Do średniozamożnych emam - pytanie

[ka12]

Kieruję to właśnie do Was, bo wy mnie najlepiej zrozumiecie.Miałam wrócić we
wrześniu do pracy w szkole, a córcię (8mc)zostawić w żłobku.
Z pomysłu posłania do żłobka szybko zrezygnowałam - to jest jednak temat na
innych wątek. Przez miesiąc szukałam niani - w końcu znalazłam, ale życzy
sobie 600zł - ja zarabiam 880 zł, pensja męża idzie na życie. Co
zrobiłybyście? Zostały z dzieckiem w domu na wychowawczym ( czyli potem
nabieram statusu bezrobotnej z wyboru) czy poszłybyście do pracy praktycznie
za darmo ( niania +sieciówka = 700zł) tylko po to żeby ją utrzymać?
Bardzo mi zależy na waszych opiniach
Kasia

[flurcia]

Dokładnie jak u mnie. Ja zostałam w domu, bo nic i nikt nie zastąpi dziecku matki. Nie jest łatwo, jedena pensja, ale jakoś sobie radzimy. Mama to mama. To z Tobą jest dziecko cały czs, ty widzisz jego pierwsze uśmiechy, miny, kroczki, postępy w rozwoju. Nie zamieniłabym obecnej sytuacji na żadną inną. Jetem szczęśliwa, że dokonałam takiego wyboru i jestem z małą w domu. A nie było łatwo W pracy dostałam awans, a tu po 2 miesiacach dowiaduję się, że jestem w ciąży. Moja szefowa zmusiła mnie do napisania rezygnacji ze stanowiska na które awansowałam z prośbą o przeniesienie na poprzednie. Do dziś nie mogę tego zapomnić, to boli, ale jak patrzę na moją Ole to nic nie jest ważne tylko ona. Na razie wziełam urlop na rok, ale napewno przedłużę, chyba że coś się zmieni do tej pory. A le o tym będę myśleć w przyszłym roku w lutym. Pozdrawiam i życzę udanego wyboru.

[zuzazuzka]

zanim urodziłam corke planowłam zostac z nia w domu rok, w tej chwili ma ona 26
mcy a ja dopiero w marcu wracam do pracy. I wcale nie załuje, czasami jest
cięzko ale napisze cos co kiedys uslyszalam, "pamiętaj ze ile dasz z siebie
dziecku tyle ono ci odda w przyszlosci"

[mirka17]

Ja właśnie pracuję wg Twojego opisu - wychodzi prawie za darmo jak odliczę
nianię, koszty dojazdu, pełnoetatowe przedszkole starszego. Chcę chodzić do
pracy choc wcale się to "nie opłaca". Jeżeli lubisz swą pracę, dobrze się w
niej czujesz i masz jakąś tam pewność że jak wrócisz to jej nie stracisz, no i
jak przeżyjesz rozstanie z dzieckiem to wracaj do pracy. Dziecko za dwa lata
może iść do przedszkola a Ty nadal będziesz miec pracę.
Szukaj dajej, może znajdziesz tańszą nianię - no ale to zależy jeszcze od tego
gdzie mieszkasz.

[ewa2233]

Czy jest tylko jedna niania?
My daliśmy ogłoszenie do lokalnej gazety i zgłosiło się chyba ze 100 osób!
Oczywiście trzeba BARDZO ostrożnie podejść do każdej kandydatki,
ale było tyle miłych osób, które mówiły, że pensja jest DRUGORZĘDNĄ sprawą...
Później zostaje tylko weryfikacja chętnych (o co pytać - to już było na forum).
Warto poszukać opiekunki wśród bezrobotnych znajomych.
Albo powiedzieć znajomym o swoim kłopocie, może oni znają kogoś odpowiedniego?
My właśnie trafiliśmy na świetną nianię przez moją przyjaciółkę!
(odgłoszenie w gazecie było "na wszelki wypadek").

Na pewno nie dopuściłabym do utraty pracy, bo nawet po oddawaniu pensji
wyłącznie niani przez 2-3 lata, później możesz dziecko oddać do przedszkola,
a pracę masz nadal...
Zastanawia mnie jedno:
jeśli jesteś z mniejszej miejscowości - to pensja niani wydaje mi się raczej
z tych "górnych". U nas (miasto 70 tys) średnia wynosi około 400 - 450 zł,
a jeśli z większej - to z kolei powinien być wybór w żłobkach ...

