Nie zdrabniajmy każdego słowa:-))

[zuzia_i_werka]

Witam! Pewnie zaraz mi sie oberwię ale już nie daję rady!! Dziewczyny czy nie
wydaje Wam sie,że nasz język infantylnieje? Słabo mi sie robi jak czytam te
wszystkie kręgosłupiki,istotki,spacerki,obiadki,dietki i setki innych
koszmarnych zdrobnień Ja naprawdę rozumiem ogrom uczuć jakie się w nas
kłębia ale litości...tego się nie da czytać na dłuższą metę.A nasz język jest
taki ładny I pomału nie dziwię się,że ludzie z zewnątrz myslą o matkach
jak o zdziecinniałych głuptasach. Apeluję-posługujmy się normalnymi
okresleniami Pozdrawiam serdecznie Zuza

[mamania]

niczego takiego nie zauważyłam
może za mało siedzę na forumie?

---------------

ja jestem stara, tylko nick mam nowy

[skarolina]

mamania napisała:

> niczego takiego nie zauważyłam
> może za mało siedzę na forumie?

To zajrzyj na "Wszystko o jedzeniu" -zaczynając od jedzonka, przez mleczka,
zupki, chlebusie z masełkiem, kisielki, marcheweczki, jabłuszka, morelki,
warzywka soczki, jajeczniczkę, szyneczkę, kanapeczki pokrojone na kawałeczki,
krupniczek - to wszystko z jednego, wcale nie długiego wątku. Mdło się robi od
samego czytania.

[donatta]

Niech zgadnę: jesteś z tak zwanej prowincji))
Jakiś czas temu mój kumpel - dziennikarz i dobry obserwator ludzi - przeniósł
się do Warszawy. To on mi uświadomił, że warszawiacy zdrabniają większość słów,
co dla ludzi z całej reszty kraju wydaje się śmieszne albo denerwujące. A na
edziecku dominują mamy z Warszawy...
Traktuję to jako swoisty folklor))

[mama_olgi]

tak zgodzę się z tobą,ja jestem na to uczulona albo inaczej często zwracam na
to uwagę, tylko w moim przypadku jest to "zboczenie zawodowe", otóż jako że
pracuje w firmie "X", uczestnicze bardzo czesto w rozmaitych szkoleniach z
zakresu różnych zagadnień np.handlowych i podstawową zasadą jaka obowiązuje
powszechnie w kontaktach służbowych jest właśnie niezdrabnianie, bo świadczy to
o braku profesjonalizmu etc, ale... wydaje mi się, że między nami,tu na forum
możemy sobie pozwolić na używanie zdrobnień i owszem mamy piękny język ale
dlaczego od czasu do czasu nie powiedzieć spacerek, obiadek etc., a to co inni
o nas myślą to naprawdę mnie nie interesuje, najważniejsze co każda z nas myśli
o sobie samej))" każdy sądzi swoja miarką"
pozdrawiam serdecznie

[joasiiik25]

nie widze nic zlego w zdrabnianiu i uzywaniu tych zdrobnien w potocznym
slownictwie....na okolo otacza nas szara rzeczywistosc,przeciez codziennie
robimy te same rzeczy i wykonujemy te same czynnosci:pielegnujemy nasze
dzieci,spacerujemy,gotujemy,sprzatamy...wkladamy tak duzo serca i milosci w
wychowanie naszych pociech dlatego uzywamy zdrobnien bo przeciez obiad dla
doroslego natomiast obiadek dla naszego dziecka...


po co zaraz tak powaznie?zdrobnienia sa fajnym wynalazkiem jezyka i ja sama
czesto posluguje sie nimi


asia mama 11tyg Kacperka

[kubusala]

Hmmmm a o co chodzi..? bo nie rozumiem w czym problem, nie używaj zdrobnień
skoro ich nie trawisz. Ja do synka mówię: chodź zjeśc zupkę i co w tym złego?

[fringilla]

Oczywiście że nie ma niczego złego w zdrabnianiu, ale co za dużo to niezdrowo.
Nie wpadajmy w skrajności. Te wszystkie obiadki, kanapeczki, kręgosłupiki i
istotki, brr, mdło się od tego robi. Rozumiem, że gdy się rozmawia z dzieckiem,
zdrobniałe formy same cisną się na usta Ale tu przecież rozmawiamy w
dorosłym gronie, a chyba często o tym zapominamy (co w sumie zrozumiałe -
zwłaszcza po całym dniu z dzieckiem ).

Aha, i ja, i autorka wątku jesteśmy rodowitymi warszawiankami

[verdana]

No, tak. My zdrabniamy, a potem nasze dziecko musi dwa razy uczyć sie języka.
Bo nie rozumie, jak ktoś powie "Uważaj, bo spadniesz i będzie cię bolało" - no
bo ono słyszy" Oj, bedzie bęc i kuku!". Wie, że jest na dworze jest"ziazia", a
brudne rękawiczki sa "be". Dlaczego nie można mówić do dzieci zwyczajnie -
przecież dziecku jest wszystko jedno, czy ma zrozumieć "ładne" czy "cacy",
jedzenie czy "papu"!

