Kto u was wybrał dziecku imię?

[fnutaki]

Tylko wy jako rodzice dziecka ? czy jednak babcie/teściowie/ itd?

ps. Kuzynka urodziła. Miała wybrane od dawna imię dla dziecka. Może nie jakieś super ładne, ale imię jak imię. No i się zaczęło.... ostry atak babci (ma w rodzinie osobę o tym imieniu której nie lubi) i forsowanie przez nią swojego pomysłu na imię...

[cosmetic.wipes]

My. Babcie już miały swoje szanse

[aqua48]

Naszym dzieciom my. Były pytania czy "a czy nie chcemy dać tak" .Odpowiadaliśmy, że nie chcemy. Jak siłowo babcie mogą forsować swoje typy? Wszak to rodzice idą zarejestrować dziecko do urzędu stanu cywilnego...

[cosmetic.wipes]

Rózne układy są w rodzinach. Moja babcia (matka mamy) była bardzo apodyktyczną i kontrolującą panią. Nawet nie sugerowała jakie mam mieć imię, z góry załozyła, że będzie takie jakie ona wybierze.
Na szczęście moja mama była zaprawiona w bojach i nie poddała się represji. Bardzo mnie to cieszy, bo propozycja babci była mocna nawet jak na dzisiejsze czasy Dżesik i Kewinów

[owianka]

> propozycja babci była mocna

Jaka, zdradź

[cosmetic.wipes]

Nawet tu pisałam.
Ofelia.
Nie bardzo jestem w stanie sobie wyobrazić jak arcyciekawie mogłoby wyglądać moje życie. Zwłaszcza zawodowe

[misterni]

[anorektycznazdzira]

Dobre

[princesswhitewolf]

W klasztorze bys spedzila zycie. Niewatpliwe poszlabys do tego klasztoru jako ze tak Ofeli kazal Hamlet

[nanuk24]

Ofelia mi sie od zawsze z oferma kojarzy.
Przepraszam wszystkie Ofelie.

[beataj1]

Ofelia to i tak jeszcze dobrze. Mój ojciec chciał mi dać na imię Alfreda.
Jak ja się cieszę że się mama nie zgodziła...

[naplaze]

Z drugiej strony nacisk rodziny może uchronić dziecko przed zostaniem Brajankem, jeśli rodzice jakimś zamroczeniu wpadną na taki pomysł.

[princesswhitewolf]

niestety masz racje. Namnozylo sie tych Alankow, Brajankow itp imion

[majenkir]

Corce tata, synowi ja .

[ichi51e]

W ogole mi by nie przyszlo do glowy pytac sie kogokolwiek po za ojcem dziecka (ojciec dziecka wybral btw - ale po prostu piekne imie mial a ja zadnego pomyslu) bralam za to pod uwage uczucia rodziny w zakresie - nie nazywac po zmarlych dzieciach i bylych zonach/mezach

[ichi51e]

Szawgierce sie Klementyna podobala...

[a.va]

Ale to źle? Klementyna to piękne imię, mnie się też bardzo podoba.

[miliwati]

a.va napisała:

> Ale to źle? Klementyna to piękne imię, mnie się też bardzo podoba.

Jakieś takie... Bez wyrazu i mdłe.

[princy-mincy]

My z mezem wybraliśmy.
Były pytania ze strony mojej mamy, czy moze takie imie a moze takie, ale ucinalismy, ze ona juz swoją szanse miała.
Teściowa nam sie nie wtracala wcale, ale juz swojej córce juz owszem, próbowała narzucić zdanie.

[kkalipso]

Ja. Nie pozwoliłabym nikomu się wtrącać.

[bachtin]

My. Ale brałam pod uwagę różne czynniki - świadomie zrezygnowałam z pewnego imienia, bo wiem że tak miała na imię dziewczyna, z którą mój ojciec zdradzał matkę. Mama jest taktowna i nie robiłaby mi scen, ale nie chciałabym jej zrobić przykrości w ten sposób.

