brat i siostra (nastolatki) w jednym pokoju

[leon992]

Jak rozwiązujecie problem wspólnego pokoju u nastolatków?
Moja koleżanka,ma córe i syna (12 i 14) we wspólnym pokoju i zaczynają się problemy.
2 lata temu mieli okazję zmienić mieszkanie na większe i wtedy stwierdzili,że nie jest to konieczne.A teraz jest gorąco,bo siedzą na kupie,siostra chce zaprosić koleżankę,brat podsłuchuje i dokucza,potem odwrotnie

[18_lipcowa1]

ematki nie mają takich problemów
ematki mają mieszkania pow 100m2 albo domy
gdzie mają salon, gabinet, sypialnie dla siebie, sypialnie dla goscie+ po pokoju dla kazdego dziecka
inaczej ematka sie nie rozmnoży powyżej 1 dziecka, nie ma bata bo to patologia nie miec sypialni albo osobnych pokojów dla dzieci

[paartycja]

to ja nie jestem typowa ematka
mam 2-pokojowe mieszkanie
w jednym pokoju mieszka 15-letni syn i 5-letnia córka-jakoś musimy sobie wszyscy radzić bo na większe mieszkanie nas nie stać
ja mieszkałam na identycznym metrażu jako dziecko-w jednym pokoju ze starszą o 4 lata siostrą i młodszym o 5 lat bratem
bywało gorąco ale teraz wspominam z rozrzewnieniem

[18_lipcowa1]

no to sie dowiesz zaraz
ze jestes patologia i fundujesz dzieciom traumy
bo bez pokoju na łeb nie wolno sie rozmnażać

[paartycja]

ee już od dawna to wiem..jakoś muszę z tym żyć

[nowi-jka]

j amieszkałam z 3 siostrami w jednym pokoju
tez to wspominam z rozrzewnieniem aczkolwiek wtedy mi było bardziej rozdzierająco niz rozrzewniająco i nie zafundowałabym tego swoim dzieciom

[varna771]

patalogią nie nazwałabym tej sytuacji .... ale dla nastolatki może być krepujace współdzielenie z bratem pokoju.

lipcowa

[ewma]

lipcowa,niesamowicie cieszy mnie twoja przemiana i notoryczna zmiana punktu widzenia zależna od punktu twojego siedzenia

Najpierw dzieci były fe,potem gdy zaszłaś już były fajne,teraz gdy robisz sobie drugie,to nagle 2 dzieci jest super.
A tak z ciekawości jakie ty masz mieszkanie?

[kamelia04.08.2007]

ewma napisała:

> lipcowa,niesamowicie cieszy mnie twoja przemiana i notoryczna zmiana punktu wid
> zenia zależna od punktu twojego siedzenia


toż to cud prosze pani, takie nawrócenia....

[mgla_jedwabna]

A dla nastolatka już nie?

[inguszetia_2006]

Witam,
Mieszkałam w pokoju z bratem aż do momentu, w którym wrzuciłam mu żelaźniaka do sedesu(i spuściłam wodę, rzecz jasna!) w ramach zemsty za coś tam;-P
Wtedy rodzice postanowili nas rozdzielić i oddali mi swoją sypialnię.
Po oddaniu sypialni spłodzili najmłodszą pociechę na kanapie w dużym pokoju, więc na dobre wyszło wszystkim;-D Nie wyobrażam sobie mieszkać na stałe z bratem w pokoju, mimo że jesteśmy bardzo zżyci. Miałam swój pokój, a koleżanki i koledzy, którzy nie mieli, po prostu przychodzili do mnie i tak żeśmy sobie siedzieli, bo u nich nie można było, tzn. można było, ale było niezręcznie. Mój kolega miał siostrę młodszą o jakieś 10 lat, więc nie było mowy o tym, by siedzieć u niego, kiedy mała szła spać. Moja przyjaciółka dzieliła pokój z bratem, więc też nie bardzo. Jakoś żeśmy sobie radzili, moi rodzice nie krzywili się, że ktoś siedzi, mogłam zapraszać gości, było tylko jedno przykazanie, żeby nie wyżerali całej lodówki, bo ojciec wracał późno z pracy, zmęczony, cały dzień w terenie(wtedy pracował jako geodeta i dużo jeździł) i głodny. I pierogów mieli nie ruszać, bo kiedyś zjedliśmy radośnie wszystkie pierogi na święta i dostałam z...bkę od mamy, że jestem egoistką i nie pomyślałam o rodzinie. No, jak jadłam, to faktycznie nie myślałam;-P
Pzdr.
Ing

No cóż...