[zuzia_i_werka]

Ratunku!! Co to jest ziazia????? Nie-tak naprawdę to chyba wcale nie chcę
wiedzieć)

[evee1]

Mnie moze zdrabnianie nie irytuje tak bardzo, ale sama nie jestem
zwolenniczka (mimo, ze jestem z Warszawy )) i jezeli uzywam
zdobnienie, to tylko w rozmowie z malutkimi dziecmi i juz nie
ze swoimi, bo trudno 9-letnia panne prosic, zeby zalozyla buciki
w rozmiarze 36 ))).
Ale jestem uczulona na mowienie do dziecka w jezyku "dzidzi" i
do naszych dzieci w domu mowilo sie zawsze normalnie jak do doroslego,
skomplikowanymi zdaniami i duzo. Moze zaczely pozniej mowic (co prawda
sa teorie, ze to przez dwujezycznosc), ale jakos szybciutko rozumialy
o co nam chodzi. Hm, tylko teraz jak sie o cos prosi, to trzeba cztery
razy powtorzyc glosno i wyraznie i na dodatek w najprostrzych slowach,
a najlepiej to huknac, bo to gluche jakies sie zrobilo. Za to bardzo
dobrze slysza wyszeptane "chcesz czekoladke?" ))).

[koleandra]

He he, nie przejmuj się tak kochanieńka, wszystko jest w najlepszym
porządeczku
Ja się ostatnio złapałam na tym, że u lekarza powiedziałam, że mnie boli buźka.

Nie zdrabniajmy każdego słowa:-))pieniążki :(blee

[asiaasia1]

O ile toleruję zdrabnianie wyrazów w rozmowach z dziećmi ,o tyle ( niestety )
mam odruch wymiotny , kiedy słyszę lub widzę napisany wyraz " pieniążki "użyty
w relacjach między dorosłymi .Nienawidzę , kiedy dorośli zdrabniają : bilecik ,
kawusia , pieniążki , włoski , główka , nóżka , niunia (hehe) i inne tego typu .
Niepotrzebne zdrabnianie to błąd językowy .

[mamania]

>Niepotrzebne zdrabnianie to błąd językowy .

z waszych postów wynika, że nigdy nie jest potrzebne, no bo skoro już w
stosunku do niemowląt źle, to kiedy?

śledzę tę dyskusję i chciałam zwrócić uwagę, że jest różnica pomiędzy
towrzeniem prawidłowych zdrobnień, a bełkotu w rodzaju "bach" i "zizia" nie
wiem dlaczego stawiacie to na równi

[omama]

Do niemowląt - dobrze. O niemowlętach - źle. A jak słyszę, że ktoś wydał
dużo "pieniążków" na mercedesa, to mi się zbiera na mdłości. Pieniążki to są
drobne monetki, ot co! A dorośli mają usta - nie buzie, na litość boską!

Zdziecinniali bardziej niż dzieci - do evee1

[koleandra]

evee1 napisała:
> Ale jestem uczulona na mowienie do dziecka w jezyku "dzidzi" i
> do naszych dzieci w domu mowilo sie zawsze normalnie jak do doroslego

Masz rację. Ostatnio moja córka właziła na łózko i sięgała do kalendarza. Moja
mama powtarza jej coraz głosniej "nie wchodz bo zrobisz bach" - i tak kilka
razy. W koncu mówi "ona jest nieposłuszna strasznie".
Ja powiedziałam do małej "nie wchodz bo spadniesz" - córka zrozumiała od razu i
zeszła z łóżka.

[coronella]

Hej Zdrobnienia, i te kropne okreslenia, ktore niektorzy mowia do dzieci
(kompu-kompu, sisi, pać, itp...) to dwie różne rzeczy

Te drugie sa okropne, wypaczają nauke mówienia, i tym kategorycznie mówię
NIE!

Ale zdrobnienia ) Nasz język, jako nieliczny, je ma, więc dlaczego ich nie
uzywac? Oczywiście, w granicach rozsądku, ale czasem? Tak dla podkreslenia
mniej formalnego języka? Angole nie zdrabniaja, Grecy dodaja na końcy -ki,
Japończycy -cha (do kazdego wyrazu), ale nie brzmi to juz tak swojsko jak nasz
obiadek
Poza tym nawet w ustach dziecka taka zupka, czy śniadanko brzmi fajniej niż
nasz dorosły jezyk. I nie uczą sie dwa razy, bo to dokładnie ten sam wyraz.

