Zdolności interpersonalne

[echtom]

Wpisałam się do wątku Gazety, że mam dziecko bez specjalnych talentów, ale z dużymi zdolnościami interpersonalnymi. Gazeciarz odpisał, że to żadne zdolności, no i jestem ciekawa zdania emam w temacie. Czy 20-latka, która łatwo nawiązuje kontakt z każdym od roczniaka do staruszka i od żula do profesora, dobrze wypada na rozmowach kwalifikacyjnych, dostaje pracę i jest w niej ceniona (raz nawet kierowała w zastępstwie małym zespołem, w którym była najmłodsza) to życiowa gapa czy ma szansę na sukces?

[rija-nka]

Kontakty z ludzmi sa bardzo wazne. Ja takich niep osaidam, nad czym ubolwem.

[gulcia77]

A moim zdaniem powinnaś być dumna, bo zdolności interpersonalne to chyba najważniejsze umiejętności, jakie można posiadać. Największa wiedza, specjalizacja, czy uzdolnienia wysiadają, jeśli wykonywana praca wymaga kontaktu z innymi ludźmi. Zwłaszcza, że rzeczywistość, w której żyjemy, coraz bardziej sprzyja zanikowi takich umiejętności.

[marzeka1]

Jak dla mnie to bardzo dobra cecha i niesamowicie ważna: mam 2 synów, jeden ma podobne jak Twoja córka- łatwo nawiązuje różne kontakty i szybko wchodzi w jakąś grupę, gdy drugi syn- ma z tym naprawdę problem.

[fadilla]

Już sie tam wpisałam. Dla mnie to najważniejsza cecha, pozwala odnaleźć się w każdej sytuacji, wybrnąć z kłopotów, a może nawet w ogóle ich unikać. Mozna mieć małą wiedzę ogolną, lub wiedzę w jakiejkolwiek dziedzinie, ale umiejętności społeczne pozbawiaja nas lęku przed faktem, że tej wiedzy nie posiadamy, bo mamy pewnosc, że i tak damy radę. Mając takie cechy mozemy się zająć czymkolwiek. Gratuluję.

[saszanasza]

Moim zdaniem to duży atut

[gazeta_mi_placi]

Tylko w połączeniu z innymi konkretnymi zdolnościami. Inaczej będzie po prostu osobą która robi dużo szumu wokół siebie i umie się dobrze sprzedać, a jak przyjdzie co do czego to podziękują jej za pracę bo oprócz bycia "duszą towarzystwa" niewiele więcej będzie wnosiła do pracy.
Gadać z niemowlakami i emerytami każdy potrafi, a robić nie ma komu.
Tyle w temacie.

[echtom]

> Gadać z niemowlakami i emerytami każdy potrafi, a robić nie ma komu.

Często się opiekujesz niemowlakami sąsiadów?

[fadilla]

To nie chodzi o to, zeby robić tanie szoł. Umiejętnosci interpersonalne to zdrowa pewnosc siebie, ale także umięjętnosć empati i wyczucia sytuacji. Taka osoba doskonale wie jak ma się zachować, kiedy przejąc inicjatywe, kiedy sie nieco wycofać, jak gadac z szefem, żeby mu nie podpasc, a jednocześnie nie dać sie wykorzystać. Jak sie nie narzucać, jak byc opanowanym i spokojnym, jak zamienic w zart klopotliwe, niezreczne sytuacje, to bardzo szeroki wachalrz umiejętności, które jej przychodzą zupełnie naturalnie. Taki ktos nie podejmie się zadania ponad siły i umiejętności, poprosi o pomoc gdy czegoś nie potrafi, albo umiejętnie sie wymiga proponując coś innego.

[ada1214]

bycia "duszą towa
> rzystwa"


abstrahujac od dziecka zakladowczyni watku. Dusza towarzystwa to czesto pajacowanie, ktore jest jednym z syndromow DDA. Taka osoba jest zawsze wesola (a raczej wesolkowata, ale nikt nie widzi roznicy), sypie zartami, jest rozgadana i ma mnostwo pomyslow i energii. Niestety, za ta fasada czai sie b. niskie poczucie wlasnej wartosci.

