O kocie.

[rosapulchra-0]

Opowiadałam wam o kocie, którego próbuję oswoić i podaję mu różne smakołyki. Otóż ten Bandyta, który nadal nie da do siebie podejść, wchodzi na moją werandę, bo tam mu postawiłam miskę. Mało tego, a to akurat uważam za sukces, gdy chce jeść to wskakuje na zewnętrzny parapet w oknie naszego salonu i tak hałasuje, że nie ma bata, żeby go nie usłyszeć. Zdaje się, że to on mnie tresuje, a nie ja jego Ale podoba mi się to Gdy tylko słyszę hałas przy oknie, to lecę do kuchni, by kotkowi o spojrzeniu mordercy podać jakiś przysmak.
Myślę, że jeszcze kilka miesięcy i zaprzyjaźnimy się po mojemu

[followthesun]

Zaprzyjaźnicie się na pewno, ale po kociemu.

[rosapulchra-0]

O tak, to jest przyjaźń na jego warunkach.

[wuika]

Co na to mąż alergik? Umiera na werandzie?

[rosapulchra-0]

Męża to ja trzymam w sypialni

[klubgogo]

I bardzo dobrze, on Tobie warunki, Ty jemu łososia

[rosapulchra-0]

Dziś dokładnie to samo. Tylko usłyszał, że jestem w kuchni i już w oknie siedział i patrzył na mnie z pretensją, że JESZCZE nie otworzyłam werandy i nie wpuściłam go na śniadanie!
Już nie czeka aż wyjdę z kuchni, żeby do miski podejść

[feleedia]

To dobrze, przyda ci się się jakiś przyjaciel w realu.

Nawet kot.

Bo z mężem z racji uzależnienia sieciowego już nawet nie rozmawiasz....