Pozdrawiam

Dyskusja się nam nieco rozjechała:))

[donatta]

Bo z tego, co zrozumiałam, założycielce wątku nie chodziło o używanie zdrobnień
w ogóle, tym bardziej w stosunku do małych dzieci. Po to są żeby w pewnych
sytuacjach z nich korzystać)
Chodzi o używanie zdrobnień w komunikacji pomiędzy dorosłymi. Na przykład tu,
na forum. Zamiast napisać: "jakie buciczki kupujecie swoim dzidziom"
zdecydowanie lepiej brzmi "jakie buty kupujecie swoim dzieciom". I tak dalej.
Niektóre posty składają się wyłącznie ze zdrobnień, a przecież rozmawiają tutaj
dorośli.
Widać nie wszystkim to przeszkadza.
A oto historia z życia wzięta:
Młodszy (o kilkanaście lat) brat mojego męża ma dziewczynę. Kiedy pierwszy raz
ją usłyszałam - zwątpiłam. To, że "ciumka" do mojego niespełna rocznego
dziecka - ok, w końcu niektórzy tak mają) Ale jak do pięciolatka zaczęła
mówić "I cio powieś? Maś autko?" to już mi szczęka opadła.
Zrozumiałam, że ona po prostu tak ma, kiedy usłyszałam jak rozmawia ze swoim
chłopakiem - do niego tez tak się zwraca, a jemu to nie przeszzkadza!! To co ja
będę świat zmieniać))

[mamaszyma]

Wydaje mi się, że bez zdrobnień byłoby ciężko. Mój synek je obiadek ale jakbym
powiedziała, e mój syn je obiad, to od rau oczywma wyobraźni widzę dużego
chłopaka przy obiedzie. A on jest przecież jeszcze mały (10 miesięcy), więc je
obiadek i kanapeczkę. No i chodzi w bucikach i ubrankach. Bo zdrobnienia są po
to, żeby ich uzywać . Nikt nie ma jakos pretensji o zdrabnianie imion. Ja wole
byc Kasia niz Katarzyna a to to samo co obiadek i obiad. W rozmowie z dorosłymu
staram się nie używac zdrobnień, chyba, że mówię o synku (nie o synu). A co do
mówienia do dzieci po "dzidziowemu" to ja mówię tak: uważaj bo spadniesz i
bedzie bach. Chcę zeby nauczył się tych kilku okresleń z dziecięcego języka.
No oczywiście bez przesady, nie idziemy ajci ani papuniać, no ale kilka zwrotów
dziecku nie zaszkodzi.

[jokrru]

Nasz piękny (jak słusznie napisałaś)
język tym różni się od wielu innych,
że MA mnóstwo zdrobnień.
Dlaczego więc mamy tego nie używać zwłaszcza w
najbardziej właściwej do tego sytuacji,
tj. w stosunku do dzieci.

Ważne aby tego nie nadużywać !

Bo jak każde nadużycie jest czasem śmieszne,
a czasem drażniące.

Pozdrawiam,
Mama Używająca i jak myślę Nienadużywająca.

[jagusia7]

Ja popieram, nie przepadam za zdrobnieniami. Mówię do mojego dziecka normalnie
i widzę, że mu to służy, ludzie dziwią się, że ma takie bogate słownictwo. Za
to moja teściowa mówi do mojego czterolatka: "moje ty śłonećko najdlośśie",
albo "sielduśko" i aż wysypki dostaję, kiedy to słyszę. A największe uczulenie
mam na określenie "dzidzia", nawet, jeśli dotyczy to noworodka ("moja dzidzia",
brrr), szczególnie, jeśli rozmawiają dorosłe osoby.
Od razu prostuję, że nie mam nic do zdrobnień używanych bez przesady, wiadomo:
ubranka to małe ubrania, nie rażą mnie rączki, jeżeli ma je małe dziecko, ale
dorosły już powinien mieć ręce
Mówię też "synek", ale już "syncio" mnie dobija. No i "Boziunia", którą
wymyśliła również moja teściowa("Bozia" było zbyt słabo zdrobnione według
niej)

[skarolina]

jagusia7 napisała:
> A największe uczulenie
> mam na określenie "dzidzia", nawet, jeśli dotyczy to noworodka ("moja
dzidzia",
>
> brrr), szczególnie, jeśli rozmawiają dorosłe osoby.

Hehe, a co powiesz na używane na tym forum często "moje dzidzi" (mianownik!)

O ile dzidzię jeszcze zniosę, a nawet czasem sama stosuję, to jak czytam
np. "kiedy moje dzidzi się urodzi" to dostaję gęsiej skórki.

[ata_x]

Mnie ostatnio osłabiła oferta na allegro, gdzie kobieta sprzedająca sukienkę
czy bluzkę dla dorosłej kobiety (!) napisała w ofercie, że ładnie przylega do c
i a ł k a. Wrrrrrrrrr
Natomiast pewno by mnie to nie raziło gdyby była mowa o ubranku dla niemowlaka.

apropos am am i papa itd

[kubusala]

Zdrobnienia zdrobnieniami, ale co złego jest w mówieniu do dziecka po
dziecinnemu. Jasne,że do trzy latka sie nie mówi am am. Ale jak mam roczniaka
nauczyć,żeby powiedział,że chce jesć? Am am powie i wtedy wiem o co
chodzi.Nawet psychologowie wypowiedali się, że najwazniejsze to nawiązać z
dzieckiem kontakt.Nauczyc go krótkich słów sformuowań, żeby mógł nam cos
przekazać.