[rafalzalu]

U nas imię syn już miał, bo jest adoptowany... A moja siostra konsekwentnie odmawiała rozmów na temat imion jej córek i dopiero jak się urodziły to wszyscy dostali sms'a "jest juz nami XYZ "

[miliwati]

rafalzalu napisał:

> U nas imię syn już miał, bo jest adoptowany... A moja siostra konsekwentnie odm
> awiała rozmów na temat imion jej córek i dopiero jak się urodziły to wszyscy do
> stali sms'a "jest juz nami XYZ "

My nie odmawialiśmy. Mówiliśmy otwarcie, że jak chłopiec to Hermion, a jak dziewczynka, to Hagrida.

[memphis90]

Ja mówiłam, że Harałampiusz

[wies-baden]

Wymyśliłam dla córki oryginalne literackie imię ( nosimy bardzo popularne odimienne nazwisko), teściowa zaproponowała podobne, nieco inaczej brzmiące. Wszyscy szczęśliwi, a co najważniejsze, córka bardzo lubi swoje imię.

A które dalibyście dziecku?

[olikol]

Irena
Katarzyna
Julia
Olga
Wiktoria
Aurelia
Gabriela
Regina
?

[kkalipso]

Irena albo Katarzyna.

[zottarella]

Na pewno nie Regina - z papierem toaletowym mi się kojarzy

[olikol]

u mnie to imię tradycyjne po przodkach
Kiedyś wybierałam imiona dziecku "by się z kimś dobrze kojarzyło" , potem doszłam do wniosku, że tak nie ma sensu, bo to jedno dziecko jest inne i jedyne w swoim rodzaju.
A zawsze się znajdzie jakiś i fajny i beznadziejny człowiek o danym imieniu. Wystarczy poszukać w otoczeniu lub historii.
Ja mam imię ładne ale popularne więc wolę te rzadziej występujące, bo pamiętam że źle się czułam w klasie jako jedna z tłumu o takim samym imieniu.

[murwa.kac]

gabriela

gdyby mnie pokaralo corka, to takie imie by miala

[wies-baden]

Imię musi konweniować z nazwiskiem, jeśli nie byłoby zgrzytu to spośród wymienionych wybrałabym Aurelię.

[agaja5b]

Olga

[sanciasancia]

Irena. Dobrze zakorzenione w kulturze polskiej, świetnie się zdrabnia i mało popularne w tym pokoleniu.

[panidemonka]

Myślałam, że to imię już odeszło w zapomnienie. Fajnie, że wraca.

[lafiorka2]

sanciasancia napisała:

> Irena. Dobrze zakorzenione w kulturze polskiej, świetnie się zdrabnia i mało po
> pularne w tym pokoleniu.
>

mąż ma "ciocie Irenke" wreeedna ,zakłamana ,fałszywa i wielka

[sanciasancia]

Ja miałam ukochaną ciocię Irkę.

[landora]

Ja miałam babcię Irenkę, którą całe otoczenie uwielbiało, była dobrą i mądrą osobą.

[arwena_11]

Gabriela i tak zresztą wybrałam

[melancho_lia]

Z tej listy: Wiktoria lub Gabriela

[lafiorka2]

melancho_lia napisała:

> Z tej listy: Wiktoria lub Gabriela

Wiktorii od cholery teraz...
Gabrysia mi sie bardzo podoba,ale też chyba już dużo.
Mnie się podoba Anielka...gdybym miała mieć córęk

[mynia_pynia]

Z tego zestawu to chyba Gabryśka, ale nie powalaja mnie na kolana.

[nanuk24]

Olga

[memphis90]

Aurelia
Julia- gdyby nie było tak popularne

[mayaalex]

synowi - ja. Maz musial sie zgodzic corce - maz i ja wspolnie.

[murwa.kac]

my.

sugestie dziadkow wysluchalismy i zrezygnowalismy.