[ankh_morkpork]

> 2 lata temu mieli okazję zmienić mieszkanie na większe i wtedy stwierdzili,że
> nie jest to konieczne

Jeżeli mieli możliwości finansowe i mimo to nie skorzystali z tej okazji, to chyba ich bozia opuściła, że im tak wyobraźni zabrakło...

> ma córe i syna (12 i 14) we wspólnym pokoju i zaczynają się problemy.

Z czasem może być gorzej. Choćby za 4 lata: 16-latka i 18-latek w jednym pokoju - zwłaszcza gdy np. chłopak będzie przejawiał stereotypowe podejście do porządku - rodzice zbiorą, co zasiali Dwóm dziewczynom / dwóm chłopakom byłoby nieco łatwiej. Chociaż problem przyjmowania własnych gości bez nadstawionego ciekawskiego ucha i tak by pozostał.

Rodzice niech pozwolą przyjmować koleżanki / kolegów w "salonie", ograniczając czas trwania wizyty w przypadku, gdy zajęcie "salonu" zmusza resztę rodziny do siedzenia w kuchni.

[eliszka25]

moja kolezanka mieszkala w jednym pokoju z mlodszym o 2 lata bratem. mieszkali tak wlasciwie do doroslosci. wiekszych konfliktow nie bylo, byli bardzo zzyci ze soba. problemow nie mieli tez dlatego, ze w sumie mieli wsponych znajomych (niewielka roznica wieku temu sprzyja). stosowali tez po czesci taktyke opisana powyzej, czyli przesiadywanie u kolegow/kolezanek.

dla mnie osobiscie nie bylaby to komfortowa sytuacja, choc poki mieszkalam u rodzicow, dzielilam pokoj z siostra. jednak dwie dziewczyny, to zupelnie cos innego. moi chlopcy tez maja wspolny pokoj, ale to jednak dwoch chlopakow. teraz starszy idzie do szkoly i jesli sie okaze, ze mlodszy za bardzo przeszkadza, to zrezygnujemy z biura, zeby kazdy z chlopakow mial swoj pokoj.

[jolunia01]

ankh_morkpork napisała:

> Jeżeli mieli możliwości finansowe i mimo to nie skorzystali z tej okazji, to ch
> yba ich bozia opuściła, że im tak wyobraźni zabrakło...

Dlaczego? Wydaje mi się, że właśnie wyobraźnia zadziałała - popatrz co napisałaś niżej"

> > ma córe i syna (12 i 14) we wspólnym pokoju i zaczynają się problemy.
>
> Z czasem może być gorzej. Choćby za 4 lata: 16-latka i 18-latek w jednym pokoju

No, a za 10 lat zostaliby sami w 4 pokojach i musieliby je utrzymywać. Znam wieksze problemy niż dwójka dzieci w jednym pokoju.

[leon992]

jolunia01 napisała:
>No, a za 10 lat zostaliby sami w 4 pokojach i musieliby je utrzymywać. Znam wie
> ksze problemy niż dwójka dzieci w jednym pokoju.

Gdyby każdy rodzic myślał tym tokiem,to wszyscy mieszkaliby w 2 pokojach z gromadką dzieci ,bo przecież i tak się kiedyś te dzieciaki wyprowadzą.
20 lat będą się gnieździli na 40 m2,ponieważ kiedyś tam zostaną we dwójke????
Super pomysł!

[jolunia01]

leon992 napisała:

> Gdyby każdy rodzic myślał tym tokiem,to wszyscy mieszkaliby w 2 pokojach z grom
> adką dzieci ,bo przecież i tak się kiedyś te dzieciaki wyprowadzą.
> 20 lat będą się gnieździli na 40 m2,ponieważ kiedyś tam zostaną we dwójke????
> Super pomysł!

Skoro do tej pory "się gnieździli" to spokojnie wytrzymają jeszcze trochę. Problemem wydaje mi sie raczej to, o czym nie było napisane w pierwszym poście, czyli chamstwo. Jednak dfobre wychowanie raczej nie zalezy od metrazu.

[kamelia04.08.2007]

jolunia01 napisała:


> No, a za 10 lat zostaliby sami w 4 pokojach i musieliby je utrzymywać. Znam wie
> ksze problemy niż dwójka dzieci w jednym pokoju.


nie wiem czy wiesz, ale czasy sie zmieniły i czlowiek nie jest przywiązany do smierci do tego samego mieszkania.

Jak lubie sa bedzietni, to maja mniejsze mieszkanie, jak im sie rodza dzieci, to wyprowadzaja sie do wiekszego, a jak dzieci wyfruną z gniazda, to znowu przeprowadzka do mniejszego. Ot, cala filozofia praktykowana w Europie, poza Polska oczywiscie.