[donatta]

Ty do niego mów normalnie, proste słowa to on już sobie sam wymyśli po
swojemu))))

[jokrru]

tego akurat nie powinno się robić,
zwłaszcza w stosunku do dzieci,
które mają trudności z mową.

Dzieci na ogół wcale tego nie lubią,
traktują to jak formę pewnego wyśmiewania.

Znane z podręczników z zakresu logopedii
przykłady poprawiania dorosłego przez dziecko:
"mamo, nie mówi się klowa, tylko kLLLowa".

Ale ja już na tym punkcie mam uczulenie,
bo mój syn ciągle ma kłopoty z wymawianiem pewnych głosek
i musi je ciągle słyszeć aby zaskoczyć,
więc jak miałby to usłyszeć, gdyby wszyscy,
mówili do niego, tak jak on ?.

Ja w każdym razie "po dziecinnemu" nigdy do niego nie mówiłam,
do córki też nie mówię i nie zamierzam nawet gdyby sama w wieku 10 mies.
powiedziała "krokodyl".
A i Wam nie polecam.
Pozdrawiam,
K.

[skarolina]

jokrru napisała:
> Znane z podręczników z zakresu logopedii
> przykłady poprawiania dorosłego przez dziecko:
> "mamo, nie mówi się klowa, tylko kLLLowa".
>
Hihihi, moja córka ma dwóch wujków - Arka i Alka. Kiedyś coś nam opowiadała i
mówi "A wujek Alek powiedział...", na co mąż "Wujek Alek tak mówił?"
A Gabi:"Tato, nie wujek Alek tylko wujek ALEK!!!"

Mam podręcznikowe dziecko ?

[jokrru]

))

A mój syn:

"popatrz tu jest kula"
"kula ? nie widzę"
"nie kula tylko kula"

Pozdrawiam,
K.

[skarolina]

kubusala napisała:

> Zdrobnienia zdrobnieniami, ale co złego jest w mówieniu do dziecka po
> dziecinnemu. Jasne,że do trzy latka sie nie mówi am am. Ale jak mam roczniaka
> nauczyć,żeby powiedział,że chce jesć?

Już Ty się nie martw, mów normalnie, a on sobie wymyśli. A Twoja w tym głowa,
żeby się połapać.
Roczna Gabryśka na pieska mówiła "jaja", na ciastko "kuka", choć nigdy nikt jej
takich rzeczy nie sugerował. Tylko nam parę dni zabrało zorientowanie się, co
nasze dziecko do nas mówi.

[ann007]

Gdy rozmawiam z Krzysiem mówię do niego: chcesz kanapeczkę? (kakałko, misia,
książeczkę etc.) Nie używam zdziecinniałych form wyrazów typu: dada, pać, usi i
tym podobnego bełoktu, bo mnie drażni niesamowicie (przeprowadzałam w tej
sprawie nawet szkolenie w rodzinie mojego męża, która specjalizowała się w
tego typu neologizmach. Teraz nawet teściowa zwraca uwagę, gdy ktoś tak mówi.
Na forum drażni mnie jedno (przepraszam ewentualne dotknięte moim
rozdrażnieniem osoby, ale już nie mogę wytrzymać): określenie ssania piersi
przez dZiecko jako ssania CYCUSIA. Matko, czy nasze własne części ciała już się
uwsteczniają? Sama się złapałam, że mówiąc o podnoszeniu dziecka mówiłam, "na
RĄCZKI". Ale, kurczę, ja mam ręce, a nie łapki, a kobiety nie mają już,
niestety, cycusiów.
No, to tyle ))

[aluc]

zdrobnienie zdrobnieniu nierówne
jasne, że bogactwo naszego języka to także bogactwo zdrobnień, ale jak słyszę
takie pieniążki na przykład to mnie cholerka trzęsie )))
ale faktycznie bardziej nerwowo reaguję na spieszczenia, te wszystkie nózie,
rąsie, dzidzie, niż na zdrobnienia, zwłaszcza typu "wstaw wódkę na herbatkę"

Za "Niunia" strzał w tył głowy !!!!

[cisme]

Chyba żadne zdrobnienie nie jest w stanie mnie tak wkurzyć jak nazywanie
swojego dzicka "Niunia", czasem tyle trudu zadajemy sobie żeby wybrać łądne
imię, więc nie rozumiem skąd ta Niunia. brrrrrrrrrrrrrrrrrrr
No niech ktoś się tylko tak zwróci do mojego dziecka ;-/

[zuzia_i_werka]

Witam ponownie Chciałam wtrącić małe sprostowanie-może nieco niefortunnie
zatytułowałam ten wątek,nie mam nic do zdrobnień prawidłowych których używamy w
rozmowach z dzieckiem jak np zdrobnienia imion czy niektórych zwrotów.Drażni
mnie bełkot,słowotwórstwo oraz to jak dorośli ludzie posługują sie takimi
określeniami w rozmowach między sobą-min te nieszczęsne dzieciątka i
kręgosłupiki oraz wszystkie niunie i dzidzie Pozdr!