[18lipcowa3]

dla starszej mąż
dla młodszej razem
ale oczywiscie akceptacja obojga musiala byc
a inni tylko chwalili nasz wybor

[heca7]

Za pierwszym razem zaproponowałam ja - mężowi się podobało (urodziła się córka Alicja).

Za drugim razem wybrał mąż ale tak naprawdę to było imię wybrane dla ewentualnego chłopca z I ciąży. W II ciąży miała też być dziewczynka i tu był problem. Moja matka dostała wręcz histerii i wydzwaniała do nas z powodu imienia Jagoda. Jakie bzdury wygadywała.... wręcz obrażona była. Po czym w momencie narodzin wyciągnięto o dziwo syna. Po prostu szczęki nam opadły i został Nikodemem. I też matka miała pretensję bo- " Nikodem Dyzma był mordercą". Zapytałam wtedy czy przeszła się po więzieniach i sprawdziła ilu tam siedzi za gwałty i zabójstwa Piotrów, Marków, Tomków, Janów itd. Czy mam te imiona także wykluczyć???

Trzecia ciąża -wybór wspólny. Mój i męża. Imię nam się podobało , poszło dość szybko. Chyba w jeden dzień ustaliliśmy. Jest Wiktor i matka znów skomentowała wyobraźcie sobie! Stwierdziła - "wy to zawsze wybieracie jakieś dziwne imiona". Wiktor to dziwne imię?!?

[asia_i_p]

Wiktor u nas w rodzinie jest już w trzech pokoleniach, w czwartym pojawił się jako drugie imię. Przepadam za tym imieniem.

[a.va]

Wiktor nie jest za częsty, ale dziwny na pewno nie. Bardzo ładne imię, uwielbiałam Wiktora z "Tajemnicy zielonej pieczęci", jak byłam dzieckiem

[asia_i_p]

Ja córce - po mojej mamie, mąż synowi - po jednej z ulubionych postaci literackich.

[sanciasancia]

> Ja córce - po mojej mamie, mąż synowi - po jednej z ulubionych postaci literack
> ich.
Moja nauczycielka tak się dorobiła syna Cezarego.

[asia_i_p]

A potem wszyscy myśleli, że lubi pazurę.
Takie życie, kochasz Szekspira, nazwiesz syna Ariel, a wszystkim się i tak kojarzy z proszkiem do prania.

[sonia_bra]

no nie, u nas kojarzyło by się "pewnie Żyd"

takie wąskie kojarzenie imion (Regina =papier toaletowy, Ariel=proszek, itd) jest skutkiem ubogiej wiedzy ludzi o świecie, pewnego prostactwa w myśleniu, zakorzenionych stereotypów, itd
pamiętam jako dzieci śmialiśmy się z określenia "daun" , kojarząc że to znaczy "wyjątkowo głupie dziecko" , więc jak się chciało kogoś obrazić to się go tak epitetowało. żaden z dorosłych nam nie wytłumaczył skąd ta nazwa, że kto tego używa jako epitetu jest po prostu prostacki i głupi. dopiero sporo starsza dowiedziałam się, że to od nazwiska lekarza który daną chorobę opisał.
Podobnie z imieniem "Jesus" , nie do pomyślenia na polskiej prowincji jest żeby żywy człowiek się tak nazywał, nie ogarniają, że to w niektórych krajach bardzo popularne imię funkcjonujące na co dzień
Ostatnio zaś znajome składały się ze śmiechu bo... poznały Włocha o imieniu Romeo. A przecież jakżeż to mieć na imię tak, jak słynna postać literacka. Jakoś Julia ich nie dziwiła..

[arwena_11]

Bo Julia jest u nas popularne, a Romeo chyba rzadko słyszane.
U nas zwyczajowo nie nadaje się imienia Jezus. W krajach gdzie jest nadawane wymowa chyba jest inna?
Chyba do II wojny światowej nie nadawano u nas imienia Maria. Były Marianny i inne wariacje na to imię, ale Marii nie.

