Książki późno odkryte

[morgen_stern]

Macie jakieś książki, na które trafiłyście czy też zabrałyście się za nie dużo później, niż kiedy były popularne i czytane? Nie chodzi mi o klasykę, bo ta zawsze jest "później" ale o książki raczej z drugiej połowy XX wieku.
Właśnie czytam "Znaczy kapitan" i okazuje się, że wszyscy z mojego otoczenia znają tę książkę, tylko nie ja A ona jest świetna! Czyta się cudownie, płaczę przy niej ze śmiechu, mam ochotę się zamustrować! Nie wiem, jak to się stało, że do tej pory nie wpadła w moje ręce.

[andaba]

W moje też nie wpadła, ale to nie przypadek. Kapitan = morze = podróże. Nie lubię podróżniczych i przygodowych, poza Robinsonem nie podobało mi się nic. Mówisz, że dobra?

Było cos takiego, co mi się podobało, a wpadło mi w ręce późno, ale nie pamiętam co, jak sobie przypomnę, to dopiszę.

[morgen_stern]

No właśnie to tez nie moja tematyka, ale tę mogę ci polecić w ciemno. Dużo zabawnych anegdot, lekko napisana, trochę historii (tworzenie floty handlowej po odzyskaniu niepodległości, pierwszy polski transatlantyk), ale bardzo strawnej. Nie ma nic wspólnego ze smętnymi bajaniami starego morskiego wilka.

[estragonka]

morgen to zabieraj się za następne książki Borchardta - przy "Szamanie Morskim" też będziesz płakała ze śmiechu, gwarantuję a potem na rejs Pogorią, żeby zobaczyć w praktyce o co kaman (chociaż to już nie to samo, ale akurat Pogoria pielęgnuje "prawdziwe" w miarę możliwości pływanie)

[morgen_stern]

Tak, już sprawdzałam co jeszcze napisał, i na pewno kupię "Szamana". A na tę Pogorię to można iść jako pasażer, czy trzeba zap... i stać na wachcie?

[estragonka]

a nie wiem, mi nigdy nie przyszło do głowy płynąć na rejs po to, żeby nie zap..., wstawać na wachty i latać po rejach może i można? ale to naprawdę frajda jest

[nihiru]

Napisałam już niżej - Szamana nie polecam.

[kochamruskieileniwe]

jak będzisz na Helu to zobacz, jak wyglądał pokoj autora, w którym powstało dzieło. Hmmm... skromnie....

Krżownik spod Samosierry
Kolebka Nawigatorów
Pod Czerwoną Różą.

[nihiru]

No pewnie że świetna!

Jedna z moich ulubionych pozycji - wracam do niej regularnie.

Jest jeszcze jedna pozycja tego samego autora, ale już nie tak dobra.

Książek z kategorii "dlaczego tak późno ją odkryłam" w tej chwili sobie nie przypominam.

Ale za podzielę się swoim najnowszym, aktualnym odkryciem: "Wyspa na prerii" Cejrowskiego.
Dla tych, którzy nie lubią jego poglądów może być nieco irytująca, ale za to dawno się tak nie uśmiałam przy książce.

Ps. Z niejakim wstydem przyznam się, że do kategorii "wracam do niej regularnie" zaliczam jeszcze "Błękitny zamek" L.M. Montgomery. Do Ani nie wracam, do Emilki też nie, a tą malutką książeczkę bardzo lubię

A, i jeszcze

------------------------------------------------------
forum rządzi, forum radzi, forum nigdy Cię nie zdradzi

[jolie]

Ja tak miałam z Sapkowskim, cyklem o Wiedzminie. Przeczytałam pózniej i pamiętam zdziwienie mojego męża (wtedy narzeczonego) - "Jak to? Dopiero teraz to czytasz?". A ja myślę, że był powód tego, że nie czytałam wcześniej - nie znoszę fantastyki.
Nie pytałaś o klasykę, ale muszę wspomnieć o "Dzieciach Arbatu" - przeczytałam dopiero kilka lat temu i nie mogłam sama uwierzyć, że tak pózno.

[kochamruskieileniwe]

Kocham Znaczy Kapitana. Od lat miłością niezmienną.
Inne książki Borchardta też, aczkolwiem Znaczy Kapitan jest dla mnie numerem 1 (moze dlatego, ze był pierwszy).

Gdy to czytasz w miejscach publicznych - mozesz budzić lekkie zdziwenie

A swoją drogą - zastanawiał mnie zawsze wygląd Kapitana wlokącego za sobą szczękę...

[vi_san]

Dlaczego zdziwienie? Ja zawsze jak widzę kogoś czytającego lubianą przeze mnie książkę uśmiecham się serdecznie [i zwykle po powrocie sama sięgam ponownie po tą lekturę]. Przecież nie wiem, czy ktoś czyta to po raz pierwszy czy pięćsetny.
Chyba, że zdumienie ma budzić w ogóle fakt czytania jako taki? To ja też budzę zdziwienie! Namiętnie czytam w tramwajach i autobusach, zwłaszcza przy dłuższej trasie. Jedno ryzyko to przejechanie właściwego przystanku... Serdeczny uśmiech wszystkim czytającym.

[kochamruskieileniwe]

No to jest Twoja reakcja. Większość ludzi inaczej, jednak reaguje na osoby parskające śmiechem...
(A szkoda)

[sanrio]

o tak! Właśnie czytam Złote żniwa. Wcześniej Morfinę też po kilku latach przeczytałam. Murakami też. Spóźniony zapłon mam.

[ingryd]

Bardzo pozno przeczytalam Paragraf 22,
Poza tym nie wiem jak to sie stalo ale dopiero jakies 10 lat temu siegnelam po Brandysa (delicje i palce lizac), zas Kundere "odkrylam" od Niesmiertelnosci i dopiero a rebours zaczelam pozerac.
Sa rowniez autorzy do ktorych pierwsze podejscie bylo porazka zniechecajaca na wiele lat, poczym nastapilo olsnienie : jak ja tak moglam, do nich nalezy np Conrad (zupelnie nie rozumiem o co mi chodzilo)

[cosmetic.wipes]

Kilka lat temu odkryłam Thorwalda. Kocham, ubóstwiam i czytam w kółko. Zwłaszcza "Stulecie chirurgów" i "Triumf chirurgów". "Pacjentów" znam prawie na pamięć.

[aknaszilak]

Adams. "Autospopem" widziałam najpierw jako film, potem zrobiłam podejście do książki, z 10 lat temu. Nie poszło mi za bardzo.
A teraz wchodzi i zachwyca