[libra.alicja]

1. Jestem przeciwna spieszczaniu mowy w stosunku do dziecka, czyli mówieniu
np. "ziałozimy piziamke"

2. Jestem za zdrabnianiem niektórych wyrazów w stosunku do dziecka, oczywiście
nie non-stop, tylko czasem, więc pytam "czy swędzi cię rączka?", bo to jest
naprawdę mała rączka i taka biedna, jak ma wysypkę .

3. Zdecydowanie razi mnie zdrabnianie wyrazów w stosunku do dorosłych,
zwłaszcza obcych osób. Czyli pisanie na forum np. "sprzedam sliczną sukienusię"
lub "bolą mnie cycusie", "mam już pokaźne brzusio".

O właśnie! Brzusio!!! (i brzuszek!!!)

[ann007]

To jest drugie, zaraz po "cycusiach" zdrobnienie, które każe mi się zastanawiać
nad dojrzałością osoby je używającej. (Oczywiście w odniesieniu do brzucha
dorosłej osoby!) Brrr!

zgadzam się z librą.alicją

[ania.silenter_exunruzanka]

Dokładnie tak. Nic dodać, nic ująć.
pozdrawiam

[larenata]

Witam!
Jeżeli zdrabniamy słowa mówiąc do dziecka, to to jeszcze jest w porządku... Ale
dziewczyny nic mnie tak nie irytuje jak idę do fryyzjera i tam słyszę: proszę
pochylić głoweczkę, szyjeczkę, umyjemy zaraz włoski, nałożymy kompresik... No
może człowieka trafić... Ja mam 176 cm wzrostu, przewyższam tam wszystkich
fryzjerów, a oni mówią do mnie tak jak ja nie mówię do mojej prawie
trzymiesięcznej córeczki ))
Pozdarwiam!
Renata

[koleandra]

Nie ma nic złego w zdrabnianiu słow mówiąc do dziecka "daj rączkę" albo "załóż
buciki". Nie wierzę że ktoś nie mówi do swojego dziecka "choć mój skarbeńku".
Ja w ten sposób mówię często, ale nie cały czas. Mój mąż mówi do mnie
per "nunu" albo "choć cię przytulkam" i nie widzę w tym nic złego.

Ale słów: <pciuniać, pe, bach, ajciu i ziuziu> to nie toleruję.

baba aja aja brum brum?

[aluc]

...co znaczyło prawdopodobnie "chcesz, żeby babcia ci popchała samochód?" )))
usłyszane z rok temu, ale rozwaliło mnie kompletnie )))

a mój syn na bilansie dwulatka na hasło "chodź, zrobimy halo halo" odpowiedział
pani doktor "ooo, stetoskop do słuchania" ))

[kubusala]

To prawda,że czasami dzieci są mądrzejsze niż nam sie wydaje. Przypomniał mi
się kawał: 7 latek mówi do pięciolatka: dziś u nas w szkole pod kaloryferem
leżała prezerwatywa.. Na co pieciolatek: a co to jest kaloryfer?)
Pozdrawiam

wyjątkowo niesympatyczny wątek

[mamania]

otóż powiem wam super ekstra poprawne mausie, że nawet milej się czyta te
wszystkie dzidzie, rączki i cycuszki
niż wasze stękanie, zrzędzenie i warczenie
mamusie napisały:
>grrrrrr
>brrrrrr
>wrrrrrr
>strzał w tył głowy
>mam uczulenie na "dzidzię" ...?
itd
o sorry a może nie mamusie, już się poprawiam
jak poeta pisał - chodzi o to, żeby język giętki powiedział wszystko, co
pomysli głowa, a jak głowa mysli o czymś maleńkim, to naturalnie dodaje
końcówki zdrabniające, czy nie
i jeżeli na forum edziecko mówi się o rzeczach związanych z maleńkimi dziećmi,
to chyba naturalne jest, że będzie się zdrobnień używało, i trzeba bardzo
chcieć się czepić, żeby akurat tego się czepić

[asiaasia1]

Jasne ,
Te brzuszki czy fasolki to taki slang edzieckowy i można to w sumie
zaakceptować ale nazywanie dużej sumy pieniążkami lub zwracanie sie do
koleżanki niunia to chyba przesada ...
pozdrawiam

[mamania]

asiaasia1 napisała:

>ale nazywanie dużej sumy pieniążkami (...) to chyba przesada ...

no nie wiem, im większa tym czulej chyba sie na nią mówi, zwłaszcza jak na
naszym koncie ))
tak tylko myślę, niestety ...
pozdrawiam

[kubusala]

Ja szczerze mówiąc też nie widzę problemu, no ale skoro inni widzą to cos w tym
musi być. Bardziej razi mnie jak zaśmiecamy nasz język obcojęzycznymi zwrotami.

[jokrru]

)))))

Znam niesympatyczniejsze.

Pozdrawiam,
K.