[zuziarozia]

Witam.
Doskonale cie rozumie, poniewaz mam ten sam problem, tylko moja coreczka bedzie
miala dopiero 5 miesiecy jak bede musiala wrocic do pracy. Co prawda zarabiam
troszke wiecej ale po odliczeniu kosztow tez nie wiele zostanie. Przeciez do
pracy tez sie trzeba ubrac, a ja mam taka, ze musze chodzic w zakietach. Zostal
mi jeszcze miesiac na podjecie decyzji i wciaz sie zastanawiam. Ale mi nie
chodzi tu o pieniadze , tylko o coreczke. Nie wyobrazam sobie ze ktos obcy
bedzie sie nia opiekowal. rowiez zdaje sobie sprawe, ze po wychowawczym moge
nie wrocic na dotychczasowe stanowisko, a lubie moja prace i nie chcialabym
robic czegos innego.
W zwiazku z tym nie pomoge ci w podjeciu decyzji, bo sama nie wiem co zrobie i
jestem bardzo rozdarta. Chcialabym wrocic do pracy, ale z drugiej strony nie
chce zostawiac dziecka z kims obcym. Ponadto nie wiem czy sprostam wszystkim
obowiazkom, wkoncu praca bardzo duzo czasu mi pochlania na 7 rano powrot o
15:30 , zima juz ciemno i tyle rzeczy do zrobienia, w dodatku mam jeszcze
drugie dziecko, ktore chodzi do przedszkola.
Pozdrawiam.
Daj znac jaka decyzje podejmiesz i czy jestes z niej zadowolona. Moze mi bedzie
latwiej sie na cos zdecydowac.
Mama dwoch coreczek.

[madelaine6]

Ja mam podobna sytuacje,tyle tylko,ze rok temu skonczylam studia i ze wzgledu na synka (teraz ma 15 miesiecy) nie poszlam do pracy (rowniez zgodnie z wyksztalceniem-do szkoly).Mialam isc w tym roku-od wrzesnia,ale po dokonaniu obliczen okazalo sie,ze jeszcze bedziemy do tylu...
Smutne to jest,ale prawdziwe.Synek jest bardzo zwiazany ze mna i jedynie mozliwosc jakiegos godnego zarobku (tak,zeby chociaz 500-700 zl. zostalo) zmusilaby mnie w tej chwili do pojscia do pracy.Z drugiej strony bardzo bym chciala,bo naleze raczej do ludzi aktywnych...Wiec niby jest fajnie,ale...cos mnie tam dusi czasami.
Wprawdzie poszlam wlasnie rok temu(po skonczeniu poprzednich) na drugie studia(filologia angielska),wlasnie zaliczylam 1-szy rok i mam nadzieje,ze moze ich skonczenie cos zmieni.No i synek bedzie wiekszy...A nuz sie trafi cos innego-nie w zawodzie?
W kazdym badz razie decyzja nie jest latwa,jestes w troche innej sytuacji i musisz ja podjac w zgodzie ze soba )))
Ja osobiscie,gdybym juz miala prace ,to chyba wolalabym ja utrzymac.Ale to tylko "gdybanie".
Zycze Ci podjecia wlasciwego wyboru.Pozdrawiam.

[ka12]

Postaram się odpowiedzieć na kilka kwestii, które poruszyłyście. Opiekunki
szukałam naprawdę intensywnie, ale tylko wśrod znajomych i ich znajomych , bo
nigdy nie zostawiłabym dziecka z kimś obcym z ogłoszenia.Mieszkam w mieście( 50
tys. mieszkańców), stawka opiekunki 5 zł, pamiętam że 5 lat temu brały 3,5 zł.
Pracę uwielbiałam, ale ostatnio bardzo sie to zmieniło - obowiązków full ,
większość za frajer, dużo przygotowywania w domu, jestem dosyć solidna, więc
często robię prace kontrolne, a jeszcze przygotowywanie maturzystów - wszystko
to łączy się ze ślęczeniem nad tym w domu. Atmosfera w pracy stresująca, wiem,
że miałabym zero taryfy ulgowej ze względu na małe dziecko.Nie należe do
przydupasów, wiem musiałabym obstawiać wszystkie imprezy szkolne pozalekcyjne i
weekendowe, i musialabym się pogodzić z koszmarnym planem lekcji ( ci "milsi"
mają zawsze najlepszy). To tyle.
Obiecuję Zuzirozi, że dam znać, jak podejmę decyzję- chyba najtrudniejszą do
tej pory w moim życiu.Wierz mi, wiem jak się czujesz i co musisz przeżywać.
A może ktoś jeszcze się ustosunkuje do tej sprawy?

