zebysmy
wstapili do nich na piwko. maz sobie wypil piwko, ja z Mlodym po soczku i tak
siedzac i gawedzac dalismy sie namowic na koncert. biegiem do domu, Mlodego
podrzucilismy babci i na impreze (pierwsza zreszta od dawien dawna czyli od
jesieni 2002)
sama bylam zaskoczona ze moj maz policjant lat 30, kumple na stanowiskach lat
27-30 , ja grzeczna (?) mamusia skakalismy jak malpy na drutach, rechotalismy
jak zaby w stawie i tracilismy (juz po koncercie) wsyztskie drobniaki na
zamawianie piosenek w szafie grajacej. impreza rewelacyjna, jak za starych
studenckich czasow i ciesze sie ze tak jest jak bylo, ze sie nie zmienilismy i
ze bawimy sie dalej tak jak kiedys bez sztywniactwa i gadania o swoich
problemach i zmaganiach.
pozdrawiam
gaga
forum.gazeta.pl/forum/72%2C2.html?f=621&w=10577948

[4ever_young]

Odkad urodzil sie moj synek prawie w ogole nigdzie nie wychodze.
Wystarczy mi chyba palcow jednej reki aby wymienic wszystkie te razy kiedy
gdzies wyszlam.
Kiedys chodzilam non-stop do teatru. Przedostatni raz bylam juz w 9-m miesiacy
ciazy. Potem raz sie wybralam z mama, maz zostal z dzieckiem w domu. Zasnelam
pod koniec trzeciego aktu! Autentycznie zasnelam!!! Tak bylam zmeczona...
Raz umowilam sie z przyjaciolka w knajpie. Ona nie miala wtedy jeszcze ani meza
ani dziecka. Czulam sie strasznie glupio w tej knajpie. Caly czas myslalam o
tym, jak tam moi mezczyzni, czy daja sobie rade beze mnie, czy synek zasnal
itd. A przyjaciolka opowiadala o podrozach, o nowych facetach, o nowych
klubach, o nowych filmach. Wszystkich w tej knajpie znala i w koncu jakis gosc
spytal sie jej, czy wszystkie jej kolezanki sa tak samo smutne jak ja.
Wiecie co? Ani razy wiecej juz sie z nia nie spotkalam, mimo ze, jak sie
zegnalysmy wtedy, to kazda powtorzyla z dziesiec razy, ze musimy koniecznie
jeszcze sie spotkac w przyszlym tygodniu.
Zauwazylam, ze w kregu moich znajomych nie ma juz kobiet bez dzieci. Nie mamy
wspolnych tematow na rozmowe. I chyba z mojej winy. Bo to mnie przestalo
interesowac wiele rzeczy.
Czesto wspominamy z innymi kolezankami, jak kiedys bylo fajnie, jakie byly
superimprezy, kiedy najwiekszym problemem bylo co zalozyc na dyskoteke i czy
jakis tam chlopak poprosi do tanca... Ale potem takie wspomnienia zostaja
szybko przerwane przez czyjes: Sorry, moj sie obudzil! Pa...

[miniakoz]

My tez już przestaliśmy "bywać". Jeszcze przed ciązą bo mało kasy a żeby wyjść
to najczęsciej trzeba coś mieć na piwko czy loda.Potem ciąża, to człowiek się
żle czuł i znajomi bez dzieci sie przy nas nudzili bo chyba ciągle
zadręczaliśmy ich opowiadaniem jak nam cięzko i o ciąży. A teraz to nam się nie
chce. Większą atrakcją jest pójście wcześniej spać niż najfajniejszy film w tv.
Ale to przejdzie jak dziecko podrośnie to znowu będziemy jeździli na wycieczki
i do znajomych -jak im się porodzą dzieci i może da się jakoś pogadać pomiędzy
krzykami dzieciarni....