[ann007]

mamania napisała:

>
> >> i jeżeli na forum edziecko mówi się o rzeczach związanych z maleńkimi
dziećmi,
> to chyba naturalne jest, że będzie się zdrobnień używało, i trzeba bardzo
> chcieć się czepić, żeby akurat tego się czepić


Jasne. Zgadzam się w 100 procentach. Ale zwróć uwagę, że większość postów
dotyczy infantylnych zdrobnień uzywanych z stosunku do osób DOROSŁYCH. A to już
całkiem inna para kaloszy, bo mało którą mamę można utożsamić z malutkim
dzieckiem. Pozdrawiam.

[mamania]

ann07 napisała:
>Ale zwróć uwagę, że większość postów
dotyczy infantylnych zdrobnień uzywanych z stosunku do osób DOROSŁYCH.

tego stosunku nie zauważyłam
mówiło się generalnie o dzieciach, o sprawach związanych z dziećmi i o mówieniu
do dzieci

[fringilla]

Przypominam tytuł tego wątku: "Nie zdrabniajmy każdego słowa". KAZDEGO słowa, a
nie nie zdrabniajmy w ogóle.

Nawet w tej dyskusji, wydawało by sie niewinnej, popadamy w skrajności

Ale ja jakaś dziwna jestem, bo częściej niż określenia: dzieciaczki, używam:
dzieciory. A Niuniek to była kiedyś ksywka mojego męża, chłop jak dąb, łysy i
ze złamanym nosem... Może dlatego jestem trochę skrzywiona.

[mamania]

fringilla napisała:

> Przypominam tytuł tego wątku: "Nie zdrabniajmy każdego słowa". KAZDEGO słowa,
a
>
> nie nie zdrabniajmy w ogóle.
>
> Nawet w tej dyskusji, wydawało by sie niewinnej, popadamy w skrajności
>

w takim razie sorry, wątek nie jest niesympatyczny, tylko bardzo - że tak
powiem - abstrakcyjny
nie znam nikogo kto zdrabniałby cyt. KAŻDE słowo
nigdy tez nie natknęłam się na taki post na forum

> Ale ja jakaś dziwna jestem, bo częściej niż określenia: dzieciaczki, używam:
> dzieciory.

to też nie jest wyraz podstawowy, neutralny
i również jest nacechowany
w czym lepszy od dzieciaczków?

>A Niuniek to była kiedyś ksywka mojego męża, chłop jak dąb, łysy i
> ze złamanym nosem... Może dlatego jestem trochę skrzywiona.

może ... )

w idolu był taki gigantyczny ochroniarz o ksywie Kruszyna

[kin2]

u nas wygląda to tak ( a raczej brzmi): ja do Kubasa choć idziemy się kąpać a
on na to : miju miju? dzieci świetnie romumieją dorosłą mowę choć nie potrafią
się po dorosłemu wyrażać.
i co to jest ZIAZIA????????????????????????????????????????
Kinia mama Kuby (12.03.203)

do Donatty

[tjoanna]

Olśniło mnie! A raczej - Ty mnie olśniłaś swoją teorią Dzięki!
Mój mąż często zdrabnia, STRASZNIE mnie to irytuje! Zawsze myślałam sobie, że gada jak przekupka na targu, a tu proszę - po prostu jak Warszawiak, którym jest z urodzenia. A ja owszem, na prowincji żem wychowana

[donatta]

To nie moja teoria, tylko zaprzyjażnionej osoby, która już dobre 10 lat mieszka
w Warszawie. I słyszy co nie co)
Jak każda teoria, to duże uogólnienie, ale się sprawdza. Byłam jesienią parę
dni w Warszawie (u znajomego notabene) i własnoocznie i własnousznie
zarejestrowałam wzmożone zdrabnianie, obce mieszkańcom innych miast)

Ziazia

[verdana]

Ziazia to jest "zimno" . A ja jedak bede bronic tezy, ze do dziecka nalezy
mówić z jak najmniejszą iloscią zdrobnień - to bedzie lepiej, szybciej i
ładniej mówił po polsku. Wpadamy w zaklęte koło - my naśladujemy dziecięcy
jezyk, a dzieci nasladują nas. Tzn. dla wyjaśnienia "Daj rączkę" jest ok. Ale
dlaczego zjemy "zupkę, mięsko i marcheweczkę na obiadek" - kiedy to obiad na
schwał? Krzysiunio i Robercik też sa dobre, póki panowie nie ukońcżą podeszłego
wieku np. lat trzech? pięciu? - ale już nie w szkole.

[ann007]

Znam panią, która o swoim 40 letnim synu mówi per: Radunio...