[mabingo]

znam jedno rodzeństwo nastolatki (brat starszy od siostry o rok) mieszkają razem od zawsze, sa bardzo zżyci ze sobą, wszędzie chodzą razem, mają wspólnych znajomych, siostra jest wręcz uzależniona od brata, nie potrafi być samodzielna, ubiera się, czesze, jada to co jemu się podoba. sytuacja aż wręcz nienormalna.

[dagmara2101]

NO ale co my mamy poradzic? Mieli mozliwosc, nie skorzystali, ich wybór. Moze jest mozliwosc, aby ten pokój jakos podzielic, np poprzez półkę z ksiązkami?

[kocianna]

Ja dzieliłam pokój z bratem i siostrą (wiem, wiem, inne czasy), potem z bratem wynajmowałam pokój na studiach. Obok mnie w kawalerce mieszka rodzina z nastolatkiem - jak chłopak przyprowadza gości, to siedzi z nimi w kuchni. Inna rodzina zrobiła młodszemu synowi kącik w kuchni - biurko, szafa z zabawkami i książkami - w pokoju siostry miał tylko łóżko i ubrania.

Warunki są, jakie są, i nic się na to nie poradzi. Dzieci przeżyją.

[to_ja_tola]

Zastanawia mnie fakt opisywania koleżanki na forum.Ma jak ma....nic ci do tego.Taka z ciebie koleżanka?
Nie twoje dzieci tak mają i zajmi się swoimi.

[kitka05]

to_ja_tola napisała:
>Zastanawia mnie fakt opisywania koleżanki na forum.

Bo to może o jej dzieci chodzi, tylko się wstydzi, bo zaraz ja od patologii co niektórzy wyzwą.

A do autorki wątku. Nie umrą z tego powodu. Może będą czuć pewien dyskomfort, ale to nie pierwsze i nie ostatnie rodzeństwo mieszkające razem w jednym pokoju. Może dałoby się trochę oddzielić ich kąciki np. parawanem, szafką?

[leon992]

> to_ja_tola napisała:
> >Zastanawia mnie fakt opisywania koleżanki na forum.

Jakie to opisywanie,czy podałam konkretnie o kogo chodzi?
Zwróciła się do mnie z pytaniem abym doradziła ,co zrobić,więc pytam was,jak to rozwiązujecie i tyle.
Bawią mnie te teksty,"jakim prawem opisujesz nie twoje sprawy"
Tak jakby, to było istotne, czyje one są,skoro anonimowo o nich wspominamy.

A do autorki wątku. Nie umrą z tego powodu. Może będą czuć pewien dyskomfort, a
> le to nie pierwsze i nie ostatnie rodzeństwo mieszkające razem w jednym pokoju.
> Może dałoby się trochę oddzielić ich kąciki np. parawanem, szafką?

Jasne ,że nie umrą,tylko pozabijają.Wyzywanie brata od śmierdzieli jest najłagodniejszym hasłem
Co do oddzielania,też jej to doradziłam,ale odpada,ponieważ pokój wąski a długi,a okno na końcu.

[paartycja]

i naprawdę sądzisz,że jak ich odizoluje w osobnych pokojach to wszelkie konflikty znikną jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki?
o święta naiwności

[noname2002]

Miedzy mną a bratem(młodszym o 8lat) wszelkie konflikty ustały jak nas rozdzielono do dwóch pokoi.

[kitka05]

leon992 napisała:
> Jasne ,że nie umrą,tylko pozabijają.Wyzywanie brata od śmierdzieli jest najłago
> dniejszym hasłem

To już chyba problem wychowawczy się kłania.
Może niech rodzice ustalą zasady, kiedy do dzieci mogą przychodzić znajomi, a wtedy to drugie dziecko idzie do pokoju rodziców czy do kuchni, bądź dostaje kasę na loda, kino czy basen i zwalnia pokój.

[lola211]

Beznadziejna sytuacja.
Im beda starsi tym bedzie gorzej.Zero intymnosci.

[ledzeppelin3]

No widzisz. Ma gorzej, bo ma dwoje dzieci. Gdyby miała jedno, nie byłoby problemu

[ledzeppelin3]

1.Zmienić mieszkanie na większe od zaraz.
2.Jeśli się nie da, jedno z dzieci poddać eutanazji, ozywiście w sposób jak najbardziej humanitarny.
3.Na przyszłość nie dopuścić do wpadki!

[lola211]

Nie ona ma gorzej,tylko dzieci maja gorzej.
A mogli z tego co czytam zapewnic im lepsze warunki niz gniezdzenie sie w wieku dojrzewania na kupie.

[kamelia04.08.2007]

najbardziej sensowne jest poszukiwanie takiego mieszkania, by każde z dzieci miało swój pokój. Pokoje moga byc klitkowate, ale chodzi o to, by każde miało własną przestrzeń.

Przynajmniej ja bym tak robiła.