[ladydark]

Jejku, jak czytam niektóre posty to wydaje mi się, że piszą je nie młode
dziewczyny, a umęczone życiem babuleńki.Kiedy się macie zamiar wybawić, życie
ucieka, młodsze nie będziecie, a dziecku nic się nie stanie jak spędzi noc u
babci czy z niania. My z mężem dosyć często imprezujemy, albo razem, albo
osobno. Najczęściej spotykamy się ze znajomymi w jakimś pubie, a potem zaczyna
się włóczęga po mieście.Chodzimy też często do kina, czy na koncerty. Nie
wyobrażam sobie siedzenia w domku, przy TV i w kapciach. To, że jesteśmy
rodzicami nie znaczy, że mamy być już zgrzybiałymi zgredami. Michaś jest dla
nas najważniejszy, ale świat się na nim nie zamyka. Zawsze też staramy się nie
zanudzać znajomych historyjkami z życia rodzicielskiego. Jak się ktoś zapyta to
mówimy jak synek nam rośnie, ale bez wdawania się w zbędne szczegóły. Nie po to
człowiek się wyrywa z domu i od dziecka, żeby potem cały czas o nim paplać.
Wolimy pogadać o filmach, książkach, muzyce, pierdołach i plotach. Jest dużo
śmiechu, czasem jakieś spory, tańce, wygłupy, po prostu normalne imprezowanko
Dziewczyny otrząśnijcie siebie i waszych facetów, bawcie się. jesteście nie
tylko matkami, ale atrakcyjnymi kobietami, które powinny gdzieś tę atrakcyjność
pokazać, a nie chować w czterech ścianach i tylko dla dziecka.
pozdro
mag

[groszek19]

No cóż, pewnie jestem taką umęczoną życiem babuleńką. Pamiętaj jednak, że nie
zawsze zależy to od nas samych.
Nie będę opisywać swojej sytuacji.

[olamad]

Taaak? A Twoim zdaniem z kim ja mam zostawić dziecko, hę? Moja Mama nie żyje,
Tata mieszka 100 km od nas, Tesciowie się nami nie interesują, a mój mąż
pracuje za granicą... Nigdy nie zatrudnialismy niani bo ja nie pracuje, wiec po
co... tylko po to by iść na imprezę? Nie macie pjęcia jak ja marzę o takim
życiu, ze na pytanie znajomych, czy idę z nimi do knajpy, odpowiadam: tak
oczywiście, tylko odstawię dziecko do ... kogokolwiek. Od pięciu miesięcy
spędzam z Ulą 24h na dobę: chodzę z nią do dentysty, na zakupy, do lekarza we
własnych sprawach, wszędzie. Ja już nawet nie pamiętam jak to jest ruszyć się z
domu bez dziecka. I wiecie co, ja się wcale nad sobą nie użalam. Decydując się
na dziecko i na faceta pływającego, jednocześnie zdecydowałam się na takie
życie. Ale wkurzają mnie takie teksty, że zachowuję sie jak zgrzybiała
babuleńka... jestem jeszcze młoda, i naprawdę bardzo chętnie bym sobie gdzieś
wyszła, pośmiała się, potańczyła.. Nie jest to jednak na razie możliwe, i
pewnie jeszcze długo nie będzie, ale takie jest zycie... (głębokie
westchnięcie)
Pozdrawiam

Do Olamad:)

[groszek19]

A Ty skąd, babuleńko? Mąż pływający, więc wnioskuję że z wybrzeża. U mnie
podobnie, dzieci duże ale nie aż tak, by je same zostawić. Reszta jak u Ciebie
(babcie i dziadkowie wprawdzie żyją ale jakby ich nie było).
Pozdrawiam

[olamad]

Jam Z Trójmiasta, a konkretnie z Gdańska. Siedzę sama juz od pięciu miesięcy...
ale juz niedługo. Mój M wraca na początku lipca. Ale jakoś nie wydaje mi sie,
bym nagle z tego powodu poszła "w tany". Będziemy sobie razem "grzybiec"
przez wakacje.. hmmm, całkiem miła perspektywa. A Ty skąd jestes? Twój też
pływający?
Pozdrowionka

[groszek19]

Ja z W-wy ale przyjezdna. Żadnej rodziny, rodzice daleko (ale gdy mieszkaliśmy
razem było jeszcze gorzej). I tak siedzę już 8 latek Choć z czasem nauczyłam
się "żyć inaczej" i wracamy z mężem do rzeczywistości, nawet opiekunkę mamy)
Tylko znajomych jak na lekarstwo, w tym wieku ludzie nie mają jeszcze dzieci (a
przynajmniej nie nasi znajomi).
A mój Monsz wraca codziennie do domciu (zwariowałabym sama z dziećmi w czterech
ścianach) i do roboty domowej (informatyk). Nie ukrywam, że szukam dziewczyn w
podobnej sytuacji, żeby spotkać się, pogadać (niekoniecznie o dzieciach),
wyskoczyć na kawkę, zakupki..