[jagusia7]

Verdana, ja się z Tobą zgadzam prawie zawsze, w tej kwestii też, ale Robercika
to Ty mi się nie czepiaj))))))
Imię to imię, ewoluuje z wiekiem. Akurat mój syn ochrzcił się w wieku jakiegoś
roku "Bebisiem" i ten Bebiś nieszczęsny uczepił się nas na następny rok...aż
wreszcie wszyscy wyrośli(akurat Bebisia lansowała z uporem moja mama).
A na Roberta mówimy najczęściej Robuch(Ropuch w wersji luźniejszej), Robercik
jak wszyscy mamy dobre humory, Robert jak coś spsoci.
I akurat w zdrobnianiu imion nie wiedzę nic złego(o ile nie dotyczy to starego
konia oczywiście). Sztuczne wydaje mi się, jakbym do mojego dziecka zwracała
się wyłącznie: Robercie Natomiast w szkole podejrzewam że już Robertem
będzie, nie Robciem czy Robercikiem...
A mój mąż mówi do mnie Aga, tak jak mój brat i większość znajomych(lub, o
zgrozo Agusia) i uważam to za przyjemne, "Agnieszko" też lubię, ale w wersji
bardziej oficjalnej, dla bliskich wolę być Agą)))
Z tymi zdrobnieniami nie można przesadzać w żadną stronę...
P.S. Opiekunka mojego dziecka chodziła z nim "aciu" i zawsze dostawałam
dreszczy... Jakby nie można było użyć słowa spacer

[jagusia7]

Co do tego Robercika, to jeszcze mogę dodać, że ja tego nie traktuję jako
zdrobnienia, a raczej jeko modyfikację Bo jeszcze mamy na topie: Robisław,
Robinson, Robin, Robertino...My po prostu lubimu zabawy z imionami Ja też
bywam Agnieszkiem... W tym chyba nie ma nic złego

[kajami1]

Jedna rzecz mnie w tym wątku zaintrygowała szalenie. Chodzi mi o stwierdzenie,
że gdy mówiąc do dziecka stosuje się zdrobnienia to dziecko to uczy się języka
dwa razy. No cóż, u mnie w domu nie stosowało się przesadnie zdrobnień a jednak
nie kojarzę abym musiała uczyć się od nowa ich znaczenia. Raz mówiono do mnie
śniadanie a drugi raz śniadanko i wiedziałam, że oba te wyrazy oznaczają to
samo (dane pochodzą od mojej mamy, rzecz jasna).
Także dziwi mnie oburzenie jakie budzi używanie wyrazów dźwiękonaśladowczych,
moim zdaniem jeśli dziecko wie, że "titit" czy "brum-brum" to to samo co auto
czy samochód, to wszystko jest ok.
Sama osobiście używam wielu zdrobnień mówiąc do dzieci, oczywiście zamiennie z
formami podstawowym wyrazów, dzięki temu mój synek potrafi psa nazwać zarówno
psem (jak jest duży) jak i pieskiem (gdy ma do czynienia z jakąś miniaturką)
czy też psiaczkiem (gdy mamy okazję pozachwycać się szczeniaczkiem). Wydaje mi
się, że dzięki temu słownictwo mojego dziecka jest bogatsze.
Neguję tylko i wyłącznie "pieszczenie się" do dzieci a do furii doprowadza mnie
seplenienie mojej teściowej bo ono nie wzbogaca słownictwa dziecka tylko uczy
nieprawidłowego brzmienia i wymowy wyrazów.
A ile zdrobnień można spotkać u klasyków naszej literatury, bo o poetach wolę
nie wspominać...

Pozdrawiam
Katarzyna (zdrobniale: Kasia)

[fringilla]

kajami1 napisała:

> > A ile zdrobnień można spotkać u klasyków naszej literatury, bo o poetach
wolę nie wspominać...


Przy kośćiołku,
Mój aniołku,
Koronka,
Żonka,
Pieczonka.

Przy organku,
Mój [Boh]danku,
Szumka
I dumka.

Przy klasztorku,
Mój kaczorku,
Świętość,
Wziętość,
Nadętość.

Słowacki (Julo) )))))

Ten sam poeta cytowany był na początku, pozwolę sobie dokończyć:

Chodzi mi o to, aby język giętki
Powiedział wszystko, co pomyśli głowa;
A czasem był jak piorum jasny, prędki,
A czasem smutny jako pieśń stepowa,
A czasem jako skarga Nimfy miętki,
A zasem piękny jak Aniołów mowa...

Takie skrzywienie zawodowe...
Pozdrawiam i zachęcam do zabawy językiem ))))))

[donatta]

Mylimy dwie rzeczy: zdrobnienia i język na siłę "udziecinniany". To pierwsze to
nieodłączny element naszego języka, świadczący o jego bogactwie leksykalnym. A
więc mamy 'dziewczynę', ale także 'dziewczynkę', i 'dziewczyneczkę'. 'Brzuch'
oraz 'brzuszek', 'brzusio', 'brzuchol' i tak dalej. Negowanie istnienia tychże
słów to zubożanie własnego słownictwa.
Z drugiej jednak strony, nieumiejętne posługiwanie się zdrobnieniami może
bardzo razić. Zdrobnienia zwykle (upraszczam) odnoszą się do rzeczy/osób małych
(w przeciwieństwie do niezdrobnionych dużych - np. 'mały piesek'), do osób i
przedmiotów, do których mamy stosunek emocjonalny (są to określenia
pieszczotliwe - np.' mój psiak'),i wreszcie dla oddania ironii, sarkazmu czy
innych emocji (mają wtedy znaczenie przenośne - np. 'i przyszedł facet
z "pieskiem", takie bydlę, wielkości cielaka"). Stosowanie ich zamiennie z
niezdrobnionymi ekwiwalentami jest rażące. Zwykła rozmowa dorosłych ludzi
zazwyczaj odbywa się przy użyciu "zwyczajnych" słów i to jest całkowicie
naturalne. Nienaturalna jest zamiana czego się da na zdrobnienia. Ale, na Boga,
nie oznacza to, że zdrobnień nie mamy używać!