[ewa2233]

Ja jeszcze w kwestii pozostawienia 5 miesięczniaka z nianią.
Też musiałam zostawić takie maleństwo!
Myślałam, że oszleję!
Cały czas chciało mi się płakać i nie mogłam się pogodzić z taką "wymuszoną"
decyzją!
Niestety, nie stać nas na bezpłatny wychowawczy, który oczywiście równałby się
utratą pracy (której szukałam przez 3 lata, a później przez kolejne 2 i pół
roku były nerwy z powodu przedłużania umowy po 1/2 roku z miesięcznymi
przerwami).
Jednak po niedługim czasie okazało się, że decyzja o powrocie do pracy,
a nawet zostawienia z (super!) nianią dzieciaczka w tym wieku (5 mies),
była jak najbardziej słuszna!
Po prostu, synek wietrzony na uwielbianych spacerach, nawet nie zauważał, że
jest z kimś innym, a po jakichś 2 miesiącach nie sposób było zostawić Go z kimś
obcym, bo zaczął rozróżniać domowników (wliczając nianię) i reagował na obcych,
płaczem.
Z nianią ma świetny kontakt. Widać, że bardzo się lubią!
Będąc w pracy nie denerwuję się, co u nich, bo wiem, że się dobrze bawią!

[wieczna-gosia]

Znalazlam opiekunke w miescie stolecznym warszawa za 4 zlote. od wrzesnia
zmieniam i znalazlam inna ktora sie zgodzla za 4,5 . Ma male dziecko co mi
zupelnie nie przeszkadza.
Moze idz tym tropem.

Mi sie wydaje ze kluczowe pytanie brzmi- jak bardzi zalezy ci na pracy. Mi na
studiach doktoranckich zalezy bardzo i ciesze sie ze do niani nie bede
dokladac ) bo mi stypendium starczy )

[ik.stokrotka2001]

I ja też miałam ten problem. Kiedy urodził się synek było tak moja mama
powiedziała, że po urlopie macierzyńskiem ona się zajmie maluszkiem, jednak pod
koniec tegoż urlopu mama mi oznajmiła, że nie może bo nie da siły i co dalej
miałam robić? Mialam kilka możliwości znaleść opiekunkę, albo też dać na 2 dni
mojej mamie na tyle się zgodziła. A ja musiałam iśc do pracy z powodów
finansowych. Wybralam mamę na dwa dni, bo po pierwsze w mojej miejscowości nie
mopgłam znaleść niani, a po drugie jak policzyłam ile musiałabym dać niani, 12
godzin dziennie to stwierdziłam, że nijak mi się to opłaca. Niestety do pracy
dojeżdżam i to tak wygląda, że pracuję 8 h, 2,5h na dojazdy, a 1,5 h - to
zapas - różnie mogło się zdarzyć. Także babcia opiekuje się małym bo inaczej to
by się nie opłacało
Pozdrawiam

[kocianna]

Ja jestem dokładnie w tej samej sytuacji - zarabiam co prawda ciut więcej (też
w szkole), ale w Warszawie opiekunki kosztują straszne pieniądze, a wcale nie
jestem pewna, czy uda mi się znaleźć taką na 4-5 godzin dziennie albo taką na
trzy dni w tygodniu (zależy, jakiego planu w szkole sobie zażyczę).
W moim przypadku w grę wchodzi niestety niedokończony staż, więc muszę pracować
przynajmniej na pół etatu - a wiadomo, pół etatu to tak jak cały...Zdecyduję
się chyba na powrót do pracy.