[ada1214]

glupstwo palnelam. nie moze byc DDA bo mowa przeciez o dziecku. Tak czy siak chodzi jednak o przypadki, gdzie alkohol jest w tle.

[echtom]

Moje dziecko ma poczucie wartości jeszcze mało stabilne, jak większość młodych ludzi. Nie jest nawet typem animatora i duszy towarzystwa, jej łatwość zjednywania sobie ludzi wypływa głównie z naturalnego wdzięku i braku sztucznych zahamowań. Na wąską specjalistkę raczej się nie zapowiada choć w liceum odkryła zamiłowanie do chemii i nawet nieźle sobie radzi na pierwszym roku studiów. Szczerze mówiąc, nie wyobrażam jej sobie ślęczącej po 8 godzin dziennie w laboratorium, ale może znajdzie w tej branży działkę bardziej odpowiednią dla jej osobowości.

[dlania]

Gazeta, nie masz pojęcia, o czym piszesz.

Od dawna wiadomo, że tzw. sukces życiowy odnosza ludzie cechujący się wysoka inteligencja społeczną i empatycznością, a nie IQ. Wielu moich znajomych, kolegów ze studiów to potwierdza - wiedza czy inteligencja powiedzmy przeciętna, ale potrafią kupić człowieka, rozumiec go, wiedza jak go do siebie przekonac, są lubiani i uważani za godnych zaufania. I to ich nazwiska widze w prasie czy tv, a o geniuszach na roku jakoś świat zapomniał.

I oczywiście nie chodzi o to, że nagle nasz niepełnosprawny intelektualnie a przesympatyczny sąsiad zostanie dyrektorem przedsiębiorstwa, a o to, że IQ bez SI rzadko pozwala na sukces.

[gazeta_mi_placi]

Co to jest SI?

[dlania]

Inteligencja społeczna własnie.
en.wikipedia.org/wiki/Social_intelligence

[gazeta_mi_placi]

A zaburzenia SI to to samo?

[dlania]

Nie

[gazeta_mi_placi]

Jako akwizytor powinna sobie poradzić.

[laquinta]

gazeta_mi_placi napisała:

> Jako akwizytor powinna sobie poradzić.

Wlasnie nie, bo akwizytor powinien przede wszystkim miec zdolnosci manipulacyjne, natomiast zdolnosci ineterpersonalne oparte sa na empatii, ktorej Ci zycze.

Ty byalabys kapitalnym akwizytorem i wcale sie nie dziwie, ze ten pomysl wpadl Ci do glowy.

[aandzia43]

To bardzo przydatna we wszystkich obszarach życia umiejętnoścć. Pewnego rodzaju talent bez wątpienia. Mają go moja córka i mąż. Ja robię postępy i też jestem już niezła

[eo_n]

Uważam, że to jedna z ważniejszych rzeczy. Z pewnością wielki atut w pacy i nie tylko.

[agne.ss]

Uważam, że zdolności interpersonalne odgrywają bardzo znacząco rolę, bo nawet jeśli taka osoba nie odznacza się jakimiś specjalnymi umiejętnościami, ale potrafi dogadać się z każdym i tym bardziej przekonać go do swoich racji, to już połowa sukcesu, a może i większość bo przecież dobry kontakt czy to z osobami z komisji, czy z szefem, czy z klientem jest istotny i nie daj sobie wmówić, że twoje dziecko z takimi umiejętnościami jest życiową gapą, bo to nieprawda !!!

[mozambique]

tjaaaa, nad wyraz jest istotny w pracy programisty albo immunolooga na ten przykład

idąc tym torem największe szanse w karierze zawodowej mają prostytutki - kontakt z kazdym typem klienta mają - jak mniemam - pezproblemowy

[echtom]

Zgadzam się, że w pracy programisty i naukowca z próbówką nieprzydatny Ale to tylko pewien procent rynku pracy.

[laquinta]

echtom napisała:

> Zgadzam się, że w pracy programisty i naukowca z próbówką nieprzydatny Ale t
> o tylko pewien procent rynku pracy.

Nieprawda. Praca naukowa, zwlaszcza z probowka to praca zespolowa. To nie XIX wiek.
Mam kontakty z programistami, i ci, ktorzy nie potrafia miec dobrych kontaktow z klientem, maja znacznie mniej pracy.