W Gdańsku bywamy dosyć często Właśnie zarezerwowaliśmy kwaterę na wakacje w
Stegnie. To rzut beretem od Gdańska
Pozdrowionka

[kasiaiola]

Hej a gdzie w Warszawie mieszkasz? Ja na Mokotowie, blisko metra. Może jeśli
mieszkasz w pobliżu wybierzemy się na wspólny spacerek?
Ja siedzę w domu na "wychowawczym", mąż pracuje. Na szczęście wekendy ma wolne.
Pozdrawiam serdecznie

[groszek19]

Niby strona ta sama ale Bielany
Ja mam wolne do 14 potem starszy wraca ze szkoły a młodszego odbieram z
przedszkola. Duże te moje dzieciska
Pozdrawiam)

Do groszek19

[olamad]

O jak miło, moja siostra mieszka w Warszawie i chyba niedaleko Ciebie - kiedys
ta ulica należała do Żoliborza, teraz to podobno Bielany. Od kilku lat niestety
nie bywam w stolicy tak często jak kiedyś, a bardzo te wycieczki lubiłam.
No cóż, podróż z dzieckiem nie należy do przyjemnosci.. W zeszłym roku
spędziłam pod W-wą prawie całe lato - moja siostra ma działkę pod Radzyminem,
ale w tym roku chyba nic z tego nie będzie, bo wraca mój ukochany i nie sądzę,
by chciał spędzić cały swój urlop w towarzystwie rozwrzeszczanych kilkulatków
(moja siostra jest szczęśliwa mamą 4-letnich bliźniaczek).
Pozdrawiam,

[suffo]

My tez nie tak czesto bywamy na imprezach, w kinie jak dawniej. I z dzieciatymi
znajomymi tez imprezujemy troszke mniej wyskokowo, ale glupkowate pomysly mamy
i smiech do upadlego sie zdarza. A do mam, ktore nie maja mozliwosci wyskoczyc
samotnie na impreze - przeciez w domu tylko z mezem i dzieckiem tez mozna
szalec. Mozna sie poprzebierac, mozna tanczyc, mozna zrobic nietypowe jedzenie,
ktore niekoniecznie trzeba zjesc, mozna ogladnac film w TV, mozna posluchac
muzyki, mozna odgladnac mecz. Wszystko zalezy od nastawienia. My ostatnio
kibicowalismy siatkarzom - 2letni synek klaskal i krzyczal POLSKA, ja sie
darlam w nieboglosy i odprawialam taniec zwyciestwa przy kazdym zdobytym
punkcie, plulismy (rzucalaj zly czar) przy zagrywce i ataku przeciwnikow oraz
posylalismy caluski, gdy przy pilce byli nasi. I bylo to duzo zabawniejsze niz
wyjscie do kina bez dziecka na nastepny dzien.

[wieczna-gosia]

jedyna rzecz nad jaka cierpie to fakt ze moj osobisty maz nienawidzi tanczyc (
No coz- nigdy nie lubil takiego go sobie bralam.
Natomiast nie urzadzal mi scen jak dorwalam jakiegos gentlemana do tanca )
Teraz o gentlemanow coraz trudniej niestety.
Ale imprezy ze znajomymi sie zdarzaja. U nas w domu nigdy nie ma tylu krzesel
ile trzeba i goscie siedzacy na glebie zawsze troche mlodnieja ) szczegolnie
jak miedzy nimi na tej glebie butelka wina stoi (ale z gwinta juz nie
ciagniemy).
Na innych imprezach jest roznie, tancow faktycznie coraz mniej ale fajnie sie
gada. Gramy w scrabble. W zeszlym roku przebojem byly rzutki ) w brydza juz
cala noc nie wyrabiam niestety i przysypiam ale pol nocy to jeszczedam rade.
Ogolnie zdziadzienia specjalnego nie obserwuje, chociaz znajomych mamy w wieku
mezowskim glownie czyli pod 40. Tylko nowe zony coraz bardziej w moim wieku )

[gusiek2]

Moim zdaniem to od towarzystwa wyłącznie zależy, wiek jest sprawą baaardzo
drugorzędną
I tak jak Wieczna Gosia - polecam siedzenie na podłodze, to bardzo zbliża i
odmładza )

[walker22]

