Zabytki

[srubokretka]

Jak jeszcze wczoraj mialam jeszcze odrobine pozytywnych mysli o muzeumanach. Tak dzis zywie do nich tylko ogromna niechec i pogarde.
Minimum raz w miesiacu jestem w muzeum, gdzie moge podziwiac fragmenty ich dorobku kulturowego. Jeszcze wczoraj zastanawialam sie, jak muzeum weszlo w posiadanie tych zabytkow. Przewaznie mysle sobie "ehhh jak zwykle $$$$ kupia wszystko". Dzis jestem wdzieczna, ze ktos sie wysilil i kupil, a drugi, ze byl pazerny i sprzedal.
Jak to mozliwe, ze z kolebki cywilizacji wypelzly takie gnidy ludzkie??? Jak to mozliwe po tysiacach lat postepu??? ((( co im uszkodzilo geny? Turbany za scislo nosza?
m.wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,117915,17487950,Dzihadysci_w_Iraku_niszcza_bezcenne_posagi___swiatowe.html
www.sfora.pl/swiat/Szokujace-dzielo-islamistow-Nie-zostal-kamien-na-kamieniu-a77075
Az mnie cierki przechodza, jak sobie pomysle, co beda robic z europejskimi dobrami , jak sie dostatecznie rozleza.

[nangaparbat3]

Czy się mylę, czy Francuzi podczas rewolucji też sporo naniszczyli?
o, tu nawet jest artykuł

Po prostu ludzie owładnieci rewolucyjnym szałem niszczą wszystko, co wg nich jest symbolem "starego". Ludzie jako gatunek, niezależnie od nacji, rasy i wyznania (co najwyżej brakuje korelacji w czasie).

[kamunyak]

> Po prostu ludzie owładnieci rewolucyjnym szałem niszczą wszystko, co wg nich je
> st symbolem "starego". Ludzie jako gatunek, niezależnie od nacji, rasy i wyznan
> ia (co najwyżej brakuje korelacji w czasie).

nie ludzie tylko prostactwo i dzicz.
Jakby wpuścić naszych kiboli do muzeów to też mieliby niezły ubaw.
na szczęście, póki co, omijają z daleka, wolą pociągi.

[nangaparbat3]

Najbardziej boję sie ludzi, ktorzy innym odmawiają czlowieczeństwa.

[bi_scotti]

nangaparbat3 napisała:

> Po prostu ludzie owładnieci rewolucyjnym szałem niszczą wszystko, co wg nich je
> st symbolem "starego". Ludzie jako gatunek, niezależnie od nacji, rasy i wyznan
> ia (co najwyżej brakuje korelacji w czasie).

Nie wiem czemu, Nanga, ale tak mi tu pasuja slowa barda o losach innego barda ...

Zmęczony Piorun - wzrok Parsifala
Biały od żaru kazachskich pól
Ogląda owal Świętego Graala
Krwi Boskiej Kielich - Mądrość i Ból.

Wiecznej się poddał wiedzy katordze
Uczeń Merlina - tułaczy Żyd.
I grał mu Bacha księżyc po drodze,
I szły z nim wierne, więzienne wszy.

Szesnastoletni Kałmuk - Marksista
Girlandy z uszu rzucał na stół,
Doby odmierzał piwniczny wystrzał
I chleb łamany z prowokiem na pół.

I wszystkie śmierci były mu dane,
Ciało drążyła mu każda z kul -
Sól czasu sypał w otwartą ranę
Apostoł wszystkich wiar świata - Ból.

Za kalejdoskop białych salonów,
Za romans z Heglem w Belle époque
Knuty bydlęcych na wschód wagonów,
Pod krzyżem z Chleba ciężki krok.

Z czaszek przyjaciół kapie narkotyk
Sławy, szaleństwa, strachu i zdrad
Przez mały okrągły Historii dotyk,
Który zaciera za sobą ślad.

Ciała przyjaciół - warstewka ziemi,
Pod którą mrowi się trupi ul.
I śni się wielki Sen o Kamieniu,
I zrywa ze snu prawdziwy Ból.

Miłość. Tak, Miłość. Sztuka. Tak, Sztuka,
Lecz Ból, co na pół przecina twarz.
Nikt już Świętego Graala nie szuka
I nikt nie broni Wyniosłych Baszt.

Woń cytrusowa słońc Kalifornii,
W drgających iskrach paryska noc.
Moi umarli milczą pokornie,
Na ziemi tarcza moja - mój koc.

Zmęczony Piorun - wzrok Parsifala
- Światło gasnące z dwóch białych kul -
Ogląda owal Świętego Graala -
I Ból zamienia się w Moc ...
... a Moc zamienia się w Ból!

[klamkas]

A nie przechodzą cię ciarki na myśl o tym ilu cywilów przy okazji ginie? Tam, w Syrii i ogólnie na południowym wschodzie?