[sanciasancia]

> Zgadzam się, że w pracy programisty i naukowca z próbówką nieprzydatny Ale t
> o tylko pewien procent rynku pracy.
Oczywiście, że jest przydatny, bo zwykle pracuje się w grupie, a nie solo. W nauce bardzo zależy ci na kontaktach z innymi grupami, więc zdolności interpersonalne są konieczne i większość znanych mi naukowców z młodego pokolenia albo je sobie wyrabia i nieźle sobie radzi albo ich sobie nie wyrabia i przestaje sobie radzić (serio, znam kilku zdolniejszych ode mnie, którzy kariery nie zrobią, właśnie z powodu zdolności interpersonalnych). Czasy samotnych wilków się skończyły.
A jak się chce kierować zespołem to do tego dobrze mieć charyzmę.

[echtom]

O, czyli argument mojej złośliwej przedpiśczyni upadł

[sanciasancia]

> O, czyli argument mojej złośliwej przedpiśczyni upadł
Chyba nawet zawsze leżał

[sanrio]

jestem Twoją córką echtom? Zawsze cię lubiłam i teraz już wiem dlaczego, mamo

[echtom]

No patrz, własnego dziecka pod nickiem nie poznałam Zawsze wiedziałam, że te zdolności to nie po mnie

[sanrio]

[guderianka]

Szczęściara- bo los będzie jej sprzyjał. Takie osoby są otwarte, radosne, spontaniczne, optymistycznie nastawione do życia, mają wysokie poczucie własnej wartości, które daje im zdobywana wszędzie sympatia. Nie musza martwić się o pracę czy przyjaźń-bo zawsze będą je miały.
(wypisz wymaluj ja )

[gazeta_mi_placi]

Ale dziadujesz

[guderianka]

skoro tak mówisz - to Ci wierzę, wszak jesteś specjalistą w tej wąskiej dziedzinie

[laquinta]

Lepiej i zdrowiej jest dziadowac na wesolo, niz tak jak Ty, na smutno i gorzko.

[mynia_pynia]

Z mojej perspektywy - nie.
Należy dodać jeszcze parę szczegółów charakteru żeby być cenionym w pracy.
Jestem bardzo otwartą osobą, umiem rozmawiać ze wszystkimi o wszystkim, niestety nie umiem wymóc konkretnych działań na drugiej osobie, która mnie np zlewa bo ma focha, że zarabiam więcej.
Nie nadawałabym się na kierownika.

[nangaparbat3]

To wielki talent i nie do przecenienia.

[solejrolia]

Moim zdaniem to wielki talent.

Ja na przykład tego nie miałam (tak naturalnie, że wrodzone, czy coś), i o ile pierwsze wrażenie niezłe, kontakt potrafię szybko nawiązać, no to nie zawsze skutecznie, bo potem bywało, że tylko pikowanie w dół na szczęście człowiek uczy się całe życie, i ostatnio stwierdziłam, że coraz mniej gaf popełniam, coraz sprawniej załatwiam pewne rzeczy, chyba już nauczyłam się wchodzić szybko w rolę lidera (np poprowadzić spotkanie, czy samą rozmowę, tak by uzyskać to, co mam w planach uzyskać)
ale przyznaję - musiałam się tego nauczyć. a szkoda, że tyle spraw zawaliłam bo właśnie tych umiejętności nie posiadam wrodzonych.

[18lipcowa3]

\że mam dziecko bez specjalnych talentów, ale z du
> żymi zdolnościami interpersonalnymi. Gazeciarz odpisał, że to żadne zdolności,
> no i jestem ciekawa zdania emam w temacie. Czy 20-latka, która łatwo nawiązuje
> kontakt z każdym od roczniaka do staruszka i od żula do profesora, dobrze wypad
> a na rozmowach kwalifikacyjnych, dostaje pracę i jest w niej ceniona (raz nawet
> kierowała w zastępstwie małym zespołem, w którym była najmłodsza) to życiowa g
> apa czy ma szansę na sukces?



Oj to super. O wiele bardziej cenię ludzi ''niegenialnych'' i teraz bardzo niemodnych neurotypowych którzy mają doskonałe zdolnosci interpersonalne.
Taka osoba prędzej sie odnajdzie w zyciu niż aspergerowy geniusz.