Watek rozlazł sie także w stronę języka na siłę udziecinnianego. Chodzi tu o
wszystkie słowa w rodzaju bam, am-am, papu, tutu, czy co tam jeszcze
używacie/słyszałyście. I to jest sporym błędem rodziców i opiekunów. Pomyślcie
tak: uczycie się języka angielskiego (na przykład) i zamiast słowa 'no' (nie)
nauczyciel ciągle mówi 'yak' (polskie 'be'). I jak Wy macie rozmawiać z ludźmi,
skoro znacie tylko 'yak'? Zamiast 'dog' (pies) nauczyciel ciągle serwuje
wam 'woof,woof' (hau, hau). Czy zrozumiecie dorosłych rozmawiających o psach?
Pewnie nie. Oczywiście po jakimś czasie dziecko zrozumie, że 'hau, hau'
i 'piesek' to to samo, tylko po co mącić mu w głowie? W tym czasie mogłoby
nauczyć się zupełnie nowych słów.
Ponieważ do dzieci wyrazy dźwiękonaśladowcze bardzo przemawiają jestem za ich
użyciem, ale jako uzupełnienia. Np. zobacz to jest piesek. Piesek szczeka hau,
hau.
A już wymyślanie słów, które nijak się mają do dźwięków jest jakimś wielkim
nieporozumieniem. Ot, na przykład moja bratowa, żeby daleko nie sięgać,
nauczyła swoje dziecko, że sok to 'tutu'. Co ma piernik do wiatraka? Nie wiem.

[wawrz]

Mnie jabardziej irytuje jak np.teściowa mówi zdrobniale do mnie!!np.
zupeczkunie ci ugotowałam,dzieciąteczka wyprasowałam wam ubranka, ide teraz do
sklepiku i zrobie zakupki póżniej przyjde i obiorę ziemniaczki zrobię sobie
jajeczniczke, poczytam książeczke itp.itp.

[poleczka2]

Taki wątek był niedawno na ciąży i porodzie. Osobiście nie używam słów typu
dzidzia bo mnie drażnią ale nie zamierzam buntować się przeciwko ich używaniu
przez inne osoby.

[lensi]

Dziękuję Zuza. Zwróciłaś na coś fajnego uwagę i przez to w pewnym sensie
naprawłas moje skrzywienie

lensi

[staramama]

W zdrabnianiu też trzeba znać miarę. Co innego mówić do córki "córeńko", a co
innego zobaczyć tekst, w którym matka do innych matek pisze, że "córka ma
czerwona siśkę". Rany boskie, co to jest? Wiem, że w Warszawie zdrabnia się
więcej, niż gdzie indziej, czy jak ktoś wyżej napisał "na prowincji". To dzięki
Bogu, że ja z prowincji (z Krakowa).

[mopek1]

hej! Staramamo jestem z tej samej prowincji! Podpisuje się obiema rękami pod
tym wątkiem, odkąd mam dziecko i zaglądam na to forum, mąż sie skarży, że nie
sposób się ze mna dogadać, a jak ostatnio w KFC poprosiłam o twisterka to mi
zrobił awanturę! Błagam oduczmy się tego bo to okropne!!!!!

[mopek1]

Od pewnego czasu jakoś "wpadam" na twoje posty i zwykle się z nimi zgadzam,
poza tym nie jestem pewna ale chba wykonujemy ten sam zawód? Jeśli masz ochote
zapraszam na pogawędkę na priva, może spotkanko???
mój gg 8967975
pozdrawiam
Marta

[lolka11]

Hei,

Fakt, ze zdrabniac niemal, ze wszytsko to jest przesada. Z tymi zupkami,
odiadkami, spacerkami itp, zgadzam sie, ale...
Jesli moja corka zrobi mala kupe, to mowimy, ze jest kupka, a jezeli duza, to
mowimy - ale kupala... I co w tym zlego? Po to mamy stopniowanie...
Nie uwazam, ze jest to cos strasznego jesli do dziecka mowie "daj raczke
mamusi", "zalozymy spodenki czy buciki". Raczka jest malutka i tak samo jak
spodnie czy buty dla dziecka tez sa malutkie.
Zuza pisze, ze po co zdrabniac jesli nasz jezyk jest taki ladny, no wlasnie, to
JEST NASZ JEZYK - POLSKI, w ktorym sa zdrobnienia i stopniowania....

Pozdrawiam
Dorota