Na szczęście ja mam super dyrekcję, która mi nieba przychyli... chociaż ona
bardzo poważnie sugeruje przejście na wychowawczy. Pożyjemy, zobaczymy, decyzję
będę musiała podjąć dopiero w kwietniu przyszłego roku

[robszym]

Witaj!
Ja pracowałam w ten sposób ponad rok, bo miałam rozpoczęty staż i szkoda mi go
było przerywać. Właściwie to dokładaliśmy z mężem do mojej pracy. W styczniu
zrobiłam mianowanie i postaraliśmy się o 2 dziecko. Od września więc nie będzie
mnie już w szkole. Po macierzyńskim nie wracam do pracy, bo to po prostu nie ma
sensu żadnego. Nie wiem czy po wychowawczym będę mogła tam wrócić? Ale
ostrzegam: jeśli podejmiesz się pracy to być może tak jak u mnie dopadnie cię
zniechęcenie. Ileż w końcu można pracować za darmo, za nic? U mnie przełożyło
się to na spadek efektywności, nic dla uczniów ponad standard nie chciałam
zrobić.
A co na to twój mąż? Mój by wolał, żebym wróciła, ale jemu nie chodzi o finanse
(zarabia kilka razy więcej ode mnie), ale o względy ambicjonalne(nie chce mieć
kury domowej w domu, cha, cha, cha...)
Moja podpowiedź dla ciebie: nie wracaj do pracy, odczekaj, odchowaj dziecko, bo
z pracy chleba mieć nie będziesz, więc po co? Czy po wychowawczym wiesz, że nie
będzie dla ciebie miejsca?

[marcel_i_mama]

Ja jestem w podobnej sytuacji. We wrześniu wracam do szkoły a synka, który
wtedy będzie miał 5,5 msc zostawiam z nianią. Znalazłam ją "po sąsiedzku" więc
nie jest to całkiem obca osoba. Będę płacić jej 500 zł za miesiąc.
Ja postanowiłam wrócić do pracy ponieważ:
1. Ją lubię.
2. Nie chcę jej stracić a wiadomo że po wychowawczym może nie być już dla mnie
miejsca.
3.W tym roku robię mianowanie, a jak nie wrócę, to dwa poprzednie lata pójdą na
marne.
4. Nasz etat to nie 42 godziny!!! I zawsze istnieje szansa na dzień w tygodniu
wolny.
5. Jeżeli chodzi o finanse to wytłumaczyłam to sobie tak, że zawsze są jakieś
dodatki, za wychowawstwo, motywacyjny, nadgodziny, zastępstwa, czyli około 1000
zawsze jest. A jak zrobię staż to i jakaś podwyżka będzie.
Ja mieszkam we Wrocławiu i opiekunka z chęcią przystała na proponowaną kwotę,
zresztą słyszałam, że niektóre pracują za jeszcze mniej a całymi dniami.
Więc biorąc pod uwagę ile godzin nie będzie cię w domu (plus ferie, święta
wakacje itp dni wolne) myślę że uda ci się jeszcze taniej znaleźć opiekę a z
pracy na prawdę szkoda rezygnowac zwłaszcza przy takim rynku pracy.
Oczywiście pomijam tu kwestię tęsknoty za dzieckiem itp. Dla mnie też to była
trudna decyzja ale przecież będziemy codziennie nasze dzieci widzieć, tylko że
troszkę krócej...!
Pozdrawiam

[asialub1]

Na pewno znajdziesz jakąs fajna i tania opiekunke szczegolnie ze mieszkasz w
malym miescie. Ja zyje w 100 tys tez wlasciwie miescinie prawie 30 procent
bezrobocia i nie ma problemu by kogos taniego znależć. Sa panie gotowe za 200
zl pilnowac dziecko i jeszcze dom prowadzic. Kolezanka tak szukala rok temu
casting zrobila, przewinęło sie kobiet chyba z 20 jak nie wiecej bo jeszcze tez
dzwonily. No i przebrala sobie po rozmowach kwalifikacyjnych. Jest bardzo
zadowolona i poleca ja innym teraz bo mala lada moment do przedszkola bedzie
szla.
A jesli nie wchodzi w rachube niania to moze zaryryzkowac zlobek, dzisiaj
troche sie zmienilo ich oblicze to juz nie czasy ze dzieci siedza glodne i
zasikane w kojcach. Rozejrzyj sie po najblizszych odwiedz je, zobacz jak liczne
sa grypy ile opiekunek przypada na jedno dziecko jakie warunki sanitarne i
takie tam. Poza tym dzieci szybciej sie rozwijaja jak sa w grupie z innymi.
Minus ze może chorować twój maluch częsćiej niz zwykle.
A z pracy łatwo sie mówi zrezygnowac i isc na wychowawczy tylko ze za co zyc
skoro wiekszośc mlodych małzenstw ma kredyty do splacenia. Dla mnie to żaden
komfort by bylo siedziec w domu z dzieckiem wiedząc ze nie mam za co rachunkow
zaplacic i w polowie miesiaca brakuje na chleb, bo niestety mąz zarabia tak
mało ze jego wyplate mozna w bankomacie jedna sume odebrac.
Tak wiec sama musisz i tak zdecydowac co bedzie optymalne dla calej waszej
rodziny.