O rany, ladydark, strasznie krytyczna jesteś... Nie bardzo rozumiem czemu mam
się czuć babuleńką jeśli nie chodzę na całonocne włóczęgi po mieście (jak
miałam 18 lat to mi się chciało i było to atrakcyjne...), albo też jeśli nie
podrzucam dzieci babciom, ciociom, nianiom, nie chodzę na koncerty... Ja np
wyszalałam się wcześniej, wytańczyłam za wszystkie czasy, wyimprezowałam,
wypaliłam co trzeba (albo co mi się wtedy chciało) i teraz atrakcją dla mnie
jest posiedzenie z moim kochanym mężem (wcześniej najlepszym przyjacielem i
towarzyszem wszystkich nocnych szaleństw) w domu, albo też pójście spokojne do
knajpki na nasze ulubione żarcie (polecam Roma w Warszawie na Grottgera!).
Pewnie, że imprezy też lubię, własny ślub urządziliśmy w nocnym klubie w
towarzystwie przyjaciół i znajomych, a ja szalałam w martensach i bojówkach
zamiast w białej sukni. Ale decydując się na dziecko wiedziałam, że chcę
wieczorem siedzieć z nim domu, patrzeć jak śłodko śpi, jak wzdycha przez sen,
po prostu patrzeć jak rośnie (jeśli ktoś czytał lub oglądał "Świat wg Garpa") a
nie podrzucać komuś i wyrywać się gdzieś... Może jak ktoś się wcześniej nie
wybawił, czuje niedosyt...ale to szczerze współczuję... Troszkę może odbiegłam
od tematu głównego postu, ale nie lubię takiej kategorycznej krytyki...

[triss_merigold6]

Ten etap na razie przede mną. Towarzystwa z dziećmi unikam jak mogę chyba, że
rozmowy dotyczą innych tematów. Znajomych własną ciążą nie zadręczam bo zdaję
sobie sprawę, że jest interesująca tylko dla mnie i męża.
Wychodzimy na ogół razem z m., spotykamy się w knajpach ze znajomymi, tańczymy,
rozmawiamy. Chodzimy do restauracji - tu faktycznie kameralne grono. W zeszłym
tygodniu zaliczyłam niemal całonocną włóczęgę z przyjaciółką po różnych
klubach, świetnie się bawiłyśmy. Planujemy kilkudniowy wyjazd we dwie całkiem
niedługo.
Ponieważ zaraz po macierzyńskim chcę wrócić do pracy mam nadzieję, że nie
stracę kontaktu z bezdzietnymi i że będę potrafiła rozmawiać nie tylko o
sprawach domowych.
Rozmów o pieniądzach, urządzaniu mieszkań, pracy, życiu rodzinnym staram się
unikać, mam na razie ciekawsze tematy.

[ladydark]

Ojejku, nie chciałam was nazyawać babuleńkami tylko wyrazić moje zdanie i jak
mnie się kojarzy takie siedzenie w domu lub imprezy za stołem w stylu "imieniny
u cioci helenki" Rozumiem ze nie każda z was może pozwolić sobie na zostawienie
dziecka i że nie każda ma potrzebę imprezowania. Ja po prostu mówiłam ze
swojego punktu widzenia, bo jestem w tej szczesliwej sytuacji ze mam babcie 24
h na dobe i lubię zabawić się, wyszaleć od czasu do czasu i zapomnieć na parę
godzin o obowiązkach, domu i codziennych sprawach. A niektóre z was wzięły to
bardzo do siebie, zupełnie niepotrzebnie.
pozdro
mag

[burza4]

u nas znakomita większość dzieci ma odchowane, toteż usilnie staramy się o ich
istnieniu zapomnieć i nie powiem - świetnie się bawimy. Forma imprez różna -
sezonowo-grillowa albo przy stole (bo najwygodniej), tematy rozmów
najróżniejsze, o wszystkim i niczym, wygłupów przy tym masa. Onegdaj w górach
na rodzinnym wyjeździe zabraliśmy bachorom wszystkie gry i quizy i dopiero była
zabawa! albo np. faceci polecieli grać w kosza, przy okazji wytrąbili 3 butelki
wina i wszyscy byli bardzo rozkoszni, czasem znienacka zaczynają się dzikie
tańce, któz może przewidzieć rozwój sytuacji..? Z tym, że my się z najbliższą
paczką widujemy dość nagminnie, przynajmniej raz w tygodniu mamy gości, a w
sezonie letnim bywa że i codziennie ktoś wpada... Po nocnych klubach raczej nie
latamy, zamiast tego robimy "brygadowe" wypady za miasto, w góry, do
Kazimierza, na Mazury, czy gdzie tam nam przyjdzie do głowy...

[weronikarb]

Co to jest impreza? Renata