[thea19]

a konopnickiej chociazby nie kojarzysz? toc marysiek u nas od zawsze sporo bywalo

[heca7]

W rodzinie mojej i męża co druga praprababcia i prababcie to Marianny były

Co do imienia Maria i tego czy w Polsce go nadawano wklejam wycinek z Wikipedii o Marii Ludwice Gonzaga:

7 lipca 1645 roku nadzwyczajny poseł francuski Flecelles de Bregy podpisał w Warszawie intercyzę małżeńską. Dwa miesiące później stanął kontrakt ślubny, na mocy którego wraz z ręką Marii Władysław miał otrzymać niebagatelną sumę 700 000 skudów tytułem posagu i odszkodowania za rezygnację z roszczeń do dziedzictwa mantuańskiego, a przyszła królowa całość sum pochodzących ze sprzedaży jej francuskich włości. Rok później, 5 listopada 1645 r. odbył się ślub per procura Władysława i Marii (króla zastępował Krzysztof Opaliński).[2] Z tym małżeństwem wiązała się zmiana pierwszego imienia Marii na Ludwika, ponieważ w Rzeczypospolitej imię Maria uważano dość powszechnie za zarezerwowane dla Matki Boskiej. Druga uroczystość ślubna odbyła się po przyjeździe Ludwiki do Polski.

[srebrnarybka]

ale między wiekiem XVII a drugą wojną światową trochę czasu upłynęło. Owszem, takie opory były w dawnych wiekach. Długosz (XV w.) wyjaśnił nagłą śmierć Marii andegaweńskiej, (XIV w.) siostry królowej Jadwigi faktem, że nosiła imię Matki Boskiej, którego nie godzi się nosić kobiecie, nawet najdostojniejszej. W XVII w. mamy dwie królowe francuskiego pochodzenia o imieniu Maria: Marię Ludwikę i Marię Kazimierę Sobieską. Pod koniec XVIII w. urodziła się Maria Łączyńska, później jako Walewska kochanka Napoleona czy też Maria z Czartoryskich Wirtemberska, pisarka sentymentalna. Potem już Marie lecą normalnie.

[asia_i_p]

Na pewno nie do drugiej wojny światowej, moja babcia rocznik 1920 była Maria, zresztą u Sienkiewicza jest Maria Pławicka, potem Połaniecka, u Krasińskiego żona Poety jest Maria. Może wcześniej nie nadawano, w osiemnastym wieku? Bo w dziewiętnastym zdecydowanie już są.

[sabina211]

Syn nr 1 - ja po bardzo sugestywnym śnie, córka nr 1(adoptowana) - biologiczna matka, my później zamieniliśmy kolejność imion, córka nr 2 - ja (moje od dzieciństwa wymarzone imię dla dziewczynki), syn nr 2 - pomysł mój, ale po odrzuceniu kilku poprzednich przez męża, więc kompromisowo. Dziadkowie się nie wtrącali, co najwyżej wyrażali większy lub mniejszy entuzjazm.

[miliwati]

sanciasancia napisała:

> > Ja córce - po mojej mamie, mąż synowi - po jednej z ulubionych postaci li
> terack
> > ich.
> Moja nauczycielka tak się dorobiła syna Cezarego.

Czarek? To akurat dla psa imię jest.

[mamaa3d]

Najstarsza imię miała wybrane zanim zaszłam w ciążę, wybór mój. średniej imię wymyślił mąż, budząc mnie w środku nocy z krzykiem " wiem jak damy na imię!", Trzecie wymyślił mąż i starsze córki, mnie się przyszli zapytać co ja na to. Rodzina nie wtrącała się tylko ew. podrzucali pomysły. Jedynie jak by był syn, to padł pomysł ze strony bliskich by dać imię po męża dziadku, ale my byliśmy bardzo za.