[madeyowa]

Ja zostałam z dziećmi na wychowawczym, chociaż u nas się nie przelewa. Dostaję
za to zasiłek rodzinny i wychowawczy(razem 500 zł). Gdybym oddała dzieciaki do
przedszkola zostało by mi z pensji góra 200 zł, a tak i tak jestem do przodu.
Oprócz tego dzieci są zadowolone, że mają mamę dla siebie cały dzień. Co będzie
z pracą po powrocie z wychowawczego, nie wiem, ale to nie jest najważniejsze.

[mamamon]

Czesc,
Jesli mialabym cala pensje wydac na nianie, to nie zdecydowalabym sie na powrot
do pracy. Co innego, jesli powrot do pracy mialby jakies powazne konsekwencje
(na przyklad mozliwosc uzyskania stalej umowy, awansu, kolejnej pracy. itp).
Jesli jednak mialabym wrocic po to, zeby placic pensje opekunce, ktora - chocby
najlepsza - jest tylko obca osoba, wolalabym zostac z dzieckiem i szukac
jakiejs lepiej platnej pracy.

[judytak]

tak, ale...
w opisanej wyżej sytuacji na pewno chciałabym wrócić do pracy (opcja kilku lat
urlopu wychowawczego w ogóle nie wchodziłoby w rachubę)
ale na pewno próbowałabym jakoś "pokombinować", żeby
a) pobyć trochę więcej w domu
b) przeznaczyć trochę mniej pieniędzy na nianię
(zaczynać może kilka miesięcy później? może na początku przez rok w niepełnym
wymiarze? może tak ustalać godziny pracy, żeby przynajmniej częściowo wymieniać
się z mężem przy dziecku? może częściowo korzystać z pomocy babci czy innej
rodziny? może płacić niani częściowo "w naturze", np. korepetycjami? itp. itd.)

pozdrawiam
Judyta

[sabina74]

Twoja sytuacja jest podobna do mojej. Otóż ja również pracuję w szkole. We
wrześniu mój synek kończy roczek. Ja nie wracam do pracy i zamierzam posiedzieć
z nim jeszcze rok, tak aby miał skończone 2 lata. Moja pensja jest nieco
większa, gdyż mam mianowanie, no ale nie na tyle, by wynająć nianię, opłacić
dojazdy. Zostałoby mi może około 500zł. Za tyle jednak nie poszłabym do pracy.
Wiedząc, że po powrocie do domu nie miałabym czasu dla synka i męża, bo
przygotowanie się do zajęć, klasówki, wywiadówki, rady itp. Byłabym
rozdrażniona, nerwowa i to wszystko nie wiem w jakim celu. Fakt, mam
zatrudnienie na stałe, więc po wychowawczym mam gdzie wrócić i o to się nie
martwię, dlatego mnie tak nie ciągnie do pracy.
Wiesz i tak sobie myślę, że gdybym nie była zatrudniona na stałe, to chyba bym
wróciła. Jestem biologiem i chyba byłoby mi trudno znaleźć pracę w szkole
gdzieś indziej.

[iwonka50]

Cześc. Ja również jestem biologiem i marzy mi się praca w szkole. Wyobraź sobie,że pracuję m. in. ucząc studentów medycyny farmakologii. Jest to rozległy temat(nauka o lekach) i bardzo dużo uczę się w domu. Za pracę dydaktyczną nie dostaję żadnych pieniędzy (oficjalnie jestem laborantką). Czy trudno jest dostać pracę w szkole jako biolog? I w jaki sposób najlepiej szukać?

