Wspieranie w problemach

[satoja]

Jaki macie model rodzinnych zachowań gdy komuś się coś dzieje?
Np żona ma problem z tuszą, usiłuje się odchudzić, czy mąż też przestawia się na dietetyczne jedzenie żeby jej nie kusiło iż on je a ona nie?
Mężowi wysiadła trzustka, nie może jeść tłustego. A wcześniej uwielbiał. Czy żona gotuje też dla siebie tylko nietłuste posiłki, by mu smaka i przykrości nie robić?
itd itp

[deszcz.ryb]

> Np żona ma problem z tuszą, usiłuje się odchudzić, czy mąż też przestawia się n
> a dietetyczne jedzenie żeby jej nie kusiło iż on je a ona nie?
> Mężowi wysiadła trzustka, nie może jeść tłustego. A wcześniej uwielbiał. Czy żo
> na gotuje też dla siebie tylko nietłuste posiłki, by mu smaka i przykrości nie
> robić?

A niby po co ta druga osoba ma się przestawiać na dietetyczne tylko po to, żeby przykrości nie robić? Jak sama chce, to owszem, to bardzo miłe z jej strony, ale nie widzę najmniejszego powodu, dla którego miałaby to robić. Bo chyba nie mówimy o osobach chorobliwie obżerających się, które rzucają się na czekoladę i tłustego kotleta kiedy tylko je zobaczą?

[satoja]

Spotkałam się z tym, że np jeśli mąż zaczyna na coś chorować to to żona dba o to, żeby miał na talerzu to co mu nie szkodzi, bo gdyby miał sam za dietę odpowiadać to wcale by jej nie przestrzegał.
Na mieście widzę też rozlepione plakaty: jakiś apel do żon by dbały o serce męża bo to serce ich kocha i by męża na badania zaprowadziły.
Mam ciocię u której zdiagnozowano cukrzycę. Powinna ograniczać pewne produkty. Wie o tym. Ja biegam po mieście żeby kupić jej specjalne jedzenie w specjalnych sklepach, przyjeżdżam do niej z tym, a ona wyciąga wielką torbę słodkich ciastek które sobie kupiła i zajada w najlepsze
Na innym forum zaś w dyskusji co robić z czynnym alkoholikiem na przyjęciach; czy częstować go wódką czy omijać jego kieliszek informując z jakiego powodu, niektórzy sugerują, żeby w ogóle nie pić bo przecież pozostałym alkohol nie jest wcale potrzebny więc mogą z niego zrezygnować.

[deszcz.ryb]

> Spotkałam się z tym, że np jeśli mąż zaczyna na coś chorować to to żona dba o t
> o, żeby miał na talerzu to co mu nie szkodzi, bo gdyby miał sam za dietę odpowi
> adać to wcale by jej nie przestrzegał.

> Mam ciocię u której zdiagnozowano cukrzycę. Powinna ograniczać pewne produkty.
> Wie o tym. Ja biegam po mieście żeby kupić jej specjalne jedzenie w specjalnyc
> h sklepach, przyjeżdżam do niej z tym, a ona wyciąga wielką torbę słodkich cia
> stek które sobie kupiła i zajada w najlepsze

Cóż, ja wychodzę z założenia, że osoby, o których piszesz, są dorosłe i same powinny o siebie zadbać, prawda? Można im przypominać o diecie, pokazywać negatywne skutki jej nieutrzymania, ale to wszystko [z wyjątkiem tej żony, która gotuje dla męża - jeżeli zawsze dla męża gotowała, to nic dziwnego, że teraz musi zmienić jadłospis i sama powinna o to zadbać].

> Na mieście widzę też rozlepione plakaty: jakiś apel do żon by dbały o serce męż
> a bo to serce ich kocha i by męża na badania zaprowadziły.

Moim zdaniem te plakaty są okropne, upupiają i infantylizują tych mężczyzn, sugerują, że sami są za głupi/ za leniwi żeby na te badanie pójść z własnej inicjatywy. Chociaż rzeczywiście jest taki typ mężczyzn, którzy do lekarza nie pójdą dopóki żona ich nie zaprowadzi a później nie przypilnuje przyjmowania leków i diety...

> Na innym forum zaś w dyskusji co robić z czynnym alkoholikiem na przyjęciach; c
> zy częstować go wódką czy omijać jego kieliszek informując z jakiego powodu, n
> iektórzy sugerują, żeby w ogóle nie pić bo przecież pozostałym alkohol nie jes
> t wcale potrzebny więc mogą z niego zrezygnować.

Czynnego alkoholika się NIE ZAPRASZA na przyjęcia z alkoholem. Bo absolutnie nie wypada go nie częstować [a jeszcze informowanie z jakiego powodu woła o pomstę do nieba]. A znowu częstować go alkoholem nie wolno. Poza tym trzeba zadbać o komfort innych gości - jak ten alkoholik się uchleje i zarzyga pół stołu albo wda się z kimś w bójkę, to aki komfort nie będzie zapewniony. Więc się go NIE zaprasza.

[asia_i_p]

Kiedy w ciąży nie piłam Coca Coli, mąż też zrezygnował. Na pełną dietę cukrzycową nie przeszedł, ale przestał kupować takie konkretne słodycze.
Co do niepodawania alkoholu na imprezie, na której jest alkoholik w fazie abstynencji - na pierwszych etapach leczenia popieram. Potem już mniej, bo jest to podkreślanie problemu tej osoby i może być dla niej nieprzyjemne.

[dorotakatarzyna]

Bardzo skomplikowana sprawa
Kiedyś byłam wegetarianką - sobno gotowałam rodzinie, osobno sobie. A raczej dla siebie już mi się nie chciało, więc to rzuciłam.
Dzieci były alergikami - dostawały to co mogły, reszta normalnie.
Obecnie się odchudzam - mąż się nie przyłącza, ale cała rodzina potrafi mi wyżerać moje "dietetyczne " dania, bo im smakuje, i też chcą. A z drugiej strony, jak im podałam makaron razowy, żeby nie robić dwóch, to kręcili nosami.
Inaczej przedstawia się sytuacja, gdy na diecie jest dziecko. Zwłaszcza "odchudzającej". Dziewczynka lat 11 ma problem z hiperinsulinemią - musi jeść potrawy o niskim indeksie glikemicznym. No i czasami jest dramat - "bo oni jedzą takie pyszne kotlety, a mi dają takie świństwo " - to znaczy niepanierowane. Ciągle jest wystawiana na pokuszenie. Kiedy przychodzi w gości, lepiej nie podawać słodyczy czy słodkich napojów, bo rzuca się na to jakby umierała z głodu.
Ogólnie - jeśli problem zdrowotny ma osoba o silnej woli, to reszta może sobie pofolgować. Ale jeśli widać, że sprawia jej to trudność, przykrość, kusi - to z miłości przecież można się ciut poświęcić, zwłąszcza że mnie cukru czy tłuszczu jeszcze nikomu nie zaszkodziło, raczej jest zdrowe.
A co do alkoholu - w ogóle na przyjęciach staram się nie podawać alkoholu, kiedy jest moja teściowa i rodzeństwo męża. Teść jest alkoholikiem, i chociaż nie przychodzi, to alkohol jest tematem tabu, nikt z nich nie pije.

[premeda]

Oglądałam kiedyś program, w którym teraputka radziła aby cała rodzina wspierała taką odchudzajacą się osobę i z doświadczenia wiem, że jest to potrzebne. Ja np. łamałam się kiedy się odchudzałam, a chłop z czekoladą przychodził. Dietę podczas chorób też łatwiej utrzymać, gdy nie ma pokus na każdym kroku.