[szamanta]

Bliźniakom imiona wybrał ojciec tylko i wyłącznie to był jego wybór, pomimo ze za córki imieniem nie przepadam po dziś dzień, no ale miał wolną rękę i w tamtym momencie wszystko jedno mi było.
Pozostale imiona dzieci to już była kwestia dogadania lub kompromisu z przewagą na mój głos
Babcie i pozostała rodzina propozycji nigdy z siebie nie wysnuli

[3-mamuska]

Tylko my.
Pamietam ze synowi wybrałam jeszcze w szpitalu, gdy wróciłam do domu to moj tato (przyszedł zobaczyć wnuka) i upierał sie zeby dać imie po zmarłym bracie taty)
Córce wybrał maz z synem, synowi najmłodszemu tez ja, choc szukaliśmy razem , kilka tygodni. W koncu powiedziałam ze ja mysle o takim i mężowi sie spodobało.

Mam kolezanke ktora miała niemal cała ciąże wybrane imie, pasujące do 2 poprzednich imion dzieci. Gdy wróciła ze szpitala ojcie jej powiedział ze dziecko nie wyglada na to imie a na inne i od razu zmienili .
I teraz 2 ma raczej imiona na czasie ładne, a najmłodsze ma staroświeckie.

[agaja5b]

My, nie było wprawdzie forsowania z żadnej ze stron, tylko za pierwszym razem sugestie ze strony teściowej jakiego nie dawać. No cóż ostatecznie i niezłośliwie wyszedł żeński odpowiednik tego czego mielismy pod żadnym pozorem nie wybierać, a imie było po mojej prababci.

[sanciasancia]

Babcie miały masę sugestii, zwłaszcza, że przez większość ciąży twierdziliśmy, że nazwiemy córkę Innocencja. Jak daliśmy "standardowe" imię, to jedynym komentarzem było "uff".

[3fanta]

Dla obydwojga imiona ja wymyśliłam mąż zaakceptował.Rodzina się nie wtrącała.Przy synu odrzucił tylko jedną z propozycji bo znał osobę o tym imieniu,ktorej nie znosił.Oboje wolimy raczej popularne imiona ale raczej nie z czolówki tych modnych.

U mnie w rodzinie jest zasada

[marychna31]

kto rodzi ten nazywa
Mężowi imiona wybrane przeze mnie niespecjalnie się podobały a teraz uważa, ze lepsze być ie mogły
Innych w rodzinie nawet o zdanie nigdy nie pytałam.

[hugo43]

Jeszcze długo przed ślubem,ze trzy lata przed urodzeniem syna, imiona dla dzieci były wybrane. Nic nie zmieniliśmy,nikt się nie wtracal. Córki imię jest jak na Turcję bardzo staromodne i niespotykane wśród młodych ludzi.

[tol8]

Ja

[anika772]

Oczywiście, że nie rodzice. Pomyślałam, że pytasz o to, kto miał decydujący głos, matka czy ojciec dziecka. U nas, pierwsza córka miała przeze mnie zaplanowane imię lata przed swoim urodzeniem. Imię ma odpowiednik męski, gdyby się trafił syn. Więc tu nie było dyskusji, mąż był świadomy.
Z drugą poszło gorzej, zupełnie nam się rozjechały propozycje. Ostatecznie, z dwóch finałowych, wybrał on.

[panidemonka]

Nie babcia, nie mąż tylko ja . I córce, i synowi. Bo tak i już

Kto rodzi, ten wybiera :)

[misterni]

Oczywiście, ze ja wybierałam, oczywiście, że mąż zaakceptował
Babcie i dziadek nie mieli nic do gadania.

[male_a_cieszy]

Dla córki mieliśmy wybrane imię zanim zaszłam w ciąże. Jak okazało się w ciąży, że to dziewczynka to pewnego ranka obudziłam się z pewnością, że córka będzie miała na imię inaczej. Mężowi się spodobało. Dla synka tak na prawdę imię wybrała córka. Tzn. ona zaproponowała, a nam się spodobało i tak już zostało mimo, że nie wszystkim się podoba ale mam to gdzieś,