[mama_agaty]

Zdecydowanie zostałabym na wychowawczym. U nas decyzja została podjęta jeszcze
przed narodzinami Agatki i to zupełnie wbrew logice - zarabiam więcej od
niemęża, lubię moją pracę, a jednak zdecydowaliśmy, że nie po to mamy dziecko,
żeby ktoś inny je za nas wychowywał. Liczę się z konsekwencjami naszej decyzji -
na pewno zostanę zwolniona po powrocie do pracy, ale nikt nie zabierze mi
chwil spędzonych z córką.
Bedąc na urlopie wychowawczym możesz albo wystąpić o zasiłek rodzinny i
wychowawczy (443zł chyba) albo znaleźć zajęcie, które możesz wykonywać w domu
lub popołudniami - może korepetycje?
Życzę podjecia dobrej dla calej Waszej Rodziny decyzji.

Pozdrawiamy.

Kasia z Agatką

[kostruszka]

Kilka lat temu miałam takie same dylematy jak Ty, czy wrócić do pracy w szkole,
czy zostać z dzieckiem (8,5 mies.) w domu. Zdecydowałam się wrócić i jutro
okaże się, czy zrobiłam słusznie, bo właśnie jutro po południu zdaję egzamin
na nauczyciela mianowanego. A to chęć zrobienia stażu (który musiałam przerwac
z powodu narodzin dziecka) zmobilizowała mnie do powrotu do pracy. Jeżeli
wszystko pójdzie po mojej myśli (trzymaj kciuki), będę uważała, ze zrobiłam
słusznie, bo godziny rozłąki z dzieckiem miały przynajmniej jakiś sens. Jeśli
nie.... A może lepiej jutro napiszę, co o tym myślę... )) Kasia

[trolka72]

Posłuchałabym własnych chęci.
Po urodzeniu 1 córki chciałam z całych sił być z nią,i zrezygnowałam z pracy na
blisko 5 lat(po drodze 2 dziecko).Byłabym w pracy nieszczęśliwa . Potem
znalazłam inną pracęi od 3 lat stwierdzam, że BEZ pracy byłąbym
nieszczęśliwa) Teraz od września podjęłam jeszcze inną decyzje-i liczę sie z
tym, że do mojej pracy bedziemy dokładać kilka stów, ale patrząc
perspektywicznie-buduję sobie przyszłość, mam nadzieję i lubię to co robię.
Właściwie Twoja decyzja nie zmieni nic w kwestii domowych finansó- to wsłuchaj
sie w siebie, zamknij oczy i zobacz, w jakiej sytuacji byłoby Ci lepiej,
czułabyś się lekko i na swoim miejscu.Powodzenia w podejmowaniu decyzji!

[coronella]

Ja zrezygnowałam z pracy.
Po długim namysle, przeanalizowaniu mozliwosci i perspektyw, stwierdzilismy, ze
jest to jedyny sluszny krok.
Nie zarabialam tyle, ile chcialam, nie podobala mi sie praca, i gdyby nie
nagla, szybka decyzja, pewnie bym tam pracowala dlugo. Nie lubiąc tego. A to
mija sie z celem.

Rozejrzalam sie wokół i znalazłam sobie dodatkowe zajęcie, które po
początkowym, trudnym okresie potrzebnym na rozruch, przynosi mi oczekiwane
dochody, daje swobode, mozliwosci wyboru czasu i godzin pracy.

I teraz uwazam, ze byla to sluszna decyzja
Pozdrawiam

[kobieta2]

Ja też pracowałam za niecałe 800zł netto...wybrałam jednak urlop wychowawczy
dla dobra mojego dziecka...żyjemy z jednej pensji ale przynajmniej mogę cieszyć
się każdego dnia z postępów mojego dziecka...mam na rok czasu podpisany
urlop,ale już wiem że go przedłużę,bo macierzyństwo to najwspanialszy
dar....pozdrawiam A

[ka12]

Dziękuję Wam wszystkim. Wszystkie posty dokładnie przeczytałam, niektóre uwagi
dały mi dużo do myślenia i zrobię tak jak napisała jedna z emam - wsłucham się
w siebie, przemyślę i jutro podejmę ostateczną decyzję.

[zuziarozia]

Witam.
Dawno nie zaglądałam na forum, ale musiałam odpocząć od kompa.
Chciałam Wam powiedzic, że podjęłam decyzję i wziełam urlop wychowawczy. Co
prawda tylko 4 miesiące, ale nie mogłam zostawić mojej dzidzi z obcą kobietą.
Choć czasami mam dość siedzenia w domu, to jednak nie żałuję.
Ka 12 a co Ty zrobiłaś i jak sie masz?
Pozdrawiam.

[ka12]

Witam zuzięrózię i pozostałe mamy!
Ja też rzadko ostatnio zaglądalam na forum odkąd zaczęły się te "babskie"
jatki. Decyzję podjęlam na początku sierpnia - zostałam z córką w domu.Z
perspektywy czasu wiem, że zrobilam słusznie. Minusem tego jest to , że czasem
dobija mnie wciąż ten sam rozklad dnia: wstawanie, wyparzanie, ściąganie mleka
na kaszę itd. Ale lubię te chwile, gdy Sara tańczy jak spiewam " ogórka",
zasypia ze mną, lubię czytać jej Brzechwę i bujać się razem z nią na huśtawce.
Sprawia mi przyjemność uczenie jej nowych rzeczy i oswajanie ze światem.Wiem,
że nic nie przegapiam. Moja praca i mój coraz bardziej negatywny stosunek do
niej nie bylyby tego warte, by zostawić córkę z nianią. A pomysł ze żłobkiem
odpadl nie tylko dlatego, że jestem przeciwna umieszczaniu tam tak małych
dzieci, ale posłanie tam nie byłoby też możliwe z przyczyn technicznych. Sarcia
jest megaskazowcem i nie słuzy jej nawet mleko dla alergików, więc muszę karmić
swoim, nawet inne posiłki przygotowuje na nim, no ale to już jest temat na inny
wątek.
Pozdrawiam
Ps. Zuziuroziu, podaj mi, jeśli masz ochotę swojego maila, bo jestem ciekawa
jak postąpisz dalej i jakie masz alternatywy do wyboru , jeśli chodzi o dalszą
opiekę nad dzidzią.

[ania.freszel]

Daj sobie spokoj Dziewczyno. Butow szkoda - jak by powiedziala moja Babcia. Ile
Ci zostanie? 100 zlotych? A ile sie natyrasz, ile stresu zeby sie nie spoznic,
zeby sie przygotowac to Twoje W tym wieku dla dziecka kontakt z matka jest
bardzo wazny i na pewno bardziej cenny niz te marne 100 zl. Albo szukaj lepszej
(lepiej platnej) roboty albo siedz z dzieckiem.
Aneczka

[josik11]

wszystkie tak pieknie piszecie....
Moja kolezanka tez wziela wychowawczy, maz zarabia 2 x mniej i nie mial
mozliwoesci dorobienia, co z tego ze byla 2 lata na wychowawczym jak sie ciagle
klocili i nie mieli na chleb, tylko pozyczki klotnie pozyczki. Czy ta sytuacja
jest dobra dla dziecka?
Tak czytam te posty o problemie czy isc na wychowawczy czy nie i sie
zastanawiam czy ja jestem jakas dziwna.
Juz nie chodzi o to ze ja poszlam do pracy jak corka miala 5 m-cy, poszlam bo
chcialam i tyle.
Ale jak slucham rad idz na wychowawczy jak stracisz prace to znajdziesz druga
to dziwie sie, bo u nas z praca jest krucha i powiem szczerzze ze jakbym miala
zyc 1-2 lata ze swiadomoscia ze nie mam pracy i niewiadomo czy ja znajde to
bylabym ciagle w stresie i nie wiem czy dziecko by tego nie zauwazylo.
A gadki ze jest ciezko ale jestem z dzieckiem tez sa dla mnie niezrozumiale, bo
jak wyzyc z pensji meza ktora nie jest duza i nie starcza na oplaty? Isc na
wychowawczy i zyc na koszt rodzicow lub brac kredyt za kredytem? No bo jak
radza sobie te mamy ktore pisza: jest ciezko ale jestem z dzieckiem a to
najwazniejsze?
Ja rozumiem ze 99% mam chcialoby by byc z dzieckiem 24 h/dobe ale co temu
dziecku sie zaoferuje (oprocz milosci oczywiscie) jak na zycie nie starcza?
Jak czytam to nasze forum to zauwazylam ze pisza to mamy ....hm.. nie wiem jak
to wyrazic, madrzejsze, inteligentniejsze... no.. roznimy sie od tych mam ktore
widzi sie na ulicy. Zabiegabnych, zapracowanych, nie majacych internetu i nie
mogacych napisac nam o swoich problemach. Bo w rodzinie jesli maz zarabia 800 a
zona 500 nie mowi sie chyba: ide na wychowawczy bo chce sie poswiecic dziecku!
nie mowi sie bo na to nie stac tych ludzi a wiadomo ze moze by i chcialy.
Te problemy forumowe o ktorych sie ostatnio pisze sa jakies takie niedzisiejsze
lub pisane z nudow.
Wiadomo ze kazdy robi co mu pasuje, kazda z nas mieszka gdzie indziej i ma inne
problemy (byl taki watek o wydatkach np.) i te rady albo mieszaja w glowach,
albo doluja albo nie wiem juz co robia.
Tylko nie krzyczcie na mnie! Napisalam co mysle troche chaotycznie ale te ktore
mnie znaja zrozumieja o co mi chodzi. Mam nadzieje.
Pozdrawiam cieplutko wszystkie emamy.

[aleksandrynka]

Jeśli interesuje Cię co JA bym zrobiła, to zostałabym z córką w domu. Ale każdy
ma swoje powody, różnie się układa. Dla mnie sprawa wyglada tak: nie podbuduję
w ten sposób budżetu domowego, a najlepsze, co mogę zrobić dla mojego dziecka
to być z nim tyle, ile mnie potrzebuje. Czyli wg mnie do 3 r.ż. O ile mnie
oczywiście na to stać, ale że odpowiadam na ten post, to - jak wyżej.

[marcysia51]

U mnie okładnie tak by było jak u ciebie,ale pieniędzy brakuje,więc zaczełam
kombinować.Na szczęście mój mąż pracuje na zmiany,więc kiedy idzie na
rano,przychodzi opiekunka,a mąż układa sobie tak grafik aby tych dni było jak
najmniej.Wtedy kiedy idzie na popołudnie lub ma wolne wtedy siedzi on.Ja mam
wolne soboty i niedziele,kiedy mąż najwięcej przcuje.I jakoś wychodzimy na
plus.Poza tym znalazłam bardzo tania opiekunkę 4zł za godzinke,sprawdzona.Ale
gdybym nie znalazła takiego rozwiązania to zostałabym z synkiem w domu i
próbowała inaczej zarobić pieniążki.

[gagunia]

wybralabym prace, bo dziecko jest juz duze.
ja nie podjelam pracy po macierzynskim, a tym samym zostalam jej pozbawiona.
jestem bezrobotna z wyboru i powoli zaczynam sie stresowac, bo zasilek mam
jeszcze przez 2 miesiace, a pracy jakos nie widac

[evee1]

Hm, czasami sobie mysle, ze chcialabym miec taka prace, ze nie oplacaloby
mi sie chodzic do pracy, albo chodzic tylko dla 100zl (no chyba, ze maz
zarabia 400, to i te 100zl sie przyda). Zostalabym sobie w domciu i kwita )).
Ale sa jeszcze inne powody chodzenia do pracy niz tylko pieniadze. Nie wiem na
ile swoja prace lubisz, czy chcesz pracowac i (co chyba najwazniejsze) czy w
perspektywie masz szanse znalezc prace w zawodzie po paru latach i z jakiego
poziomu wtedy bedziesz startowac.
Swoja droga ciekawa jestem jaki jest dolny limit dochodow "na czysto" kiedy
kobieta mozne juz bez poczucia winy chodzic do pracy. Ja niestety spotykam sie
z opiniami, ze jestem pazerna na pieniadze, bo zamiast zostac w dzieckiem w
domu poszlam do pracy (. I tak zle i tak niedobrze...

[josik11]

evee tez jestem ciekawa ile musi zarabiac maz (chodzi o te najnizsze kwoty)
zeby matka mogla sobie pozwolic na wychowawczy
oczywiscie wiadomo ze w kazdym miescie beda to inne kwoty

[iskra14]

Też miałam ten poblem, ale wybraliśmy żłobek. Było mi otyle łatwiej, że mały był
starszy niż Twoje dziecko. Moja znajoma jednak przez rok pracowała tylko po to,
by utrzymać pracę. Nie ma co ukrywć, jest ciężko. Sama musiałam szukać pracy w
szkole więc wiem jak jest, a wszystko wskazuje, że bedzie jeszcze gorzej.